ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

[vasdeli]

Μια χαρά είμαστε τα παρθενάκια....απλά είμαστε και λίγο έως πολύ γκρινιάρηδες....πρέπει να το παραδεχτούμε!!!! Ω, ναι!

[elenik]

Μια χαρά είμαστε τα παρθενάκια....απλά είμαστε και λίγο έως πολύ γκρινιάρηδες....πρέπει να το παραδεχτούμε!!!! Ω, ναι!

 

Καλε αυτο το εχουν οι καρκινοι. Τι δουλεια εχει η γκρινια με μας?

 

Το καναμε το ποστ....

[vasdeli]

Το έπιασα το υπονοούμενο!

Τα τελευταία μου πάρε δώσε με καρκίνο ήταν πριν πάαααααρα πολλά χρόνια οπότε το έχω αποθήσει από την μνήμη μου!!!!

[linav]

theolvas σε θαυμάζω! 3 παιδιά στο καπάκι χωρίς βοήθεια στην ουσία! Εργάζεσαι? Εγώ το λέω και ας με παρεξηγήσουν κάποιοι, αν δεν είχα τη μαμά μου κοντά δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να κάνω δεύτερο παιδί. Δεν έχω και πολλές αντοχές, το παραδέχομαι. Ευτυχώς εργάζομαι στο Δημόσιο οπότε γυρνάω νωρίς σπίτι.

[theolvas]

οχι πια.δουλευα στι χιλτον,ειμαι μαγειρισα,αλλα παραιτηθηκα λιγο πριν μεινω εγκυος,λογω της φυσης της δουλειαςπου ειναι βαρια κ εχει ψηλες θερμοκρασιες κ ψυγεια κ βαρη κ ορθοστασιακλπ.οποτε,κ αφου ειχαμε τη δυνατοτητα οικονομικα,σταματησα.λαθος βεβαια απο τη μια αφου ηταν πολυ καλη θεση,μονιμη,με καλο μισθο κ αλλα πολλα.ξερω οτι δεν θα ξαναβρω τετοια δουλεια λογω κ της ηλικιας,αλλα προτιμησα τα παιδια...κ οταν αποφασισω να ξαναδουλεψω,εχει ο θεος...(αν δεν κανω κ κανενα αλλο παιδι δηλ).οσο για τις ηλικιες τους,τα δυο πρωτα ηταν επιλογη μας να γινουν τοσο κοντα λογω της ηλικιας μας.το τριτο το θελαμε,αφου μιλαμε κ για τεταρτο,αλλα οχι τοσο συντομα.λεγαμε μετα απο καναδυο χρονακια...αφου προεκυψε ομως...καλως ηρθε.δεν τα κανονιζεις αλλωστε αυτα... οσο για το τεταρτο,καλα θα ηταν να περιμενει λιγο,γιατι αλλιως θα τον χρειαστω το ζουρλομανδυα..!!παντως,αμα εχεισ ηδη δυο,το τριτο σου φαινεται μονο στα οικονομικα κ στα ρουχα που πλενεις κ σιδερωνεις.....

[vasdeli]

theolvas τα λόγια σου μου δίνουν κουράγιο...Θέλω κι εγώ τρίτο παιδάκι και είμαστε στην προσπάθεια....Για να πω την αλήθεια δεν ζορίστηκα καθόλου να συλλάβω τα δυο πρώτα αγγελούδια....Ευλογία Θεού.

Το έχεις ψάξει καθόλου μήπως μπορείς να διοριστεις στο Δημόσιο σε περίπτωση που γίνεις πολύτεκνη (αφού το θές κιολας)σε καμια σχολή ή κανένα ΤΕΕ; Για ψάξε λίγο...

[vasdeli]

ma.ria χρόνια πολλά για τον Κωνσταντίνο σου.....

theolvas χρόνια σου πολλά!

[theolvas]

ma.ria χρόνια πολλά για τον Κωνσταντίνο σου.....

theolvas χρόνια σου πολλά!

ευχαριστω πολυ,να πω κ εγω με τη σειρα μου στη ma.ria χρονια πολλα..

