βιβλίο για παιδιά 2,5 χρονών (για ζήλια ή φόβο)

[nefeli]

Ο γιος μου είναι 27 μηνών και έχει μια αδερφούλα 9,5 μηνών. Την αγαπάει και την ζηλεύει συγχρόνως. Ακόμα και όταν θέλει να την αγκαλιάσει το κάνει πολύ άγαρμπα ή με πολύ δύναμη, με αποτέλεσμα να την πονάει (και εμάς μας αγκαλιάζει έτσι). Της παίρνει τα παιχνίδια όχι για να τα παίξει αυτός, απλά και μόνο για να τα απομακρύνει απ'αυτήν. ή καμιά φορά την χαϊδεύει και αμέσως μετά της δίνει μια στα χεράκια (ή όπου μπορέσει) για να κλαίει (έτσι μάς λέει όταν τον ρωτήσουμε γιατί το έκανε)

Η ερώτηση μου τώρα είναι αν υπάρχει κάποιο βιβλίο για το γιο μου, που να αναφέρεται στην ζήλια- αγάπη - συμπεριφορά. Δεν ξέρω πώς να το διατυπώσω....

μπορεί να βοηθήσει κανείς?

[dakat]

Δε ξέρω κάποιο βιβλίο για το γιόκα σας αλλά για σας υπάρχει ένα πολύ καλό κατά τη γνώμη μου που λέγεται "παιδιά που ζηλεύουν"

 

http://www.perizitito.gr/product.php?productid=59577&page=1

[Fivi]

Δε ξέρω κάποιο βιβλίο για το γιόκα σας αλλά για σας υπάρχει ένα πολύ καλό κατά τη γνώμη μου που λέγεται "παιδιά που ζηλεύουν"

 

http://www.perizitito.gr/product.php?productid=59577&page=1

 

Dakat το εχεις διαβασει αυτο το βιβλιο?

Σου δινει λυσεις?

[Μαρια Στυλιανακη]

είναι μια κλασσική συμπεριφορά, την οποία δεν μπορείς να εξαλείψεις εντελώς, απλώς κάθε φορά να δείχνεις ποιός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος.

δεν πρόκειται για ζήλια με την κανονική έννοια, είναι τα φυσιολογικά συναισθήματα που έχει ένα παιδί που στο στάδιο της προσκόλλησης ακόμα, χάνει την αποκλειστικότητα.

ασχολήσου μαζί του πρίν το κάνει και όταν το κάνει, μη δίνεις περισσότερη σημασία σε αυτό, μην τον τιμωρείς αλλά ούτε και να τον αφήνεις να της κάνει κάτι που δεν της αρεσει.

είναι ένα στάδιο, που ξεπερνιέται αργά αργά.

δεν θα έλεγα να δώσεις σημασία με βιβλίο, .....

περνάει μια απώλεια, οπότε θέλει απλώς στήριξη.

την απώλεια της αποκλειστικής μαμάς. πλέον σε μοιράζεται οπότε, τιποτα δεν είναι πια το ίδιο στα μάτια του.

εσύ πρέπει να του δείξεις με την σταθερότητα και συνέχεια των δραστηριοτήτων που είχε πρίν ότι αυτό δεν ισχύει 0 δηλαδή ότι όλα είναι κάπως όπως πρίν, ακόμα σε έχει, ακόμα τον αγαπάς, ακόμα είναι ο πρωτότοκός σου και αυτό δεν αλλάζει ποτέ.

θα έλεγα απεναντίας να πάρεις βιβλία απλώς πολύ θετικά, που να μην δίνουν βάρος σε αρνητικές καταστάσεις που βιώνει αυτή τη στιγμή.

ούτε βιβλία για αδερφάκι.

πάρε βιβλία μόνο για αυτόν.

διάβασε και το άρθρο πως να προετοιμάσετε το παιδί σας για τον ερχομό του δεύτερου, στην αρχική σελίδα είναι το λίνκ,

αν δεν το διάβασες ήδη, για να δεις περίπου τι σημαίνει για το πρώτο ο ερχομός του δεύτερου.

 

φιλικά

 

Μαρία!

 

το δημοσιεύω και εδώ (το έστειλα σε πμ αλλά μετά είδα ότι το είχες γράψει και εδώ)

 

συμπληρώνω,

η ζήλια, είναι κάτι διαφορετικό απο αυτό το συναίσθημα που βιώνετε.

η ζήλια, είναι συνήθως συναίσθημα μειονεκτικότητας προς τα άλλα παιδιά.

 

ενώ η απώλεια αυτή με τον ερχομό του δεύτερου, είναι πολύ πιο βαθειά ένταση βασισμένη σε πολύ δυνατό φόβο του παιδιού να παραμεληθεί να αγνοηθεί, να αλλάξουν όλα.

εγώ δηλαδή δεν θα διάβαζα βιβλίο για την ζήλια, σε αυτή την περίπτωση.

 

αν διάβαζα για κάποια συναισθήματα, θα διάβαζα για τον φόβο.