ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ...?

[jeni-jeni]

γεια σας,θα ηθελα να καταθεσω τις σκεψεις μου και να συζητησω με καποιες μαμαδες το θεμα που με ''καιει''...

λοιπον ειμαι παντρεμενη εδω και 4,5 χρονια και εχω ενα κοριτσακι 3,5 χρονων...

θα ηθελα πολυ να κανω και δευτερο παιδακι (και πιστευω πως το εχω αργησει),γιατι εχει μεγαλωσει αρκετα η κορουλα μου.μεχρι τα 3 της ας πουμε ητανε επιλογη δικη μου να μην κανω αλλο,γιατι ηθελα να την χαρω και να ζησω τα παντα μαζι της!!!

τωρα τελευταια εχω αρχισει και θελω δευτερο παιδακι,αλλα εχουμε αρκετα οικονομικα προβληματα και χρεη....ειναι σκουρα τα πραγματα...

εγω δουλευω στην επιχειρηση του συζυγου αλλα δεν παιρνω και πολλα,και πριν μια εβδομαδα απολυσανε και τον συζυγο μου απο την δευτερη δουλεια που εκανε..και χειροτερεψανε ολα....εκει που λεγαμε οτι μεχρι το καλοκαιρι θα φτιαξουνε ολα και θα ξεκινησουμε να κανουμε ενα δευτερο παιδακι,τωρα

καταλαβαινω την κατασταση αλλα η επιθυμεια μου για δευτερο ειναι πολυ μεγαλη,ο συζυγος μου λεει να το αφησουμε προς το παρον,αλλα το χειροτερο ειναι οτι και οι μαμαδες μας λενε ''αφηστε το'' μωρε,η μεν μαμα μου λεει για αργοτερα,η δε πεθερα μου λεει να μην κανω αλλο:evil:

σημειωτεον οτι ο συζυγος μου εχει ακομη 2 παιδια απο τον πρωτο του γαμο και οσο να ναι πολλα τα εξοδα....

οχι οτι θ ακουσω την πεθερα μου βεβαια,εφοσον εμεις το θελουμε...αλλα εχω και τα παραπονα μου,ουτε μια φορα δεν μου εχουνε ευχηθει ''αντε και μ ενα δευτερο παιδακι'',οπως ευχονται σε ολες τις κοπελες....περιμενω καθε χρονο στις γιορτες να το ακουσω αλλα ματαια....

ειμαι πολυ μπερδεμενη αλλα καταλαβαινω βεβαια την κατασταση και περιμενω τωρα να παω σε μια δουλεια και να το αφησω προς το παρον το δευτερο παιδακι

εν το μεταξυ ξεχασα να πω οτι ειχα μιλησει και με την γυναικολο μου και μου ειχε να κανω οσο πιο συντομα γινεται αλλο παιδακι γιατι εχω καποια προβληματα υγειας και ισως αργοτερα να χειροτερεψουνε...:cry:

 

συγνωμη για την πολυλογια μου αλλα ηθελα καπου να τα πω...θα εσκαγα!

περιμενω τις απαντησεις σας μηπως και παρω λιγο τα πανω μου!!

[nasia84]

Οταν έμεινα έγκυος στο πρώτο, ήμουν τελειόφοιτη και ο άντρας μου δεν είχε πάει ακόμα φαντάρος...Με τη βοήθεια των γονιών μας, όμως τα καταφέραμε. Οι συγγενείς του άντρα μου γυρνούσαν και μου έλεγαν ότι δεν έπρεπε να είχα μείνει έγκυος κλπ. Ο άντρας μου αφου απολύθηκε, δουλευει σε φροντιστήριο (φυσικός), όπως κι εγώ άλλοστε. Έχουμε οικονομικές στενότητες αλλα μας φτάνουν να ζήσουμε. Τωρα είμαι έγκυος στο δευτερο άλλα δεν ακούσαμε κανέναν. Μην φανταστεις ότι πέταξαν από τη χαρά τους και πάλι... Γνώμη μου είναι για το αν θα κάνεις δευτερο παιδάκι να το συζητήσεις μόνο με τον άντρα σου, (αυτόν αφορά άλλοστε).