για το δημοσιο το ξερω οτι παιρνω καποια μορια μεσω ασεπ,αλλα δεν εχω αρχισει να ψαχνω.γενικα πληρω τις προυποθεσεις,μιας κ κρατικο πτυχιο εχω κ καλο απολυτηριο κ 10 χρονια καλη προυπηρεσια κλπ.απο του χρονου λεω ν αρχισω,αν βεβαια δεν μεινω εγκυος πριν αρχισω (οπως περισυ) η δεν μ εχουν κλεισει σε κανενα τρελαδικο....για το τριτο να προχωρησεις πριν ξεφυγεις απο τις πανες εντελως...μετα πιστευω οτι ειναι δυσκολο να ξαναρχισεις απο την αρχη.απλα μη το προσπαθεις,αστο να γινει.ημουν με τον αντρα μου 2 χρονια πριν παντρευτουμε,κ δεν προσεχαμε ιδιεταιρα ως καθολου.ειχαμε πει οτι θα παντρευομασταν μολις ερθει παιδι.κ δεν γινοταν τιποτα επειδη εγω καθε μηνα ειχα αγχος κ αγοραζα τα τεστ με το κιλο...καποια στιγμη ειπαμε οτι μαλλον δεν μπορουμε να κανουμε παιδι κ βαλαμε μπροστα το γαμο χωρις παιδι.εκεινο το μηνα δεν αγχωθηκα γιατι σχεδιαζα αλλα πραγματα κ ουτε τεστ εκανα.κ τοτε εμεινα εγκυως..κ βεβαια πηρα φορα μετα...ο γαμος εγινε πολιτικος γιατι δεν ηθελα να παω στην εκκλησια εγκυως κ τελικα πηγα με το δευτερο παιδι στην κοιλια...και 20 κιλα παραπανω...

μου ειπες χρονια πολλα κ με πηρε απο κατω...35.....................κ εγω εχω κολλησει στα 25!!!!!!!

[vasdeli]

Και γιατί να σε πάρει καλή μου από κάτω;

Για cheer up σε παρακαλώ!!!!

Όσο για τον διορισμό στο δημόσιο ψάξε μήπως μπορείς να διοριστείς και χωρίς εξετάσεις..

Οι πολύτεκνοι καθηγητές και δάσκαλοι διορίζονται χωρίς εξετάσεις...Το ξέρω γιατί είμαι καθηγήτρια δημοσίου και έχω τέτοιους συναδέλφους.

Τα δικά μου είναι 6,5 και 4 χρόνων οπότε άντε φτου και από την αρχή!

[ma.ria]

Κοριτσια σας ευχαριστώ παρα πολύ για τις ευχές σας και εσυς οτι ποθειται για σας και τις οικογένειες σας

[Bubble's mum]

Γεια σας κοριτσια εγω εχω μια κορουλα 3.5 ετων και περιμενουμε και το 2ο , ειμαι 8 μηνων, δεν ειναι πολυ ευκολα γιατι η μικρη εχει πολλες αναγκες...και θελει πολυ παιχνιδι...ευτυχως που υπαρχει και ο συζυγος...

[vasdeli]

Με το καλό να έρθει το δεύτερο!

[theolvas]

Και γιατί να σε πάρει καλή μου από κάτω;

Για cheer up σε παρακαλώ!!!!

Όσο για τον διορισμό στο δημόσιο ψάξε μήπως μπορείς να διοριστείς και χωρίς εξετάσεις..

Οι πολύτεκνοι καθηγητές και δάσκαλοι διορίζονται χωρίς εξετάσεις...Το ξέρω γιατί είμαι καθηγήτρια δημοσίου και έχω τέτοιους συναδέλφους.

Τα δικά μου είναι 6,5 και 4 χρόνων οπότε άντε φτου και από την αρχή!

το ξερω,αλλα φετος θα κατσω σπιτι ουτως η αλλως για να ξεπεταξω τον εφραιμ γιωργο.απο του χρονου θα παρω σβαρνα τις προκυρηξεις.για σχολη δεν ξερω,μαλλον με βλεπω σε κανεναν παιδικο σταθμο η κανενα νοσοκομειο,οσο κιαν με χαλαει γιατι η μαγειρικη ηταν (κ ειναι) ψωνιο για μενα,κ μαλλον θα βαρεθω με τα νεροβραστα( για την περιπτωση του νοσοκομειου εννοω).ολα αυτα βεβαια αν δεν ξαναμεινω εγκυος....γιατι κ περισυ τα ιδια ελεγα...

