ΥΠΝΟΣ!!

[margotte]

Καλησπέρα σε όλους!

Έχω μία κόρη 3,5-4 ετών που από μωράκι της έπαιρνε πάρα πολλή ώρα να κοιμηθεί. Κάναμε μέχρι και 1,5 ώρα μέχρι να την πάρει ο ύπνος όσο και αν νύσταζε. Αυτό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα πια, με τη διαφορά πως εγώ εκνευρίζομαι και την ψιλομαλώνω κι αυτή το έχει δει σαν παιχνίδι και νομίζω πως καθυστερέι και λίγο επίτηδες...

Νομίζω λοιπόν πως ήρθε ο καιρός να την μάθω να κοιμάται μόνη της, χωρίς εμένα ξαπλωμένη στο πλευρό της. Ξέρω εκ των προτέρων όμως πως θα δυσκολευτώ πάρα πολύ.

Έχει κανένας/καμία κάποια εμπειρία που να μπορεί να μοιραστεί μαζί μου?

Θα βοηθούσε πολύ!

 

Να σημειώσω πως δεν φημίζομαι για το πόσο "σκληρά μέτρα" μπορώ να πάρω... Εννοώ πως δεν μπορώ να ακολουθήσω ιδιαίτερα αυστηρές μεθόδους...

Ευχαριστώ!

[MARGIO]

Δεν ξερεις ποσο σε καταλαβαινω.Ειναι πραγματι πολυ εκνευριστικο να ξαπλωνεις μια ωρα διπλα σε ενα παιδι και στο τελος να σε παιρνει εσενα ο υπνος αντι γι'αυτο.Λοιπον εγω εκανα τα εξης:

1.Δεν την βαζω για υπνο το μεσημερι

2.Προσπαθω να κουραζεται με δραστηριοτητες

3.Της διαβαζω παραμυθι πριν κοιμηθει (αυτο βοηθαει στο να μεινει ξαπλωμενη αρκετη ωρα και να μισοζαλιστει)

και μετα αρχιζουν τα δυσκολα να την πεισω οτι θα φυγω απ'το δωματιο!Της λεω οτι παω να κανω κατι και θα ξαναγυρισω εδω θελει προσοχη πρεπει οπωσδηποτε να πας εστω μια φορα για να μη νομιζει οτι λες ψεμματα και αγχωθει, οποτε πηγαινω και της δινω φιλι και την καθησυχαζω οτι θα γυρισω παλι σε λιγο κι ετσι περιμενοντας με την παιρνει ο υπνος (αφου ειναι και κουρασμενη δεν της παιρνει πια πολυ χρονο).Νομιζω οτι πρεπει να κανεις και μια συζητηση μαζι της για τους λογους που σε θελει διπλα της (αν φοβαται κατι ή ειναι απλα συνηθεια που πρεπει να κοπει )για να την καθησυχασεις αν φοβαται τιποτα δρακους και τετοια.Δεν ξερω αν αυτα που λεω ειναι σωστα παντως σε μενα λειτουργησαν.Ελπιζω να σε βοηθησα λιγακι.

[margotte]

Σ' ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!!

 

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές με έχει ρωτήσει εάν θα έρθει στο σπίτι μας κανένας "κακός" και της έχω εξηγήσει πως δεν έχει να φοβάται τίποτα. Πιστεύω όμως πως αυτό είναι το κυρίαρχο στοιχείο που με θέλει κοντά της!!

Θα δοκιμάσω όλα αυτά που λες και πραγματικά νομίζω πως θα με βοηθήσουν πάρα πολύ!!

Ευχήσου μου καλή επιτυχία γιατί νομίζω πως δύσκολα θα αποδεχτεί τη νέα πραγματικότητα!

 

:-):-)

[MARGIO]

Σου το ευχομαι μεσα απο την καρδια μου.Απλα πρεπει να εχεις υπομονη δεν γινεται απο τη μια μερα στην αλλη.Θελει χρονο αλλα ευχομαι να αποδωσει και σε σενα.Στην αρχη θα πας πολλες φορες και σιγα σιγα θα ελλατωνεται.Και κυριως να την καθησυχαζεις και σε ασχετες στιγμες της μερας, να το εμπεδωσει οτι κανενας κακος δε μπορει να την πειραξει και ο,τι και να συμβει η μανουλα ειναι διπλα και ερχεται αμεσως.Καλη επιτυχια λοιπον και θα περιμενω να μας ενημερωσεις για τα αποτελεσματα!

