Πως μπορεσα να τον κανω να κλαψει;

[elenik]

Απο την μια λεω η κουραση φταιει, απο την αλλη το αγχος. Στην πραγματικότητα δεν υπαρχει δικαιολογια. Δεν φταιει εκεινος για οσα συμβαινουν.

Προσπαθομαι να ειμαι ήρεμη. Ειμαι όμως τοσο τσιτα που ... κανω τα πραγματα χειροτερα.

 

Σημερα στις 15:40 αποφασισανε να αλλαξουμε κατι στον ΦΠΑ . Τελευταια στιγμη, τελευταια ωρα . Εγω παρα τεταρτο επρεπε να ειμαι στον παιδικο. Το πηρα σπιτι και ηταν κατεπειγον με αμεση διορια μεχρι τις 6 που θα κλεισουν οι ον λινε πληρωμες.

 

Ο Γιαννης τριγυρναγε, ο Βασιλης του τις εριχνε , ενας πανικος και ενας χαμος. Ο Γιαννης αρχισε να ριχνει τους μαρκαδορους στο πατωμα. Εγω εκνευριστηκα και του ειπα αν δεν τους μαζεψεις θα τους πεταξω..και μου λεει με μεγαλη αδιαφορια "πετα τους". Πηρα κι εγω μια τσαντα και αρχισα να βαζω "σκουπιδια" (τους μαρκαδορους) και οτι εβρισκα στο πατωμα.

 

Ο Βασιλης αρχισε να λεει "μη εχει και δικα μου" . "Διαλεξε" του λεω . Τι ειναι δικο σου; Αρχισε να βγαζει και του Γιαννη. Του λεω μονο δικα σου.

Παιρνει την τσαντα και παει και την κρυβει στο δωματιο του. Εξαλη παω και του λεω (χωρις φωνη δυνατη αλλα .. εκτος εαυτου) . Δωσε μου την τσαντα γιατι θα πεταξω τα δικα σου. Κοιταω γυρω και βλεπω ενα απο τα πολλα σπασμενα παιχνιδια που ο Βασιλης μαζευει χωρις λογο και αρνειτε να πεταξει (εχουμε 1 1/2 κιβωτιο απο αυτα) και... το σπαω.

 

Οσα μου ειπε και μου εσουρε ηταν απολυτα σωστα. Πως γινεται να ειναι πιο σωστος απο μενα...

 

Ζητησα συγνωμη, εξηγησα αλλα δεν φτανει. Για εκεινον ναι. Για μενα ομως οχι.

 

Δεν ξερω τι γινεται . Εχω χασει την μπαλα γυρω μου και το αγχος εχει ξεπερασει κατα πολυ τα ορια μου. Μια απολυτη ανασφαλεια για το αυριο και εκεινα στην μεση να θελουν αυτα που μεχρι τωρα ειχαν κι εγω να μην μπορω να τα διασφαλισω.

 

Πως γινεται να εχει γυρισει ο κοσμος τοσο τουμπα...

[apricot]

αχ! βρε elenic δεν ξερω αν μπορω να σε παρηγορησω....καθως ετσι αισθανομαι τον τελευταιο μηνα συνεχεια!!! ειμαι μεσα στα νευρα συνεχεια και αισθανομαι εκτος ελεγχου ενω δεν θελω...αλλα δεν ξερω ενω δεν θελω να αισθανομαι ετσι τι να κανω για να το καταπολεμησω. βραζω....και στεναχωριεμαι για τα παιδια...

[viki35]

Εντα3ει και οι μαμαδες ανθρωποι ειμαστε και εχουμε και εμεις τα ορια μας τα οποια μερικες φορες ειναι και πολυ ευαισθητα . Δεν τον εδειρες , ουτε τον ακουμπησες απλα αγανακτησες και εσπασες ενα παιχνιδι , δεν ειχες και τοσο αδικο αμα θελεις να 3ερεις . Τους εξηγουσες ηρεμα οτι χρειαζεσαι λιγη ωρα ηρεμια για να κανεις τη δουλεια σου που δεν επερνε αναβολη και εκεινοι συνεχιζαν να ζουζουνευουνε αγνοοντας αυτα που τους ελεγες , ε δεν θα εκνευριστεις με τοσα στο κεφαλι σου ? δεν λεω οτι ειναι σωστο , αλλα εντα3ει ανθρωπος εισαι , ολοι μας εχουμε φτασει στα ορια μας και οχι μονο μια φορα. Ο μικρος ειναι καπως δικαιολογημενος , ειναι αρκετα πιτσιρικι , ο μεγαλος ομως παει δημοτικο θα πρεπε να σε καταλαβει εστω λιγο περισσοτερο . Και να σε φοβουνται καμια φορα , ε δεν ειναι κακο .Ειμαι κατα της βιας εντελως , ειμαι κατα της φωνης αλλα εντα3ει αμα δεν συμορφονονται με τους απολυτως καλους τροπους και μια φωνη δεν πειρα3ε ποτε κανενα . Και βαζε τον μεγαλο τουλαχιστον να πετα3ει τα αχρηστα παιχνιδια ή αυτα που δεν θελει πια .

