"Ταμπέλες".. Τι αντίκτυπο έχουν στα παιδιά; Πώς μπορούμε να τις αποφύγουμε;

[Φάνια Βιλλιώτη]

Στη ζωή μας από μικρά παιδιά μέχρι και μεγαλύτερες ηλικίες μας βομβαρδίζουν με "ταμπέλες" ή αλλιώς χαρακτηρισμούς. Το λάθος είναι ότι χαρακτηρίζουμε το άτομο ("είσαι κακό παιδί") κι όχι την πράξη που έκανε το άτομο ("αυτό που έκανες ήταν άσχημο ή κακό"), με αποτέλεσμα να στιγματίζεται με αυτές τις ταμπέλες για πολύ καιρό, ίσως και σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.

"Είσαι άχρηστος", "είναι ατίθασος", "δε θα τα καταφέρεις", "κάνεις χαζομάρες", "είσαι αδέξιος, κοίτα τον τάδε πως συμπεριφέρεται", όλα αυτά είναι μερικές από τις ταμπέλες που "ακρωτηριάζουν" τα παιδιά, και το χειρότερο είναι ότι επηρεάζουν την αυτοπεποίθησή τους, τη λήψη αποφάσεων, τις επιλογές τους, την εξωστρέφεια τους και άλλα.

Πριν κάνουμε στο παιδί μας την οποιαδήποτε παρατήρηση καλό θα ήταν να βρούμε λίγη ψυχραιμία και να συζητήσουμε μαζί του ή να χαρακτηρίσουμε την πράξη του, εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Είναι πολύ σημαντικό για το παιδί να γνωρίζει ότι οι γονείς του το εκτιμούν και το αγαπούν, και συζητούν μαζί του για τις μη αποδεκτές πράξεις του, εξηγώντας του τους λόγους, χωρίς να το μειώνουν ή να το υποτιμούν.

Επίσης, είναι μεγάλο λάθος όταν οι γονείς λένε "δε σ'αγαπώ γιατί..." Αυτή η συναισθηματική απειλή κάνει τα παιδιά να αισθάνονται ανασφάλεια και δεν αποτελεί "καλή πρακτική" προκειμένου να τα νουθετήσετε. Είναι πολύ καλύτερο να πείτε "σε αγαπώ πολύ, αλλά αυτό που έκανες δεν είναι σωστό/ δίκαιο/ αποδεκτό... γιατί ..." Ίσως πολλές φορές οι γονείς χάνουν τον έλεγχο και την αυτοσυγκράτηση τους την ώρα που κάνουν μια παρατήρηση. Ωστόσο, είναι πολύ εύστοχο μετά από λίγη ώρα που θα ηρεμήσουν να ζητήσουν συγνώμη για την εκτός ορίων συμπεριφορά τους και να εξηγήσουν ίσως το λόγο αυτής της συμπεριφοράς.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι γονείς λειτουργούν σαν πρότυπο για τα παιδιά, και τέτοιου είδους πράξεις/ συμπεριφορές αποτυπώνονται στο μυαλό τους.

καταστροφικό για τη σχέση και την επικοινωνία γονέων-παιδιών.

 

 

 

 

[DALIA]

Πάρα πολύ ωραίο θέμα.

 

Εγώ θα ξεκινήσω λέγοντας ότι πλέον είναι ελάχιστοι οι γονείς που χρησιμοποιούν την εκφραση "δεν σ'αγαπάω γιατί...", προσωπική άποψη φυσικά

 

Οι ταμπέλες που μπαίνουν στα παιδιά από τα άλλα παιδιά ή ακόμα ακόμα και από τους εκπαιδευτικούς ή πολλές φορές από τους ίδιους τους γονείς με στεναχωρεί πάρα πολύ.

Εγώ αυτό που "δουλεύω" και ξεκίνησα από πολύ μικρή ηλικία να κάνω είναι πρώτον να μπορεί να διαχειριστεί συναισθηματικά οποιαδήποτε ταμπέλα που τυχόν θα του δοθεί χωρίς να στεναχωρηθεί και δεύτερον να μην τον ενδιαφέρει αν κάποιο παιδάκι έχειι την οποιαδήποτε ταμπέλα ή ακόμα ακόμα και να υπερασπίζεται αυτά τα παιδιά΄.

