Ενα αισιόδοξο μήνυμα

[EvaBar]

Η μπέμπα μου είναι πλέον 3 μηνών. Αυτούς τους 3 μήνες, δυσκολευτικα πάαααρα πολύ με το θηλασμό. Παρ ότι δευτερομανούλα και ενω είχα θηλάσει 10 μήνες το γιό μου με επιτυχία. Ολα μου έτυχαν αυτη τη φορά. Το χειρότερο ήταν η μαστίτιδα όταν η μπέμπα ήταν 15 ημερών. Την ξεπέρασα πάρα πολύ δύσκολα, με πολύ αντιβίωση, πολύ μασάζ, πολύ πόνο. Μόνο η επιμονή μου με έσωσε απο το χειρουργείο (υπήρχε απόστημα με πυώδεις εκκρύσεις και αίμα). Μετά από ένα μήνα με μαστίτιδα λοιπόν, και ενώ η μικρή δεν έτρωγε απο το στήθος λόγω του αποστήματος, κατάφερα να την πείσω να ξαναθηλάσει απο το πονεμένο στήθος. Πήρε καιρό μέχρι να εξομαλυνθεί η κατάσταση. Η επιστροφή μου στη δουλειά περιέπλεξε την κατάσταση για λίγο, αλλά και αυτό το αντιμετώπισα. Το τελευταίο πρόβλημα ήταν οι πληγωμένες θηλές που είχα απο τη 2η μέρα της γέννησης της μικρής.

Επιτέλους, και αυτό το πρόβλημα φαίνεται πως πέρασε!

Πέρασα πολύ δύσκολα, υπήρχαν στιγμές που ένοιωθα πως δεν αντέχω άλλο να υποφέρω.

Σημερα όμως νοιώθω πολύ χαρούμενη που δεν τα παράτησα! Βλέπω τη μικρή μου να μου γελάει μετά το θηλασμό και εγω να μην πονάω πια, και λέω μέσα μου " τόσος πόνος, τόση ταλαιπωρία, σίγουρα άξιζαν!"

 

Γι αυτο κορίτσια, ολες όσες αντιμετωπίζετε προβλήματα, μην το βάζετε κάτω! Η επιμονή στον στόχο σας θα σας ανταμήψει!

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

Σε καταλαβαίνω απόλυτα μανούλα!Και εγώ μια από τα ίδια.Απο 30 ημερών μέχρι 3 μηνών 3 μαστίτιδες,πληγωμένες θηλές,αβάσταχτος πόνος...Σίγουρα θα σου έχει τύχει να ανοίγει το κακόμοιρο το στόμα να θηλάσει και εσύ να λές:Αχ,δώσε μου δυό λεπτά όχι ακόμα,πονάαααει....

Και ερχόμαστε στο σήμερα που η μικρή μου είναι 11 μηνών και ακόμα θηλάζει...Και εγώ δευτερομάνα με 26 μήνες θηλασμού με τον γιό μου,δεν ήξερα ότι θα δυσκολευόμουν τόσο την δεύτερη φορά.Αλλά αξίζει όσο τίποτα στον κόσμο...Μανούλες μην το βάζετε κάτω,και οι μαστίτιδες περνάνε και οι πληγές περνάνε και τελικά αυτό που μένει μετά από χρόνια είναι όλες αυτές οι αγκαλιές και τα κουρνιάσματα γιατί πεινάει το μικρό μας,γιατί πονάει,γιατί απλώς θέλει μαμά....Η πιό γλυκειά ανάμνηση....

[sissie]

Κορίτσια μπράβο και στις δύο σας που δεν τα παρατήσατε! Οι ιστορίες σας αποτελούν ζωντανό παράδειγμα και αποδεικνύουν το ρητό "Where there is a will there is a way" δηλαδή όταν θέλουμε όλα τα μπορούμε. Μακάρι όλες οι μανούλες να μην το βάζουν κάτω όταν θηλάζουν τα παιδάκια τους γιατί το δώρο του μητρικού γάλακτος είναι ανεκτίμητο

[EvaBar]

Σίγουρα θα σου έχει τύχει να ανοίγει το κακόμοιρο το στόμα να θηλάσει και εσύ να λές:Αχ,δώσε μου δυό λεπτά όχι ακόμα,πονάαααει....

 

 

Α πα πα! Δαγκωνόμουν για να μη φωνάξω απο τον πόνο κάθε φορά, για να μη με ακούει ο μεγαλήτερος. Ελα που το καταλάβαινε όμως και όλο με ρώταγε..."μαμά πονάς;". Τι να του πώ κι αυτου; Πριν απο μερικές μέρες λοιπόν που ειδε ότι στη μια θηλή είχε κλείσει η πληγή, μου λέει "μαμά το βυζάκι σου έγινε καλά!;" του λέω "ναι αγάπη μου", "δηλαδή δεν πονάς τώρα;", "οχι του λεω δεν πονάω καθόλου!", "αλήθεια;", "ναι αλήθεια" του λεω.