[vasdeli]

Theolvas γιατι το σκέφτεσαι έτσι;

Αν διοριστείς φέτος και άδεια 1 χρόνο θα πάρεις και θα πληρώνεσαι και το μικρό θα μεγαλώσεις....Άσε που αν διοριστείς πουθενά μακρυά θα βγει η χρονιά χωρίς να χρειαστεί να πας για πολύ....

[parisanthi]

Μερικές φορές, τα μικρότερα παιδιά αντιδρούν στην «άφιξη» ενός νέου μέλους στην οικογένεια. Τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε την ένταση και νʼ αγκαλιάσει και το μεγαλύτερο αδερφάκι το νέο μωρό στην οικογένεια;

 

Της Νατάσας Βασιλείου Κοινωνιολόγου, κοινωνικής ψυχολόγου

 

«Αυτό που έφερες να το πάρεις και να το πετάξεις στα σκουπίδια», λέει ο τρίχρονος Δημητράκης στη μητέρα του, που μόλις επέστρεψε από το μαιευτήριο, μαζί με το νεογέννητο μωρό. Η γέννηση ενός παιδιού δεν μπορεί παρά να είναι ευχάριστο γεγονός. Ένα νέο μέλος εισέρχεται στην οικογένεια, ένας νέος άνθρωπος, που με τη παρουσία του θα πλουτίσει και θα ενδυναμώσει τις ενδοοικογενειακές σχέσεις. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι. Συχνά, τα μέλη μιας οικογένειας εμφανίζονται ανέτοιμα και πολλές φορές ανώριμα για την υποδοχή ενός μωρού. Κι αυτό δεν αφορά μόνο το μικρό αδερφάκι του νεοφερμένου. Πολλάκις, απροετοίμαστοι είναι και οι γονείς. Κι αυτό εύκολα το καταλαβαίνει κανείς από τον τρόπο που αντιδρούν στα πρώτα προβλήματα που εμφανίζονται. Εύκολα κουράζονται, εκνευρίζονται, χάνουν τον έλεγχο και ματαιώνονται.

Οι ανασφάλειες του μεγαλύτερου παιδιού

Η υποδοχή του νέου μωρού έχει άμεση σχέση με την ψυχική προετοιμασία των γονιών, που θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό και το μεγαλύτερο αδερφάκι. Ο μικρός Δημήτρης έχει δίκιο όταν λέει στη μαμά του να πετάξει το μωρό, γιατί του είναι πολύ δύσκολο να δεχτεί να καταλαμβάνεται από κάποιον άλλο η θέση που με τόσο κόπο κατέκτησε στην οικογένεια. Το μωρό συγκεντρώνει το ενδιαφέρον, την ανησυχία και τη φροντίδα όλων! Εκείνος όμως πού βρίσκεται; Έως τώρα, αυτός απολάμβανε όλα αυτά τα προνόμια, τώρα όμως τι γίνεται; Πώς είναι δυνατόν να πέρασε ξαφνικά σε δεύτερη μοίρα; Πώς είναι δυνατόν να μη νοιάζονται πια γιʼ αυτόν;

Μήπως δεν τον αγαπούν πλέον γιατί τώρα αγαπάνε αυτό το μωρό; Μήπως πρέπει να ξαναγίνει μωρό για να τον ξαναγαπήσουν; Αυτά και άλλα πολλά θα μπορούσε να σκέφτεται ο Δημητράκης. Το σίγουρο είναι ότι έχασε τη θέση του μέσα στην οικογένεια και τώρα πρέπει να βρει μια καινούργια.

Οι γονείς παραπονιούνται ότι το μεγαλύτερο παιδί εκφράζεται επιθετικά προς το μικρότερο, κι αυτή η στάση πολλές φορές συνοδεύεται και από παλιμπαιδισμό, επιστροφή δηλαδή στη βρεφική ηλικία. Άλλοτε πάλι το παιδί γίνεται δύστροπο, ανυπάκουο, εμφανίζονται διαταραχές λόγου, νυχτερινή ενούρηση, φοβικά συναισθήματα κ.ά.