[DALIA]

Viki35 και το παιδί που πάει στις πρώτες τάξεις του δημοτικού δεν παύει να είναι παιδί άσχετα αν καταλαβαίνει κάποια πράγματα περισσότερα από το 4χρονο.

elenik μου σε καταλαβαίνω απόλυτα παιδί μου διότι ως γνωστό τα δίδυμα αγόρια μας με άλλη ηλικία και διαφορετικούς γονείς:lol: είναι αφοπλιστικά στο λόγο τους.

Μην αισθάνεσαι τύψεις διότι είμαι σίγουρη ότι ο Βασίλης παρόλλο που δεν μπορεί να αντιληφθεί το έχω διορία μέχρι τις 6, όταν έφτασες στο σημείο που έφτασες θα σε κατάλαβε.

Δεν έκανες κάτι παράλογο απλά έβγαλες την πίεση στα παιδιά.Οκ συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες και πάμε παρακάτω.

Του μίλησες, του ζήτησες συγνώμι πήρε φαντάζομαι και τις ανάλογες αγκαλιές...

[mama tou konstantinou]

Συμφωνώ και με τα δυο κορίτσια, οι αψεγάδιαστες και πάντα ήρεμες και γελαστές μαμάδες ανήκουν μόνο σε διαφημιστικά του βιτάμ, η πραγματικότητα είμαστε εμείς οι μαμάδες άνθρωποι και όχι εξωγήινοι με όλα τα τρωτά μας, και κάποιες φορές θα υπάρξουν και εκρήξεις, άλλωστε δεν τα χτύπησες, μόνο μάλωσες με έντονο ύφος, άρα όλα καλά μην στεναχωριέσαι, τα παιδάκια σου ξέρουν ότι τα αγαπάς πολύ, αυτό το μεμονωμένο περιστατικό δεν το αλλάζει αυτό..

[iosifina123]

Εγώ πιστεύω είσαι λίγο υπερβολική. Αλλοίμονο αν μας έριχνε τόσο πολύ ένα περιστατικό ένατασης.

 

Από τέτοια άλλο τίποτα. Κανένας γονιός δεν τρελάθηκε, κανένα παιδί δεν έπαθε ψυχολογικά άπό τέτοια μεμονωμένα περιστατικά. Και ούτε γίνεται να είμαστε συνέχεια αγκαλιές και λουλουδάκια. Πάμε παρακάτω απλά.

[boubis]

Δεν είσαι η μόνη...Αφού πέρασα ένα ΣΚ φωνάζοντας, έρχεται ο 3χρονος γιος μου τη Δευτέρα το πρωί στο κρεβάτι μου και το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν: ε, μαμά ,τί φωνάζεις;Οη μέα αύιο φωνάζεις ( όλη μέρα χθες φώναζες)...:( Του εξήγησα λοιπόν ότι αισθανόμουν πολύ κουρασμένη γιατί δεν είχα κοιμηθεί καλά επί 1,5 εβδομάδα (ήταν και οι δύο άρρωστοι με πυρετό,βήχα και μύξες) και ήθελα να κοιμηθώ και να ξεκουραστώ. Του ζήτησα συγγνώμη και με κοίταξε με τα γλυκά του ματάκια,ξάπλωσε στο μαξιλάρι και μου είπε: έα μαμά,τσάπωσε μαζί μου...έτσι απλά κατάλαβε.

[thampelina]

Αχμαμαδες...ολοι εχουμε της ασχημες μας στηγμες..δεν γινεται να ειμαστε παντα στο χαμογελο...

και εγω εχω 2...και γινεται ο χαμος....πολλες φορες.δεν αντεχω/..και φουντωνω...τι να κανουμε...τοσο πολλα που εχουμ στο κεφαλι μας..

