Υποψία ουρολοίμωξης

Καλημέρα σε όλους τους γονείς του forum.

Θα ήθελα, με βάση την εμπειρία σας, να με συμβουλεύσετε στο παρακάτω θέμα:

ο μπέμπης μού, δύο μηνών και δέκα ημερών τώρα, έχει ελλατώσει τις τελευταίες 10 ημέρες την ποσότητα του φαγητού που τρώει, βήχει και έχει μπουκωμένη μύτη. Μιλήσαμε, τηλεφωνικά, με την παιδίατρό μας και είπαμε να του κάνουμε εξέταση ούρων για ουρολοίμωξη. Πλύναμε και καθαρίσαμε το μπέμπη και μετά απο 4 ώρες που αποφάσισε να κάνει πιπι, πήραμε τα ούρα και τα πήγαμε κατευθείαν στο μικροβιολογικό. Μας έβγαλε,συγκεντρωτικά, τα εξής αποτελέσματα: 100.000 αποικίες κολοβακτηριδίων και 6-8 πυοσφαίρια.

Την επόμενη απο μόνοι μας πήγαμε σε άλλο μικροβιολογικό, για μεγαλύτερη ασφάλεια και αφού πλύναμε και καθαρίσαμε, με μεγαλύτερη πια εμπειρία τον μπέμπη, πήραμε αμέσως ούρα (5 λεπτά αφού τον πλύναμε), τα βάλαμε για τρεισίμιση ώρες στο ψυγείο και τα πήγαμε σε άλλο μικροβιολογικό. Τ αποτελέσματα ήταν: 80.000 αποικίες κολοβακτηριδίων και 0-1 πυοσφαίρια. Η παιδίατρος ήρθε και είδε τον μπέμπη και μας έδωσε αντιβίωση για 3 ημέρες (συνέστησε να μην τον πάμε στο παίδων λόγω των ιώσεων και της ταλαιπωρείας) για να του περάσει η ουρολοίμωξη και επίσης διέγνωσε και βρογχιολίτιδα (μας έδωσε αερολιν). Μας έβαλε επίσης και μια ζώνη για τον αφαλό. Στο τέλος της δεύτερη μέρα της αντιβίωσης και αφού ο μπέμπης δεν παρουσίαζε σημάδια βελτίωσης (παρουσίαζε ακομα μαγαλύτερη μείωση ποσότητας φαγητού και ακόμα μεγαλύτερη νωθρότητα) φέραμε και έναν δεύτερο γιατρό για μια ακόμα άποψη. Μας ρώτησε αν το πλύναμε εμείς το μωρό, όταν συλλεξαμε τα ούρα, και μετά απο πόση ώρα τα πήγαμε στο μικροβιολόγο. Αφού του εξηγήσαμε μας είπε οτι οι εξετάσεις που του δείξαμε δεν είναι αξιόπιστες (α. λόγω της μεθόδου συλλογής που ακολουθήσαμε(σακουλακι), β. επειδή το πλύναμε εμείς και γ. οτι δώσαμε τα ούρα στην πρώτη μετά απο 4 ώρες) και ειδικά η πρώτη είναι για πέταμα!!! όσον αφορά τη δεύτερη δείχνει κάτω απο 100.000 αποικίες και είναι οριακή. Μας συνέστησε να σταματήσουμε την αντιβίωση επειδή δεν είναι σίγουρο οτι ο μπέμπης έχει ουρολοίμωξη (απόρησε μάλιστα πως η παιδίατρος μας βασίστηκε σε αυτές τις εξετάσεις) και μας συνέστησε είτε να πάμε στο παίδων για να κάνουμε την εξέταση που δείχνει με βεβαιότητα αν το παιδί έχει ουρολοίμωξη είτε να το πάμε σε έμπειρο μικροβιολόγο να το πλύνει και να το καθαρισει αυτος και να του κάνει την εξέταση.

Επίσης μας είπε οτι δεν χρειάζεται να φοράει τη ζώνη (γελώντας μας είπε να την πετάξουμε και οτι θα βελτιωθεί απο μόνο του).

Εσεις, με βάση τα όσα έχετε ζήσει με τα μωράκια σας, ποια άποψη και γνώμη είναι η σωστή; Θα αλλάζατε παιδίατρο; Τι θα κάνατε στη θέση μου;

Ευχαριστώ προκαταβολικά!!!

Υγεία πάνω απο όλα...

Καλημέρα σε όλους τους γονείς του forum.

