Παγκοσμια Ημερα κατα της σωματικης τιμωριας των παιδιων

Με τον όρο "κακοποίηση - παραμέληση παιδιών" περιγράφεται ένα φαινόμενο σύμφωνα με το οποίο ένας ή περισσότεροι ενήλικες που έχουν την ευθύνη της φροντίδας ενός παιδιού, προκαλούν ή επιτρέπουν να προκληθούν στο παιδί σωματικές κακώσεις ή συνθήκες στέρησης σε τέτοιο βαθμό, ώστε συχνά να επιφέρουν σοβαρές διαταραχές σωματικής, νοητικής, συναισθηματικής η κοινωνικής μορφής ακόμα και το θάνατο.

«Τα χέρια είναι για να φροντίζουν και όχι για να τιμωρούν. Σηκώστε το χέρι σας κατά της σωματικής τιμωρίας των παιδιών!»"

http://anopetra-eleos.blogspot.com/

http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_3156.html

Η σωματική τιμωρία παιδιών χρησιμοποιείται ακόμη σε μεγάλο βαθμό, καθώς σύμφωνα με στοιχεία του Συμβουλίου της Ευρώπης οι ενήλικοι -γονείς- από 47% έως 84% αποδέχονται ότι χρησιμοποιούν τη σωματική τιμωρία.

Τα παιδιά δηλώνουν σε ποσοστό από 53% έως 93% ότι έχουν υποστεί σωματική τιμωρία από τους γονείς τους, ενώ σε ποσοστά μεταξύ 70% και 99% οι ενήλικοι που απάντησαν σε έρευνες, είπαν ότι είναι αποδεκτό να χτυπούν τα παιδιά τους.

Τα στοιχεία αυτά παρατίθενται με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Σωματικής Τιμωρίας των Παιδιών. Εκδήλωση παρουσίασης της Πανευρωπαϊκής Εκστρατείας του Συμβουλίου, με θέμα «Σηκώστε το χέρι σας κατά της σωματικής τιμωρίας των Παιδιών», διοργανώνεται σήμερα στην Αθήνα, από το Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά.

http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/04/30/1658278.htm

Οχι στη σωματική τιμωρία στα παιδιά

Ενημερωθείτε για τις δράσεις του Δικτύου για την πρόληψη και την καταπολέμηση της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά. Πείτε όχι σε όλα τα είδη σωματικής τιμωρίας και ενημερωθείτε για τις αρνητικές συνέπειες του ξύλου στη ψυχοσύνθεση των παιδιών.

Στο Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας θα βρείτε ακόμα την ισχύουσα νομοθεσία, δεκάλογο κατά της σωματικής βίας, έρευνες, οδηγό με ενδιαφέροντες δικτυακούς τόπους

Η δημιουργία του Δικτύου οφείλεται στην κοινή διαπίστωση φορέων που ασχολούνται με το παιδί και την οικογένεια, ότι χρειάζεται εκτεταμένη συνεργασία και συντονισμένη εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών για την πρόληψη και καταπολέμηση της χρήσης της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά.

Πρέπει να γίνει συνείδηση όλων ότι το ξύλο δεν κάνει καλό στα παιδιά! Παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματά τους, βλάπτει την ψυχική τους ισορροπία, προσβάλλει την προσωπικότητά τους, τα εξοικειώνει με τη βία ως μέσον επίλυσης προβλημάτων και είναι δυνατό να οδηγήσει σε σοβαρές μορφές κακοποίησής τους. Τις συνέπειες αυτές πρέπει να συνειδητοποιήσουν όλοι όσοι έχουν την ευθύνη ανατροφής και φροντίδας των παιδιών.

Το Δίκτυο δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2005, με συμφωνητικό συνεργασίας που υπέγραψαν τα ιδρυτικά μέλη του.

Η Συντονιστική Επιτροπή του Δικτύου συναντάται τακτικά και προωθεί την ανάπτυξη συντονισμένων δράσεων και την αλληλοενημέρωση των μελών για επί μέρους

ενέργειές τους.

