Θα σκάσω!νιώθω κενή...

Δεν ξέρω αν πρέπει που ανοίγω αυτο το θέμα...αλλά έχω ανάγκη να τα πω να ακούσω τη γνώμη τριτων θα τρελαθώ σήμερα!!!!!!θά σκάσω..είμαι πραγματικά πολυ στεναχωρημένη..

Ο άνδρας μου σήμερα έπαθε κρίση άγχους με λιποθυμία και πάει λέγοντας...η αλήθεια είναι οτι δεν τα πάμε και πολύ καλά..μεταξύ μας μετα τη γεννηση του μωρού....έχω γραψει σε άλλο θέμα...και εχει επηρεαστει πολύ...όπως και εγώ..νιώθουμε κάπως και οι δύο ..εκείνος λόγω στρες και σπο τη δουλειά του λόγω φοβου μη την χασει ακόμη χειροτερα..

Δεν τσακωνομαστε υπάρχει μια σιωπηλή αδιαφορια...και απο τους δυο...μιλάμε γενικά αλλά είμαστε απομακρυσμενοι...σημερα με το περιστατικό μας σύστησαν να πάμε σε σύμβουλο γάμου ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ...κάποιον καλό..

Τα θέματα που μας χωρίζουν είναι η έλλειψη επικοινωνίας, η μη διαθεση για αυτό...και η σχεση μου με το παιδί...δυστυχως...τι εννοώ

Ο΄ανδρας μου θεωρεί οτι μετα το παιδί τον ξεγραψα..δεν τον αγαπαω..όταν τα ακουσα πρωτη φορά γελασα λέω αρχη ειναι ζηλευει λιγο το μωρό..δεν πίστευα οτι οι άνδρες μπορεί να είναι τοσο ανωριμοι..και ποσο μαλλον ο πατερας του παιδιου μου... με τον καιρο χειροτερευε αυτό...θες γιατι ειχα πεσει με τα μουτρα στο παιδί (ναι το παραδεχομαι αλλά με το παιδι μου ασχολιομουν ουτε με το σκύλο μου ούτε με τα νύχια μου)θες γιατι ον αφηνα στην απεξω όσον αφορά στο παιδί και τον χρονο μαζί του( δεν διεκδικησε και ποτε όμως είχε ψιλοβολευτει) θες γιατι είχα πολλά παραπανω πραγματα να κανω συν οτι επεστρεψα στη δουλειά και επαθα καταθλιψη που αφησα το παιδί...θες θες πολλά...που πολλές γυναικες βιωνουμε...ισως εγω το παρακανα δεν ξερω...ειλκρινα..

ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΜΟΥ..εξω απο το γιατρό που τον εξεταζει ειμαι με την πεθερα μου που μεχρι τωρα αν και διαφωνούσαμε σε πολλά ποτε δεν είχα τσακωθεί..μου κρατουσε το παιδί και το εκτιμουσα...πολλά δε μου αρεσαν αλλα δε μιλούσα...μιλια...κι αν μιλούσα τα έλεγα με ευγένεια..πάντα αλήθεια..

Αρχίζει λοιπόν ξαφνικα να με κατηγορει οτι για αυτο πο επαθε ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΓΩ...οτι τον εχω κανει χαλια...οτι δεν τον αγαπώ..οτι τον εχω του πεταματού..οτι τον φτυνω...ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΓΙΟ ΜΟΥ ΑΓΑΠΩ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟ ΓΙΟ ΤΗς ΑΓΑΠΑ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ !!!!!!ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΦΗΣΩ ΗΣΥΧΟ..

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΙΣΘΑΝΘΕΙ ΕΤΣΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΠΟΤΕ.......

Προσπαθουσα 6 χρονια να τα πηγαινω καλά με όλους για να ακούσω αυτο???και μεχρι χθες ηταν με το μερος μου κα ξαφνικα με μισεί!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

οταν με κατηγορησε οτι μονο το γιο μου αγαπώ ..αντεδρασα...εσυ τι λες να μην αγαπαω το παιδί μου?πως γινεται αυτό?πως μου ζητας να μην αγαπαω το παιδι μου τόσο αλλα λιγοτερο????ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΩ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ??ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΑ...

Κλαίω κλαίω λυπαμαι που την ένιωθα μάνα μου...

επειδή δακρυσα με σκληροτητα μου ειπε Δεν με ενδιαφερει αν στεναχωριεσαι εμενα με ενδιαφερει το παιδί μου αυτη τη στιγμη κι αν το καλό είναι μακριά σου να φυγεις...εσύ ή αν θες τον κανω να φυγει εγώ...γιατι εκείνος δεν θελει να σε χάσει ....ευτυχως που η καλη μου πεθερουλα βοηθησε σε αυτό ....

οταν βγηκε ο αντρας μου ...το καταλαβε αμεσως ..μου ειπε λεγε τι σου ειπε ...τα ειπα όλααααααααααα! Πρωτη φορά μαρτυρησα τα πάντα...μου ειπε οτι εχω δικιο οτι κι αν πω κι αν καποιος ειχε δικαίωμα να μιλήσει ηταν μόνο εκείνος... δε μου αρκει όμως νιώθω θυμό, θλίψη..ημασταν χα΄λια γινμε χειρότερα ..με την .............δεν θελω να τη ξαναδω μπροστα μου...το μονο πους της ειπα φευγονατς ειναι το παίδί δεν το ξανακρατας ....τελος ...και η απάντηση ...για το γιο μου το κρατούσα...

ουστ!

ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΚΑΤΙ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ...ΜΙΑ ΒΛΑΚΕΙΑ ..ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ...ΕΝΑ ΚΑΤΙ ...

ενα ενα γκρεμίζονται όλα..πάντα έλεγα εγω δεν θα τσακωθω με τα πεθερικά μου τους αγαπώ και με αγαπούν..πόσο βλακας ειμαι !!!??

συγνωμη για το μεγαλο πόστ

Πολλες φορες πανω στα νευρα μας λεμε πραγματα που πληγωνουν. Δεν τα εννοουμε παντα. Δεν θα την δικαιολογησω ουτε θα πω να την διαγραψεις γιατι ειναι ακραια και τα 2 (αν κρατησει τυπικη σχεση απο εδω και περα κρατα και εσυ). Το να κοψεις το νημα φερνει παντα που ασχημα αποτελεσματα.

