απεβαλα στις 22 βδομαδες δίδυμα

[patousitsa]

ευχομαι καλη δυναμη και κουραγιο! ευχομαι απο καρδιας ενα μωρακι να σου καταλαγιασει αυτο που αισθανεσαι. ο θεος να δινει κουραγιο σε ολες τις γυναικες που περνανε κατι τετοιο

[psixi]

Τραγικα ειναι ολα αυτα που περιγραφεται και με κανουν να λυπαμαι οσο τιποτα αλλο.Ευχομαι μονο να βρειτε κουραγιο και δυναμη να προχωρησετε...Μακαρι να μην συνεβαιναν σε καμια μαμα αυτα...:sad:

[mamabamia]

Αχ κοπέλα μου σε νιώθω απόλυτα. Ο ψυχικός πόνος δεν περιγράφεται. Το σωματικό πόνο θα τον ξεχάσεις γρήγορα, θα δεις. Πώς γέννησες, φυσιολογικά ή καισαρική; Εγώ γέννησα τα διδυμάκια μου στις 26 βδομάδες φυσιολογικά χωρίς περινεοτομή. Το αίμα (τα λόχεια) κράτησε 20 ημέρες. Στις 40 ημέρες πήγα για υπέρηχο στο γιατρό. Αν θυμάμαι καλά στο μεταξύ είχε έρθει και η πρώτη περίοδος. Εμένα ο γιατρός μου είχε πει ότι μπορώ να ξαναπροσπαθήσω 6 μήνες μετά. Αλλά επειδή δεν ήμουν καλά ψυχολογικά μου επέτρεψε στους 4 μήνες.

[black_rose]

Έχω περάσει ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια κατάσταση με σένα!Το καλοκαίρι του 2008 γέννησα τα διδυμάκια μου στις 21 εβδομάδες.Φυσικά δεν τα κατάφεραν Εμένα μου είχαν πει να προσπαθήσω μετά απο 4 περιόδους.Τα λόχεια μου κράτησαν περίπου 20 μέρες.Εγώ έκανα και απόξεση μετά τη γέννα γιατί μου είπαν οτι πάντα υπάρχουν υπολείμματα στη μήτρα και καλό είναι να καθαριστεί.Περίμενα πως και πως να μου έρθει η περίοδος για να μείνω ξανά έγκυος.Σε καταλαβαίνω γιατί τα έχω περάσει!Η περίοδος όμως δεν ερχόταν (δεν ξέρω γιατί μπορεί απο το άγχος μου) και ο γιατρός μου έδωσε duphaston χάπια για να μου έρθει.Δεν είχα σκοπό να ακούσω κανέναν γιατρό και ήθελα να βάλω μπρος για μωρό αμέσως.Τελικά είχα αρκετές ανωμαλίες στον κύκλο μου και έκανε ένα 6 μηνο περίπου για να στρώσει!Έμεινα τελικά έγκυος,πήγαν όλα καλά αυτή τη φορά και τώρα έχω έναν γιο 12 μηνών!Δεν πρόκειται να το ξεπεράσεις ποτέ αυτό που έζησες αλλά το μόνο σίγουρο είναι οτι θα γίνεις μαμά!

[αντζελ]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! ειχα αρχίσει να ανησυχώ γιατί τις πρώτες μέρες ειχα σταγόνες και τωρα εχω ροή κανονικά, και μετά απο αυτό που πέρασα ψάχνω άλλο γιατρό, δεν εχω εμπιστοσύνη στον δικό μου ουτε για ερώτηση τέτοιου είδους. Γέννησα φυσιολογικά με επισκληρίδιο και απο ότι μου ειπαν δεν χρειάστηκε πολύ καθάρισμα.

[tzini]

ρε κοριτσι...,

απλα να σου πω με το καλο η καινουργια προσπαθεια κ ευχομαι να σου πανε ολα καλα.( κ σε ολες σας)

[pinakiiii]

καλημερα!!

