Γράψτε το δικό σας Love Story!!!

[petalouda]

ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΤΑΙΡΙ ΜΑΣ. ΓΙΑΤΙ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΜΕ ΤΑ ΤΑΙΡΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΩΡΑ ΜΑΣ!!!!

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ!!

 

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ, Ο ΤΑΣΟΣ, ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΕΓΩ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΑΛΥΣΙΔΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ, ΟΧΙ ΜΑΚΡΙΑ ΟΜΩΣ (ΘΗΒΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ). Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΕΓΩ ΣΠΟΥΔΑΖΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΥ ΑΝΕΛΑΒΑ ΚΙ ΕΓΩ ΕΝΕΡΓΗ ΘΕΣΗ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΜΟΝΟ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΚΥΡΙΩΣ. ΟΙ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΤΟΥΜΕ ΩΣΠΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΘΗΚΑΜΕ. ΚΙ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ( ΑΠΟΤΙ ΕΜΑΘΑ ΜΕΤΑ) ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ. ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΞΑΜΗΝΟ ΜΕ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΞΑΦΝΙΚΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΣΤΗ ΓΕΝΝΕΤΕΙΡΑ ΜΟΥ!!! ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΚΘΕΣΗ(ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2005) ΞΑΝΑΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΑΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ!!! ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΧΩΡΙΣΤΟΙ. ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΣΗΜΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ Η ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ(ΔΕΙΠΝΟ, ΜΟΝΟΠΕΤΡΟ ΚΛΠ) ΚΑΙ ΟΡΙΣΑΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΡΑΒΩΝΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑΚΛΕΙΝΑΜΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ(ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2006) ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΜΟ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.

 

ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΡΡΑΒΩΝΑ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟΣ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗΜΑΣ ΙΩΑΝΝΑ!!!! ΤΟ ΦΥΛΑΞΑ ΓΙΑ ΔΩΡΟ ΑΡΡΑΒΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΟ ΕΙΠΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΑΣΠΟΛΛΑΟΥΛΗΣ ΜΟΥ ΤΡΕΛΑΘΗΚΕ ΣΠΟ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΟΥ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΜΕ ΤΑ , ΓΙΑ ΝΑΜΗΝ ΜΑΚΡΥΓΟΡΩ, ΚΑΝΑΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΑΜΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2 ΜΗΝΕΣ(ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2007), ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η ΙΩΑΝΝΑ (ΙΟΥΛΙΟ 2007) ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ(ΜΑΙΟΣ 2007) ΚΑΝΑΜΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΓΑΜΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΒΑΦΤΙΣΗ. ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΩ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΚΑΙ ΜΙΚΡΗ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ(ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΘΗΝΑ ΤΩΡΑ) Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ. ΑΣΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΝΩ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ. ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ ΠΟΥΕΙΧΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΝΕΧΩΣ ΕΚΤΟΣ ΣΠΙΤΙΟΥ. ΑΛΛΑΞΑ ΚΑΙ ΠΟΛΗ, ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ, ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ!!!!ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΙ ΕΔΩ ΚΑΠΟΙΟΝ Α ΚΥΚΛΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!!!ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΕΜΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΣΧΥΣΕΙ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΚΟΜΑ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΑ!!!(ΑΦΟΥ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΧΑ,ΧΑ,ΧΑ!!!)

 

ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ. ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ TOPIC ΜΟΥ!!!!

 

ΦΙΛΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ, ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ!!!

[sugarmama]

Ωραίο θεματάκι.. Λοιπόν εμένα ο άντρας μου είναι δικαστικός υπάλληλος αλλά το αντικείμενο και το ψωνιο του είναι οι υπολογιστές..

Κάπου πίσω λοιπόν στο 1995 ο Φώτης, ο άντρας μου έκανε τα Σαββατοκύριακα μαθήματα υπολογιστών σε μια ιδιωτική επιχείριση εκμάθησης υπολογιστών..Εγώ τότε πήγαινα ακόμα δευτέρα λυκείου.. Πήγα στη σχολή για να μάθω υπολογιστές αλλά τελικά πήρα τον δάσκαλο και έφυγα.. Από την πρώτη ματιά που αλλάξαμε νοιώσαμε πολύ μεγάλη έλξη.. Σιγά σιγά και πολύ διακριτικά λόγω της θέσης του και βέβαια λόγω του οτι ήμουν ανήλικη ακόμα ξεκίνησε μια υπέροχη σχέση.. Τον Αυγουστο του 96 και αφου τελείωσα το λύκειο αρραβωνιαστήκαμε.. Το καλοκαίρι του 2000 δυστυχώς χωρίσαμε για κανένα ΄τετράμηνο περίπου.. Δόξα τω θεό βέβαια τα ξαναβρήκαμε και έτσι τον Μαίο του 2001 παντρευτήκαμε.. Τον Ιούλιο του 2005 και μετά απο προσπάθεια ενάμιση χρόνου αποκτήσαμε την Αφροδιτούλα μας.. Τον Μαιο του 2007 ήρθε ο Πάνος μας και ολοκλήρωσε την οικογένεια και την ευτυχία μας..

[Λαμπρινή]

( sugarmama μ΄ολο το σεβασμό μηπως θα μπορουσες να μικρύνεις τα τικερ σου γιατι ξεχειλώνουν την σελίδα ? )

[sugarmama]

Νομίζω οτι είμαι εντάξει τώρα.. Thanx Λαμπρινή

[Μένια]

Πολύ ωραίες οι ιστορίες σας κορίτσια ! Είναι ωραίο να έρχονται στον κόσμο ψυχούλες που είναι αποτελέσμα μεγάλου έρωτα και βαθιάς αγάπης.

Εγώ έχω λίγο παράδοξη ιστορία αγάπης. Είναι η κλασική σχέση από απόσταση έχει όμως τις ιδιαιτερότητες της.

