Μαμά τα αγόρια μου λένε κακές λέξεις και κλαίω....

[alepapa]

Αυτό μου είπε μόλις χθες η κόρη μου που πάει νηπιαγωγείο και κοκάλωσα ....Τι εννοείς γλυκιά μου τι λέξεις σου λένε ....." αυτός και αυτός (μου είπε ονόματα) με πειράζουν (μαζί με τη φίλης της) ενώ εγώ δεν τους πειράζω...μου είπαν δείξε μας το π.... σου και εγώ στεναχωριέμαι....Έμεινα λίγο κάγκελο με αυτό ... από την μία σκέφτομαι ότι οκ αγόρια είναι , μικρά παιδιά είναι , ακούνε και λένε και αυτά αλλά από την άλλη με πείραξε αυτό βρε παιδιά με ενόχλησε το γεγονός ότι ένιωσε άσχημα γι'αυτό το πράγμα....Της απάντησα ότι δεν πρέπει να δίνεις σημασία σε αυτά τα παιδάκια και αν την επόμενη φορά σου ξαναμιλήσουν έτσι να το πεις στην δασκάλα σου και σε μένα εντάξει??? ....

Πραγματικά δεν ξέρω πως να το χειριστώ αυτό ....αν ήταν λίγο μεγαλύτερη θα της έλεγα να μιλήσει με "διαφορετικό τρόπο" αλλά τώρα εδώ τα βρήκα σκούρα....Επειδή σήμερα την πήγα την τελευταία στιγμή δεν πρόλαβα να μιλήσω στην δασκάλα της λέω όμως αύριο να το κάνω....μήπως είμαι υπερβολική σε αυτό??..ξέρω εγώ...άρχισα να έχω ανασφάλειες και φοβίες από τώρα ...φανταστήτε τι θα γίνει όταν βγαίνει εξώ μόνη της ....πωπω .....σκέφτομαι και δικά μου που μεγάλωσα σε διαφορετικές συνθήκες και τα κατάφερα μια χαρά και μόνη μου αλλά εδώ δυσκολεύομαι πραγματικά.....εσείς τι θα κάνατε αλήθεια????

[eirini]

Φφφφφ...Έρχονται χρόνια δύσκολα, αλλά θα τα χειριστούμε όλα!

Λοιπόν, το βασικό είναι που η κόρη σου αμέσως ήρθε κ σου είπε το πρόβλημά της! Εγώ αυτό που θα προσπαθήσω να κάνω με την κόρη μου (είναι μόλις 3) είναι να μου μιλάει για όλα, να μη νιώθει ντροπή, να μην έχει μυστικά.

 

Το να ακούμε προσεχτικά τα παιδιά μας όταν μας λένε τον "πόνο" τους είναι ό,τι πιο σημαντικό για αυτά. Ακόμα και αν είναι ασήμαντα, χαζά αυτά που μας λένε, ακόμα κ αν έχουμε χίλια-δυο προβλήματα, πρέπει να δείξουμε την πρέπουσα προσοχή, να τους δείξουμε πως νοιαζόμαστε κ πως αντιλαμβανόμαστε το θέμα τους. Και κατόπιν να τα συμβουλέψουμε!

 

Καλά της είπες να απευθυνθεί στη δασκάλα της. Εγώ επίσης θα της έλεγα να μην κλαίει, γιατί δεν υπάρχει λόγος. Να μην ακούει τα παιδάκια όταν λένε κακές λέξεις, να πηγαίνει παρακάτω με τις φίλες της κ να κάνουν τα δικά τους, τα "κοριτσίστικα". Είναι αλήθεια πως τα αγόρια, πολλές φορές είναι πιο σκληρά, πιο απότομα. Νομίζω είναι στη φύση τους.

 

Να μιλήσεις κ συ με τη δασκάλα της. Ίσως σου πει συμβουλές -βάση της εμπειρίας της- που εμείς δε μπορούμε να ξέρουμε. Και τέλος, χωρίς να της το θυμίσεις ως "μέγα ζήτημα" προσπάθησε να εκμαιεύσεις την εξέλιξη της ιστορίας.

