θα μπω και εγώ στη λίστα των χωρισμένων? τη βοηθεια σας plz...

[Lora2]

Πραγματικά κορίτσια είμαι να σκάσω...! Εντάξει γέννησα προσφατα και δυσκολευτηκα να βρω τους ρυθμους μου και να φτιάξω τα νευρα μου, μας ακουμπησε και για τα καλά η οικονομική κρίση... Ο συζυγος σταμάτησε να πληρώνεται απο τη δουλειά του και όχι μόνο αυτό έριξε και κάποια αρκετά χρηματα τα οποία δε ξέρει αν και πότε θα πάρει πίσω. Με επηρρέασε και εμένα το οικονομικό θέμα. Περασα κρίσεις... Είχαμε και μία βαπτιση να κάνουμε.... Εκλαιγα σχεδόν καθημερινά και όταν ερχόταν σπίτι τον ρωτουσα επίμονα τι έγινε στη δουλειά του με λεπτομέρειες. Πίστευα ότι έτσι του συμπαραστεκόμουνα. Έκανα λάθος. Εκείνος πιεστηκε, πιέστηκε πολύ...!

Να σημειωσω εδώ ότι μένω εκτός πολής με μανα και πεθερά μακριά και ΚΑΜΙΑ βοηθεια. Όλη μέρα μόνη με το μωρό. Να τον περιμένω για να μιλήσουμε. Εκείνος λέει ότι του έβγαζα νευρα, εγώ λέω ότι είναι ο εγκλεισμός και οι ορμόνες. 6,5 μηνες συνεχόμενο μέσα με ελάχιστα διαλείματα... Ναι μαλώναμε, αλλά πιστευα ότι αγαπιόμασταν, ότι υπήρχε κατανόηση...

Τελικά έρχεται το χθες και μου λέει ότι θέλει να χωρίσουμε, γιατί δεν αισθάνεται τίποτα για μένα πια, γιατί με βλέπει σαν κάποιο γνωστό που μένει σπίτι του. Μου είπε ότι δεν ενδιαφερεται για μένα πια και επι λέξη "ότι του σκότωσα όλα τα συναισθηματα" Εγώ τον αγαπώ όμως κορίτσια, τι να κάνω;

Και το μωρό μας; που δεν έχει χρονίσει ακόμα; Θα είναι τόσο άτυχο να χωρίσουν οι γονείς του ακόμα δε χρόνισε; Δε θα γνωρίσει ποτέ την οικογενεια; Τα σκεφτομαι και μου έρχεται τρέλα!

Τρίτο πρόσωπο δεν υπάρχει. Απλά πιστευω ότι πιέστηκε πολύ το τελευταίο διάστημα και μου είπε πως την απόφασή του την έχει πάρει, απλά μας δίνει κάποιες μέρες για να είναι 100% σίγουρος. Τι να κάνω πια; Τόσο αποκρουστική έγινα;

[mother's heart]

αχ!!βρε λορα μου μηπως ολα αυτα τα ειπε μεσα στην ενταση κ την πιεση??κ γω καμια φορα,ειδικα στις εγκυμοσυνες,του εβγαζα την ψυχη,ολα μου εφταιγαν... θυμωναμε κ λεγαμε διαφορα,αλλα την επομενη συζητουσαμε κ το λυναμε!!κ ημασταν παλι αγαπημενοι!!δεν πιστευω οτι δεν σ'αγαπαει πια κ αμα σ'αγαπαει με λιγη κουβεντα κ κατανοηση θα βρειτε παλι τον δρομο σας!!μαλλον εχει ''χαθει'' λιγο με ολα αυτα τα προβληματα!ειμαι σιγουρη οτι δεν του παει η καρδια ν'αφησει την οικογενεια του!!!μηπως εκεινος νομιζει με τη συμπεριφορα σου,οτι εσυ τον απωθεις κ νιωθει να σου ειναι βαρος???μηπως νιωθει οτι ολα αυτα τα σκαμπανεβασματα στην ψυχολογια σου προερχονται απο κεινον κ θελει να κανει στην ακρη??συμβαινουν κ αυτα..δεν ξερω...

[zitamar]

Εγω θα έλεγα να του αφήσεις "λιγο χώρο" 3-4 ημέρες να ηρεμήσετε και οι δύο και μετα να του πείς ήρεμα να μιλήσετε. Βάλτε κάτω τα προβλήματα σας και σκεφτείτε τα λάθη που κάνατε και οι δύο,πιστευω ότι αν του πεις ήρεμα όλα αυτα που γραφεις παραπάνω και ότι και εσύ έχεις καταλάβει ότι ίσως τον πίεσες παραπάνω από ότι έπρεπε, αλλά και αυτός πρεπει να καταλάβει τις πιεσεις που έχεις αυτο το καιρό με το μωρό, μαζί μπορείτε να βρείτε ξανα την χρυση τομή του γάμου σας,έτσι και αλλιώς έχετε ένα μπεμπε και ως γονείς έχετε υποχρέωση να ξαναπροσπαθησετε για αυτό το γάμο..

[christine06]

Καλή μου Λόρα...

