ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ?

[LA LATINA]

Εχω να κανω μια ερωτηση....αλλες εχουμε προβληματα σοβαρα με τα πεθερικα αλλες ακομη και με τους γονεις μας...τι θα πειτε στα παιδια σας?? Δεν εννοω φυσικα να πιασετε ενα τετραχρονο και να αρχισετε να λετε οτι η γιαγια δεν ηθελε τη μαμα ή δε βοηθησε ή προσπαθούσε να κανει το μπαμπα οτι θελει...αλλα ...θα ερθει μια μερα που θα ειναι σε ηλικια να ρωτησουν και θα ρωτησουν.....μεχρι τοτε θα εχουν και μια ιδεα του στυλ θα χτυπησει ενα τηλεφωνο και θα ακουσει το παιδι "ωχ αντε παλι" η θα ακουσει "παλι θα ερθουν, παλι θα παμε?" θεωρειτε οτι θα φαρμακωσετε την ψυχη τους αν τους πειτε τι ακριβως εγινε ή οτι πρεπει να ξερουν??? και μη μου δωσετε τη διπλωματικη απαντηση "θα καταλαβαουν απο μονα τους" γιατι οι παππουδες λογω του οτι μετανιωσαν για οτι εκαναν στα παιδια τους με τα εγγονια ειναι αγγελοι, ουτε χατηρια χαλανε, ουτε το χαρακτηρα τους θα δειξουν ποτε....νομιζουν οτι κλεινουν θεση στον παραδεισο ισως ετσι....

Μια μανα ομως....που θα ερωτηθει.....πχ "μαμα η γιαγια τι ειπε οταν εμεινες εγκυος σε μενα?" ενα ερωτημα λεω στην τυχη τι λεμε???? Καλυπτουμε η λεμε την αληθεια???? και σε τι ηλικια πιστευετε οτι πρεπει αν πρεπει να τη μαθουν???

Παραδειγμα μια κοπελα που εχει περασει του Χριστου τα Παθη τι λεει???? Παιδακι μου ολα καλα?....τι ειναι το σωστο κατα τη γνωμη σας???

[PEPI1979]

Μπορεί να τα έλεγα μετά από αρκετά χρόνια όταν θα είχαν την ωριμότητα να τα κατανοησουν . Ποτέ σε μικρα , δηλαδη θα έλεγα κάτι αν ήταν πάνω από 14-15 ετων . Ετσι πιστεύω δεν ξερω αν σε καταλαβα καλά!

[sonia :)]

Να σου πω κάτι; Σε καμιά οικογένεια οι σχέσεις δεν είναι οι τελειότερες που θα μπορούσαν. Πάντα υπάρχουν διαφωνίες, πάντα κάποιος θα πει κάτι και θα μας πειράξει. Ίσως πληγωθούμε αληθινά από γονείς ή πεθερικά...ΟΜΩΣ, εσύ αν ήσουν παιδί θα ήθελες να ξέρεις τι συμβαίνει; Εγώ έχω φτάσει 29 και δεν θέλω να ακούω τίποτα για την γιαγιά και τον παππού μου. Σίγουρα έκαναν λάθη με τους γονείς μου, υπήρχαν στιγμές που μίλησαν σκληρά όμως, ήταν η γιαγιά και ο παππούς μου. Τώρα που μεγάλωσα ξέρω καλά τι ήταν πραγματικά και μπορώ μόνη να κρίνω και να βγάλω συμπεράσματα για το που να δώσω δίκιο. Ποτέ δεν ανεχόμουν καμιά κουβέντα για πρόσωπα που σε μένα έχουν φερθεί άψογα. Ας τα βάλουν μαζί τους εκείνοι που έχουν πρόβλημα, γιατί το παιδί...;

[tzo28]

Κι όμως τα παιδιά καταλαβαίνουν...Η μαμά μου είχε πολλά προβλήματα με την πεθερά της.Με λιγα λόγια της έκανε τη ζωή ποδήλατο και χωνότανε σε όλα.Εγώ γύρω στα 10 που άρχισα να συνειδητοποιώ πράγματα έπαψα να τη θέλω.Και τα αδέρφια μου το ίδιο...

