ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ & ΚΛΑΙΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ!!!

[ntinti]

Καλησπέρα! θα μπω κατευθείαν στο θέμα...

το κοριτσάκι μου είναι 3 χρονών και σαν πρώτο παιδί που όλοι οι γονείς δεν ξέρουν τι πάει να πει "εχω παιδί" και σαν πρώτη εμπειρία,κάνουν χατήρια και κακομαθαίνουν.

Γενικά ήταν πάντα γκρινιάρα και δεν είχε υπομονή καθόλου. Αυτό ίσως ήταν και το σημείο που την πάτησα.τώρα βλέπω ότι για το οτιδήποτε θέλει και ζητάει από το να της δώσω το παγουρίνο της που είναι στο τραπέζι μέχρι να της δώσω να φάει την ώρα του μεσημεριανού, γκρινιάζει πριν ακόμα δώσω απάντηση στην ερώτησή της!!

γκρινιάζει και αμέσως βάζει τα κλάμματα!! μου έρχεται να την πατήσω κάτω!!Δεν έχω κανένα πρόβλημα να την ανεχτώ να γκρινιάζει προκειμένου να αλλάξει τροπάρι και ναμάθει να μην απαιτεί το οτιδήποτε. Απλά θέλω να ξέρω...πιστεύετε ότι το λάθος είναι δικό μου σωστα?

 

και πόσο καιρό μπορεί να πάρει αυτή η αλλαγη? έχει γίνει γκρινιάρα και παραξενιάρα ....έμπενε για μπάνιο στη θάλασσα πέρσυ,φέτος οκ κρυώνει αλλά για να μην μπεί κλαίει και γκρινιάζειιιιι ....

[mmdad]

Βαζεις ωτοασπιδες και ελπιζεις οτι καποτε θα σταματησει.. Παντως υπαρχουν και ενηλικες που γκρινιαζουν (πχ ο αντρας μου). Μπορεις να αξιολογησεις τις αναγκες της. Δεν ειναι βρεφος πχ για καποια πραγματα μπορει να περιμενει.

Αν κανω κατι και ζηταει νερο μπορει να περιμενει να σκουπσω τα χερια μου για να του δωσω. Αν ζητησει τουαλεττα κανω πιο γρηγορα γιατι αλλιως θα εχω να σφουγκαρισω

[ntinti]

Ναι ρε συ αυτά εξυπακούονται ενοείται ότι έτσι λειτουργώ...

αλλά να...πριν λίγο ξύπνησε και μου λέει μαμά θέλω να φάω κορν φλέιξ....

όχι της λέω δεν τρώμε συνέχεια παρα μόνο το πρωί...

μαμα θέλω γάλααααα....(το είχε βρει και δνε έτρωγε μεσημεριανό...το έκοψα ενοείται και τώρα το ζητάει αφού ξυπνήσει)

μαρίλια της λέω γάλα πίνουμε πρωί και βράδυ.Θές να φας απογευματινό ??

μαμααααααααα θέλω γάλαααααα.....γκρίνιαααααααααααα!!!

 

κάνω ότι δεν ακούω...και μετά από λίγο...μαμά θέλω γλιφιτζούριιιιι....της έχω πάρει κάτι γλιφιτζουράκια που δεν τα λες και φοβερά...ίσα που τα γλύφει μερικέςφορές και τα πετάει...

 

με πιάνεις?? το πως πάει το πράγμα??γκρίνια και κλάμα με τ παραμικρό.!!

Είναι γεγονός ότι ήταν από μικρή γκρινιάραααα και ανυπόμονη.Όπως ο άντρας μου ανυπόμονος αλλά όχι και τόοοσο γκρινιάρης...

γιαυτό λέω μήπως κάτι δεν κάνω καλά εγω και έχω συμβάλλει κατά πολύ σε όλο αυτό..γιατί γενικά τα χατήρια γίνονται.

ελπίζω από σεπτέμβρη που θα πάει παιδικό να βελτιωθεί το πράγμα...

[mmdad]

Ειναι και η ζηλια στην μεση ε? Μην το ξεχνας... Υπομονη (εμενα δεν γρινιαζει τοσο το 3χρονο οσο το 5χρονο και ο μπαμπας φυσικα).

Παντως αν διαβασες το λινκ για τα 4αχρονα οντως αλλαζουν τα μυαλα τους 10 φορες το λεπτο..

[ntinti]

Ναι είναι και η ζήλεια...σιγουρα δεν μπορώ να πω...αν και έχει ηρεμήσει πάραπολύ από τον χειμώνα που περάσαμε...μαρτυρικά...είναι και από μόνη της γκρινιάρικο παιδί,ανέκαθεν ήταν,ίσως με την ζηλεια να θέλει να απαιτεί προσοχή πάνω της...τι να πω...

ποιό είναι το λινκ να το διαβάσω?