Ήταν το 2000 την ημέρα της επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Ιστορική μέρα από όλες τις απόψεις. Εγώ... έπινα τα σφηνάκια μου με την παρέα μου στην καφετέρεια που συχνάζαμε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί έμενα εκεί σπούδαζα κι εκείνο το διάστημα ήταν που μόλις είχα φάει και την πρώτη μου χυλόπιτα από ένα αγόρι με το οποίο ήμουν ερωτευμένη σε όλο το Λύκειο. έπινα λοιπόν για να ξεχάσω είχαμε αποφασίσει με τις κολλητές μου να μην το ξενυχτίσουμε και πήραμε το δρόμογια το σπίτι μας όσπου μία είχε την ιδέα να πάμε σε κλαμπάκι. Εγώ ζαλισμένη όπως ήμουν (το ομολογώ το είχα κάνει το "κεφαλάκι" μου), Δεν ήθελα και πολύ και συμφώνησαααα. Βρεθήκαμε λοιπόν να διασκεδάζουμε με ξέφρενους ρυθμούς στα Λαδάδικα σε πολύ γνωστό κλαμπάκι (διαφήμιση δεν κάνουμε). Καθώς λοιπόν η βραδιά κοιλούσε να σου και μπαίνουν στο μγαζί ένα τσούρμο ένστολοι (Πολ. Ναυτικό) (είχαν ανέβει για τη στρατιωτική παρέλαση της Θεσσαλονίκης) Δεν έδωσα σημασία μετά τη χυλόπιτα το ηθικό μου είχε πέσει στα μαύρα τάρταρα κι έτσι συνέχισα να χορεύω αμέριμνη. σε μια φάση με πλησιάζει ένα αγόρι (Θεός κατά τη γνώμη μου) χορεύαμε όλο το βράδυ χωρίς να ανταλλάξουμε κουβέντα και μόλις καθήσαμε λιγάκι και πάνω που πήγαμε να συστηθούμε άρχισε ένας περίεργος χαμός. Τα ναυτάκια το είχαν σκάσει από το πλοίο και κάποιος ανώτερος του αντιλήφθηκε και άχισε να γράφει ονόματα όπως ήταν φυσικό φύγανε κακήν κακώς. Το μόνο που μου είχε μείνει ήταν ένα ονόμα κι ένα φιλί στο μάγουλο (τότε δεν είχα και κινητό τηλ. για να ανταλλάξουμε). Την επόμενη μέρα κατέβηκα στην παραλία και έψαχνα στην παρέλαση μήπως τον βρω. Μάταιος κόπος. Γύρισα σπίτι μου άπραγη και καταστενοχωρημένη καθώς ένιωθα πως έχασα τον έρωτα της ζωής μου. Μετά από μια βδομάδα και αφού το είχα πάρει απόφαση πως δεν θα τον ξαναδώ χτυπάει μυνημα στο κινητό της κολλητής μου η οπόια είχε προλάβει να ανταλλάξει τηλ με έναν συνάδελφο του. είναι πολλά για να μπω σε λεπτομέρειες εν ολίγοις το αγόρι μου έψαξε να με βρει και η τυχή βοήθησε πολύ σε αυτό. αμέσως αγόρασα κινητό για να έχουμε επικοινωνία.Γρήγορα έμαθα πως είναι από Αθήνα και σπόυδάζει στη ΣΜΥΝ γεγονός που σημαίνει οτι έχει μόνο τα σαββατοκύριακα ελέυθερα. Παράλληλα εγώ σπούδαζα στο ΑΠΘ. Κια Είχα τουλάχιστον αλλά 4 χρονάκια για να τελειώσω. Είχαμε καθημερινή επικοινωνία με μηνυματα αλλά πίστευα πως ήταν μάταιο πως ποτέ δε θα καταφέρναμε να βρεθούμε. Ωσπου μια μέρα μου ρχεται μην. "Σε περιμένω στο Λευκό Πύργο" Εννοείται πως δεν πίστευα στα μάτια μου. Παρόλα αυτά πήγα , τον συνάντησα αν και μόλις που θυμώμουν τη μορφή του. Περπατήσαμε χέρι χέρι στην παραλία και μιλήσαμε για παντα, μέσα σε λίγες όλες μάθαμε τα πάντα ο ένας για τον άλλο. Ταιριάξαμε απόλυτα. Ξέραμε οτι θα ήταν δύσκολο αλλά αποφασίσαμε να κρατήσουμε τη σχέση αυτή και όσο πάει. Ο καλός μου προσπάθησε πολύ για αυτό. ερχόταν πολλές φορές από Αθήνα με το λεφορείο μόνο για λίγες ώρες μόνο να με δει και έφευγε την ίδια μέρα δειλά δειλά άρχισα να κατεβαίνω κι εγώ. Ατό κράτησε 4 ολόκληρα χρόνια. Με πολλές θυσίες και πολλές τρέλες και από τους δυο μας καταφέραμε να νικήσουμε την απόσταση. Με περίμενε να τελειώσω τη σχολή μου και την ημέρα που ορκίστηκα και πήρα το πτυχίο μου την ίδια μέρα παντρευτήκαμε με πολιτικό και με πήρε μαζί του στην Αθήνα. Το 2006 κάναμε και το θρησκευτικό μας γάμο ήταν ένα παραμύθι που είχε το πιο όμορφο τέλος και φέτος το Μάρτη του 2008 αποκτήσαμε και το πρώτο μας παιδάκι. Είμαστε μαζί εδώ και 8 χρόνια και είμαστε πιο ευτυχισμένοι και πιο ερωτευμένοι από ποτέ. Μπορεί να μακρηγόρησα αλλά αυτά είναι μόνο μια σταγόνα από τους ωκεανούς συναισθημάτων και καταστάσεων που περάσαμε με τον σύντροφό μου μέχρι να βρεθούμε για πάντα μαζί... Όλα αυτά με έκαναν να πιστεύω πολύ στο πεπρωμένο. Η ζωή τελεικά επιφυλάσσει εκπλήξεις για όλους μας... αυτά κορίτσια από εμένα με αγάπη ελπίζω να μη σας κούρασα αλλά ήταν μια ευκαιρία για μένα να μοιραστώ οτι πιο σημαντικό έχω με εσάς που μπορεί να μη σας γνωρίζω προσωπικά αλλά σας νιώθω κοντά μου. ευχαριστώ. Ουπς τα θυμήθηκα και συγκινήθηκα.

[nano]

Πολύ ωραίες οι ιστορίες σας κορίτσια ! Είναι ωραίο να έρχονται στον κόσμο ψυχούλες που είναι αποτελέσμα μεγάλου έρωτα και βαθιάς αγάπης.

...συμφωνώ κι εγώ!!!

Εμάς η ιστορία μας δεν είχε και πολλές περιπέτειες ... μόνο στην αρχή που εγώ...μόλις τα είχα φτιάξει με άλλον!!!

γνώρισα τον Κώστα σε μία εκδρομή της Ορνιθολογικής εταιρείας στο Πήλειο

το είχαμε κανονίσει με 3 ακόμα φίλες μου - όλες μπακούρια τότε - για να ξεσκάσουμε και ... να γνωρίσουμε κόσμο... έλα μου όμως που λίγες μέρες πριν έτυχε μία φάση με κάποιον ...

δεν είμουν και πολύ τρελλαμένη με τον τύπο και για να μη χαλάσω την παρέα είπα ότι εγώ θα πάω στην εκδρομή ... και ευτυχώς!!!

πάμε στην εκδρομή και ανακαλύπτουμε ότι όλοι ή σχεδόν όλοι ήταν μεγάλοι ή ζευγάρια ή μπακούρια χειρότερα από εμάς ...

μη σας τα πολυλογώ ο Κώστας ήταν ένας από τους τρεις συνοδούς της εκδρομής και έτσι σα νεότερος από τους άλλους (και φυσικά γιατί του άρεσα) έκανε παρέα μαζί μας ...

εγώ στην αρχή δεν έδωσα και πολύ σημασία στα φλερτ του γιατί είχα να σκέφτομαι και τον άλλο ...

τελικά γυρίσαμε πίσω και ο Κώστας κράτησε τα τηλ από τα άλλα κορίτσια (ένα από αυτά πίστεψε ότι του αρέσει κι όλας) για να έχει πρόσβαση σ'εμένα ...

εν τω μεταξύ εγώ τα χάλασα με τον άλλο γιατί δεν τραβούσε και γιατί σκεφτόμουν και τον Κώστα ...

βρεθήκαμε άλλες δύο φορές κι ο Κώστας δεν ήξερε πως να μου φερθεί όπως κι εγώ γιατί μπερδέυτικα ... μήπως πράγματι ήθελε τη φίλη μου;;;

τελικά ένα βράδυ στο Μύλο σε μία συναυλία που μας κάλεσε γιατί είχε κάτι εισητήρια κλείσαμε το 1ο μας ραντεβού Νεόμβριος 2001... από τότε είμαστε μαζί ... συζήσαμε από τον 1ο μήνα, αρραβωνιαστήκαμε στους 10 μήνες!!!

και παντρευτήκαμε τον Ιανουάριο του 2004...

για το θέμα της υγείας μου το ήξερε από το 1ο ραντεβού και μπράβο του (το λέω κι από εδώ) είναι πολύ γενναίος που έμεινε

3 χρόνια μετά την μεταμόσχευση (που έγινε 17 Νοέμβρη 2004) γεννήθηκε η Κάτια μας (22 Νεόμβρη 2007) και είναι η ανταμοιβή μας (ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΟ) για όσα δύσκολα περάσαμε...

[artemis]

Λοιπόν.... Εμένα είναι λίγο ξενέρωτη η ιστορία αλλά... ΘΑ ΣΑΣ ΤΗΝ ΠΩ!

 

Γνωρίστηκα με τον άντρα μου μέσω κοινής παρέας! Εγώ όμως τα είχα με άλλον 4 χρόνια, ο οποίος ήταν φαντάρος εκείνη την περίοδο! (τον κακομοίρη)! Το 1996 δεν είχαμε κινητά τηλέφωνα και αυτός (ο φαντάρος) που βρισκόταν τότε σε κάποιο νησί, είχε φάει ένα "στράβωμα" (που το πλήρωσε μετά!) και είχε να μου γράψει 3 μήνες και στο διάστημα αυτό είχε πάρει 3 τηλέφωνα, όλα κι όλα!

Τρώω και εγώ το δικό μου στράβωμα και άρχισα να βγαίνω με την παρέα μου (που ήταν κοινή μας παρέα). Σιγά μην τα έβαφα μαύρα επειδή αυτός τα είχε χαμένα!