Το κάθε παιδί συνδιαλέγεται με το οικογενειακό περιβάλλον μέσα από ξεκάθαρους ρόλους. Η σαφήνεια των σχέσεων και των συναισθημάτων που απορρέουν από αυτούς τους ρόλους θα βοηθήσουν το παιδί να αναπτυχθεί ψυχοκοινωνικά, να ωριμάσει και να αυτονομηθεί.

Όταν διαταράσσεται αυτή η ισορροπία, το κάθε παιδί νιώθει να αιωρείται στο κενό, και αυτή η ισορροπία εύκολα διαταράσσεται με την εμφάνιση ενός μωρού.

 

 

Τι να κάνετε

 

• Το μέλημα των γονιών θα πρέπει να είναι, καταρχήν, να προετοιμάσουν το παιδί για τον ερχομό του μωρού χωρίς πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες, τους οποίους το παιδί όχι μόνο δεν μπορεί να συμμεριστεί, αλλά αντίθετα θα αισθανθεί μειονεκτικά και ανταγωνιστικά.
  
• Η προετοιμασία θα πρέπει να επικεντρώνεται στη σχέση που θα αναπτύξει με το αδερφάκι του και στο ότι θα κάνουν καλή παρέα. Αν το παιδί είναι μικρότερο των τριών ετών, οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και θα πρέπει να απαντούν μόνο στις ενδεχόμενες ερωτήσεις του, πάντα στο ίδιο πνεύμα, χωρίς να αναλαμβάνουν άλλες πρωτοβουλίες.
  
• Από τη στιγμή που θα έρθει το νέο μωρό στο σπίτι, οι γονείς επιφορτίζονται μʼ ένα νέο και πολύ βασικό καθήκον. Να βοηθήσουν το μεγαλύτερο παιδί να βρει καινούργια θέση στην οικογένεια. Θα πρέπει να εντάξουν την παρουσία του μωρού στη καθημερινή ζωή του μεγαλύτερου παιδιού. Ο μικρός Δημητράκης, π.χ., για να μην νιώσει ότι απειλείται από τη παρουσία του μωρού, θα πρέπει να τον κάνουν οι γονείς του να νιώσει πολύ χρήσιμος και απαραίτητος για το μικρό του αδερφάκι. Θα πρέπει να νιώσει ότι συμβάλλει κι αυτός στο μεγάλωμα του μωρού, αναπτύσσοντας συναισθήματα που έως τώρα ήταν άγνωστα σε αυτόν. Συναισθήματα προσφοράς, δοτικότητας, φροντίδας, τα οποία θα οδηγήσουν στην αποδοχή και την αγάπη. Το μοίρασμα και η ανάγκη της συμβολής στα γεγονότα της οικογένειας είναι μια απολύτως απαραίτητη συνθήκη, προκειμένου να δημιουργηθούν υγιείς σχέσεις στην οικογένεια. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με αυτήν τη δυνατότητα, κι αυτό είναι μέλημα των γονιών. Οι γονείς πρέπει να διαμορφώνουν ένα κλίμα στο οποίο ο καθένας πρέπει να προσφέρει ανάλογα με τις ικανότητές του. Η προσφορά εκμηδενίζει την ανταγωνιστικότητα ή τη ζήλια, και προσφέρει ικανοποιήσεις που αναπτύσσουν αυτόνομες και ανεξάρτητες προσωπικότητες. Ο Δημητράκης θα αισθανθεί τυχερός που ήρθε στη ζωή του αυτό το μωρό, γιατί τώρα μπορεί νʼ ανακαλύψει καινούργια δεδομένα για τη θέση του στην οικογένεια. Θα ανακαλύψει ότι δεν είναι πια μωρό και ότι μπορεί να κάνει άλλα πράγματα που οι γονείς του τα θεωρούν σημαντικά. Για τον λόγο αυτό, οι γονείς θα πρέπει κάθε φορά που το παιδί λειτουργεί προς αυτήν τη κατεύθυνση να το επιβραβεύουν. Το παιδί μεγαλώνει και έχει ανάγκη απʼ αυτήν την αναγνώριση, που την επιτυγχάνει μέσω της προσφοράς! Το νέο μωρό, λοιπόν, είναι η καλύτερη ευκαιρία!
  