Δημόσιοι ή ιδιωτικοί μη κερδοσκοπικοί φορείς που αποδέχονται τις αρχές του Δικτύου, μπορούν να γίνονται με αίτησή τους συνεργαζόμενα/συνδεδεμένα μέλη σε αυτό, να λαμβάνουν ενημέρωση και να προσκαλούνται σε εκδηλώσεις του.

Στόχοι του Δικτύου είναι η συνεργασία, η ανταλλαγή πληροφοριών, η ανάπτυξη κοινών και συντονισμένων δράσεων, η υποστήριξη θεσμικών αλλαγών και η ανάπτυξη ευρείας εκστρατείας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των γονέων, των παιδιών, των επαγγελματιών που ασχολούνται με τα παιδιά και την οικογένεια και του ευρύτερου κοινού.

Το Δίκτυο αποβλέπει στην εξάλειψη της κοινωνικής και νομικής αποδοχής της σωματικής τιμωρίας των παιδιών στη χώρα μας, ώστε αυτά να διαπαιδαγωγούνται μέσα από το διάλογο και τη συμμετοχή και με μεθόδους σύμφωνες με τις σύγχρονες παιδαγωγικές επιστήμες.

O δεκάλογος κατά της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά

1. Τα παιδιά, όπως και οι μεγάλοι, έχουν δικαίωμα στην προστασία από κάθε μορφή βίας.

Η σωματική τιμωρία είναι μια μορφή βίας.

2. Το ξύλο, το χαστούκι, το τράβηγμα αυτιού και γενικά η επιβολή σωματικού πόνου στο παιδί είναι μορφές σωματικής τιμωρίας και πλέον δεν επιτρέπονται από το νόμο (Ν.3500/06, άρθρο 4).

3. Κανένα πρόσωπο που έχει στην ευθύνη του ένα παιδί δεν έχει δικαίωμα να του επιβάλλει σωματική τιμωρία.

4. Οι γονείς έχουν την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους και οφείλουν να τα μεγαλώνουν χωρίς να χρησιμοποιούν βία σε βάρος τους και να προσβάλλουν την αξιοπρέπειά τους.

5. Η σωματική τιμωρία θίγει την προσωπικότητα του παιδιού.

6. Η σωματική τιμωρία δεν είναι αποτελεσματικό μέσο διαπαιδαγώγησης.

7. Ένα παιδί που μεγαλώνει με ξύλο, μαθαίνει να λύνει τα προβλήματά του με βίαιο τρόπο και είναι πιθανό να ασκήσει βία σε άλλους αργότερα.

8. Η σωματική τιμωρία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές μορφές κακοποίησης.

9. O διάλογος και η μη βίαιη διαπαιδαγώγηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να μαθαίνει ένα παιδί τους κανόνες και τα όρια που χρειάζεται στη ζωή του.

10. Είναι στο χέρι μας να βγάλουμε το ξύλο και τη βία από τη ζωή των παιδιών!

Συνεργαζόμενα / συνδεδεμένα μέλη του Δικτύου:

Παιδοψυχιατρική Εταιρεία Ελλάδας www.hscap.gr

"Χαμόγελο του Παιδιού" www.hamogelo.gr

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βρεφονηπιαγωγών ΤΕΙ

www.pasyvn.gr

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 4ου Δημοτικού Σχολείου Χαλανδρίου www.tetarto.gr

Δήμος Κορυδαλλού - Διεύθυνση Κοινωνικών Υπηρεσιών (Τμήμα Κοινωνικής Μέριμνας)

www.korydallos.gr/yphresies/koinwnikwn/#merimna

Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών - Ίδρυμα Νεότητος

www.kpae.gr

Κέντρο Εκπαίδευσης, Κοινωνικής Υποστήριξης και Κατάρτισης Ατόμων

με Αναπηρία (Κ.Ε.Κ.Υ.Κ.Α.Μ.Ε.Α.) Νομού Ηλείας

e-mail: [email protected]

