Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

πως ειναι οι συσπασεις,πως ειναι οι πονοι της γεννας,πως νιωθεις μετα την γεννα.


Recommended Posts

κοριτσια ειμαι στην 37 εβδομαδα και οπως καταλαβαινετε με εχει πιασει αγχος για το θεμα γεννας.οσες λοιπον γεννησατε πειτε μου πως καταλαβενεισ οτι ειναι η ωρα να γεννησεις,τι νιωθεις στις συσπασεις πως ειναι?οσο για την γεννα προς το παρον για φυσιολογικα παω και φυσικα θα κανω επισκληριδιο αλλα τι νιωθεις εκεινη την ωρα?μεχρι να σου κανουν την επισκληριδιο πονας πολυ?πως ακριβως ειναι οι πονοι της γεννας?και τελος αφου γεννησεις με το καλο τι νιωθεις μετα?ειτε γεννησεις φυσιολογικα ειτε με καισαρικη?πονας?

πολλες ερωτησεις συγχωρεστε με αλλα οπως καταλαβατε ειναι η πρωτη μου φορα και δεν ξερω τι θα αντιμετωπισω.φοβαμαι τοσο τον πονο

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Με το καλό κοριτσάκι μου να έρθει το μωράκι σου και δεν υπάρχει λόγος για κανένα άγχος. Σε λίγο καιρό θα συναντήσεις το σωμά και την ψυχή που δημιούργησες εσύ με τον άντρα σου, θα νιώσει το μεγαλείο της μητρότητας!!! Τώρα όσον αφορά τις ερωτήσεις σου η κάθε γυναίκα τον τοκετό τον βιώνει με διαφορετικό τρόπο. Τις συσπάσεις θα τις καταλάβεις πρώτον από τα ΠΟΝΑΚΙΑ που θα νιώθεις και δεύτερον θα σκληραίνει πολύ η κοιλιά σου. Αν πονάς κατά την διάρκεια των συσπάσεων........ υπάρχουν γυναίκες που πονάνε πολύ και γυναίκες που πονάνε λιγότερο. Σίγουρα όλες αντέχουν και εφόσον έχεις αποφασίσει για επισκληρίδιο μην ανησυχείς καθόλου.... θα είναι σίγουρα πολύ ξεχωριστή και μοναδική εμπειρία είτε είναι με λίγο πόνο είτε με πολύ. ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΩΡΕ!!!!!

LAAFp2.png

 

JRM4p2.png

Link to comment
Share on other sites

Λοιπόν όταν ξεκίνησαν οι πόνοι σ' εμένα ήταν σαν κράμπα κυματιστή, δλδ ερχόταν κι έφευγε ο πονος σα κύμα που έρχεται, σκάει και φεύγει κ μετά ηρεμία.

Γενικά ανεκτοί πόνοι σε αυτή τη φάση, πριν σπάσουν τα νερά και έμοιαζαν με πόνους περιόδου.

Όταν έσπασαν τα νερά και μετά σταδιακά πόναγα πιο πυκνά κ περισσότερο κ κάποια στιγμή δεν άντεχα άλλο κ μου έγινε επισκληρίδιος. Ήταν σαν πολύ δυνατοί πόνοι περιόδου, αλλά καθόλου ανεκτοί, δεν μπορούσα να αναπνέω απλά κ να πάω να γεννήσω χωρίς επισκληρίδιο αν κ είχα την επιλογή.

Μετά την επισκληρίδιο ηρέμησα αλλά σταδιακά - με αποκορύφωμα μισή ώρα πριν που γέννησα - άρχισα να νιώθω αυξανόμενη πίεση χαμηλά κ με τη βοήθεια της μαίας άρχισα να σπρώχνω γιατί ερχόταν το μωρό κ έπρεπε να το βοηθήσω. Νομίζω ότι αυτή η μισή ώρα ήταν η πιο ζόρικη γιατί το μωρό πίεζε αφόρητα κι εγώ έπρεπε να σπρώχνω με όλη μου τη δύναμη αλλά χωρίς να μιλάω ή να βγάζω φωνή.

Μου έλεγε η μαία να παίρνω ανάσα κι αντί για εκπνοή να σπρώχνω με όλη μου τη δύναμη

Νόμιζα - κ συγνώμη για την έκφραση - ότι τόσο που έσπρωχνα, θα φύγει ο πισινός μου απ' τη θέση του κ θα κολλήσει στο ταβάνι το μόνο σίγουρο, αλλά δε θα γεννούσα ποτέ εγώ!!

Ε, εκείνη τη στιγμή ήταν κ η τελευταία εξώθηση, φώναξα κιόλας κι ένιωσα κ ένα έντονο κάψιμο χαμηλά κι αμέσως μετά τελείωσε ο πόνος, άνοιξα τα μάτια μου κ είδα τον ποπούλη του μπέμπη όπως τον κρατούσε με το ένα χέρι ψηλά ο γιατρός μου.

Μετά ηρεμία, ανακούφιση κ τεράστια έκπληξη για μένα να κοιτάω τον μπέμπη μου κ να μη το πιστεύω ότι είχα επιτέλους γεννήσει κι ότι το μικρό αγοράκι πάνω μου ήταν το ίδιο μωρό που κουβαλούσα τόσους μήνες μέσα μου κ με είχε ταράξει στις κολοτούμπες από τον 6ο κ μετά.