[DEL]

Το ίδιο πρόβλημα είχα εγώ πέρσυ που η μικρή ήταν 3,5 ετών.Παιδεύτηκα πάρα πολύ αλλά γύρω στα 4 έκανα το εξής.Ενα βράδυ της ανακοίνωσα ότι πια είναι μεγάλο παιδί και ότι πρέπει να κοιμάται μόνη της και όχι μαζί μου.Αυτή άρχισε να κλαίει και να φωνάζει,Εγω απτόητη της είπα ότι πια τελείωσε και ότι θα κοιμηθεί μόνη της.Αυτό το είπα 3 φορές και την άφησα να φωνάζει και να κλαίει γύρω στις 3 ώρες.Σπάραξε η καρδιά μου εννοείται αλλά έλεγα ότι πρέπει να το κάνω για το καλό και των 2 μας.Ετσι με φωνές και κλάματα κάποια στιγμή κουράστηκε και κοιμήθηκε στο κρεββάτι της.Από τότε το βράδυ της διαβάζω παραμυθάκι της δίνω ένα γλυκό φιλάκι της χαιδεύω για δευτερόλεπτα την πλατούλα και κοιμάται.Επειδή την πάτησα με την κόρη μου τον γιό μου τον βάζω από τώρα στην κούνια του του λέω καληνύχτα και την αφήνω μόνο του να κοιμηθεί.Μια φορά την πατάς.

[margotte]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!

 

Λοιπόν κορίτσια...

το ΣΚ ήταν η πρώτη μου προσπάθεια...

Ξαπλώσαμε, διαβάσαμε παραμύθι, κατσαμε αγκαλιά για λίγη ώρα και μετά της είπα ότι πρέπει να πάω για λίγο στο μπάνιο και ότι θα γυρίσω σε πολύ λίγο... με περίμενε ξαπλωμένη, δεν σηκώθηκε αλλά φυσικά τα μάτια της ήταν καρφωμένα στην πόρτα. Γυρνούσα, την φιλούσα, καθόμουν λίγο μαζί της και μετά με κάποια άλλη πρόφαση έβγαινα απο το δωμάτιο.

Φυσικά δεν περίμενα να κοιμηθεί από την πρώτη κιόλας φορά αλλά βρήκα ενθαρρυντικό το ότι ούτε έβαλε τα κλάματα ούτε σηκώθηκε από το κρεβάτι της για να έρθει μαζί μου.

Βλέπω όμως ότι έχουμε πολυυυυυυυυυυυυύ μέλλον!

 

Η αλήθεια είναι πως πολλές φίλες και γνωστές εφάρμοσαν τη μέθοδο της DEL και ίσως να είναι και η πιο σωστή... δεν ξέρω... Εγώ πάντως δεν έχω "τα κότσια" να το κάνω... Ίσως εάν περάσει πολύ ο καιρός και δεν βλέπω αποτέλεσμα, να καταλήξω εκεί τελικά... Ο άντρας μου βέβαια είναι πιο αποφασιστικός από μένα και επιλέγει τις λύσεις που ξεκαθαρίζεις στο παιδί ότι κάτι πρέπει να γίνει και τέλος! Σκέφτομαι πως ίσως να είναι πιο σωστό αλλά δεν μπορώ να τον ακολουθήσω σε τέτοιες κινήσεις!

Λυπάμαι πολλές φορές, αλλά δεν μπορώ...

 

Με δεδομένο βέβαια πως προσπαθούμε και για ένα δεύτερο μωράκι, το θέμα αυτό πρέπει να τακτοποιηθεί πριν από την άφιξη (ΕΛΠΙΖΩ!!!) ενός νέου μέλους στην οικογένεια!

 

Τέλος πάντων, σας κούρασα!

Θα συνεχίσω την προσπάθεια και βλέπουμε...

:)

[MARGIO]

Μπραβο margotte κι εγω το βρισκω ενθαρρυντικο που δεν σηκωθηκε απο το κρεβατι τωρα σιγα σιγα θα πρεπει να αυξανεις το χρονο που λειπεις για να δουμε πως θα αντιδρασει.Θελει πολλη υπομονη και η αληθεια ειναι οτι οι δραστικες λυσεις δεν θελουν τοσο κοπο αλλα πρεπει να μπορεις και να τις εφαρμοσεις γιατι αν κλαιει επι τρεις ωρες και εσυ δεν αντεξεις, παει το εχεις χασει το παιχνιδι,μετα θα κλαιει παντα για να πας.Εγω προσωπικα δεν αντεχω να την ακουω να κλαιει για τοση πολλη ωρα και νομιζω δεν αντεχουν ουτε οι γειτονες μου.:mrgreen:

Ειναι καλο που προσπαθεις απο τωρα ετσι δεν θα το συνδυασει με τον ερχομο του νεου μελους,μην στεναχωριεσαι ειπαμε θελει χρονο αλλα οχι και τοοοσο πολυ

 

Υ.Γ Δεν μας κουρασες καθολου.

Επειδή την πάτησα με την κόρη μου τον γιό μου τον βάζω από τώρα στην κούνια του του λέω καληνύχτα και την αφήνω μόνο του να κοιμηθεί.Μια φορά την πατάς.