Η απορια μου αρχικα ειναι πως εμαθε εκεινη τι συμβαινει στον γαμο σας αλλα το προσπερναω.

Στο θεμα της λιποθυμιας που ειναι αρχικα το σημαντικοτερο γιατι ειναι θεμα υγειας. Μεχρι τα 18-20 λιποθυμουσα οποτε αγχωνομουνα. Ειχα ψαξει τα παντα και τελικα ηταν το εξης απλο: Οταν φτασω στα ορια μου και παω για εγκεφαλικο ο οργανισμος μου κατεβαζει ρολα. Ειναι καλο απο την αποψη οτι αποτρεπει το χειροτερο. Αυτο δειχνει οτι ο συζυγος σου εχει φτασει στα ορια του και δεν ειναι για πολλα πολλα. Αν τον αγαπας (που αυτο καταλαβαινω) προσπαθησε να αλλαξεις καποια πραγματα. Καντε μια ανοιχτη συζητηση μεταξυ σας, παρτε ενα χαρτι και γραψτε τα πραγματα που σας ενοχλουν και διαβαστε ηρεμα μονοι σας ο ενας του αλλου, πηγαιντε σε συμβουλο γαμου και οτιδηποτε μπορει να βοηθησει. Το σιγουρο ειναι οτι ο συζυγος δεν ειναι για πολλα αυτη την στιγμη και πρεπει να βγαλει την ενταση και οτι τον πνιγει.

Προσπαθησε να καταλαβεις τι ειναι αυτο που τον ενοχλει τοσο ωστε να φτασει σε αυτο το σημειο. Δεν σημαινει οτι ειναι κατι που το προκαλεσες εσυ αλλα σιγουρα πρεπει να διεφθετηθει.

Στο θεμα της πεθερας σου τωρα. Αν μεχρι τωρα εισασταν καλα πιαστην και καντε μια ανοιχτη συζητηση (σιγουρα η στιγμη που και οι 2 τρεματε για την υγεια του ηταν πολυ φορτισμενη για κατι τετοιο). Εξηγησε της οτι ισως να εχεις πεσει με τα μουτρα στο παιδι οπως κανει καθε μανα στο παιδι της και οπως πιθανοτατα εκανε και εκεινη. Πες της οτι σε πληγωσαν αυτα που ειπε. Οτι για το καλο του γιου της θα ηταν να ειναι ηρεμη η κατασταση χωρις εντασεις που θα χειροτερευσουν την κατασταση του. Δωσε της να καταλαβει οτι τον αγαπας κλπ (μια μανα που βλεπει το παιδι της να κινδυνευει επειδη πιεζετε απο τον γαμο του τι πιο φυσικο απο το να ξεσπασει στην νυφη - ειδικα αν οντως το οτι το παθαινει αυτο φταιει ο γαμος του).Μπες λιγο στην θεση της. Φαντασου να κινδυνευει το παιδι σου γιατι εχει προβλημα (ισως στο μυαλο του μονο) επειδη νοιωθει οτι η συζυγος δεν τον αγαπαει. Θα ξεσπαγες εκει ή οχι ? Δεν θελω να την δικαιολογησω ... απλα θελω να τα δεις απο μια αλλη οπτικη γωνια (κανω τον συνηγορο του διαβολου αν θες) ωστε να μειωθουν οι εντασεις. Το σκηνικο κοβω το νημα σε βεβαιωνω ειναι η χειροτερη επιλογη για ολους - ακομα και για το παιδι (ειδικα αν δεν εχει σημειωθει αλλο συμβαν εκ μερους της ) .

Ξερω οτι και εσυ εισαι ανθρωπος και εσυ πιεζεσαι αλλα τωρα ειναι η στιγμη που πρεπει να σταθεις στα ποδια σου και να κρατησεις την οικογενεια σου γερη πρωτα απ ολα και μετα ενωμενη. Ο αντρας σου κατεβασε ρολα και δυστυχως πρεπει να αντεξεις για 2 μεχρι να επανελθει.

Δες λιγο και αυτα και θα καταλαβεις οτι αυτο που βιωνετε ειναι κατι απολυτα φυσιολογικο.

Είναι πολύ σύνηθες με την άφιξη ενός νέου μέλους στην οικογένεια, όπως ένα παιδί να σηματοδοτείται από την μια η αλλαγή της μέχρι τώρα σύστασης της οικογένειας αλλά συγχρόνως να διαταράσσεται η ήδη υπάρχουσα σύσταση αυτής. Ένα ζευγάρι όσο και να επιθυμεί τον ερχομό ενός παιδιού δεν είναι ποτέ προετοιμασμένο για τις δυσκολίες που θα μπορούσαν να προκύψουν. Ως αποτέλεσμα το καινούριο μέλος της οικογενείας πέρα από την εμφανή χαρά, είναι πιθανόν να πυροδοτήσει προβλήματα που μπορεί να προϋπήρχαν μεταξύ του ζευγαριού. Μετά τον ερχομό ενός παιδιού, στον ερωτικό τομέα πολλές φορές οι μεν άντρες αρχίζουν να βλέπουν την γυναίκα τους διαφορετικά, δηλαδή περισσότερο σαν μητέρα του παιδιού τους και λιγότερο σαν σύντροφο που έχει σωματικές ανάγκες, ενώ πολλές γυναίκες στην προσπάθεια τους να ανταποκριθούν στον νέο τους ρόλο παραμελούν τον άντρα τους. Είναι σύνηθες φαινόμενο από την μεριά των αντρών να βλέπουν ανταγωνιστικά το ίδιο τους το παιδί. Εσείς είστε ένα ζευγάρι στην ηλικία των τριάντα, όπου ο ερωτισμός είναι σημαντικό κομμάτι της σχέσης και συνεπώς η παντελής έλλειψη σωματικής επαφής γίνεται προβληματική.

http://www.city.academic.gr/ehelp/gr/archives/arch132.html

Γέννηση παιδιών

Η εγκυμοσύνη και ο ερχομός των παιδιών επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στην ψυχοσύνθεση του ζευγαριού. Οι ρόλοι γίνονται πιο πολύπλοκοι και πιο απαιτητικοί. Η γυναίκα είναι πλέον εργαζόμενη - σύζυγος - μητέρα - νοικοκυρά. Ο άντρας αναλαμβάνει πια σημαντικό μέρος της φροντίδας του σπιτιού ή της επιμέλειας των παιδιών. Πώς συνδυάζονται όλα αυτά και πώς αντιμετωπίζεται η νέα αυτή πρόκληση; Εντάσεις και προβλήματα προκύπτουν από την προσπάθεια και των δύο να ανταποκριθούν και να αντεπεξέλθουν με επιτυχία στη νέα αυτή κατάσταση.