[elenik]

Του μίλησες, του ζήτησες συγνώμι πήρε φαντάζομαι και τις ανάλογες αγκαλιές...

Αυτο καλε μονο. Εδω καθομουνα διπλα του ολη νυχτα και μιλαγα και ελεγα (ο Βασιλης βεβαια κοιμοταν αλλα εγω ηθελα να τα πω )

[elenik]

Δεν είσαι η μόνη...Αφού πέρασα ένα ΣΚ φωνάζοντας, έρχεται ο 3χρονος γιος μου τη Δευτέρα το πρωί στο κρεβάτι μου και το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν: ε, μαμά ,τί φωνάζεις;Οη μέα αύιο φωνάζεις ( όλη μέρα χθες φώναζες)...:( Του εξήγησα λοιπόν ότι αισθανόμουν πολύ κουρασμένη γιατί δεν είχα κοιμηθεί καλά επί 1,5 εβδομάδα (ήταν και οι δύο άρρωστοι με πυρετό,βήχα και μύξες) και ήθελα να κοιμηθώ και να ξεκουραστώ. Του ζήτησα συγγνώμη και με κοίταξε με τα γλυκά του ματάκια,ξάπλωσε στο μαξιλάρι και μου είπε: έα μαμά,τσάπωσε μαζί μου...έτσι απλά κατάλαβε.

τι γλυκος.... να σου ζησει.

Κι εμεις αρωστοι ειμαστε 10 μερες τωρα. Παμε την ιωση εναλαξ... σε 2ο γυρο. Την περασαμε ολοι και αντε παλι απο την αρχη..

[Mammy in love]

Δεν είσαι η μόνη...Αφού πέρασα ένα ΣΚ φωνάζοντας, έρχεται ο 3χρονος γιος μου τη Δευτέρα το πρωί στο κρεβάτι μου και το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν: ε, μαμά ,τί φωνάζεις;Οη μέα αύιο φωνάζεις ( όλη μέρα χθες φώναζες)...:( Του εξήγησα λοιπόν ότι αισθανόμουν πολύ κουρασμένη γιατί δεν είχα κοιμηθεί καλά επί 1,5 εβδομάδα (ήταν και οι δύο άρρωστοι με πυρετό,βήχα και μύξες) και ήθελα να κοιμηθώ και να ξεκουραστώ. Του ζήτησα συγγνώμη και με κοίταξε με τα γλυκά του ματάκια,ξάπλωσε στο μαξιλάρι και μου είπε: έα μαμά,τσάπωσε μαζί μου...έτσι απλά κατάλαβε.

 

Συγκινήθηκα :cry:...

[Mammy in love]

Δυστηχώς ξεφεύγουμε κάποιες φορές.Πόσες φορές έχω νευριάσει με τον μικρό μου μία γιατί δεν τρώει ,μία γιατι γίνεται ο κακός χαμός όταν πάω να τον αλλάξω μία γιατί τα νεύρα μου είναι στην τσίτα...Προσπαθώ να θυμάμαι τι έκανε η μαμά μου σε τέτοιες περιπτώσεις και μαζευομαι.Ανθρωπος είσαι και τα προβλήματα πολλά.Δυστυχώς θα την μπιξουμε και την φωνή.Πόσες φορές κλαίγοντας έχω ζητήσει συγνώμη στο μικρό μου αγοράκι γιατί νευρίασα μαζί του και του φώναξα ή τον μάλωσα.Γενικά όταν βλέπω ότι πάει να ξεφύγει η κατάσταση πέρνω ανάσες.Αν δεν πιάσουν τον βάζω σε άλλο δωμάτιο για 1-2λεπτά να ηρεμήσω και μετά αγκαλίτσα.Κουράγιο μανούλες.

[boubis]

Πόσο με βοήθησε να σας τα γράφω...χθες όταν γύρισα από τη δουλειά άρχισε να με χτυπάει και να με βρίζει (ναι,ναι έψαχνε να βρει τη λέξη και τη βρήκε: φούστη)προφανώς λόγω της ζήλειας του για τον μικρό και γιατί του λείπω (έχω 2 μήνες που επέστρεψα στη δουλειά). ΄Εχοντάς σας στο μυαλό, κατέβηκα στο επίπεδό του και με ήρεμη και σταθερή φωνή του είπα:θέλεις να σε αφήσω να ηρεμήσεις ή να σε πάρω αγκαλίτσα;Και ως δια μαγείας γαλήνεψε το προσωπάκι του και έβγαλε έναν αναστεναγμό.Χώθηκε στην αγκαλιά μου και όλο το απόγευμα με βοηθούσε,έφαγε μαζί μου (που ποτέ δεν κάθεται) μέχρι και ηλεκτρική με βοήθησε να βάλω.

