Στον Παιδικό...με την μαμά.

[Erwin]

Καλησπέρα σε όλες,

Είναι το πρώτο μου ποστ και πραγματικά θα εκτιμούσα οποιαδήποτε άποψη.

 

Ο 16 μηνών γιος μου πήγε πρώτη μέρα στον παιδικό την προηγούμενη Δευτέρα. Να σημειώσω εξαρχής ότι ζούμε στην Αγγλία, οπότε πολλά πράγματα ίσως είναι διαφορετικά. Έκλαιγε απαρηγόρητος και επάνω στην πρώτη ώρα μου ζήτησαν να πάω να τον πάρω. Αποφασίσαμε από κοινού με τη διευθύντρια να πηγαίνω κι εγώ μαζί του μέχρι να προσαρμοστεί.

Έχουμε πάει μαζί τρεις φορές έκτοτε. Έρχεται διαρκώς και με αγκαλιάζει και με φιλάει. Πιστεύω ότι δεν βρίσκει ενδιαφέρων τον χώρο: όλα τα παιχνίδια είναι τακτοποιημένα σου κουτιά και για να παίξει με ένα πρέπει να αφήσει πίσω το προηγούμενο. Στη ζωγραφική του ζητούν να έχει μόνο ένα μολύβι στο χέρι. Εκείνος ουσιαστικά δεν ζωγραφίζει, ούτως ή άλλως, απλά θέλει να ανακατεύει.

1. Ποια η άποψή σας για το να πηγαίνουμε μαζί;

2. Μήπως ο συγκεκριμένος παιδικός παραείναι "μουντός" και "πειθαρχημένος" για ένα παιδάκι 16 μηνών;

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για όποιο σχόλιο.

[mmdad]

Η αληθια ειναι οτι ειναι μικρουλης. Εγω τους πηγα μεγαλυτερους (2 χρονων) και στο 10αλεπτο μας εδιωξαν. Μονο την 1η μερα αυτο. Μετα τους αφηναμε και φευγαμε.

Πιστευεις οτι θα συνηθισει οσο εισαι εκει? Θα συνηθισει το χωρο αλλα θα συνηθισει να ειναι και η μαμα εκει..

Τωρα για την ταξη καπου θα το στηριζουν και σε βαθος χρονου δεν θα σε χαλαει να μαζευει ενα παιχνιδι πριν βγαλει το αλλο... Εχεις δει σε αλλουσ σταθμους αν επικρατουν οι ιδιες συνθηκες?

[Iasonitos]

Κι εγώ τόσο μικρούλη τον έστειλα στον παιδικό. Δυστυχώς! Αναγκάστηκα, δεν ήθελα με τίποτα!!!

Εμείς ακολουθήσαμε την εξής σειρά:

1η μέρα, πήγαμε μαζί με τον μπαμπά του και γνωρίσαμε τον χώρο και τις δασκάλες. Τον αφήσαμε και έπαιζε χωρίς όμως εμείς να συμμετέχουμε στο παιχνίδι αλλά να μπορεί να μας βλέπει. 2 ώρες και μετά φύγαμε.

2η μέρα, πήγα μόνη μου, πάλι έμεινα 2 ώρες εκεί να μπορεί να με βλέπει αλλά χωρίς να συμμετέχω στο παιχνίδι.

3η μέρα, πήγαμε οι δυό μας τον αφήνω να παίξει με τα άλλα παιδάκια και μπαίνω σε ένα διπλανό δωμάτιο που δε μπορούσε να με δει. Όταν άρχισε να κλάίει και να με ζητάει έβγαινα και με τά ξαναέφευγα. Κάτσαμε 3 περίπου ώρες στο παιδικό.

4η μέρα, τον πήγα και τον άφησα. Κλάμα ξεκλάμα με έδιωξαν.

5η μέρα το ίδιο.

6η μέρα πέρασε το σχολικό και τον πήρε. Κλάμα πάλι!!!!

7η μέρα το ίδιο. Πάλι κλάμα.

8η μέρα το ίδιο.

9η μέρα, "Γειά σου μανούλα! Πάω σχολείο τώρα!!!!!!!"