[natassa-tasos]

Για να συγκρατήσω τα νεύρα μου ακολουθώ ένα κόλπο που είδα στην νταντά πρώτων βοηθειών στο ΣΚΑΙ. Πριν φωνάξω ή μαλώσω το παιδί, μετράω ως το δέκα αργά με βαθιές αναπνοές.

Ε μετά σας λέω ότι μου έχουν περάσει τα νεύρα και αντιμετωπίζω το παιδί μου όπως πρέπει.

Χωρίς υστερίες ,χωρίς φωνές με αρκετή κουβέντα και αγκαλίτσες.

Στο θέμα μας τώρα, οι ίδιοι οι γονείς να μην βάζουν ταμπέλες στους άλλους. Πολλές φορές συμβαίνει να αποκαλούμε κάποιον γνωστό μας με άκομψο τρόπο μπροστά στο παιδί. Το μικρό παιδί τι θα κάνει; Θα αντιγράψει τη ΄συμπεριφορά μας.

[misspigi]

ποσες φορες δεν εχω κανει τετοιες .... πατατες!!! κουρασμενη, αϋπνη, πρεσσαρισμενη με την πιο ασημαντη σκανταλια να γυαλιζει το ματι μου. "τι χαζομαρες κανεις;" η συνηθεστερη μαμαδιστικη "κοτσανα" μου. "γιατι δεν καθεσαι φρονιμα σαν τον/την....;;;;" η αλλη εξυπναδα μου. ποσο μετανιωνω καθε φορα που λεω τετοιες "σοφες" κουβεντες!!

[jackrussel]

Για να συγκρατήσω τα νεύρα μου ακολουθώ ένα κόλπο που είδα στην νταντά πρώτων βοηθειών στο ΣΚΑΙ. Πριν φωνάξω ή μαλώσω το παιδί, μετράω ως το δέκα αργά με βαθιές αναπνοές.

Ε μετά σας λέω ότι μου έχουν περάσει τα νεύρα και αντιμετωπίζω το παιδί μου όπως πρέπει.

Χωρίς υστερίες ,χωρίς φωνές με αρκετή κουβέντα και αγκαλίτσες.

Στο θέμα μας τώρα, οι ίδιοι οι γονείς να μην βάζουν ταμπέλες στους άλλους. Πολλές φορές συμβαίνει να αποκαλούμε κάποιον γνωστό μας με άκομψο τρόπο μπροστά στο παιδί. Το μικρό παιδί τι θα κάνει; Θα αντιγράψει τη ΄συμπεριφορά μας.

 

συμφωνω μαζι σου σε ολα εκτος απο την νταντα,,, την θεωρω αθλια εκπομπη οπως και ολη την προσεγγιση απεναντι στα παιδια ασχετο βεβαια εκτος θεματος απλα ηθελα να το πω

γενικα πιστευω οτι πρεπει να χαρακτηριζουμε τις πραξεις και οχι τον ανθρωπο

πχ αυτο που κανεις ειναι συγκινητικο η αυτο που κανεις τωρα ειναι εκνευριστικο,,,,

[kyra]

Πριν από μερικές μέρες, μάλωσα το γιο μου για κάτι και μου λεέι: Το ξέρω, είμαι ηλίθιος!

(Εννοείτει δεν τον έχει πει ποτέ κανείς ηλίθιο).

Τί κάνει? Προσπαθεί να με προκάλέσει για να δει πώς θα αντιδράσω? Γιατί α π ο κ λ ε ί ε τ α ι να θεωρεί τον εαυτό του ηλίθιο (άσε που δεν ξέρει καλά καλά τί σημαίνει η λέξη, δεν την χρησιμοποιούμε).

[misspigi]

Πριν από μερικές μέρες, μάλωσα το γιο μου για κάτι και μου λεέι: Το ξέρω, είμαι ηλίθιος!

(Εννοείτει δεν τον έχει πει ποτέ κανείς ηλίθιο).

Τί κάνει? Προσπαθεί να με προκάλέσει για να δει πώς θα αντιδράσω? Γιατί α π ο κ λ ε ί ε τ α ι να θεωρεί τον εαυτό του ηλίθιο (άσε που δεν ξέρει καλά καλά τί σημαίνει η λέξη, δεν την χρησιμοποιούμε).