Δεν χρειάστηκε να μας πει κάποιος κάτι..βλέπαμε συμπεριφορές,ακούγαμε συζητήσεις των μεγάλων κτλ. Όταν κάποιος δεν φέρεται καλά στη μάνα σου,μόλις το καταλάβεις τον απομακρύνεις ασυναίσθητα...

[maan]

τα παιδιά πρέπει να ξερουν ότι οι γιαγιάδες κ παππούδες είναι συγγενείς μας κ η ευρύτερη οικογένειά μας...

όπως όλοι οι άνθρωποι μπορεί κάποια στιγμή να μας στεναχώρησαν, αλλά κάποιες άλλες φορές μας έδωσαν χαρές και οτι είναι σημαντικά πρόσωπα στη ζωή μας..

 

στη θέση που τους αρμόζει...ευρύτερη οικογένεια..

 

και επειδή είναι οικογένειά μας και τους αγαπάμε τους συγχωρούμε όποιο λάθος έκαναν που μας στεναχώρησε (αν το παιδί είναι σε μεγαλύτερη ηλικία μπορούμε να το συζητήσουμε μαζί του) όπως και αυτοί συγχωρούν τα δικά μας ενδεχόμενα λάθη..

 

Γενικά είμαι της άποψης να μην λέμε ψέμματα σε κάποιο παιδί, επειδή θα βρεθούμε εκτεθειμένοι αργά ή γρήγορα..

απλά να παρουσιάζουμε την αλήθεια έτσι που να είναι εύκολο και κατανοητό να την δεχτούν και χωρίς να τους δημιουργήσει πρόβλημα

[LA LATINA]

Μπορεί να τα έλεγα μετά από αρκετά χρόνια όταν θα είχαν την ωριμότητα να τα κατανοησουν . Ποτέ σε μικρα , δηλαδη θα έλεγα κάτι αν ήταν πάνω από 14-15 ετων . Ετσι πιστεύω δεν ξερω αν σε καταλαβα καλά!

 

ακριβως για αυτες τις ηλικιες μιλαω!

[PEPI1979]

Ετσι ναι γιατι τοτε εχει την ωριμοτητα να το καταλαβει από μονο του το παιδι .

[marinaki181]

κοριτσάκι, και η δική μου μαμά είχε θέμα με την πεθερά της, ποτέ όμως μπροστά μας δεν μας έδωσε να το καταλάβουμε ή να εννοηθεί κάτι...

το καταλάβαμε βέβαια κάποιοα στιγμή μόνοι μας....

[LA LATINA]

εγω λεω να μην καταλαβουν απο μονα τους γιατι εγω που ετσι καταλαβα δε μου αρεσε καθολου....επισης το οτι ο πατερας τους μεχρι τα 14 ετρωγε τρελλο ξυλο και κλωτσιες στη σπονδυλικη στηλη και κυκλοφορουσε μελανιασμενος απο εναν ανθρωπο που ποτε δεν τον αγκαλιασε, μεχρι και σε σεισμο πηρε τον αλλο γιο κι εφυγε κι αφησε τον αντρα μου μεσα, ποτε δεν του μιλησε, μονο λεφτα του εδινε και μεχρι τα 33 κουβεντα δεν ανταλλαξαν, αυτα θα τα πει κι ο ιδιος φοβαμαι......

[sonia :)]

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλή η εφηβεία για να φορτωθεί το παιδί κάποια αλήθεια που (πιθανόν) για χρόνια δεν είχε καταλάβει...

[Rea_1971]

Φαντάσου τα παιδιά σου να σε ρώτήσουν και να πεις τα δικά σου.

Μετά να ρωτήσουν τους παπούδες και να πουν και αυτοί τα δικά τους.

 

Άσε τα παιδιά σου να αποκτήσουν ιδία αποψη για τους παπούδες τους και μην τους φαρμακώσεις τις αθώες ψυχούλες τους.