Θα συμφωνήσω ότι πολλές φορές λέμε στο θυμό μας πράγματα που δεν τα εννοούμε (πρώτη και καλύτερη εγώ)! Πιστεύω ότι ο άντρας σου πάνω στην πίεση που δέχεται από παντού ξεστόμισε και αυτό! Συζητήστε ήρεμα και προσπαθήστε να βρείτε τη λύση. Εξήγησέ σου ότι η συμπεριφορά σου οφείλεται σε συγκεκριμένους λόγους, ότι τα αισθήματά σου δεν έχουν αλλάξει και ότι θα προσπαθήσεις και εσύ να δεις τα πράγματα διαφορετικά! Το μωρό φέρνει τα πάνω κάτω (το ξέρω από προσωπική εμπειρία) και όταν έρχεται καπάκι και το οικονομικό δε θέλει πολύ ο άνθρωπος για να φτάσει στα όρια του...Μη στενοχωριέσαι, είμαι σίγουρη ότι με τη συζήτηση θα αλλάξουν πολλά!

[babystar]

Εγω θα έλεγα να του αφήσεις "λιγο χώρο" 3-4 ημέρες να ηρεμήσετε και οι δύο και μετα να του πείς ήρεμα να μιλήσετε. Βάλτε κάτω τα προβλήματα σας και σκεφτείτε τα λάθη που κάνατε και οι δύο,πιστευω ότι αν του πεις ήρεμα όλα αυτα που γραφεις παραπάνω και ότι και εσύ έχεις καταλάβει ότι ίσως τον πίεσες παραπάνω από ότι έπρεπε, αλλά και αυτός πρεπει να καταλάβει τις πιεσεις που έχεις αυτο το καιρό με το μωρό, μαζί μπορείτε να βρείτε ξανα την χρυση τομή του γάμου σας,έτσι και αλλιώς έχετε ένα μπεμπε και ως γονείς έχετε υποχρέωση να ξαναπροσπαθησετε για αυτό το γάμο..

 

Συμφωνώ...Δώστου χώρο και χρόνο...

 

Αστον να πάει να μείνει κάπου αλλού ή φύγε εσύ και πάνε στους δικούς σου-δε δουλεύεις, έτσι?Οπότε μπορείς να φύγεις...Πεστου ήρεμα και χωρίς ένταση ότι του αφήνεις το χρόνο να το σκεφτεί και ότι θα γυρίσεις σε μερικές μέρες, να συζητήσετε σε νέα βάση!

 

Να θέσετε νέους όρους. Έχετε ένα μωράκι και ΜΑΖΙ οφείλεται να παλέψετε για αυτό και εσάς...Αφού δεν παίζει τίποτα άλλο πιο σοβαρό, ΠΡΕΠΕΙ να προσπαθήσετε...Μπορεί αν μείνετε 3-4 μέρες χωριστά, να καταλάβετε πόσο λείπει ο ένας στον άλλο. Αν και γενικά δεν είμαι της άποψης ότι η φυγή λύνει προβλήματα, στην περίπτωση σας ίσως χρειάζεται για να αποσυμφορηθεί η κατάσταση. Είναι πολύ πιεσμένος και ο ίδιος, μη νομίζεις...Οι άντρες μόλις κάνουν παιδί νιώθουν διπλά και τριπλά υπεύθυνοι ότι πρέπει να καλύπτουν τα προς το ζειν στην οικογένεια. Και εμείς με τον άντρα μου περάσαμε από φάση που δεν πληρωνόταν-για 2 χρόνια- και φτάσαμε να χωρίσουμε, αλλά το παλέψαμε και μόλις μείναμε για λίγο χώρια, καταλάβαμε ότι ΜΑΖΙ είμαστε πιο δυνατοί και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα πάντα μαζί. Αυτό έγινε πριν καν παντρευτούμε...

 

Επίσης, μη λες δεν έχεις βοήθεια...Είσαι εσύ και το μωρό και ο άντρας σου. Δε χρειάζεσαι κανέναν άλλο...Κανέναν. Μαζί, οι 3 σας, στα καλά και στα άσχημα...

 

Φιλικά..

[Niki81]

Κι εγω πιστευω οτι απλα χρειαζεται το χρονο του κι αυτος να ηρεμησει...εχει φτασει λιγο στο αμην.Κι εσυ βρε κοριτσακι...ενταξει δε λεω δυσκολη η εγκυμοσυνη...και αυτες οι ορμονες μας τρελλαινουν αλλα μην εισαι ολη την ωρα μεσα στη μιζερια και τη μουρμουρα..μιρ...μιρ...μιρ..πανω απο το κεφαλι του αλλου.Ειναι πολυ ενοχλητικο αυτο και δυστυχως εμεις οι γυναικες το κανουμε συχνα.

[christine06]

Συμφωνώ...Δώστου χώρο και χρόνο...

 

Μπορεί αν μείνετε 3-4 μέρες χωριστά, να καταλάβετε πόσο λείπει ο ένας στον άλλο. Αν και γενικά δεν είμαι της άποψης ότι η φυγή λύνει προβλήματα, στην περίπτωση σας ίσως χρειάζεται για να αποσυμφορηθεί η κατάσταση.

 

Εγώ πάλι δε θα έλεγα να φύγεις ούτε εσύ ούτε αυτός. Είμαι της άποψης ότι δεν πρέπει να γίνεται κάτι τέτοιο. Με τον άντρα μου όσο θυμωμένοι και μαλωμένοι να είμαστε πάντα μα πάντα θα κοιμηθούμε στο ίδιο κρεβάτι. Όσο σημειολογικό και αν φαίνεται έχει και αυτό το νόημα του...