 

DEL κι εγω τα ιδια,στην δευτερη κορη μου απο μωρο την εβαζα μονη της κι εφευγα,δεν αντεχα να το ξαναπερασω αυτο!Αφου την εβαζα στην καλαθουνα εφευγα και μετα ελεγα στον αντρα μου Αχ κοιμουνται κι ετσι τα μωρα δεν το πιστευω!

[margotte]

 

DEL κι εγω τα ιδια,στην δευτερη κορη μου απο μωρο την εβαζα μονη της κι εφευγα,δεν αντεχα να το ξαναπερασω αυτο!Αφου την εβαζα στην καλαθουνα εφευγα και μετα ελεγα στον αντρα μου Αχ κοιμουνται κι ετσι τα μωρα δεν το πιστευω!

 

Μακάρι να τα καταφέρουμε να κάνουμε ένα δεύτερο παιδάκι και ελπίζω να μην κάνω ξανά τα ίδια λάθη.

Να φανταστείτε, την κόρη μου την κοίμιζα στα χέρια, ΟΡΘΙΑ, κάνοντας βόλτες στο δωμάτιο μέχρι 18 μηνών!!!! (μη γελάσετε ακόμη.....)

 

Δεν μπορώ να πω ότι έχω μετανιώσει, απλά με τη λογική μου καταλαβαίνω πως με ένα δεύτερο παιδί στο σπίτι, τέτοιες "πολυτέλειες" πρέπει να κόβονται.

Ας έρθει με το καλό!!!

 

Και πάλι ευχαριστώ για τη συμπαράστασή σας!!!

[ΚΑΡΔΙΑ]

Αχαχαχ τί θέμα θέτετε!

Η μεγάλη μου είναι σχεδόν 5 (τον Ιανουάριο θα γίνει) και έχουμε φοβερό πρόβλημα. Πάντα είχαμε δηλαδή, αλλά τώρα έχει παραγίνει. Με θέλει δίπλα της γιατί μπορεί να έρθει κάποιος να την πάρει και να μην τον ακούσω. Τί υστερίες, τί υποσχέσεις, τί καλοπιάσματα, τί απειλές, όλα τα έχουμε δοκιμάσει! Δεν δέχεται τίποτα.

Ο μικρός μου που είναι σχεδόν 2 κοιμάται καλύτερα, αλλά εάν τύχει να ξυπνήσει μέσα στην νύχτα και επειδή έχει πάρει χαμπάρι τί γίνεται, θέλει και εκείνος να κοιμάται μαζί μας.

Και το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και εάν έχει κοιμηθεί (η κόρη μου) και έχει περάσει και πολύ ώρα, μόλις κάνω να σηκωθώ από το κρεβάτι το μάτι γαρίδα: "ΠΟΥ ΠΑΣΣ????"

Και φυσικά δεν αντέχεται η κατάσταση, οπότε μετά από τόσους μήνες είπα θα πάω με τα νερά της και ότι γίνει. Φυσικά ακόμα δεν έχει γίνει κάτι, απλά αισιοδοξώ ότι

ΚΑΠΟΙΑ στιγμή θα αλλάξει αυτό.

[zoitheodos]

Κορίτσια γειά σας! Βάλτε με κι εμένα στην παρέα σας.

Απόψε έγινα ένα ράκος. Είμαι τόσο απογοητευμένη με τον εαυτό μου.

Το βράδυ της διάβαζε ο μπαμπάς παραμύθι και κοιμόταν.

Πρίν λίγες μέρες έβαλε τα κλάματα την ώρα που της διάβαζε το παραμύθι και με ζητούσε και την πήρα στο σαλόνι(μεγάλο λάθος όπως φάνηκε τις επόμενες μέρες).

Τώρα ο ύπνος της έχει χαλάσει τελειώς. Με το που πηγαίνει μέσα αρχίζει τα κλάματα και λέει πως δεν νυστάζει, με ζητάει. Χάλια με μία λέξη.

Έχω απελπιστεί δεν ξέρω τι να κάνω, νιώθω πως όλοι με χειρίζονται και με εκμεταλλεύονται, ο άντρας μου μου την λέει, στο πρώτο κλάμα λυγίζω ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ??

Βοηθήστε αν μπορείτε πείτε μου ιδέες βιβλία κτλ.

Έχω δοκιμάσει να την βάλω μέσα και να φύγω και πάτησε τρελό κλάμα και στο τέλος άνοιξε τα χεράκια της με λυγμούς και ξέρετε τι μου είπε? Μαμά μην φύγεις σε χρειάζομαι...Το ξέρω δεν έπρεπε να λυγίσω είναι πανέξυπνα πλάσματα...τι να κάνω...

[fragola]

Καλημέρα! Σας μιλάει μια ομοιοπαθούσα... Παιδιά υπομονή, "όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος" λένε και ισχύει, το έχω διαπιστώσει πολλές φορές!