Στην συγκεκριμένη παρέα ήταν και ένα ψιλό, πολύ ψιλό, μα πάρα πολύ ψιλό αγόρι, όμορφο και εννοείτε ότι δεν πέρασε απαρατήρητος Επειδή όμως είχα ήδη σχέση, (ο μπούφος ) δεν του έδινα και πολύ σημασία! Για να μην τα πολυλογώ.....

Για ένα μήνα, κάναμε "στενή" παρέα, φλερτάραμε, χωρίς να συμβεί, απολύτως τίποτα και μόλις γύρισε ο φαντάρος με άδεια, έκανα την καρδιά μου πέτρα και τον έστειλα να φιλά την μαμά πατρίδα χωρίς έννοιες!

Μετά από λίγες μέρες έφυγα με τον αντρούλη μου διακοπές, περάσαμε τέλεια και από τον Ιούλιο του 1996, αρραβωνιαστήκαμε την Πρωτοχρονιά του 2001, παντρευτήκαμε με πολιτικό στις 14/12/2001, με θρησκευτικό τον Οκτώβριο του 2003 και τον Σεπτέμβριο 2007 ήρθε και ο Θανούλης μας

 

12 χρόνια μαζί! Ένα ΜΕΓΑΛΟ κομμάτι της ζωή μου!

Συγκινήθηκα

[rania 5]

Πολύ ωραίο θέμα!

 

Περιγράφωντας ίσως τη δική μας ιστορία να μην γίνει αντιληπτή η ένταση των συναισθημάτων, αλλά δεν πειράζει θα προσπαθήσω να σας το "περάσω". Πρωτοείδα τον αντρούλη μου σε μια γιορτή (Κώστας ο εορταζόμενος - έχει σημασία γι'αυτό το αναφέρω), στην οποία εγώ ήμουν με την από 5ετίας σχέση μου και εκείνος με την αδεφή του (έχοντας όμως επίσης σχέση 5ετίας). Η αλήθεια είναι οτι μου γυάλισε αλλά καθ'οτι ερωτευμένη δεν πολυέδωσα σημασία (εκείνος δεν με πρόσεξε καν!). Μετά από 1 χρόνο και 4 μήνες χωρίζω (Σεπτέμβρης του '99) με πολύ άσχημο και επώδυνο τρόπο. Περνάω 8 μήνες περιπλάνησης όπου όλοι οι γνωστοί και φίλοι έχουν βαλθεί να με αποκαταστήσουν! Ανάμεσα σε αυτούς και ο φίλος Κώστας (φίλος του πρώην αλλά και του άντρα μου). Μετά λοιπόν τους 8 μήνες ξαναείμαστε στη γιορτή του Κώστα όπου τό προηγούμενο βράδυ από αυτήν με παίρνει η κοπέλα του τηλέφωνο να με καλέσει και να μου πει οτι ο άντρας μου ήταν επίσης μόνος (είχε χωρίσει από την5ετία) και πρέπει οπωσδήποτε να πάω για να μας φέρει σε επαφή! Η αλήθεια είναι οτι δεν τον καλοθυμόμουν και εκείνος αγνοούσε την ύπαρξή μου! Αρνήθηκα την πρόσκληση καθώς είχα άλλα σχέδια. Έλα όμως που την επομένη το πρωί ακυρώθηκε αυτό που είχα κανονίσει και έμεινα Σάββατο βράδυ χωρίς παρέα! Αποφάσισα λοιπόν να πάω. Ε, εκεί ήταν η μοιραία βραδιά! Μόλις τον ξαναείδα και με είδε ήρθε το τέλος. Αμέσως με πλησίασε, αρχίσαμε να μιλάμε και μετά προσφέρθηκε να με πάει σπίτι. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και αυτό ήταν! Από τότε (Μάϊος 2000) είμαστε αχώριστοι! Τότε κατάλαβα τι πραγματικά θα πει έρωτας, πάθος και τρελλή καψούρα! Το ευχάριστο βέβαια είναι οτι όλα αυτά ήταν αμοιβαία και το ίδιο έντονα! Τον Αύγουστο του 2003 αρραβωνιαστήκαμε και τον Μάϊο του 2006 παντρευτήκαμε σε ένα ονειρεμένο εκκλησάκι σε ένα ονειρεμένο νησάκι! Εξακολουθώ να είμαι πολύ ερωτευμένη με τον αντρούλη μου μέχρι σήμερα που είμαι στον 8ο μήνα εγκυμοσύνης του πρώτου μας παιδιού, το οποίο θα έρθει να ολοκληρώσει την ευτυχία που νιώθω!

[katd]

Τελειο το θεμα αυτο!!!Να λοιπον και η δικη μου ιστορια! Το 1999 πηγαινω στην Αγγλια για σπουδες. Το ιδιο εκανε και ο αντρας μου!Για ενα χρονο δεν ειχαμε γνωριστει παρα μονο ακουγα γιαυτον και τον φιλο του σαν "τους ωραιους απο την Θεσσαλoνικη". Το 2000 οταν ανεβηκαμε για την καινουρια χρονια στην Αγγλια ειχε ερθει και η μαμα μου. Καθως ανεβαζαμε πραγματα στα δωματια της εστιας και γελαγαμε με αλλα παιδια της παρεας, ανοιγει μια πορτα και βγαινουν οι "Θεσσαλονικιοι" (ετσι τους λεγαμε), να μας καλοσορισουν και να μας γνωρισουν. (Εγω ημουν σε μια σχεση να συμπληρωσω οπως και εκεινος). Η μαμα μου λοιπον ωντας πονοψυχη τους λυπηθηκε οταν της ειπαν οτι ολο το καλοκαιρι ειχαν μεινει στην Αγγλια λογω του master και τους εκανε το τραπεζι...Ετσι ξεκινησε η γνωριμια μας....Για εναν περιπου μηνα βγαιναμε σαν τα καλυτερα φιλαρακια, τοσο συχνα που ολοι ψυθυριζαν οτι εχουμε σχεση....Στις 20/10/2000 γινεται ενα παρτυ και αποφασιζουμε με τον Δημητρη να το "παιζουμε" οτι ειμαστε μαζι για να ψαρωσουν οι υπολοιποι της παρεας. Τελικα φανηκε οτι δεν θελαμε και πολυ...Απο την στιγμη που πανω στο παιχνιδι επεσε το πρωτο φιλι δεν ξεκολλαγαμε με τιποτα...Αυτο συνεχιστηκε για 2 βδομαδες μεχρι που μου ανακοινωσε οτι τελειωσαν οι σπουδες του και επρεπε να γυρισει στην Ελλαδα. Μπορω να πω οτι στεναχωρηθηκα αλλα το παλευα μεχρι την στιγμη που μπηκε στο ταξι για το αεροδρομιο. Θυμαμαι τον εαυτο μου στην αυλη της εστιας να νιωθω ενα μουδιασμα σε ολο μου το σωμα και να σκεφτομαι οτι χανω τον αντρα της ζωης μου...(αφου ειχα 2 χρονια σπουδες ακομα και εγω ειμαι απο Αθηνα και εκεινος απο Θεσσαλονικη, και ειχε και σχεση 5 χρονων)....Μετα απο ακριβως 3 ΜΕΡΕΣ με παιρνει τηλεφωνο και μου ανακοινωνει οτι γυρναει στην Αγγλια γιατι δεν περασε ενα μαθημα!!Τοτε πιστεψα πραγματικα στην μοιρα!!!Απο τοτε ειμαστε μαζι αχωριστοι(μονο λογο στρατου χωρισαμε) και παντρευτηκαμε στις 03/09/05 και το θαυματακι μας ηρθε στη ζωη 22/05/07. Τωρα πιο ευτυχισμενοι απο ποτε περιμενο το νεο μελος!!!

 

Υ.Γ> Συγνωμη για το μεγαλο post!!

[petalouda]

Λοιπόοοοοοοοοοον!

Το 2006 έζησα τον θάνατο του παρολόγον αρεβωνάστικού μου και βίωνα όλη την φρίκη της κατάστασης. Τότε εργαζόμουνα σε ραδιοφωνικό σταθμό ώς μουσική παραγωγός.

 

Ζήτησα για ψυχολογικούς λόγους να μου αλλάξουν την ώρα σε βραδυνή.Σε πολύ βραδυνή. 2.00 τα ξημερώματα με 7.00 το πρωί, όπως και έγινε.....