Η ανάληψη του γονικού ρόλου επιφέρει σημαντική διαφοροποίηση και στην ερωτική εικόνα κάθε συντρόφου. Ο άντρας δυσκολεύεται να δει σεξουαλικά τη γυναίκα που έχει πλέον και το μητρικό ρόλο. Η γυναίκα επίσης δυσκολεύεται να συνδυάσει η ίδια τις δύο αυτές «πτυχές» του εαυτού της και καταλήγει συχνά σε υπερβολική ενασχόληση με τα παιδιά μην αφήνοντας χώρο για το σύζυγο και, κυρίως, για τη δική της ερωτική υπόσταση.

http://www.psychologynet.gr/article.php?item=48

«Η περίοδος προσαρμογής στη μητρότητα και την πατρότητα θέτει σε δοκιμασία τα θεμέλια του γάμου, αλλά τα ζευγάρια καλό είναι να ξέρουν πως αυτό που βιώνουν είναι παροδικό», δρ Λόρενς εφημερίδα «Τάϊμς»

Η elenik με κάλυψε απόλυτα σχετικά με το γάμο σου και ότι τώρα πρέπει να συμπαρασταθεις στο σύζυγό σου γιατί φαινεται πως έχει πάθει burn out. Θέλει διπλή υποστήριξη και πρέπει να φανεις ιδιαιτερα δυνατή. Η επικοινωνία ειναι πολύ σπουδαιο πράγμα και δυστυχώς μέσα στο τρεξιμο της μέρας δεν έχουμε χρόνο και διαθεση για αυτή αλλά τελικά τα πράγματα καταλήγουν΄καπως έτσι όταν τα πραγματα φτανουν στο απροχώρητο.

Σχετικά με τη πεθερά σου τώρα. Ναι μεν λεγονται πολλα πάνω στα νευρα αλλά για μένα ποτέ δεν λέγεται κάτι που δεν το ειχες μέσα σου και δεν το ειχες σκεφτει εκ των προτέρων. Γενικά θεωρώ ότι οι σχέσεις μας με τις πεθερές ειναι κατά συνθήκη, δε νομίζω ότι υπάρχει ιδιαίτερη αγάπη (αν υπάρχει καθόλου) υπάρχει ανάγκη να διατηρηθουν σα σχέσεις λόγω του συζύγου/ γιου. Συνεπώς ειναι σχεσεις που μας επιβάλλονται κοινωνικά και όπου υπάρχει επιβολή για μενα δυσκολα υπάρχει αγάπη. Αγάπη με το ζόρι δε γινεται. Μην σπασεις το νήμα συμφωνώ όχι για την ίδια αλλά για τον άντρα σου και το παιδί σου (έχω τέλειες αναμνήσεις από παππουδογιαγιάδες ως παιδι). Απλά να ξέρεις που πατάς καιπου μπορεις να βασιστεις. Ας κρατήσεις σχέσεις τυπικες αλλά ευγενικές. Ούτε εγώ έχω μαλώσει ποτέ με την πεθερά μου και ας μην την χωνεύω όπως και εκεινη το ίδιο. Επίσης αναφέρεις ότι 1η φορά ειπες στον άντρα σου ότι σου ειπε η πεθερά σου. ΛΑΘΟΣ!!!! Το καλύτερο πραγμα που έχω κάνει στο γάμο μου ειναι ότι οτιδήποτε μου λέει η πεθερά μου που με ενοχλει το μαθαινει ο αντρας μου με τη μια! Κι ας τα βγάλει περα αυτος με τη μανα του! Βέβαια γνώμη μου μην αρχισεις αμεσα την τακτική αυτή, ασε τον άνθρωπο να συνέλθει και βάλτο στα μεσοπροθεσμα σχέδια σου!

Το οτι ο αντρας σου επαθε οτι επαθε συμαινει οτι σε αγαπαει και δεν θελει να σε χασει.Το οτι το συζητας σημαινει οτι κι εσυ απο την πλευρα σου το ιδιο νιωθεις.Πιστευω οτι ενα γαμο ειναι ευκολο να τον διαλυσεις και δυσκολο να τον κρατησεις.Αξιζει τουλαχιστον να το προσπαθησεις.Θυμησου ολους τους λογους για τους οποιους τον παντρευτηκες.

Τωρα οσον αφορα την πεθερα σου μανα ειναι και αυτη και ανησυχησε για το ποιδι της.Ομως κι εγω πιστευω οτι οταν λες κατι σημαινει οτι τα εχεις μεσα στο μυαλο σου απλα δεν τα ελεγες μεχρι τη συγκεκριμενη στιγμη.Εγω θα μεινω μονο στο οτι ειπε οτι κρατουσε το ΕΓΓΟΝΙ της μονο για το γιο της.Ευχομαι να πανε ολα καλα μεταξυ σας και να βρειτε μια λυση.Σε μια σχεση χρειαζονται υποχωρησεις και απο τις 2 πλευρες.

Πάνω στη σύγχυση λέγονται πράγματα που δεν τα εννοούμε. Ελπίζω κάτι τέτοιο να συνέβη με την πεθερά σου, είχε τρομάξει, αλλά είπε πάρα πολύ βαριά λόγια.

Στρώσε λίγο τη σχέση με τον άντρα σου, αυτή η ψυχρότητα και η έλλειψη επικοινωνίας βασανίζει πολλά ζευγάρια, άφησέ τον να ασχοληθεί εκείνος με το παιδί, να το νιώσει, να το ζήσει, να καταλάβει πόση αφοσίωση ζητάει, για να σε καταλαβαίνει και να μην σε κρίνει...