Τώρα για αυτό που λες πως δεν τα αφήνουνε να βγάζουνε όλα τα παιχνίδια, είναι λογικό αν εσύ του το επέτρεπες να μην του καλαρέσει. Εγώ ήμουν πολύ αυστηρή με το θέμα της τάξης καθ' ότι και ψυχαναγκαστική οπότε εκεί που τον αφήνανε να τα γκρεμίζει όλα του φαινόταν παράδεισος!!!!!

[dimmi]

Κι εγώ τόσο μικρούλη τον έστειλα στον παιδικό. Δυστυχώς! Αναγκάστηκα, δεν ήθελα με τίποτα!!!

Εμείς ακολουθήσαμε την εξής σειρά:

1η μέρα, πήγαμε μαζί με τον μπαμπά του και γνωρίσαμε τον χώρο και τις δασκάλες. Τον αφήσαμε και έπαιζε χωρίς όμως εμείς να συμμετέχουμε στο παιχνίδι αλλά να μπορεί να μας βλέπει. 2 ώρες και μετά φύγαμε.

2η μέρα, πήγα μόνη μου, πάλι έμεινα 2 ώρες εκεί να μπορεί να με βλέπει αλλά χωρίς να συμμετέχω στο παιχνίδι.

3η μέρα, πήγαμε οι δυό μας τον αφήνω να παίξει με τα άλλα παιδάκια και μπαίνω σε ένα διπλανό δωμάτιο που δε μπορούσε να με δει. Όταν άρχισε να κλάίει και να με ζητάει έβγαινα και με τά ξαναέφευγα. Κάτσαμε 3 περίπου ώρες στο παιδικό.

4η μέρα, τον πήγα και τον άφησα. Κλάμα ξεκλάμα με έδιωξαν.

5η μέρα το ίδιο.

6η μέρα πέρασε το σχολικό και τον πήρε. Κλάμα πάλι!!!!

7η μέρα το ίδιο. Πάλι κλάμα.

8η μέρα το ίδιο.

9η μέρα, "Γειά σου μανούλα! Πάω σχολείο τώρα!!!!!!!"

Τώρα για αυτό που λες πως δεν τα αφήνουνε να βγάζουνε όλα τα παιχνίδια, είναι λογικό αν εσύ του το επέτρεπες να μην του καλαρέσει. Εγώ ήμουν πολύ αυστηρή με το θέμα της τάξης καθ' ότι και ψυχαναγκαστική οπότε εκεί που τον αφήνανε να τα γκρεμίζει όλα του φαινόταν παράδεισος!!!!!

φοβερό μήνυμα! Ε ρε τί έχουμε να τραβήξουμε οι πρωτομαμάδες!

[Erwin]

Mmdad σε άλλους σταθμούς που επισκέφθηκα τα παιχνίδια ήταν όλα στο πάτωμα, διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή. Είναι κι αυτός ένας λόγος που επέλεξα τον συγκεκριμένο σταθμό: μου αρέσει η ιδέα ότι μακροπρόθεσμα ίσως αυτό του δημιουργήσει την ικανότητα να συμμαζεύει. Απλά αναρωτιέμαι αν είναι σκόπιμο σε αυτή την ηλικία να πιέζεται τόσο πολύ. Ίσως είναι απλά η ιδέα μου, βέβαια, ότι πιέζεται για αυτό και το πραγματικό του άγχος να είναι η μαμά

 

Iasonito πολύ ωραία η ιστορία σας! Τη βρίσκω να έχει πολύ φυσιολογική εξέλιξη. Νομίζω ότι απλά θα επιμείνω λίγο ακόμη και βλέπουμε...

[itsme]

Κι εγώ τόσο μικρούλη τον έστειλα στον παιδικό. Δυστυχώς! Αναγκάστηκα, δεν ήθελα με τίποτα!!!

Εμείς ακολουθήσαμε την εξής σειρά:

1η μέρα, πήγαμε μαζί με τον μπαμπά του και γνωρίσαμε τον χώρο και τις δασκάλες. Τον αφήσαμε και έπαιζε χωρίς όμως εμείς να συμμετέχουμε στο παιχνίδι αλλά να μπορεί να μας βλέπει. 2 ώρες και μετά φύγαμε.

2η μέρα, πήγα μόνη μου, πάλι έμεινα 2 ώρες εκεί να μπορεί να με βλέπει αλλά χωρίς να συμμετέχω στο παιχνίδι.