τα ιδια και ο δικος μου!!! "το ξερω οτι θελεις να με βρισεις/χτυπησεις!!!". καλα εννοειται οτι μενω :shock:. και φυσικα αρνουμαι κατηγορηματικα οτι θελω να κανω κατι τετοιο!!

[taz18]

και με τις ταμπελες που βαζουν οι αλλοι στο παιδι μας; τι κανουμε;

[ZWH]

και με τις ταμπελες που βαζουν οι αλλοι στο παιδι μας; τι κανουμε;

Μεγαλο προβλημα για αυτο αποφευγω να πω σε συγγενεις και φιλους ορισμενα πραγματα για τα παιδια μου.

Γενικα με εκνευριζουν οι ταμπελες και θεωρω οτι τις βαζουν ανθρωποι που θελουν να φανουν ανωτεροι απο τους αλλους.

[jackrussel]

και με τις ταμπελες που βαζουν οι αλλοι στο παιδι μας; τι κανουμε;

 

του εξηγουμε ποσο λαθος η κουτο ειναι αυτο που κανουν κι οτι δεν πρεπει να ταυτιζεται υπεχρεωτικα με οτι λενε οι αλλοι για αυτον

 

οταν ημουν μικρη λεγανε εισαι ηλιθιος κι απαντουσαμε ηλιθιος εισαι και φαινεσαι

θελω να πω οτι αν ενα παιδι εχει μαθει να σεβεται και να εκτιμα τον εαυτο του μπορει και να αμυνθει, εννοειται με την σωστη καθοδηγηση απο τον ενηλικα

[missirlou]

ωραιο θεμα....ερωτηση, 'ταμπελες' αρνητικες δεν χρησιμοποιουμε, λογικο. Τι γινεται ομως με 'ταμπελες' τυπου 'καλο παιδι'. 'φρονιμος' ' εξυπνος, 'ομορφος' κλπ??

[kyra]

Τι γινεται ομως με 'ταμπελες' τυπου 'καλο παιδι'. 'φρονιμος' ' εξυπνος, 'ομορφος' κλπ??

 

Υποθέτω, αυτές τις βάζουμε ελεύθερα! :lol:

[ZWH]

Υποθέτω, αυτές τις βάζουμε ελεύθερα! :lol:

Noμιζω οτι και εκει θα πρεπει να ειμαστε προσεκτικοι γιατι φορτωνουμε το παιδι και μιλαω απο προσωπικη πειρα.

Μου ειχαν την ταμπελα του πολυ ομορφου παιδιου (προσωπικα μου γυρισε αναποδα και ηθελα να κανω τα παντα για να το χαλασω) , του εξυπνου παιδιου και ποτε μα ποτε δεν χαρηκα γιατι παντα εφερα την ευθυνη να μην απογοητευσω κανεναν!!!

[kyra]

Ναι, ναι σωστά. Λέμε στο παιδί ότι είναι έξυπνο, χωρίς να περιμένουμε κάτι συγκεκριμένο από αυτό.

Δηλαδή, δεν θα έλεγα:

Είσαι ο πιο έξυπνος, γι αυτό και θα γράψεις καλύτερα από όλους στο διαγώνισμα

Θα έλεγα όμως:

Μην ανησυχείς, θα τα πας περίφημα, είσαι πολύ καλός μαθητής.

ή 'έλα, αγοράκι μου, σταμάτα να ουρλιάζεις, εσύ είσαι τόσο φρόνιμο και καλό παιδί..'

 

Γενικά οι συγκεκριμένες προσδοκίες από τα παιδιά, μόνο να τα αγχώσουν μπορούν, ίσως και να τα κάνουν λίγο ανασφαλή.

Επίσης τα παιδιά καταλαβαίνουν όταν τα δουλεύουμε.......

[DALIA]

και με τις ταμπελες που βαζουν οι αλλοι στο παιδι μας; τι κανουμε;

 

Πολύ σημαντικό κομμάτι και αυτό, γι' αυτό δουλεύω πολύ εδώ πάνω με τον μικρό απο μικρή ηλικία.Με λίγα λόγια σε όποιον αρεσουμε για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε.

