Πόσο δύσκολο πράγμα είναι να είσαι γονιός.

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Να σε ρωτήσω και εγώ 2 πραγματάκια?

Το παιδάκι πάει παιδικό κι αν όχι σου φαίνεται καλη ιδέα να τον βάλεις?

2) Αν είχες την δυνατότητα για ενα μόνο σ/κ να άφηνες την μικρούλα σου στην μαμά σου ή στην πεθερά σου για να έβλεπες την αντίδρασή του?

[SKEK]

Ειδικά για τη ζήλεια, κάπου είχα διαβάσει ότι σημασία για το κάθε παιδί έχει να καλύπτεται η ανάγκη του σε γονική παρουσία, όχι να παίρνει όση ακριβώς αγάπη παίρνει και το αδελφάκι του. Να χορταίνει!

Ακριβώς!!! Ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ψυχολογικές και συναισθηματικές ανάγκες. Για κάποιους είναι η παρουσία και μόνο (χωρίς αγκαλιές και λόγια) και για άλλους είναι μια μεγάλη αγκαλιά και ένα φιλί και καλύφθηκαν. Εσύ πρέπει με τον τρόπο σου να ανακαλύψεις τιν τον ηρεμεί. Η δική μου γνώμη είναι ότι θα το ξεπεράσετε - είναι φάση. Αλλά για να μην του μείνει απωθημένο η ζήλια προσπάθησε να βρεις τον τρόπο να τον ηρεμείς. Θα μπορούσες να περάσεις μια ολόκληρη μέρα μαζί του εκτός σπιτίού κάνοντας πράγματα που του αρέσουν? Να πάτε παιδική χαρά, σε κάποιο πάρκο, σε μια πισίνα?

[mommymini]

Να σε ρωτήσω και εγώ 2 πραγματάκια?

Το παιδάκι πάει παιδικό κι αν όχι σου φαίνεται καλη ιδέα να τον βάλεις?

2) Αν είχες την δυνατότητα για ενα μόνο σ/κ να άφηνες την μικρούλα σου στην μαμά σου ή στην πεθερά σου για να έβλεπες την αντίδρασή του?

Και όμως πάει παιδικό σταθμό. Και εκεί η δασκάλα του μου λέει πως είναι ζωηρός, είναι παρακινητής όλων των παιδιών και γενικά έχει ηγετική στάση. Με άλλα λόγια είναι ο "αρχηγός" όλων.

 

Ειδικά για τη ζήλεια, κάπου είχα διαβάσει ότι σημασία για το κάθε παιδί έχει να καλύπτεται η ανάγκη του σε γονική παρουσία, όχι να παίρνει όση ακριβώς αγάπη παίρνει και το αδελφάκι του. Να χορταίνει!

Ακριβώς!!! Ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ψυχολογικές και συναισθηματικές ανάγκες. Για κάποιους είναι η παρουσία και μόνο (χωρίς αγκαλιές και λόγια) και για άλλους είναι μια μεγάλη αγκαλιά και ένα φιλί και καλύφθηκαν. Εσύ πρέπει με τον τρόπο σου να ανακαλύψεις τιν τον ηρεμεί. Η δική μου γνώμη είναι ότι θα το ξεπεράσετε - είναι φάση. Αλλά για να μην του μείνει απωθημένο η ζήλια προσπάθησε να βρεις τον τρόπο να τον ηρεμείς. Θα μπορούσες να περάσεις μια ολόκληρη μέρα μαζί του εκτός σπιτίού κάνοντας πράγματα που του αρέσουν? Να πάτε παιδική χαρά, σε κάποιο πάρκο, σε μια πισίνα?

Είμαστε σαν οικογενεία πολύ γυριστρούληδες. Καθημερινά σχεδόν πάμε βόλτες σε παδικές χαρές, παιδοτόπους, κτλ. Όσο είμαστε στη βόλτα μου λέει πόσο ωραία περνάει, όταν επιστρέφουμε και θυμώσει για κάποιο λόγο μου λέει πως πέρασε άσχημα στη βόλτα του, και το ποιο κουφό (που είναι για γέλια) μου λέει πως μαγειρεύω άσχημα, του αγοράζω άσχημα ρούχα, άσχημα παιχνίδια και γενικά όλα είναι άσχημα.

Ευτυχώς αυτό το Σαβ/κο περάσαμε με λιγότερες εντάσεις.

Τώρα όσον αναφορά να απομακρύνω τα δύο παιδιά δεν μου κάθεται καλά είμαι της γνώμης ή και οι δύο ή κανένας.

