ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

[newbiee]

Δεν ξέρω αν το βάζω το θέμα μου καλά εδώ πέρα,αλλά δεν βρήκα κάτι αντίστοιχο.

Λοιπόν είμαι 25 χρονών και είμαι στον 6ο μήνα (αρχές Νοέμβρη στον 7ο)..

Όταν τον νιώθω τον μπέμπη συγκινούμαι-χαίρομαι, αλλά σε γενικές γραμμές έχω μια περίεργη ψυχολογία...Δηλαδή, δεν έχω ιδέα τι γίνεται μετά...Οι γονείς μου είναι μακριά(μια εβδομάδα θα τους έχω και αυτό στην π.η.τ),φιλές εδώ δεν έχω που να ξέρουν και κάτι παραπάνω και πεθερά δεν υπάρχει πλέον(ο πεθερός δεν μπορεί να κάνει πολλά)...Οπότε εν ολίγοις, με φοβίζει τι γίνεται μετά μόλις επιστρέψω σπίτι(αν κάνω κάποια γκάφα,τι πρέπει να κάνω τι όχι) ή αν με πιάσουν οι πόνοι και δεν είναι κανένας σπίτι(ανδρας δουλειά και γονείς να μην έχουν έρθει ακομα).....Είμαι παράλογη?

[jo89]

Δεν ξέρω αν το βάζω το θέμα μου καλά εδώ πέρα,αλλά δεν βρήκα κάτι αντίστοιχο.

Λοιπόν είμαι 25 χρονών και είμαι στον 6ο μήνα (αρχές Νοέμβρη στον 7ο)..

Όταν τον νιώθω τον μπέμπη συγκινούμαι-χαίρομαι, αλλά σε γενικές γραμμές έχω μια περίεργη ψυχολογία...Δηλαδή, δεν έχω ιδέα τι γίνεται μετά...Οι γονείς μου είναι μακριά(μια εβδομάδα θα τους έχω και αυτό στην π.η.τ),φιλές εδώ δεν έχω που να ξέρουν και κάτι παραπάνω και πεθερά δεν υπάρχει πλέον(ο πεθερός δεν μπορεί να κάνει πολλά)...Οπότε εν ολίγοις, με φοβίζει τι γίνεται μετά μόλις επιστρέψω σπίτι(αν κάνω κάποια γκάφα,τι πρέπει να κάνω τι όχι) ή αν με πιάσουν οι πόνοι και δεν είναι κανένας σπίτι(ανδρας δουλειά και γονείς να μην έχουν έρθει ακομα).....Είμαι παράλογη?

 

αχχχχχχχχχχ να ξερες ποσο σε καταλαβαινω ειμαι ακριβως μα ακριβως στην ιδια κατασταση....μονο που εμενα η μανα μου ειμαι στο εξωτερικο και δεν μπορει να ερθει ουτε οταν θα γενναω τραγικοοοοοπως καταλαβαινεις τελειως μονη και εγω τα ιδια σε αλλη πολη(του αντρα μου)φιλιες μηδεν εκτος απο τουσ φιλους του αντρα μου.....ειναι νωρις βεβαια να αγχωνομαι κ εγω αλλα κ εγω τ σκεφτομαι.....:-(:-( δεν εισαι καθολου παραλογη.....(ειδες υπαρχουν κ χειροτερα)χεχε...δεν μπορεις να πεις στους δικους σου να ερθουν λιγες μερες πριν την πητ σου για σιγουρια?

[newbiee]

jo και εγώ στην πόλη του άνδρα μου είμαι οπότε οτι φίλους έχω είναι από εκείνον κυρίως...Δύσκολο πράγμα δεν είναι? Οι πραγματικοί φίλοι/φίλες μου βρίσκονται στην Αθήνα (και είναι λίγο δύσκολο να έρχονται λόγω δουλειάς και οικονομικών εννοείται)...Δεν μπορούν να έρθουν(συγκεκριμένα η μητέρα μου θα έρθει μόνο) πιο νωρίς..Εδώ θα έρθει για μια εβδομάδα μόνο οπότε π.η.τ έχω 9/2 και θα έρθει 7-14/2 και της λέω κάτσε κ άλλη μια εβδομάδα αλλά λέει δεν γίνεται Το πρώτο σου είναι να υποθέσω? Έχεις κανέναν γενικά να σε συμβουλεύει, να είναι δίπλα σου? (συγγενείς του άνδρα σου ίσως?)

[Έλενα Β.]