Όσο για την πεθερά σου, θα εξαρτηθεί και από τη δική της συμπεριφορά τι θέση θα έχει στη ζωή σας. Σου οφείλει μία συγνώμη. Ακόμη κι άμα κόψεις σχέσεις μαζί της όμως έχω μία ένσταση.

Μην της στερείς το εγγόνι της εφόσον το ζητάει, το ξέρω ότι ακούγεται "κάπως" αυτό που λέω, αλλά έχουν και οι παππούδες δικαίωμα να βλέπουν το εγγόνι τους, όχι να το αναθρέφουν, αλλά να το βλέπουν. Το βλέπω λίγο σαν εκβιασμό από την πλευρά των γονιών, αυτό το "ή θα τα έχεις καλά μαζί μου ή το εγγόνι σου δεν το ξαναβλέπεις".

Και μην σκας και πολύ, όπως λένε και οι Γάλλοι, μετά τη βροχή, έρχεται ο καλός καιρός.

Ομως κι εγω πιστευω οτι οταν λες κατι σημαινει οτι τα εχεις μεσα στο μυαλο σου απλα δεν τα ελεγες μεχρι τη συγκεκριμενη στιγμη..

Γιατι πιστευεις οτι αν ξεσπαγε η Katia 28 δεν θα ειχε κατι να πει που να κραταγε? Ολοι παντα με το σοι μας κατι εχουμε που μας εχει πειραξει και χωρις το μπαμ δεν το λεμε. Ακομα και με γονεις και αδερφια πιστευω συμβαινει.

Χωρια που δεν την κατηγορησε για κατι παλιο. Ουτε της ειπε κατι ασχετο που φυλαγε. Ηταν ακριβως το προβλημα εκεινης της στιγμης.

Οσο για το παιδι θα συμφωνησω με την προλαλησασα. Δεν ειναι baby siter. Eιναι γιαγια. Και μπορει να μην εχει συγγενεια αμεση με σενα αλλα με εκεινο εχει.

Γιατι πιστευεις οτι αν ξεσπαγε η Katia 28 δεν θα ειχε κατι να πει που να κραταγε? Ολοι παντα με το σοι μας κατι εχουμε που μας εχει πειραξει και χωρις το μπαμ δεν το λεμε. Ακομα και με γονεις και αδερφια πιστευω συμβαινει.

Χωρια που δεν την κατηγορησε για κατι παλιο. Ουτε της ειπε κατι ασχετο που φυλαγε. Ηταν ακριβως το προβλημα εκεινης της στιγμης.

Συμφωνω μ αυτο.Το ιδιο μπορει να συμβει και σ εμας.Δεν μου ακουστηκε καλα ομως αυτο που ειπε για το παιδι.

κι εμενα απ'ολη την ιστορια αυτο ηταν το μονο που μου εμεινε... η ατακα για το παιδι... οτι και να ειπε, οτι και να ηταν και να μην το εννοουσε, αυτο για το παιδι δεν νομιζω οτι το ειπε μονο πανω στα νευρα της... αυτο, γνωμη μου, υπηρχε καιρο πριν και απλα εσκασε τωρα η βομβα.. αν ημουν εγω και γονατιστη να ηταν και να το ζηταγε δεν θα της το ξαναφηνα... ολα τ'αλλα να'ναι περαστικα γιατι ειναι μες το σπιτι σας. για την πεθερα, ουστ κι εξω απο την πορτα... και θα επρεπε να σκεφτει οτι μ'αυτα που ειπε στεναχορει κι αλλο τον γιο της που παιζει τωρα το μπαλακι αναμεσα σε μανα-γυναικα...

κι εμενα απ'ολη την ιστορια αυτο ηταν το μονο που μου εμεινε... η ατακα για το παιδι... οτι και να ειπε, οτι και να ηταν και να μην το εννοουσε, αυτο για το παιδι δεν νομιζω οτι το ειπε μονο πανω στα νευρα της... αυτο, γνωμη μου, υπηρχε καιρο πριν και απλα εσκασε τωρα η βομβα.. αν ημουν εγω και γονατιστη να ηταν και να το ζηταγε δεν θα της το ξαναφηνα... ολα τ'αλλα να'ναι περαστικα γιατι ειναι μες το σπιτι σας. για την πεθερα, ουστ κι εξω απο την πορτα... και θα επρεπε να σκεφτει οτι μ'αυτα που ειπε στεναχορει κι αλλο τον γιο της που παιζει τωρα το μπαλακι αναμεσα σε μανα-γυναικα...

ο οποίος θα σαλτάρει κανονικά, αν δεν κάνεις κάτι εσύ τώρα. Δείξε του ότι τον αγαπάς και τον νοιάζεσαι τώρα που το 'χει ανάγκη και σιγά σιγά θα αλλάξουν τα πράγματα.

Συμφωνώ απόλυτα με την monbebe

.Δεν μου ακουστηκε καλα ομως αυτο που ειπε για το παιδι.

Σε απαντηση στο " το παίδί δεν το ξανακρατας ." τι θα ελεγες?

Προς θεου δεν υπερασπιζομαι την "πεθερα" της κοπελας και κατηγορω εκεινην. Απλα ηταν μια συζητηση εντασης και αν και οι 2 θελουν τελειωσε. Προσωπικα θα της αφηνα την 1η κινηση και αν την εκανε θα ελεγα αυτα ο\που εγραψα στο 1ο ποστ.

Εχει τυχει να μαλωσω με την μανα μου παλια οταν ηταν ο Βασιλης μωρο και ειπα το ιδιο πραγμα. Η απαντηση ηταν "σκασιλα μού. Θα ησυχασω". Πηγα το παιδι στην πεθερα μου τις επομενες μερες και η μαμα μου πηγαινε και το εβλεπε εκει και εκλαιγε. Ηταν μια κουβεντα απαντηση σε αυτο που ειπα τελικα απλα.

Σας Ευχαριστω παρα πολύυυυυυυυυυυυ! δεν πηρα μηνυμα οτι μου ειχατε απαντησει και σκεφτηκα ουτε μια......για ενα ανεκδτο...δεν εγραψε...γιατι πραγματικα δεν ειμαι καλά και οι δικοι μου δε με βοηθουν.με κανουν χειροτερα....