 

Μέσα απο το μικρόφωνο έλεγα πολλά και ξώρκιζα περισσότερα.Τα πήγα πολύ καλά με το μεγάλο γεγονός που μου είχε συμβει ΟΣΠΟΥ μια νύχτα χτυπάει το τηλέφωνο και ήταν ενα παλικαράκι τότε 22 ετών πολύ ευγενικό ,επίμονο και διαφορετικό να μου ζητάει διαρκώς Μαρινέλλα όπου και του έκανα την χάρη να παιξω το τραγούδι.

 

 

ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΧΟΡΕΨΑΜΕ!!!!

...Τα φτιάξαμε 1 χρόνο μετά.ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ...με πολλά βασανα απο την δική μου πλευρά γιατί δεν το είχα πάρει ΠΟΛΎ ΣΟΒΑΡΑ...Μετά απο 8 προτάσεις γάμου και 8 αρνήσεις...χωρίζουμε.

 

...Επανέρχομαι με δική μου πρόταση και ενω μείναμε χώρια για 1 6μηνο, τρωω ΑΡΝΗΣΗ η οποία και μου κακοφαίνεται!!!!!!!!! [ναι λίγα του έίχα κάνει...!!]

 

ΟΛΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ μου έλεγαν πόσο καλό παιδί είναι...Κάποτε το είδα μετά απο την άρνηση όμως. Ισως να ήταν ενα γερό χαστούκι αυτό για να ανοίξω τα μάτια μου.

 

Παντρευτήκαμε στις 12 Ιουνίου 2004 όταν η Ελλάδα έβαζε το πρωτο γκόλ στην Πορτογαλία ... και το τραγούδι που χορέψαμε ήταν αυτό της Μαρινέλλας....."Μα εσυ ποτέ να μην χαθείς ποτέ απο την ζωή μου, γιατί κυλάς οπως το αίμα στο κορμί μου...."

 

Κάναμε το πρώτο θαυμα Απρίλη του 2005 και το δευτερο Ιανουάριο του 2008.Το τρίτο θαυμα είναι ο έρωτας και η αγάπη που ζούμε.

 

Μπορεί το ραδιοφωνο να μας ένωσε αλλά η ζωή μας είναι σαν κινηματογραφική ταινία με ωραιο σενάριο ,καλούς ηθοποιους και ελπίζω μετά απο χρόνια να πάρουμε το OSCAR του καλού γονιού και του καλύτερου συνοδυπόρου στη ζωή.

 

Ηλικιακά τον περνάω 5 χρόνια και αυτός ήταν ένας ανασταλτικός παράγοτας για μένα. Τωρα θα έλεγα σε όποιον έχει τέτοια διαφορά ηλικίας να μην το σκευτεί καθόλου.Βούρρρρρρρ. Η οριμοτητα έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του ανθρώπου και οχι τόσο με την ηλικία.

[zwza]

Τι μου θυμίσατε τώρα....!!!!

Μπράβο στη κοπελιά που άνοιξε αυτό το θέμα.

Ο καλός μου σπούδαζε στη Γερμανία και για να βγάζει το χαρτζηλίκι του τραγουδούσε σε ένα ελληνικό μαγαζί εκεί. Εγώ αν και γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Γερμανία είχαμε μετακομίσει οικογενειακώς και σπούδαζα στην Ελλάδα!!!

Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν επισκέφτηκα τους συγγενείς μου στην Γερμανία και τα ξαδέρφια εκεί για να με ευχαριστήσουν με πήγαν στο συγκεκριμένο μαγαζί.

Εν τω μεταξύ μου λέγαν για μια φωνάρα από τα μέρη μας που θα "πάθω" μόλις τον ακούσω.

Και είχαν δίκιο αλλά ήταν και... Θεός!!

Αλλά κι εγώ ήμουν μια θεά (μην κοιτάτε που τώρα με φάγαν τα κιλά δυο εγκυμοσύνων).

Καμάκι εγώ από πρώτο τραπέζι πίστα, καμάκι και αυτός από τη πίστα. Όταν τελείωσε το πρόγραμμα του ήρθε στο τραπέζι μας.

Κάπως έτσι ξεκίνησε η γνωριμία μας και ο ένας μήνας που ήταν να μείνω στη Γερμανία έγινε ολόκληρο καλοκαίρι, έγινε Σ/Κ παρά Σ/Κ, έγινε κάθε αργία, Χριστούγεννα και Πάσχα.

Τον επόμενο χρόνο ολοκλήρωσε τις σπουδές του και επέστρεψε Ελλάδα. Μόλις τελείωσε και το στρατιωτικό του και τακτοποιήθηκε επαγγελματικά αρραβωνιαστήκαμε.

Α! έκοψε και το τραγούδι στα νυχτερινά μαγαζιά. Αυτή είναι δουλειά για εργένηδες.

14 μήνες μετά παντρευτήκαμε.

Αργήσαμε να κάνουμε παιδιά αλλά τουλάχιστον ζήσαμε πολύ καλά όλα αυτά τα χρόνια που είμασταν οι δυο μας.

Τώρα βέβαια είμαστε ακόμα καλύτερα αφού γέμισε το σπίτι μας με δυο αγγελούδια.

[angy]

Η δική μας ιστορία θα μπορούσε να γίνει και ταινία!!!!!!!

Είχα πάει με μία φίλη διακοπές, το ίδιο και ο άντρας μου με ένα φίλο του.

Συναντηθήκαμε σε 200μ.κάτω από τη γη.

Σε μία εβδομάδα από τη γνωριμία μας,ήρθε στους γονείς μου,καθώς μέναμε σε διαφορετική πόλη,οπότε αφήνω οικογένεια,δουλειά,φίλους,πατρίδα,και την κάνω μαζί του!!!!!

Τι να πει κανείς!Όταν είναι κάτι γραφτό να συμβεί,συνομωτούν τα πάντα για να επιτευχθεί.

Να φανταστείτε συνηδητοποίησα τί μου είχε συμβεί αφού πέρασαν 2-3 μήνες

Γίνανε όλα τόσο ξαφνικά.

[renik]

Με τον άντρα μου είμαστε από το ίδιο χωριό, εγώ τον είχα σταμπάρει από μικρή, εκείνος ούτε που με είχε προσέξει όπως μου είπε αργότερα!!περνάγαν τα χρόνια, μεγάλωνα και εγώ και ο νίκος παρέμενε σταθερή αξία στις προτιμήσεις μου, φτάνει το καλοκαίρι του 2004 παράλληλα "ψιλοσουλουπώθηκα", έβαψα ματάκια, άλλαξα τα τζιν με φουστανάκια, έβαλα τακουνάκι,άρχισα να περιποιούμαι πολύ μα πολύ τον εαυτό μου και άρχισαν να έρχονται και νέες κατακτήσεις, ως τότε στα μάτια του νίκου δεν υπήρχα και εγώ το είχα ψιλοξεχάσει το θέμα καθότι είχα άλλα ενδιαφέροντα. όσπου ένα βράδυ στο μαγαζί που σύχναζα είχαμε γίνει όλοι οι παρέα τύφλα και καθόμουν με ένα φίλο μου μπάρμαν και τα πίναμε και έρχεται ο νίκος να παραγγείλει ποτό και όπως καθόμουν στην μπάρα μου απλώνει το χέρι και μου λέει "νίκος" χαμογελάω του δίνω το χέρι μου του λέω το όνομα μου και σηκώνεται και φεύγει έμεινα κάγκελο εγώ, αναρωτιόμουν τι είπα και εξαφανίστηκε!!!??? μόνο το όνομα μου πρόλαβα να πω! πήρε τη μηχανή του και έφυγε!!! συνέχισα το βράδυ μου ακάθεκτη, ώσπου ξαναήρθε ο νίκος, εγώ εκείνη την ώρα καθόμουν με ένα άλλο παιδί και γυρνάω και λέω στον φίλο μου "πολύ ωραίος δεν είναι αυτός? αλλά και πολύ μα...κας, ήρθε με χαιρέτησε και έφυγε!!" και μου απαντάει ο φίλος μου "ποιος ρε? ο νίκος? ο κολλητός μου είναι!!! θες να του πω τίποτα?" εγώ του λέω "οχι" και μένει το θέμα εκεί! αλλά ο φιλος μου δεν κράτησε το στόμα του κλειστό και την επόμενη κατεβαίνει στο μπαράκι μαζί με τον νικο και έρχεται να μας συστήσει, του απαντάει ο νίκος ότι έχουμε ήδη συστηθεί και αρχίζουμε να μιλάμε για δουλειές, που μένω που μένεις και τα σχετικά!είχε ήδη πάει 5 το πρωί και γυρνάει και μου λέει "φεύγω, θες να σε πάω με τη μηχανή σπίτι σου ή θες να κάτσεις κι άλλο?" του είπα ότι θα φύγω και εγώ και φύγαμε μαζί, φτάνουμε κοντά στο σπίτι και μου λέει "θες να πάμε πουθενά αλλού για βόλτα?" του απαντάω ναι και πήγαμε σε ένα μέρος με τέλεια θέα και χωρίς πολλά πολλά αρχίσαμε να φιλιόμαστε και ψιλοέγινε κατάσταση!το ίδιο βράδυ αλλάξαμε και τηλ και από τότε είμαστε μαζί,μετά από 4 μέρες ο νίκος όμως ξαναγύρισε αθήνα και εγώ έμεινα στο νησί να τελειώσω τις διακοπές μου αλλά τον σκεφτόμουν συνέχεια, μιλάγαμε στο τηλ αλλά εμένα δεν μου έφτανε αυτό, μου έλειπε, πήρα το πλοίο και γύρισα αθήνα λέγοντας του για δικαιολογία ότι θέλω να διαβάσω για τη σχολή (μην παίρνει και αέρα!!)και ουσιαστικά με το που γύρισα στην αθήνα γίναμε αχώριστοι!είμασταν συνέχεια μαζί!!και πέρναγαμε τέλεια! τον αύγουστο του 2004 τα φτιάξαμε, τον ιούνιο του 2005 αρραβωνιαστήκαμε και τον ιούνιο του 2006 παντρευτήκαμε και τον δεκέμβρη του 2006 κάναμε και τον κυριάκο μας!! όλα τόσο γρήγορα αλλά και τόσο ωράια!!!