[LA LATINA]

αυτο λεω τελικα

οτι δεν αξιζει

εξαλλου μπορει καποιος να εχει μετανιωσει για κατι και να εχουν περασει 15 χρονια

αμα δειξεις οτι το θυμασαι ειναι σα να διαγραφεις και τα 15 ενδιαμεσα χρονια

δηλαδη οτι και καλα τα κρατουσες ολα για να τα χρησιμοποιησεις μια μερα

εγω τουλαχιστον δε θα πω τιποτα αφου δεν ειναι γονεις μου

ο αντρας μου ας αποφασισει εκεινος

[riniw 1980]

να σου πω....τον πατέρα μου δεν τον ήθελαν ποτέ...10 παιδιά κάνανε με τη μάνα μου τίποτα!!!όσο ζούσε η μαμά μου μπροστά μας δεν έδειχνε τίποτα ίσα-ίσα που μας έπαιρνε η γυναίκα και μας πήγαινε απο κεί να δεί και τους γονείς της...η μαμά μου πέθανε πριν 20 χρόνια αλλά και πάλι ο μπαμπάς(παρ'ολα τα στραβά του ομολογουμένως )δεν μας έκοψε σχέσεις...μεγαλώνοντας όμως όλα μας συνειδητιποιήσαμε κάποια πράγματα και οι σχέσεις σταματήσαν απο εμας..σκέψοου οτι η γιαγια η απο εκεί οταν πέθανε δε νιώσαμε τίποτα...οπότε μην προβληματίζεσαι τα παιδιά ότι και να πεις εσυ θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβουν μόνα τους

[Melina22]

Η γνώμη μου είναι ότι όσο κ άσχημη να είναι η σχέση κάποιου με τους παπούδες κ γιαγιάδες από όποια πλευρά κ αν είναι δεν είναι καλό οι γονείς να μιλήσουν άσχημα για αυτούς στα εγγόνια όταν είναι μικρά. Μπορούν να πουν ότι υπάρχουν διαφωνίες όπως κ με κάθε ενήλικα, αλλά σε καμία περίπτωση να μην τους χαρακτηρίσουν άσχημα γιατί έτσι βάζουν το παιδί σε οδυνηρό δίλημμα ανάμεσα στις δύο πλευρές, στη μέση των καυγάδων, μια θέση που είναι συναισθηματικά ανυπόφορη για ένα παιδί.

 

Τα παράπονά μας για γονείς ή πεθερικά επιβάλλεται να τα συζητάμε ιδιαιτέρως και να τα κρατάμε μακριά απ τη μαγική σχέση των παιδιών με τους παππούδες τους. Είναι παρόμοιο με αυτό που λέμε για τους γονείς. Κανένα παιδί δεν θέλει ν ακούει αρνητικά για την μαμά ή τον μπαμπά του γιατί πληγώνεται. Κάτι τέτοιο ισχύει κ για τον παππού κ την γιαγιά...

 

Οπότε εφόσον τα παιδιά αντιλαμβάνονται πολλά περισσότερα μόνο κ μόνο απ' την ατμόσφαιρα όπως ειπώθηκε αν μας ρωτήσουν θα ομολογήσουμε πως κ οι μεγάλοι πολλές φορές διαφωνούν, αλλά πως η γιαγιά κ ο παππούς αγαπούν πολύ τα εγγονάκια τους κ δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο.

 

Όταν μεγαλώσουν είναι διαφορετικά...

[tsixlofouska]

Δεν θα ήθελα να χαλάσω την εικόνα του παιδιού μου για τον παππού και την γιαγιά.Το έπαθα σαν παιδί και είναι πραγματικά πολύ άσχημο.Άκουγα τον μπαμπά μου και αντίστοιχα τη μαμά μου να κατηγορούν ο ένας τους γονείς του άλλου.Επαφές είχαμε,και μάλιστα πάρα πολύ στενές και με τις δύο πλευρές.Μιλάγανε κανονικά.Θέλω να πω πως δεν είχαν σοβαρά προβλήματα και πάλι εγώ ''έπιανα'' στον αέρα σκόρπια λόγια που με έβλαψαν.

Τους έβλεπα πολύ αρνητικά.Ο μπαμπάς μου έλεγε πως η μαμά της μαμάς μου νοιαζόταν για το ένα της παιδί.Το είχα πει ουκ ολίγες φορές στη γιαγιά μου αυτό,μεγαλώνοντας.Σε μια γιαγιά που με μεγάλωσε και που δεν μου χάλασε ποτέ χατήρι.Συμπεραίνοντας...δεν είχε σημασία σε ποιο παιδί είχε η γιαγιά μου αδυναμία.Μετράει το ότι εμένα με αγαπούσε και με φρόντιζε με λατρεία.

