Ξαφνική αλλαγή συμπεριφοράς(μετα από γιογιό)

[amarylis]

Καλησπέρα,

 

εδώ και λίγες μέρες έχω σοβαρό θέμα με τον μικρό μου. Έχει αλλάξει η συμπεριφορά κια διάθεσή του χωρίς να γνωρίζω την αιτία. Έχει γίνει πολύ παραποινιάρης, κλαίει με το παραμικρό(πχ. και νερό να μου ζητήσει θα το ζητήσει με κλάμα), γατζώνεται από πάνω μου και δεν θέλει να με χάνει από τα μάτια του τον βλέπω μελαγχολικό και εδώ και 3 βράδια ξανάρχισε να μας επισκέπτεται τη νύχτα στο κρεβάτι μας. Άλλο ένα πράγμα που με παραξενεύει είναι ότι ενώ τρελαινόταν για το γάλα τώρα κλαίει όταν το δει και πίνει ελάχιστα(χωρίς να τον πιέσω βέβαια, απλώς του το αφήνω δίπλα του μήπως και θελήσει να πιει).

 

Από όσα έχω διαβάσει καταλαβαίνω ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές μπορεί να προέρχονται από κάποια αλλαγή που μπορεί να έχει συμβεί. Τίποτα όμως δεν έχει αλλάξει στο σπίτι..το μόνο που σήμερα άρχισα να ψιλιάζομαι είναι το γιογιό.

Από Σεπτέμβρη θα πάει παιδικό και σκέφτηκα μέσα στις διακοπές και χωρίς καμία πίεση να τον βοηθούσαμε να κόψει την πάνα σιγά σιγά.

Μια μέρα όμως η γιαγιά του τον έβαλε στο γιογιό και μου πε ότι τα κανε εκεί μέσα ο μικρός..όπου και όταν την ρώτησα αν τον παίνεψε κλπ μου απάντησε θετικά.

Της είπα ότι ήθελα να το κάνω με τον άντρα μου στις διακοπές αλλά είπε και νωρίτερα να το μάθαινε ίσως ήταν καλύτερα...και δεν έδωσα πολύ σημασία σε αυτό μιας και όταν τον ρώτησα και εγώ τον μικρό μου εκείνη την μέρα τί έκανε στο γιογιό και με χαρά τον επιβράβευσα δεν τον είδα να ενοχλείτε για αυτό που έκανε. Τον ξαναέβαλε μου είπε την επόμενη μέρα όπου και πάλι τα έκανε..αλλά δεν ξέρω αν όντως ήταν έτοιμος για αυτό και αν ήθελε ή αν τον πίεσε, άθελά της, να τα κάνει στο γιογιό. Και δεν έιμαι σίγουρη ότι είναι κάτι που τον ευχαριστεί και το κάνει συνηδειτά επειδή όποια φρά τον έιδα εγώ να σφίγγεται να τα κάνει δεν μου πε από μόνος του ότι θέλει κακά άλλά εγώ τον πήγα στο γιογιό του όπου και ψιλοαρνήθηκε να πάμε καν στο γιογιό όπου και όταν τελικά θέλησε να κάτσει από μόνος του δεν μπόρεσε να τα κάνει..σαν να κόμπλαρε.

Δεν ξέρω αλλά μου φαίνεται και συνδιάζοντας τις ημερομηνίες στο μυαλό μου, ότι αυτή του η αλλαγή στην συμπεριφορά του ίσως έχει να κάνει με αυτό..

Δεν ξέρω τί να κάνω από δω και πέρα και πώς να το αντιμετωπίσω..να πω στην γιαγιά να μην το ξαναπροσπαθήσει καν? ή μήπως δεν φταίει αυτό και τώρα που έγιεν η αρχή να συνεχίσουμε?

Ελιναι φυσιολογικό το παιδάκι που τα έχει κάνει 2-3 φορές στο γιογιό του με παρότρυνση του άλλου όταν τον ρωτάς αν θέλει να κάνει κακάκια στο γιογιό να λέει όχι?

Είναι κάτι που με έχει στεναχωρήσει πολύ, γιατί ο μικρός μου έχει χάσει την διάθεσή του

ο μικρός μου τώρα είναι 28 μηνών

[marilena.s]

Τελικά το κάθε μωρό αντιμετωπίζει εντελως διαφορετικά το θέμα γιογιο!! Εγώ αυτό καταλαβαίνω.. Κοιτα ο δικος μου ας πούμε 2-3 βδομαδες που τον πολεμήσαμε είχε νευρα..αλλά πολλά νευρα ομως. Με είχε ρημάξει στη τσιμπια και τη κλοτσια!!! Τελικά ηρέμησε αλλα σου λέω πέρασε ένας μήνας και αποδέχτηκε με τα πολλά οτι δεν θα ξαναβάλουμε πάνα. Ο δικός σου μάλλον το βγάζει με στεναχωρια όλο αυτό το σοκ, γιατί μη νομίζεις για σοκ πρόκειται. Πάντως μη νομίζεις, ελάχιστα είναι τα παιδάκια που πετάνε απ τη χαρα τους στο άκουσμα και μονο της λέξης γιογιο..μη νομίζεις οτι θα το πάρεις απο το χερακι θα τον βάλεις να κάτσει κι αυτό ήταν όλο..και θα κλαψει, και θα νευριασει, και θα σε παρακαλεσει και θα σ εκβιασει...ξερεις τι μουρες ειν αυτα;;;!!!!!! Η γνωμη μου ειναι να κάνεις υπομονη, κι αφου το πηρες απόφαση μη κάνεις πίσω στο θεμα της πάνας..Βαλε τη γιαγια να τον βάλει στο γιογιο οταν εισαι παρουσα για να δεις τι γινεται. Αντε και μη στενεχωριεσαι γιατι το ψιλοεκμεταλευοντε μη νομιζεις..

[marilena.s]

ποσα μη νομιζεις εγραψα πια;;;;;!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[mom]

Αρχικά για το τελευταίο σου ερώτημα: "Ειναι φυσιολογικό το παιδάκι που τα έχει κάνει 2-3 φορές στο γιογιό του με παρότρυνση του άλλου όταν τον ρωτάς αν θέλει να κάνει κακάκια στο γιογιό να λέει όχι?" Ναί, λοιπόν, είναι φυσιολογικό. Το βλέπω στα ανήψια μου που είναι 2,5 χρονών και έχουν ήδη ένα εξάμηνο τουλάχιστον που έχουν αρχίσει να πηγαίνουν στην τουαλέτα. Ειδικά το αγοράκι, κάθε φορά το ρωτάει η μαμά του αν θέλει να κάνει τσίσα, αυτό απαντάει όχι και μετά τα κάνει..

