2,5 χρονών και γραφει γραμματα!

[StratosK]

Ο γιος μου είναι 33 μηνών και από 2 χρονών ήξερε να μετράει μέχρι το 29

και από 2.5 χρονών ήξερε όλα τα γράμματα. Έχει τρομερό ενδιαφέρον για όλα τα πράγματα

Ήδη χρησιμοποιεί με άνεση το ποντίκι στον Η/Υ και ανοίγει το πρόγραμμα αναπαραγωγής βίντεο και βλέπει τις παιδικές του ταινίες. Μιλάει με άνεση και κάνει διαπραγμάτευση.

Αν δεν θέλει κάτι αντί να φωνάζει μου λέει “Ναι αλλά όμως να το κάνω αύριο?”

Πολλές φορές με εκπλήσσει η ταχύτητα σκέψεις του καθώς και η κριτική του ικανότητα (μάλλον είμαι μεγάλος χαζομπαμπάς...) Προσωπικά ήμουνα χαρισματικό παιδί και είχα πείσει τον εαυτό μου να μην περιμένω τα ίδια από το γιο μου, αλλά μάλλον θα με ξεπεράσει. [Η γυναίκα μου και εγώ έχουμε διδακτορικό στην πυρηνική φυσική...]

[Sun]

shine έγραψε: Ο γιος μου ειναι 2 χρονων.Ξερει τα γραμματα απο ενα κομπιουτερ που του εφεραν δωρο και διαβαζει τους αριθμους εως το 9.Της ξαδερφης μου ο γιος(στην ιδια ηλικια ) μιλαει καλυτερα απο το δικο μου αλλα δεν αναγνωριζει τα γραμματα και τους αριθμους. Διαφερουν στον τροπο που μεγαλωνουν και στα ερεθισματα που δεχεται το καθε παιδι.

Νομιζω οτι ειναι στο παιδι.Μερικα θελουν περισσοτερο χρονο ανεμελιας κι αλλα μπαινουν απευθειας στα δυσκολα.

 

Δεν μιλάμε για μικρές διαφορές τέτοιου τύπου, έτσι κι αλλιώς κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης και περνάει στους δικούς του χρόνους κάθε αναπτυξιακό στάδιο ανάλογα σίγουρα και με τα τα ερεθίσματα που δέχεται.

Μιλάμε για σαφή και εντυπωσιακή "υπεροχή" σε όλους τους τομείς η οποία δεν "φρενάρει" αλλά συνεχίζεται και στα επόμενα χρόνια με ιλλιγγιώδη ρυθμό εντελώς δυσανάλογα με την συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και η οποία παρατηρείται και επισημαίνεται στους γονείς και από όλους όσους έρχονται σε επαφή με το παιδί.

 

Ένα χαρισματικό παιδί δεν παύει να είναι ανέμελο επειδή είναι χαρισματικό, απλώς καταλαβαίνει και μαθαίνει με πολύ γρηγορότερο ρυθμό από τους συνομίληκούς του πράγμα που του δημιουργεί και διαφορετικές ανάγκες...

 

StratosK έγραψε: Πολλές φορές με εκπλήσσει η ταχύτητα σκέψεις του καθώς και η κριτική του ικανότητα (μάλλον είμαι μεγάλος χαζομπαμπάς...) Προσωπικά ήμουνα χαρισματικό παιδί και είχα πείσει τον εαυτό μου να μην περιμένω τα ίδια από το γιο μου, αλλά μάλλον θα με ξεπεράσει. [Η γυναίκα μου και εγώ έχουμε διδακτορικό στην πυρηνική φυσική...]

 

Νομίζω ότι έχει βάση αυτό που γράφεις γιατί έχω διαβάσει ότι υπάρχει κληρονομικότητα στο θέμα της νομημοσύνης. Και σε μας υπάρχει παρόμοιο backround, όχι πάντως στην πυρηνική φυσική...