Δεν θα δηλητήριαζα ποτέ τις ψυχούλες των παιδιών μου για να βγάλω δικά μου παράπονα και θυμό.Προτιμότερο είναι να τα πω σε έναν τοίχο

[tzini]

οταν μεγαλωσουν πολυ (πχ 20 ετων, κ εχει αποδιμησει σιγουρα εν τοπο αερινο -κ δεν ξερω που αλλου- η γιαγια) ναι θα τους πω την αληθεια.

θα βγει σαν το λαδι πανω απ το νερο.

[sogni d'oro]

Δεν πρέπει να μιλάμε αρνητικά (όσο αυτό είναι εφικτό) αλλά αν η συναισθηματική νοημοσύνη τους είναι μεγάλη, δεν θα καταλάβουν έστω και μικρά που είναι?

[momitsi]

να που πρεπει να σου πω...αστα να καταλαβουν απο μονα τους!δεν μιλαμε ποτε ασχημα για κανεναν απο την οικογενεια-ειτε ειναι γονεις ειτε πεθερικα ειτε ο συζυγος,το εχω ζησει ως παιδι να με φορτωνει η μανα μου με το τι εχει περασει και πιστεψε με ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ,δεν φταιει το παιδι να ακουει τετοια πραγματα σε μικρες ηλικιες, μεγαλωνοντας θα καταλαβει πιστεψε με!

[ΜΙΑ]

Δεν πρέπει να μιλάμε αρνητικά (όσο αυτό είναι εφικτό) αλλά αν η συναισθηματική νοημοσύνη τους είναι μεγάλη, δεν θα καταλάβουν έστω και μικρά που είναι?

Οπως ακριβως το ειπες..............ΟΣΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟ!!

Το θεμα οτι και εμεις ανθρωποι ειμαστε και πολυ φοβαμαι οτι καποια στιγμη θα μας ξεφυγει κατι που δεν πρεπει!

[joela]

Προσωπικά θα κάνω οτι κ οι γονείς μου.Τη μητέρα μου δε την θέλανε τα πεθερικά τις(ακόμα και στα ίδια τους τα παιδιά φερθήκανε απαίσια) τα οποία οχι μόνο δεν πατήσανε στο γάμο,αλλά ούτε στις γεννήσεις μας τα βαφτίσια μας και γενικώς αν οι γονείς μου δεν επιμένανε να μας πηγένουν όταν ανεβαίναμε στο χωριό,στο δρόμο να τους συναντούσαμε δεν θα τους αναγνωρίζαμε.Πο΄τε δεν ακούσαμε ευθέως τι ακριβώς συνέβενε,αλλά όσο μεγαλώναμε,λίγες κουβέντες η μια μεριά,λίγες ο άλλος καταλαβαίναμε οτι δεν είχαν κ τις καλύτερες των σχέσεων(κατά διαστήματα δεν μιλιώντουσαν καν).

Παρ'ολα αυτά,για εμάς πάντα ήταν οι παππόυδες και δεν μας αφορούσε το τι είχαν οι γονείς μας μαζί τους και το αντίθετο.

Μέχρι που στα 22 μου περίπου ο πατέρας μου μπήκε για ένα πολύ σοβαρό χειρουργείο το οποίο δεν ξέραμε αν θα ξαναβγεί......

Οταν η μητέρα μου λοιπόν πήρε τη γιαγιά μου να της πεί οτι ο γίος της θα μπεί για το χειρουργείο(μπροστά μου έγινε αυτό) κ της είπε να έρθει γιατί οτι και να έγινε το παιδί θέλει τη μάνα του(όσο χρονών και να είναι),εκείνη ξέρετέ τη απάντησε?(το άκουσα με τα ίδια μου τα αφτιά........"Ρώτησα γιατρούς και μου είπαν οτι δεν θα τη βγάλει και δεν μας περισσεύουν χρήματα για το ταξίδι..........

Φυσικά μετά απο αυτό.....ούτε να τους δω στα μάτια μου......και όταν μια φορά η αδερφή του μπαμπά μου πήγε να τους δικαιολογίσει......η δική μου αδερφή και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ έκανε, τους είπε....πείτε στον Τάδε...οτι όταν είναι να ΨΟΦΗΣΕΙ....μην μας ειδοποιήσετε,και λεφτά να έχουμε....δεν πρόκειτε,να έρθουμε ούτε για να ΦΤΥΣΟΥΜΕ στον τάφο του......

