Ψυχολογία παιδιού:Κληρονομείται ή χτίζεται

[aggelika]

Ένα τεράστιο θέμα που πιστεύω έχει πολύ ενδιαφέρον είναι αν τελικά η ισορροπία στην ψυχολογία του παιδιού εξαρτάται από το πως το μεγαλώνουμε ή από τα γονίδια που έχει μέσα του. Πως ας πούμε από την ίδια ακριβώς οικογένεια βγαίνει ένα παιδί θαρραλέο, ακομπλεξαριστο και ταυτόχρονα ένα μαζεμένο και ντροπαλό.

Πως μπορούμε να ξέρουμε αν αξίζει να πάσχουμε να βγάλουμε το παιδί μας απελευθερωμένο και τελικά αυτό το άγχος μας φέρει χειρότερα αποτελέσματα από το αν δεν ασχολούμασταν καν με ψυχολογίες κτλ...

[tanya77]

Νομίζω πως είναι 60-40. 60% το περιβάλλον, στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί, και 40% η κληρονομικότητα. Το γεγονός ότι τα αδερφάκια μπορεί να διαφέρουν μεταξύ τους κατά πολύ στο χαρακτήρα οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, αφενός στα διαφορετικά γονίδια, που έχουν κληρονομήσει από τους γονείς τους, όπως συμβαίνει άλλωστε και με την εξωτερική τους εμφάνιση, και αφετέρου στη διαφορετική θέση στην οικογένεια, που κατέχει το κάθε παιδί. Ασυναίσθητα οι γονείς φέρονται διαφορετικά στο πρωτότοκο, διαφορετικά στο μεσαίο και διαφορετικά στο μικρότερο παιδί της οικογένειας. Για μένα αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κανείς με την ψυχολογία του παιδιού και να ενημερώνεται όσο το δυνατόν καλύτερα. Σίγουρα δεν μπορούμε να αποφύγουμε όλα τα λάθη, αλλά μπορούμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε όσο γίνεται λιγότερα ώστε να γίνουν τα παιδιά μας ευτυχισμένοι και πετυχημένοι ενήλικες.

[georgia_kanel]

Νομίζω πως η οικογένεια παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο στην διαπαιδαγώγηση του παιδιού. Βέβαια κάποιες φορές βλέπω πως η κόρη μου για παράδειγμα κάνει πράγματα που σχετίζονται και με την δική μου συμπεριφορά...και τότε αναρωτιέμαι "Είναι γονιδιακό ή απλώς με αντιγράφει?" Μήπως πρέπει να προσέχουμε περισσότερο τα 'άσχημα' του δικού μας χαρακτήρα, έτσι ώστε να μην θεωρούμε ότι η συμπεριφορά κληρονομείται και δεν μπορούμε να τ'αλλάξουμε?

[mariaser]

Εγώ πιστεύω ότι είναι 50-50 και από ό,τι έχω διαβάσει αυτή είναι και η επίσημη θέση πολλών παιδαγωγών. Απλά τα γονιδιακά στοιχεία του χαρακτήρα είναι αυτά που κάνουν το κάθε παιδί, ακόμα και αν έχει ακριβώς τα ίδια ερεθίσματα μέσα στην οικογένεια,να αναπτύσσει διαφορετικό χαρακτήρα. Για να είμαι ειλικρινής, θέλω να πιστεύω ως μάνα, ότι ο χαρακτήρας χτίζεται, γιατί υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν θα ήθελα να "κληρονομήσει" ούτε από μένα ούτε από τον μπαμπά της. Θέλω να πιστεύω ότι μπορώ με τη διαπαιδαγώγηση να την βοηθήσω να ζήσει μία καλύτερη ζωή παό τη δική μας, χωρίς άγχη και φοβίες.

[Ροδή]

συμφωνα με μελέτες που διάβασα λένε ότι το παιδί είναι ένας άσπρος πίνακας, ένα λευκό χαρτί και αποτυπώνει τα ερεθίσματα που του δίνει το περιβάλλον του. Τώρα αν το περιβάλλον είναι και ο χαρακτήρας του πατέρα, της μητέρας, της γιαγιάς κ.α, σίγουρα παίρνει στοιχεία και απο εκεί.