ο αντρας μου ειναι λιγο καλυτερα...πηγαμε παρεα για ψωνια...δεν τον πιεσα να μιλησουμε παλι για τα χθεσινα αλλα δε μπορώ πνιγομαι περιμενω να τον δω καλύτερα και να μιλησουμε εκτενως..αν και εδειξε οτι με καταλαβαινει...

Η πεθερουλα πηρε τηλ ολο το σοι να ενημερωσει ................με κατηγορησε παντου με ανυποστατες κατηγοριες...με παιρναν ολοι τηλ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑ ΦΥΣΙΚΑ..ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ..πηρε τηλ και με ζητησε να της μιλησω..ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!ΤΕΛΟΣ!ΗΤΑΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ!

Ναι τρομαξε...ναι πες και κατι σε μενα να πονεσουμε παρεα...μη μου μιλας σαν να ειμα γκομενακι ...ΕΙΜΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ..........θα συμφωνησω οτι γενικα μου τα ειχε μαζεμενα και τα εβγαλε ολα μαζί...

ζητησε να δει τον μικρό ειπα του ανδρα μου παρτον και πηγαινε τον να τον δε ΑΛΛΑ ΞΑΝΑ ΠΕΣ ΤΗΣ ΟΤΙ ΤΟ ΕΝΝΟΥΣΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΑΝΑΚΡΑΤΑΕΙ.. δεν πηγε ποτε...εκεί...αν και μου ειπε για τι δε της μιλησα..??????????καλο?????????

ELENIK μου σε ευχαριστω ιδιαιτερα εσενα..Επειδη διερωτασαι.......ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ..ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΣ...ΑΠΛΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ ΤΩΡΑ..Και δεν το συνεχίζω γιατι θελω να τον βοηθησω...πραγματικά...ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ μετα ΠΟΥ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!!!!!!!!!!

σκεφτομαι και αυτο που λετε και τσιτωνω παλι ΤΩΡΑ ΒΡΗΚΕ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΕΤΣΙ ...ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ?και εγω κλαιω απο χθες...

ΥΠΟΜΟΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΥΠΟΜΟΝΗ.......ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΠΟΛΥ!

αν ξαναλεω ξερετε καποια συμβουλο γαμου μου λετε........

Συνονόματη katia 28

1ο: Κάνεις ακριβώς τ'αναμενόμενα με την πεθερά. Άστη κορίτσι μου να σου κρατάει το παιδί και να σε διευκολύνει, πέστα για 1φορά (μη σε θεωρήσουν και μ@#$^) και άσε ν'ασχολούνται. Πλέον είτε πεις, είτε δεν πεις, αυτοί θα σε θάψουν, οπότε, κοίτα να κάνεις τη δουλειά σου.Για το εγγόνι της θα το κάνει, όχι για σένα.

2ο: Οι αντιδράσεις του άντρα σου είναι τόσο σύνηθεις. Ειλικρινά τα'χω ακούσει τόσες φορές. Don't panic, ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΗΝ ΑΠΟΛΟΓΕΙΣΑΙ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ. Μην τρελλαθούμε τώρα, ποιος σ'έχει περισσότερο ανάγκη, το βρέφος ή ο ενήλικας που ζηλεύει το βρέφος???????????

Σόρυ, είμαι λίγο ..... χύμα σ'αυτά, δεν πολυπιστεύω σε 500 συζητήσεις για ξεκαθάρισμα. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ & αμοιβαίες υποχωρήσεις, με τον άντρα σου γιατί αυτό είναι το κυριότερο και όλα θα πάνε καλά. Πρόσεχε όμως τον εαυτό σου, γιατί όπως φαίνεται ΚΑΝΕΙΣ δεν το κάνει αυτό για σένα.

Σήμερα έχω αγριέψει........λέω αυτο που ειπε και το κατερινάκι! ΕΜΕΝΑ ΠΟΙΟς ΜΕ ΣΚΕΦΕΤΑΙ...Μια χαρά χυμα και καλα τα λες ...

ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΕΝΩ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΠΑΣΧΙΖΩ ΦΤΑΙΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ΚΑΙ.. ΠΡΕΠΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΠΑΣΧΙΣΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΜΟΥ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ....

Α ρε μάνα που έλεγες οι ....τανες και οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές......ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΙΧΕΣ...

Το καλό είναι οτι έχουν αρχίσει όλοι να με δικαιολογουν...ευχαριστω βρε να ειστε καλά..

οτι εχω και εγω δικιο κα οτι ειμαι η επομενη που θα παθω κατι κτλ..(το σόι του ..το λένε...)

Οι δικοί μου αν και ξερουν το 1/4, χάλια έχουν πάρΕι φωτιά ΕΜ ΚΑ ΚΕΡΑΤΑΣ ΚΑΙ ΔΑΡΜΕΝΗ ΜΟΥ ΛΕΝΕ....

πως γιναμε έτσι..?

Κάτια μου, τώρα είδα το θέμα σου.

Θα ξεκινήσω με ένα ανέκδοτο: "μόνο σε σένα συμβαίνουνε αυτά!!!!!!! Οι δικές μας οικογένειες είναι τέλειες!!!!!!!!"

Λοιπόν, κάνοντας το δικηγόρο του διαβόλου (χωρίς να πω ότι η πεθερά σου είχε δίκιο, να ξηγιόμαστε) είναι ότι, αν σκεφτείς ως μάνα το γιο σου σε παρόμοια κατάσταση με τον άντρα σου... ε, θα καταλάβεις ότι κάπου θα ήθελες κι εσύ να ξεσπάσεις, κάποιον να κατηγορήσεις. Και ποιος θα έφταιγε; Το βλαστάρι σου ή η γυναίκα του; Και πάλι, δε λέω ότι είχε δίκιο.

Τώρα, το βασικό είναι τι θες εσύ με την οικογένειά σου (πεθερούς, γονείς κλπ άσε τους απ' έξω). Γιατί να ξέρεις ότι είναι βασικό να τα πηγαίνεις και καλά με τον άντρα σου και να βρίσκεται και λίγο χρόνο σαν ζευγάρι. Εννοείται ότι η πρώτη μας προτεραιότητα πάντα είναι το παιδί μας, εννοείται ότι οι άντρες δεν μας καταλαβαίνουν σε αυτό, αλλά εννοείται ότι δεν είμαστε μόνο μητέρες, είμαστε και σύζυγοι και γυναίκες.