3η μέρα, πήγαμε οι δυό μας τον αφήνω να παίξει με τα άλλα παιδάκια και μπαίνω σε ένα διπλανό δωμάτιο που δε μπορούσε να με δει. Όταν άρχισε να κλάίει και να με ζητάει έβγαινα και με τά ξαναέφευγα. Κάτσαμε 3 περίπου ώρες στο παιδικό.

4η μέρα, τον πήγα και τον άφησα. Κλάμα ξεκλάμα με έδιωξαν.

5η μέρα το ίδιο.

6η μέρα πέρασε το σχολικό και τον πήρε. Κλάμα πάλι!!!!

7η μέρα το ίδιο. Πάλι κλάμα.

8η μέρα το ίδιο.

9η μέρα, "Γειά σου μανούλα! Πάω σχολείο τώρα!!!!!!!"

Τώρα για αυτό που λες πως δεν τα αφήνουνε να βγάζουνε όλα τα παιχνίδια, είναι λογικό αν εσύ του το επέτρεπες να μην του καλαρέσει. Εγώ ήμουν πολύ αυστηρή με το θέμα της τάξης καθ' ότι και ψυχαναγκαστική οπότε εκεί που τον αφήνανε να τα γκρεμίζει όλα του φαινόταν παράδεισος!!!!!

16 μηνών;;;

[Iasonitos]

16 μηνών;;;

Η ερώτηση πάει στο ότι τον έστειλα παιδικό 16 μηνών ή στο ότι μιλούσε 16 μηνών;;;;

[dimmi]

Η ερώτηση πάει στο ότι τον έστειλα παιδικό 16 μηνών ή στο ότι μιλούσε 16 μηνών;;;;

και τα δύο αν κατάλαβα καλά, γιατί είναι παράξενο? Πότε μιλάνε? Είμαι άσχετη

[Iasonitos]

και τα δύο αν κατάλαβα καλά, γιατί είναι παράξενο? Πότε μιλάνε? Είμαι άσχετη

Λένε οτι τα αγόρια μιλάνε αργά γύρω στα 2. Εμένα όμως 15 μηνών σχημάτιζε ήδη προτάσεις με τρεις ή και τέσσερις λέξεις. Τώρα για τον παιδικό όπως είπα ήδη αναγκάστηκα να τον στείλω λόγω δουλειάς.

[Niki81]

Α καλα....ο δικος μου 20 μηνων και τωρα αρχισαμε να λεμε καμια λεξουλα περα απο μαμα-μπαμπα.Καλα για προταση ουτε λογος.

Τωρα ως προς τον παιδικο προσωπικα τοσο μικρο θα τον εστελνα μονο αν εργαζομουν και δεν ειχα αλλη επιλογη.

[dimmi]

Κι γω θα τον στείλω όσο πιο νωρίς μπορώ, το θεωρώ καλό και για το παιδί και τη μάνα. Το έχει και μια ξαδέλφη τον παιδικό και είμαι ήσυχη...

[itsme]

Η απορία μου πήγαινε στο οτι 16 μηνών είπε "Γειά σου μανούλα! Πάω σχολείο τώρα!!!!!!!"

[soevan07]

16 μηνών και φτιάχνει πρόταση????.........

 

 

http://www.logodiktyo.gr/Logotherapy.html#a2

Ηλικία Ανάπτυξη Λόγου-Ομιλίας

 

 

• Έως 6 μηνών: - Το μωρό αντιδρά σε ήχους, κοιτάει ή στρέφει το κεφάλι προς την πηγή τους - Παράγει ήχους
  
• Έως 12 μηνών: - Καταλαβαίνει απλές οδηγίες - Λέει "μαμά"-"μπαμπά" - Γυρίζει όταν ακούει το όνομά του
  
• Έως 18 μηνών: - Καταλαβαίνει απλές οδηγίες και προτάσεις - Κατονομάζει οικεία αντικείμενα - Λέει καινούριες λεξούλες κάθε μέρα
  
• Έως 2 χρονών: - Καταλαβαίνει σύνθετες οδηγίες ("Πάρε το ποτήρι και βάλε το πάνω στο πιάτο") - Λέει προτάσεις με 2-3 λέξεις
  
• Έως 3 χρονών: - Καταλαβαίνει απλές ιστορίες - Φτιάχνει προτάσεις με 4-5 λέξεις - Κάνει ερωτήσεις - Χρησιμοποιεί πληθυντικό και προθέσεις
  