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Kαλη μου συμφωνώ και εγώ οτι τα αδελφια δεν πρέπει να απομακρύνοντε . Αλλα το ρώτησα απο την αποψη μηπως εβλεπες οτι του ελειπε τελικα η αδελφουλα του..

[mommymini]

Τι να πω θα το δοκιμάσω. Η αλήθεια είναι ότι πάντα ρωτάει για την αδελφή του. Ίσως είναι και η κύρια ασχολία του. (να μαλώνει μαζί της εννοώ).

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Επειδή μπορώ να το καταλάβω οτι για να αποχωρηστείς το ένα παιδάκι σου για ένα ολοκληρο σ/κ , δοκιμασε να το κανεις για μια μερα, για ενα σαββατο πχ. Οταν θα ειστε στο σπιτι οι δυο σας να μην αναφερθεις καθολου για την μικρη μπροστα του να δουμε θα σε ρωτησει........ γιατι δεν ειναι η αδελφουλα του στο σπιτι. Εκει επανω εγω θα παταγα και θα του ελεγα αφου δεν την θελεις να δουμε τι θα εκανε

[marron]

να μην αναφερθεις καθολου για την μικρη μπροστα του να δουμε θα σε ρωτησει........ γιατι δεν ειναι η αδελφουλα του στο σπιτι. Εκει επανω εγω θα παταγα και θα του ελεγα αφου δεν την θελεις να δουμε τι θα εκανε

 

->Θα συμβούλευα να μην κάνουμε τέτοια πειράματα. Εννοώ στο "αφού δεν την θέλεις" κτλ. Γιατί το παιδί θα βγάλει λάθος συμπεράσματα.

 

 

Η άποψη

 

Δυστυχώς το αγοράκι σου, "περνάει μια κρίση" και σίγουρα χρειάζεται βοήθεια.

Αν δεν είναι η βοήθεια ενός ειδικού, όπου η επίσκεψη είναι πολύ μεγάλη απόφαση που πρέπει να παρθεί και από τους δύο γονείς, πρέπει να κάνετε την αρχή αλλάζοντας συνήθειες.

 

Πρέπει να έχετε στενή επαφή με τους παιδαγωγούς στο σχολείο, να γνωρίζετε ποια παιδάκια συναναστρέφεται (και το τι περνούν στις οικογένειές τους αυτήν την περίοδο), τι προγράμματα παρακολουθεί στην τηλεόραση (η οποία κάνει με-γά-λο κακό)... Αυτά σχετικά με τη φρασεολογία: δεν θέλω να με αγαπάτε, θέλω να πεθάνω κτλ

 

Αυτό που βιώνει το παιδί ήταν αρχικά κάτι μικρό, που επειδή συμβαίνει συνέχεια πήρε τεράστιες διαστάσεις κάτι σαν χιονοστιβάδα....

Ίσως κάποια στιγμή να ήταν κουρασμένο, και οι έννοιες "σε αγαπάμε" σε επανάληψη να συνδυάστηκαν με την κούραση. Η έννοια της αγάπης είναι αφηρημένη και ακατάληπτη για αυτές τις ηλικίες... Πρέπει να του εξηγήσετε στην πράξη τι σημαίνει αγάπη με παραδείγματα...

Σε προσέχουμε,

σε προστατεύουμε,

είσαι το παιδί μας, είσαι σαν και μας, είμαστε το ίδιο, όπως και ο τάδε ...

είμαστε οι γονείς σου,

σε ονειρευτήκαμε,

αγαπάμε και την αδερφή σου, αλλά διαφορετικά,

αγαπάω τον μπαμπά,

κι εσύ μας αγαπάς, να σου δείξω πώς...

είμαστε ενωμένοι, είμαστε δυνατοί,

θέλουμε γελάς, να είσαι χαρούμενος ( το ευτυχισμένος είναι και αυτό δύσκολη έννοια)

 

Ο ίδιο και για την έννοια του θανάτου...

Είναι σημαντικό...

 

Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τα παιδιά χρειάζονται όρια και τα αναζητούν από μόνα τους... Θέλουν να διαπιστώνουν τα ίδια τι ακριβώς επιτρέπεται και τι απαγορεύεται και γιατί. Αυτό το γιατί είναι που, αν δεν το μάθουνε, τα εξαγριώνει πραγματικά...

 

 

[πιγκουινακι]

->

Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να πιστεύω ότι τα παιδιά χρειάζονται όρια και τα αναζητούν από μόνα τους... Θέλουν να διαπιστώνουν τα ίδια τι ακριβώς επιτρέπεται και τι απαγορεύεται και γιατί. Αυτό το γιατί είναι που, αν δεν το μάθουνε, τα εξαγριώνει πραγματικά...