[sardelaki]

Ας γράψω κι εγώ την γλυκιά μου ιστορία για την ωραιότερη γνωριμία της ζωής μου!

 

Τον Μάιο του 2005 ήρθε ο κολλητός μου από Ελλάδα εδώ στην Γερμανία να με επισκεφθεί. Ο κολλητός είχε στην Ελλάδα έναν κολλητό λοιπόν τον Τάσο, τον οποίο ήθελε οπωσδήποτε να μου τον γνωρίσει γιατι έλεγε πως ήταν σίγουρος ότι εμένα θα μου αρέσει. Δεν ήταν όμως σίγουρος για εκείνον γιατι δεν ήξερε το γούστο του. Λοιπόν εγώ φρεσκοχωρισμένη (ένα χρόνο πρίν βέβαια) αλλά ακόμη ήμουν στην φάση "όλοι οι άντρες είναι τα ίδια σ@@@@ και δεν θέλω κανέναν...κι εγώ για κανέναν άντρα δεν ξανακάνω θυσία"και διάφορα τέτοια έλεγα. Και μου έλεγε ο κολλητός να μην λέω μεγάλες κουβέντες αφού σε 2 μήνες θα κατέβαινα Ελλάδα με άδεια. Ήρθε εκείνη η στιγμή...ο κολλητός έχει βενζινάδικο κι ενώ θα πήγαινα στο αστυνομικό τμήμα να βγάλω ταυτότητα μιά τρομερή βροχή με σταμάτησε στο βενζινάδικό του...η ίδια βροχή σταμάτησε και τον Τάσο, διότι είναι οικοδόμος και δεν μπορούσε να συνεχίσει την δουλειά του. Εκεί έγινε η γνωριμία...η πρώτη ματιά τα έδειξε όλα...έρωτας κεραυνοβόλος...δεν μου έχει ξανασυμβεί! Τί ωραίο συναίσθημα...και παρόλα αυτά δεν έκανα καμία κίνηση διότι θα μας χώριζε μία απόσταση πάνω από 2000 χλμ. οπότε το άφησα. Εκείνος δίσταζε επίσης λόγω της απόστασης κι έτσι κι ο κολλητός δεν έκανε καμία κίνηση να μας σπρώξει. Έτσι περνούσε ο καιρός κι ήρθα οι τελευταιες μου μέρες στην Ελλάδα κι έπειτα θα επέστρεφα στην Γερμανία. Ο κολλητός μου είχε υποσχεθεί μιά βόλτα με την μηχανή η οποία τελικά δεν έγινε...και φυσικά εκεί που τρώγαμε 2 βράδυα πριν τελειώσει η άδεια (είχαμε βγεί φίλοι πολλοί για φαγητό και ήταν κι ο Τάσος μαζί) λέει "το βρήκα...για να μην φύγεις με αυτό το παράπονο για Γερμανία να σε πάει ο Τάσος βόλτα με την μηχανή που έχει και πιο ωραία"Εκείνος συμφώνησε αμέσως...

την επόμενη μέρα τελικά επικοινωνήσαμε και ήρθε να με πάρει...ανεβήκαμε σε ένα καράβι στην παραλία στην Θεσσαλονίκη που μας έκανε βόλτα και ήπιαμε ποτάκι...εκεί η πρώτη αγκαλίτσα και τα φιλάκια. Έλα όμως που μας έμενε άλλη μιά μέρα και μετά έφευγα...κι έφυγα με μεγάλη στεναχώρια...μετά από 2 μήνες τον επισκέφθηκα...μετά από άλλους 2 ήρθε ο Τάσος...μετά από άλλους δυο πήγα εγώ, του έκανα έκπληξη για τα γενέθλιά του...και μετά από άλλους δυο τελικά τα παράτησα όλα και σηκώθηκα και πήγα κοντά του για πάντα...ήταν πρωταπριλιά του 2006...τον Σεπτέμβριο του 2007 τελικά παντρευτήκαμε και τον Ιούνιο του 2008 γεννήθηκε ο καρπός του έρωτά μας: ο μονάκριβος γιος μας.

Αυτά εν ολίγοις...

[Skybeam]

Ωραίες ιστορίες!

Τον καλό μου τον γνώρισα όντας διακοπές - ελεύθερο κάμπινγκ στην Κάρπαθο, με τον πρώην μου. Ο πρώην ήταν όμορφος αλλά πολύ στη φάση "φύση - κάμπινγκ" και τέτοια ενώ εγώ παιδί της πόλης. Γενικώς το χάσμα μεταξύ μας ήταν μεγάλο, ήταν και μια τετραετία νεώτερος (εγώ 28 χρονών τότε) και δεν τα πηγαίναμε καθόλου καλά. Ξαφνικά, από τον χωματόδρομο κατεβαίνει στην παραλία μας ένα φορτηγό με δυο τύπους μέσα και μια κοπελιά. Ήταν ένα ζευγάρι κι ο καλός μου. Κάτι μας ρώτησε κι εμένα δεν μου άρεσε η φάτσα του (είπα από μέσα μου... "τι μ....ς!). Παρόλα αυτά, το βράδυ έμειναν στην παραλία, ανάψαμε φωτιά και κάναμε παρέα. Εγώ του κουνήθηκα λιγάκι πολύ διακριτικά (μιας και είχα αποφασίσει να χωρίσω όταν θα τέλειωναν οι διακοπές".

 

Γυρίζω Αθήνα, χωρίζω, εκείνος κρατάει επικοινωνία, βγαίνουμε (κλπ κλπ) για ένα χρόνο και τον έχω μια στο on και μια στο off. Eκείνος έδειχνε να με θέλει πολύ, ήρθε και στο σπίτι να γνωρίσει τους δικούς μου, αλλά εγώ ήθελα για ένα διάστημα απλώς να περνάω καλά χωρίς σοβαρές δεσμεύσεις. Με γοήτευε ο κύριος, αλλά με είχε πιάσει άρνηση. Βρε κορίτσια, όταν δεν θέλεις κ α ν έ ν αν τότε σε θέλουν όλοι. Μια εποχή έρχονταν κάθε μέρα ανθοδέσμες από τον καλό μου και δύο πρώην μου που με διεκδικούσαν!