Anyway, πάντα όλες οι απόψεις είναι δεκτές και καταλαβαίνω και τον τρόπο που το έθεσε η babystar. Απλά δίνω μια άλλη πρόταση.

[Alice6]

Aυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι είπε "θέλω να χωρίσουμε".... Αυτό είναι κάτι που το λέει εύκολα ο άντρας σου?Γιατί άλλο να πει " δεν νοιώθω καλά, δεν επικοινωνούμε, δεν ξέρω τι θα γίνει κλπκλπκλπ" αλλά να πει "θέλω να χωρίσουμε". Εσύ τον ξέρεις, εσύ μπορείς να το απαντήσεις αυτό.

Κατά τα άλλα, εάν θέλει όντως να χωρίσετε δεν υπάρχουν και πολλά που μπορείς να κάνεις. Δήλωσέ του ξεκάθαρα και με ήρεμο τρόπο ότι εσύ ΔΕΝ θέλεις να χωρίσετε, ρώτησέ τον αν μπορείς να κάνεις κάτι για να νοιώσει καλύτερα, αλλά αυτά. Στη χειρότερη των περιπτώσεων θα μπεις κι εσύ στο club των χωρισμένων με παιδι(α) είναι πολυμελές γενικώς... Ελπίζω σε κάθε περίπτωση ότι μπορείς να έχεις την οικονομική ανεξαρτησία σου και κυρίως ελπίζω ότι εσύ και το μωρό σου είστε καλά στην υγεία σας. Όλα τα άλλα λύνονται. Ξέρω ότι μάλλον σου φαίνονται κυνικά λίγο αυτά που γράφω, είναι όμως η ειλικρινής μου άποψη. Θα παρακολουθώ το θέμα και θα είμαι εδώ, είναι πολύ όμορφο, ακόμα και σε μια τέτοια κατάσταση να υπάρχει κόσμος πρόθυμος να σε ακούσει. Σου εύχομαι όλα να πάνε όπως θέλεις εσύ

[neraides]

γλυκια μου λολα με στεναχωρησε το θεμα σου!!! και συ βρε καλο μου κοριτσι καθοσουνα σαν το διαολο πανω απο το κεφαλι του ανθρωπου επι καθημερινης βασης να τον ρωτας τι εγινε και τι εγινε;;; με το να ρωταμε συναιχεια τον αλλον τι εγινε δεν ειναι κι οτι καλητερο τον ανχωνουμε περισσοτερο κι ως γνωστον οι αντρες δεν ειναι σκληραγωγημενοι στην πιεση πελαγωνουν...πιστευω αν ειχε κατι νεοτερο θα σε ενημερωνε εκεινος λαθος τροπο διαλεξες να του συμπαρασταθεις εσυ καλο πηγες να κανεις αλλα αλλιως σου βγηκε. πιστευω οτι παρ'ολο που εχετε οικονομικο προβλημα σας αφησε ποτε νηστικους που λεμε; σκεφτηκες το ενδεχομενο να βρεις μια δουλιτσα part time αν γινεται και το μικρουλι να το κραταει ο συζηγος τ'απογευματα ή το αντιστροφο αναλογως τα ωραρια του τι λες; εγω λεω να μην πελαγωνεις λολα μου ξερεις ποσες φορες εχω πει στον αντρα μου οτι θα τον αφησω; στο φουλ οι ορμονες το βραδυ ομως παλι στο κρεββατακι μας παω...ας τον λιγο να ηρεμησει εξηγησε του οτι απο ενδιαφερον τον επριζες γιατι στεναχωριοσουνα οχι οτι δεν το ξερει το ξερει αλλα εσυ πες το κι ας του χορο και χρονο να ανασανει δεν θελω να πιστευω οτι το εννοει αυτο που ειπε...κανε λιγες μερες τον ''αλεκο'' και να δεις που κι αυτος θα ηρεμησει και θα κοιμηθητε αγκαλιτσα πολυ γρηγορα....ηρεμησε και συ γιατι μην ξεχνας οτι το μικρουλι θελει ηρεμια πανω απ'ολα το παιδακι σου...ολα καλα θα πανε θα δεις...

[Alice6]

Σε ό,τι αφορά αυτά που έγραψε η neraides, υπάρχει κι ένας δυνατός αντίλογος.... το τι νέα υπήρχαν από τη δουλειά του είναι ένα θέμα που έκαιγε τη Λορα, και είχε απόλυτο αντίκτυπο στη ζωή της.... είναι δικαιολογημένη που τον ρωτούσε, αν και λεπτομέρειες δεν ξέρουμε..... δεν ξέρω,πολύ καλομαθημένοι είναι ορισμένοι άντρες και με το παραμικρό πιέζονται κλπ, αλλά όταν υπάρχει οικογένεια είσαι υπόχρεος και απέναντι σε άλλους....

[zeta77]

Σε ό,τι αφορά αυτά που έγραψε η neraides, υπάρχει κι ένας δυνατός αντίλογος.... το τι νέα υπήρχαν από τη δουλειά του είναι ένα θέμα που έκαιγε τη Λορα, και είχε απόλυτο αντίκτυπο στη ζωή της.... είναι δικαιολογημένη που τον ρωτούσε, αν και λεπτομέρειες δεν ξέρουμε..... δεν ξέρω,πολύ καλομαθημένοι είναι ορισμένοι άντρες και με το παραμικρό πιέζονται κλπ, αλλά όταν υπάρχει οικογένεια είσαι υπόχρεος και απέναντι σε άλλους....

