Ονομαστική γιορτή που συνήθως δεν έρχονται επισκέψεις, οικονομικές λύσεις;;;

[dimmi]

Φιλικά πάντα αν και Τον γραπτό λόγο εύκολα τον παρεξηγουμε ... Ο σύζυγος του είπε ότι δεν γιορτάζει και μάλιστα τον ευχαρίστησε,απλά έκαναν το δικό τους...

Ναι παρεξηγείται γι'αυτό διευκρίνισα και το φιλικά. πάντως στο προηγούμενο ποστ σου έγραψες ότι είπε ότι λείπει ενώ δεν λείπατε, ήσουν εκεί.

 

Εμείς λέμε ότι δεν γιορτάζουμε σε όσους δεν πηγαίνουμε κι εμείς, ώστε να μην αναγκαζόμαστε να κρυβόμαστε στο ίδιο μας το σπίτι. Try it όσες είσαστε χριστιανές.

Στους στενούς φίλους που πάμε κι εμείς κάνουμε κάλεσμα όποτε βολεύει και αν.

Μια στο τόσο κάνουμε και έξω τη γιορτή αλλά με 650 ευρώ μείον στο μισθό δεν ππαίζει πια. Εγινα τσιγγούνα!

[Lucy]

Καλημέρα

 

να ρωτήσω το εξής. Πλησιάσει η ονομαστική μου γιορτή. Ξέρω ότι δεν καλούν, άρα ποτέ δεν ξέρω ποιος θα έρθει και πόσοι. Με αποτέλεσμα να φτιάχνω διάφορα και τελικά να έρχονται μόνο 2 με 4 άτομα. Στο τηλέφωνο πάντα λένε κάποιοι πως θα έρθουν το βράδυ και δυστυχώς πάντα τα τελευταία χρόνια κάτι γίνεται και έρχονται λιγότεροι από ότι υπολόγισα.

 

Μια και οι καιροί είναι δύσκολοι, θέλω φέτος να φτιάξω κάτι που αν τελικά πάλι λίγοι να έρθουν, θα μπορώ να το βάλω στην κατάψυξη ή να τρώγεται την άλλη μέρα. Αλλά από την άλλη, θέλω να φτιάξω πράγματα, μην τυχόν έρθει κόσμος και εγώ δεν έχω τη να βγάλω.

 

Λοιπόν τι ιδέες έχετε;;;

 

Σας ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια!

 

Ετοίμασε απλώς μερικά καναπεδάκια ή άλλα ορεκτικά και κάνα γλυκό και μπορείς να παραγγείλεις καμιά πίτσα απέξω αν δεις ότι μαζεύεται κόσμος. Δεν χρειάζεται να κάνεις κανονικό τραπέζι, ιδίως αφού δεν συνηθίζουν να έρχονται πολλά άτομα. Εγώ έχω το αντίθετο πρόβλημα... Μου μαζεύεται πολύς κόσμος, ενώ δεν έχω διάθεση να το γιορτάσω. Προτιμώ να κάνω μεγάλες συγκεντρώσεις στις γιορτές-γενέθλια των παιδιών.

[Elena2014]

Εμείς δεν το έχουμε να γιορτάζουμε σπίτι μας, εκτός από τη γιορτή μου που είναι τη Πρωτοχρονιά, είναι όλοι σκασμένοι στο φαί και ξενυχτησμένοι και κανείς δεν έχει όρεξη για πολλά πολλά. Παραδοσιακά έρχεται μια θεία μου και μια ξαδέρφη μου το απόγευμα για τσάι.

Θυμάμαι όμως ότι για πολλά χρόνια η γιαγιά μου γιόρταζε τη γιορτή του γιου της (του θείου μου) καθότι ήταν κι ο μόνος που είχε γνωστή ονομαστική γιορτή. Κάθε χρόνο ερχόταν τα σόγια κι έβγαζε: για αρχή λικέρ κερασό που έφτιαχμε μόνη της και φοντάν. Μετά κρέας στο φούρνο με πατάτες, σπανακόπιτα, τζατζίκι, μαρουλοσαλάτα και ντολμαδάκια. Μα κάθε χρόνο το ίδιο ακριβώς μενού!