[mmdad]

Αυτο

http://www.mama365.gr/1668/sto-myalo-mias-4hronhs.html

[ntinti]

χαχαχα! φοβερό! σε ευχαριστώ πολύ! ηρέμησα κάπως:D:D

[VASILIKI]

Μία από τα ίδια. Ο δικός μου είναι 3 και περιμένω πως και πως να περάσει η γκρίνια, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Νομίζω πως αυτό το μαρτύριο θα κρατήσει για πάντα. Γκρινιάζει από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αφού αν δεν έχει λόγο να γκρινιάζει, γκρινιάζει χωρίς λόγο και όταν τον ρωτάμε τι θέλει, λέει "θέλω κάτιιιιιιιιι". Είναι τόσο ανήσυχος, που από τότε που γεννήθηκε ζήτημα να έχει κοιμηθεί από το βράδυ μέχρι το πρωί συνεχόμενα, γύρω στις πέντε με δέκα φορές μετρημένες. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν πρόκειται να κάνω και τρίτο παιδί. Τώρα τελευταία αυτό που πιάνει είναι όταν γκρινιάζει να φεύγω από κοντά του για να μην με βλέπει. Νομίζω πως δίνει κάποιου είδους παράσταση, και όταν δεν έχει θεατές, σταματάει. Δοκίμασέ το, μπορεί να πιάσει και σε σένα.

[ntinti]

Να μη απελπιζόμαστε....εγω τελικά καταλίγω στο συμπέρασμα ότι πέραν των χατηριών (μικροπράματα μην φανταστείς) που μπορεί να κάνουμε σαν γονείς,θέμα μεγάλο έχουν με την ζήλεια...δεν ξέρω αν έχεις δεύτερο παιδάκι,αλλά και έτσι να μην είναι,τώρα είναι η ηλικία που θέλουν να τραβάνε και την προσοχή μας ,που γίνονται πολύ κτητικά και που οι γονείς τους ανήκουν,ειδικά η μαμά. Το έχω δοκιμάσει να φεύγω από κοντά της,και δεν μπορώ να πω,πιάνει μερικες φορές,το θέμα είναι όταν είμαστε έξω και καμιά φορά λέω...δεν μπορώ να σε κυκλοφορήσω...!γίνεαι αγενής και απότομη ενώ δεν είναι!! στο σούπερ μάρκετ...την κοιτάει κάποια κυρία...της χαμογελάει..."μην με κοιτάζειιιιςςςς!!!!""φύγεεεεεεεε"...πωπωπωωω να ανοίω ένα λαγούμι να μπώ μέσα.."μην πιανεις το καρότσι της μαμάς μουυυυυ\"! και διάφορα τέτοια...

 

φάση είναι θα περάσει αποκλείεται ναμείνει έτσι...όσο μεγαλώνουν αυξάνεται και η αντίληψή τους.Ο χαρακκτήρας δεν αλλάζει αλλά το μυαλό ωριμάζει

[matina21707]

«Παθαίνει υστερία την ώρα που του καθαρίζεται το φρούτο που μόλις ζήτησε να φάει»

 

Μετάφραση: «Το θέλω τώρα»

 

Τα μωρά γεννιούνται ανυπόμονα για λόγους επιβίωσης. Αρχίζουν να κάνουν φασαρία και να κλαίνε για να φάνε αμέσως, για να αλλαχτούν αμέσως, για να κοιμηθούν αμέσως. Η ανικανότητα του παιδιού να κάνει υπομονή μας υπενθυμίζει πως, παρά το γεγονός ότι μεγαλώνει με την ταχύτητα του φωτός, ακόμα παραμένει μωρό. Ο προμετωπιαίος φλοιός, η περιοχή του εγκεφάλου που ευθύνεται για τον αυτοέλεγχο, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας των ανθρώπων να συμβιβάζονται με την όποια καθυστέρηση στην εκπλήρωση των αναγκών, αρχίζει να αναπτύσσεται κάπου ανάμεσα στην ηλικία των 2 και 7 ετών.

Ο γονιός δεν θα πρέπει να ικανοποιεί αμέσως κάθε ανάγκη του παιδιού του. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να του επισημάνει ότι άκουσε το αίτημά του και ότι θα προσπαθήσει να του το εκπληρώσει το συντομότερο δυνατό. Σιγά-σιγά, ο χρόνος αναμονής της εκπλήρωσης θα παρατείνεται, ενημερώνοντας όμως το παιδί για τα βήματα που θα πρέπει πρώτα να γίνουν μέχρι να εκπληρωθεί το αίτημά του. Για παράδειγμα, η μητέρα μπορεί να πει στο παιδί της: «Πρώτα η μανούλα θα πλύνει τα πιάτα, μετά θα στεγνώσει τα χέρια της, θα ανοίξει το ψυγείο και θα σου βάλει χυμό να πιεις.» Με αυτό τον τρόπο, το παιδί μαθαίνει και αποκτά μία πολύτιμη ικανότητα, την υπομονή.

 

το διαβασα πριν λιγο και πιστευω πωσ εχει να κανει με το θεμα σου ntinti