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Φυσικά να κανεις και δεύτερο! Απλά ίσως είναι καλύτερα να σταθεροποιηθείτε λίγο πάλι οικονομικά και να βάλετε αμέσως μπροστά. Καλά λέει ο άντρας σου

[jeni-jeni]

Οταν έμεινα έγκυος στο πρώτο, ήμουν τελειόφοιτη και ο άντρας μου δεν είχε πάει ακόμα φαντάρος...Με τη βοήθεια των γονιών μας, όμως τα καταφέραμε. Οι συγγενείς του άντρα μου γυρνούσαν και μου έλεγαν ότι δεν έπρεπε να είχα μείνει έγκυος κλπ. Ο άντρας μου αφου απολύθηκε, δουλευει σε φροντιστήριο (φυσικός), όπως κι εγώ άλλοστε. Έχουμε οικονομικές στενότητες αλλα μας φτάνουν να ζήσουμε. Τωρα είμαι έγκυος στο δευτερο άλλα δεν ακούσαμε κανέναν. Μην φανταστεις ότι πέταξαν από τη χαρά τους και πάλι... Γνώμη μου είναι για το αν θα κάνεις δευτερο παιδάκι να το συζητήσεις μόνο με τον άντρα σου, (αυτόν αφορά άλλοστε).

 

καλημερα νασια,σιγουρα υπαρχουνε παντα πιο δυσκολες καταστασεις απο τις δικες μας αλλα εμας μας αφορουνε μονο οι δικες μας γιατι αυτες πρεπει ν αντιμετωπισουμε και ετσι μας φαινονται βουνο...

εννοειτε οτι θα το συζητησω με τον αντρα μου δεν τιθεται θεμα,απλα οσο να ειναι μπουρου-μπουρου να σε ζαλιζουνε...οχι οτι θα κανω πισω απλα με κανουνε να μην νιωθω καλα!!!σ ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου..

[jeni-jeni]

Φυσικά να κανεις και δεύτερο! Απλά ίσως είναι καλύτερα να σταθεροποιηθείτε λίγο πάλι οικονομικά και να βάλετε αμέσως μπροστά. Καλά λέει ο άντρας σου

 

 

καλημερα σωτηρια!!!αυτο ακριβως σκεφτομαι να κανω,αλλα αναρωτιεμαι ποσο θα παρει αυτο.....αν ενας χρονος αντε και λιγο παραπανω καλα ειναι,αν ειναι περισσοτερο ομως...

δεν θελω να ειναι η κορουλα μου 6 χρονων και μετα να κανω δευτερο,πολυ η διαφορα...και συνεχεια μου ζηταει αδερφακι,λεει -δεν εχω παρεα,ολοι εχουνε αδερφακια και παιζουνε και εγω τιποτα...

με στεναχωρει αυτο!!!τελος παντων,σ ευχαριστω πολυ!!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

καλημερα σωτηρια!!!αυτο ακριβως σκεφτομαι να κανω,αλλα αναρωτιεμαι ποσο θα παρει αυτο.....αν ενας χρονος αντε και λιγο παραπανω καλα ειναι,αν ειναι περισσοτερο ομως...

δεν θελω να ειναι η κορουλα μου 6 χρονων και μετα να κανω δευτερο,πολυ η διαφορα...και συνεχεια μου ζηταει αδερφακι,λεει -δεν εχω παρεα,ολοι εχουνε αδερφακια και παιζουνε και εγω τιποτα...

με στεναχωρει αυτο!!!τελος παντων,σ ευχαριστω πολυ!!

 

 

Αν κατάλαβα καλά αν ο άντρας σου βρει την δεύτερη δουλειά όλα θα είναι ΟΚ. Λες να χρειαστεί τόσο καιρό για να βρεί? Ελπίζω πως όχι...... όλα θα πανε καλά μην στενοχωριέσαι και μην αγχώνεσαι για την διαφορά ηλικίας. Ας είναι γερά και να αγαπιούνται και όλα τα άλλα έρχονται

[jeni-jeni]

Αν κατάλαβα καλά αν ο άντρας σου βρει την δεύτερη δουλειά όλα θα είναι ΟΚ. Λες να χρειαστεί τόσο καιρό για να βρεί? Ελπίζω πως όχι...... όλα θα πανε καλά μην στενοχωριέσαι και μην αγχώνεσαι για την διαφορά ηλικίας. Ας είναι γερά και να αγαπιούνται και όλα τα άλλα έρχονται

 

 

βασικα περιμενει να κανει μια συζητηση τον μαρτιο με εναν εργολαβο,οπου αν παει σ αυτην την δουλεια ΣΩΘΗΚΑΜΕ,ειναι πολλα τα λεφτα!!!!αλλα μεχρι τον μαρτιο εχει βρει ''προσωρινη'' σαν γκαρσον για να τα βγαζουμε περα!!

επισης περιμενω και εγω μια απαντηση απο μια δουλεια,αλλα και εγω αρχες μαρτιου το υπολογιζω,αν με παρουνε!!