συμφωνω !τι πιεζεσαι ρε κυριε εγω ξερεις ποσες φορες πιεστικα και εκανα τον ....μπιπ για να μην πω χωριζουμε και ο πασακας αμεσως χωριζουμε ολοι καλομαθημενοι ευκολα φτιαχνουν σπιτι ευκολα το χαλανε.

[Lora2]

Aυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι είπε "θέλω να χωρίσουμε".... Αυτό είναι κάτι που το λέει εύκολα ο άντρας σου?Γιατί άλλο να πει " δεν νοιώθω καλά, δεν επικοινωνούμε, δεν ξέρω τι θα γίνει κλπκλπκλπ" αλλά να πει "θέλω να χωρίσουμε". Εσύ τον ξέρεις, εσύ μπορείς να το απαντήσεις αυτό.

 

Δυστυχως τελευταια το έλεγε συχνά. Απο τότε που μου είπε ότι πήρε την απόφαση μέσα του. Δυστυχως είναι ο τυπος που δε μιλάει μαζευει και τα λέει μια και καλή και τελειωνει το θεμα. Ετσι και εμένα μου τα είπε μια και καλή....

Κατά τα άλλα, εάν θέλει όντως να χωρίσετε δεν υπάρχουν και πολλά που μπορείς να κάνεις. Δήλωσέ του ξεκάθαρα και με ήρεμο τρόπο ότι εσύ ΔΕΝ θέλεις να χωρίσετε, ρώτησέ τον αν μπορείς να κάνεις κάτι για να νοιώσει καλύτερα, αλλά αυτά. Στη χειρότερη των περιπτώσεων θα μπεις κι εσύ στο club των χωρισμένων με παιδι(α) είναι πολυμελές γενικώς... Ελπίζω σε κάθε περίπτωση ότι μπορείς να έχεις την οικονομική ανεξαρτησία σου και κυρίως ελπίζω ότι εσύ και το μωρό σου είστε καλά στην υγεία σας. Όλα τα άλλα λύνονται. Ξέρω ότι μάλλον σου φαίνονται κυνικά λίγο αυτά που γράφω, είναι όμως η ειλικρινής μου άποψη. Θα παρακολουθώ το θέμα και θα είμαι εδώ, είναι πολύ όμορφο, ακόμα και σε μια τέτοια κατάσταση να υπάρχει κόσμος πρόθυμος να σε ακούσει. Σου εύχομαι όλα να πάνε όπως θέλεις εσύ

 

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν και πολλά άτομα στα οποία μπορώ να μιλήσω. Ευτυχως δουλειά έχω και έχω άδεια όλο αυτό το διάστημα γι αυτό και τρελάθηκα με τον εγλεισμό στο σπίτι. Αλλαξα όλη την προσωπικότητά μου για να κάνω αυτό το παιδί και αυτό που θεωρώ σωστό για εκείνο και τελικά....

Του είπα ότι δε θελω να χωρίσουμε ότι δεν υπάρχει κάτι που δε ξεπερνιεται, αλλά αυτός μονίμως απαντάει ότι δε μ' αγαπάει πια....

Χάνεται η αγάπη βρε κορίτσια; Τι είναι κλειδιά; (δε θυμάμαι που τα έβαλα κάπου εδώ γύρω είναι;

[Lora2]

Σε ό,τι αφορά αυτά που έγραψε η neraides, υπάρχει κι ένας δυνατός αντίλογος.... το τι νέα υπήρχαν από τη δουλειά του είναι ένα θέμα που έκαιγε τη Λορα, και είχε απόλυτο αντίκτυπο στη ζωή της.... είναι δικαιολογημένη που τον ρωτούσε, αν και λεπτομέρειες δεν ξέρουμε..... δεν ξέρω,πολύ καλομαθημένοι είναι ορισμένοι άντρες και με το παραμικρό πιέζονται κλπ, αλλά όταν υπάρχει οικογένεια είσαι υπόχρεος και απέναντι σε άλλους....

 

Αυτό ακριβώς.....Τον ρωτούσα για καλό... για να τα πει κάπου να ξεθυμάνει και για βρούμε μαζί μία λύση. Αλλά έφερε αντίθετα αποτελέσματα...

Σημείωση τα ωράρια του άντρα μου είναι 9:30- 10:00 το βράδυ. Και καμιά φορά ερχόταν στο σπίτι το μεσημέρι για φαγητό. Τωρα έρχεται πιο συχνα. Οποτε περίμενα όλη μέρα μόνη μου για να μιλήσω στον μοναδικό ανθρωπο που εβλεπα. Ηταν χειμωνας, το μωρό μικρό και μενω εκτός πόλης οποτε δεν έχει μαγαζιά ούτε βόλτα να κάνω εδώ γύρω. Καταλαβαίνετε λοιπόν πως ό,τι είχα το έβγαζα πάνω του, νευρα- θυμό, αγανακτηση, αναγκη για βοήθεια στις δουλειές... Τα πάντα.

Ηταν ο κόσμος μου όλος. Ένας κόσμος που ξαφνικά γκρεμιστηκε....