 

Η κόρη μου από νεογέννητο ήταν δύσκολη στον ύπνο και μην ακούσω ότι την κακόμαθα, είναι στο παιδί! Κούνημα και όρθια μέχρι 20 μηνών που είπε και η margotte! Κάποια στιγμή, τα πήρα που λέμε και την άφηνα να κλαίει στην κούνια της και σε μια εβδομάδα έμαθε να κοιμάται μόνη της! Αυτό δεν ήταν καθόλου εύκολο για μένα, αλλά είχα φτάσει στα όριά μου! Για να κανά 6μηνο όλα καλά, ώσπου άρχισε να μην κοιμάται το μεσημέρι και το βράδυ κοιμόταν πιο γρήγορα (όταν λέω γρήγορα για τα μέτρα της κόρης μου, όλη μέρα ξύπνια και έκανε 15-20 λεπτά). Μου ζήτησε να μείνω για λίγο, είπα "τι ψυχή έχουν 15 λεπτάκια μπρος της 1+ ώρα που καθόμουν παλιά" και με... τούμπαρε πάλι!!! Όμως αυτά τα 15 λεπτάκια έγιναν 20 και μετά 30 και πολλές φορές εγώ κοιμόμουν πρώτη! Επίσης, είχαμε πάρει κρεβάτι πια και δεν μπορούσα να την αφήσω να κλαίει γιατί θα κατέβαινε από το κρεβάτι και θα ερχόταν (από την κούνια δεν μπορούσε)! Πάντα της έλεγα όμως ότι πρέπει να αρχίσει να κοιμάται μόνη της, είναι μεγάλο παιδί πια κι έλεγε "άμα μεγαλώσω"! Σημειωτέον, ποτέ δεν ήθελε τον πατέρα της για ύπνο, μόνο εμένα... Ώσπου ήρθε εκείνη η στιγμή που σας έλεγα παραπάνω... Αποφασίσαμε πριν 2,5 εβδομάδες με μια φίλη μου να πάμε σινεμά (κάτι που συμβαίνει σπάνια για να μην πω καθόλου) και έπρεπε να φύγω από στο σπίτι 20.45. Εκείνη την ώρα η κόρη μου μπορεί να μην έχει προλάβει να κοιμηθεί (ξαπλώνει κατά τις 20.30 συνήθως). Της είπα λοιπόν ότι θα πάω σε μια δουλειά και ότι θα κοιμηθεί με τον μπαμπά και τι μου απαντάει "άμα είναι να φύγεις, προτιμώ να κοιμηθώ μόνη μου"!!!!!!!!! Κι έτσι έγινε, την καληνυχτησα, έφυγα και από ότι μου είπε ο άντρας μου δεν τον ζήτησε καθόλου και κοιμήθηκε μάλιστα πολύ γρήγορα... "Έτσι είσαι βρε εκμεταλλεύτρια?" σκέφτηκα! Το άλλο βράδυ μου είπε να κοιμηθούμε μαζί και της είπα "όχι, μόνη σου, είσαι μεγάλο παιδί" και το δέχτηκε μια χαρά! Από τότε κοιμάται μόνη της και μάλιστα πιο γρήγορα από πριν γιατί δεν αρχίζει την κουβέντα, ούτε την αποσπώ όπως πριν... Πιστεύω ότι βοήθησε και η πλύση εγκεφάλου που της έκανα τόσους μήνες...

 

Το συμπέρασμα είναι κουράγιο και υπομονή, ακολουθήστε το ένστικτό σας και όλα μπορεί να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη, αρκεί να αναγνωρίσουμε πότε το παιδί είναι έτοιμο για την κάθε αλλαγή... Επίσης, η κόρη μου έτσι αβίαστα έκοψε την πιπίλα και τις πάνες (όταν ήταν 3 ετών με 15 εβδομάδες διαφορά) σε μια στιγμή πραγματικά, γιατί είδα πότε ήταν ώριμο για το δεχτεί και όχι όταν θεωρούσαν οι άλλοι ή εγώ ότι είναι σωστό! Άλλωστε, μεγαλώνουν τόσο γρήγορα και θα έρθει μια μέρα που θα αναπολούμε αυτές τις στιγμές...

[margotte]

Καλημέρα!!

 

Αγαπητή zoitheodos μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω...

Κι εγώ δυστυχώς ανήκω στην κατηγορία όσων λυγίζουν αν και καταλαβαίνω πως με αυτά τα νάζια και τα κλάματα μας "χειρίζονται".

Εμένα η κόρη μου με έχει καταλάβει και ξέρει ότι αργά ή γρήγορα θα υποχωρήσω... Αφού κι εμένα μου λέει όταν ξαπλώνουμε "Το ξερα ότι θα έρθεις μανούλα και ότι δεν θα με αφήσεις ποτέ μόνη μου!!!" Κι εγώ γίνομαι κομμάτια και ο άντρας μου με κοροιδεύει!