Είναι πιθανό όλη αυτή η συμπεριφορά να οφείλεται στην εκπαίδευση για το γιογιό και νομίζω ότι θα συνέχιζα, γιατί αν κάνεις πίσω τώρα, θα είναι δυσκολότερο την επόμενη φορά που θα προσπαθήσεις.. Α, ναί! και συμφωνώ. Τσέκαρε την μέθοδο της γιαγιάς!

[amarylis]

marilena σε ευχαριστώ για την απάντησή σου..

το θέμα είναι ότι δεν το αποφάσισα εγώ να βάλουμε μπροστά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή το θέμα γιογιό ώστε να το σκεφτώ να κάνω πίσω γιατί εκεί θα έβλεπα τις αντιδράσεις του μικρού μου και΄θα ήξερα ίσως πώς να έπραττα..αυτό όμως το ξεκίνησε η γιαγιά την οποία και δεν μπορώ να "ελέγξω" (χωρίς να θέλω να φανώ περίεργη) μιας και εκείνη την ώρα είμαι στην δουλειά και τον κρατάει εκείνη. Σκέφτομαι να της πω να μην συνεχίσει τις προσπάθειες και να το αφήσει για λίγο..μέχρι να το αναλάβουμε εμείς. Και ο λόγος που στεναχωριέμαι είναι που δεν ξέρω τί συμβαίνει και επειδή όλα τα παιδιά είναι και λίγο αντίδραση δεν θέλω να γυρίσει διαφορετικά το θέμα. Σε κάποια πράγματα όσο και να τον αγαπάω είμαι αποφασιστική (πχ. σε ψιλοκαμώματα δεν μασάω) αλλά όσον αφορά τις αλλαγές στην ζωή του, είτε αυτό είναι στον τρόπο που κοιμάται είτε αυτό είναι το κόψιμο της πάνας, θέλω να είμαι χαλαρή για να το αντιμετωπίζει και εκείνος έτσι..επειδή ξέρω τον μικρό μου το λέω..και ξέρω ότι όσο τον παρακαλάνε να φάει, ή στην περίπτωσή μας του δίνουν μεγάλη σημασία στο να χρησιμοποιήσει το γιογιό πάντα αυτό λειτουργεί αντίστροφα..

[marilena.s]

σ αυτό έχεις δίκιο..καλύτερα να το δεις χαλαρα απο πείρα σου λέω κι εγω. Τωρα που το ξαναδιαβασα και γυρισε το μυαλό μου στις μέρες "πολέμου" θυμήθηκα οτι κι εγω όταν τον άφηνα στη μαμα μου τα σ/κ τον έβρισκα άλλο παιδι τη Δευτέρα άσε που δεν ήθελε ουτε να σκεφτει το γιογιο..τι του κανανε δεν ξέρω, ή τον πίεσαν πολύ ή ήταν όλο ¨"το παιδι και το παιδί" που μεταξυ μας το θεωρώ πιο πιθανο, ξέροντας την αδυναμια που του χουν με αποτελεσμα να εκμεταλλευεται τις καταστασεις ο κύριος...!!! Τελικά το γιογιο του το κόψαμε εγω κι ο μπαμπας του, με αποφασιστικότητα και χωρις πισω γυρισματα. Αν το θεωρείς καλύτερο ανέλαβε το αποκλειστικά εσυ..

[marandnik]

Συνήθως οι παλιότερες γενιές έχουν διαφορετική αντίληψη για την εκπαίδευση από ό,τι εμείες οι νεώτερες.

Για παράδειγμα η μητέρα μου αποδίδει την άρνηση του γιου μου να χρησιμοποιήσει το γιογιό σε πείσμα και όχι σε αδυναμία του. Οπότε τείνει να του φερθεί με πιο απότομο τρόπο για να τον "εκπαιδεύσει".

Η παιδίατρός μας από την άλλη μας τονίζει ότι το παιδί δεν χρειάζεται εκπαίδευση αλλά θα κόψει μόνος του την πάνα όταν ωριμάσει σωματικά (η ωρίμανση αυτή γίνεται σε διαφορετική ηλικία για κάθε παιδί). Οπότε εμείς οι γονείς έχουμε εντελώς διαφορετική προσέγγιση σ' αυτό το θέμα.

Έχω ακούσει περιπτώσεις που για να εκπαιδευτεί το παιδί το μαλώνουν, το επιβραβεύουν, το κάνουν να ντραπεί ακόμα και να το απειλούν. Αν σκεφτεί κανείς ότι το παιδί πιθανόν να μην έχει τη σωματική ικανότητα ακόμα να ανταπεξέλθει, αυτά μπορούν να το κάνουν να αισθανθεί πολύ άσχημα.

Στη θέση σου θα συζητούσα με τη μητέρα/πεθερά σου που ασχολείται με το παιδί σου για να διερευνήσω τις απόψεις της και θα τις διατύπωνα ξεκάθαρα και τις δικές μου

[akamatra]

Πάρε μια αγκαλιά το παιδί σου, δειξε του οτι ακόμη και αν δεν τα καταφέρει αμέσως, δεν πειράζει. Θα ξαναπροσπαθήσετε μαζί πολλές φορές... Άλλωστε δεν τα καταφέρνουν όλα τα παιδάκια αμέσως. Αν το παιδί νιώσει άνετα θα σου δώσει να καταλάβεις τι φταίει και δε θα στηρίζεσαι σε εικασίες.

Σκέψου ότι αυτά που οι ενήλικες θεωρούμε εύκολα για τα παιδιά είναι ανηφόρα μεγάλη. Άσε που αρχικά δεν μπορούν να καταλάβουν πότε θέλουν τουαλέτα

[kel]

ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΣΦΙΓΚΤΗΡΩΝ

 

 

Τα παλαιότερα χρόνια το πλύσιμο των παιδικών πανών ήταν μια κοπιώδης και χρονοβόρος εργασία για την μητέρα. Γιʼαυτό και η ηλικία έναρξης της εξάσκησης ελέγχου των σφιγκτήρων ήταν 9-12 μηνών.