Γνώμη μου, λοιπόν, βρες λίγο χρόνο με τον άντρα σου, πηγαίντε καμία εκδρομή οι δυο σας (εάν μπορούν οι δικοί σου εννοείται να κρατήσουν τον μικρό) ή οι τρεις σας, κάνε του μία έκπληξη στο κρεβάτι ή... αλλού... αφιέρωσέ του κι εκείνου λίγο χρόνο.

Θα δεις ότι όταν τα πάτε καλύτερα μεταξύ σας είναι όλα καλύτερα, και για σένα και για το βλαστάρι σου!!

Ετσι... για να σκάσει και η πεθερούλα σου!!!!!

Κατια μου σε καταλαβαινω απολυτα...Ομως δυστυχως τα πραγματα δεν ερχονται παντα οπως τα θελουμε.. Εαν θες να σωσετε το γαμο σας λ εφοσον κ ο αντρας σου αυτο θελει αποτι φαινεται καντε μια προσπαθεια να περασετε καποιες στιγμες μαζι, να μοιραστειτε το μαγαλωμα του παιδιου σας..μην τον αφηνεις απεξω κ μην τον απαξιωνεις. Πληγωνεται ο εγωισμος τους κ φαιρονται σαν κακομαθημενα παιδακια μετα. Μιληστε καποια στιγμη που θα αποφορτιστει η κατασταση πρωτα για τη σχεση σας, για τα λαθη που κ οι δυο εχετε κανει κ για το πως μπορειτε να σωσετε την κατασταση μεταξυ σας. Καμια φορα πρεπει να πιασεις πατο για να αρχισεις να ανεβαινεις παλι..ισσως τωρα ειναι η δικη σας στιγμη..

Τωρα για την πεθερα σου...εδω κανε οτι νομιζεις απλα να εχεις υποψην σου οτι καμια φορα μεσα στην αγωνια κ το αγχος μας λεμε πραγματα τα οποια, οχι οτι δεν τα εννοουμε καθολου, απλα λιγο τα παρατραβαμε.. Δεν τη δικαιολογω, δεν ειχε δικιο γιατι κ εσυ εχεις τα δικα σου, αλλα μπορει με την αγωνια για το παιδι της.. Τελοσπαντων, αν εχεις αλλη λυση για το ποιος θα κραταει το παιδι ας μην της το αφησεις παλι. Ομως προσπαθησε να μην φτασεις κ εσυ τα πραγματα στις ακρες, δε θα κανει καλο κ στις σχεσεις σου με τον αντρα σου. Αν δεν εισαι ακομα ετοιμη να αντιμετωπισεις κ αυτο, αστο προστο παρον κ ασχολησου με τον αντρα κ το παιδι σου. Απλα καποια στιγμη που θα εισαι ετοιμη θα πρεπει να μιλησετε..δυστυχως δε γινεται να τη βγαλεις τελειως απο τη ζωη σας..

εγώ διαφωνώ πεθερές παντώς τύπου πρέπει να μένουν έξω απ το χορό, δεν έχουν καμιά δουλειά να ανακατεύονται και να κατηγορούν τον άλλο είτε είναι μάνες της νύφης είτε του γαμπρού, το ζευγάρι αργά ή γρήγορα θα τα βρει οι βαριές κουβέντες με τρίτους όμως δε ξεχνιούνται.

και η δικιά μου έχει πει διάφορα του στυλ ότι δε θέλω να παντρευτώ το γιο της και έκανα σχέση μαζί του μόνο για να μείνω έγκυος και πως θα έπαιρνα το παιδί και θα φευγα....κτλ σε ηλιθιότητες και παρόλο που πέρασαν πάνω από 3 χρόνια δε τα χω ξεχάσει.

να σαι κοντά στον άντρα σου ΜΟΝΟ αυτό!!! ξαναζήστε όλα αυτά που σας έκαναν δεμένους κι αγαπημένους

και δέσε τη σχέση του με το παιδί!!!!!! το κόμμα σας αποτελείται από 3 άτομα!!!!!!!!!

μόνο εσείς είστε απέναστι στους πολλούς και μην αφήσεις κανέναν ποτέ ξανά να μπει ανάμεσά σας!!!!!!!!

οι ευχές μου για να πάνε όλα καλά είναι μαζί σου!!!!!!!!!!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

¨εχετε τοσο δίκιο..αλλά τόσο δύσκολο να πράξω με συνεση και ηρεμία!

Πρωί πρωί πάλι τσακωμός ! πήρε η μάματου κλαιγοντας γιατι δεν της πηγαμε το παιδί (λες και δεν το ηξερε) και άρχισε παλι τα ιδια και εγω δεν της ειπα και τιποτα αυτη με προσεβαλε και εγω δεν ειμαι φιλεναδα της και [πως γινεται να την πληρωνω εγω..τωρα..και όχι εκείνη...

και μου τον πρηζωσε !!!!!!!!!!!!!!!!το κλεισαν και ο ανταρας μου μου ειπε ποτε θα τελειωνει αυτο και ποτε θα της μιλήσω..και να της ζητησω συγνωμη!Ε ΟΧΙ ! ΜΑ ΕΙΠΑ ΚΙ ΕΓΩ ΠΟΛΥ ΚΡΑΤΗΣΕ Η ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΜΟΥ...

Στις συμβουλες σας τώρα.......άννα 27 έχεις δικιο το κόμμα είμαστε εμείς και μόνο ετσι θα τους βγαλω απο τη ζωή μου αν πραγμτικα δενν τους δινω δικαιωματα...αλλά ο άνδρας μου τι θα κάνει.,.?δεν ξερω πως να το κανω πάντα μεσα τους ηθελα στη ζωη μου.......ποσο λάθος ήμουν......Αληθεια τα κορόιδευα ολα αυτά ....καλα ν απάθω...