 

Καλή δύναμη!

[emmaki]

Να πάει να το πει στη δασκάλα και εσύ να ενημερώσεις ότι συνέβη αυτό και αυτό.

Από εκεί και πέρα, μπορείς πολύ ωραία να της πεις ότι αυτά τα παιδιά από κάπου τις άκουσαν αυτές τις λέξεις που δεν είναι όμορφες και κάνουν τους άλλουν να στεναχωριούνται. Σίγουρα δεν ξέρουν τι σημαίνουν, γιατί αν ήξεραν δεν θα τις χρησιμοποιούσαν...

Επίσης (άσχετο αλλά και σχετικό) ένας τρόπος για να σταματήσουν τα παιδιά να λένε "κακές" λέξεις είναι να τους ρωτήσετε τι σημαίνουν αυτά που λένε. Επίσης, να τους επιδημάνετε ότι μόνο οι χαζοί λένε πράγματα που δεν ξέρουν τι σημαίνουν, και τα ίδια σίγουρα δενε ίναι χαζά! (Κανένα παιδί δεν θα πει ότι ξέρει τι σημαίνουν, κανένα δεν του αρέσει να το θεωρούν χαζό, άρα δεν θα τα ξαναπεί!)

[Ράνια Κωστελέτου]

Βεβαίως και να μιλήσεις με τη δασκάλα, η οποία θα χειριστεί διακριτικά το θέμα. Ωστόσο το σημαντικότερο είναι ότι έχεις αναπτύξει μια καλή επικοινωνία και ένα επιτρεπτικό πλαίσιο συζήτησης με τη μικρή σου, τέτοιο που να αφήνει ανοιχτό το διάλογο σε ότι προκύψει και την προβληματίσει.

Συνήθως η τάξη αποτελεί μια μικροκοινωνία, στην οποία μετέχουν όλοι οι χαρακτήρες και συμβαίνουν πολλά γεγονότα.Κάποια παιδιά μιμούνται συμπεριφορές μεγάλων, πειραματίζονται, δοκιμάζουν τα όρια.

Ψυχραιμία και ανοιχτά τα αυτιά στα παιδιά μας, για να έχουν το θάρρος να μας μιλάνε για ότι συμβαίνει...

[alepapa]

Σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις και κυρίως από την Κας Κωστελέτου που είναι και νηπιαγωγός και βλέπει τα πράγματα από την δική της θέση...Μίλησα ήδη με την δασκάλα η οποία το χειρίζεται ακριβώς όπως προτείνει η κα Ράνια διακριτικά και με κατανόηση....Αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η κόρη μου μεγαλώνει και με χαροποιεί το γεγονός ότι μου μιλάει γι'αυτά που την ενοχλούν ελπίζω να είναι έτσι και στο μέλλον και να μην "ψάχνομαι" ή "μαντεύω" κάθε φορά το τι της συμβαίνει....νιώθω μια τεράστια ευθύνη για το τι της συμβαίνει κάθε φορά , αν είναι καλά, αν της δίνω τα σωστά πρότυπα, αν τρώει σωστά και πολλά άλλα ερωτήματα που μερικές φορές με αγχώνουν... Μετά βέβαια γυρίζω στο παρελθόν και σκέφτομαι την μητέρα μου , τον τρόπο που χειριζόταν σε μένα αυτά τα θέματα, τα ταμπού μιας επαρχίας και λέω ότι αφού εγώ μπόρεσα και ξέφυγα από τις παιδικές μου αγωνίες έτσι η μικρή μου θα τα καταφέρει.....ευχαριστώ και πάλι και κουράγιο σε όλες τις αγχωμένες μανούλες σαν εμένα.....

[constantina08]

Πολύ καλά έκανες!Αναρωτιέμαι αν καταλαβαίνουν και τα αγοράκια αυτά τι σημαίνουν οι λέξεις....το καλό είναι ότι στο είπε η κορούλα σου!Ουφ!Τι τραβάμε και εμείς οι μανούλες!!!Μακάρι να τα εντιμετωπίσω και εγώ όπως εσένα όταν έρθει η ώρα!