 

Θα ήθελα, με βάση την εμπειρία σας, να με συμβουλεύσετε στο παρακάτω θέμα:

 

ο μπέμπης μού, δύο μηνών και δέκα ημερών τώρα, έχει ελλατώσει τις τελευταίες 10 ημέρες την ποσότητα του φαγητού που τρώει, βήχει και έχει μπουκωμένη μύτη. Μιλήσαμε, τηλεφωνικά, με την παιδίατρό μας και είπαμε να του κάνουμε εξέταση ούρων για ουρολοίμωξη. Πλύναμε και καθαρίσαμε το μπέμπη και μετά απο 4 ώρες που αποφάσισε να κάνει πιπι, πήραμε τα ούρα και τα πήγαμε κατευθείαν στο μικροβιολογικό. Μας έβγαλε,συγκεντρωτικά, τα εξής αποτελέσματα: 100.000 αποικίες κολοβακτηριδίων και 6-8 πυοσφαίρια.

Την επόμενη απο μόνοι μας πήγαμε σε άλλο μικροβιολογικό, για μεγαλύτερη ασφάλεια και αφού πλύναμε και καθαρίσαμε, με μεγαλύτερη πια εμπειρία τον μπέμπη, πήραμε αμέσως ούρα (5 λεπτά αφού τον πλύναμε), τα βάλαμε για τρεισίμιση ώρες στο ψυγείο και τα πήγαμε σε άλλο μικροβιολογικό. Τ αποτελέσματα ήταν: 80.000 αποικίες κολοβακτηριδίων και 0-1 πυοσφαίρια. Η παιδίατρος ήρθε και είδε τον μπέμπη και μας έδωσε αντιβίωση για 3 ημέρες (συνέστησε να μην τον πάμε στο παίδων λόγω των ιώσεων και της ταλαιπωρείας) για να του περάσει η ουρολοίμωξη και επίσης διέγνωσε και βρογχιολίτιδα (μας έδωσε αερολιν). Μας έβαλε επίσης και μια ζώνη για τον αφαλό. Στο τέλος της δεύτερη μέρα της αντιβίωσης και αφού ο μπέμπης δεν παρουσίαζε σημάδια βελτίωσης (παρουσίαζε ακομα μαγαλύτερη μείωση ποσότητας φαγητού και ακόμα μεγαλύτερη νωθρότητα) φέραμε και έναν δεύτερο γιατρό για μια ακόμα άποψη. Μας ρώτησε αν το πλύναμε εμείς το μωρό, όταν συλλεξαμε τα ούρα, και μετά απο πόση ώρα τα πήγαμε στο μικροβιολόγο. Αφού του εξηγήσαμε μας είπε οτι οι εξετάσεις που του δείξαμε δεν είναι αξιόπιστες (α. λόγω της μεθόδου συλλογής που ακολουθήσαμε(σακουλακι), β. επειδή το πλύναμε εμείς και γ. οτι δώσαμε τα ούρα στην πρώτη μετά απο 4 ώρες) και ειδικά η πρώτη είναι για πέταμα!!! όσον αφορά τη δεύτερη δείχνει κάτω απο 100.000 αποικίες και είναι οριακή. Μας συνέστησε να σταματήσουμε την αντιβίωση επειδή δεν είναι σίγουρο οτι ο μπέμπης έχει ουρολοίμωξη (απόρησε μάλιστα πως η παιδίατρος μας βασίστηκε σε αυτές τις εξετάσεις) και μας συνέστησε είτε να πάμε στο παίδων για να κάνουμε την εξέταση που δείχνει με βεβαιότητα αν το παιδί έχει ουρολοίμωξη είτε να το πάμε σε έμπειρο μικροβιολόγο να το πλύνει και να το καθαρισει αυτος και να του κάνει την εξέταση.

Επίσης μας είπε οτι δεν χρειάζεται να φοράει τη ζώνη (γελώντας μας είπε να την πετάξουμε και οτι θα βελτιωθεί απο μόνο του).

 

Εσεις, με βάση τα όσα έχετε ζήσει με τα μωράκια σας, ποια άποψη και γνώμη είναι η σωστή; Θα αλλάζατε παιδίατρο; Τι θα κάνατε στη θέση μου;

 

Ευχαριστώ προκαταβολικά!!!

 

Υγεία πάνω απο όλα...