Τόσο ευκολα χωρίζουν οι άνθρωποι; Τόσο ευκολα χάνονται τα συναισθήματα; Ετσι ευκολα διαλύονται οι οικογένειες;

[ladycat]

δεν ξερω δυσκολες καταστασεις καλο θα ηταν να τον πιασεις να μιλησετε ηρεμα κ χαλαρα κ να τον ρωτησεις το γιατι θελει να χωρισετε να δεις τι θα σουπει

[sevoula]

συμφωνώ με την κριστίν06. να καθήσετε να συζητήσετε ήρεμα, να ξεγυμνώσετε την ψυχή σας.

ακόμα και να ζητήσεις από τη μητέρα σου να έρθει να κρατήσει το παιδί για να πάτε μια διήμερη εκδρομή, για να δείτε τί συμβαίνει, τί σας χάλασε πραγματικά, αν υπάρχει αγάπη, άρα αν υπάρχει ελπίδα.οι δυό σας μόνο.

σου εύχομαι από καρδιάς το καλύτερο. το έχω ακούσει κι εγώ από τον άντρα μου το χωρίζουμε, όταν είχε κλατάρει ψυχολογικά. κι έφταιγα κι εγώ. έστω λίγο,αλλά έφταιγα.

μακάρι να μας γράψεις σύντομα ότι τέλειωσε το ζήτημα και όλα πηγαίνουν προς το καλύτερο!

[babystar]

Εγώ πάλι δε θα έλεγα να φύγεις ούτε εσύ ούτε αυτός. Είμαι της άποψης ότι δεν πρέπει να γίνεται κάτι τέτοιο. Με τον άντρα μου όσο θυμωμένοι και μαλωμένοι να είμαστε πάντα μα πάντα θα κοιμηθούμε στο ίδιο κρεβάτι. Όσο σημειολογικό και αν φαίνεται έχει και αυτό το νόημα του...

Anyway, πάντα όλες οι απόψεις είναι δεκτές και καταλαβαίνω και τον τρόπο που το έθεσε η babystar. Απλά δίνω μια άλλη πρόταση.

 

Χαίρομαι που καταλαβαίνεις πώς το έθεσα...

 

Μια φίλη μου, μεγάλη σε ηλικία ξέρεις τι μου είχε πει κάποτε??

 

Το ζευγάρι, όλη μέρα κι αν μαλώνει, το βράδυ που θα πέσει στο κρεβάτι, οι δυο τους, χωρίς κανέναν άλλο, θα τα βρούνε...Και το πιστεύω...

 

Έτσι και εμείς...Όσο μαλωμένοι και αν είμαστε, ΠΑΝΤΑ κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι-ΟΚ, μπορεί όχι αγκαλιά όπως κάθε μέρα, αλλά μαζί, δεν πάει ο ένας από εδώ και ο άλλος από εκεί...

 

Απλά επειδή η Lora μίλησε ότι ο άντρας της της είπε θέλει 3-4 μέρες και πρώτα πήρε μια "απόφαση" και απλά της την ανακοίνωσε, είπα μήπως το να μείνουν για 3-4 μέρες μακριά, κατευνάσει τα πνεύματα...

 

Από την άλλη, το να πάνε ένα ταξίδι οι δυο τους, είναι και αυτό καλό και μπορεί να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα...

 

Αναλόγως το χαρακτήρα και των δυο και πώς λειτουργούν...

 

Δεν γνωρίζω κανέναν από τους δυο και για αυτό έκανα αυτή την πρόταση...

[Alice6]

Lora μου, έτσι όπως τα διαβάζω - από την επέξω - αυτό που μπορώ να σου απαντήσω είναι ότι "όχι, δεν χωρίζουν τόσο εύκολα οι άνθρωποι, ούτε χάνονται τόσο εύκολα τα συναισθήματα". Σαν όμως κάτι να λείπει από την ιστορία. Διάβασα πολύ προσεκτικά αυτά που έγραψες, ειδικά αυτό το τελευταίο μήνυμα για το ότι ήσουν μόνη τόσες ώρες, χωρίς διεξόδους και όταν γυρνούσε ήθελες να μιλήσεις, να εκτονωθείς κλπ. Θεωρώ ότι ένας νορμάλ άνθρωπος που αγαπάει τη γυναίκα του μπορεί να το καταλάβει αυτό. Αλλά για πες, αν θέλεις, σου έχει ξαναπει να χωρίσετε?? Είχες δει τίποτα σημάδια πριν σου το πει αυτή τη φορά??? Περίεργο ρε παιδί μου μου φαίνεται... μήπως κάτι σου διαφεύγει? Εν πάσει περιπτώσει, συμφωνώ κι εγώ με πολλές από τις κοπέλες ότι πρέπει να μιλήσετε, δλδ ακόμα κι αν είναι να χωρίσετε θα πρέπει τουλάχιστον να τα πείτε όλα. Σήμερα τι έγινε?? Τον είδες? Μιλήσατε καθόλου? Πάντως, σε κάθε περίπτωση, κάθε χωρισμός είναι η αρχή μιας νέας ζωής, που μπορεί να είναι και καλύτερα. Αν και στην περίπτωσή σου, δεν μιλάμε πιστεύω ακόμα για χωρισμό, τουλάχιστον με βάση όσα έχεις γράψει.