• Έως 4 χρονών: - Η ομιλία του παιδιού μοιάζει πια πολύ με αυτήν των ενηλίκων, με σωστή γραμματική και σύνταξη, και με καθαρή άρθρωση (αν και μπορεί να μην λέει ακόμα καθαρά το ρω και το σίγμα)
  

[Stellinula]

με ενδιαφερει το θεμα καθότι ο γιος μου ειναι 20 μηνων και μενουμε Αγγλια και σκεφτομαι σιγα σιγα να το ξεκινησω...βεβαια λέω να τον παω απο το καλοκαιρι στο preschool που ειναι ενα τριωρακι την μερα ετσι για να αρχισει να συνηθιζει αλλα εμεις εχουμε και αλλα θεματα....

 

Για να δουμε λοιπόν!!!

[Iasonitos]

16 μηνών και φτιάχνει πρόταση????.........

 

 

http://www.logodiktyo.gr/Logotherapy.html#a2

Πολύ ενδιαφέρουσα η παράθεση, αρκεί να έχουμε στο μυαλό μας ότι όλα τα παιδιά δεν είναι ίδια και κάθε ένα ακολουθεί το δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Κάποια αργούν ενώ κάποια "βιάζονται". Επίσης σε κάποιους τομείς αναπτύσσονται πολύ γρήγορα ενώ σε κάποιους άλλους όχι. Ο μικρός μου μίλησε πολύ γρήγορα, περπάτησε πολύ γρήγορα (10 μηνών), άρχισε να τρώει μόνος του πολύ γρήγορα και έκοψε και το μπιμπερό επίσης πολύ γρήγορα. Αυτή τη στιγμή είναι 2,5 χρονών και ξέρει όλα τα γράμματα της ελληνικής και της αγγλικής αλφαβήτου, όλους τους αριθμούς στα ελληνικά και στα αγγλικά, όλα τα χρώματα και στις δύο γλώσσες, και δεν ξέρω κι εγώ πόσα άλλα πράγματα. Δυσκολεύεται όμως ακόμα πολύ στον έλεγχο των σφιγκτήρων και αντιμετωπίζει με άρνηση το θέμα τουαλέτα. Μάλλον δεν είναι ακόμα έτοιμος οπότε εκεί θα καθυστερήσει...

[jackrussel]

Πολύ ενδιαφέρουσα η παράθεση, αρκεί να έχουμε στο μυαλό μας ότι όλα τα παιδιά δεν είναι ίδια και κάθε ένα ακολουθεί το δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Κάποια αργούν ενώ κάποια "βιάζονται". Επίσης σε κάποιους τομείς αναπτύσσονται πολύ γρήγορα ενώ σε κάποιους άλλους όχι. Ο μικρός μου μίλησε πολύ γρήγορα, περπάτησε πολύ γρήγορα (10 μηνών), άρχισε να τρώει μόνος του πολύ γρήγορα και έκοψε και το μπιμπερό επίσης πολύ γρήγορα. Αυτή τη στιγμή είναι 2,5 χρονών και ξέρει όλα τα γράμματα της ελληνικής και της αγγλικής αλφαβήτου, όλους τους αριθμούς στα ελληνικά και στα αγγλικά, όλα τα χρώματα και στις δύο γλώσσες, και δεν ξέρω κι εγώ πόσα άλλα πράγματα. Δυσκολεύεται όμως ακόμα πολύ στον έλεγχο των σφιγκτήρων και αντιμετωπίζει με άρνηση το θέμα τουαλέτα. Μάλλον δεν είναι ακόμα έτοιμος οπότε εκεί θα καθυστερήσει...

 

πολυ σπανιο ενα παιδι πριν τα 2,5 να εχει ελεγξει σφιγκτηρες φυσικα και απο μονο του χωρις πιεση απο το περιβαλλον,,οποτε χαλαρωσε

[mgbubu]