Αχ η ψυχούλα μου...πως να τον κοροϊδέψεις;

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

Α πα πα! Δαγκωνόμουν για να μη φωνάξω απο τον πόνο κάθε φορά, για να μη με ακούει ο μεγαλήτερος. Ελα που το καταλάβαινε όμως και όλο με ρώταγε..."μαμά πονάς;". Τι να του πώ κι αυτου; Πριν απο μερικές μέρες λοιπόν που ειδε ότι στη μια θηλή είχε κλείσει η πληγή, μου λέει "μαμά το βυζάκι σου έγινε καλά!;" του λέω "ναι αγάπη μου", "δηλαδή δεν πονάς τώρα;", "οχι του λεω δεν πονάω καθόλου!", "αλήθεια;", "ναι αλήθεια" του λεω.

Αχ η ψυχούλα μου...πως να τον κοροϊδέψεις;

Εγώ έκανα πολλά λάθη που τα πληρώνω μέχρι και σήμερα.Θέλουν πολύ προσοχή τα μεγαλύτερα.Όταν υπέφερα και δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου,ερχότανε ο άντρας μου και τον πήγαινε βόλτα,για μπάνιο στη θάλασσα κ.α.Απο εκείνη την περίοδο,προτιμάει να πηγαίνει για ύπνο με τον μπαμπά του και άμα δεν του κάνω τα χατήρια μου λέει"Δεν θα κοιμηθώ με εσένα απόψε".Sorry για το off topic αλλά καταλαβαίνω ότι τα πας πολύ καλύτερα απο εμένα και συνέχισε έτσι.Μονο η ψυχούλα τους ξέρει τι καταλαβαίνουνε....

[EvaBar]

Εγώ έκανα πολλά λάθη που τα πληρώνω μέχρι και σήμερα.Θέλουν πολύ προσοχή τα μεγαλύτερα.Όταν υπέφερα και δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου,ερχότανε ο άντρας μου και τον πήγαινε βόλτα,για μπάνιο στη θάλασσα κ.α.Απο εκείνη την περίοδο,προτιμάει να πηγαίνει για ύπνο με τον μπαμπά του και άμα δεν του κάνω τα χατήρια μου λέει"Δεν θα κοιμηθώ με εσένα απόψε".Sorry για το off topic αλλά καταλαβαίνω ότι τα πας πολύ καλύτερα απο εμένα και συνέχισε έτσι.Μονο η ψυχούλα τους ξέρει τι καταλαβαίνουνε....

 

Συνεχίζω εγω το off topic....

εμένα τα έζησε όλα πολύ κοντά. Και να τρέμω απο τον πυρετό με είδε, και στο νοσοκομείο να με πηγαίνουν με το καροτσάκι με είδε, και στο σπίτι τις πρώτες μέρες που ειχα όλο 40 πυρετό και δεν μπορούσα ούτε τουαλέτα να πάω μόνη μου... ανησυχούσε το πουλάκι μου πολύ, αλλά δεν του κρύψαμε τίποτα! Του τα εξηγουσαμε όλα όσο καλύτερα μπορούσαμε και του έλεγα πάντα πως αυτό είναι κάτι περαστικό και πως δεν φταίει το μωρό μας. Φαίνεται πως το κατάλαβε. Πάλι καλα δεν μου κρατάει μούτρα. Απλά τωρα απολαμβάνει το γεγονός ότι δεν χρειάζεται να προσέχει πια πώς θα με κάνει αγκαλιά για να μην πονέσω

[zouzounel]

Περίεργο δεν ειναι? Εμείς που νομίζαμε ότι γνωρίζαμε τα του θηλασμού, περασαμε δύσκολα στο δεύτερο παιδί. Κι εγώ μια απ' τα ίδια, πληγωμένες θηλες από την πρωτη μερα, μαστίτιδα, πυρετός... Και νόμιζα ότι ήμουν προετοιμασμένη, μιας και θηλαζα τον γιο μου για 14 μήνες (σταματησε να θηλάζει λίγο πριν γεννήσω τη μπέμπα, στο τελευταιο τρίμηνο), όμως κάθε φορά ειναι διαφορετική, καθε παιδί εχει τις δικές του απαιτήσεις και τελικά ανακαλύπτεις ότι δεν ξερεις τίποτα, παρά μόνο θεωρίες που πρέπει να τις προσαρμόσεις στο δικό σου παιδί... εγώ τουλάχιστον έτσι ένιωσα...