 

 

 

ΣΥΜΦΩΝΩ!!!

όσον αφορα τα όρια, σιγουρα δεν πρεπει να μπουν με τροπο ''για ακου να σου πω''που θα τον προσβαλει αλλα σιγουρα πρεπει να παρει το μηνυμα ότι δεν επιτρεπεται να λεμε και να κανουμε ό,τι θελουμε και οτι καποια λογια πονανε τους άλλους...και οτι αν πληγωνουμε τους ανθρωπους που μας αγαπουν,αυτοι συνεχιζουν να μας αγαπουν παντα αλλα υπαρχει και ένα αλλα! Το παιδι ειναι μικρο αλλα δειχνει να ειναι ευφιες ,απο αυτα που λεει και κανει ,οποτε νομιζω θα καταλαβει για τι πραγμα του μιλανε!Ακουσα καποτε ότι όταν αυτα που νιωθουμε μπαινουν στο λογο,αυτο βοηθαΕΙ πολυ

Επομενως ίσως βοηθησει να ακουσει απο τη μαμα του -χωρις ομως να τον κατηγορει ή να του κανει''μαθημα'-' ότι λυπαται που ακουει τετοια λογια συνεχως και οτι θα ήθελε να ξερει τι θα ήθελε για να ειναι ευχαριστημενος.

Οσο για τα ''επιτρεπεται'' και τα ΄''απαγορευεται'' και γιατι υπαρχουν αυτες οι λεξεις,ειναι μεγαλη τεχνη να τα παρουσιασεις όπως πρεπει στο παιδι!Εγω προσωπικα -το ξαναλεω-επειδη πελαγωσα καποια στιγμη συμβουλευτηκα ειδικο και βοηθηθηκα πολυ.Καποια πραγματα δε μου πηγαιναν καν στο μυαλο.Για παραδειγμα πως να χρησιμοποιησω τις φυσικες συνεπειες των λαθων του αντι για τιμωρια και το να χρησιμοποιω τον όρο ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ για σοβαρα ζητηματα που ειναι κανονας ,τελεια και παυλα.

Α, επσης παρε και μια ζωγραφια του μικρου και δειξε τη καπου που να ξερουν,μπορει απο τις παιδικες ζωγραφιες να καταλαβουν αν οντως κατι τον βασανιζει..

[mommymini]

marron και vivikk διάβασα τις απαντήσεις σας και επανέρχομαι στο θέμα.

 

Κατά την πρώτη φίλη έχω να πω πως όλα αυτά που αναφέρει για τα συναισθήματα του τα λέω αρκετά συχνά σε ανύποπτο χρόνο για να μην νομίζει ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει μόνο όταν θυμώνει. Τώρα όσον για την τηλεόραση έχουμε χρονικό όριο και βλέπουμε μία ώρα την ημέρα είτε συνεχόμενα είτε διακεκομένα, αλλά όπως καταλαβαίνεις εκείνος διαλέγει τα παιδικά που επιθυμεί. Θα δει δηλαδή και στρουμφάκια, και Πινόκιο και όλα αυτά τα κλασσικά αλλά θα δει και Gormiti, Ben 10 και ότι άλλη σαβούρα κυκλοφορεί. Βλέπεις επηρεαζόμαστε και από τους φίλους μας και τα παιχνίδια που κυκλοφορούν κατ' επέκταση.

 

Κατά την δεύτερη φίλη χρησιμοποιώ ήδη της φυσικές συνέπειες για παράδειγμα αν σπάσει ένα παιχνίδι του δεν θα τον μαλώσω αλλά θα τον βάλω να μαζέψει τα κομμάτια, ή αν χύσει ένα ποτήρι νερό θα πρέπει να τα σκουπίσει. Ο μόνος λόγος που επιβάλλω τιμωρία (time out) είναι όταν χτυπάει την αδελφή του ή άλλο παιδί.

Και βέβαια επειδή ήρθα σε επαφή με παιδοψυχολόγο μου επισήμανε ένα τεράστιο λάθος που έκανα. Όταν δηλαδή η κόρη μου ξεκινούσε και χτυπούσε τον γιο μου και εκείνος ανταπέδιδε εγώ έβαζα τιμωρία τον τελευταίο. Φυσικά το ίδιο έκανα και σε αντίστροφη περίπτωση.

Όσο για επίσκεψη από κοντά σε ειδικό το έχω στα άμεσα σχεδιά μου αν και τις τελευταίες μέρες που έχω αλλάξει τον τρόπο χειρισμού και στα δύο παιδιά έχουν βελτιωθεί πολύ τα πράγματα.