 

Μετά από έναν χρόνο. πολλές εντάσεις, ατέλειωτα ποτά και ξενύχτια και σερί στη δουλειά, κι επειδή με φόβιζε το γεγονός ότι ήταν 9 χρόνια μεγαλύτερος (χωρισμένος με παιδί, ξενύχτης κλπ κλπ) του λέω: Mε αγαπάς? Μου λέει "ναι". "Ωραία λοιπόν", απαντώ, "έλα να μείνουμε μαζί, να δούμε αν λειτουργεί". "Βρες αύριο το πρωί σπίτι", μου λέει.

 

Από τότε είμαστε μαζί. Συζήσαμε 2,5-3 χρόνια και τον Ιούνιο του 2005 παντρευτήκαμε. Τα βρίσκουμε, γελάμε, περνάμε καλά. Είμαι χαρούμενη! ΄

 

Τώρα αρχίζουμε την προσπάθεια για νινί. Φοβάμαι πολύ, είμαστε κι οι δύο καλοπερασάκηδες και ελπίζω το μωρό να μας κάνει πιο ευτυχισμένους, παρά τις δυσκολίες που εμπεριέχει η απόκτηση ενός παιδιού. Τι να πω, καλή μας τύχη και καλή μας επιτυχία!

[iro]

Βρε κορίτσια, όταν δεν θέλεις κ α ν έ ν αν τότε σε θέλουν όλοι.

 

Άμα σας λέω εγώ οτι είναι σαν τα ταξί, να μ' ακούτε

[irene@]

Με τον άντρα μου είμαστε μαζί από το '97! Από το 98 συζούμε και το Δεκέμβριο του 2004 αποφασίσαμε να αραβωνιαστούμε... Λίγες μέρες πριν τον αραβώνα και ενώ είχα καθυστέρηση περίπου 20 μέρες αποφάσισα να κάνω τεστ. Το πήρα και το έκανα στο γραφείο μόνη μου. Δεν τον πήρα τηλέφωνο και όταν σχόλασα πήγα σπίτι, τον περίμενα, φάγαμε, μάζεψα τα πιάτα και μετά του πήγα το τεστ στο τραπέζι... τι είναι αυτό με ρωτάει, τον κοιτάζω γελάω, γελάει με αγκαλιάζει και με φιλάει. το ήθελε πάρα πολύ και δεν μπορούσε να το πιστέψει!!!! Τελικά αραβωνιαστήκαμε την ημέρα των Φώτων του 2005, παντερευτήκαμε την Δευτέρα του Πάσχα το 2005 και γέννησα την κόρη μας τον Αυγουστο του 2005. Ήμασταν μαζί τόοοσα χρόνια και τα κάναμε όλα μέσα σε 1 χρόνο!!!!

 

Στην δεύτερη εγκυμοσύνη έκανα ακριβώς το ίδιο πράγμα με το γραφειο κλπ κλπ αλλά δεν περίμενα να φάμε... μου λέει αντε πεινάω πότε θα φάμε? ε, κάτσε του λέω να σου πω πρώτα οτι είμαι έγκυος και μετά τρώμε!!! ε, το ήξερα μου λέει. αφού σου το είχα πεί οτι αυτό το μήνα θα το κάνουμε το δεύτερο. ήταν σίγουρος!!! φιλιά, αγκαλιές αυτός, όχι την μαμά μου αγκαλιά, η κόρη μου γιατί είναι δική μου.... πολύ γέλιο!!!!

[ΒΙΚΥ]

ευχαριστώ

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Εμένα κορίτσια ήταν αυτό που λέμε έρωτας με την πρώτη ματιά στην κυριολεξία όμως. Πρίν 10 σχεδόν χρόνια είμουν εγώ σχεδόν 17 πήγαινα δευτέρα λυκείου και αυτός μόλις είχε απολυθεί από στρατό στα 21. Είχα πάει για καφέ με την κολλητή μου τότε για να γιορτάσω γιατί είχα πάρει το Lower και ενώ η βραδιά κυλούσε ήρεμα αν εξερέσουμε μια παρέα που καθόταν παραδίπλα μας οι οποίοι όλη την ώρα μας χαιρετούσαν μας κουνούσαν τα ποτήρια (μπακούρια και κυρίως άσχημοι). Απογοήτευση σκέτη μια και την προγηούμενη μέρα είχα χαλαστεί με το φλερτάκι που είχα (ήθελε κοκό σώνει και καλά το άτομο και χωρίς δεσμεύσεις κτλ κτλ) τέλος πάντων τον έγραψα κανονικά. Ξαφνικά μου λέει η φίλη μου ΄΄ κοίτα αυτόν ωραίο που σηκώθηκε πίσω σου΄΄ γυρίζω κοιτάζω με κοιτάζει κι αυτός (αυτός με είχε δει από την ώρα που μπήκα αλλα εγώ στο σημείο που καθόμουν μόνο τα μπακούρια έβλεπα) και αυτό ήταν. Αν και είμασταν σε απόσταση πρέπει εκείνο το βράδυ το αγγελάκι αυτό να μας χτύπησε για τα καλά. Γύρισα αμέσως το κεφάλι μου προς την φίλη μου απογοητεύμενη και της λέω ΄΄ σιγά αυτός μην γύρισε να δει εμάς άλλες θα είδε΄΄ και συνέχιζα να πίνω τον καφέ μου με την γλυκιά του ανάμνηση. Η φίλη μου εντωμεταξύ είχε λυσσάξει μου έλεγε μας κοιτάζει μας κοιτάζει εγώ νόμιζα ότι εννοούσε κάποιον από την παρέα απο τα μπακούρια και νευρίαζα και της έλεγα μην του κοιτάζεισ και πάρουν θάρος και μας φορτωθούν. Έλα ρε συ μου λέει αφού ο ένας είναι ωραίος το είπες και εσύ. ΄΄ Εγώ της λέω είπα αυτό το πράγμα δεν πας καλά΄΄ Μετά από λίγη ώρα μου λέει ΄΄Σηκώνεται μάλλον έρχεται εδώ. Εγώ τα πήρα πολύ άσχημα γιατί νόμιζα ότι ήταν κάποιος απο τους ενοχλητικούς την έβριζα γυρισα το κεφάλι μου από την άλλη και της λέω τώρα ξεφορτώσου τον. ΉΡΘΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ! ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΖΩ ΚΑΙ ΜΕΝΩ ΠΑΓΩΤΟ! Δεν μπορούσα ουτε ενα γεια να πω όταν μας χαιρέτησε. Μην σας τα πολυλογώ το πρώτο μισάωρο δεν μίλαγα γιατί πήγε και καθισε δίπλα στην φίλη μου ε σκέφτηκα ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό .Έλα όμως που ο πονηρούλης από ότι μου είπε περίμενε μια κουβέντα μου για να έρθει να κάτσει δίπλα μου με το πρόσχημα ότι δεν άκουγε αυτό που τον ρώτησα γιατί ήταν δυνατά η μουσική.

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ και κορίτσια να σας πω κάτι κανέναν δεν βάζω πάνω από τον άντρα μου ούτε τα παιδιά που θα κάνω αυτό είναι άλλο κομμάτι και έχει άλλη σημασία για μένα που δεν έχει ο άντρας μου.

[angi]

Για να περιγραψω δεν φτανει....ουτε τετραδιο ολοκληρο.

Γνωριμια 1995 και προσπαθεια κατακτησης μου απο τον αντρα μου για 3 χρονια.

Τσακωθηκαμε το 1998 οντας ακομη φιλοι (ανενδοτη εγω,τα πηρε και αυτος)

Συναντηθηκαμε το 2002 μετα απο συμπτωση (ενημερωθηκα για καποιον στο νοσοκομειο που δουλευα με το ιδιο οναματεπωνυμο με τον αντρα μου οτι ειχε τροχαιο).Επροκειτο για συνωνυμια.Τον πηρα ομως τηλεφωνο και μετα...δεν υπαρχει περιπτωση να με αφησει να φυγω.

Ειμαστε 6 χρονια παντρεμενοι.

[yogini]

Εμείς πηγαίναμε μαζί φροντιστήριο αλλα τότε δεν τον χώνευα καθόλου...εκείνος κοτσίδα, σκουλαρίκια, καπετάν φασαρίας κτλ εγω νορμάλ...θυμόταν όμως οτι είχα ωραία οπίσθια όπως λέει ο κύριος!