[Lora2]

Lora μου, έτσι όπως τα διαβάζω - από την επέξω - αυτό που μπορώ να σου απαντήσω είναι ότι "όχι, δεν χωρίζουν τόσο εύκολα οι άνθρωποι, ούτε χάνονται τόσο εύκολα τα συναισθήματα". Σαν όμως κάτι να λείπει από την ιστορία. Διάβασα πολύ προσεκτικά αυτά που έγραψες, ειδικά αυτό το τελευταίο μήνυμα για το ότι ήσουν μόνη τόσες ώρες, χωρίς διεξόδους και όταν γυρνούσε ήθελες να μιλήσεις, να εκτονωθείς κλπ. Θεωρώ ότι ένας νορμάλ άνθρωπος που αγαπάει τη γυναίκα του μπορεί να το καταλάβει αυτό. Αλλά για πες, αν θέλεις, σου έχει ξαναπει να χωρίσετε?? Είχες δει τίποτα σημάδια πριν σου το πει αυτή τη φορά??? Περίεργο ρε παιδί μου μου φαίνεται... μήπως κάτι σου διαφεύγει? Εν πάσει περιπτώσει, συμφωνώ κι εγώ με πολλές από τις κοπέλες ότι πρέπει να μιλήσετε, δλδ ακόμα κι αν είναι να χωρίσετε θα πρέπει τουλάχιστον να τα πείτε όλα. Σήμερα τι έγινε?? Τον είδες? Μιλήσατε καθόλου? Πάντως, σε κάθε περίπτωση, κάθε χωρισμός είναι η αρχή μιας νέας ζωής, που μπορεί να είναι και καλύτερα. Αν και στην περίπτωσή σου, δεν μιλάμε πιστεύω ακόμα για χωρισμό, τουλάχιστον με βάση όσα έχεις γράψει.

 

 

Μου είχε πει να χωρίσουμε τον τελευταίο καιρό πάνω σε καυγάδες. Ηταν μεγάλη η πίεση που δεχόταν. Ειχα δει μια αδιαφορία να το πω, και εναν πιο οξυθυμο χαρακτηρα απ' ότι συνήθως. Κουραζότανε πολύ και εγώ του ζητούσα να βοηθήσει και στο σπιτι, είχε ψυχολογική πίεση απο τη δουλειά και εγώ του ζητούσα να μου πει τι έγινε. Μιλήσαμε και μου τα ειπε και ο ιδιος αυτά. Μου είπε οτι τον πίεζα και ότι δε του έδειχνα ότι τον αγαπάω, και οτι του έβγαζα νευρα, εγώ του είπα ότι είχα χαθεί στην καθημερινότητα.

Μου επανέλαβε και πάλι ότι δε νιώθει τιποτα για μένα και ότι κάποιες φορές που τον έπαιρνα τηλ ελεγε "ωχ πάλι αυτή, τι θέλει;" το οποιο το βρίσκω τραγικό. Γιατί τον έπαιρνα τηλ και μου έβγαιναν και εκεί νεύρα!

Αυτα, προσπαθω να είμαι αντικειμενική στη περιγραφή.

Σημερα τον είδα πριν απο λίγο και συμφωνήσαμε να αφήσουμε λίγο το χρόνο να περάσει και να μην ξανασυζητήσουμε για το θέμα. Θα πάω για λίγες μερες στους δικούς μου και μετά, όταν γυρίσω, θα μιλησουμε και θα πάρουμε την απόφαση.

[Alice6]

Κατάλαβα... εσύ δείξε ψυχραιμία, αποδέξου τα λάθη σου, αλλά μην παίρνεις και όλη την ευθύνη πάνω σου, γιατί δεν την έχεις όλη εσύ. Μην ξεχνάς ότι σε αυτή τη φάση δεν πρέπει να χάσεις την αυτοεκτίμησή σου και τον σεβασμό προς τον εαυτό σου. Κι εσύ πιέστηκες, απομονώθηκες, ταλαιπωρήθηκες (εγκυμοσύνη-γέννα), είσαι σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό δικαιολογημένη. Αυτός ίσως δεν μπορεί να αντέξει όλη αυτή την ευθύνη (του να έχεις οικογένεια με τα θετικά και τα αρνητικά), οπότε τώρα θέλει την ελευθερία του. Απαράδεκτο μεν, συμβαίνει όμως δυστυχώς. Σχεδίασε τη ζωή σου από εδώ και πέρα χωρίς αυτόν, κάνε όνειρα για εσένα, για το παιδί σου, και μην στενοχωριέσαι - όσο γίνεται βέβαια - αυτά συμβαίνουν κατά κόρον πλέον. Απλά βρες στόχους, αυτό θα σε παρηγορήσει σε αυτό το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Και να ξέρεις, όταν ανακτήσεις την αυτοπεποίθησή σου και σχεδιάσεις ό,τι μπορείς χωρίς αυτόν, μπορεί να σου έρθουν όλα όπως θέλεις!!! Πάντως ενημέρωνε τι γίνεται, δυστυχώς πέρα από τα λόγια δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορεί μία φίλη/γνωστή/άγνωστη να δώσει για να σε κάνει να νοιώσεις καλύτερα. Εστίασε στα θετικά και όλα θα πάνε καλά τελικά.

[sevoula]

μην τα ρίχνεις όλα σε εσένα, σε αδικείς! ο γάμος θέλει δύο. αν κάτι στράβωσε, στράβωσε και από τις δύο μεριές.

