Παιχνιδια

[nanaka]

Εν οψει των Χριστουγεννων, επεσε στα χερια μου ενας καταλογος με παιχνιδια παιδικα. Καθως γυρνουσα τις σελιδες διαπιστωνα οτι τα περισσοτερα ηταν ηλεκτρονικες ατζεντες, προτζεκτορες, ηλεκτρονικες κονσολες, μηχανοκινητα αυτοκινητα, μεχρι και ποδηλατο ηλεκτρονικο που συνδεεται με την τηλεοραση, κτλ κτλ. Ενταξει δεν λεω καλα και αυτα (δεν μπορουμε να αποκοπουμε απο την εποχη), και μερικα εχουν και εκπαιδευτικους σκοπους, αλλα εχει προχωρησει τοσο η τεχνολογια ακομα και στον τομεα αυτο που εχουμε μαλλον ξεχασει οτι ενα παιδι δεν χρειαζεται μερικες φορες τιποτα παραπανω απο λιγο γρασιδι και μια μπαλα (και το καλλυτερο: την συμμετοχη του γονιου στο παιχνιδι)!

Σαν παιδι ειχα την τυχη να παιζω στην υπαιθρο (τα παιχνιδια που ειχαμε σημασια δεν τα διναμε μπροστα στην ευκαιρια να ξεχυθουμε εξω), να ανεβαινω στα δεντρα, να πιανω τα χωματα, τα νερα, και μου εχουν μεινει ανεξητιλες αναμνησεις απο γελια, φωνες, μυρωδιες, και καθε φορα που τις αναπολω μονο ευτυχια και πληροτητα νιωθω. Δεν μπορω να φανταστω τι αναμνησεις θα μπορουσαν να εχουν τα σημερινα παιδια που αναλωνονται μπροστα στις κονσολες και στις τηλεορασεις!

Σαν γονιος, αυτο που προσπαθω να κανω ειναι να τους δωσω με καθε ευκαιρια, να ζησουν εστω και σε μικροτερο βαθμο αυτο που εζησα εγω ως παιδι (εχουμε την τυχη βεβαια να μενουμε σε επαρχια, και το καταλαβαινω οτι ειναι δυσκολο σε μια μεγαλουπολη) και απο την αλλη ευτυχως μπαινω στον κοπο να αναζητησω και παιχνιδια οχι τοσο διαφημιζομενα (πχ, ξυλινες κατασκευες, παζλ κτλ) που να διεγειρουν την φαντασια, την δημιουργηκοτητα, να κινητοποιουν και να δραστηροποιουν το παιδι. Βεβαια, πρεπει να παραδεχτω οτι καποιες φορες δεν μπορω, οσο και αν το φιλοσοφω, να αποφυγω την παγιδα της διαφημισης, και να παρω δηλαδη ενα ωραιο, ακριβο, πολυδιαφημιζομενο παιχνιδι στα παιδια μου.

[vazelaki]

πόσο δίκιο έχεις σε όλαααααα.

Ευτυχώς είχα και εγω την τύχη της επαρχίας και με βρίσκεις σύμφωνη σε όλα.