στο τελος βλεπω να εχουμε απο κανα-δυο δουλειες ο καθενας,να εχουμε λεφτα και να μην βλεπομαστε,και να μην εχουμε χρονο να τα φαμε (χα,χα)

[nasia84]

Σίγουρα ο καθένας έχει τα βιώματά του, απλά το κοινό μας είναι ότι ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του και σε στενοχωρούνε. Γι' αυτο σου λεω να μην ακούς κανέναν παρά μόνο τον άντρα σου. Πάντως για όλους έχει ο Θεος, όλα καλά θα πάνε.

[renakig]

Κι εγώ έχω αυτό το δίλημμα! Όταν η μικρή μου ήταν 4 μηνών βρήκανε στην αδερφή μου καρκίνο στον τράχηλο. Για να μην πολυλογώ την αδερφή μου σχεδόν από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Ιούνιο όπου πέθανε την είχαμε στο νοσοκομείο. Λογικό ήταν η μητέρα μου να έχει μετακομίσει δίπλα της, εγώ δυστυχώς πήγαινα όποτε έβρισκα κάποιον για να μου κρατάει τη μικρή, η οποία μόλις την άφηνα κυριολεκτικά ούρλιαζε και η ψυχολογία μου δεν ήταν και στα καλύτερά της (όπως και τώρα βέβαια, γιατί ο χαμός ενός δικού σου ατόμου δύσκολα αντιμετωπίζεται). Μέχρι και σήμερα είμαι αρνητική στο δεύτερο παιδί. Το βλέπω βέβαια εγωιστικά, αλλά δεν ξέρω αν έχω το κουράγιο να περάσω τη διαδικασία "γνωρίζω το παιδί μου". Η μάνα μου είναι ένα κουρέλι, ο πατέρας μου έχει κι αυτός καρκίνο συν ότι είναι κι αυτός κουρέλι από το χαμό της κόρης του κι εγώ προσπαθώ να τους στηρίξω όσο μπορώ (και τον εαυτό μου μαζί).

Από την άλλη άμα πάθουμε κάτι εγώ κι ο πατέρας της μικρής, αυτή τι θα απογίνει?????

[μπετυ]

οτι και να σου πω για την απώλεια σου θα είναι λίγο,εύχομαι ο μπαμπά σου να το ξεπεράσει και να βγει δυνατός απο αυτην την δοκιμασία,αυτό που ήθελα να σου πω κατά την ταπεινή μου γνώμη θα ηταν να κάνεις ενα 2 μωράκι,ετσι θα νιώσεις ασφάλεια και εσύ και το μωρό σου,θα έχει κάποιον να μιλάει,να και οτι δεν θα τολμά να πει αλλού...συγνώμη που εκφέρω την άποψη μου ίσως να μην είναι σωστό..σου εύχομαι να παν όλα καλά..

[renakig]

οτι και να σου πω για την απώλεια σου θα είναι λίγο,εύχομαι ο μπαμπά σου να το ξεπεράσει και να βγει δυνατός απο αυτην την δοκιμασία,αυτό που ήθελα να σου πω κατά την ταπεινή μου γνώμη θα ηταν να κάνεις ενα 2 μωράκι,ετσι θα νιώσεις ασφάλεια και εσύ και το μωρό σου,θα έχει κάποιον να μιλάει,να και οτι δεν θα τολμά να πει αλλού...συγνώμη που εκφέρω την άποψη μου ίσως να μην είναι σωστό..σου εύχομαι να παν όλα καλά..

 

Φυσικά και θέλω να ακούσω τις απόψεις σας. Στο κάτω κάτω γι' αυτό δε γράφουμε όλοι σε αυτό το forum?

Συνέχεια το σκέφτομαι αυτό Μπέτυ μου, αλλά...

[jeni-jeni]

Κι εγώ έχω αυτό το δίλημμα! Όταν η μικρή μου ήταν 4 μηνών βρήκανε στην αδερφή μου καρκίνο στον τράχηλο. Για να μην πολυλογώ την αδερφή μου σχεδόν από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Ιούνιο όπου πέθανε την είχαμε στο νοσοκομείο. Λογικό ήταν η μητέρα μου να έχει μετακομίσει δίπλα της, εγώ δυστυχώς πήγαινα όποτε έβρισκα κάποιον για να μου κρατάει τη μικρή, η οποία μόλις την άφηνα κυριολεκτικά ούρλιαζε και η ψυχολογία μου δεν ήταν και στα καλύτερά της (όπως και τώρα βέβαια, γιατί ο χαμός ενός δικού σου ατόμου δύσκολα αντιμετωπίζεται). Μέχρι και σήμερα είμαι αρνητική στο δεύτερο παιδί. Το βλέπω βέβαια εγωιστικά, αλλά δεν ξέρω αν έχω το κουράγιο να περάσω τη διαδικασία "γνωρίζω το παιδί μου". Η μάνα μου είναι ένα κουρέλι, ο πατέρας μου έχει κι αυτός καρκίνο συν ότι είναι κι αυτός κουρέλι από το χαμό της κόρης του κι εγώ προσπαθώ να τους στηρίξω όσο μπορώ (και τον εαυτό μου μαζί).