μην αφήσεις το ζήτημα να αιωρείται, να σέρνεται. δεν θα εξαφανιστεί από μόνο του.

συζητήστε όποτε είστε έτοιμοι. αλλάξτε λίγο παραστάσεις, μαζί όμως! ανανεώστε την αγάπη σας με κάποιον τρόπο!

[nani]

Όταν έρχεται ένα μωρό η σχεση του ζευγαριού αλλάζει και χρειζεται κάποιο χρονικό διαστημα για να βρειτε τις ισορροπίες σας και τους ρόλους που έχει ο καθένας. Όταν επιπλέον έρχονται και οικονομικές δυσκολίες μαζί τότε δυσκολεύει το πράγμα. Εσάς σας έπεσαν όλα μαζί! Μπορεί κι εσύ λόγω μωρού να μην του έδειξες τις ανάλογη αγάπη που του έδειχνες παλιά - και είναι λογικό με ένα μωρό -και το υπερβολίκό ενδιαφέρον σου για τη δουλειά εκείνον να τον πίεσε πολύ. Στο κάτω κάτω είναι πολύ μεγάλο το βάρος να νιώθεις ότι το οικονομικό ζήτημα στηρίζεται όλο πάνω σου και συν τοις άλλοις να έχεις και ένα παιδί. Όλα όμως διορθώνονται και από τα λάθη θα μάθετε. Άφησέ του λίγο χώρο, είμαι σίγουρη ότι τα είπε πάνω στα νεύρα του και δεν τα εννοούσε. Όποτε βρειτε χρόνο κάντε κάτι μαζί, όπως μια εκδρομούλα που θα σας χαλαρώσει ακόμα και για έναν καφέ που λέει ο λόγος. Θα σου έλεγα πως αν έβρισκες μια λύση να αφήσεις και το παιδί κάπου για τις ώρες που θα λείπετε θα ήταν το ιδανικό. Να του δείξεις ότι τον αγαπάς και ότι τον στηρίζεις. Να του δώσεις δύναμη ότι θα τα καταφέρετε ακόμα και στο οικονομικό τομέα. Στο κάτω κάτω πήγαινε να δουλέψεις κι εσύ από Σεπτέμβρη και στείλε το παιδί για κάποιες ώρες στον παιδικό σταθμό. Βάλτε τα κάτω και βρείτε λύση. Είστε ζευγάρι και πλέον και γονείς και όφείλετε να βλέπετε τα πράγματα με περισσότερη ωριμοτητα και σοβαρότητα. Δεν χωρίζουν οι άνθρωποι με το παραμικρό σε μια δυσκολία που έρχεται. Στηρίξτε ο ένας τον άλλο και διώξτε μακριά εγωισμούς και προσωπικά θέλω. Θα τα ξεπεράσετε τα εμπόδια! Είμαι σίγουρη!

[neraides]

εγω πιστευω οτι αν πραγματικα ηθελε να χωρισετε και το ειχε αποφασησει θα ειχε ειδη φυγει και δεν θα ακουγε τιποτα και κανεναν. για να ειναι ακομα εκει κατι μου λεει οτι δεν ειναι και πολυ σιγουρος!! δεν ειπα να μην τον ρωτας κατανοω την ανυσυχια σου απλως ειπα να μην τον ρωτας συναιχεια κι ολη την ωρα λεω εγω τωρα!!! ειναι τραγικο να βλεπεις τον ανθρωπο που αγαπηδες να μεταλασετε σε κατι ξενο ψυχρο και αδιαφορο σε καταλαβαινω παρα πολυ!! δεν υπαρχουν και πολλα που μπορεις να κανεις οσο και να πονας τωρα δινεις χρονο και βλεπεις...κι αν κουφια η ωρα τωρα που δεν το ευχομαι επιμενει να φυγει αφησε τον καλητερα χωρια παρα να ζεις μ'ενα ''ξενο''. εγω στην θεση σου δεν θα εφευγα απο το σπιτι παντως αμαν κι αυτοι οι αντρες ελεος το ''πιεζομαι'' το εχουν καραμελα στο στομα αμαν πια τι να πουμε και μεις..κι οσο για την αγαπη λυπαμαι γι'αυτο που λεω παρα πολυ αλλα οσο ευκολα ερχεται τοσο ευκολα φευγει γιατι πλεον δεν υπαρχει συνενοηση υπομονη και σεβασμος!! και πες στον αντρα σου οτι γαμος δεν ειναι ολο γλεντια και χαρες ερχονται και στιγμες δυσκολες που χρειαζονται το ζευγαρι ενωμενο...