ευχομαι τα πραγματα στο μελλον ειναι καλυτερα για σενα ....μπορει να μην εχω περασει ακριβως αυτο που εζησες αλλα και εγω εχασα το γιο μου 35 εβδομαδων...το σωματικο ειναι το τελευταιο..η ψυχολογια ειναι η ιδια για μενα εδω κ 3,5 μηνες.ο γιατρος μου ειπε να ξαναπροσπαθησω σε 6 μηνες ενω μετα τη καισαρικη τα λοχεια μου κρατησαν 40 μερες...και καπακι μου ηρθε και περιοδος!δε ξερω αν ειναι το ιδιο μεσενα αλλα σου καταθετω τη δικη μου εμπειρια.

να εισαι καλα...να χαιρεσαι τη καθημερινοτητα γιατι αυτο εχει σημασια...

ζησε το σημερα οσο δυσκολο και να ειναι και το αυριο θα ερθει και θα ειναι καλυτερο!

στο λεω αυτο γιατι με το περασμα των ημερων αντιληφθηκα οτι αναμενοντας να περασουν αυτοι οι 6 μηνες εχασα το σημερα..και ποτε δε ξερεις τι σου ξημερωνει!

ολα θα γινουν...με αισιοδοξια πανω απ ολα!

φιλια!!

[fka]

Λυπάμαι πάρα πολύ για ότι έπαθες. Είμαι σίγουρη ότι είναι πολύ πιο άσχημο από αυτό που πέρασα εγώ και θα στο περιγράψω γιατί σχετίζεται με την δικιά σου περιπέτεια. Πιο πάνω περιγράφει μια κοπέλα ότι της είπε ο γυναικολόγος της για κάποια κοπέλα που έμεινε έγκυος σε τρίδυμα από εξωσωματική γονιμοποίηση, έκανε μείωση και έμεινε με δίδυμα, έχασε το ένα και τελικά γέννησε ένα υγιές παιδάκι. Αυτή είναι και η δική μου ιστορία. Πράγματι έκανα μείωση στην 12η βδομάδα, στην 22η μπήκα εκτάκτως στο μαιευτήριο για περίδεση (στο τσακ δεν έχασα και τα 2) και στην 28η διαπιστώθηκε ότι σταμάτησε η καρδιακή λειτουργία στο ένα από τα δύο έμβρυα! Από εκείνη την στιγμή και μετά έκανα κάθε 3 μέρες εξετάσεις αίματος και ούρων, κάθε βδομάδα υπέρηχο, ενώ η γυναικολόγος μου επέμενε συνέχεια να της αναφέρω εάν νοιώθω κάτι ασυνήθιστο. Η ίδια ήταν πολύ ανήσυχη για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης και από ότι κατάλαβα κανείς δεν μπορεί να ξέρει πως θα αντιδράσει ο οργανισμός της εγκυμονούσας. Σε εσενα αυτό συνέβη σε πολύ νωρίτερο στάδιο οπότε δεν ξέρω για πόσο καιρό θα μπορούσες να έχεις μέσα σου ένα νεκρό έμβρυο. Στην φτωχή μου λογική, η φύση μάλλον έκανε καλά το έργο της, και απέβαλες και τα δύο. Όσο και άν ακούγεται κυνικός ο τρόπος που το λέω, η φύση προστατεύει τη μητέρα για να είναι σε θέση να φέρει και άλλα παιδιά στον κόσμο. Η γυναικολόγος μου επέμενε οτι δεν θα ξεπεράσουμε τις 36 εβδομάδες γιατί πλέον βάζω σε μεγάλο κίνδυνο εμένα και ένα βιώσιμο έμβρυο. Πράγματι στις 36 βδομάδες γέννησα με καισαρική ένα υγιέστατο κοριτσάκι που σήμερα είναι 20 μηνών. Από τότε πέρασα πολλές αγωνίες για την ανάπτυξη του και για το εάν έχει επηρεαστεί από την "συμβίωση" του με ένα νεκρό έμβρυο, κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου απίθανο. Ήμουν τυχερή μέσα στην ατυχία μου να έχω τώρα ένα παιδάκι υγιές. Εάν είχε επηρεαστεί ή είχε γεννηθεί πολύ πρόωρα, όλα αυτά πιθανά σενάρια, δεν ξέρω τι προβλήματα θα είχα τώρα. Πάντα σκέφτομαι πως θα ήταν η αδελφούλα της και με στενοχωρεί πολύ αυτή η σκέψη. Βλέπω στο δρόμο δίδυμα και σκέφτομαι τη δίδυμη αδελφούλα της.