Από την άλλη άμα πάθουμε κάτι εγώ κι ο πατέρας της μικρής, αυτή τι θα απογίνει?????

 

σου ευχομαι να πανε ολα καλα με τον μπαμπα σου,εσυ οπως λες προσπαθησε να τους στηριξεις ολους μαζι και εσενα...σιγουρα το δικο σου θεμα ειναι πολυ πιο ''επωδυνο'' απο το δικο μου δεν το συζηταω αλλα ολα θα πανε καλα πιστευω και θα ερθουνε και τα δευτερα παιδακια μας οποτε θελησει ο θεος!!!

[renakig]

σου ευχομαι να πανε ολα καλα με τον μπαμπα σου,εσυ οπως λες προσπαθησε να τους στηριξεις ολους μαζι και εσενα...σιγουρα το δικο σου θεμα ειναι πολυ πιο ''επωδυνο'' απο το δικο μου δεν το συζηταω αλλα ολα θα πανε καλα πιστευω και θα ερθουνε και τα δευτερα παιδακια μας οποτε θελησει ο θεος!!!

 

Jeni-Jeni σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Έχεις δίκιο όταν θελήσει ο Θεός θα έρθουνε και τα αδερφάκια των ζουζουνιών μας! Λες να τα κάνουμε μαζί??

[jeni-jeni]

Jeni-Jeni σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Έχεις δίκιο όταν θελήσει ο Θεός θα έρθουνε και τα αδερφάκια των ζουζουνιών μας! Λες να τα κάνουμε μαζί??

 

 

μακαρι!!!ωραια θα ητανε!!

θα μιλαμε,μην χαθουμε ε??μπορεις να μου στελνεις και π.μ.

[Dimitra83]

εννοειται οτι αφου το θελετε θα το κανετε κ δε πεφτει κ λογος σε κανεναν.οταν εμεινα εγκυος στο μικρο πηρε ο αντρας μου τηλ κ το ειπε στον μπαμπα του.ειχε κ ανοιχτη ακροαση ηταν σιγουρος οτι θα χαρει κ να τον ακουγαμε ολοι:lol:

η απαντηση του πεθερου μου ηταν ''ολο βλακειες κανεις βασιλη'' :shock:

[Anta1]

Εγώ έχω ένα αγοράκι 91/2 μηνών και θέλω και δεύτερο παιδάκι, αλλά όχι ακόμα. Πιστεύω πως δυο παιδιά είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι, πρωτον, για να έχει το πρώτο αδερφάκι και ό,τι αυτό συνεπάγεται, και δεύτερον γιατί αν πάθει κάτι το ένα παιδί και είναι μοναχοπαίδι, πώς θα ζήσουν οι γονείς μετά αν δεν έχουν κι ένα τουλάχιστον δεύτερο για παρηγοριά; Το λέω από προσωπική πείρα, γιατί γνωρίζω ανθρώπους που έχασαν παιδί. Αν δεν είχαν κι άλλο, θα είχαν τρελλαθεί...

[Dimitra83]

δε θα εκανα 2ο παιδι με την ΜΑΚΑΒΡΙΑ προυποθεση μηπως κ παθει κατι το πρωτο.αυτο ειναι κουλο

κ 10 παιδια να ειχα αν εχανα ενα το ιδιο θα πονουσα.δε θα με παρηγορουσε τιποτα κ αυτο ισχυει για ολες τις μητερες νομιζω.τι ειναι το παιδι βαζο να παρουμε ενα 2ο μηπως κ σπασει αυτο που εχουμε?

[mom]

καλημερα σωτηρια!!!αυτο ακριβως σκεφτομαι να κανω,αλλα αναρωτιεμαι ποσο θα παρει αυτο.....αν ενας χρονος αντε και λιγο παραπανω καλα ειναι,αν ειναι περισσοτερο ομως...