 

Εμείς πάλι συνεχίζουμε την προσπάθεια να την αφήνω και κάποια λεπτά μόνη της και μέχρι στιγμής πάμε καλούτσικα.

Όσες φορές σηκώνομαι από το κρεβάτι, με περιμένει και όταν ξαναπηγαίνω την φιλάω και μου λέει "θα κοιμηθούμε τώρα μαμά". Βέβαια, μας παίρνει αρκετή ώρα αλλά αισιοδοξώ ότι κάποια στιγμή θα το πάρει απόφαση.

 

Για σενα ΚΑΡΔΙΑ τι μπορώ να πω? Κι εμείς τα περάσαμε όλα αυτά (απειλές, καλοπιάσματα, φωνές...) αλλά τίποτα δεν πιάνει. Και αυτό που λες για το ΜΑΤΙ ΓΑΡΙΔΑ, ισχύει και για εμάς φυσικά! Χρειάζεται υπομονή αλλά ορισμένες φορές νιώθω ότι δεν έχω άλλη πια. Και μετά άμα της φωνάξω... νιώθω τύψεις και τρομερές ενοχές!

 

Ααααχ!! Υπομονή! Θα τη βρούμε όλες τη λύση!!

[margotte]

Το συμπέρασμα είναι κουράγιο και υπομονή, ακολουθήστε το ένστικτό σας και όλα μπορεί να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη, αρκεί να αναγνωρίσουμε πότε το παιδί είναι έτοιμο για την κάθε αλλαγή...

 

Αχ fragola!!

Σαν να διαβάζω τις καταστάσεις τις δικές μας!

Ούτε εμένα ήθελε κανέναν άλλο στον ύπνο και όσο κι αν της εξηγώ ότι μεγάλωσε πια, κάνει σαν να μην ακούει.

Αλλά συμφωνώ τόσο πολύ με αυτό που είπες για τις αλλαγές και το πότε είναι ώριμο το κάθε παιδί.

Όπως ήδη σας είπα εμένα ως 18 μηνών κοιμόταν στα χέρια. Όσο κι αν είχα προσπαθήσει να την αφήνω στο κρεβάτι, δεν πετύχαινα τίποτα παρά μόνο εκνευρισμό και για τις 2 μας. Ώσπου μία μέρα, εκεί που την κουνούσα περπατώντας με κοιτάζει στα μάτια και μου λέει "μαμά, κάτω" και δείχνει το κρεβάτι μας (στην κρεβατοκάμαρα). Από τότε δεν θέλησε ποτέ να την ξαναπάρω αγκαλιά.

 

Ελπίζω λοιπόν ότι όλα όσα ξεκίνησα τώρα να προσπαθώ (όπως και η πλύση εγκεφάλου όπως είπες) θα πιάσουν τόπο μια μέρα, "έτσι ξαφνικά" που λέει και το τραγούδι.

 

Μου έδωσες πολύ κουράγιο όπως και όλες σας!!

Σας ευχαριστώ!!!

[ΚΑΡΔΙΑ]

Αχ fragola!!

Σαν να διαβάζω τις καταστάσεις τις δικές μας!

Ούτε εμένα ήθελε κανέναν άλλο στον ύπνο και όσο κι αν της εξηγώ ότι μεγάλωσε πια, κάνει σαν να μην ακούει.

Αλλά συμφωνώ τόσο πολύ με αυτό που είπες για τις αλλαγές και το πότε είναι ώριμο το κάθε παιδί.

Όπως ήδη σας είπα εμένα ως 18 μηνών κοιμόταν στα χέρια. Όσο κι αν είχα προσπαθήσει να την αφήνω στο κρεβάτι, δεν πετύχαινα τίποτα παρά μόνο εκνευρισμό και για τις 2 μας. Ώσπου μία μέρα, εκεί που την κουνούσα περπατώντας με κοιτάζει στα μάτια και μου λέει "μαμά, κάτω" και δείχνει το κρεβάτι μας (στην κρεβατοκάμαρα). Από τότε δεν θέλησε ποτέ να την ξαναπάρω αγκαλιά.

 

Ελπίζω λοιπόν ότι όλα όσα ξεκίνησα τώρα να προσπαθώ (όπως και η πλύση εγκεφάλου όπως είπες) θα πιάσουν τόπο μια μέρα, "έτσι ξαφνικά" που λέει και το τραγούδι.

 

Μου έδωσες πολύ κουράγιο όπως και όλες σας!!

Σας ευχαριστώ!!!