 

 

 

Σʼαυτή την ηλικία ένα βρέφος δεν αντιλαμβάνεται τί αναμένεται από αυτό και γιατί. Έτσι ο φροντιστής μάθαινε να ʽʽδιαβάζειʽʽ το παιδί και το έβαζε στο γιογιό σε τακτά διαστήματα με την ελπίδα ότι θα πετύχει την ούρηση ή την αφόδευση! Αυτό όπως αντιλαμβάνεστε χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια και χρόνο εκ μέρους του φροντιστή. Ο ρόλος του παιδιού ήταν βασικά παθητικός.

 

 

 

Σήμερα όμως, με τις πάνες μίας χρήσης , τα πλυντήρια και τα στεγνωτήρια ρούχων, είναι πιο απλό να περιμένουμε μέχρι το παιδί να μπορεί να ελέγχει τους σφιγκτήρες του, να είναι έτοιμο νοητικά για να καταλάβει τί του ζητούμε και να ωριμάσει ψυχολογικά και συναισθηματικά για να αντιληφθεί τις διαστάσεις αυτού του νέου επιτεύγματος!

 

 

 

Αυτό συνήθως συμβαίνει μεταξύ 18-30 μηνών (1½ – 2½ ετών). Ειδικοί έχουν καθορίσει τον μέσο όρο ηλικίας για τον έλεγχο των σφιγκτήρων κατά την διάρκεια της ημέρας στους 28.5 μήνες και τον μέσο όρο ηλικίας για τον έλεγχο των σφιγκτήρων της νύχτας στους 33.3 μήνες. Ο έλεγχος της αφόδευσης (κακά) επιτυγχάνεται πριν τον έλεγχο της ούρησης επειδή ο μυϊκός σφιγκτήρας που ελέγχει την αφόδευση ωριμάζει πριν τους μύες που ελέγχουν την ούρηση.

 

Τα κορίτσια συνήθως μαθαίνουν την χρήση της τουαλέτας πριν τα αγόρια.

 

 

Σημεία που δείχνουν ότι το παιδί σας είναι έτοιμο να εκπαιδευτεί

 

 

 

Α. Σωματική ετοιμότητα

 

* Το παιδί να μπορεί να περπατά, να τρέχει, να κάθεται κάτω και να σηκώνεται πάνω με ευκολία, να μπορεί να πάει μόνο στην τουαλέτα και να μπορεί να κατεβάζει και να ξαναφορεί τα ρούχα του.

* Ξεκάθαρα σημεία ελέγχου της κύστης – το παιδί μένει στεγνό για αρκετές ώρες, ξέρει πότε θα ουρήσει, ουρεί μια σημαντική ποσότητα κάθε φορά.

 

 

 

Β. Συναισθηματική/Ψυχολογική Ετοιμότητα

 

* Το παιδί να μπορεί να κάτσει και να παίξει ήσυχα για κάποιο χρονικό διάστημα.

* Να θέλει να μιμείται τους ενήλικες π.χ βούρτσισμα δοντιών, να γευματίζει με μαχαιροπίρουνα και χαρτοπετσέτα.

* Το παιδί να βρίσκεται σε μια περίοδο σχετικής συνεργασίας. Η συμπεριφορά των παιδιών γύρω στα 2 εναλλάσσεται μεταξύ περιόδων αρνητισμού και συνεργασίας. Αν το παιδί βρίσκεται σε φάση αρνητισμού, περιμένετε για μια πιο συνεργάσιμη περίοδο.

* Να δείχνει ενδιαφέρον για την τουαλέτα.

 

 

 

Γ. Ετοιμότητα στην αντίληψη και στην εκτέλεση εντολών

 

* Το παιδί να έχει επιδείξει την ικανότητα να ακολουθεί εντολές και να εκφράζει τις ανάγκες του.

* Το παιδί να έχει αναπτύξει την γλώσσα σε σημείο που να ξέρει τί είναι η τουαλέτα και τον ρόλο που παίζει το γιογιό.

* Να αντιλαμβάνεται πότε βρέχει και πότε κάνει κακά στο πανί του. Ακόμα, να σας λέει ότι η πάνα του χρειάζεται αλλαγή.

 

 

Προετοιμάζοντας το παιδί …

 

* Να ορίσετε λέξεις για την ούρηση και την κένωση. Χρησιμοποιείτε αυτές τις λέξεις μαζί με τις λέξεις βρεγμένο, στεγνό, καθαρό, λερωμένο.

* Η εξάσκηση για τον έλεγχο των σφιγκτήρων είναι πιο εύκολη όταν το παιδί προτιμά καθαρά και στεγνά πανάκια. Αυτό μπορείτε να το ενθαρρύνετε αν αλλάζετε την πάνα στο παιδί σας μόλις αντιληφθείτε ότι την έχει λερώσει από τις πρώτες μέρες ζωής.

* Αγοράστε ένα εργονομικό γιογιό και τοποθετήστε το στον χώρο της τουαλέτας. Πέστε στο παιδί σας ότι είναι η δική του καρέκλα. Αν θα χρησιμοποιήσετε ειδικό εφαρμόσιμο κάθισμα στην τουαλέτα ενηλίκων, τότε πρέπει να πάρετε και ένα μικρό σκαμνάκι-σκαλάκι για να μπορεί το παιδί να ανέβει στο κάθισμα της τουαλέτας. Αυτό το σκαμνάκι θα του δίνει ένα αίσθημα ασφάλειας και ένα σημείο για να πατά και να σπρώχνει κατά την διάρκεια της αφόδευσης.

* Αν νιώθετε άνετα, αφήστε το παιδί σας να σας παρακολουθεί όταν χρησιμοποιείτε εσείς την τουαλέτα, και επιτρέψτε του να τραβήξει το καζανάκι!!

* Παιδιά που παρακολουθούν άλλα παιδιά κοντά στην ηλικία τους να χρησιμοποιούν την τουαλέτα, θέλουν να τα μιμηθούν.

* Προμηθευτείτε βαμβακερά βρακάκια και πλαστικά καλύμματα για να φορά το παιδί πάνω από το βρακάκι (για ευνόητους λόγους!!) μέχρι να πετύχετε το πολυπόθητο αποτέλεσμα.