δεν θελω να ειναι η κορουλα μου 6 χρονων και μετα να κανω δευτερο,πολυ η διαφορα...και συνεχεια μου ζηταει αδερφακι,λεει -δεν εχω παρεα,ολοι εχουνε αδερφακια και παιζουνε και εγω τιποτα...

με στεναχωρει αυτο!!!τελος παντων,σ ευχαριστω πολυ!!

 

Jeni-jeni, σε καταλαβαίνω απόλυτα! Η περίπτωση μου είναι παρόμοια. Γύρω στα 3 του χρόνια ο γιος μου άρχισε να μου ζητάει αδερφάκι. Ακόμη δεν είχα νιώσει έτοιμη για δεύτερο. Αυτό άρχισα να το σκέφτομαι μετά απο ένα εξάμηνο, όταν ήταν πια 3,5. Τότε όμως συνέπεσε να μείνω χωρίς δουλειά. Για κάποιους ιδιαίτερους λόγους, περίμενα να "μπω" σε μια συγκεκριμένη δουλειά που συνέχεια μου την...ανέβαλαν. Σε 3 μήνες, το καλοκαίρι, το Σεπτέμβριο, τα Χριστούγεννα, τον Μάρτιο κλπ. Στο διάστημα αυτό, δεν ήθελα να μείνω έγκυος γιατί και οικονομικά θα είχαμε πρόβλημα αλλά σκεφτόμουν ότι αν με πάρουν στη δουλειά δεν θα μπορώ να παρουσιαστώ έγκυος!!! Άρα πρέπει πρώτα να με πάρουν, να μείνω και λίγο να δουλέψω και μετά. Τελικά, αυτό έγινε μετά απο 1,5 χρόνο τελικά. Ο γιος μου ήταν πια 5 χρονών. Μετά απο λίγους μήνες, έμεινα έγκυος!! Τα παιδιά μου έχουν 6 χρόνια διαφορά.

Μετάνιωσα που δεν το είχα κάνει νωρίτερα. Αν το ήξερα ότι θα αργούσε τόσο, θα το είχα κάνει και θα είχε μεγαλώσει κιόλας το παιδί. Δεν το ήξερα όμως...

Στεναχωριέμαι ακόμη και σήμερα μερικές φορές, που τα παιδιά μου έχουν τόσο μεγάλη διαφορά. Το ένα θα ξεκινάει δημοτικό και το άλλο γυμνάσιο. Άλλα ενδιαφέροντα, άλλες φάσεις ζωής.....

ΌΜΩΣ, δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο, απο το να βλέπω τον μεγάλο μου γιο σχεδόν 7,5 χρονών σήμερα, να παίζει κυνηγητό, κρυφτό, μπάλα ή ακόμη και να παλεύει με τον μικρούλη που είναι μόλις 15 μηνών.

Κι όμως!! Ακόμη και με τόση διαφορά, παίζουν μαζί. Και χαίρονται που έχουν ο ένας τον άλλον. Τα μάτια τους λάμπουν όταν είναι μαζί!!!! Όταν τυχαίνει να αφήσω τον μικρό στη γιαγιά, ο μεγάλος τον αναζητάει, κάτι του λείπει...

Γι'αυτό, ήθελα να σου πω, αν τελικά δείτε ότι δεν είναι εφικτό το "τώρα", μην στεναχωριέσαι....και το "αργότερα" θα είναι εξίσου μαγικό!!!

[mom]

Κι εγώ έχω αυτό το δίλημμα! Όταν η μικρή μου ήταν 4 μηνών βρήκανε στην αδερφή μου καρκίνο στον τράχηλο. Για να μην πολυλογώ την αδερφή μου σχεδόν από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Ιούνιο όπου πέθανε την είχαμε στο νοσοκομείο. Λογικό ήταν η μητέρα μου να έχει μετακομίσει δίπλα της, εγώ δυστυχώς πήγαινα όποτε έβρισκα κάποιον για να μου κρατάει τη μικρή, η οποία μόλις την άφηνα κυριολεκτικά ούρλιαζε και η ψυχολογία μου δεν ήταν και στα καλύτερά της (όπως και τώρα βέβαια, γιατί ο χαμός ενός δικού σου ατόμου δύσκολα αντιμετωπίζεται). Μέχρι και σήμερα είμαι αρνητική στο δεύτερο παιδί. Το βλέπω βέβαια εγωιστικά, αλλά δεν ξέρω αν έχω το κουράγιο να περάσω τη διαδικασία "γνωρίζω το παιδί μου". Η μάνα μου είναι ένα κουρέλι, ο πατέρας μου έχει κι αυτός καρκίνο συν ότι είναι κι αυτός κουρέλι από το χαμό της κόρης του κι εγώ προσπαθώ να τους στηρίξω όσο μπορώ (και τον εαυτό μου μαζί).