Κάποια στιγμή μετά απο 5 χρόνια βρίσκω την διπλανή μου απο το σχολείο οπου είχαμε τσακωθεί, μου είχε περάσει ο θυμός και της προτείνω να πάμε ΣΚ στην Ύδρα....εκεί το βράδυ σε ενα μπαράκι τον βλέπω απο μακρυά, με κοντό μαλλί (είχε γίνει άνθρωπος) και λέω στη φίλη μου μ'αυτόν ειμαστε μαζί φροντιστήριο αλλα πολύ ψωνάρα ρε παιδι μου, να δεις ουτε θα μας μιλήσει

Μετά απο λίγο σκάει ο μεσιέ και μου λέει οτι πηγαίναμε μαζί φροντιστήριο τεσπα και του λέω ναι εισαι ο Σ κτλ, του λέμε να κάτσει μαζί μας γιατι ήταν μόνος και αρχίζουν τα σφηνάκια

Η πλάκα ειναι οτι με ειχε δει κι αυτος απο την προηγούμενη μέρα και του γυάλισα. Το κουλό της υπόθεσης ειναι οτι 4 χρονια που σπούδαζε εκει ειχε βγει άλλη μια φορά και αυτή ήταν η τελευταία του νύχτα και είπε να βγει μονος του ενω οι άλλοι χρονια τον παρακαλούσαν

Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον!!!

Ε καλά αμα μου γυαλίσει άντρας μετά τελειωσε δεν συνεχίζω

Πάντως λόγω της δουλειάς του έλεγα οτι δεν θα κρατήσει η σχέση μας και οτι να τώρα θα χωρίσουμε....πέρασαν 6,5 χρόνια, αντέξαμε ταξίδια, ναυτικό, πεθερά και συνεχίζουμε ακάθεκτοι

Πάντως δεν κοιτάω ποτε το μπροστά αλλα μονο το τώρα και αυτό βοήθησε πολύ τη σχέση μας.

[DALIA]

αχ τι μου θυμισατε τωρα!!!

Ημουν η μοναδικη γυναικα σε μια ανδροπαρεα και ξαφνικα η παρεα μας ενωνεται με μια αλλη παρεα εγω ξυνιζομαι με εναν τυπο ( 1 χρονο μικροτερος ) γιατι το επαιζα πολυ μαγκας και αλλαζε τις κοπελες σαν τα πουκαμισα και να κλαινε απο πισω του και εγω "..μμ σιγα μωρε τη του βρισκουνε?" ( η αληθεια ειναι οτι ηταν πολυ αρενωπος για την τοτε ηλικια μας 15-16 ετων ). Που λετε εμενα με "παρενοχλει" καποιος απο αλλη παρεα και παει να καθαρισει ο μεχρι τοτε"αχωνευτος".Καλα καγκουρια και αγιος ο θεος τοτε... Αφου εγινε η φασαρια παμε ολοι σε μια καφετερια και καθεται διπλα μου και απο δω απο κει μου δινει ενα απιστευτο φιλι στο ασχετο που δεν θα ξεχασω ποτε στη ζωη μου.εν το μεταξυ ειχε σχεση με αλλη κοπελα τλπ χωριζουν και τα φτιαχνουμε για ενα εξαμηνο.Αφου χωρισαμε παιδια περασα 3 χρονια με κλαματα και γενικα πολυ χαλια ειχα κολλησει ασχημα μαζι του.Το μονο θετικο ειναι οτι εγω για να του την μπενω εβγαζα γουστα!! και μετα στο σπιτι εριχνα ΤΟ ΚΛΑΜΑ.ειδικα οταν τον εβλεπα να κυκλοφορει με αλλες γυναικες ( ευτυχως περνουσε διαστηματα που πιο πολυ ηταν στην καγκουρια ανδροπαρεες κτλ ) σε ολο αυτο το διαστημα των 3 χρονων βρισκομασταν μονο σεξουαλικα .Εκανα καποια σχεση το καλοκαιρι του'98 εγω και πηγαινοερχομουν Χαλκιδικη οπου εχουμε σπιτι εκει.Και ξαφνικα .ενα βραδυ τον βλεπω στο δρομακι του σπιτιου να με περιμενει και νου μου λεει θελω να σου μιλησω.Πηγαμε καπου οι δυο και μου εκανε ερωτικη εξομολογηση για ενα 4ωρο.Δεν μπορειτε να φανταστιτε την χαρα μου.Εν το μεταξυ ειχε ηδη κανονισμενο θα γευγανε ανδροπαρεα Μυκονο ( δεν ηξερε τι θα γινονταν μαζι μου ),φυσικα περνω τηλ την κολλητη μου και της λεω ετοιμασου φευγουμε μυκονο με το πρωτο πλοιο χωρις μαμου.( Σιγα μην τον αφνα μονο τωρα που τον ξαναβρηκα )Ο μεγαλος μου ερωτας εγινε πραγματικοτητα ενοειτε κατευθειαν χωρισα τον αλλον.Το 2002 αρρωβωνιαστηκαμε το'03 φτιαξαμε την φωλιτσα μας τον Ιανουαριο του '05 παντρευτηκαμε και τον Νοεμβριο του '05 ηρθε ο στη ζωη μας ο θησαυρος μας.

[μαριαπαβ]

Πολυ ομορφες ιστοριες,ιστοριες που θα θυμομαστε για παντα.Να σας πω κι εγω τη δικη μου λοιπον.

Το 1999,ημουν ακομη μαθητρια λυκειου.Στη ταξη μου ειχαμε οργανωσει μια γιορτη σ'ενα κεντρο,για να μαζεψουμε χρηματα για την εκδρομη μας.Τον Ιανουαριο του 2000 α αγαπημενος μου ξαδελφος θα εφευγε φαναρος,στις 22/1,παρουσιαζοταν στο Ρεθυμνο.Ολα καλα,οταν ορκιστηκε ξαναγυρησε στο νησι μας.Το γιορτασαμε.Αυτος μολις ξαναπηγε στο στρατοπαιδο εδωσε το κινητο μου σε καποιον για να μου κανουν πλακα.Ο καιρος περνουσε και ενα καλοκαιρινο βραδυ του Ιουνιου λαμβανω ενα πολυ περιεργο και αγνωστο για μενα μηνυμα.Η πλακα ειχε ξεκινησει για τα καλα.Στην αρχη νομιζα ατι αυτος που μου στελνει τα μηνυματα εχει κανει λαθος στον αριθμο,κι επειδη εχω παρα πολυ καλη πηθω,εκανα κι εγω οτι τον γνωριζα και πιασαμε φιλια.Εγω,εκεινη τη χρονια ηταν να φυγω,να παρατησω το σχολει μου καθως ο μπαμπας μου ηθελε να με στειλει να σπουδασω σε μια σχολη στην Αλεξανδρουπολη.Αλλα ο Θεος ειχε αλλα σχεδια για μας.Την μερα τις γιορτης μου 15/8/00,πηγα σην ξαδελφη μου που εχουμε το ιδιο ονομα,για να το γιοτρασουμε παρεα.Τοτε ανακαλυψα οτι ο κυριακος ηταν ερωτευμενος μαζι μου σαν τρελος οπως κι εγω αλλα κανεις απο τους δυο δεν ειχε εκδηλωσει να αισθηματα του.Οταν λοιπον ημουν εξω με φιλους και τα πιναμε αρχησε να με παιρνει τηλεφωνο και να μου λεει διαφορα.Τοτε καταλαβα οτι ζηλευει.Τα ξημερωματα,κατα τις 4 με παιρνει τηλεφωνο και μου ζηταγε αγκαλιτσες.Την επομενη μερα κατεβεικε απο την αθηνα να με συναντησει για πρωτη φορα.Οταν πηγα να τον βρω εμεινα.Ανταλαξαμε βλεματα αιωνιας αγαπης.Αυτο ηταν.Ομως δεν του ειπα απο εκεινη την ωρα οτι θελω να ειμαστε μαζι,τον αφησα σε αγωνια για πεντε μερες.Εφυγε και ξαναπηγε στη Σαμο,γιατι ηταν φανταρος ακομα.Οταν τον πηρα να του πω το πολυποθειτο ΝΑΙ,ερηξα το γελιο της ζωης μου.Εκανε σαν τρελος,αρχησε να ουρλιζει και να τρεχει σε ολο το στρατοπεδο.21/8/00 Τα φτιαξαμε,29/12/00 λογοδοθεικαμε,25/12/03 αρραβωνιαστηκαμε,1/9/07 πανρευτηκαμε καιι τωρα μεχρι 29/12/08 περιμενουμε τον καρπο του ερωτα μας.