Οπότε δεν χρειάζεται να πείτε τπτ...κάποια στιγμή όλα μαθαίνονται....και τα παιδιά σας θα πρέπει να κρίνουνε οχι με το τι περάσατε εσείς αλλά εκείνα.Για 'μενα και τα αδέρφια μου το θέμα είναι πια προσωπικό....γι'αυτό και αυτή η συμπεριφορά απεναντί τους!!!!

[kwtina]

Εχω να κανω μια ερωτηση....αλλες εχουμε προβληματα σοβαρα με τα πεθερικα αλλες ακομη και με τους γονεις μας...τι θα πειτε στα παιδια σας?? Δεν εννοω φυσικα να πιασετε ενα τετραχρονο και να αρχισετε να λετε οτι η γιαγια δεν ηθελε τη μαμα ή δε βοηθησε ή προσπαθούσε να κανει το μπαμπα οτι θελει...αλλα ...θα ερθει μια μερα που θα ειναι σε ηλικια να ρωτησουν και θα ρωτησουν.....μεχρι τοτε θα εχουν και μια ιδεα του στυλ θα χτυπησει ενα τηλεφωνο και θα ακουσει το παιδι "ωχ αντε παλι" η θα ακουσει "παλι θα ερθουν, παλι θα παμε?" θεωρειτε οτι θα φαρμακωσετε την ψυχη τους αν τους πειτε τι ακριβως εγινε ή οτι πρεπει να ξερουν??? και μη μου δωσετε τη διπλωματικη απαντηση "θα καταλαβαουν απο μονα τους" γιατι οι παππουδες λογω του οτι μετανιωσαν για οτι εκαναν στα παιδια τους με τα εγγονια ειναι αγγελοι, ουτε χατηρια χαλανε, ουτε το χαρακτηρα τους θα δειξουν ποτε....νομιζουν οτι κλεινουν θεση στον παραδεισο ισως ετσι....

Μια μανα ομως....που θα ερωτηθει.....πχ "μαμα η γιαγια τι ειπε οταν εμεινες εγκυος σε μενα?" ενα ερωτημα λεω στην τυχη τι λεμε???? Καλυπτουμε η λεμε την αληθεια???? και σε τι ηλικια πιστευετε οτι πρεπει αν πρεπει να τη μαθουν???

Παραδειγμα μια κοπελα που εχει περασει του Χριστου τα Παθη τι λεει???? Παιδακι μου ολα καλα?....τι ειναι το σωστο κατα τη γνωμη σας???

 

Δε λες τίποτα κ κάνεις τον καραγκιόζη για το παιδί κ τον άντρα σου. Κ όταν περάσουν τα χρόνια κ μπορείς να μιλήσεις με το παιδί τότε, αν κ εφόσον το παιδί ρωτήσει, λες κάποια πράγματα κ πάλι χωρίς λεπτομέρειες.

[mommymommy]

κι εγω δεν εχω καλες εμπειριες απτα πεθερικα ιδιαιτερα απτη πεθερα και ειδικα τωρα που χωριζω φανταζομαι θα πει πολλα ακομα... το παιδι μου ειναι 10 μηνων αλλα δεν προκειται να του αναφερω τετοια θεματα οταν μεγαλωσει. πιστευω αγαπανε το παιδι και αυτο μονο με νοιαζει να νοιωθει οτι η οικογενεια του τον αγαπαει. επειδη εμενα δε με πανε αυτο δεν εχει να κανει με το εγγονι τους.τωρα αν τυχον μιλαει η πεθερα αργοτερα μπροστα στο παιδι μου με οχι ωραια λογια για μενα αυτο με ανησυχει λιγο με την εννοια οτι θα στεναχωριεται το παιδι αλλα φανταζομαι οτι αν νιωσει ασχημα με καποιο τροπο θα το εκδηλωσει και θα το καταλαβουν. οπως εγινε και με τη συνυφαδα μου και αυτη χωρισμενη που οταν αρχισε να τη "στολιζει" η πεθερα μου μπροστα στο παιδι της αυτο απλα σταματησε να πηγαινει να βλεπει τη γιαγια!!!