Θέλω να πω ότι σε αντίστοιχες περιπτώσεις εκνευριζόμουν, φώναζα και ούρλιαζα και φυσικά έπαιρνε και τον άντρα μου η μπάλα και όλο αυτό εξελισσόταν σε συζυγικό καβγά.Θα συνεχίσω την προσπάθεια γιατί δεν το αξίζουν αυτό τα νινάκια μας (οι άντρες μας μερικές φορές το χρειάζονται)

Είμαι η Ρένα και έχω 3 μέρες να ουρλιάξω...

[mama tou konstantinou]

Πόσο με βοήθησε να σας τα γράφω...χθες όταν γύρισα από τη δουλειά άρχισε να με χτυπάει και να με βρίζει (ναι,ναι έψαχνε να βρει τη λέξη και τη βρήκε: φούστη)προφανώς λόγω της ζήλειας του για τον μικρό και γιατί του λείπω (έχω 2 μήνες που επέστρεψα στη δουλειά). ΄Εχοντάς σας στο μυαλό, κατέβηκα στο επίπεδό του και με ήρεμη και σταθερή φωνή του είπα:θέλεις να σε αφήσω να ηρεμήσεις ή να σε πάρω αγκαλίτσα;Και ως δια μαγείας γαλήνεψε το προσωπάκι του και έβγαλε έναν αναστεναγμό.Χώθηκε στην αγκαλιά μου και όλο το απόγευμα με βοηθούσε,έφαγε μαζί μου (που ποτέ δεν κάθεται) μέχρι και ηλεκτρική με βοήθησε να βάλω.

Θέλω να πω ότι σε αντίστοιχες περιπτώσεις εκνευριζόμουν, φώναζα και ούρλιαζα και φυσικά έπαιρνε και τον άντρα μου η μπάλα και όλο αυτό εξελισσόταν σε συζυγικό καβγά.Θα συνεχίσω την προσπάθεια γιατί δεν το αξίζουν αυτό τα νινάκια μας (οι άντρες μας μερικές φορές το χρειάζονται)

Είμαι η Ρένα και έχω 3 μέρες να ουρλιάξω...

 

μπράβο...όλα καλά λοιπόν , αχ αυτά τα μικράκια μας τι ψυχούλες όμορφες Θεέ μου!

[georgiamami]

Πολυ συγκινητικα και τρυφερα αυτα που εκφραζουν τα παιδακια σας.

Μη νιωθετε τυψεις οταν χανετε τον ελεγχο σας και παραφερεστε. Φροντιστε ομως εγκαιρα να εξασκηθειτε ωστε να μη συμβαινει αυτο(να μη χανετε τον ελεγχο). Τα παιδια αντιλαμβανονται τα παντα και πληγωνονται οταν τους φερομαστε ασχημα. Ομως μας αγαπουν και ξερουν τον τροπο να μας κανουν να νιωσουμε καλυτερα αν τους το επιτρεψουμε.

Δε φταινε τα παιδια για την οικονομικη κριση, για την πιεση στη δουλεια μας, για τον απαιτητικο προϊσταμενο μας, για...για ...για.....

Εκεινα θελουν μονο την αγαπη μας και τη φροντιδα μας. Οταν μεγαλωσουν - οταν δυναμωσουν τα φτερα τους και πεταξουν- ετσι το λεω εγω, τοτε, οι ρολοι θα αντιστραφουν και εμεις θα προσδοκουμε την αγαπη τους, την προσοχη τους, τη φροντιδα τους.

Ειμαι σιγουρη οτι τα ξερετε ολα αυτα. Σας τα θυμιζω ομως γιατι ειστε τοσο πιεσμενες που καπου.... τα παραμερισατε.

Σκεφτειτε, πως καθε μερα που περναει, μεγαλωνει -το παιδι- και ποτε ξανα δε θα γυρισει σε αυτη την ηλικια.

Χαμογελαστε του και καντε του μια αγκαλια........ θα λαβετε οση δυναμη σας λειπει για να συνεχισετε τη δυσκολη μερα σας.

Με πολλη αγαπη

Μια μαμα με μεγαλα παιδια!!!