[kyra]

Επίσης σημαντικές είναι οι ταμπέλες που βάζουμε ΕΜΕΙΣ χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε. Πχ, όταν περιγράφουμε πόσο δυσκολο παιδί είναι στον ύπνο ή στο φαγητό.

Σημασία νομίζω είναι να έχουμε γενικότερα μία θετική στάση προς το παιδί, η οποία να πηγαίνει στους τρίτους και να επιστρέφει στο παιδί μας. Οι άλλοι θα βλέπουν το παιδί μας πάντα μέσα από τα μάτια μας.

Για τις ταμπέλες των άλλων, βοηθάει καταρχάς να μην βάζουμε κι εμείς ταμπέλες στους άλλους.

Εγώ, αν είμαι μπροστά και καμία γιαγιά πει: μα μην είσαι κακό παιδί, την διαψεύδω αμέσως.

Αν μου μεταφέρει το παιδί τη γνώμη κάποιου τρίτου (πχ. ο τάδε με είπε βλάκα), τον ρωτώ 'εσύ τί νομίζεζεις?' και το συζητάμε.

[Mystar]

Εδω ταμπελες κολλαμε οι ενηλικες στις μεταξυ μας σχεσεις. Τα παιδια δε θα κολλησουν που ειναι πολυ πιο ειλικρινη και ''σκληρα'';

 

Παρολα αυτα ολα θεωρω πως ξεκινουν απο το σπιτι, τους γονεις!

Ισως κι εκεινοι πρεπει να εστιαζουν στο αντικειμενο, δλδ στο παραγωγο της οποιας επιπληξιμης πραξης και οχι στο υποκειμενο (παιδι). Να αναφερουν την οποια κακη πραξη ως παραδειγμα προς αποφυγη.

 

Εξαλλου μια κακη πραξη δε μπορει να χαρακτηρισει καποιον κακο ή καλο.

[missirlou]

Noμιζω οτι και εκει θα πρεπει να ειμαστε προσεκτικοι γιατι φορτωνουμε το παιδι και μιλαω απο προσωπικη πειρα.

 

 

Γενικά οι συγκεκριμένες προσδοκίες από τα παιδιά, μόνο να τα αγχώσουν μπορούν, ίσως και να τα κάνουν λίγο ανασφαλή.

Επίσης τα παιδιά καταλαβαίνουν όταν τα δουλεύουμε.......

 

σε όποιον αρεσουμε για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε.

 

Επίσης σημαντικές είναι οι ταμπέλες που βάζουμε ΕΜΕΙΣ χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε..

 

Να αναφερουν την οποια κακη πραξη ως παραδειγμα προς αποφυγη.

 

.

 

 

Ναι συμφωνω με ολα τα παραπανω...ετσι ειναι.

εγω ειμαι απο αυτους που πιστευουν οτι ακομη και οι θετικες ταμπελες, κακο κανουν στα παιδια.

 

ομορφος, εξυπνος, καλο παιδι, ησυχος, συνεργασιμος κλπ...ολα μπορει να γυρισουν μπουμερανγκ....

 

επισης οταν εχουμε και δευτερο παιδακι....εκει αναγκαστικα οι ταμπελες ειναι και ενας τροπος διαχωρισης των παιδιων και αυτο ειναι κατι που δεν μου αρεσει.

 

Το κανω βεβαια, ασυναισθητα αλλα προσπαθω να το διορθωσω....

[Eva333]

Οι ταμπέλες που βάζουν οι γονεις μεταξύ τους τι αντικτυπο εχουν στα παιδια? Εγω πχ θυμάμαι την μαμα μου να υποτιμαει τον πατερα μου ή να τον θεωρει αργοκινητο και στον κοσμο του - οχι πως ειχε αδικο αλήθεια ηταν - ποσο επηρεαζει τα παιδια κάτι τετοιο? Εχω πιασει τον εαυτο μου να συγκρινω την συμπεριφορα του αντρα μου με αυτη του πατερα μου.... Επίσης οταν ακουει το παιδι ταμπέλες που βάζουν τριτοι στους γονεις του πχ χοντρη κτλ ποια ειναι η σταση που πρεπει να κρατησουμε?