Και εγω μια απο τα ιδια κοριτσια....Δεν εχω κανεναν ολοι ειναι μακρυα.Αλλα δεν το βαζω κατω.Ειμαστε φτιαγμενες για να γινουμε μητερες.Ολα θα πανε καλα.Εχω περασει πολυ δυσκολες καταστασεις στη ζωη μου με μοναδικο συμμαχο τον αντρα μου ακομα και οταν δεν ειμασταν παντρεμενοι.Κανει για εκατονταδες ατομα.Ειναι φυσικο να φοβασαι newbie.Εδω φοβαμαι εγω και ειναι ακομα πολυ νωρις.Οταν κρατησεις στην αγκαλια σου το παιδακι σου δεν θα φοβασαι τιποτα να εισαι σιγουρη.Δεν εισαι καθολου παραλογη....Αν εχεις διπλα σου τον αντρα σου μη φοβασαι τιποτα!

[MINNI]

Κορίτσια καλύτερα μόνες σας με τον άντρα σας, θα τα καταφέρετε καλύτερα και θα μεγαλώσετε το μωρό σας όπως θέλετε εσείς χωρίς παρεμβολές, χωρίς να έχετε τον έναν και τον άλλο να λένε πάντα τη γνώμη τους και να πρέπει να την ακούσεις γιατί "τώρα νέα μαμά, εσύ δε ξέρεις"!!!

Εγώ παρόλο που είχα, αν ήθελα, βοήθεια, ποτέ δε τη ζήτησα γιατί θεώρησα οτι είναι μέγα δώρο να μπορείς να είσαι συνεχώς με το μωρό σου και με τα λάθη σου και με τις γκρίνιες σου!

Άλλωστε και εκείνες γνωρίζανε όταν κάνανε εμάς ή είχανε βοήθεια?

[newbiee]

ΕΛΕΝΑ έχεις δίκιο και ευτυχώς που έχω τον άνδρα μου,απλά(σκέψου δεν είμαι το πιο αισιόδοξο άτομο του κόσμου) αν όταν σπάσουν τα νερά και πρέπει να πάω στο μαιευτήριο δεν είναι ο άνδρας μου εδώ,αλλά στη δουλειά?(και δεν έχει έρθει κ η μητέρα μου) και πανικοβάλλομαι εύκολα....(την καταστροφή έφερα ε?)

 

MINNI και εσύ έχεις εν μέρει δίκιο αλλά αν έχεις κάποιον δίπλα σου(μητέρα,πεθερά κλπ) είναι καλύτερα όπως και να το κάνουμε....Το αν θα σου λένε "εσύ δεν ξέρεις" κλπ μια,δύο φορές στην τρίτη το κόβεις αν σ'ενοχλεί τόσο πολύ και λες μπορεί να μην ξέρω αλλά προσπαθώ.Δεν θα σου πουν κάτι.Παίζει όμως ρόλο να έχεις κάποια που τα έχει περάσει αυτά

[jo89]

jo και εγώ στην πόλη του άνδρα μου είμαι οπότε οτι φίλους έχω είναι από εκείνον κυρίως...Δύσκολο πράγμα δεν είναι? Οι πραγματικοί φίλοι/φίλες μου βρίσκονται στην Αθήνα (και είναι λίγο δύσκολο να έρχονται λόγω δουλειάς και οικονομικών εννοείται)...Δεν μπορούν να έρθουν(συγκεκριμένα η μητέρα μου θα έρθει μόνο) πιο νωρίς..Εδώ θα έρθει για μια εβδομάδα μόνο οπότε π.η.τ έχω 9/2 και θα έρθει 7-14/2 και της λέω κάτσε κ άλλη μια εβδομάδα αλλά λέει δεν γίνεται Το πρώτο σου είναι να υποθέσω? Έχεις κανέναν γενικά να σε συμβουλεύει, να είναι δίπλα σου? (συγγενείς του άνδρα σου ίσως?)

 

 

newbiee mou πολυ δυσκολο....ουτε φιλους ουτε τιποτα δικους μου ρε παιδι μου να παρω και να πω εχω προβλημα πχ ελα......το πρωτο μου ειναι και δεν εχω κανεναν ευτυχως εχω καλη πεθερα οτι χρειαστεις λεει να με φωναζεις αλλα ποτε δεν την φωναζω να την κανω τι??αυτα που θα πεις στην φιλη δεν μπορεις να τα πεις στην πεθερα....ποσο σε καταλαβαινω δεν ξερεις...εμενα η μανα μου ειναι εξωτερικο και μπορει να μην ερθει καν....:(:( μονο την γιαγια μου εχω...ευτυχως ευτυχως νεα σχετικα 59 ετων ειναι θεσσαλονικη ομως αλλα μιλαμε καθε μερα στο τηλ παρηγοριεμαι λιγο απο κει....:oops: