Κόντρα σε όλα, γιατί ΘΕΛΩ!

[clarisse]

funk-u2 έχω μια φίλη που έκανε 4 παιδιά με μια σάλπιγγα τα οποία έπιασε δια της φυσικής οδού και αφού είχε κάνει και κάποια χειρουργεία στη σπονδυλική όταν ήταν έφηβη και της είχαν πει οτι η μέση της δεν πρόκειται να αντέξει εγκυμοσύνες.Επίσης η ξαδέρφη μου με πολυκυστικές και περίοδο κάθε 4 5 μήνες (4 διαφορετικοί γιατροί της είχε πει από παλιά οτι δε θα μπορέσει να κάνει παιδιά)έκανε κι αυτή φυσικά 2 παιδιά. ξέρω οτι καθε περίπτωση διαφέρει αλλά σου γράφω τα παραδείγματα που ξέρω μπας και σε κάνω να νιώσεις καλύτερα! Εν τω μεταξύ κουραγιο σε όλες μας και αλληλλουποστήριξη. Θα τα καταφέρουμε!!!

[Katerina.S]

ΑΧ και εγώ το ίδιο παθαίνω, βλέπω παιδάκια και παθαίνω πλάκα...αλλά το δικό μας άφαντο..κάνω όμως αυτό που είπε και η funk_u2, κόντρα σε όλα γιατί έτσι θέλω!!!!!!

γιατί ειλικρινά το πιστεύω πως θα κάποια μέρα θα γίνω και εγώ μανούλα!!!!όλες θα γίνουμε...γιατί το θέλουμε και το πιστεύουμε...

[Αυγολεμονη]

Ναι θα γινει το θελω εχει μεγαλη δυναμη η επιμονη ακομα μεγαλυτερη θα τα καταφερουμε θα περιμενουμε να δουμε το θετικο αποτελεσμα πανετοιμες οτι αξιζει ποναει και ειναι δυσκολο οχι ομως ακατορθωτο, αυτες που τα καταφεραν το απεδειξαν απιστευτες ιστοριες διαβαζουμε και υπαρχουν για να μας δινουν δυναμη για την κοντρα μας

[Sofii]

Κορίτσια....ένα μπράβο σε όλες σας που αποδεικνύεται αυτη την υπομονή και επιμονη αλλα και αισιοδοξία...ειληκρινά ΜΠΡΑΒΟ.Ευχομαι όλες μας να γίνουμε μανούλες.....αλλά να σας πω την αλήθεια....το ξέρετε αυτό?....άντρα θέλω τώρα τον θέλω.....δεν θελώ να έχω υπομονή....σε αυτό το θέμα.....θέλω ένα παιδάκι....μετά την αποβόλη (ενώ έλεγα και το γνώριζε ο περίγυρος μου πως ίσως δεν θα κανω ποτέ παιδάκι) τώρα γλυκάθηκα.....είχε αποκτήσει ένα νόημα η ζωή μου....για το οποίο υπάρχω, δουλεύω και ζω.........

[Αυγολεμονη]

Κορίτσια....ένα μπράβο σε όλες σας που αποδεικνύεται αυτη την υπομονή και επιμονη αλλα και αισιοδοξία...ειληκρινά ΜΠΡΑΒΟ.Ευχομαι όλες μας να γίνουμε μανούλες.....αλλά να σας πω την αλήθεια....το ξέρετε αυτό?....άντρα θέλω τώρα τον θέλω.....δεν θελώ να έχω υπομονή....σε αυτό το θέμα.....θέλω ένα παιδάκι....μετά την αποβόλη (ενώ έλεγα και το γνώριζε ο περίγυρος μου πως ίσως δεν θα κανω ποτέ παιδάκι) τώρα γλυκάθηκα.....είχε αποκτήσει ένα νόημα η ζωή μου....για το οποίο υπάρχω, δουλεύω και ζω.........

 

Μπραβο και σε σενα εγω πιστευω το θελω εχει μεγαλη δυναμη ποσο μαλλον το θελω δυο ανθρωπων που εχουν τηνν επιθυμια να δωσουν ζωη θα τα καταφερουμε να αγκαλιασουμε τα παιδια μας οτι και να γινετε θελουμε θετικα αποτελεσματα και θα τα χουμε

[Sofii]

Μπραβο και σε σενα εγω πιστευω το θελω εχει μεγαλη δυναμη ποσο μαλλον το θελω δυο ανθρωπων που εχουν τηνν επιθυμια να δωσουν ζωη θα τα καταφερουμε να αγκαλιασουμε τα παιδια μας οτι και να γινετε θελουμε θετικα αποτελεσματα και θα τα χουμε

 

 

Δεν ξέρω αν το αξίζω το μπράβο.....γιατι θέλω ενα παιδάκι και το θέλω τώρα.....και αυτό που είπες....ας το ακούσει ο θεούλης......Αυγολεμονη σε ευχαριστώ πολυ για το μηνυμά σου....

[Αυγολεμονη]

και εγω τωρα το θελω το θελω το θελω το θελω τρελλαθηκα αντε θεουλη μου να γινει αυτη την φορα ανατριχιαζω συγκορμη θα γινει δεν θελω να ξανακοκκινησω δεν θελω να ξαναδω κοκκινα θελω παιδακι θελω θελω θελω ολη μερα οτι κανω αυτο λεω μεσα μου μακαρι να γινει τωρα και για μας και για ολες

[vasfa]

Κι εγω σ'αυτο το το club κοριτσια, ΘΕΛΩ ΜΩΡΟ ΤΩΡΑ!!!Περιμενω να περασει ο καιρος να αναρρωσω απο ενα χειρουργειο που εκανα και να αρχισω ενεσεις, αλλα θα ηθελα να γινει ενα θαυμα και να μεινω εγκυος φυσιολογικα. Ο Γολγοθας μου αρχισε 6 χρονια πριν οταν νιοποαντρη εμεινα εγκυος στον 1ο μηνα προσπαθειων και παλινδρομησε. Εκτοτε τιποτα δεν εχει γινει με τον φυσιολογικο τροπο, εγχειρηση ο αντρας μου, εγχειρηση εγω μωρο πουθενα! Ολες οι φιλες μου εχουν παιδια, ή ειναι εγκυες. Οι περισσοτερες απ'αυτες δεν ειχαν καν σχεση οταν εγω παντρευτηκα και τωρα εχουν απο 2 παιδια η μια και εγω απλως παραβρισκομαι σε γεννητουρια και βαφτησεις. Εχω διαβασει και ενημερωθει τοσο πολυ για την περιοδο της εγκυμοσυνης και την ανατροφη παιδιων που με ρωτανε για προβληματα που εχουν αλλα εγω εχω μια αδεια αγκαλια! Ηθελα τοσο πολυ να ειμαι πανετοιμη οταν θα αποκτουσα μωρο αλλα δυστυχως εχω μονο τις γνωσεις!

Δεν θελω να το βαλω κατω, αλλα βλεπω τα περιθωρια να στενευουν λογω ηλικιας-ειμαι 39 χρονων- και αρχιζω και φοβαμαι. Οταν αλλες εχουν κανει 2-3 εξωσωματικες σ'αυτη την ηλικια εγω τωρα αρχιζω. Δε βαριεσαι, μπορει να ειμαι τυχερη ,και μεινω με την 1η, σε διδυμα κιολας! Τι ωραια ειναι να ονειρευεσαι!!!

Λοιπον λενε οτι οταν θελεις κατι πολυ να το επαναλαμβανεις πολλες φορες στον εαυτο σου, ιδιαιτερα πριν τον ύπνο. Εγω αυτο κανω τον τελευταιο καιρο, και μετα λεω το "Πιστεύω". Δεν ξερω μου δινει δυναμη αυτη η προσευχη!

Μακαρι σε λιγο καιρο να ανακοινώνουμε ολες ευχαριστα νεα!!!!

[Καλλιόπη Μ]

Vasfa, πόσο σε καταλαβαίνω.....δεν μειώνω καμιάς κοπέλας την προσπάθεια, γιατί η καθεμία ξέρει μόνο τι τραβάει. Απλά είναι διαφορετικά να είσαι 28 ως 30 χρονών και διαφορετικά να είσαι πάνω απο 35 (εγώ είμαι 37).

Δυστυχώς και εμένα η ιστορία μου μόνο δράματα έχει να θυμάται σε αυτό το θέμα. Δύο αποτυχημένες σπερματεγχύσεις (η μια παλινδρόμησε), μια εγκυμοσύνη που έχασα στον 5ο μήνα με δύο παιδάκια και μια ακόμη πριν λίγες μέρες που επίσης παλινδρόμησε. Και να ήταν μόνο αυτό...δυστυχώς πιάστηκε εξωμήτριο και πιθανόν να χρειάζετε αφαίρεση σάλπιγγας. Όλες οι φίλες μου έχουν απο δύο παιδιά η κάθε μία ακόμα και αυτές που είναι πολύ πιο μικρές απο μένα και εγώ το μόνο που ακούω είναι "και στα δικά σας".

Δεν συζητάω ότι έχουμε δώσει τόσα χρήματα, όπως όλες φαντάζομαι, που αν τα βάλουμε κάτω καλύπτουμε μέρος του εθνικού χρέους.

Εγώ προσωπικά δεν αισθάνομαι αισιόδοξη. Με έχει πάρει πολύ αποκάτω...

[vasfa]

Καλλιοπη μου δεν μπορω να σε παρηγορησω, δεν εχω καν το δικαιωμα να αισθανομαι τον εαυτο μου ατυχο πριν καν αρχισω και ντρεπομαι που κλαιγομαι, μπροστα στη δικη σου ταλαιπωρια. Εχεις περιθωριο ηλικιας, μακαρι να βρεις και τα ψυχικα αποθεματα να ολοκληρωσεις την προσπαθεια σου η οποια ειναι επιπονη απ'οτι διαβαζω. Μακαρι να μην χασεις τη σαλπιγγά σου, αν δεν μπορει να αποφευχθει η αποβολη. Θρηνησε γι'αυτο που συμβαινει, θα ηταν αφυσικο το αντιθετο αλλα μην σταματας την προπαθεια. Αλλωστε η συζητηση στην οποια συμμετεχουμε ειναι "Κοντρα σε όλα, γιατι θέλω" και ειναι μια πολυ μεγαλη κουβεντα. Βαλ'το στο πισω μερος του μυαλού σου, και όταν έρθει η ωρα φερ'το στην επιφανεια για να σου δωσει ελπιδα!!Καλη τυχη με αυτη σου την περιπετεια.Ειναι μια περιπετεια στον δρομο για την...Ιθακη μας!!!

[Sunty]

Ρε κορίτσια δε μπορώ να καταλάβω το εξής: γιατί μας πιάνει όλες-συμπεριλαμβανομένου και εμού- άγχος ντε και καλά να κάνουμε παιδί ενώ κάποια πράγματα μας πάνε κόντρα στην τεκνοποίηση (επανηλλημένες ivf, χειρουργία, καταρρακωμένη ψυχολογία, πολλά λεφτά πολλές φορές και άσκοπα). Μήπως θα έπρεπε να το αφήσουμε το θέμα για να ζήσουμε τη ζωή μας και όπως έρθει; Προτιμάμε να τα δίνουμε σε γιατρούς και ψυχολόγους και μάλιστα εις βάρος της υγείας μας;

Πραγματικά λυπάμαι πάρα πολύ τις κοπέλες-και τον εαυτό μου κάποιες δύσκολες στιγμές-που έχουμε κάνει αυτοσκοπό της ζωής μας να κάνουμε παιδί με όποιο τίμημα. Εντωμεταξύ ένα άλλο θέμα που με βασανίζει, οκ το κάναμε το παιδί, θα βγει υγιές ή θα ταλαιπωρούμαστε σε όλη μας τη ζωή;

Βέβαια καταλαβαίνω απόλυτα ότι όλες που θέλουμε να κάνουμε παιδάκι πρέπει να κάνουμε την προσπάθειά μας και μετά να το πάρουμε απόφαση σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουμε. Να μην πέσουμε δηλ. αμαχητί.

Καλό κουράγιο λοιπόν σε όλες μας που προσπαθούμε για μωράκια.

[vasfa]

Sunty,ο καθενας ξερει τα ορια του σωματος του και της ψυχολογιας του και πραττει αναλογως. Οι γυναικες που το παλευουν με ολο τους το ειναι εχουν τα ψυχικα αποθεματα γι'αυτο και αν και προσωρινα αποθαρρυνονται, εν τουτοις δεν πτοουνται. Οταν θα πρεπει να παραιτηθουν θα δουν τα σημαδια, αλλα οσο ειναι σε αναπαραγωγικη ηλικια και γονιμες παντα ελπιζουν. Δεν νομιζω να ισχυει εδω το "τι εχω περασει" αλλα το "οσα εχω περασει με φερνουν πιο κοντα στο στοχο μου". Εμενα θα με αποθαρρυναν προβληματα υγειας, δεν θα ηθελα ενα παιδι με οποιο κοστος, θα ηθελα ενα υγιες παιδι, και να ειμαι κι εγω υγιής να το απολαυσω, οχι να αγωνιω καθε μερα.Αλλα υποκλινομαι μπροστα στις γυναικες που αψηφουν τα προβληματα και προσπαθουν παρ'ολα αυτα. Το να εισαι γονιος θελει θαρρος ουτως ή αλλως!

[Sunty]

Sunty,ο καθενας ξερει τα ορια του σωματος του και της ψυχολογιας του και πραττει αναλογως. Οι γυναικες που το παλευουν με ολο τους το ειναι εχουν τα ψυχικα αποθεματα γι'αυτο και αν και προσωρινα αποθαρρυνονται, εν τουτοις δεν πτοουνται. Οταν θα πρεπει να παραιτηθουν θα δουν τα σημαδια, αλλα οσο ειναι σε αναπαραγωγικη ηλικια και γονιμες παντα ελπιζουν. Δεν νομιζω να ισχυει εδω το "τι εχω περασει" αλλα το "οσα εχω περασει με φερνουν πιο κοντα στο στοχο μου". Εμενα θα με αποθαρρυναν προβληματα υγειας, δεν θα ηθελα ενα παιδι με οποιο κοστος, θα ηθελα ενα υγιες παιδι, και να ειμαι κι εγω υγιής να το απολαυσω, οχι να αγωνιω καθε μερα.Αλλα υποκλινομαι μπροστα στις γυναικες που αψηφουν τα προβληματα και προσπαθουν παρ'ολα αυτα. Το να εισαι γονιος θελει θαρρος ουτως ή αλλως!

 

Μα εκει στέκομαι. Στο παιδί με όποιο κόστος! Αραγε αξίζει; Κα μήπως είναι και πολύ εγωιστικό;

[vasfa]

Ποιος το ξερει πριν του τυχει το προβλημα;Το λεμε αλλα ειμαστε σιγουροι οτι δεν θα μας τυχει;Την δικη μας υγεια μπορουμε να την προστατευσουμε και ολοι ελπιζουμε σ'ενα υγιες παιδι. Αν δεν εχουμε κληρονομικες ασθενειες, μετα ο,τι μας τυχει ειναι θελημα Θεου. Δεν νομιζω οτι υπαρχει απαντηση σ'αυτα τα ερωτηματα, εννοω γενικη απαντηση. Ο καθενας απο εμας μπορει να βαλει ορια στον εαυτο του, αναλογα με το τι αντεχει, ουτε καν μπορει να συζητα τα ορια των αλλων! Αυτα που λες τα σκεφτομαι κι εγω, για μενα ομως οχι για τους αλλους. Τις αλλες γυναικες απλως τις θαυμαζω για το θαρρος και την υπομονη τους και δεν αναρωτιεμαι γιατι επιμενουν. Η μονη μου ενσταση ειναι σε πολυ μεγαλες ηλικιες- εχω ακουσει και 47 χρονων να προσπαθει- αλλα και παλι χαρα στο κουραγιο της θα πω!

Τι ωραια που θα ηταν να καναμε παιδια με ευχαριστες διαδικασιες και οχι κατοπιν μελετημενων κινησεων και λογικων σκεψεων!!!

[boulitsa]

να σας πω κ εγω την δικη μου ιστορια...πηγα κοντρα σε ολους τους γιατρους που ελεγαν το μακρυ τους κ το κοντο τους!γιαυτο πολλες φορες πρεπει να ακολουθουμε το ενστικτο μας κ να παιρνουμε κ τα ρισκα μας..

εγω το 2005 ειχα γεννησει ενα πανεμορφο κοριτσακι που ολα εδειχναν μια χαρα αλλα δυστυχως δεν ηταν ετσι..μετα απο καποιες ενδειξεις φαινοταν οτι το παιδι μου ειχε καποιο σοβαρο προβλημα..τωρα απο την γεννα ηταν,,απο τη κοιλια,,απο την συλληψη,,ακομα δεν εχουμε μαθει κ ας καναμε ενα σωρο εξετασεις..μετα απο 10 μηνες μαθαμε απο μαγνητικη οτι το παιδι ειχε πολλες εγκεφαλικες βλαβες χωρις να μαθουμε απο τι προκληθηκαν...νοσηλευτηκε στο παιδων για αρκετο χρονικο διαστημα..μας ανακοινωσαν χωρις την παρουσια ψυχολογου ενα τοσο σοβαρο θεμα κ με μια ψυχρα οτι το παιδι σας πασχει απο μια σοβαρη νοσο κ ειναι ζητημα ημερων να το χασω..μου εφυγε η γη κατω απο τα ποδια μου!ημουν εγω κ η μητερα μου στο δωματιο οταν μας το ανκοινωσαν κ δεν μπορουσα να συνελθω,,ο αντρας μου ελειπε..προσπαθουσα να τον παρω τηλ κ ετρεμαν τα χερια μου,,δεν ηξερα τι να του πω!οτι θα χασουμε το παιδι μας?που καναμε τοσα ονειρα γιαυτο?κ απο τι?απο μια νοσο που ουτε οι ιδιοι οι γιατροι δεν ηξεραν αν πραγματι ηταν αυτο η κατι αλλο,,που οπως αποδειχτηκε μετα απο καιρο,,δεν ηξεραν αν πραγματι το παιδι ειχε νοσο η κατι αλλο!ενα μπερδεμα!ε,,απο κει αρχισε ο γολγοθας μας!βγηκαμε απο το παιδων εφοσον οι γιατροι σηκωσαν τα χερια ψηλα κ δεν μπορουσαν να κανουν κατι αλλο..μας ειπαν οτι υπαρχει περιπτωση να μην μπορεσουμε να κανουμε αλλο υγιες παιδι γιατι μαλλον κατι ειχα εγω κ ο αντρας μου στα γονιδια μας κ γιαυτο το παιδι γεννηθηκε με προβληματα...μια απογοητευση!ενα γιατι?καθε μερα κλαμα!να βλεπω ενα μικρο πλασματακι να ταλαιπωρειται κ να μην ξερω τι να κανω για να το βοηθησω!μεχρι κ σε γενετιστη πηγαμε κ δεν ηξερε κ αυτος τι ακριβως συνεβαινε παρα μονο αν καναμε αλλο παιδι δεν χρειαζοταν να κανουμε προγεννητικο ελεγχο απο την στιγμη που δεν ξερουμε ακριβως τι ειχε το παιδι..ακουστε απαντηση επιστημονα!κ ο πιο ξακουστος ετσι?να μην σας τα πολυλογω στα 3 χρονια το εχασα το παιδακι μου..αντεξε 3 ολοκληρα χρονια απο την αγαπη μου κ απο την φροντιδα μου,,κατι που δεν περιμεναν οι γιατροι γιατι μου ειχαν πει οτι θα το εχανα πιο νωρις με τα σοβαρα προβληματα που ειχε...μες στην αγκαλια μου εφυγε...

απο κει κ μετα τι?αρχισε ο συλλογισμος με τον αντρα μου..τι να κανουμε?να ρισκαρουμε να κανουμε αλλο παιδι?κ αν παλι μας τυχει το ιδιο?κ αν ηταν τυχαιο γεγονος,,θα μεινουμε με την απορια?αυτες οι σκεψεις μας ετρωγαν καθημερινα...συν την στεναχωρια κ ενα μεγαλο γιατι που χασαμε ενα αγγελουδι χωρις να ξερουμε το γιατι..απο τα πολλα το πηραμε αποφαση να παμε κοντρα στα λεγομενα των γιατρων..να ξεκινησουμε προσπαθειες κ με την πιστη μας στον θεο να καταφερουμε να κανουμε ενα υγιες παιδι..γιατι αυτο μας εκαιγε..ενα υγιες παιδι!οχι αγορι,,οχι κοριτσι,,δεν μας ενδιεφερε το φυλο οπως πολλοι που στεναχωριουνται γιαυτες τις λεπτομερειες..γερο παιδι!μονο αυτο!μετα απο 1 χρονο λοιπον εμεινα επιτελους εγκυος!μες στο αχγος κ μες στην αγωνια για 9 μηνες!μεχρι να γεννηθει οτι κ εξετασεις εκανα δεν με ικανοποιουσαν που εβγαιναν καλες γιατι κ στο πρωτο δεν ειχε φανει κατι απο τους υπερηχους..εγω ηθελα να το δω με τα ματια μου οτι ειναι καλα!

το 2009 γεννησα ενα υγιεστατο αγορακι που τωρα ειναι 2,5 ετων κ μας εχει παρει τα μυαλα!!

 

που θελω να καταληξω με την ιστορια μου?οτι δεν το εβαλα κατω,,δεν ακουσα κανεναν,,γιατι αν ακουγα τωρα δεν θα ειχα τον πριγκιπα μου!ακολουθησαμε το ενστικτο μας με τον αντρα μου,,πηγαμε κοντρα σε ολους,,εκεινος με στηριξε παρα πολυ κ ηταν πιο πολυ αισιοδοξος απο μενα να πω την αληθεια κ με επεισε οτι ολα θα πανε καλα,,κ ετσι εγινε κ τον ευγνωμονω γιαυτο!η αληθεια ειναι οτι δεν ξεπερασα ποτε τον χαμο του πρωτου μου παιδιου,,δεν περασε ουτε μια μερα που να μην την σκεφτομαι,,υπαρχει μια ξεχωριστη θεση στην καρδια μου για εκεινην κ ποτε δεν θα ξεχασω αυτο το γεγονος που μου στιγματισε ολη μου την ζωη!

 

 

αλλα ο γιος μας,,εφερε την χαρα,,την αισιοδοξια κ το χαμογελο παλι στα χειλη μας!!