Από την άλλη άμα πάθουμε κάτι εγώ κι ο πατέρας της μικρής, αυτή τι θα απογίνει?????

 

renakig, σου έτυχαν πολλά και δύσκολα και δικαίως τα σκέφτεσαι όλα αυτά. Ελπίζω όλα να βελτιωθούν σύντομα για όλους σας. Εύχομαι να πάνε όλα καλά με τον μπαμπά σου και να απαλύνει ο πόνος σας για τον χαμό της αδερφής σου. (όσο αυτό είναι δυνατό πάντα...)

 

Αυτό που έχω να σου πω όμως είναι, ότι είναι φυσιολογικό μέσα σε όλες αυτές τις καταστάσεις να κάνεις αυτές τις σκέψεις.

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου και στη ζωή...Η κορούλα σου είναι πολύ μικρή ακόμα. Έχεις πολύυυυ χρόνο για να ξανασκεφτείς αν θέλεις να της κάνεις και ένα αδερφάκι.

Μην πιέζεσαι κοριτσάκι μου.....

[jeni-jeni]

εννοειται οτι αφου το θελετε θα το κανετε κ δε πεφτει κ λογος σε κανεναν.οταν εμεινα εγκυος στο μικρο πηρε ο αντρας μου τηλ κ το ειπε στον μπαμπα του.ειχε κ ανοιχτη ακροαση ηταν σιγουρος οτι θα χαρει κ να τον ακουγαμε ολοι:lol:

η απαντηση του πεθερου μου ηταν ''ολο βλακειες κανεις βασιλη'' :shock:

 

γεια σου δημητρα,βασικα να σου πω οτι χαιρομαι πολυ που ''συνομιλω'' μαζι σου απο εδω,σε ''βλεπω'' πολυ καιρο εδω μεσα και δεν ετυχε να τα ξανα-πουμε!!

λοιπον ηθελα να σου πω οτι εννοειτε οτι δεν θα ρωτησουμε κανεναν,μονο εγω με τον αντρα μου θα αποφασισουμε αν θα κανουμε και ποτε ειναι η καταλληλη στιγμη!!αυτο που λες εσυ με τον πεθερο σου εμενα μου συνεβει κατι παρομοιο στην πρωτη μου και μοναδικη μου εγκυμοσυνη...οχι ακριβως αλλα μια περιεργη αντιδραση απο την πεθερα μου..

πηγα και της ειπα,να σου πω και κατι που θα σε κανει να χαρεις και επειδη το ξερουνε 2-3 ατομα ασχετα δεν θα ηθελα να το μαθεις απο εκει..και μου λεει,τι?????της απανταω,ειμαι εγκυος!!!!

και λεει -ε,και τι θα γινοτανε αν το μαθενα και απο αλλου??σιγα το πραγμα? ντοιν κουφαθηκα ομως!!και δεν ξερω γιατι απαντησε ετσι....

εχουμε πολυ καλη σχεση με την πεθερα μου!!!

αυτα!!ευχομαι να τα ξανα-πουμε!!

[Dimitra83]

τζενη μου μαλλον ζηλεψε σου λεει τωρα ειναι που θα με εχει εντελως χ@σμ@νη ο γιος μου οποτε νιωσετε ετοιμοι για 2ο τοτε να το κανετε.δικη σας ειναι η αποφαση.

τα λεμε οποτε θες εννοειται

[jeni-jeni]

Jeni-jeni, σε καταλαβαίνω απόλυτα! Η περίπτωση μου είναι παρόμοια. Γύρω στα 3 του χρόνια ο γιος μου άρχισε να μου ζητάει αδερφάκι. Ακόμη δεν είχα νιώσει έτοιμη για δεύτερο. Αυτό άρχισα να το σκέφτομαι μετά απο ένα εξάμηνο, όταν ήταν πια 3,5. Τότε όμως συνέπεσε να μείνω χωρίς δουλειά. Για κάποιους ιδιαίτερους λόγους, περίμενα να "μπω" σε μια συγκεκριμένη δουλειά που συνέχεια μου την...ανέβαλαν. Σε 3 μήνες, το καλοκαίρι, το Σεπτέμβριο, τα Χριστούγεννα, τον Μάρτιο κλπ. Στο διάστημα αυτό, δεν ήθελα να μείνω έγκυος γιατί και οικονομικά θα είχαμε πρόβλημα αλλά σκεφτόμουν ότι αν με πάρουν στη δουλειά δεν θα μπορώ να παρουσιαστώ έγκυος!!! Άρα πρέπει πρώτα να με πάρουν, να μείνω και λίγο να δουλέψω και μετά. Τελικά, αυτό έγινε μετά απο 1,5 χρόνο τελικά. Ο γιος μου ήταν πια 5 χρονών. Μετά απο λίγους μήνες, έμεινα έγκυος!! Τα παιδιά μου έχουν 6 χρόνια διαφορά.