* Για πιο μεγάλα παιδιά μπορείτε να εισάγετε την έννοια του αρχηγού -ποιος είναι αρχηγός εσύ ή τα κακά;

 

 

Πως θα ξεκινήσετε;

 

* Αποφασίστε πότε θα ξεκινήσετε. Αν και οι δύο γονείς είναι εργαζόμενοι τότε το Σαββατοκύριακο είναι η καλύτερη επιλογή.

* Πέστε στο παιδί σας πόσο περήφανοι είστε που έχει πλέον μεγαλώσει. Μετά πέστε κάτι όπως π.χ Τώρα που μεγάλωσες θα μπορείς να κάνεις τα τσίτσα ή τα κακά σου στο γιογιό/ τουαλέτα σαν τη μαμά και τον μπαμπά. Θα ξεκινήσουμε σήμερα να φορούμε τα καινούργια μας βρακάκια, αντί τα πανάκια μας.

 

 

 

Είναι σημαντικό η εξάσκηση να γίνει ευθύνη του παιδιού και ο φροντιστής να υιοθετήσει μια χαλαρή στάση σχετικά με το θέμα αυτό.

 

* Φορέστε τα βρακάκια σας. Αυτά θα βοηθήσουν το παιδί να αντιλαμβάνεται ευκολότερα πότε είναι βρεγμένο ή λερωμένο. Μην ξεχάσετε τα πλαστικά καλύμματα πάνω από τα βρακάκια!!

* Αφού ξεκινήσετε με τα βρακάκια, θα χρησιμοποιείτε πάνες μόνο για τους υπνάκους της μέρας και τον ύπνο της νύχτας. Ο έλεγχος των σφιγκτήρων κατά την διάρκεια της νύχτας επιτυγχάνεται αργότερα από αυτόν της ημέρας.

* Ξεκινήστε με επισκέψεις στην τουαλέτα 20 λεπτά μετά που το παιδί τρώει ή πίνει. Χρησιμοποιείστε την φράση “Ας δοκιμάσουμε το γιογιό/ τουαλέτα”. Αν δεν γίνει τίποτα τα επόμενα 5 λεπτά συνεχίστε χαλαρά τις ασχολίες σας, μέχρι την επόμενη επίσκεψη. Αν το παιδί τα καταφέρει, να το ενθαρρύνετε λέγοντας κάτι όπως ʽʽΜπράβο, χρησιμοποιείς την τουαλέτα σαν τη μαμά και τον μπαμπά. Έχεις μάθει να είσαι εσύ ο ”αρχηγός”. Αν το παιδί δεν προλάβει να πάει εγκαίρως στη τουαλέτα, ήρεμα μπορούμε να πούμε κάτι όπως ”Ώπα, φαίνεται ότι τα κακά/τσίτσα ήταν τώρα αρχηγός. Δεν πειράζει, ξέρω ότι σύντομα θα είσαι εσύ ο αρχηγός.”

* Προβλήματα κατά την διάρκεια της εξάσκησης μπορεί να έχουν την ρίζα τους σε διαφορές μεταξύ γονιού και παιδιού σε θέματα πειθαρχίας και αποδοχής εξουσίας.

* Κάποιοι ειδικοί προτείνουν τη χορήγηση περισσότερων υγρών στο παιδί για να έχουμε έτσι περισσότερες ευκαιρίες για …εξάσκηση.

* Μην φωνάζετε και μην τιμωρείτε τα παιδιά σας για τα ατυχήματα.

* Το τρεχούμενο νερό καθώς το παιδί κάθεται στο καθικάκι μπορεί να προκαλέσει την ούρηση. Κάποιοι γονείς αγοράζουν βρακάκια με λουλουδάκια, ζωάκια, ήρωες παιδικών σειρών ή κάτι άλλο που αρέσει στα παιδιά και λένε στα παιδιά τους ότι θα τα φορέσουν όταν μάθουν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα – ένα αποτελεσματικό κίνητρο συνήθως!!

* Αν ξεκινήσετε την εξάσκηση και δεν έχετε θετικά αποτελέσματα ή το παιδί αντιστέκεται, τότε φορέστε του ξανά τις πάνες και ξαναδοκιμάστε μετά από 2-3 μήνες.

* Αφού επιτύχετε στον έλεγχο των σφιγκτήρων κατά την διάρκεια της ημέρας μην ανησυχείτε για το βράδυ. Κρατήστε τα πανιά για το βράδυ. Τα παιδιά μπορεί να συνεχίσουν να βρέχονται το βράδυ μέχρι 4-5 ετών.

* Να θυμάστε ότι η εξάσκηση που θα γίνει με τον πιο πάνω τρόπο είναι μια φυσιολογική διαδικασία. Ο ρόλος του γονιού είναι απλά ενθαρρυντικός.

 

 

 

 

Μετά την επιτυχή εξάσκηση…

 

Μετά την επιτυχή εξάσκηση τα μικρά παιδιά μπορεί να έχουν ατυχήματα λόγω ενθουσιασμού, έντονου γέλιου, φόβου, φοβίας ή λόγω του ότι το παιδί ασχολείτο με κάτι το οποίο δεν ήθελε να διακόψει. Μέχρι και την πρώτη τάξη θα πρέπει να υπενθυμίζετε το παιδί σας να αδειάζει την κύστη του πριν μπείτε στο αυτοκίνητο, πριν πάτε σε χώρο που δεν θα υπάρχουν τουαλέτες ή όποτε το δείτε να κάνει τον…χορό του τσίτσα!!

 

 

 

 

Εξάσκηση για παιδιά με ειδικές ικανότητες…

 

Οι ίδιες εκπαιδευτικές μέθοδοι ισχύουν και για τα παιδιά με ειδικές ικανότητες. Αν ο γιατρός ή άλλος ειδικός σας συμβουλεύσει ότι θα ήταν προς όφελος του παιδιού να το εκπαιδεύσετε στο να ελέγχει τους σφιγκτήρες του, να ξέρετε ότι απαιτείται μεγάλη υπομονή και ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να επιτύχετε το αποτέλεσμα. Πολλές άλλες δεξιότητες είναι απαραίτητες να αποκτηθούν από παιδιά με φυσικές ή νοητικές ελλείψεις.