[Αυγολεμονη]

Ενα μεγαλο μπραβο στην δυναμη που εχετε στην ψυχη σας εχω μεινει αναυδη, θα τα καταφερετε οταν δεν σταματας δεν μπορεις να αποτυχεις. Μπουλιτσα ο αδερφος μου επαθε κατι παρομοιο το μωρο το παθε στη γεννα απο τους σπασμου αργησε ο παιδιατρος 3 χρονια το ταιζαν με το ζορι οπου να το βαζες δεν εκανε καμια κινηση στα 3 χρονια πεθανε οι γιατροι τους ειπαν να μην κανουν αλλα παιδια και τρεμανε στην ιδεα λεγαν οτι φταιγανε αυτοι για να αποποιηθουν την ευθηνη οι γιατροι. Στην τελικη εκαναν δυο αγορια 2 μετρα πανεξυπνους και τωρα σπουδασμενους και ενα κοριτσακι μετα με 4καισαρικη πανεμορφο. Κοντρα στα θελω γιατι θελω το ΘΕΛΩ εχει τεραστια δυναμη και τολμη και αντοχη!!!!!!!!!!

[boulitsa]

Ενα μεγαλο μπραβο στην δυναμη που εχετε στην ψυχη σας εχω μεινει αναυδη, θα τα καταφερετε οταν δεν σταματας δεν μπορεις να αποτυχεις. Μπουλιτσα ο αδερφος μου επαθε κατι παρομοιο το μωρο το παθε στη γεννα απο τους σπασμου αργησε ο παιδιατρος 3 χρονια το ταιζαν με το ζορι οπου να το βαζες δεν εκανε καμια κινηση στα 3 χρονια πεθανε οι γιατροι τους ειπαν να μην κανουν αλλα παιδια και τρεμανε στην ιδεα λεγαν οτι φταιγανε αυτοι για να αποποιηθουν την ευθηνη οι γιατροι. Στην τελικη εκαναν δυο αγορια 2 μετρα πανεξυπνους και τωρα σπουδασμενους και ενα κοριτσακι μετα με 4καισαρικη πανεμορφο. Κοντρα στα θελω γιατι θελω το ΘΕΛΩ εχει τεραστια δυναμη και τολμη και αντοχη!!!!!!!!!!

 

 

εμενα μπορει κ ο γιατρος που ειχα τοτε να εκανε το σφαλμα γιατι ημουν στο σπιτι με πονους κ αυτος μου ελεγε στο 5λεπτο!εγω δεν ειχα συχνες συσπασεις αλλα δυνατους πονους ωσπου εκανα εμετο κ τοτε μου ειπε να παω στο μαιευτηριο(ημουν κ πρωταρα τοτε κ δεν ηξερα κ εγω!)κ μετα εκανα παλι εμετο στο μαιευτηριο που σημαινε οτι κατι δεν πηγαινε καλα...σε 2 ωρες μεσα γεννησα αφου πηγα με 2 διαστολη!μετα την αλλη μερα στο ασχετο μου ειπε οτι κυνδυνευσαμε να το χασουμε το παιδι γιατι πεσανε οι παλμοι του κ με το ζορι τους ακουγε κ το πηρε με βεντουζα!αυτο τι σημαινε?τοτε δεν εδωσα σημασια γιατι δεν φανηκε αμεσως το προβλημα..για 1 χρονο το παιδι το ταιζα με το ζορι κ εγω κ δεν επαιρνε ουτε βαρος αλλα ουτε αναπτυσοταν ,,ουτε κεφαλι στηριζε...για 2 χρονια το ειχαμε με ρινογαστρικο σωληνακι γιατι δεν δεχοταν πια τροφη απο το στομα...αστα ,,ενα δραμα..το εβλεπα κ ελιωνα..

απο την μια στεναχωριεμαι πολυ που το εχασα κ απο την αλλη λεω αφου ηταν ετσι ,,καλυτερα που το πηρε ο θεος γρηγορα για να μην ταλαιπωρειται ουτε αυτο αλλα ουτε κ εμεις..

 

πριν λιγους μηνες ειχα μια παλινδρομη αλλα κ παλι δεν το βαζω κατω κ ξαναπροσπαθω..τι να κανουμε,,ο θεος μας δινει λυπες αλλα μετα μας δινει κ χαρες..ολα πιστευω οτι ειναι δοκιμασιες...