[mpizoudaki]

Αχ ρε κοριτσια καλο θεμα βρηκατε παλι.

Εμεις με τον αντρα μου γνωριστηκαμε το 1992, οταν πηγαινα στην σχολη Τουριστικων επιχειρησεων.Το μωρο μου τα ειχε τοτε με μια κοπελα που καναμε παρεα.Ουτε καν περναγε απο το μυαλο μας θεμα σχεσης,μαλιστα εμενα δε μου πολυαρεσε και τον κοροιδευα και λιγο.Αλλωστε ειχα κι εγω σοβαρη σχεση.Τελειωνει η σχολη και χανομαστε με την κοπελα.

Περασαν τα χρονια εγω εντωμεταξυ παντρευτηκα με το παιδι που τα ειχα αλλα δυστυχώς μετα απο δυο χρονια γαμου χωριζουμε(πεθεροπληκτη).

Μιλαμε οτι ειχαν περασει 9 χρονια ετσι?Εγω προσφατα χωρισμενη καλοκαιρι και πηγα με μια παρεα Χανια διακοπες κι εκει που διασκεδαζουμε σε ενα μπαρακι βλεπω ενα τυπο να μου κανει νοημα απο μακρια να παω κοντα του.Χαμπαρι εγω του γυρναω την πλατη και επειδη το συνεχιζε στο τελος φυγαμε απο το μαγαζι.Τον Σεπτεμβριο συναντιεμαι στην Αθηνα με μια φιλη απο τη σχολη που ηξερε κι εκεινον και με ρωταει γιατι οταν τον ειδα στα Χανια δεν του μιλησα.Καγκελο εγω παιδια ηταν εκεινος,με ειχε γνωρισει και μου εκανε νοημα για να του μιλησω αλλα εγω νομιζα οτι ηταν καμακι.Τελικα μου λεει η φιλη μου να τον παρουμε τηλ να ερθει να πιουμε ενα καφε?Και συμφωνησα και ηρθε.Ειχε χωρισει κι εκεινος με την κοπελα,ειχαν αρραβωνιαστει και πιασαμε τα παλια.Τελειωνει η βραδυα παει ο καθενας στο σπιτι του.Την αλλη μερα ερχεται μια ανθοδεσμη στο γραφειο μου με μια καρτα "μια γλυκια καλημερα"με το ονομα του.Καλα ειχα μεινει χαζη.Παιρνω τη φιλη μου και της το λεω αλλα ηδη το ηξερε ειχε βαλει το χερακι της κι αυτη βλεπετε.

Ξαναβγηκαμε μετα απο δυο μερες με μεγαλη παρεα χωρις να γινει κατι.Απο τοτε αρχισαν τηλ.μηνυματα καθημερινα αλλα χωρις να ξαναβγουμε για ενα μήνα.Εβρισκα λουλουδια στο αμαξι μου,στιχακια,αφιερωσεις χαμος.Ετσι λεγε λεγε στο κοπελι ....με τον καιρο αρχσα να τον ερωτευομαι.Τα φτιαξαμε κατα τον δευτερο μηνα κι απο τοτε γιναμε αυτοκολητοι.Μετα απο πεντε μηνες μειναμε μαζι και στο χρονο επανω τη μερα της γιορτης μου και χωρις να ξερει κανενας τιποτα εκει που γλεντούσαμε κλεινει τη μουσικη σηκωνεται ορθιος και ζηταει για λιγο την προσοχη μας.Αφου λεει τα δικα του σαν καλος γαμπρος λεει στους δικους μου θα μου δώσετε την κορη σας?Κι επιτοπου ερχεται με ενα δισκο με κουφετα,εικονα και τις βερες.Εγω να τα εχω παιξει.Αφου δεν με βασταγαν τα ποδια μου να σηκωθω απο την καρεκλα.Ετσι αρραβωνιαστηκαμε και μετα απο δυο χρονια παντρευτηκαμε.

Τι χρονια κι εκεινα ρε κοριτσια!Και μετα πως γινεται ετσι ξενερωτη η ζωη μας.Τι φταει αραγε?

[chamsof17]

εγώ με τον άντρα μου είμασταν συμμαθητές απο το γυμνάσιο, στην α γυμνασίου εκείνος ήταν τρελλά ερωτευμένος μαζί μου αλλά εγώ δεν τον ήθελα γιατί μου έπεφτε μικρός αν και είχαμε την ίδια ηλικία. Τα χρόνια πέρασαν εκείνος έκανε διάφορες σχέσεις, συνεχίσαμε όμως να κάνουμε πολύ παρέα μαζί. Πήγαμε μαζί πενταήμερη, συνεχίσαμε μετά το σχολείο να βγαίνουμε μαζί χωρίς να υπάρχει κάτι ερωτικό μεταξύ μας. Το 1999 έγω χώρισα απο μια μακροχρόνια σχέση που είχα, και θυμάμαι αξέχαστα οτι έκλαιγα στην αγκαλιά του για τον χαμένο μου έρωτα. Την ίδια χρονιά εκείνος έφυγε για φαντάρος, τα υπόλοιπα μέλη της παρέας όμως συνέχισαμε να κάνουμε πολύ παρέα και όταν έβγαίνε με άδειες συγκεντρωνόμασταν πάλι όλοι μαζί. Να σημειώσω εδώ οτι την εποχή εκείνη παιζότανε με την τότε κολλητή μου και σημερινή κουμπάρα μας. Το 2000 έφυγε με μετάθεση για Κύπρο, όταν απολύθηκε ήρθε εδώ με βαριά καρδιά και καημό μεγάλο γιατί ωστόσο εκεί είχε σχέση με μια κοπελιά. Μετράγαμε θυμάμαι μαζί τις ημέρες για να φύγει πάλι να πάει να την δει είχε χαρά απερίγραπτη. Πήγε, γύρισε και ήρθε και το 2001.Εμείς μαζί συνέχεια, μολίς τελειώναμε την δουλειά, μαζεύομασταν πάντα όλοι σπίτι του. Τον Μάρτιο του 2001 μας ανακοίνωσε οτι το Πάσχα θα λείπει θα πήγαινε Κύπρο να βρεί την κοπέλα του. Όταν μας το είπε, ταράχτηκα, και εκεί κατάλαβα οτι κάτι δεν πάει καλά μεταξύ μας. Εφυγε για Κύπρο και θυμάμαι οτι κοιμόμουνα με το κινήτο αγκαλιά μήπως με πάρει τηλέφωνο, πράγμα που δεν συνήθιζε να κάνει, όταν έφευγε ξεχνούσε τους πάντες και τα πάντα. Και ένα πρωϊ, δέκα παρά, χτυπάει το κινητό, το σηκώνω και τον ακούω να μου λέει έλα τί κάνεις? καλά του λέω είμαι ( περιττό να πω οτι έτρεμα ολόκληρη) εσύ πού είσαι, γύρισες? όχι μου λέει Κύπρο είμαι ακόμα, πώς τα πέρνάς του λέω και μου απαντάει το θεϊκό δεν τα περνάω καλά, γιατί του λέω συμβαίνει κάτι? περίμενα μου λέει να έρθω με τόση λαχτάρα και τώρα είμαι εδώ και σκέφτομαι εσένα, και μένω κάγκελο.Δεν απαντάω και κλείνοντας μου λέει θα τα πούμε όταν γυρίσω. Γυρνάει και πάμε να τον πάρουμε απο το αεροδρόμιο. Για να μην τα πολυλογώ, (που ήδη το έχω κάνει) απο εκείνη την ημέρα που γύρισε είμαστε μαζί, χώρισε με την κοπέλα και θυμάμαι οτι τότε ήταν πολύ χάλια και μου είχε πει θέλω να μιλήσουμε όπως παλιά, την Αγάθη την αγαπάω πολύ αλλά εσύ στη ζωή μου είσαι οτι καλύτερο μπορούσε να συμβεί. Τα χρόνια πέρασαν, το 2005 έμεινα έγκύος, λίγο πριν παντρευτούμε έχασα το μωρό και τώρα είμαστε μαζί και αγαπημένοι. Αυτά, με συγκινήσατε και τώρα με ρωτάει γιατί κλαίω.