 

Χρειάζεται να γίνει μια εκτεταμένη ανάλυση όλων των δεξιοτήτων και της κάθε δεξιότητας ξεχωριστά π.χ καταγράφοντας κάθε βήμα που χρειάζεται για να πάει το παιδί στην τουαλέτα

 

 

 

* Να αναγνωρίζει πότε πρέπει να πάει στην τουαλέτα

* Να μπορεί να συγκρατηθεί μέχρι να φτάσει στην τουαλέτα

* Να μπει στον χώρο της τουαλέτας

* Να χειρίζεται τους διάφορους μηχανισμούς κουμπωμάτων π.χ φερμουάρ, κουμπιά

* Να κατεβάσει τα ρούχα του/της κάτω

* Να κάτσει πάνω στην τουαλέτα

* Να αφοδεύσει ή να ουρήσει μέσα στην τουαλέτα

* Να καθαριστεί σωστά

* Να συγυρίσει ξανά το παντελόνι ή τη φούστα

* Να τραβήξει το καζανάκι

* Να πλύνει και να στεγνώσει τα χέρια

 

 

 

Για να διαπιστώσετε αν το παιδί σας μπορεί να εκπαιδευτεί στον έλεγχο των σφιγκτήρων του, απαντήστε τις επόμενες ερωτήσεις

 

 

 

* Μπορεί το παιδί να ακολουθήσει απλές οδηγίες, π.χ. Μαρία, έλα εδώ ;

* Μπορεί το παιδί να κάτσει στην καρέκλα για πέντε λεπτά ;

* Μπορεί το παιδί να συγκρατηθεί για 1-½ ώρα μεταξύ επισκέψεων στην τουαλέτα ;

 

 

 

 

Κατανοώντας την ανθρώπινη σεξουαλικότητα…

 

Η εξάσκηση ελέγχου των σφιγκτήρων μας είναι μέρος μιας ισόβιας διαδικασίας μάθησης για το σώμα μας και τις λειτουργίες του.

 

Οι αντιλήψεις που έχουν οι γονείς σχετικά με τα γεννητικά τους όργανα καθώς και η φυσική διαδικασία εκμάθησης ελέγχου των σφιγκτήρων έχουν επίδραση στα αναπτυσσόμενα συναισθήματα του παιδιού σχετικά με το σώμα του και την ανάληψη ευθύνης για τις σωματικές του ανάγκες.

 

Φροντίστε ούτως ώστε το παιδί να έχει δει κάποιον γονέα να χρησιμοποιεί την τουαλέτα.

 

Να απαντάτε ψύχραιμα σε όλες του τις ερωτήσεις.

 

 

 

Η επιτυχία εκμάθησης του ελέγχου των σφιγκτήρων με ήρεμο και θετικό πνεύμα έχει μεγάλη σημασία για την ισόβια εκτίμηση της σεξουαλικότητας σε κάθε άνθρωπο.

 

 

 

Τα μικρά παιδιά νιώθουν ευχαρίστηση όταν ουρούν ή όταν αφοδεύουν. Μπορεί να θέλουν να παίξουν με τα ούρα ή τα κόπρανα τους. Επίσης μπορεί να θέλουν να εξετάσουν τα δικά τους γεννητικά όργανα ή τα γεννητικά όργανα άλλων παιδιών όταν χρησιμοποιούν την τουαλέτα. Αυτή είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά πειραματισμού. Αυτή είναι μια καλή περίοδος για να μάθουμε στα παιδιά μας να χρησιμοποιούν τους σωστούς όρους κατονομάζοντας τα διάφορα μέρη του σώματος και τις διάφορες λειτουργίες του οργανισμού μας.

 

 

 

Ο στόχος είναι να διδάξουμε στα παιδιά μας ότι όλα τα μέρη του σώματος είναι καλά και όλες οι σωματικές μας λειτουργίες είναι φυσιολογικές.

[kel]

Δειτε και αυτο απο το περιοδικο το παιδι μου και εγω

 

http://health.in.gr/baby/Article.asp?ArticleId=18988&CurrentTopId=18928&IssueTitle=%CA%E1%EB%F9%F3%FC%F1%E9%F3%E5%F2+%CC%F9%F1%DC%EA%E9

[akamatra]

Μπράβο kel.

[amarylis]

Κορίτσια καλημέρα και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες που μου απαντήσατε!

Δεν ξέρω για ποιόν λόγο αλλά στο email μου δεν ήρθε ειδοποίηση ότι είχα μηνύματα.

 

Την επόμενη μέρα που έγραψα το τόπικ είπα στην πεθερά μου ότι έχω την "υποψία" ότι από την στιγμή που άρχισαν οι προσπάθειες το παιδί έχει αλλάξει συμπεριφορά..τα συνδίασα στο μυαλό μου και επειδή συνέπεσαν μαζί εξ'ασκηση-μελαγχολία σκέφτηκα ότι ίσως οφειλόταν σε αυτό και να το σταματήσουμε επειδή μπορεί να μας δείχνει ότι δεν είναι έτοιμος.

 

Εκείνη όμως ειλικρινέστερα μου είπε ότι δεν τον πιέζει καθόλου μόνος του της το λέει πότε θέλει και στην απορίαμ ου γιατί σε εμένα δεν το λέει όταν θέλει και αντιθέτως δεν θέλει να πάει στο γιογιό μου πε μπορεί να είναι στον άνθρωπο..με εμένα δεν ξέρω πώς το έχει δει και θέλει..ίσως να έχει δίκιο και έτσι άποφάσισα να μην σταματήσουμε τις προσπάθειες.

Έκτοτε μία μέρα το είπε και στην μαμά μου ο μικρός όταν ήθελε να τα κάνει, δεν μπόρεσε να κάνει κάτι αλλά δεν με νοιάζει αυτό μου αρκεί που το είπε.

Στην πεθερά μου δεν τα κάνει κάθε μέρα και σε εμένα επειδή αργούσα αυτές τις μέρες να γυρίσω σπίτι ώστε να είμαι στις στιγμές που τα κάνει,δεν έχει τύχει ακόμη να δω αν θα μου το πει.

 

Τον Αύγουστο θα πάμε διακοπές και θα κάνουμε κάποιες προσπάθειες να δούμε..θα εφοδιαστούμε και με βρακάκια..