Μετάνιωσα που δεν το είχα κάνει νωρίτερα. Αν το ήξερα ότι θα αργούσε τόσο, θα το είχα κάνει και θα είχε μεγαλώσει κιόλας το παιδί. Δεν το ήξερα όμως...

Στεναχωριέμαι ακόμη και σήμερα μερικές φορές, που τα παιδιά μου έχουν τόσο μεγάλη διαφορά. Το ένα θα ξεκινάει δημοτικό και το άλλο γυμνάσιο. Άλλα ενδιαφέροντα, άλλες φάσεις ζωής.....

ΌΜΩΣ, δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο, απο το να βλέπω τον μεγάλο μου γιο σχεδόν 7,5 χρονών σήμερα, να παίζει κυνηγητό, κρυφτό, μπάλα ή ακόμη και να παλεύει με τον μικρούλη που είναι μόλις 15 μηνών.

Κι όμως!! Ακόμη και με τόση διαφορά, παίζουν μαζί. Και χαίρονται που έχουν ο ένας τον άλλον. Τα μάτια τους λάμπουν όταν είναι μαζί!!!! Όταν τυχαίνει να αφήσω τον μικρό στη γιαγιά, ο μεγάλος τον αναζητάει, κάτι του λείπει...

Γι'αυτό, ήθελα να σου πω, αν τελικά δείτε ότι δεν είναι εφικτό το "τώρα", μην στεναχωριέσαι....και το "αργότερα" θα είναι εξίσου μαγικό!!!

 

 

γεια σου mom,εχεις απολυτο δικαιο σ αυτο που λες οτι και αργοτερα θα ειναι εξισου μαγικο,το πιστευω και εγω πολυ!!!ηδη τα πραγματα με σε μια εβδομαδα αλλαξανε προς το καλυτερο στο θεμα τις δουλειας μας,μεσα σ ενα μηνα απ οτι βλεπω θα τακτοποιηθουνε ολα!!!υπαρχει θεος και μας βλεπει και το πιστευω!!!βρεθηκε μια πολυ καλη δουλεια για εμενα και θα πανε ολα καλα!!

σ ευχαριστω πολυ και εσενα και ολες τις κοπελες!!!με βοηθησατε πολυ και ηρεμησα καπως!!!

[jeni-jeni]

τζενη μου μαλλον ζηλεψε σου λεει τωρα ειναι που θα με εχει εντελως χ@σμ@νη ο γιος μου οποτε νιωσετε ετοιμοι για 2ο τοτε να το κανετε.δικη σας ειναι η αποφαση.

τα λεμε οποτε θες εννοειται

 

 

να σου πω την αληθεια δημητρα,παντα την ειχε χ@σμ@νη την μανα του,δεν την ακουγε ποτε απο 12 χρονων που εβγαλε τα δικα του χρηματα,ευτυχως ισχυει ακομη αυτο!!

 

θα τα ξανα-πουμε!!

να χαιρεσαι τα μικρουλια σου!ειναι κουκλια!!!

[mom]

γεια σου mom,εχεις απολυτο δικαιο σ αυτο που λες οτι και αργοτερα θα ειναι εξισου μαγικο,το πιστευω και εγω πολυ!!!ηδη τα πραγματα με σε μια εβδομαδα αλλαξανε προς το καλυτερο στο θεμα τις δουλειας μας,μεσα σ ενα μηνα απ οτι βλεπω θα τακτοποιηθουνε ολα!!!υπαρχει θεος και μας βλεπει και το πιστευω!!!βρεθηκε μια πολυ καλη δουλεια για εμενα και θα πανε ολα καλα!!

σ ευχαριστω πολυ και εσενα και ολες τις κοπελες!!!με βοηθησατε πολυ και ηρεμησα καπως!!!

 

Χαίρομαι πολύ που διαβάζω ότι όλα πηγαίνουν κατ'ευχήν, jeni-jeni!!:D:D

Υπέροχα νέα!!! Όλα θα πάνε καλά, να δεις!!!