[Αυγολεμονη]

ναι μπουλιτσα μου ετσι ειναι εισαι πλεον πολυ δυνατη και για αυτο θα συνεχισεις οι δοκιμασιες σε εκαναν να αντεχεις καθε μερα καθε μηνας δεν ειναι ο ιδιος ειναι διαφορετικος θα ερθουν και τα καλα δεν μπορει ειναι ο νομος ακομα και της πιο αδικης ζωης οι χαρες παντα υπαρχουν καθε μου ευχη για το καλυτερο το θελω σου θα πραγματοποιηθει σιγουρα

[Sofii]

Τι να πω???Απλά ντρέπομαι....που κλαιγομαι.....ενώ έχετε περάσει τόσα...εμένα ολες γύρο μου μένουν έγκυες ....τοσες....η μοναδική όμως που έχασε το μωράκι της ......είμουν εγώ.....είχα σπασμούς και ελέγα ΟΧΙ μην φεύγεις αφού σε θέλω αφου ήδη σε αγαπάω αν και δεν σε έχω δει δεν σε έχω νιώσει ακόμα....μην φεύγεις,μείνε.....δεν θέλω να φύγεις....με πονάει ακόμα δεν αντέχω να βλέπω εγκυούλες....ας τις έχει καλα ο θεός.....δεν αγχωνομαι κορίτσια για το τι θα συμβεί...αν θα έρθει ή όχι ένα μωράκι...απλά στεναχωριέμαι.....και στεναχωριέμαι πολύ.....πάρα πολυ.....να μου προσέχετε.......

[funk_u2]

και κάπως έτσι φανταζόμουν να ξαναέμπαινα στο forum και να έγραφα αυτό που θα γράψω:

 

το τεστάκι βγήκε θετικό! έτσι απλά!

 

δεν μπορώ ακόμα να το πιστέψω! φοβάμαι και να το ξανασκεφτώ μην τυχόν και το γρουσουζέψω...!

[Elenaki25]

Συγχαρητήρια καλή μου!!Σου εύχομαι ολόψυχα όλα να σου πάνε δεξιά και σε 9μήνες να έχεις το μωράκι σου αγκαλίτσα!!!

[Poeta]

Μπράβοοοοοοοοοοο!!!!!

 

Το καλύτερο Χριστουγεννιάρικο δώρο..!

 

Σου εύχομαι να έχειες ήρεμη εγκυμοσύνη και ένα υγιές μωράκι μετά από 9 μήνες..!

 

Συγκινήθηκα πολύ με τις ιστορίες και τις προσπάθειες όλων των κοριτσιών...

Αλλα και με το θάρρος, το πείσμα και την πίστη τους...

 

Εγώ είχα μια εξωμήτρια κύηση τον Ιούλιο και έχασα την μια μου σάλπιγγα...Είμαστε ξανά στις προσπάθειες και ελπίζω....Η αγωνία, η ανυπομονησία και το άγχος υπάρχουν...Αλλά ελπίζω και αυτό νομίζω είναι σημαντικό...

[memedaki]

και κάπως έτσι φανταζόμουν να ξαναέμπαινα στο forum και να έγραφα αυτό που θα γράψω:

 

το τεστάκι βγήκε θετικό! έτσι απλά!

 

δεν μπορώ ακόμα να το πιστέψω! φοβάμαι και να το ξανασκεφτώ μην τυχόν και το γρουσουζέψω...!

 

Συγχαρητήρια!!!!!!!!! Με το καλό το μπεμπέ σου!!!!!

[monicaa]

Συνχαρητήρια κοπέλα μου!!! Να έχεις μία τέλεια εγκυμοσύνη!!!!!!

[monicaa]

Αλλά ελπίζω και αυτό νομίζω είναι σημαντικό...

 

 

Έτσι πρέπει. αν χάσουμε την ελπίδα και την πίστη μας τότε είναι που θα μας πάρει από κάτω.Η ελπίδα έτσι και αλλιώς πεθαίνει τελευταία!!!!