Πόνους ιδιαίτερους δεν είχα μετά, απλά φοβόμουν να κάτσω ελεύθερα λόγω των λίγων ραμάτων που χρειάστηκε να γίνουν τα οποία έπεσαν μόνα τους σε κάμποσες μέρες χωρίς επιπλοκές.

Δεν ξέρω τί άλλο θα ήθελες να σου μάθεις, ρώτα κ θα σου πω.

Η εμπειρία της γέννας πάντως για πρώτη φορά για μένα ήταν κουραστική, είχε πόνους κ εννοείται φοβόμουν αλλά είχα πολύ καλή μαία, τον γιατρό μου που εμπιστευόμουν απόλυτα κ ..εμένα σε πολύ καλή φόρμα ώστε να ακολουθώ οδηγίες για να βοηθήσω το μωρό μου να γεννηθεί με ασφάλεια.

Link to comment
Share on other sites

Εγώ είχα συσπάσεις κάτω χαμηλά, για να σου δώσω να καταλάβεις, λίγο πριν το πιπί:oops: μου, και όταν ήταν η σύσπαση στην κορύφωσή της διπλωνόμουν από τον πόνο. Δεν έμοιαζε με πόνο περιόδου... Ξεκίνησαν περίπου ανά 10-15 λεπτά, είχα πάρει τετράδιο και τους έγραφα. Πίστεψέ με, τις συσπάσεις θα τις καταλάβεις, δεν γίνεται να μην τις καταλάβεις. Οταν θα είναι η ώρα να γεννήσεις οι συσπάσεις θα είναι ανά 5 ή λιγότερο λεπτά και μπορείς να ζητήσεις επισκληρίδιο. Εμένα δυστυχώς δεν με έπιασε... Είναι πόνος σαν κάτι να θέλει να βγει από τον κόλπο σου... Είτε με καισαρική είτε φυσιολογικά θα πονέσεις. Απλά στον φυσιολογικό, μόλις βγει το μωρό θα έρθει και η νιρβάνα, ο πόνος ως δια μαγείας θα εξαφανιστεί! Βέβαια μετά μάλλον θα πονάνε τα ράμματα που θα σου κάνουν από κάτω, όμως δεν είναι κατι το ανυπόφορο. Καλή γέννα λοιπόν και με μισό πόνο!!!

Link to comment
Share on other sites

Αχ αυτη η αγωνια! Προσπαθησε να μην αγχωνεσαι και να μην την φοβασαι τη γεννα, τοοοοσες γυναικες γεννησανε, θα το αντεξεις.

Απο τη στιγμη που θα βγει ενα μωρουδακι μεσα απο το σωμα σου ειναι λογικο οτι θα πονεσεις, οποτε να εισαι προετοιμασμενη και ψυχραιμη, μη φρικαρεις, θα κανεις τις ανασουλες σου και που ξερεις μπορει να εισαι απο τις τυχερες και να γεννησεις μεσα σε λιγες ωριτσες.

Εμενα οι πονοι ξεκινησαν ανα 20λεπτο, ενιωθα μια πιεση αλλες φορες στην μεση μου και πιο σπανια χαμηλα στην κοιλια, κρατουσε μισο λεπτο περιπου και μετα ενιωθα σαν να μην εγινε τιποτα. Σταδιακα μειωνοταν χρονικα η αποσταση των συσπασεων και δυναμωνε η πιεση. Οταν πηγα στο μαιευτηριο με τριλεπτους πονους ηταν σαν μια μαχαιρια στη μεση, ακουγεται ασχημο αλλα κραταγε λιγα δευτερολεπτα και μετα δεν ενιωθα τιποτα, οποτε με λιγη υπομονη και καλη διαθεση το αντεχεις μια χαρα. Πριν την επισκληριδιο οι πονοι ειχαν γινει λεπτου, παλι ενιωθα αυτη την μαχαιρια αλλα επειδη ερχονταν απανωτα ηταν το πιο επωδυνο κομματι. Η επισκληριδιος δεν με πονεσε καθολου και μεσα σε λιγα λεπτα χαλαρωσα, ενιωθα τις συσπασεις, αλλα πολυ αχνα. Τοτε αρχισα να σπρωχνω, βαθια ανασα και δυνατο σπρωξιμο, μετα απο 8 νομιζω εξωθησεις ενιωσα ενα δυνατο πονο/καψιμο που φωναξα (πιο πολυ απο το φοβο μου μαλλον) και ηταν η στιγμη που βγηκε το μπομπιρακι μου και αμεσως τελειωσαν ολα! Ουτε πονος, μονο χαρα και συγκινηση και γελια απο τις μαιες και το γιατρο! Τα ραματα δεν με πονεσαν εκεινη την ωρα, αλλα τις επομενες 15-20 μερες περιπου με ενοχλουσαν οταν καθομουν. Ενα τραβηγμα/τσουξιμο, αλλα και παλι τιποτα φοβερο, με ενα ντεπονακι χαλαρωνε η ενοχληση.

Επειδη κι εγω την ετρεμα την γεννα και τελικα δοξα τω Θεο ολα πηγαν μια χαρα και δεν ηταν τοσο τραγικα οσο περιμενα, σε συμβουλευω να εισαι ψυχραιμη, γενναια και συνεργασιμη. Ναι θα γεννησεις οποτε σιγουρα θα κουραστεις και θα πονεσεις αλλα η στιγμη που θα βγει το μωρουδακι σου ειναι μαγικη και θα δωσει μια γλυκα σε ολο τον πονο που ενιωθες πριν.

Με το καλο!!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...