Την μέρα που θα ξεκινήσουμε είναι καλύτερο να του βγάλω την πάνα και να τον αφήνω με βρακάκαι και πλαστικά απέξω όπως γράφεις kel? οι γιαγιάδες πχ. τώρα τον έχουν με την πάνα κανονικά και όταν τον δουν να σφίγγεται ή να το λέει τότε του την βγάζουν..

Επίσης το γιογιό θα πρέπει να το έχω μονίμως στην τουαλέτα να το βλέπει?γιατί τώρα το έχουν στο ντουλάπι της τουαλέτας και το βγάζουν όταν χρειάζεται

[DALIA]

amarylis όπως σου είπαν άλλες κοπέλες όχι πισωγυρίσματα...ναι έχεις δίκιο θέλει χαλαρά...το ιδανικότερο θα ήταν η εκπαιδευση να ξεκινούσε συγρόνως, δηλ. αυτό που έιχα κάνει εγώ..τον ξεκίνησα ένα απόγευμα και ενημέρωσα τη γιαγιά να το συνεχίσει το πρωί...για'μενα τα πράγματα ήταν λίγι πιο εύκολα γιατί μου το είχε ζητήσει από μόνος του ( 28 μηνών περίπου ), εμείς δεν χρησιμοποιήσαμε ποτέ γιογίο ήθελε τουαλέτα...για δες λίγο και αυτή την εκδοχή...

[mom]

Πάντως αν χρησιμοποιήσεις τελικά το γιογιό, έχω ακούσει ότι στην αρχή τουλάχιστον, πρέπει να το έχεις διαθέσιμο ανα πάσα στιγμή για το παιδί. Μη σου πώ ακόμα και μέσα στο σαλόνι για να το βλέπει και να θυμάται να καθήσει εκεί. (Να καθαρίζεται αμέσως και να είναι έτοιμο προς χρήση βέβαια)

Κι εμείς χρησιμοποιήσαμε ελάχιστα το γιογιό, μια και η μίμηση τον έκανε να θέλει να πάει στην τουαλέτα όπως εμείς. Σαν "μεγάλος"! Καλή επιτυχία στην προσπάθεια σας!!!

[kassiani]

Την επόμενη μέρα που έγραψα το τόπικ είπα στην πεθερά μου ότι έχω την "υποψία" ότι από την στιγμή που άρχισαν οι προσπάθειες το παιδί έχει αλλάξει συμπεριφορά..τα συνδίασα στο μυαλό μου και επειδή συνέπεσαν μαζί εξ'ασκηση-μελαγχολία σκέφτηκα ότι ίσως οφειλόταν σε αυτό και να το σταματήσουμε επειδή μπορεί να μας δείχνει ότι δεν είναι έτοιμος.

 

Εκείνη όμως ειλικρινέστερα μου είπε ότι δεν τον πιέζει καθόλου μόνος του της το λέει πότε θέλει και στην απορίαμ ου γιατί σε εμένα δεν το λέει όταν θέλει και αντιθέτως δεν θέλει να πάει στο γιογιό μου πε μπορεί να είναι στον άνθρωπο..με εμένα δεν ξέρω πώς το έχει δει και θέλει..ίσως να έχει δίκιο και έτσι άποφάσισα να μην σταματήσουμε τις προσπάθειες.

Έκτοτε μία μέρα το είπε και στην μαμά μου ο μικρός όταν ήθελε να τα κάνει, δεν μπόρεσε να κάνει κάτι αλλά δεν με νοιάζει αυτό μου αρκεί που το είπε.

Στην πεθερά μου δεν τα κάνει κάθε μέρα και σε εμένα επειδή αργούσα αυτές τις μέρες να γυρίσω σπίτι ώστε να είμαι στις στιγμές που τα κάνει,δεν έχει τύχει ακόμη να δω αν θα μου το πει.

 

Τον Αύγουστο θα πάμε διακοπές και θα κάνουμε κάποιες προσπάθειες να δούμε..θα εφοδιαστούμε και με βρακάκια..

Την μέρα που θα ξεκινήσουμε είναι καλύτερο να του βγάλω την πάνα και να τον αφήνω με βρακάκαι και πλαστικά απέξω όπως γράφεις kel? οι γιαγιάδες πχ. τώρα τον έχουν με την πάνα κανονικά και όταν τον δουν να σφίγγεται ή να το λέει τότε του την βγάζουν..

Επίσης το γιογιό θα πρέπει να το έχω μονίμως στην τουαλέτα να το βλέπει?γιατί τώρα το έχουν στο ντουλάπι της τουαλέτας και το βγάζουν όταν χρειάζεται

 

Θα σου πω για την κορη μου και βγαλε συμπερασμα. Της ξεκινησαμε μαζι με τη δασκαλα στον παιδικο να βγαλει την πανα. Την εβγαλε χωρις την παραμικρη πιεση πραγματικα σε 1 ημερα. Τοσο που η δασκαλα το θεωρησε φαινομενο.

 

Επι 2 εβδομαδες περιπου απο το σχολειο ερχοταν πεντακαθαρη, με τον μπαμπα της επισης ολα καλα (μεχρι σε εστιατοριο ζητησε να παει στην τουαλετα και κρατηθηκε και πηγε) και οταν ημασταν μονο οι δυο μας τα εκανε στο πατωμα αρνουμενη να παει στην τουαλετα

Τελειως διαφορετικη συμπεριφορα μ' εμενα.

 

Προς το τελος σχεδον της 2ης εβδομαδας ερεθιστηκε λιγο το πουλακι της (οπως το λεει) και την ενοχλουσε και την ετσουζε. Λοιμωξη δεν ηταν, απλος ερεθισμος απο τα τσισα και απο την επιμονη της να πηγαινει συνεχεια στην τουαλετα στον παιδικο. Δεν την πιεζε κανενας, καταληξαμε με τη δασκαλα της οτι πρεπει να πιεζοταν απο μονη της ψυχικα, μην τυχον και κατουρηθει μπροστα στα αλλα παιδια ή δεν τα καταφερει οπως οι υπολοιποι.

 

Εξαιτιας λοιπον αυτου του ερεθισμου και του αγχους που απεκτησε, ξαφνικα μια μερα αρνηθηκε να βαλει βρακακι, μου ζητησε παλι την πανα της και εκτοτε (ενω ξερει αριστα τη χρηση της τουαλετας και μπορει και συγκρατει τους σφιγκτηρες) ξαναγυρισαμε στην πανα και βλεπουμε.