Καλημέρα μανούλες. Υποθέτω ότι τέτοια περίοδο όλες λίγο πολύ περνάμε τα ίδια με τους παιδικούς. Ο γιος μου είναι 2 χρονών και δύο μηνών κι έχει τρεις εβδομάδες περίπου που ξεκίνησε. Όλα καλά. Δεν είχαμε θέμα με την προσαρμογή και το περίμενα αυτό, γιατί είναι πολύ κοινωνικό παιδάκι κι ήμουν σίγουρη οτι θα του αρέσει. Παρ' όλα αυτά, την πρώτη μέρα πήγαμε για καναδυό ώρες στο σχολείο και ήταν μόνος του στην αίθουσα με τα παιδάκια, αλλά ήξερε ότι εγώ θα ήμουν εκεί δίπλα. Τη δεύτερη μέρα μπήκα για περίπου ένα τέταρτο στην αίθουσα με τα παιδάκια και αφού είδα ότι ήταν καλά βγήκα έξω. Η διευθύντρια μου είπε ότι καλό θα ήταν να μου τον έφερναν αυτοί στο σπίτι με το σχολικό για να συνδέσει το γεγονός ότι πάντα θα επιστρέφει σπίτι στη μαμά. Κι έτσι έγινε. Την τρίτη ημέρα ξεκίνησε να πηγαίνει με το σχολικό, απλά μου τον έφερναν περίπου δύο ώρες νωρίτερα για προσαρμογή και μόνο. Νομίζω ότι βασικό ρόλο έπαιξε γενικά ότι πριν ξεκινήσει, όταν τον έβγαζε η μαμά μου βόλτα από πέρυσι κιόλας τον πήγαινε στα σχολεία που έχουμε κοντά κι έβλεπε τα παιδάκια που παίζανε στην αυλή στο διάλειμμα και είχε συνδέσει ότι τα παιδάκια πάνε σχολείο. Επίσης, νομίζω ότι βοηθάει το πρωί τα παιδιά να έχουν το χρόνο τους να ξυπνήσουν. Εμείς ξυπνάμε από τις 6:40 πίνει το γάλα του και μετά σιγά σιγά ντυνόμαστε, πλενόμαστε και όταν φτάνει η ώρα με πιέζει να κάνω και γρήγορα γιατί θα έρθει το λεωφορείο και θα φύγει!!! Σίγουρα πάντως κάθε παιδί είναι διαφορετικό και θέλει το δικό του χρόνο. Τέλος, είναι βασικό και στο σχολείο τους να αναγνωρίζουν τις ανάγκες του παιδιού. Δηλαδή, επειδή ο δικός μου μιλάει κανονικά, έχει καθαρίσει από πάνες, τρώει μόνος του και είναι γενικά λίγο πιο προχωρημένος για την ηλικία του, η διευθύντρια τον έβαλε σε τάξη με μεγαλύτερα παιδάκια επειδή κάνουν περισσότερες δραστηριότητες, αλλιώς μου είπε το παιδί θα βαριότανε και δεν θα του άρεσε. Το βρήκα πολύ σωστό παρόλο που το έμαθα καμιά δεκαριά μέρες αφού έγινε αυτό.

[demi1981]

Λοιπόν, εγώ τον μικρούλη τον πήγα παιδικό σταθμό όταν συμπλήρωσε το πρώτο έτος της ηλικίας του! Πρέπει να σας πω ότι δεν το μετάνιωσα καθόλου και αν κάνω και δεύτερο θα ακολουθήσω πάλι την ίδια γραμμή. Την πρώτη χρονιά στην αρχή δεν είχε κανένα πρόβλημα (δεν πολυκαταλάβαινε) στην μέση της χρονιά ξεκίνησε μια ελάχιστη γκρίνια όταν έφευγα. Οι παιδαγωγοί μου είχαν πει, ίσως λίγο σκληρό, τον φέρνεις και ακόμα και αν κλάψει γυρνάς πλάτη και φεύγεις... Αυτό έκανα, έκλαιγε για 2-3 λεπτά για 2 μέρες και μετά τέλος.... Μερικές μου ζητάει και το Σ.Κ να πάει σχολείο. Σε ότι αφορά τα παιχνίδια για το αν πρέπει να βρίσκονται στο πάτωμα ή το κάθε παιδί να τα επιστρέφει στην αρχική τους θέση. Φαντάζεστε να υπήρχαν διάφορα παιχνίδια στο πάτωμα, τουβλάκια αυτοκινητάκια και άλλα τέτοια μικροπράγματα πόσα ατυχήματα θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί???

 

Και τέλος τέτοιου είδους παραθέσεις καλό θα ήταν να μην κοινοποιούνται στα forum γιατί σίγουρα κάποιοι γονείς μπαίνουν σε "κακές διαδικασίες"!!!