 

Αυτή η πλύση εγκεφάλου πια πόσο κρατάει? Έχω κοντέψει να βάλω χλωρίνη στον εγκέφαλο!!!! Αν και ίσως να μην χρειάζεται τόσο πολύ γιατί επιδρά αντίθετα. Θέλω να πω ίσως να χρειάζεται και εμείς να το ξεχάσουμε λίγο το θέμα και μόνα τους να αλλάξουν, τί να πω???

 

 

Καλημέρα!!

 

Για σενα ΚΑΡΔΙΑ τι μπορώ να πω? Κι εμείς τα περάσαμε όλα αυτά (απειλές, καλοπιάσματα, φωνές...) αλλά τίποτα δεν πιάνει. Και αυτό που λες για το ΜΑΤΙ ΓΑΡΙΔΑ, ισχύει και για εμάς φυσικά! Χρειάζεται υπομονή αλλά ορισμένες φορές νιώθω ότι δεν έχω άλλη πια. Και μετά άμα της φωνάξω... νιώθω τύψεις και τρομερές ενοχές!

 

ΑΧΑΧΑΧ διαβάζω αυτά που νιώθω. Θέλει υπομονή αλλά πόσο πια? Αμ οι ενοχές?? Να κλαίω ασταμάτητα. Τέλος πάντων, σταμάτησαν οι φωνές πριν λίγο καιρό γιατί αποφάσισα να το αφήσω και βλέπουμε.

Χτες λοιπόν, και αφού είχε κοιμηθεί στο κρεβάτι μας (το οποίο σημαίνει τουλάχιστον ότι μπορεί να μην ξυπνήσει άμεσα εάν σηκωθώ) πήγα και κοιμήθηκα με τον άντρα μου στο κρεβάτι της. Και κατά τις 4 ήρθε και εκείνη να με αναζητήσει. Αλλίμονο!!! Φυσικά με πήρε από το χεράκι και πήγαμε στο κρεβάτι μας.

[margotte]

Βλέπω πως όλοι περνάμε τα ίδια! Και είναι μία παρηγοριά για μένα!

Νομίζω πάντως πως η φράση της ΚΑΡΔΙΑ "Θέλω να πω ίσως να χρειάζεται και εμείς να το ξεχάσουμε λίγο το θέμα και μόνα τους να αλλάξουν, τί να πω???" ίσως είναι σημαντική και μας φανεί χρήσιμη στο μέλλον!

 

Κορίτσια, όλα θα βρουν το δρόμο τους!

Υπομονή και προσπάθεια θέλει!!

Ακούγομαι πολύ αισιόδοξη αυτή τη στιγμή αλλά το βράδυ όταν θα περάσει καμία ώρα και δεν θα έχει κοιμηθεί ακόμη και θα μου λέει ιστορίες, μάλλον θα μου φύγει αυτή η θετική στάση....

 

Φιλιά!

[margotte]

Καλημέρα κορίτσια!!

Σκέφτηκα να γράψω τις εξελίξεις μας επάνω στο θέμα "κοιμάμαι μόνη μου"...

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε κάνει και μεγάλη πρόοδο... Εγώ εξακολουθώ κάποιες φορές να φεύγω από το δωμάτιο και να καθυστερώ να γυρίσω, το λουλούδι μου μένει ξαπλκωμένο, αγκαλιά με κανένα κουκλάκι, αλλά όσο και να αργήσω να γυρίσω δεν κοιμάται... με περιμένει.

Και μόνο οταν ξαπλώσουμε μαζί μετά από αρκετό πήγαινε-έλα, κοιμάται!

Δεν με πειράζει γιατί τη βλέπω ότι δεν είναι έτοιμη... Αλλά σιγά-σιγά πιστεύω κάτι να καταφέρουμε!!!

 

Καλημέρα σε όλες!!!!!!!!!!!

[salva]

margotte, από τότε που γεννήθηκε ο γιος μου δεν ήθελε να κοιμάται ΠΟΤΕ. Έκανα δύο ώρες κάθε φορά να τον κοιμήσω και όποτε ξυπνούσε άλλες δύο ώρες. Σωθηκα με το βιβλίο "Κοιμήσου παιδί μου" το οποίο εφάρμωσα ΕΥΛΑΒΙΚΑ και ας στεναχωριόμουν, αλλά πέτυχε. Μιλάμε για ένα παιδί που προκειμένου να αντισταθεί στην μέθοδο χτυπιότανε, έκανε εμετό, σπάραζε στο κλάμα και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Είναι όμως σημαντικό να μάθει να κοιμάται μόνο του γιατί αλλιώς θα υποφέρει μια ζωή και επίσης πρέπει και εσύ να είσαι καλά για να είσαι και καλά μαζί του. Μην λες ότι δεν έχεις τα κότσια να το κάνεις γιατί εφαρμόζοντας τη μέθοδο μπορεί να κουραστείς και να ταλαιπωρηθείς 10 μέρες το πολύ αλλά σκέψου ότι μετά θα ξενοιάσεις εντελώς από αυτό το θέμα και θα απορείς πως μπορούσες να το ζεις πιο πριν. Κάνε το όμως σύντομα γιατί δεν είναι μικρή και προσεχώς δεν θα μπορείς πλέον να το εφαρμόσεις. Πάρε βαθιά ανάσα και σκέψου ότι είναι για το καλό όλων.