[jackrussel]

Υποθέτω, αυτές τις βάζουμε ελεύθερα! :lol:

 

ουτε αυτες εξαλλου και οι εξυπνοι ενιοτε κανουν φοβερες βλακειες,,η δε ταμπελιτσα καλο παιδι με κανει και ξερναω

η ταμπελα επισης του ομρφου αλλη φοβερη παγιδα κι αυτη, ποσοι αντικειμενικα ομορφοι ασκημαινουν απο την ασχημη συμπεριφορα τους,,ποσες φορες εχουμε πει ομορφος αλλα,,,ειναι προτιμοτερο να πεις εχεις ομορφα ματια η γλυκο χαμογελο η ωραια κορμοστασια απο το να πεις εισαι ομορφος

 

γενικα νομιζω οτι ολι ειμαστε ικανοι να κανουμε ομορφα και ασχημα πραγματα, δημιουργικα αλλα και καταστροφικα αυτοκαταστροφικα

επιβραβευουμε τις πραξεις δημιουργιας

[jackrussel]

Ναι συμφωνω με ολα τα παραπανω...ετσι ειναι.

εγω ειμαι απο αυτους που πιστευουν οτι ακομη και οι θετικες ταμπελες, κακο κανουν στα παιδια.

 

ομορφος, εξυπνος, καλο παιδι, ησυχος, συνεργασιμος κλπ...ολα μπορει να γυρισουν μπουμερανγκ....

 

επισης οταν εχουμε και δευτερο παιδακι....εκει αναγκαστικα οι ταμπελες ειναι και ενας τροπος διαχωρισης των παιδιων και αυτο ειναι κατι που δεν μου αρεσει.

 

Το κανω βεβαια, ασυναισθητα αλλα προσπαθω να το διορθωσω....

 

συμφωνω σε ολα

[mamavasia]

Διαβάζοντας όλες τις απόψεις σας, διαπίστωσα ότι τελικά όλοι βάζουμε σε όλους ταμπέλες άθελα μας, είτε αυτές είναι καλές είτε είναι κακές.....ταμπέλες βάζουν και οι μεγάλοι μεταξύ τους και τα παιδιά στο σχολείο αλλά και οι γονείς στα παιδιά ή στα αδέρφια....

 

Και εγώ πολλές φορές με έχω πιάσει να σκέφτομαι ότι η μικρή είναι πιο ήσυχη απο την μεγάλη κόρη μου, ή να λέω στην μεγάλη κόρη μου όταν έχω νεύρα "γιατί δεν είσαι φρόνιμη, κοίτα η αδερφή σου!!!"...αμέσως μετανιώνω για ότι είπα αλλά πλέον το έχω πει και ντρέπομαι!!!

 

Νομίζω ότι μάθαμε και μεγαλώσαμε με ταμπέλες - χαρακτηρισμούς, απο μικρά ακούγαμε τους δικούς μας, και εκείνοι τους δικούς τους κλπ.....τα παιδιά τώρα ακούνε εμάς και αυτό θα συνεχιστεί....γενικά αποζητάς το όμορφο και το καλό και όταν το δεις του βάζεις την ταμπέλα, δεν θέλεις το κακό και το άσχημο και όταν το δεις τους βάζεις την ταμπέλα....

 

το θέμα είναι τι μπορείς να κάνεις για να μάθεις στα παιδιά να αντιμετωπίζουν τις ταμπέλες, να μην απογοητεύονται ή να μην παίρνουν αέρα από αυτές και πως εμείς οι μεγάλοι πρέπει να λειτουργούμε απέναντι στα παιδιά μας για να μην τους δίνουμε ταμπέλες.

 

 

Ίσως κάποια ειδικός στο θέμα μπορεί να δώσει ουσιώδεις απαντήσεις

[Φάνια Βιλλιώτη]

Καλημέρα και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους!

 

Εξαιρετικά δημιουργική κουβέντα....!

 

Έχω λοιπόν να προσθέσω με αφορμή τις δικές σας σκέψεις και αναζητήσεις ότι...