Όσον αφορά στο λάθος του γιατρού σου, χωρίς βέβαια να ξέρω όλα τα δεδομένα, νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι περισσότερο. Σε καμία περίπτωση δεν βγάζουν το νεκρό έμβρυο! Αυτό δεν γίνεται τεχνικά! Ο τοκετός είναι μια διαδικασία που εάν ξεκινήσει πρέπει να τελειώσει και άρα θα γεννούσες και ένα δεύτερο έμβρυο που όμως δεν θα ήταν βιώσιμο. Θα κατέληγες δηλαδή στο ίδιο άσχημο αποτέλεσμα.

[αντζελ]

Χαίρομε που κατάφερες να έχεις αυτο το κοριτσάκι στα χέρια σου, σε ευχαριστώ που μου είπες την ιστορία σου και θα σου εξηγήσω ποιο είναι το πρόβλημα με τον γιατρό μου. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που έκανα την αυχενική διαφάνεια! το πρωί ηταν μια χαρά ο υπέρηχος και το απόγευμα παθαίνω μια σοβαρή αποκόλληση στο ένα, νοσηλεύτικα 3 μέρες και μετα 1 μήνα σε ακινησία! κάνω ξανά υπέρηχο και μου λένε ειναι όλλα μια χαρά ελα σε ενα μήνα πάλι! κατι με έτρωγε και πάω στο ιατρείο του που δεν έχει υπερηχο να δούμε τα μωρά αλλα μόνο να ακουσουμε τις καρδούλες, ΑΚΟΥΜΕ 2 ΚΑΡΔΙΕΣ. Σε 3 μέρες παω να κάνω πάλι υπέρηχο γιατί το ενστικτό μου κάτι μου έλεγε και το ένα μωρό ηταν νεκρό. Οι καρδιές που ακούσαμε ηταν μία αυτό που είχε την αποκόλληση ηταν νεκρό! Είναι τυχαίο? Σε μια τέτοια εγκυμοσύνη δεν κάνεις μια φορά το μήνα υπέρηχο, παρακολουθείς ποιο στενά τη γυναίκα και τα μωρά! εχει και συνέχεια, δεν του είχε ξανατύχει τέτοια περίπτωση και πήρε την γνώμη από άλλους γιατρούς για το τι θα κάνουν μέχρι που αποφάσισαν να το κρατήσουμε και με αντιβίοση θα ειχαμε θετικά αποτελέσματα, περνάει ο καιρός και κάνουμε β επιπέδου ολλα καλα! το πρωί, γιατί το απόγευμα σπάσανε τα νερά! τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Μετά απο 2 μεγάλους υπερηχους ειχαμε 2 σοβαρές αποτυχίες! απάντηση δεν εχουμε παρει ακόμα για το τι έφταιξε. Περιμένουμε την βιοψία.

[αντζελ]

pinaki τι δεν πήγε καλά? 35 βδομάδες! δεν ειναι βιώσιμο?

[AthinaP]

Και πάλι, σε τέτοιες εβδομάδες το μόνο που μπορεί να σου πει ο υπέρηχος είναι τώρα το ακούω... τώρα όχι... Δεν αλλάζει κάτι στην πορεία. Τι θα μπορούσε να αλλάξει, νομίζεις; Το μόνο που αλλάζει είναι πότε το μαθαίνεις. Και ο δικός μου ο γιατρός όταν είχα αποκόλληση, μου είπε να κάτσω σπίτι μέχρι να σταθεροποιηθεί το αίμα ή να δούμε τέλος πάντων προς τα πού θα πάει το πράγμα. Να σηκώνεσαι και να πηγαίνεις έστω για υπέρηχο δεν προσφέρει κάτι. Εκτός από το να ξέρεις. Αλλά ξέρεις-δεν ξέρεις, δεν μπορεί να γίνει τίποτα επί της ουσίας. Να άλλαζε κάτι προς το καλύτερο, απίθανο εντελώς. Τι πιστεύεις ότι θα έκανε κάποιος άλλος γιατρός, για το καλό της εγκυμοσύνης, δεν μπορώ να καταλάβω. Αν εννοείς να τερμάτιζε την εγκυμοσύνη γιατί εκ των υστέρων φάνηκε ούτε το άλλο παιδί τα κατάφερνε, πάλι δεν θα το έκανε κανένας γιατρός. Γιατί το άλλο παιδί είχε πιθανότητες να πάει καλά.

