Να δώσουμε κουράγιο στις καινούριες μανούλες

[mpaki]

Πρόσφατα βρέθηκα στο σπίτι που πέρασα τους πρώτους 2 μήνες με το μωράκι μου. Τώρα δεν μένω εκεί. Πονεμένη ιστορία... δεν έχει σημασία.

Όλα ήταν όπως τα άφησα, ακόμα και τα μαξιλάρια στο κρεβάτι που θήλασα πριν φύγω... ακούμπησα το μωράκι μου στο κρεβάτι...

Και με έπιασε μια γλυκιά νοσταλγία...

Πόσο έχει μεγαλώσει το μωράκι μου

Θυμήθηκα πόσα κλάματα, ξενύχτια, κούραση, ανασφάλειες, δύσκολες στιγμές είχα περάσει. Και τώρα όλα μου φαίνονται τόσο μακρινά. Και έχουν περάσει μόνο 5 μήνες...

Αποφάσισα λοιπόν να ανοίξω αυτό το θεματάκι για να δώσουμε τα φώτα μας εμείς οι παλαιότερες στις καινούριες μανούλες που όλα τους φαίνονται βουνό...

 

Μανουλίτσες μου γλυκές

που πρόσφατα έχετε πάει στο σπίτι σας με το καινούριο σας μωράκι και νιώθετε ότι δεν αντέχετε άλλο, ότι θα καταρρεύσετε από την κούραση και την αϋπνία, που φοβάστε ότι δεν φροντίζετε καλά το μωράκι σας, που κοιτάτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και δεν τον αναγνωρίζετε, που κανένας δεν σας καταλαβαίνει και δεν μπορεί να σας βοηθήσει όπως θα θέλατε...

 

σκεφτείτε αυτό

το μωράκι σας είναι τόσο μικρό, είναι τόσο γλυκό, είναι δικό σας, βγήκε από μέσα σας που εσείς το μεγαλώνατε στην κοιλίτσα σας, που του μιλούσατε και σας απαντούσε, που το χαϊδεύατε, το περιμένατε.

Χαρείτε αυτές τις στιγμές της πρώτης γνωριμίας γιατί περνούν πάάάρα πολύ γρήγορα. Δεν θα πιστεύετε για πότε μεγάλωσε. Δεν θα είναι ποτέ ξανά τόσο μικρό.

Τι κι αν έχετε μέρες να κοιμηθείτε. Το κάνετε για το μωράκι σας, σας έχει ανάγκη. Κι αυτό προσπαθεί να προσαρμοστεί στον καινούριο κόσμο που ήρθε. Αγκαλιάστε το, μυρίστε το, φιλήστε το, νιώστε το, ξαπλώστε μαζί του (δεν σπάει πιστέψτε με).

Κλάψτε από πάνω του με δάκρυα χαράς, το θαυματάκι σας είναι εδώ επιτέλους, και θα έρθει εκείνη η μέρα που θα σας απαντήσει με το πρώτο του χαμόγελο...

Κλείστε την πόρτα του δωματίου και καθίστε μαζί του οι δυο σας, απολαύστε το είναι

δικό σας.

Κάντε αυτό που σας λέει το ένστικτό σας, είναι το πιο σωστό. Μην ακούτε κανέναν μόνο το μωράκι σας, αυτό ξέρει και θα σας καθοδηγήσει.

Κλάψτε με όλη σας τη δύναμη χωρίς φόβο να φύγουν αυτές οι παλιοορμόνες.

 

Απολαύστε αυτές τις πρώτες στιγμές, κρατάνε τόσο λίγο. Είστε τυχερές που έχετε το μωράκι σας μην το ξεχνάτε αυτό.

[mamamikaela]

Τι όμορφα και καθηχαστικα τα εγραψες κορίτσι μου!!!Αισθανθηκα τόσο όμορφα και γαλήνια οταν τα διάβαζα!Μακαρι να ειχα διαβάσει κάτι τέτοιο οταν μόλις πρωτογεννησα!Που οι ορμονες χτυπούσαν κόκκινο,η διάθεση στα ταρταρα,τα ματιά κατακοκκινα απο την αϋπνία και την κούραση.Που μαύρες σκέψεις με κατεκλυζαν και ήθελα να ακούσω απο κάποιον τέτοιες γλυκές συμβουλές και λόγια όμορφα.

[pixie]

Πολύ όμορφο και γλυκό post. Συγκινήθηκα....

 

Τι γλυκιά κούραση αυτή των πρώτων μηνών. Θα την ξαναπέρναγα ευχαρίστως.

[jane28]

Αααααααχχχχχχχχχχ.... είμαι έγκυος 2η φορά (η μικρή μου είναι 16 μηνών) και δεν ξέρεις με τι λαχτάρα σκέφτομαι από τώρα αυτούς τους πρώτους μήνες.. που δεν την χάρηκα όσο ήθελα απ το άγχος, τα ξενύχτια κ όλα αυτά που περιγράφεις.. που θύμωνα μαζί της γιατί δεν κοιμόταν, γιατί ήθελε συνέχεια να τρώει, γιατί έκλαιγε.. κ έχω τόσες τύψεις.. καινούριες μανούλες βάλτε στην άκρη όλα τα αρνητικά συναισθήματα γιατί πραγματικά ούτε που θα καταλάβετε για πότε θα μεγαλώσει κ θα το κυνηγάτε από πίσω για μία αγκαλιά..