Να χαίρεσαι την κορούλα σου, να είστε πάντα αγαπημένοι με τον αντρούλη σου και με το καλό -όταν δώσει ο Θεός- να κρατήσεις στην αγκαλιά σου και ένα δεύτερο μωράκι.......τουλάχιστον!:lol:

[tarshou]

Τζένη μου, τώρα είδα το συγκεκριμένο τόπικ, και ειλικρινά χαίρομαι που τα πράγματα δίχνουν να παίρνουν το δρόμο τους. Αν πραγματικά το πιστεύουμε ότι όλα θα γίνουν στον χρόνο τους με υπομονή και επιμονή, τότε ναι, όλα γίνονται, και η εμπειρία μου μου το έχει αποδείξει αυτό. Αν πραγματικά θέλετε δεύτερο παιδάκι, τότε μην το σκέφτεστε, και προπάντων, μην ακούτε κανέναν. Μονο εσείς ξέρετε πότε είναι ο σωστός χρόνος και αν θα το κάνετε. Ούτε μάνες, ούτε πεθεροί. Γεροί να είμαστε, να μπορούμε να δουλέψουμε και να παλέψουμε, και τα παιδιά για να μεγαλώσουν δεν χρειάζονται 5 ζευγάρια παπούτσια και επώνυμα φουστάνια. Αγάπη και φροντίδα χρειάζονται, και δύο γονείς να τα προσέχουν και να τα υποστηρίζουν. Όλα τα άλλα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έρχονται.

 

Εγώ είμαι μοναχοπαίδι. Και από τα μοναχοπαίδια που ποτέ δεν ευχαριστήθηκε τη μοναδικότητά του μέσα στην οικογένεια. Εν αντιθέσει, πάντα το είχα ένα άγχος αν πάθαινα κάτι, τι θα έκαναν οι γονείς μου (όσο κι αν αυτό φαίνεται περίεργο). Νιώθω ευλογημένη που ο Θεός μας χάρισε δύο παιδάκια, όχι μόνο για εμάς, αλλά και για εκείνα, να μεγαλώνουν παρέα και να ξέρω πως όταν εμείς φύγουμε από τη ζωή, δε θα αφήσω πίσω μόνο του ένα παιδί. Αλλά από την άλλη, τον βρίσκω λάθος λόγο να σκεφτόμαστε να κάνουμε δεύτερο παιδί γιατί υπάρχει περίπτωση να πεθάνει αυτό που ήδη έχουμε, όπως είπε χαρακτηριστικά μια κοπέλα. Με αυτή τη λογική, δεν πρέπει να κάνουμε κανένα για να μη διακινδυνέψουμε να περάσουμε τη διαδικασία μιας απώλειας. Τα παιδιά μας τα κάνουμε για εκείνα, δική τους ζωή έχουν και κάθε ένα είναι μοναδικό. Ακόμη και αν περάσουμε μία τέτοια κατάσταση (που το απεύχομαι για όλον τον κόσμο), κανένα δεύτερο ή τρίτο ή τέταρτο παιδί δε θα αντικαταστήσει εκείνο που έφυγε, απλά και μόνο γιατί το κάθε παιδί, ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και αναντικατάστατος.

 

Renaking, λυπάμαι για την αδερφή σου, κορίτσι μου. Δεν ξέρω τι να σου πω. Προτιμώ να μην πω τίποτα περισσότερο γιατί τα λόγια απλά είναι πολύ φτωχά σ'αυτές τις περιπτώσεις. Οι υπόλοιπες κοπέλες, όμως, θα με βρούνε απολύτως σύμφωνη. Ένα δεύτερο παιδάκι θα ήταν μια γερή τονοτική ένεση για όλη την οικογένεια. Ένα αντίο σε έναν άνθρωπο που ταξίδεψε, ένα καλώς όρισες σε έναν άνθρωπο που μόλις κατέφτασε. Ο κύκλος της ζωής, που λένε. Θυμάμαι όταν είχαμε τα 40 του μπαμπά μου, στην εκκλησία, και κάποια στιγμή μπήκε μέσα ένα ζευγάρι κρατώντας το μωράκι τους για να πάρουν την ευχή. Χαμογέλασα γιατί σκέφτηκα ότι κοίτα να δεις, όταν έφευγε ο πατέρας μου, ένα μωράκι γεννιόταν. Πόσο πολύ αισιόδοξο. Μπορεί να σου φαίνεται δύσκολο τώρα, αλλά είμαι σίγουρη ότι ένα μωράκι θα ήταν ό,τι καλύτερο τόσο για εσένα και τον άντρα σου και το παιδάκι σας, όσο και για τους γονείς σου. Ειλικρινά σας εύχομαι ό,τι καλύτερο, μέσα από την καρδιά μου.