 

Αυτο που λες παντως με τον γκρινιαρικο τροπο απαιτησης των παντων, το εχει ξεκινησει και η δικη μου σε χρονο ασχετο απο την εκπαιδευση τουαλετας.

Ισως ετσι πιστευει οτι τραβαει περισσοτερο την προσοχη και αρα το χρησιμοποιει.

[kassiani]

Ξεχασα να σου πω οτι το γιογιο πρεπει να το εχεις σε σημειο ορατο, δεν πρεπει να χρειαζεται να το ζητησει ο μικρος.

Βαλτο στο μπανιο και ασε τον να το χρησιμοποιησει ελευθερα οπως νομιζει.

Εμεις βαλαμε και καθισματακι τουαλετας γιατι η δικια μου δεν ηθελε καν γιογιο, ηθελε να κανει οπως η μαμα και ο μπαμπας.

[dimitraz]

Εμένα ο γιος μου έβγαλε την πάνα 2 χρονών. Όμως παρά το ότι ήταν πολύ συνεργάσιμο παιδί ( τον έβαζε ο μπαμπάς στο γιο-γιο το πρωί και μπορεί να σηκωνόταν απο εκεί μετά απο 2 ώρες!!! όπου ήθελε πήγαινε καθιστός σέρνοντας το γιο-γιο..) είχαμε πολλά ατυχήματα και πισογυρίσματα για περίπου 6 μήνες. Δηλαδή στο σπίτι με μας πήγαινε κανονικά στην τουαλέτα, στο σπίτι της γιαγιάς κατουρούσε συνεχώς πάνω του (και η γιαγιά θεώρησε πρέπον να του αγοράσει πάλι πάνες..). Όταν πήγε στον παιδικό 2-3 μήνες μετά αρνείτο να παει για τσίσα (όταν του το πρόειναν οι δασκάλες) και γυρνούσε σπίτι και κατουρούσε απο το πρωί στις 4 η ώρα το απόγευμα!! Απ την άλλη όταν ήταν τα απογεύματα με την κοπέλα που τον κρατούσε μπορεί να τα έκανε και πάνω του.. Εγώ απογοητευόμουν με αυτά τα πισογυρίσματα όμως τώρα πιστεύω πως ήταν φυσιολογικά και απλά χρειαζόταν το χρόνο του. Ισως τελικά έχουν δίκιο οι παιδοψυχολόγοι που λένε πως η εκπαίδευση για την τουαλέτα πρέπει να ξεκινά μετά τα 2,5 χρόνια όσο έτοιμο και ώριμο και αν φαίνεται το παιδί..

[ASMARIA]

Εμένα ο μεγάλος μου είναι 2,5 ετών & τώρα σιγά-σιγά θα ξεκινήσουμε την προσπαθειά μας. Αυτό που δεν γνώριζα είναι ότι πρώτα ξεκινάς με τα τσίσα & όχι με τα κακά. Θα ακολουθήσω τις συμβουλές γνωστής μου εργοθεραπεύτριας, η οποία με συμβούλεψε ότι θα πρέπει να γίνουν τα εξής (τα αναφέρω συνοπτικά):

1. το πρόγραμμα θα πρέπει να ακολουθείται για 3 περίπου ώρες την ημέρα, συνεχόμενες.

2. να ασχολείται σταθερά ένα ατομο (τουλάχιστον κατά την ά βδομάδα).

3. το παιδί να μάθει να χρησιμοποιεί μία λέξη που να εκφράζει την αναγκη του για ούρηση. (πχ πιπι)

4. δίνεις πολλά υγρά 10 λεπτά πριν πας το παιδί στο γιογιο - μετά τα 10' τον πας να καθίσει στο γιογιο για άλλα 10' λεπτά, προσφέροντας απασχόληση με κατι αγαπημένο.

5. εάν όσο είναι στο γιογιο ουρήσει, ακολουθεί μεγάλη επιβράβευση, & το αφήνεις χωρίς πάνα. εάν δεν ουρήσει του ξαναφοράς πάνα (δεν τον μαλώνεις!!! απλά του εξηγείς ότι πρέπει να πηγαίνει στο γιογιο).

6. ξαναδίνεις υγρά & επαναλαμβανεις τα ίδια για σύνολο 3-4 ώρες...

Κουραστικό ακούγεται... ουφ..

Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, επιμονή & πρέπει να γίνεται με μεγάλη ηρεμία, χωρίς εντάσεις & νεύρα. Επίσης θέλει πολύ μπλα - μπλα προς το παιδι.

Ιδιαίτερα δύσκολο, ειδικά όταν πολλές από εμάς εργαζόμαστε & γυρνάμε καθημερινά 5.30μμ + άλλο ένα μωρό ή πιο μεγάλο παιδί + σπίτι κλπ κλπ.

Καλό μας κουράγιο κορίτσια!

[amarylis]

Καλησπέρα κορίτσια και ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας.

Σήμερα ξαναρώτησα την πεθερά μου και μου πε ότι σε εκείνη σταμάτησε να τα κάνει(πράγμα που με παραξένεψε λίγο) καθότι το πρωί μετά το γάλα συνήθως τα έκανε, πέρα από μία μέρα όπου δεν είδε ότι τα είχε κάνει στην πάνα. Οπότε το αφήσαμε έτσι προς στιγμήν μέχρι το Σαβ/κύριακο όπου σκέφτομαι να του πάρω βρακάκια να τα φορέσει που θα είμαι και εγώ με τον άντρα μου σπίτι να του πάρουμε και ένα άλλο γιογιό όπου θα το έχω σε εμφανή σημείο να αρχίσουμε από την αρχή και χωρίς πίεση βλέπουμε.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό που είπες ASMARIA με έβαλε σε σκέψεις..λέτε να πρέπει να το ξεκινήσω έτσι?αν και φοβάμαι μήπως ο μικρός ψιλιαστεί ότι "μπαίνει" σε ένα πρόγραμμα και αντιδράσει(εννοώ στο να του δίνω να πίνει νερό, να τον βάζω στο γιογιό και πάλι μετά τα ίδια)..νομίζω ίτ είναι καλύτερα να τον αφήσω πιο χαλαρά με το βρακάκι να γυρίζει στο σπίτι και όταν νιώσει την ανάγκη να πάει από μόνο του και με την παρότρυνσή μου. Αν το ξεκινήσεις πάντως πες μας αν λειτούργησε αυτός ο τρόπος.