[Maiden1]

Ειδικά το πρώτο σας παιδάκι, χαρείτε το χωρίς πολύ άγχος (το λίγο είναι και δημιουργικό). Όπως μου είχε πει ένας γιατρός θες δε θες το παιδί θα μεγαλώσει. Το 2ο δεν το χαίρεσαι γιατί έχεις το πρώτο και τρέχεις λίγο παραπάνω, δεν το κάνεις τόσες αγκαλίτσες για να μην ζηλέψει και άλλα πολλά. Την πρώτη την είχα συνέχεια αγκαλιά, συνέχεια όμως. Κοιμόταν πάνω μου μέχρι 13 μηνών που ήμουν 6 μηνών έγκυος στο 2ο και πλέον η κοιλιά εμπόδιζε. Μετά δίπλα μου με τα χέρια μου να την τυλίγουν. Το 2ο το κοιμίζω πάνω μου τη νύχτα όταν ξυπνάει και κοιμάται η μεγάλη. Τα "κουβερτάκια" όπως τα λέω.

[giwta-la]

Πρόσφατα βρέθηκα στο σπίτι που πέρασα τους πρώτους 2 μήνες με το μωράκι μου. Τώρα δεν μένω εκεί. Πονεμένη ιστορία... δεν έχει σημασία.

Όλα ήταν όπως τα άφησα, ακόμα και τα μαξιλάρια στο κρεβάτι που θήλασα πριν φύγω... ακούμπησα το μωράκι μου στο κρεβάτι...

Και με έπιασε μια γλυκιά νοσταλγία...

Πόσο έχει μεγαλώσει το μωράκι μου

Θυμήθηκα πόσα κλάματα, ξενύχτια, κούραση, ανασφάλειες, δύσκολες στιγμές είχα περάσει. Και τώρα όλα μου φαίνονται τόσο μακρινά. Και έχουν περάσει μόνο 5 μήνες...

Αποφάσισα λοιπόν να ανοίξω αυτό το θεματάκι για να δώσουμε τα φώτα μας εμείς οι παλαιότερες στις καινούριες μανούλες που όλα τους φαίνονται βουνό...

 

Μανουλίτσες μου γλυκές

που πρόσφατα έχετε πάει στο σπίτι σας με το καινούριο σας μωράκι και νιώθετε ότι δεν αντέχετε άλλο, ότι θα καταρρεύσετε από την κούραση και την αϋπνία, που φοβάστε ότι δεν φροντίζετε καλά το μωράκι σας, που κοιτάτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και δεν τον αναγνωρίζετε, που κανένας δεν σας καταλαβαίνει και δεν μπορεί να σας βοηθήσει όπως θα θέλατε...

 

σκεφτείτε αυτό

το μωράκι σας είναι τόσο μικρό, είναι τόσο γλυκό, είναι δικό σας, βγήκε από μέσα σας που εσείς το μεγαλώνατε στην κοιλίτσα σας, που του μιλούσατε και σας απαντούσε, που το χαϊδεύατε, το περιμένατε.

Χαρείτε αυτές τις στιγμές της πρώτης γνωριμίας γιατί περνούν πάάάρα πολύ γρήγορα. Δεν θα πιστεύετε για πότε μεγάλωσε. Δεν θα είναι ποτέ ξανά τόσο μικρό.

Τι κι αν έχετε μέρες να κοιμηθείτε. Το κάνετε για το μωράκι σας, σας έχει ανάγκη. Κι αυτό προσπαθεί να προσαρμοστεί στον καινούριο κόσμο που ήρθε. Αγκαλιάστε το, μυρίστε το, φιλήστε το, νιώστε το, ξαπλώστε μαζί του (δεν σπάει πιστέψτε με).

Κλάψτε από πάνω του με δάκρυα χαράς, το θαυματάκι σας είναι εδώ επιτέλους, και θα έρθει εκείνη η μέρα που θα σας απαντήσει με το πρώτο του χαμόγελο...

Κλείστε την πόρτα του δωματίου και καθίστε μαζί του οι δυο σας, απολαύστε το είναι

δικό σας.

Κάντε αυτό που σας λέει το ένστικτό σας, είναι το πιο σωστό. Μην ακούτε κανέναν μόνο το μωράκι σας, αυτό ξέρει και θα σας καθοδηγήσει.

Κλάψτε με όλη σας τη δύναμη χωρίς φόβο να φύγουν αυτές οι παλιοορμόνες.

 

Απολαύστε αυτές τις πρώτες στιγμές, κρατάνε τόσο λίγο. Είστε τυχερές που έχετε το μωράκι σας μην το ξεχνάτε αυτό.

 

 

 

μεχρι πριν 3 λεπτα ενιωθα την απολυτη δυστυχια.

τωρα κλαιω απο χαρα.

ευχαριστω.