 

1. Άνθρωποι είναι και οι γονείς, και λογικό είναι όταν είναι φορτισμένοι κάποιες φορές να μιλούν με τρόπο που αργότερα μετανοιώνουν. Σε αυτή την περίπτωση μη διστάσετε να ζητήσετε συγνώμη από τα παιδιά σας. Εξηγήστε τους ότι η καθημερινότητα έχει δυσκολίες, ότι κάποιες φορές χάνουν οι άνθρωποι την ψυχραιμία τους και λένε πράγματα που δεν τα πιστεύουν. "Συγνώμη, ήταν λάθος αυτό που σου είπα. Δεν το πιστεύω" Είναι μια φράση που αγγίζει τα παιδιά και τα μαθαίνει να αντιδρούν κι αυτά ανάλογα στη ζωή τους. Επίσης το εκτιμούν και το καταλαβαίνουν.

 

2. Όλοι βάζουν ταμπέλες σε όλους. Και προφανώς αν τα παιδιά ακούνε τους γονείς να λένε "ο τάδε είναι έτσι" μαθαίνουν να λειτουργούν μεγαλώνοντας κι αυτά με ταμπέλες. Είναι σημαντικό λοιπόν να συζητάμε με τα παιδιά μας και να τους εξηγούμε πόσο λάθος είναι να λέμε κάτι για κάποιον, επειδή εκείνη τη στιγμή συνέβει ένα συγκεκριμένο γεγονός. Επιπλέον, σε μεγαλύτερα παιδιά μιλήστε για το ότι η συμπεριφορά αυτή (της "ταμπελοποίησης" προς τους άλλους) είναι μια μαθημένη -δυστυχώς- συμπεριφορά και ακόμα και εσείς οι ίδιοι προσπαθείτε να την αλλάξετε. Ωστόσο οι αλλαγές ΔΕΝ είναι εύκολες. Απαιτούν μεγάλη προσπάθεια.

 

3. Τα παιδιά που λένε "ναι, το ξέρω είμαι ηλίθιος/α", "ξέρω ότι θες να με χτυπήσεις" και λοιπά (που διάβασα στις συζητήσεις σας) συνήθως είτε τα ακούνε από τους άλλους, είτε διαθέτουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, είτε έχουν παρατηρήσει ότι μιλώντας έτσι οι γονείς αποφεύγουν το μάλωμα, τις φωνές και λοιπά, ή έχουν λανθασμένη αντίληψη για την ερμηνεία της λέξης που χρησιμοποιούν. Βέβαια, δε μπορώ να είμαι απόλυτη, διότι όταν μιλούμε για ανθρώπους τίποτα δεν είναι απόλυτο. Αλλά σε γενικές γραμμές και κατά πλειοψηφία συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχει μεγάλη σημασία οι γονείς να συζητούν ανοιχτά γιατί το παιδί μιλάει έτσι για τον εαυτό του και να προσπαθούν να το ενθαρρύνουν. Το ότι δεν έκανε σωστά κάτι για παράδειγμα δεν το καθιστά χαζό. Όλοι δυσκολεύονται σε κάποια πραγματα, και οι περισσότεροι με προσπάθεια τα καταφέρνουν. Δείξ΄τε τους, εξηγήστε τους και γενικά να είστε δίπλα τους ενισχύοντας καθημερινά την αυτοπεποίθησή τους.

 

4. Όταν οι άλλοι χρησιμοποιούν ταμπέλες στα παιδιά σας. Συχνό φαινόμενο δυστυχώς. Ωστόσο, εάν τα παιδιά έχουν αρχίσει να χτίζουν την αυτοπεποίθησή τους και να έχουν ουσιαστική επικοινωνία με τους γονείς είναι πιο δύσκολο να επηρεαστούν. Βέβαια δεν είναι εφικτό να ζουν και σε ένα περιβάλλον όπου δε θα υπάρχει καμιά απολύτως ταμπέλα. Ακόμα και οι ενήλικες έρχονται διαρκώς αντιμέτωποι με ταμπέλες και είτε επηρεάζονται, είτε χτίζουν άμυνες, είτε αδιαφορούν. Το σημαντικό είναι το παιδί να γνωρίζει ότι έχει ικανότητες και δυνατότητες και ότι οι γονείς του είναι πάντα δίπλα του, να το ακούσουν. Αυτό τους δίνει μεγάλη δύναμη.

 

Θα επανέλθω με σχετικό θέμα για τις θετικές ταμπέλες!