Η μπεμπα μου τωρα ειναι 10,5 μηνών και συνεχίζει και θηλάζει. Ε τωρα πια μπορώ να πω πως τα δύσκολα του θηλασμού περασαν.

[EvaBar]

Περίεργο δεν ειναι? Εμείς που νομίζαμε ότι γνωρίζαμε τα του θηλασμού, περασαμε δύσκολα στο δεύτερο παιδί. Κι εγώ μια απ' τα ίδια, πληγωμένες θηλες από την πρωτη μερα, μαστίτιδα, πυρετός... Και νόμιζα ότι ήμουν προετοιμασμένη, μιας και θηλαζα τον γιο μου για 14 μήνες (σταματησε να θηλάζει λίγο πριν γεννήσω τη μπέμπα, στο τελευταιο τρίμηνο), όμως κάθε φορά ειναι διαφορετική, καθε παιδί εχει τις δικές του απαιτήσεις και τελικά ανακαλύπτεις ότι δεν ξερεις τίποτα, παρά μόνο θεωρίες που πρέπει να τις προσαρμόσεις στο δικό σου παιδί... εγώ τουλάχιστον έτσι ένιωσα...

Η μπεμπα μου τωρα ειναι 10,5 μηνών και συνεχίζει και θηλάζει. Ε τωρα πια μπορώ να πω πως τα δύσκολα του θηλασμού περασαν.

 

Πόσο δίκιο έχεις! Ετσι ακριβώς είναι. Η θεωρία απο την πράξη, απέχουν πάρα πολύ! Η κάθε πρίπτωση είναι διαφορετική και πραγματικά ότι γνωρίζουμε πρέπει να το προσαρμώσουμε στις ανάγκες μας και στην δική μας περίπτωση. Και εγω έτσι ακριβως το βίωσα.

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

Κορίτσια να είστε καλά και εσείς και τα παιδάκια σας.Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να παραθέτουμε τέτοιες ιστορίες, γιατί και εγώ που είμαι καινούργια στο forum, αν τότε γνώριζα αυτές τις εναλλακτικές ή παρόμοιες ιστορίες, ίσως να είχα ξεπεράσει τα προβλήματα πολύ νωρίτερα.

EvaBar,για το off topic,δεν έκρυβα στο αγόρι μου τα πράγματα,διάλεξα δυστυχώς να τον έχω από μακρυά γιατί δεν άντεχα σωματικά και ψυχικά να ασχοληθώ όπως θα έπρεπε μαζί του.Και αυτό σαν συμβουλή προς αποφυγή για τις μέλλουσες δευτερομανούλες...

[Xristina.]

μπραβο ρε κοριτσια συγκινητικές οι προσπαθειες σας...κι εγω ταλααιπωρηθηκα πολυ για να θηλασουν τα αγαπακια μου αλλα στο τελος τα καταφερα με τη βοηθεια του φορουμ και του συνδεσμου θηλασμου (LLL).Σημερα ειμαστε 8,5 μηνων, φυσικα θηλαζουμε και θα θηλαζουμε για οσο γουσταρουμε....:wink:

[EvaBar]

Κορίτσια να είστε καλά και εσείς και τα παιδάκια σας.Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να παραθέτουμε τέτοιες ιστορίες, γιατί και εγώ που είμαι καινούργια στο forum, αν τότε γνώριζα αυτές τις εναλλακτικές ή παρόμοιες ιστορίες, ίσως να είχα ξεπεράσει τα προβλήματα πολύ νωρίτερα.

EvaBar,για το off topic,δεν έκρυβα στο αγόρι μου τα πράγματα,διάλεξα δυστυχώς να τον έχω από μακρυά γιατί δεν άντεχα σωματικά και ψυχικά να ασχοληθώ όπως θα έπρεπε μαζί του.Και αυτό σαν συμβουλή προς αποφυγή για τις μέλλουσες δευτερομανούλες...

 

 

Πραγματικά αυτός ήταν ο σκοπός που άνοιξα αυτο το θέμα. Να μπορούν όσες μαμάδες περνάνε δύσκολα, να βρούν μια παρηγοριά. Οτι δεν είναι οι μόνες, ότι και άλλες παλέψανε και συνεχίζουν να παλεύουν και τα καταφέρνουν στο τέλος.