θα επανελθω συντομα.

[μπεμπηςς μου]

Πρόσφατα βρέθηκα στο σπίτι που πέρασα τους πρώτους 2 μήνες με το μωράκι μου. Τώρα δεν μένω εκεί. Πονεμένη ιστορία... δεν έχει σημασία.

Όλα ήταν όπως τα άφησα, ακόμα και τα μαξιλάρια στο κρεβάτι που θήλασα πριν φύγω... ακούμπησα το μωράκι μου στο κρεβάτι...

Και με έπιασε μια γλυκιά νοσταλγία...

Πόσο έχει μεγαλώσει το μωράκι μου

Θυμήθηκα πόσα κλάματα, ξενύχτια, κούραση, ανασφάλειες, δύσκολες στιγμές είχα περάσει. Και τώρα όλα μου φαίνονται τόσο μακρινά. Και έχουν περάσει μόνο 5 μήνες...

Αποφάσισα λοιπόν να ανοίξω αυτό το θεματάκι για να δώσουμε τα φώτα μας εμείς οι παλαιότερες στις καινούριες μανούλες που όλα τους φαίνονται βουνό...

 

Μανουλίτσες μου γλυκές

που πρόσφατα έχετε πάει στο σπίτι σας με το καινούριο σας μωράκι και νιώθετε ότι δεν αντέχετε άλλο, ότι θα καταρρεύσετε από την κούραση και την αϋπνία, που φοβάστε ότι δεν φροντίζετε καλά το μωράκι σας, που κοιτάτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και δεν τον αναγνωρίζετε, που κανένας δεν σας καταλαβαίνει και δεν μπορεί να σας βοηθήσει όπως θα θέλατε...

 

σκεφτείτε αυτό

το μωράκι σας είναι τόσο μικρό, είναι τόσο γλυκό, είναι δικό σας, βγήκε από μέσα σας που εσείς το μεγαλώνατε στην κοιλίτσα σας, που του μιλούσατε και σας απαντούσε, που το χαϊδεύατε, το περιμένατε.

Χαρείτε αυτές τις στιγμές της πρώτης γνωριμίας γιατί περνούν πάάάρα πολύ γρήγορα. Δεν θα πιστεύετε για πότε μεγάλωσε. Δεν θα είναι ποτέ ξανά τόσο μικρό.

Τι κι αν έχετε μέρες να κοιμηθείτε. Το κάνετε για το μωράκι σας, σας έχει ανάγκη. Κι αυτό προσπαθεί να προσαρμοστεί στον καινούριο κόσμο που ήρθε. Αγκαλιάστε το, μυρίστε το, φιλήστε το, νιώστε το, ξαπλώστε μαζί του (δεν σπάει πιστέψτε με).

Κλάψτε από πάνω του με δάκρυα χαράς, το θαυματάκι σας είναι εδώ επιτέλους, και θα έρθει εκείνη η μέρα που θα σας απαντήσει με το πρώτο του χαμόγελο...

Κλείστε την πόρτα του δωματίου και καθίστε μαζί του οι δυο σας, απολαύστε το είναι

δικό σας.

Κάντε αυτό που σας λέει το ένστικτό σας, είναι το πιο σωστό. Μην ακούτε κανέναν μόνο το μωράκι σας, αυτό ξέρει και θα σας καθοδηγήσει.

Κλάψτε με όλη σας τη δύναμη χωρίς φόβο να φύγουν αυτές οι παλιοορμόνες.

 

Απολαύστε αυτές τις πρώτες στιγμές, κρατάνε τόσο λίγο. Είστε τυχερές που έχετε το μωράκι σας μην το ξεχνάτε αυτό.

 

τα γραφεις τοσο ομορφα....πραγματικα με γυρισες πριν 8 μηνες που εφερα στη ζωη τον Γιωργακη μου...πολυ ξενυχτι για 7 μηνες αλλα ειδη το ξεχασα,,

οταν γυρισα στο σπιτι μετο μωρο μου πλεον αγκαλια..ηταν πολυ πολυ περιεργα...ανιωθα φοβο κ ευτυχια μαζι...εκατονταδες ερωτηματα περναγαν απο το μυαλο μου μεχρι και αν θελω το μωρο μου...κουλο????δεν ειναι κουλο γιατι αλλαζει η ζωη σου και εισαι μπερδεμενος.(επιλοχια συναισθηματα που λενε)..εγω τα περασα εντονα...ακομα κ τωρα που εχουν περασει 8 μηνες εχω ανασφαλειες...''ειμαι καλη μαμα??''τον φροντιζω καλα??"που παντα θα τις εχω...

πως αλλαζει η ζωη μας....δωρο θεου κοριτσια!!!!!τον εχω αγκαλια και κλαιω απο ευτυχια...ανυπομονω να του κανω αδερφακια!!!!καλη συνεχεια σε ολες σας!!!!τα παιδια μας ειναι η ευτυχια μας ....και ολες μας ειμαστε γεννημενες μανουλες!!!!ολες μπορουμε να τα καταφερουμε!!!!το ενστικτο της μανας παντα θα υπαρχει!!!!!!!!