 

Αλλά δεν εξαρτώνται όλα από τους γιατρούς και τους ανθρώπους, πώς να το κάνουμε...

 

Ίσως κάτι άλλο σε κάνει να μην έχεις εμπιστοσύνη στο γιατρό σου, που δεν μπορώ να το καταλάβω...

 

Ή θέλεις να βρεις σώνει και καλά κάποιον φταίχτη. Καμιά φορά δεν φταίει κανένας, απλά συμβαίνουν αυτά τα πράγματα.

[pinakiiii]

pinaki τι δεν πήγε καλά? 35 βδομάδες! δεν ειναι βιώσιμο?

ειχε χασει ηδη τη μαχη...απ τη κοιλια!!!!!θρομβωση..τα γνωστα!τρεχω με εξετασεις τωρα.αστα πολυ δυσκολη κατασταση....ακομα κ τωρα μετα απο 3,5 και μηνες δεν εχει αλλαξει τπτ..

[angel4]

Κατ΄αρχην λυπαμαι πολυ για την εμπειρια σου, εγω γεννησα με φυσιολογικο χωρις επισκλ. στις 25 εβδομαδες,τα λοχεια κρατησαν 30 ημερες και καπακι μου ηρθε περιοδος και οταν τελειωσε πηγα στον γιατρο, αυτος μου ειπε να περασουν τουλαχιστον 3 μηνες.Λιγες μερες μετα πηγα σε εναν αλλον γιατρο ειδικο στο προβλημα που αντιμετωπισα και μου ειπε να ξεκινησω τις προσπαθειες αμεσως.Ετσι λοιπον περιπου 40 μερες μετα τον τοκετο εμεινα εγκυος στο αστερακι μου που τωρα ειναι 15 μηνων.

Ευχομαι να πανε και σε εσενα ολα καλα απο εδω και στο εξης.

[αντζελ]

Ισως έχεις δίκιο! ήταν να γίνει και έγινε! Μάλλον επειδή φάνηκε τελείος άπειρος ο γιατρός μου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα μου εχασα την εμπιστοσύνη μου, μέχρι την τελευταία στιγμή έλεγε οτι δεν ξέρει τι να κάνει και φοβάται να αναλάβει την ευθύνη, την στιγμή που έχανα το παιδί μου και περίμενα τον γιατρό μου σαν θεό....! εκείνος σήκωνε τα χέρια ψηλά και έλεγε φοβάμαι να πάρω την ευθύνη.... ισος τελικά μου φταίει αυτό!!!! Αυτό που με νοιάζει είναι το αποτέλεσμα και δεν μπορεί κανείς να το αλλάξει. Τουλάχιστον αν μπορέσουμε απο την βιοψία να μάθουμε απο που προηγήθηκε το πρόβλημα και οι πρόωρες συσπάσεις.

[αντζελ]

και εγώ έχω θρομβωφιλία, έκανα ενέσεις απο την αρχή τις εγκυμοσύνης, ξέρω οτι το θέμα τις θρόμβωσης είναι στο πρώτο τρίμηνο!

[AthinaP]

Ίσως έχει νόημα να κάνεις κάποιες εξετάσεις θρομβοφιλίας ή κάτι τέτοιο... Δεν ξέρω και εγώ ποιος θα μπορούσε να σε κατευθυνει. Ρώτα να πάρεις γνώμες για γιατρούς να μην έχεις το θέμα της εμπιστοσύνης στο μέλλον. Δεν είναι λίγο να έχεις μια τέτοια απώλεια. Με τον καιρό όλα περνάνε. Εύχομαι σύντομα με ένα καλό αποτέλεσμα και όλα να πάνε καλά.