Το πως θα δώσουμε στα μεγαλήτερα παιδιά να καταλάβουν τί μας συμβαίνει, είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα. Η μαστίτιδα για μένα όπως και για όλες,ήταν μια περίοδος κρίσης για όλη την οικογένεια. Εγα σαφώς είχα τον σωματικό πόνο, αλλά όλοι υποφέραμε. Ο μικρός μου γιατί δεν μπορούσε να αγκαλιάσει τη μαμά του και επειδή γενικά η μαμά δεν μπορούσε να του προσφέρει αυτά που του προσεφερε μέχρι τότε. Ο άντρας μου ανησυχούσε συνεχώς, ειδικά επειδή ειχα χειρουρηθεί κιολας πέρισυ στο άλλο στηθος (οχι αυτο της μαστίτιδας). Ειχα βγάλει ένα ογκίδιο με τη γέννηση του γιου μου και μετά απο παρακολούθηση τελικά έπρεπε να το βγάλω. Τωρα με το που γέννησα, την 5η μέρα, έβγαλα ένα τεράστιο ογκίδιο ακριβως στο σημείο που είχα χειρουργηθεί. Αντε πάλι παρακεντήσεις, κυτταρολογικές, υπερήχους και μαζί και μαστίτιδα και πόνος και και και... Η κατάσταση λοιπόν ήταν πολύ πιεστική και σωματικά και ψυχικά. Και βέβαια μέσα σε όλα αυτά, να υπάρχει και η νέα ψυχούλα με όλες της τις ανάγκες.

Μετά την τρίτη εβδομάδα, ο άντρας μου ήθελε τόσο να μου πεί να σταματησω το γάλα. Δεν άντεχε να με βλέπει άλλο να ταλαιπωριέμαι και δεν άντεχε άλλο να ανησυχεί. Αλλά τον ρωτούσα πως ένοιωθε, μου έλεγε πως δεν θέλει να μου πει τι σκέφτεται για να μη με απογοητεύσει. Εβλεπε πόσο ήθελα να το παλέψω και γι αυτο κρατιόταν.

 

Γι αυτο, σε μια τέτοια φάση, χρειαζόμαστε μια κάποια στίριξη. Να ξέρουμε έστω πως και άλλες μανούλες πέρασαν πολύ δύσκολα. Να μη νοιώθουμε μόνες!

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

EvaBar καλημέρα.

Ελπίζω να τα πάτε όλο και καλύτερα,να αποτελούν όλα πλέον μία κακή ανάμνηση.Σε σκέφτομαι και σου εύχομαι τα καλύτερα από εδώ και πέρα.Εμεις σε λίγες μέρες κλείνουμε χρόνο και η μικρή κάνει ακροβατικά πάνω στο στήθος όταν τρώει και μετά ξαπλώνει και περιμένει να την γαργαλήσω.Ευτυχισμένο μωρό,ευτυχισμένη μαμά.Και εσείς υπόλοιπες συμπάσχουσες μην το βάζετε κάτω....Κουράγιο και υπομονή,ό,τι δώσετε θα το πάρετε 10πλάσιο πίσω από τα γλυκά αυτά πλάσματάκια...

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

Xristina και zouzounel ένα μεγάλο μπράβο και σε εσάς!!!

Θα χαίρομαι πάντα να ακούω νέα σας και ίσως,αν κάποια μένει κοντά να τα πούμε με τα μωράκια μας για καφέ(και θηλασμό αν προκύψει εκείνη την ώρα).

[mama1]

Πραγματικά μπράβο σας για το κουράγιο και την ψυχική δύναμη που έχετε...προβληματιστηκα λίγο, γιατι μεχρι τώρα θεωρούσα πως αν εχεις θηλάσει με επιτυχιά το πρώτο σου παιδί, ολα ειναι piece of cake στο δεύτερο (ή γενικά στα επόμενα παιδάκια)...

Θηλάζω τον 8μηνων γιο μου (και θα συνεχίσω για πολυ καιρό ακόμα ελπίζω) και στεναχωριέμαι που βλέπω οτι γυναίκες απο το κοντινό μου περιβάλλον(κυρίως) το θεωρούν κατι πάααρα πολυ δύσκολο, ενω έχουν εμενα ζωντανο παραδειγμα που δεν δυσκολεύτηκα καθόλου(οι πρώτες 20 μερες 'γνωριμίας' με το μωρό και την διαδικασία θηλασμού εξαιρούνται κ ολα πηγαν καλα και...και..και...(να μην ξανα αναφερω τα πλεονεκτήματα του θηλασμου εναντι της φορμουλας)

Κι όμως εχω δυο μανουλες πολυ κοντινα μου ατομα, που τα παρατησαν σχεδον κατευθειαν (η μια στις 20 μέρες μεικτού θηλασμού κ η αλλη στις 10-15) παρόλου που έκανα κ εγω οτι μπορουσα για να τις βοηθήσω, να τους παρεχω πληροφορίες, να τους δινω συμβουλες για να αποφυγουν τα λάθη που έκανα εγω (και ευτυχως δεν μου στοιχισαν τον θηλασμο), να τις προτρέπω να αυξησουν τους θηλασμους και να σταματήσουν το μπουκάλι για να αυξηθει η παραγωγη τους και να μην οδηγηθουν σε αποθηλασμο...