Οοσ για τον χρονο μαζί θα συμφωνησω Μαριλίνα ειναι πολυ σημαντικο ...αλλά όλη την προσπαθεια εγώ??δεν πρεπει και εκεινος καπου να με βοηθά γι ανα εχω περισσότερο χρόνο...εσύ θα καθεσαι και εγω θα μα...μαι...!

Ενταξει δε μιλάω για τωρα που δεν ειναι καλά..αλλα για πριν και το τι μας οδηγησε εδ'ω...θ απαμε σιγουρρα καπου εστω και για 1 ποτ'ο........χλωμη με κοβω να αφηνω το παιδί όμως

Πργαματικά αυτο νιώθω Νεφελη οτι επιασα πάτο για καλό!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!να ξεκαθαρισουν όλα !

το μόνο που με δυσκολευει είναι πως θα διαχειριστω το θυμό μου που ετυχως περναει μερα με τη μερα και τη σχεση μου απο εδω και περα με την πεθερα μου.......

για την οποία πάγωσα............................!ειλκρινα δεν το λεω απο τα νευρα μου ...την αγαπουσα αυτη τη γυναικα και με προδωσε με τον χειροτερο τροπο...ανήθικα!

Μη λεω τα ίδια όμως

ΥΓ Ο αντρας μου πινει χαπια 2 διαοφορετικα αγχολυτικα...!μετα απο αυτο...εχετε γνωμη για υατά?εχει αρχισει και φοβαται...εγω πάλι καθολου ! ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΟΤΙ ΧΑΠΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΙΩ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗΣΩ..........

αχ τωρα το ειδα με παιρνει τηλ ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΩ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ??

katia 28, από αυτά που διάβασα ως τώρα έχω καταλάβει ότι ο άντρας σου είναι πολύ παραπονιάρης, εσωστρεφής, εγωιστής και μαμάκιας (χωρίς παρεξήγηση). Εντάξει, μπορεί να τον παραμέλησες λίγο (έως πολύ) με τη γέννηση του μωρού σας. Αυτός τι έκανε; Κάθισε να σου μιλήσει, να σου πει τα παράπονα του, να βρείτε μαζί τη "χρυσή τομή;" Εγώ καταλαβαίνω είναι ότι αντί να μιλήσει μαζί σου, μίλαγε συνέχεια με τη μαμά του και της έκανε παράπονα. Γιατί; Μήπως γιατί μόνο από τη μαμά του θα έβρισκε κατανόηση; Μήπως γιατί μόνο αυτή θα του έδινε δίκιο; Λάθος που έμπλεξε τη μαμά του. Θα μπορούσε κάλλιστα να ασχοληθεί αυτός πιο πολύ με το μωρό. Έτσι εσύ θα έβρισκες χρόνο για το ντουζάκι σου, για τον καλλωπισμό σου κ.α. Μετά από αυτό θα χαλάρωνες και εσύ και θα ερχόταν και το "κοκό" αβίαστα και από μόνο του.

Η μαμά του τώρα από τη μια έχει δίκιο. Φαντάσου να ήσουν εσύ στη θέση της και ο γιός σου να ερχόταν κάθε μέρα και να κάνει παράπονα για τη γυναίκα του ενώ στο τέλος να σου λέει ότι την αγαπάει κιόλας. Εσύ πως θα ένιωθες; Δε θα έσκαγες από τη στενοχώρια σου, δε θα λεγες ποιά είναι αυτή η τσ...α που θα μου στεναχωρεί το γιόκα μου, το μοσχαναθρεμμένο μου; Αν μάλιστα λιποθυμούσε ο γιος σου και σου λεγε ότι και γι΄αυτό φταίει η νύφη σου πως θα της φερόσουν; Η μάνα του πάνω στο πόνο της τα είπε αυτά. Μόνο από αυτή την άποψη έχει δίκιο. Από την άλλη θα πρεπε με το πρώτο παράπονο που της έκανε ο κανακάρης της να του το κόψει και να τον στείλει σε σένα να τα βρείτε οι δυό σας. Τώρα η συμπεριφορά της σε συνδυασμό που κλάφτηκε σε όλο το σόϊ (εννοείται ότι δε σκας γι΄αυτό και μη το συζητήσεις ποτέ με το σόι) θυμίζει γυναίκες χαμηλής μόρφωσης, άλλης γενιάς, μεγαλωμένη με άλλες ιδέες, δε πολυφταίει γι αυτό.

Εσύ τώρα. Κακώς της είπες να μη κρατάει το παιδί. Σ΄αυτό το θέμα εσένα σου κάνει χάρη όχι εσύ σ΄αυτήν. Αν δεν έχεις εναλλακτική τη μαμά σου 2 φορές κακώς. Άντε τώρα να βρεις καλό βρεφονηπιακό ή καλή νταντά. Τουλάχιστον μέχρι τα 2.5 -3χρ καλό θα είναι τα παιδάκια να μεγαλώνουν με τα οικεία τους πρόσωπα. Μπορεί να τα κακομαθαίνουν αλλά τους προσφέρουν και περισσή αγάπη που αυτό κάνει καλό στα μωρά! Επίσης κακώς που το είπες στους δικούς σου αλλά το βρίσκω παράλληλα και λογικό. Κοίτα μόνο να τους ηρεμήσεις τώρα, δεν υπάρχει λόγος να μπλέκονται πολλοί.

Τι θα σου πρότεινα τώρα. Ήρεμα και λογικά κοίτα να πάρεις τον άντρα σου με το μέρος σου και δώστου να καταλάβει ότι κακώς έμπλεξε τη μάνα του στα οικογενειακά σας. Βάλτον να ασχολείται πιο πολύ με το παιδί του. Απ΄ότι κατάλαβα είναι αγόρι. Εξήγησέ του ότι είναι απαραίτητος στο παιδί (λόγω φύλλου) και ότι το παιδί πρέπει να δέχεται αντρικά πρότυπα αλλιώς (διάβασες κάπου) υπάρχει περίπτωση να γίνει γκέι (αυτό αλήθεια!). Έτσι θα νιώσει και αυτός χρήσιμος στο γιό του και θα πάψει να τον ζηλεύει (ασυναίσθητα αυτό κάνει). Στη μαμά του σίγουρα θα ξανακάνει παράπονα (δεν αλλάζει ο άνθρωπος) απλά θα είναι άνευ σημασίας. Δέξου τον έτσι, άλλοι άντρες έχουν άλλα ελαττώματα, κανείς δεν είναι τέλειος.