[ASMARIA]

Καλησπέρα κορίτσια και ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας.

Σήμερα ξαναρώτησα την πεθερά μου και μου πε ότι σε εκείνη σταμάτησε να τα κάνει(πράγμα που με παραξένεψε λίγο) καθότι το πρωί μετά το γάλα συνήθως τα έκανε, πέρα από μία μέρα όπου δεν είδε ότι τα είχε κάνει στην πάνα. Οπότε το αφήσαμε έτσι προς στιγμήν μέχρι το Σαβ/κύριακο όπου σκέφτομαι να του πάρω βρακάκια να τα φορέσει που θα είμαι και εγώ με τον άντρα μου σπίτι να του πάρουμε και ένα άλλο γιογιό όπου θα το έχω σε εμφανή σημείο να αρχίσουμε από την αρχή και χωρίς πίεση βλέπουμε.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό που είπες ASMARIA με έβαλε σε σκέψεις..λέτε να πρέπει να το ξεκινήσω έτσι?αν και φοβάμαι μήπως ο μικρός ψιλιαστεί ότι "μπαίνει" σε ένα πρόγραμμα και αντιδράσει(εννοώ στο να του δίνω να πίνει νερό, να τον βάζω στο γιογιό και πάλι μετά τα ίδια)..νομίζω ίτ είναι καλύτερα να τον αφήσω πιο χαλαρά με το βρακάκι να γυρίζει στο σπίτι και όταν νιώσει την ανάγκη να πάει από μόνο του και με την παρότρυνσή μου. Αν το ξεκινήσεις πάντως πες μας αν λειτούργησε αυτός ο τρόπος.

 

 

 

Amarylis, σίγουρα δεν πρόκειται για απλή διαδικασία, & εγώ δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να εφαρμοστεί, ειδικά επειδή απαιτεί πολύ χρόνο..

Εγώ δεν το έχω ξεκινήσει ακόμη. Κάτι πολύ σημαντικό είναι να γίνει σε μία φάση όπου το παιδί θα είναι εν γένει ήρεμο & συνεργάσιμο! Εμείς τώρα δεν διανύουμε τέτοια φάση.... Πάντως θα ενημερώσω σχετικά

[ΘΑΛΑΣΣΑ]

Καλησπέρα. Με ενδιαφέρει κι εμένα το θέμα "πάνα". Διαβάζοντας τα παραπάνω είδα να γίνεται λόγος για πλαστικά καλύμματα, πάνω από τα βρακάκια. Δεν έχει τύχει να δω πουθενά. Γνωρίζει κάποια μαμά να μου πει πού μπορώ να τα βρω; Ευχαριστώ θερμά!

[mom]

Καλημέρα, ΘΑΛΑΣΣΑ! Είχα πάρει νάυλον βρακάκια στον μεγάλο μου και δεν του τα φόρεσα ποτέ. Σκέψου ότι "φυλακίζονται" εκεί μέσα τα τσισάκια και μένουν σε επαφή με το δέρμα του μωρού, όλη τη νύχτα. Θα γεμίσει σπυράκια, θα συγγαεί (είναι και νάυλον). Τα είχα πάρει απο Jumbo αν θυμάμαι καλά. Πάντως μετά είχα πάρει απο τα mothercare ένα βρακάκι που έχει νάυλον μέσα, αλλά είναι επενδυμένο με ύφασμα μπουρνουζέ για να μην ακουμπά το νάυλον στο δέρμα του μωρού. Και αυτό βέβαια, δεν το χρησιμοποίησα τελικά.

[Φούλα]

Μαμάδες εγώ μάλλον είμαι της παλιάς κοπής.Όταν ξεκινήσαμε,στα 2,5 περίπου,του έλεγα από την προηγούμενη ότι είναι μεγάλο παιδάκι,πρέπει να κάνει τσίσα και κακά όπως ο μπαμπάς και ότι μόνο το μωρό μας φοράει πάνες,κτλ. Την επόμενη μέρα,όταν ξύπνησε του έβγαλα την πάνα,τον πήγα στην τουαλέτα -όχι γιογιό- τον έβαλα να κάνει τσίσα του και μόλις τέλειωσε του φόρεσα βρακάκι κατευθείαν.'Ολα έγιναν με πολύ ενθουσιασμό,παλαμάκια μόλις έκανε τσίσα,καρτούν πάνω στα βρακάκια, "ο batman δεν θέλει να τον βρέξεις" και τέτοια. Είχαμε ατυχήματα 2-3 φορές αλλά έμαθε σχετικά εύκολα.Εννοείται ότι από τη στιγμή που ξεκίνησα,πριν 2 βδομάδες,δεν ξανάβαλε πάνα,ούτε τη νύχτα,ούτε σε βόλτες.Είναι ρίσκο,αλλά διαφορετικά το παιδί μπερδεύεται. Από τη δεύτερη μέρα πάντως,έμαθε να ζητάει τουαλέτα.Και μην ξεχνάτε:ποτέ μα ποτέ μην το μαλώσετε σε περίπτωση "ατυχήματος",όπου και όποτε κι αν γίνει.Μόνο "την επόμενη φορά θα θυμηθείς να μου το πεις".Καλό κουράγιο σε όλες!

[ΘΑΛΑΣΣΑ]

Mom, σ΄ ευχαριστώ για τις πληροφορίες. Κατ' αρχήν μ'ενδιαφέρει να τα χρησιμοποιήσω την ημέρα για ν' αποφύγω το σφουγγάρισμα. Εννοείται ότι αμέσως θα πλενόμαστε και θ' αλλάζουμε! Να'σαι καλά!

[amarylis]

Κορίτσια καλησπέρα,

 

δεν ξέρω τί γίνεται και δεν ενημερώνομαι για τα απαντητικά μηνύματα..οπότε συγχωρέστέ με που δεν απάντησα νωρίτερα..

 

Εμείς και η γιαγιά τελικά από τότε που σας είπα το αφήσαμε το θέμα τελείως..θέλουμε με τον άντρα μου να το δοκιμάσουμες στην άδειά μας..και θα δούμε πώς θα πάει...

εύχομαι σε λίγο καιρό να έχω καλά νέα να σας πώ