Αυτο ομως που μου εκανε περισσοτερο εντύπωση ειναι που γύρισε χτες η αδελφή μου και μου ειπε το εξής (περασε 2 ώρες με τις μανουλες αυτές, ειναι φιλες μας): "Δεν ξέρω κ γω αν θα μπορούσα να θηλάσω αποκλειστικά το παιδί μου,άμα κ οταν κάνω.. Βλέπω οτι ειναι πολυ δύσκολο" και έμεινα με ανοιχτό το στόμα...

Και της λέω, 'καλά, δεν με βλέπεις εμένα, 8 μήνες τώρα; σου φαίνεται δύσκολο αυτο που έκανα; που το έζησες κ απο κοντά; "

Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να επηρεαστηκε τοσο πολυ, μετα απο δυο ώρες που περασε μαζι με δυο νεες μανουλες που δεν θηλάζουν,και τι ειπαν που την εκανε να πιστεψει οτι ο θηλασμος ειναι πολυ δυσκολος και φασαρια, ενω εμενα με ζει 8 μηνες τωρα (ενταξει, δεν μενουμε κ στην ιδια πολη, αλλα απο την αρχη τους πρωτους μηνες ηταν συχνα εδω) δεν καταφερα να υπερισχυσω σαν εικονα εύκολης σιτισης βρέφους;;

 

Εχω απογοητευτει πολύ, και φοβαμαι οτι εχω πλεον καταντησει γραφική, υποστηρίζοντας τον θηλασμό...Πραγματικά, ειναι ενα θέμα που πλεον δεν το συζητάω με κανεναν του περιβάλλοντος μου, μονο με τον αντρούλη μου, που το χει και καμάρι!!...

[jackrussel]

κοριτσια λογω της εμπειριας σας μπορειτε να μας πειτε τι ειναι αυτο που προκαλει την μαστιτιδα,,,ειναι καποιο λαθος που κανει η μαμα η ειναι απλα θεμα τυχης

υπαρχει δυνατοτητα προληψης?

πρεπει να βαζουμε το μωρο στο στηθος πιο συχνα για να μην συμβει?

οταν συμβει το μωρο επιτρεπεται να θηλαζει απο το στηθος που υποφερει?

εσεις σταματησατε να θηλαζετε εκεινη την περιοδο? ειχατε και πυρετο?

ποτε περασε?

 

ευχαριστω

[marilou01]

Κι εγώ στην παρέα σας κορίτσια! Δύο εβδομάδες εντατικής ο μικρός, μια μαστίτιδα που ευτυχώς αντιμετωπίστηκε γρήγορα, αλλά το χειρότερο για μένα ήταν η κύστη κόκκυγα που απέκτησα λόγω της τελείως λάθος στάσης θηλασμού (καθιστή συνέχεια επί ώρες και γερμένη μπροστά). Πήγα για διάνυξη χωρίς αναισθησία γιατί φοβόμουν μην περάσει στο γάλα..το θυμάμαι και ανατριχιάζω..μπρρρ

Ένα έχω να πω, μπράβο μας!!

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

"Γλυκός" γειά σου...

 

Δυστυχώς μόνο βάσει της εμπειρίας μου μπορώ να σου πω για την μαστίτιδα γιατί δεν είμαι γιατρός.Εγώ είχα πολύ βαθειά πληγή στην θηλή στο στήθος που έπαθα και τις 3 φορές μαστίτιδα,με αποτέλεσμα να αποφεύγω να βάζω το μπεμπίνι στο συγκεκριμένο στήθος με την συχνότητα που το έβαζα στο άλλο.Σαν αποτέλεσμα φράξανε οι αδένες,πέτρωσε το στήθος και μετά όσο και να τάιζα το μωρό-με πόνο-από εκεί,η ζημιά είχε γίνει.Άλλοι λένε πως υπάρχει πιθανότητα με πληγωμένες θηλές να περάσει μικρόβιο από το στόμα του μωρού.Αυτοί οι δύο λόγοι είναι οι επικρατέστεροι.

Βάζεις όμως το μωρό όσο αντέχεις στο πονεμένο στήθος για να το αποσυμφορήσει.Η σύμβουλος θηλασμού με βοήθησε να ΄πάρω συμβατή αντιβίωση και να θηλάσω κανονικά,ο πυρετός δεν αποτελεί αντένδειξη και γενικά πιστεύω ότι η σημαντικότερη πρόληψη είναι να πιάσει το μωρό εξ αρχής σωστά την θηλή.Δεν το καταφέρνουν όλα τα μωρά γι΄αυτό είναι πολύ σημαντικό να ζητάμε την σωστή βοήθεια απο νωρίς...Αν εσύ ή κάποια άλλη κοπέλα αντιμετωπίζει τώρα που μιλάμε προβλήματα τέτοιου τύπου,ευχαρίστως να της στείλω πμ με τα στοιχεία της πολύτιμης αυτής συμβούλου που μαζί με το πείσμα μου καταφέρανε να ολοκληρώσουν το στοίχημα που έβαλα με την φύση.Να θηλάσω για όσο θέλει το μωράκι μου.

