ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΓΟΝΕΑ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ!

[elepet]

Μιλάμε συνέχεια για την προσαρμογή των παιδιών μας στον βρεφονηπιακό ή παιδικό σταθμό..αν θα περνάει καλά, πως θα νιώθει χωρίς την παρουσία μας που τόσο καιρό είχε δεδομένη..αν θα νιώθει λύπη θυμό ή εγκατάλειψη! .

Μήπως όμως θα πρέπει να κοιτάξυμε λίγο πιο βαθιά μέσα μας?? Μήπως στην πραγματικότητα εμείς νιώθουμε φόβο ανασφάλεια και πιθανών ενοχές και τύψεις που "παρατάμε" το παιδί μας καπου αλλού μακρυἀ απο την θαλπωρή του σπιτιου??

 

Βέβαια όλα αυτά είναι λογικά συναισθήματα για τον γονέα, που πρώτη φορά αφήνει το παιδί του σε ένα σταθμό, εξάλλου όλοι θέλουμε το καλύτερο για το δημιούργημά μας, που όμως ας μην ξεχνάμε δεν είναι ιδιοκτησία μας

 

Πιστεύω ότι εφόσον πήραμε την απόφαση να παέι το παιδί μας στο σταθμό ας δείξουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας στο παιδί μας και στους παιδαγωγούς του. Το παιδί έχει ανάγκη απο θετικά συναισθήματα για να καταφέρει να προσαρμοστεί ευκολότερα.Ας προσπαθήσουμε να μην επιφορτίζουμε τα παιδιά μας με το δικό μας άγχος που είναι δικαιολογημένο μεν αλλά ανασταλτικό δε!

Απο την πείρα μου, τους 16 μήνες που είμαι μητέρα έχω καταλάβει τη δύναμη που έχουμε πάνω στις ψυχές των παιδιών μας.Τα νιώθουν όλα, τα καταλαβαινουν όλα γιατί οι κεραίες τους είναι ευαίσθητες στα ερεθίσματα που τους δίνουμε!

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να συμφιλιωθούμε πρώτα εμείς οι ιδιοι με την ιδέα ότι το παιδι μας θα πάει σχολείο!

 

έτσι λέω στη κόρη μου!