 

Να έχετε όλοι μια υπέροχη χρονιά, με υγεία και πολλή αγάπη. Όταν αγαπάμε κι επικοινωνούμε κάνουμε τις σχέσεις μας ποιοτικές και συνεπώς είμαστε πιο χαρούμενοι!

 

* παραθέτω ένα καταπληκτικό βίντεο που είναι ΚΑΤΑ της σωματικής τιμωρίας. Τα χέρια σας πρέπει να φροντίζουν και όχι να τιμωρούν. http://taksidipsyxis.blogspot.com/2011/12/blog-post_3451.html

Είναι αναρτημένο και εδώ http://www.psy.gr/first.php?mid=23&subid=0&ssid=0&id=13772

[Rea_1971]

Δεν καταλαβαίνω κάτι: Το καλό και το κακό υπάρχουν. Η εξυπνάδα και η ανοησία επίσης. Όχι μόνο στα αντικείμενα αλλά και στα υποκείμενα - εν προκειμένω τους ανθρώπους.

Και υπάρχουν πράγματι καλοί και κακοί άνθρωποι. Έξυπνοι και ανόητοι. Ή ότι άλλο. Οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως τέτοιοι από τις προθέσεις τους, τις επιλογές τους και κατ'επέκταση τις πράξεις τους.

 

Απομακρύνοντας το υποκείμενο από τη φύση των πράξεων του αφαιρούμε την ευθύνη που φέρει για αυτές.

 

Δεν αναφέρομαι στα απλά καθημερινά πράγματα. Ούτε στον κακό λύκο ή στη κακιά μάγισσα. Και όχι βεβαια στα παιδιά. Δεν αναφέρομαι στο αν κάποιος έβαλε τις φωνές. Αν διάβασε την ύλη που του έδωσαν. Αν έκανε σκασιαρχείο κοκ.

 

Αλλά να μην πω στο παιδί μου ότι είναι ανόητος άνθρωπος αυτός που εν γνώση του και κατ'επανάληψη παραβιάζει τον ΚΟΚ και θέτει εαυτόν και άλλους σε τεράστιο κίνδυνο;

Ότι είναι κακός άνθρωπος αυτός που μολύνει τον Ασωπό με τα απόβλητα της επιχείρησής του;

Ότι είναι κακός ο άνθρωπος που εκμεταλλεύεται άλλους ανθρώπους;

Ότι είναι κακός αυτός που πουλάει εθιστικές ουσίες;

Ότι είναι κακός αυτός που θέλει να αγγίζει μικρά παιδιά εκεί που δεν πρέπει;

 

Γιατί στα ελάχιστα παραδείγματα που αναφέρω το υποκείμενο δρα με πλήρη γνώση των βλαπτικών συνεπειών των πράξεών του. Έχει αναλλακτικές επιλογές και επιλέγει τις χειρότερες.

 

Αν το παιδί δεν ξέρει πως υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι πως θα προστατέψει εαυτόν; Δεν θα πρέπει από την άλλη να ξέρει ότι οι δικές του επλογες, ενέργειες ή μη ενέργειες θα το χαρακτηρίσουν και ότι δεν είναι άμοιρο των πράξεών του; Στη ζωή του ως ενήλικα ή ακόμα και ως ανηλίκου;

 

Άνθρωποι ήμαστε και λάθη κάνουμε; Σπέρνουμε το κακό αλλά δεν πειράζει, εμείς θα ήμαστε πάντα οκ;

 

Πιστεύω ότι ταμπέλες πρέπει να υπάρχουν Όχι για μικρά και ασήμαντα. Όχι ψεύτικες. Όχι αυτές που εξυπηρετούν συμφέροντα ή πληγώνουν ανθρώπους. Αλλά για αυτά ή αυτούς που πρέπει.

Γιατί οί πράξεις του κακού ή του ανόητου δεν είναι τυχαίες. Και βέβαια δεν στματάνε στο παρελθόν.

[DALIA]

Μα βρε ρεα εδώ μιλαμε για τις ταμπέλες που πληγωνουν και τις περισσοτερες φορές δεν ειναι αντικειμενικές.Κατά τα άλλα συμφωνώ μαζί σου, αλλά νομίζω ότι το θέμα εδώ είναι άλλο.