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

Marilou01 μπράβο και σε σένα κορίτσι μου...

Έυχομαι το ζουζουνάκι σου να είναι πάντα καλά και επίσης η μανούλα του που τόσα υπέφερε αλλά δεν το έβαλε κάτω....

[μινουλα]

μανουλες και εγω στο κλαμπ. Εχω ενα μικρακι 21 ημερων σημερα, απο την πρωτη βδομαδα μου ειχε πληγωσει τις θηλες, ο πονος αβασταχτος, δαγκωνομουν να μην φωναξω, εκλαιγα συνεχεια. Μετα ηρθαν οι μαστιτιδες, ευτυχως τις προλαβα πολυ νωρις, ειχα φωναξει και συμβουλο θηλασμου και με βοηθησε πολυ, περασαν, αλλα το μωρο εξακολουθουσε να μην πιανει καλα το στηθος. Μετα ηρθε η τελευταια μαστιτιδα που με ταλαιπωρει ακομη, ποναω πολυ και δεν θελει καν ο μικρος να μπει στο στηθος, δεν το θελει πια. Του κανω μικτη διατροφη, βγαζω με το θηλαστρο και δινω περιπου 4 γευματα δικα μου τη μερα, και τα υπολοιπα ξενο γαλα. Εχω νοικιασει νοσοκομειακο θηλαστρο, και προσπαθω να αυξησω την παραγωγη, προσπαθω να κανω αντλησεις καθε διωρο. Λιγο δυσκολο, μιας και σχεδον ολη μερα ειμαι μονη με το μωρο στο σπιτι...

Εμενα παντως μου φαινεται σαν πολυ μακρινο ονειρο το να θηλασει το παιδι μου. Δεν θελει το στηθος καθολου, δυσανασχετει.

Μπραβο στις κοπελες που επεμειναν τοσο πολυ και δεν ακουσαν κανεναν να δωσουν ξενο γαλα.

[marilou01]

είναι πολύ σημαντικό να ζητάμε την σωστή βοήθεια απο νωρίς...Αν εσύ ή κάποια άλλη κοπέλα αντιμετωπίζει τώρα που μιλάμε προβλήματα τέτοιου τύπου,ευχαρίστως να της στείλω πμ με τα στοιχεία της πολύτιμης αυτής συμβούλου που μαζί με το πείσμα μου καταφέρανε να ολοκληρώσουν το στοίχημα που έβαλα με την φύση.Να θηλάσω για όσο θέλει το μωράκι μου.

 

ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, το μπράβο πάει σε εσένα, που τα κατάφερες με δυο παιδιά και τόσες δυσκολίες..Εγώ τουλάχιστον είχα ένα να κουμαντάρω

 

Νομίζω τα είπες όλα..Μην ντρέπεστε να ζητήσετε βοήθεια κορίτσια, αρκεί να θέλετε..!

[marilou01]

Μινούλα να σου ζήσει το μωράκι σου! Δεν κάθεται καθόλου στο στήθος τώρα δηλαδή; Η σύμβουλος θηλασμού τι σου είπε;

Από τη δική μου μόνο εμπειρία κρίνοντας, θα σου έλεγα να είσαι απόλυτα ήρεμη και να έχεις το μωρό συνέχεια πάνω σου. Εγώ έτσι έκανα. Επίσης δεν είχα καθόλου ξένο γάλα στο σπίτι.

Και κάτι για την αύξηση της παραγωγής: Θα ρωτήσω το πιο απλό, νερό πίνεις;; Κι όταν λέω νερό δεν εννοώ 5-6 ποτήρια. Εγώ έπινα περίπου 1 με 1 1/2 λίτρο κάθε φορά που θήλαζα, όσο κι αν ακούγεται κουφό..

[μινουλα]

Μινούλα να σου ζήσει το μωράκι σου! Δεν κάθεται καθόλου στο στήθος τώρα δηλαδή; Η σύμβουλος θηλασμού τι σου είπε;

Από τη δική μου μόνο εμπειρία κρίνοντας, θα σου έλεγα να είσαι απόλυτα ήρεμη και να έχεις το μωρό συνέχεια πάνω σου. Εγώ έτσι έκανα. Επίσης δεν είχα καθόλου ξένο γάλα στο σπίτι.