Επίσης, κοίτα να τα βρεις με την πεθερά σου για την δική σου ηρεμία και του παιδιού σου. Αν δε σε βοηθούσε εννοείται ότι και να μη ξαναμιλάγατε κανένα πρόβλημα. Πάντως τα ποσοστά των πεθερών που βοηθούν τις νύφες με τα παιδιά είναι μικρό, δε τις νοιάζει τι τραβάνε οι νύφες μόνο για τις κόρες νοιάζονται. Βρείτε τα και συνέχισε να της φέρεσαι όπως και πριν το γεγονός, τυπικά και ευγενικά και όχι πολλά πολλά.

Συγνώμη αν δε σου αρέσουν αυτά που γράφω, γράφω απλώς τη γνώμη μου που καλό είναι να ακούς πολλές. Εσύ στο τέλος θα αποφασίσεις τι θα κάνεις, εννοείται!

Διαβαζω και ξαναδιαβαζω...και σκεφτομαι... (η elenik μου το εγραψε οτι πρεπει να αντεξω για 2)όλα αυτα τα χρόνια προσπαθω πολύ...κάπου χανω και το μπουσουλα βεβαια...

αλλά πραγματικα εχω σταθει στον ανδρα μου...8 ολοκληρους μηνες ηταν με τη μεση και τα παντα τα έκανα εγώ...(εκεινη την περιοδο μαλιστα απομακρυνθηκε κι αλλο απο το παιδί λόγω κρεβατιου...τοτε επαθα το πρωτο πατατρακ....τα φτυσα! το μωρό ήταν ακομη πιο μωρό ...και εγω τα ειχα ολα πάνω μου.......

ετσι αρχισα να απομακρυνομαι και εγω...θα μου πεις ήταν πονεμενος ο ανθρωπος...αλλά και εγω κοντευα να παθω υπερκοπωση...δουλεια, σπιτι , ψωνια , παιδί...!είχα γίνει χαλια ........οταν πια εγινε καλα...τοτε (τωρα το σκεφτομαι ) αλλαξαν όλα και απειχε αισθητα...

για αυτο πονάω που κατηγορηθηκα οτι για όλα φταιω...κάνω και εκνα υπομονή...και αυτο ηταν το ευχαριστω και η εκτιμηση στο προσωπο μου...και στην προσπαθει αμου να ειναι η οικογενεια μου καλά.....

και κριθηκα μονο απο το οτι δεν αφηνω το παιδί μου να παω μια βολτα με τον ανδρα μου...

Αν τελικα διαλυθει αυτο το σπιτι ...θελω να δω τι θα πουν Χωρισαν γιατι αγαπουσε πολύ το παιδί της...................

ειλικρινα απορώ...πάλι με πηρε απο κατω....

και συνεχιζει να με παιρνει τηλ!δεν το σηκωνω δεν το σηκωνω...τουλαχιστον οχι ακομη....

Σας ευχαρστω και παλι πολύ...

[quote name=

Πρωί πρωί πάλι τσακωμός ! πήρε η μάματου κλαιγοντας γιατι δεν της πηγαμε το παιδί (λες και δεν το ηξερε) και άρχισε παλι τα ιδια και εγω δεν της ειπα και τιποτα αυτη με προσεβαλε και εγω δεν ειμαι φιλεναδα της και [πως γινεται να την πληρωνω εγω..τωρα..και όχι εκείνη...

αχ τωρα το ειδα με παιρνει τηλ ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΩ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ??[/quote]

ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΚΑΙ ΒΡΕΊΤΕ ΤΑ, ΣΕ ΒΓΑΖΕΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ.

ΚΑΤΙΑ Μ΄ΑΚΟΥΣ; ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ, ΤΟ .......ΝΟ!

παρασκευη μου! μου αρεσουν αυτα που γραφεις !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!και σε ευχαριστω...

εχω τη μαμα μου να κρατησει το μωρό ναι αγορι είναι...απλά δουλευει και τον κρατγαν μισες μερες η μια μισες η αλλη...ευτυχως...διαφωνουσα με το σταθμό και αν και ειχα προβληματα ελεγα καλυτερα γιαγιαδες παρα σταθμός...

το σεπτεμβρη θα παει σταθμό βεβαια απο τις 8,30 μεχρι και τις 1,30 και μετα θ ατον παιρνει η μαμα μου...ΑΥΤΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ..

Ο αντρας μου ειναι ακριβως ετσι...απλά το κρυβει...και μου το παίζει λίγο σκληρός παραπανω...Ειμαι και εγω ισχυρός άνθρωπος πως να το πω ??επιβλητική ! είναι δυσκολο να εισαι συντροφος μου δε λέω...δεν ειμαι νευρική ειμαι ηρεμη...και αυτο με σωζει...δηλαδη επιβαλλω πραγμαατα όχ με φωνες (συνδυασμος που σκοτωνει) αλλα με μπουρου και ευγενεια....σημασια εχει οτι επιβαλλω ...βεβαια ..επειδη ενημερωνομαικαι μελετώ συνεχεια ΦΑΙΝΟΜΑΙ στους αλλους σαν να τα ξερω όλα .....σαν αν διορθώνω τους πάντες...και είναι κακό...αλλά ειμαι ετσι...και προσπαθώ...να ειμαι ευγενική...

με την πεθερα μου δεν εχω σκοπο να την απμακρυνω απο την οικογενεια μου αλλά απο εμένα..δεν ειμαι "μικρή" στο νου...θα την αναπροσαρμόσω....τη σχεση μας απλά....

σε ευχαριστω πολύ...εχεις δικιο ....

νιωθω οτι να το σηκωσω δεν θα αυτοσυγκρατηθω.....παρασκευη μου!!!!!!!!!!!!!!και δεν θελω να γινουν χειροτερα ...επειδη τηηνξερω θα πει οτι εγω φταιω και εκεινη απλά παραφερθηκε ...αυτα που ειπε σε όλους δηλαδη........

και θα βγεο το χερι μου απο το ακουστιικό να την αρπαξω.χαχαχαχχα!