[MARGIO]

Καλημέρα κορίτσια!!

Σκέφτηκα να γράψω τις εξελίξεις μας επάνω στο θέμα "κοιμάμαι μόνη μου"...

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε κάνει και μεγάλη πρόοδο... Εγώ εξακολουθώ κάποιες φορές να φεύγω από το δωμάτιο και να καθυστερώ να γυρίσω, το λουλούδι μου μένει ξαπλκωμένο, αγκαλιά με κανένα κουκλάκι, αλλά όσο και να αργήσω να γυρίσω δεν κοιμάται... με περιμένει.

Και μόνο οταν ξαπλώσουμε μαζί μετά από αρκετό πήγαινε-έλα, κοιμάται!

Δεν με πειράζει γιατί τη βλέπω ότι δεν είναι έτοιμη... Αλλά σιγά-σιγά πιστεύω κάτι να καταφέρουμε!!!

 

Καλημέρα σε όλες!!!!!!!!!!!

 

Kαλημερα margotte ειναι πολυ ζορικη η δικια σου τελικα.Μηπως δεν ειναι πολυ κουρασμενη και δεν νυσταζει οταν τη βαζεις για υπνο?Γιατι αν κοιμοταν γρηγορα σε 5-10 λεπτα ας πουμε δεν πειραζει και τοσο να εισαι διπλα της λες 5 λεπτα ειναι θα περασουν,τουλαχιστον εμενα δεν θα με πειραζε, αλλα να καθεσαι μια ωρα ειναι πολυ σπαστικο.

[margotte]

margotte, από τότε που γεννήθηκε ο γιος μου δεν ήθελε να κοιμάται ΠΟΤΕ. Έκανα δύο ώρες κάθε φορά να τον κοιμήσω και όποτε ξυπνούσε άλλες δύο ώρες. Σωθηκα με το βιβλίο "Κοιμήσου παιδί μου" το οποίο εφάρμωσα ΕΥΛΑΒΙΚΑ και ας στεναχωριόμουν, αλλά πέτυχε. Μιλάμε για ένα παιδί που προκειμένου να αντισταθεί στην μέθοδο χτυπιότανε, έκανε εμετό, σπάραζε στο κλάμα και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Είναι όμως σημαντικό να μάθει να κοιμάται μόνο του γιατί αλλιώς θα υποφέρει μια ζωή και επίσης πρέπει και εσύ να είσαι καλά για να είσαι και καλά μαζί του. Μην λες ότι δεν έχεις τα κότσια να το κάνεις γιατί εφαρμόζοντας τη μέθοδο μπορεί να κουραστείς και να ταλαιπωρηθείς 10 μέρες το πολύ αλλά σκέψου ότι μετά θα ξενοιάσεις εντελώς από αυτό το θέμα και θα απορείς πως μπορούσες να το ζεις πιο πριν. Κάνε το όμως σύντομα γιατί δεν είναι μικρή και προσεχώς δεν θα μπορείς πλέον να το εφαρμόσεις. Πάρε βαθιά ανάσα και σκέψου ότι είναι για το καλό όλων.

 

Αχ βρε salva, το ξέρω ότι πρεπει να βρω τη δυναμη αλλα ειλικρινα εχω "θεμα" με το να γινω ιδιαιτερα αυστηρη...

Σ' ευχαριστω πολύ για τη συμβουλή με το βιβλίο.

Θα το πάρω μπας και με βοηθήσει καθόλου...

Θα σας ενημερώνω για τις εξελίξεις!!! :D

[margotte]

Kαλημερα margotte ειναι πολυ ζορικη η δικια σου τελικα.Μηπως δεν ειναι πολυ κουρασμενη και δεν νυσταζει οταν τη βαζεις για υπνο?Γιατι αν κοιμοταν γρηγορα σε 5-10 λεπτα ας πουμε δεν πειραζει και τοσο να εισαι διπλα της λες 5 λεπτα ειναι θα περασουν,τουλαχιστον εμενα δεν θα με πειραζε, αλλα να καθεσαι μια ωρα ειναι πολυ σπαστικο.