Και κάτι για την αύξηση της παραγωγής: Θα ρωτήσω το πιο απλό, νερό πίνεις;; Κι όταν λέω νερό δεν εννοώ 5-6 ποτήρια. Εγώ έπινα περίπου 1 με 1 1/2 λίτρο κάθε φορά που θήλαζα, όσο κι αν ακούγεται κουφό..

Πινω κοντα στα 2 λιτρα την ημερα, χωρια τα φρουτα που τρωω και οι χυμοι. Ειναι πολυ για μενα, γενικα δεν επινα και ποτε πολυ νερο. Το στηθος δεν το πιανει καθολου. Το βαζω στο στομα του και ενοχλειται.. Τον βλεπω που κανει γριματσες και μετα απο 2-3 ρουφιξιες τραβιεται. Βγαζω με το θηλαστρο τωρα, στην αρχη ειχα αρχισει με 2 γευματα δικα μου τη μερα, και τωρα εφτασα στα 4. Κανω αντλησεις καθε 2ωρο. Δινω ομως και ξενο. Ουτε εγω ειχα σπιτι μου ξενο, μεχρι πριν δεκα μερες που δεν αντεχα με τιποτα τον πονο στις πληγωμενες θηλες και αναγκαστηκα να παρω. Μου ειπαν να αντλω οσο μπορω και να δινω, και το υπολοιπο ξενο. Στη συμβουλο δεν εχω πει οτι δεν θελει πλεον το στηθος. Αλλα και να εχει διαθεση ο μικρος, δεν το πιανει καλα. Το βγαζω και το ξαναβαζω, οσες φορες χρειαστει-μεχρι που εκνευριζεται και μετα δεν το θελει καθολου.

[marilou01]

Μινούλα ό,τι άλλη συμβουλή και να πω θα είναι παρακινδυνευμένη γιατί απλά δεν είμαι ειδικός. Όμως μην το αφήσεις, ήδη η πρόοδος που έχετε κάνει είναι μεγάλη! Καλή δύναμη κοριτσάκι

[EvaBar]

Πινω κοντα στα 2 λιτρα την ημερα, χωρια τα φρουτα που τρωω και οι χυμοι. Ειναι πολυ για μενα, γενικα δεν επινα και ποτε πολυ νερο. Το στηθος δεν το πιανει καθολου. Το βαζω στο στομα του και ενοχλειται.. Τον βλεπω που κανει γριματσες και μετα απο 2-3 ρουφιξιες τραβιεται. Βγαζω με το θηλαστρο τωρα, στην αρχη ειχα αρχισει με 2 γευματα δικα μου τη μερα, και τωρα εφτασα στα 4. Κανω αντλησεις καθε 2ωρο. Δινω ομως και ξενο. Ουτε εγω ειχα σπιτι μου ξενο, μεχρι πριν δεκα μερες που δεν αντεχα με τιποτα τον πονο στις πληγωμενες θηλες και αναγκαστηκα να παρω. Μου ειπαν να αντλω οσο μπορω και να δινω, και το υπολοιπο ξενο. Στη συμβουλο δεν εχω πει οτι δεν θελει πλεον το στηθος. Αλλα και να εχει διαθεση ο μικρος, δεν το πιανει καλα. Το βγαζω και το ξαναβαζω, οσες φορες χρειαστει-μεχρι που εκνευριζεται και μετα δεν το θελει καθολου.

 

Το μικρό σου δεν πιάνει μόνο τη θηλή απο το στήθος που έχει μαστίτιδα ή και απο τα 2 στήθη; Απο την προσωπική μου πείρα θα σου πω, -πως η μικρή δεν έπιανε τη θηλή του πάσχοντως μαστού, μέχρι που αποθεραπευτικα πλήρως. Ενα μήνα μετά δηλαδή... Στο άλλο μαστό θήλαζε κανονικά. Εγω κατέληξα πως μάλλον η γεύση του γάλατος είχε αλειωθεί και γι αυτό δεν το ήθελε. Εν το μεταξύ είχα και μια τεράστια πληγή στη θηλή που είχε ουσιαστικά αλλάξει το σχήμα της και ίσως να μην την πολυβόλευε κιόλας. Πάντως μετά απο ένα μήνα που δεν είχε θηλάσει καθόλου απο το αριστερό στηθος, κατάφερα τελικά να την ξαναβάλω. Σιγά σιγά και με πολύ υπομονή βέβαια.