[parisanthi]

Μερικές φορές, τα μικρότερα παιδιά αντιδρούν στην «άφιξη» ενός νέου μέλους στην οικογένεια. Τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε την ένταση και νʼ αγκαλιάσει και το μεγαλύτερο αδερφάκι το νέο μωρό στην οικογένεια;

 

Της Νατάσας Βασιλείου Κοινωνιολόγου, κοινωνικής ψυχολόγου

 

«Αυτό που έφερες να το πάρεις και να το πετάξεις στα σκουπίδια», λέει ο τρίχρονος Δημητράκης στη μητέρα του, που μόλις επέστρεψε από το μαιευτήριο, μαζί με το νεογέννητο μωρό. Η γέννηση ενός παιδιού δεν μπορεί παρά να είναι ευχάριστο γεγονός. Ένα νέο μέλος εισέρχεται στην οικογένεια, ένας νέος άνθρωπος, που με τη παρουσία του θα πλουτίσει και θα ενδυναμώσει τις ενδοοικογενειακές σχέσεις. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι. Συχνά, τα μέλη μιας οικογένειας εμφανίζονται ανέτοιμα και πολλές φορές ανώριμα για την υποδοχή ενός μωρού. Κι αυτό δεν αφορά μόνο το μικρό αδερφάκι του νεοφερμένου. Πολλάκις, απροετοίμαστοι είναι και οι γονείς. Κι αυτό εύκολα το καταλαβαίνει κανείς από τον τρόπο που αντιδρούν στα πρώτα προβλήματα που εμφανίζονται. Εύκολα κουράζονται, εκνευρίζονται, χάνουν τον έλεγχο και ματαιώνονται.

Οι ανασφάλειες του μεγαλύτερου παιδιού

Η υποδοχή του νέου μωρού έχει άμεση σχέση με την ψυχική προετοιμασία των γονιών, που θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό και το μεγαλύτερο αδερφάκι. Ο μικρός Δημήτρης έχει δίκιο όταν λέει στη μαμά του να πετάξει το μωρό, γιατί του είναι πολύ δύσκολο να δεχτεί να καταλαμβάνεται από κάποιον άλλο η θέση που με τόσο κόπο κατέκτησε στην οικογένεια. Το μωρό συγκεντρώνει το ενδιαφέρον, την ανησυχία και τη φροντίδα όλων! Εκείνος όμως πού βρίσκεται; Έως τώρα, αυτός απολάμβανε όλα αυτά τα προνόμια, τώρα όμως τι γίνεται; Πώς είναι δυνατόν να πέρασε ξαφνικά σε δεύτερη μοίρα; Πώς είναι δυνατόν να μη νοιάζονται πια γιʼ αυτόν;

Μήπως δεν τον αγαπούν πλέον γιατί τώρα αγαπάνε αυτό το μωρό; Μήπως πρέπει να ξαναγίνει μωρό για να τον ξαναγαπήσουν; Αυτά και άλλα πολλά θα μπορούσε να σκέφτεται ο Δημητράκης. Το σίγουρο είναι ότι έχασε τη θέση του μέσα στην οικογένεια και τώρα πρέπει να βρει μια καινούργια.

Οι γονείς παραπονιούνται ότι το μεγαλύτερο παιδί εκφράζεται επιθετικά προς το μικρότερο, κι αυτή η στάση πολλές φορές συνοδεύεται και από παλιμπαιδισμό, επιστροφή δηλαδή στη βρεφική ηλικία. Άλλοτε πάλι το παιδί γίνεται δύστροπο, ανυπάκουο, εμφανίζονται διαταραχές λόγου, νυχτερινή ενούρηση, φοβικά συναισθήματα κ.ά.