Άρσις - Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων www.arsis.gr

http://www.youtube.com/watch?v=Zgvi1JAb4m0&feature=channel

[YOU TUBE]<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/watch?v=BLH26xgKnDk&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/watch?v=BLH26xgKnDk&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>[/YOU TUBE]

Ρεπορτάζ: Ηλίας Παπαδόπουλος

“Χτυπάμε μια... πόρτα, αν είμαστε ευγενικοί, ξύλο, αν είμαστε προληπτικοί, ακόμα και αυγά για να μαγειρέψουμε, αλλά ποτέ δεν χτυπάμε παιδιά”, είναι ένα από τα μηνύματα κατά της σωματικής τιμωρίας των παιδιών, σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης στην Ελλάδα. Με αφορμή την 30η Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Σωματικής Τιμωρίας των Παιδιών, οργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη διήμερο εκδηλώσεων με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού.

“Διαβάζοντας κανείς τις, λιγοστές είναι η αλήθεια, σχετικές έρευνες, διαπιστώνει ότι η σωματική τιμωρία χρησιμοποιείται αρκετά από τους Έλληνες γονείς. Το δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι γονείς θεωρούν την άσκηση σωματικής βίας δικαίωμά τους”, αναφέρει η κ. Δήμητρα Κογκίδου, Κοσμητόρισσα της Παιδαγωγικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αν και η μεγαλύτερη σχετική έρευνα χρονολογείται από το 1997 και διεξήχθη στην Αθήνα (έρευνα Φερέτη-Σταυριανίδη, η οποία έδειξε, μεταξύ άλλων, ότι το 65,5% των γονέων κατέφευγε στη σωματική τιμωρία), η κ. Κογκίδου υποστηρίζει ότι το χρονικό διάστημα είναι μικρό για να έχει υπάρξει κάποια ουσιαστική νοοτροπίας πάνω στο θέμα.

Η άσκηση βίας προς τα παιδιά έχει ποινικοποιηθεί στην Ελλάδα με τον νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας του 2006 (ν. 3500/2006, άρθρο 4). Είχε προηγηθεί η ίδρυση του “Συνηγόρου του Παιδιού” το 2003 που ασχολείται με περιπτώσεις άσκησης παιδικης βίας. Αλλά δεν αρκεί μόνο ένας νόμος για να αλλάξει τον τρόπο σκέψης μιας κοινωνίας που, εν πολλοίς, πιστεύει ότι “το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο”. “Ο νόμος είναι ένα πρώτο βήμα. Από εκεί και πέρα χρειάζονται και άλλες δομές που να απευθύνονται σε γονείς, αλλά και σε επαγγελματίες που έρχονται σε επαφή με παιδιά, με σκοπό να εκπαιδευτούν σε τεχνικές διαπαιδαγώγησης που αντικαθιστούν την σωματική τιμωρία”, υπογραμμίζει η κ. Κογκίδου. Παραδείγματα τέτοιων δομών είναι σχολές γονέων, δομές για άμεση προσφυγή των παιδιών σε περιπτώσεις κακοποίησης, καθώς και δομές για την πρόληψη στο επίπεδο της ψυχικής υγείας.

Εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι και η δημιουργία ενός ενιαίου φορέα καταγραφής περιστατικών παιδικής βίας ή κακοποίησης. Αυτή τη στιγμή, για τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να καταφύγει κανείς στο “Χαμόγελο του Παιδιού”, στην Αστυνομία, στον Συνήγορο του Παιδιού και αλλού. “Δεν υπάρχει όμως ένας φορέας που να τα διαχειρίζεται όλα αυτά, να συγκεντρώνει τα στοιχεία, ώστε να μπορούμε να τα αναλύσουμε και έτσι, χαρτογραφώντας το πρόβλημα, να προχωρούμε στην υλοποίηση σχετικών πολιτικών”, δηλώνει η κ. Κογκίδου.