Κι απο εμένα ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε όλες όσες το παλευουμε για να μπορέσουν τα παιδάκια μας να έχουν το καλύτερο. Θα ήθελα επίσης να προσθέσω πως δεν πρέπει να στεναχωριέστε αν αναγκαστειτε να δώσετε ξένο για κάποιες μέρες. Το σημαντικό είναι να παλέψετε να αποθεραπευτείτε ωστε να μπορέσετε να θηλάσετε για όσο πραγματικά θέλετε. Εγω έδωσα σχεδόν 10 μέρες συμπλήρωμα. Απο τον πυρετό και την ταλαιπωρία, απλά το γάλα απο το ένα στήθος μόνο δεν έφτανε σε κάποια φάση. Μετά όμως σιγά σιγά το μείωσα και τελικά το έκοψα. Μην αγχώνεστε λοιπόν γι αυτό.

 

ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ πάνε 6-7 εβδομάδες που πια έχω αναρωσει. Ηταν πάρα πολύ δύσκολο. Ολοι οι γιατροι στους οποίους είχα απευθυνθεί, μου είπαν πως γλύτωσα το χειρουργείο μόνο λόγω της επιμονής μου. Βέβαια ακόμα υπάρχουν κατα καιρούς μικροπροβλήματα. Αλλά δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που πέρασα. Πρίν απο μερικές μέρες είχα πάλι έναν φραγμένο πόρο. Κοκκινίλα και πόνο σε συγκεκριμένο σημείο στο στήθος. Εβαλα τη μικρή να θηλάσει όσο περισσότερο γινόταν και αντιμετωπίστηκε γρήγορα.

Σήμερα, έχω πάλι στήθος τούμπανο και γρομπαλάκια. Πιστεύω όμως πως σε μερικές μέρες θα στρώσει.

 

Γιατί έπαθα μαστίτιδα...μμμμμμ

Αναρωτήθηκα πάρα πολύ όσο ήμουν άρρωστη. Κατέληξα πως για μένα ήταν ένας συνδιασμός απο γεγονότα που με οδήγησαν εκεί.

Απο τη δεύτερη μέρα της ζωής της μικρής μου, είχα πληγές και στις δυο θηλές και όχι λόγω κακής τοποθέτησης του μωρού, αλλά επειδή το δέρμα μου είναι πολύ ευαίσθητο. Οι πληγές έκαναν να κλείσουν 3 μήνες!

Ειχα λοιπόν πληγές. Είχα όμως και πααααρα πολύ γάλα. Ακολούθησα την τακτική "στήθος ανα γεύμα", όπως με συμβούλεψαν στο μαιευτήριο. Θεωρησα πως ίσως με βοηθούσε να ελέγξω την υπερπαραγωγή που είχα στον γιό μου και γι αυτό ακολούθησα αυτη την τακτική. Πλέον καταλήγω πως εμένα τουλάχιστον, δεν με οφέλησε, Ισα ισα, ίσως να ήταν και ένας από τους λόγους που έπαθα τη μαστίτιδα. Αυτοι οι 2 παράγωντες πιστεύω ότι συνέβαλαν στη μαστίτιδα. Τα πράγματα χειροτέρεψαν, όταν ακολούθησα τη συμβουλή του γιατρού να βάζω ζεστές κομπρέσες για να βγεί το γάλα. Ναι μεν έβγαινε πιο εύκολα το γάλα, αλλά βοήθησαν τελικά στο να εξαπλωθεί η φλεγμονή. Το αποτέλεσμα ήταν πως μετά απο 20 μέρες αντιβίωσης το στήθος μου έβγαζε ακόμα πύων. Πάνω στον μήνα πλέον είχε καθαρίσει εντελώς το γάλα.

 

Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Σε κάποιο άλλο θέμα, είχε η Αγλαία κάνει ποστ ένα κείμενο του ΠΟΥ αν δεν κάνω λάθος με τις αιτίες και τους τρόπος αντιμετώπισης της μαστίτιδας. Εκείνο είναι πολύ αναλυτικό και διαφωτιστικό.

Κουράγιο σε όλες τις μανούλες! Μην το βάζετε κάτω!

[EvaBar]

Καλησπέρα μανούλες

σας γράφω γιατί δυστυχως είμαι πάλι με μαστίτιδα. Στο άλλο στήθος αυτή τη φορά. Βέβαια, δεν έχει καμία σχέση με την προηγούμενη που η κατάσταση ήταν πραγματικά τραγική. Τωρα αμέσως αναγνωρισα τα συμπτώματα. Πόνος σε όλοι το σώμα, κομάρες, πυρετός, κοκκινίλα και πόνος στο στήθος. Ξεκίνησα αμέσως αντιβίωση και θα με δεί η γιατρός σε μια εβδομάδα.

Αυτό που με προβληματίζει είναι περισσότερο το γεγονός πως θα απορυθμιστεί πάλι η παραγωγή μου και θα χρειαστεί χρόνος για να στρωσει πάλι.

Δεν εχω βεβαια άλλη επιλογή απο το να επιμείνω.

Καλή συνέχεια σε όλες μας.