 

Είναι όντως ζόρικη!! Όπως έχει πει και η salva και άλλα κορίτσια από μικρή ήταν ζόρικη με το θέμα του ύπνου... σε όλα τα άλλα θέματα είναι αρκετά συνεννοήσιμη, αλλά στο θέμα του ύπου ζοριζόμαστε. ΠΟλλές φορές μου δίνει την αίσθηση ότι δεν θέλει να κοιμάται... Εάν δεν τη βάλω εγώ για ύπνο, ποτέ, ούτε μία φορά, δεν μου έχει πει νυστάζω... Ούτε και μέρες που έχει μείνει ξύπνια έως τη 1 το βραδυ.. Και γενικά μέσα στην ημέρα κουράζεται αρκετά: πηγαίνει παιδικό, το μεσημέρι (ενώ κοιμόταν μέχρι το καλοκαίρι) έχει αρχίσει και δεν θέλει καν να ξαπλώνει... είναι κομμάτια τπ βράδυ...

Τι να κάνουμε... υπομονή. Εγώ πάντως θα συνεχίσω...

Καλή συνέχεια κορσίτσια!

[mamacita]

Προσθέστε κι εμάς στο club!!!

Εμείς πάντως από μωρό μέχρι τα 3 που έκοψε την πιπίλα, κοιμόταν μόνη της και γρήγορα. Από κει και μετά θέλει τις περισσότερες φορές κάποιον μαζί για παρέα, (δηλ. δε φοβάται), αλλά κι όταν μένει μόνη της, πάλι αργεί να κοιμηθεί, μπορεί να κάνει και 2 ώρες!!! Και η δικιά μας δε θέλει να κοιμηθεί, δεν έχει πει ποτέ να πάει για ύπνο από μόνη της και όταν είναι ξαπλωμένη προσπαθεί να μη την πάρει ο ύπνος, τρίβει τα μάτια της, κρατάει το κεφάλι ανασηκωμένο μέσα στις παλάμες της κ.λ.π.

αυτό που με απασχολεί εμένα πιο πολύ είναι που της λείπει ύπνος. Το πρωί δεν σηκώνεται ευχάριστα, δεν ξυπνάει ποτέ μόνη της και μες τη μέρα είναι εμφανώς κουρασμένη. Έχει τύχει να κοιμηθεί πολλές φορές μέσα στο αυτοκίνητο το απόγευμα ενώ πηγαίνουμε κάπου ( καλά όταν συμβαίνει αυτό, το βράδυ άστα). Η δικιά μας παιδίατρος λέει ότι πρέπει να κοιμάται από τις 20:30 για να συμπληρώνει τουλάχιστον 11 ώρες ύπνου το 24ωρο. Αλλά τι να κάνω; να της ρίξω υπνοστεντ'ον στο γάλα; Οι δικοί σας παιδίατροι τι λένε;

[zoitheodos]

Τελευταία έχω εφαρμόσει κάτι άλλο, λίγο σκληρό αλλά πιάνει.

Όταν πηγαίνει 7 το απόγευμα της φτιάχνω το γάλα της και την πέρνω αγκαλιά στο τζάκι. Το πίνει, κάνει τσίσα, πλένουμε το πιπί, φοράει πιτζάμες της λέω στις 8 παρα 15 δώσε φιλάκι στον μπαμπά και πάμε για ύπνο. Στην αρχή αντιδρούσε γιατί όπως έλεγε δεν ήθελε να κοιμηθεί. Τώρα με ακούει και πηγαίνουμε μέσα ξαπλώνει της δίνω φιλάκι, σβήνω το φώς(ανάβουμε ένα μικρό στον διάδρομο) και ξαπλώνω δίπλα της χωρίς να της μιλάω.

Στην αρχή προσπαθεί να μου μιλάει αλλά της λέω πως είναι ώρα για ύπνο.

Μετά απο λίγο ακούω την ανάσα της να βαραίνει και συνήθως σε λιγότερο απο 10 λεπτά έχει κοιμηθεί.

 

Στο μέλλον θα προσπαθήσω να φεύγω και να κοιμάται μόνη της αλλά σιγά σιγά. Κάτι είναι κι αυτό. Το μεσημέρι βέβαια δεν κοιμάται και το πρωί ξυπνάει στις 8. Παλιά που της διάβαζα το παραμύθι έκανε περίπου 40΄να κοιμηθεί αλλά τώρα διαβάζουμε παραμύθια μέσα στην μέρα. Πάντως αν την αφήσω 11 να πάει δεν πρόκειται να πει οτι νυστάζει απο μόνη της.

Στις 8 βλέπω το κάτι ψήνεται και κάνω 30΄ώρα γυμναστική και ντούς, μετά ετοιμάζω το μωρό, στις 9 κοιμάται κι αυτός. Μετά καθόμαστε με τον αντρούλη μου κανα δύωρο μόνοι μας!!

Αν δεν τα βάλω σε πρόγραμμα θα τα έχω όλη την ώρα μέσα στα πόδια μου..

[Αννα Κρ.]

Καλημέρα,τακαιπωρημένες μαμάδες.είναι απίστευτο το πόσο ενέργεια έχουν αυτά τα παιδιά.Ο γιος μου είναι 10 μηνών και ακόμα δεν κοιμάται.