[YOU TUBE]<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/watch?v=dyGQEnt9538&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/watch?v=dyGQEnt9538&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>[/YOU TUBE]

Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο... αλλά πού οδηγεί;

Διεθνείς έρευνες έχουν επιβεβαιώσει ότι η χρήση σωματικής τιμωρίας έχει εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για το παιδί. Αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης βίαιης συμπεριφοράς κατά την παιδική ή και την ενήλικη ζωή του παιδιού, θεωρώντας ότι η βία είναι ορθή μέθοδος επίλυσης προβλημάτων. Έχει επίσης αρνητική επίδραση στις σχολικές επιδόσεις, ενώ στερεί από το παιδί το σεβασμό ταπεινώνοντάς το. Επιπλέον, το οδηγεί στο ψέμα και κάμπτει τις αναστολές του. Τέλος, από την πλευρά του θύτη, η συνεχής χρήση βίας οδηγεί σταδιακά σε ολοένα και σκληρότερες μορφές τιμωρίας, ανοίγοντας το δρόμο στην παιδική κακοποίηση.

Αντίστοιχα, από έρευνες προκύπτει ότι οι κοινωνικές ομάδες που χρησιμοποιούν περισσότερο τη σωματική τιμωρία ανήκουν στα χαμηλότερα μορφωτικά και οικονομικά επίπεδα, ενώ οι δυσκολίες στη σχέση του ζευγαριού και η ύπαρξη πολλών παιδιών στην οικογένεια ενισχύει την τάση. Επίσης, η σωματικη τιμωρία απαντάται συχνότερα σε αγροτικές παρά σε αστικές περιοχές και είναι πιο συνηθισμένη από μητέρες, κυρίως μικρότερες σε ηλικία και μορφωτικό επίπεδο. Γενικά, τα προσωπικά προβλήματα του γονέα έχουν άμεσο αντίκτυπο στο αν... “ξυλοφορτώνει” ή όχι το παιδί του.

[YOU TUBE]<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/watch?v=rWq3n9oyVDc&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/watch?v=rWq3n9oyVDc&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>[/YOU TUBE]

Διεθνή δεδομένα

Σε διεθνές επίπεδο, σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για την Κατάργηση της Σωματικής Τιμωρίας των Παιδιών σε ένα σύνολο 197 χωρών, 153 χώρες δεν έχουν ακόμη δεσμευτεί για την κατάργηση της σωματικής τιμωρίας, ενώ 90 την επιτρέπουν στο σχολείο (μεταξύ άλλων και μορφές όπως ραβδισμός, μαστίγωμα κ.τ.λ.). Αντίστοιχη πρωτοβουλία έχει πάρει και το Συμβούλιο της Ευρώπης, μέλη του οποίου είναι 47 κράτη, με αρκετά θετικά αποτελέσματα. Πρωτοπόρος στην κατάργηση της σωματικής τιμωρίας είναι η Σουηδία, που την έχει καταργήσει από το 1979, ενώ παράλληλα έχει καταφέρει με σχετικές δράσεις, όπως εκπαιδευτικά προγράμματα γονέων, να καλλιεργήσει στους πολίτες της ανάλογη νοοτροπία.

Τελικά ίσως είναι... στο χέρι μας να αλλάξουμε μυαλά και να καταργήσουμε κάθε μορφή βίας προς τα παιδιά. Γιατί, όπως λέει το Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά “Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο... ας βγει και από τη ζωή μας!”.

Οι σχετικές εκδηλώσεις 29-30 Απριλίου οργανώθηκαν από το Κέντρο Ενταξιακής Πολιτικής της Παιδαγωγικής Σχολής του ΑΠΘ, τον Συνήγορο του Παιδιού και το Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά.

Για περισσότερες πληροφορίες:

http://www.0-18.gr/gia-megaloys/anafora-proagogi-dikaiomaton-toy-paidioy

http://www.endcorporalpunishment.org/

πηγή τvxs