η άποψη του 2ου γιατρού ως προς την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων είναι σωστή. κανονικά πρέπει να πλύνεις καλά το παιδί, να σκουπίσεις με καθαρή πετσέτα, να ξεπλύνεις με μπόλικο φυσιολογικό ορό, να σκουπίσεις με αποστειρωμένη γάζα (φορώντας αποστειρωμένα γάντια) και να βάλεις το σακουλάκι. αφού ουρήσει το παιδί να βάλεις το σακουλάκι σε ουροσυλλέκτη και να το πας αμέσως σε μικροβιολογικό. αν το παιδί δεν ουρήσει μέσα σε 50 λεπτά, πρέπει να κάνεις όλη τη διαδικασία από την αρχή. το ότι το παιδί δεν τρώει μπορεί να οφείλεται στο μπούκωμα αλλά μπορεί και σε πιθανή ουρολοίμωξη. καλό θα ήταν να επαναλάβεις άμεσα την εξέταση με τον σωστό όμως τρόπο.

Συμφωνώ με το δεύτερο γιατρό που ρωτήσατε. Δεν κάνατε σωστά την συλλογή των ούρων και δεν τα μεταφέρατε άμεσα στο μικροβιολόγο.

Αν υπάρχει δυνατότητα να το πάτε στο παίδων, κάντε το. Θα διαγνωστεί με βεβαιότητα αν υπάρχει ουρολοίμωξη ή όχι. Μπορείτε να μιλήσετε και με έναν μικροβιολόγο να σας πει τη σωστή διαδικασία.

Έτυχε να νοσηλευτούμε Χριστούγεννα στο Παίδων με υποψία ουρολοίμωξης.

Ότι σας συνέστησε η πρώτη παιδίατρος είναι αντίθετο με όσα μας είπαν οι γιατροί στο Παίδω αλλά και η παιδίατρός μας.

Πρώτον σ'αυτήν την ηλικία μόνον η στείρα καλλιέργεια θεωρείτε σίγουρη.

Για σίγουρη επιβεβαίωση λοίμωξης πρέπει ή να πάρεις τα ούρα εντός μιας ώρας με το παιδί καλά πλυμένο και ξαπλωμένο σε καθαρό πανί στον αέρα(τα πιάνεις με τον ουροσυλλέκτη-κυπελάκι που τον ανοίγεις μόλις ξεκινήσει ο πίδακας των ούρων)και τα μεταφέρεις στο μικροβιολογικό εντός μισής ώρας είτε γίνετε υπερηβική λήψη που είναι και η πιο έγκυρη(με σύριγγα από την κύστη στο Παίδων μόνο).Αν το παιδί έχει όντως ουρολοίμωξη οι περισσότεροι γιατροί είναι κάθετοι.Σε αυτήν την ηλικία νοσηλεία και ενδοφλέβια αντιβίωση.Εμάς ευτυχώς δεν ήταν.Αλλά η πρώτη λήψη που την κάναμε στο σπίτι με σακουλάκι έδειξε μικρόβιο.Εύχομαι περαστικά.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον σας και τις συμβουλές σας.

Την παρασκευή δώσαμε πάλι ούρα σε εξειδικευμένο ιατρείο(έκαναν εκείνει όλες τις διεργασίες) και βρήκαν 85.000 αποικίες e-coli.

Ο δεύτερος γιατρός, μας είπε οτι το αποτέλεσμα ήταν οριακό (κάτω απο 100.000) και πρέπει, για να είμαστε σίγουροι να πάμε στο παίδων για υπερηβικη. Το αποτέλεσμα ήταν στείρο τελικά (ουφ!!!). Ωστόσο αυτό που μας είπαν στο παίδων είναι οτι επειδή πήρε αντιβίωση για δύο ημέρες πριν απο τέσσσερις ημέρες, μπορεί και να είχε ουρολοίμωξη αλλά πια δε θα το μάθουμε ποτέ. Σε κάθε περίπτωση, η μείωση του φαγητού που παρουσιάζει το μωρό (τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα που το παρακολουθούν εκείνοι), οφείλεται στη βρογχιολίτιδα και όχι στην ουρολοίμωξη.

Ετσι λοιπόν αυτό που κατάλαβα εγώ ήταν: Σε μωράκια κάτω απο 3 μηνών, πάντα παίδων για υπερηβική για να είσαι σίγουρος, ωστε να μην πάιρνεις τσάμπα αντιβιώσεις αλλά και για να γλιτώσεις ένα σωρό ακολουθούμενες εξετάσεις (οι οποίες θα ήταν αχρείαστες). Ασε το άγχος...

Επιπρόσθετα προσοχή στον παιδίατρο, όχι τόσο απο άποψη γνώσεων (αφού όλοι πιστεύω έχουν), αλλα απο θέμα κατα πόσο έυκολα παίρνει αποφάσεις (επιπολαιότητα) και συστήνει φάρμακα.