[Niki81]

εγω πιστευω οτι αν πραγματικα ηθελε να χωρισετε και το ειχε αποφασησει θα ειχε ειδη φυγει και δεν θα ακουγε τιποτα και κανεναν. για να ειναι ακομα εκει κατι μου λεει οτι δεν ειναι και πολυ σιγουρος!! δεν ειπα να μην τον ρωτας κατανοω την ανυσυχια σου απλως ειπα να μην τον ρωτας συναιχεια κι ολη την ωρα λεω εγω τωρα!!! ειναι τραγικο να βλεπεις τον ανθρωπο που αγαπηδες να μεταλασετε σε κατι ξενο ψυχρο και αδιαφορο σε καταλαβαινω παρα πολυ!! δεν υπαρχουν και πολλα που μπορεις να κανεις οσο και να πονας τωρα δινεις χρονο και βλεπεις...κι αν κουφια η ωρα τωρα που δεν το ευχομαι επιμενει να φυγει αφησε τον καλητερα χωρια παρα να ζεις μ'ενα ''ξενο''. εγω στην θεση σου δεν θα εφευγα απο το σπιτι παντως αμαν κι αυτοι οι αντρες ελεος το ''πιεζομαι'' το εχουν καραμελα στο στομα αμαν πια τι να πουμε και μεις..κι οσο για την αγαπη λυπαμαι γι'αυτο που λεω παρα πολυ αλλα οσο ευκολα ερχεται τοσο ευκολα φευγει γιατι πλεον δεν υπαρχει συνενοηση υπομονη και σεβασμος!! και πες στον αντρα σου οτι γαμος δεν ειναι ολο γλεντια και χαρες ερχονται και στιγμες δυσκολες που χρειαζονται το ζευγαρι ενωμενο...

 

Συμφωνω απολυτα...

Κι επισης καλο ειναι μεσα σε ενα γαμο να μην ξεχναμε οτι περα απο ζευγαρι δεν παυει να ειμαστε δυο διαφορετικες προσωπικοτητες.Αυτο σημαινει οτι καλο ειναι να κραταμε και καποια ενδιαφεροντα δικα μας,καποιες ασχολιες προσωπικες και να μη κρεμομαστε πανω στον αλλον.

[Lora2]

λοιπόν: έχει πάρει την απόφαση. Απλά θέλει να είναι 100% σίγουρος. Αποφασίσαμε να πάω λίγες μέρες στους δικούς μου σε άλλη πόλη.

Πήγαμε και σε σύμβουλο γάμου, ο οποίος μας ακουγε προσεχτικά, ακουσε εμένα να λέω ότι τον αγαπώ, ακόυσε και τον αντρα μου να λέει ότι δε νιώθει τίποτα πια για μένα και είπε ότι είναι καλύτερα να χωρίσουμε, αφού δεν υπάρχει μια κοινή βάση.

Λογικό είναι καλυτερα μονος παρά με ένα ξένο, απλά εγώ γιατί νομίζω ότι του βγαίνει η αντιδραση; Ο ψυχολογος μας είπε πως ο αντρας μου είναι σίγουρος και πως έχει ξεκάθαρα συναισθηματα.

Δε ξερω κορίτσια, νιώθω χαμένη. Κάθε χωρισμός είναι και ενας μικρός θάνατος. Τι θα κάνω τώρα; Που θα βρω σπίτι, πως θα τα καταφέρω οικονομικά με ενα μισθό και καθόλου βοήθεια; Τι θα κάνω, όλη μέρα θα είμαι μέσα με το παιδί; Μου φαίνονται όλα βουνό....

[ΓΙΟΥΤΖΙΝ]

λοιπόν: έχει πάρει την απόφαση. Απλά θέλει να είναι 100% σίγουρος. Αποφασίσαμε να πάω λίγες μέρες στους δικούς μου σε άλλη πόλη.

Πήγαμε και σε σύμβουλο γάμου, ο οποίος μας ακουγε προσεχτικά, ακουσε εμένα να λέω ότι τον αγαπώ, ακόυσε και τον αντρα μου να λέει ότι δε νιώθει τίποτα πια για μένα και είπε ότι είναι καλύτερα να χωρίσουμε, αφού δεν υπάρχει μια κοινή βάση.

Λογικό είναι καλυτερα μονος παρά με ένα ξένο, απλά εγώ γιατί νομίζω ότι του βγαίνει η αντιδραση; Ο ψυχολογος μας είπε πως ο αντρας μου είναι σίγουρος και πως έχει ξεκάθαρα συναισθηματα.

Δε ξερω κορίτσια, νιώθω χαμένη. Κάθε χωρισμός είναι και ενας μικρός θάνατος. Τι θα κάνω τώρα; Που θα βρω σπίτι, πως θα τα καταφέρω οικονομικά με ενα μισθό και καθόλου βοήθεια; Τι θα κάνω, όλη μέρα θα είμαι μέσα με το παιδί; Μου φαίνονται όλα βουνό....

 

Καταρχην μην σε πιανει πανικος, φαινονται ολα βουνο αλλα δεν ειναι, αν και πιστευω πως το παιχνιδι δεν χαθηκε ακομα. Δεν εχω αναλογη εμπειρια αλλα ειμαι σιγουρη οτι οπως ειπες του βγαινει αντιδραση και επηρεαζεται ψυχολογικα και λογω δουλειας. Ισως του ηρθαν πολλα μαζι και δεν μπορει να τα διαχειριστει. Οι αντρες ειναι λιγοτερο δυναμικοι απο εμας. Η απουσια σου θα βοηθησει να ξεκαθαρισει το τοπιο περισσότερο. Θεωρω οτι τιποτα δεν χαθηκε ακομα... Ασε να παει βημα βημα, μην πιεζεις και μην προκαλεις κατστασεις, φυγε και αστον λιγο μονο του, η απουσια ΣΑΣ μπορει να τον αφυπνισει... θα δουμε, μην απελπιζεσαι οτι και να γινει εχεις και το βλασταρακι σου...