ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ-ΜΟΝΟ ΤΗ ΜΑΜΑ!!!!!!!!!!!!!

[irene_zog]

:lol::lol::lol:

[demiss]

Είναι απόλυτα φυσιολογικό τα παιδιά να βιώνουν το "άγχος αποχωρισμού" σε αυτήν την ηλικία. Καλό είναι κάθε φορά που φεύγουμε να λέμε στα παιδιά οτι θα ξαναεπιστρέψουμε γιατί αυτά δε μπορούν να συνειδητοποιήσουν οτι όταν κάποιος φεύγει ξαναεπιστρέφει. Επίσης δεν πρέπει να φεύγουμε κρυφά. Για να μπορέσουν τα παιδιά να κάθονται και με άλλους ανθρώπους θα πρέπει να τα ενθαρρύνουμε και στην αρχή να είμαστε και εμείς στον ίδιο χώρο για να έχουν τουλάχιστον βλεμματική επαφή. Ο δεσμός αυτός με το/τα άτομα που τα φροντίζουν σταδιακά θα μειώνει την ένταση του μέχρι το παιδί που θα πάει στο πρώτο πλαίσιο πέραν της οικογένειας (παιδικός,νηπιαγωγειο)

[marynip]

Τα παιδιά προσκολλώνται συνήθως στο άτομο που περνούν περισσότερες ώρες μαζί του, που τα φροντίζει και επίσης που παιζει μαζί τους.Ωστόσο προσκόλληση μπορούμε να έχουμε κάποιες φορές και με άλλα άτομα του οικογενειακού περιβάλλοντος όπως μπαμπάς,γιαγιάδες κ.τ.λ.Είναι μία φάση που βιώνουν όλα τα παιδιά και βιώνουν επίσης έντονα το άγχος του αποχωρισμού.Μπορεί για παράδειγμα να χρειαστεί να αφήσουμε κάπου αλλού το παιδί μας και όταν επιστρέψουμε να μη μας πλησιάζει και να αδιαφορεί απέναντί μας γιατί "θύμωσε"που το "εγκαταλείψαμε"(ένα παράδειγμα είναι αυτό).Τα παιδιά ξεπερνούν αυτή τη φάση στα 3 χρόνια όταν έχουν τη νοητική ικανότητα να δημιουργούν στο μυαλό τους νοητικές εικόνες και μάλιστα νοητικές εικόνες των αγαπημένων τους προσώπων.Θα πρέπει όμως όπως σωστά προαναφέρθηκε να φέρνεις το παιδί σου σιγά σιγά σε επαφή και με άλλα άτομα.Η κοινωνικοποίηση δεν είναι διαδικασία που επιτυγχάνεται μέσα σε μία μέρα.Έχεις αρκετές προσπάθειες να καταβάλεις.

[Demmy24]

Γεια σας κ απο εμας.

ομοιοπαθουσα και γω εχω ενα αγορακι 13 μηνων και περα απο τον μπαμπα και μενα δεν καθεται σε κανεναν αλλο!!

να θελω να παω σε μια επειγουσα δουλεια και να μην μπορω να τον αφησω στην μαμα μου ή στην πεθερα μου.. ποτε 8α τελειωσει αυτο ???