Το κάθε παιδί συνδιαλέγεται με το οικογενειακό περιβάλλον μέσα από ξεκάθαρους ρόλους. Η σαφήνεια των σχέσεων και των συναισθημάτων που απορρέουν από αυτούς τους ρόλους θα βοηθήσουν το παιδί να αναπτυχθεί ψυχοκοινωνικά, να ωριμάσει και να αυτονομηθεί.

Όταν διαταράσσεται αυτή η ισορροπία, το κάθε παιδί νιώθει να αιωρείται στο κενό, και αυτή η ισορροπία εύκολα διαταράσσεται με την εμφάνιση ενός μωρού.

 

 

Τι να κάνετε

 

• Το μέλημα των γονιών θα πρέπει να είναι, καταρχήν, να προετοιμάσουν το παιδί για τον ερχομό του μωρού χωρίς πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες, τους οποίους το παιδί όχι μόνο δεν μπορεί να συμμεριστεί, αλλά αντίθετα θα αισθανθεί μειονεκτικά και ανταγωνιστικά.
  
• Η προετοιμασία θα πρέπει να επικεντρώνεται στη σχέση που θα αναπτύξει με το αδερφάκι του και στο ότι θα κάνουν καλή παρέα. Αν το παιδί είναι μικρότερο των τριών ετών, οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και θα πρέπει να απαντούν μόνο στις ενδεχόμενες ερωτήσεις του, πάντα στο ίδιο πνεύμα, χωρίς να αναλαμβάνουν άλλες πρωτοβουλίες.
  
• Από τη στιγμή που θα έρθει το νέο μωρό στο σπίτι, οι γονείς επιφορτίζονται μʼ ένα νέο και πολύ βασικό καθήκον. Να βοηθήσουν το μεγαλύτερο παιδί να βρει καινούργια θέση στην οικογένεια. Θα πρέπει να εντάξουν την παρουσία του μωρού στη καθημερινή ζωή του μεγαλύτερου παιδιού. Ο μικρός Δημητράκης, π.χ., για να μην νιώσει ότι απειλείται από τη παρουσία του μωρού, θα πρέπει να τον κάνουν οι γονείς του να νιώσει πολύ χρήσιμος και απαραίτητος για το μικρό του αδερφάκι. Θα πρέπει να νιώσει ότι συμβάλλει κι αυτός στο μεγάλωμα του μωρού, αναπτύσσοντας συναισθήματα που έως τώρα ήταν άγνωστα σε αυτόν. Συναισθήματα προσφοράς, δοτικότητας, φροντίδας, τα οποία θα οδηγήσουν στην αποδοχή και την αγάπη. Το μοίρασμα και η ανάγκη της συμβολής στα γεγονότα της οικογένειας είναι μια απολύτως απαραίτητη συνθήκη, προκειμένου να δημιουργηθούν υγιείς σχέσεις στην οικογένεια. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με αυτήν τη δυνατότητα, κι αυτό είναι μέλημα των γονιών. Οι γονείς πρέπει να διαμορφώνουν ένα κλίμα στο οποίο ο καθένας πρέπει να προσφέρει ανάλογα με τις ικανότητές του. Η προσφορά εκμηδενίζει την ανταγωνιστικότητα ή τη ζήλια, και προσφέρει ικανοποιήσεις που αναπτύσσουν αυτόνομες και ανεξάρτητες προσωπικότητες. Ο Δημητράκης θα αισθανθεί τυχερός που ήρθε στη ζωή του αυτό το μωρό, γιατί τώρα μπορεί νʼ ανακαλύψει καινούργια δεδομένα για τη θέση του στην οικογένεια. Θα ανακαλύψει ότι δεν είναι πια μωρό και ότι μπορεί να κάνει άλλα πράγματα που οι γονείς του τα θεωρούν σημαντικά. Για τον λόγο αυτό, οι γονείς θα πρέπει κάθε φορά που το παιδί λειτουργεί προς αυτήν τη κατεύθυνση να το επιβραβεύουν. Το παιδί μεγαλώνει και έχει ανάγκη απʼ αυτήν την αναγνώριση, που την επιτυγχάνει μέσω της προσφοράς! Το νέο μωρό, λοιπόν, είναι η καλύτερη ευκαιρία!