έντονο συναισθηματικό σοκ

[xrisaki]

Κορίτσια γεια σας!

Είμαι στην 10η εβδομάδα στο πρώτο μου παιδάκι και όλα μέχρι στιγμής τέλεια.

Εχθές όμως έγινε κάτι οικογενειακό και στεναχωρήθηκα πολύ και όχι μόνο....πόλλα νεύρα, πολύ άγχος και γενικότερα πολύ έντονα αρνητική ψυχολογία....δυστυχώς....

Δεν είδα τίποτα ανησυχητικό (αιμα κλπ) αλλά από χθες φοβάμαι μην τυχών και η ψυχολογική πίεση προκάλεσε κακό στο μωράκι μου. Ο γιατρό μου είπε να μην ανησυχώ αλλά πως? Μήπως έχει καμιά κοπέλα ανάλογη εμπειρία?

Κάποιες καταστάσεις δυστυχώς δεν τις αποφέυγεις εύκολα.

[koufetaki]

μην στεναχωριεσε και ριξτα ολα στον κοκορα!στο πρωτο μου παιδακι ειχα πολλες ψυχολογικες μεταπτωσεις(το νεαρο της ηλικιας)και οι ορμονες βγηκε ενα παιδι ο γιος μου 10 τετοια να χεις!στο τριτο μου ειχα σοβαροτατη παρενοχληση σε καθημερινη βαση απο συναδελφο(γυναικα)στην εργασια μου μιλαμε για τσακωμους και κλαματα..ειχα παρει 15 μερες αναρρωτικη για να ηρεμησω ο διευθυντης ουτε που ασχολιοταν!και ο μικρουλης μου ειναι μια χαρα γλυκωτατο παιδακι!δεν θελει στεναχωριες μια εγκυμοσυνη αλλα καμια φορα συμβαινει και αυτο.μην το βαζεις πολυ στο μυαλο σου και ριξτα στον κοκορα λιγο τα πραγματα μ ε το καλο το νινι σου

[SOULA33]

Γλυκειά μου κοπέλα ,

Σε μια εγκυμοσύνη προσπαθούμε να προσεχουμε τα παντα.

Την διατροφή την κούραση την ασκηση την υγεια ας γενικότερα κτλ κτλ.

Παντα υπαρχουν καποιοι αστάθμητοι παραγοντες γιατι ειμαστε ανθρωποι και οχι ρομποτάκια που θα μας δημιουργούνε συναισθηματική φόρτιση ή καταπόνηση.

ε τι να κανουμε?

Να σκέφτεσαι το θαυματακι που μεγαλωνει μεσα σου και να ηρεμεις.

Σίγουρα το ιδανικό είναι να είμαστε ηρεμες κατα τη δειαρκεια της εγκυμοσύνης μας και οχι μονο αλλα στο ξαναλεεω ανθρωποι ειμαστε.

Και εγώ δεν περασα λίγα οταν ημουν εγκυος .

Καθισε , ηρεμησε χαιδεψε την κοιλίτσα σου μιλα στο μωράκι σου και ακομη και να το ταραξες θα το ηρεμήσεις.

[MAROU]

XRISAKI θέλει προσοχή γιατί το άγχος και η στεναχώρια μεταφέρονται στο μωρό χωρίς να θέλω να σε αγχώσω.Εγώ πέρασα και περνάω μια δύσκολη κατάσταση με την υγεία του άντρα μου συν τις ψυχολογικές μου μεταπτώσεις λόγω εγκυμοσύνης,υπήρχε μέρα που απο το πρωί που ξύπναγα έκλαιγα...Αποτέλεσμα;;έπαθα έντονες συσπάσεις και πόνους περιόδου καθαρά απο αυτή την δύσκολη κατάσταση που περνάμε(έτσι μου είπε ο γιατρός μου),σταμάτησα απο τη δουλειά(σύμφωνα πάντα με το γιατρό) και τώρα είμαι ξ'απλα σπίτι με φάρμακα,μαγνήσιο κτλ για να μην έχουμε κανένα πρόωρο τοκετό.Δυστυχώς όμως και απο την άλλη δεν μπορώ να είμαι αναίσθητη ειδικά όταν πρόκειται για ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα.Απλά το μόνο που προσπαθώ τώρα είναι να είμαι λίγο πιο ήρεμη γιατί και το μωρό δεν μου φταίει σε κάτι.Γι'αυτό xrisaki ψυχραιμία και να ξέρεις ότι εκτός από πρόβλημα υγείας τίποτα άλλο δεν είναι πιο σοβαρό για να στεναχωριέσαι,εγώ τουλάχιστον αυτό κατάλαβα.

[xrisaki]

ευχαριτώ πολύ κορίτσια μου! Marou μου έχεις απόλυτο δίκιο, σου εύχομαι να πάνε όλα καλά για όλους σας και σύντομα ο αντρούλης σου καλά!

[Matakia]

Καταλαβαίνω απόλυτα το άγχος σου. Σήμερα πέρασα μία τρελή σύγχυση - για βλακείες αλλά μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι - και μιλώντας με τη μητέρα μου στο τηλέφωνο με "μάλωσε" γιατί δεν κάνει να στεναχωριέμαι, για το μωρό. Μα δεν το έκανα επίτηδες, δεν μπορούσα να το ελέγξω! Μετά βέβαια είχα φριχτές τύψεις και ένιωθα και "κάτι" χαμηλά στην κοιλιά, αλλά δεν είχα λύση στο πρόβλημα, στο πώς να ελέγχω τα νεύρα μου δηλαδή. Τη θεωρία την ξέρω, αλλά δεν είμαι τόσο ζεν ώστε να την εφαρμόσω στην πράξη, δυστυχώς.

[fairymummy]

κ εγω το ιδιο...το περασα το Σαββατο. τη Κυριακη που ξυπνησα αποφασισα να δινω προτεραιοτητα στον εαυτο μου και στο μωρο μου!!!

 

και τον αντρα μου φυσικα ξεχασα να το πω..χεχε

[xrisaki]

Το φιστικάκι μου όπως το λέω είναι για μένα τα πάντα, τίποτα δεν αξίζει πιο πολύ από το φιστικάκι μου. Ο Θεός μου το έστειλε σαν δώρο εκεί που δεν το περίμενα, αναίμακτα χωρίς προσπάθεια με μία και μόνο επαφή με πολύ πολύ αγάπη και το θεωρώ Θείο δώρο, το θεωρώ ευλογημένο. Κάθε μέρα ευχαριστώ το Θεό και μακαρίζω την τύχη μου. Νιώθω λίγο αχάριστη να αφήνω τον εαυτό μου ανεξέλεγκτο............Εύχομαι σε όλες της μανούλες ευτυχία και μόνο ευτυχία!!!!!!!!!!!!!!!

[fourfouromama]

22 Σεπτεμβρίου πέρυσι πέθανε ο λατρεμένος μου παππούς.Εμενε στο σπίτι μας, είχε τη γλύκα και την καλοσύνη όλου του κόσμου και είχε τρομερή αδυναμία σε μένα και την αδερφή μου και εμείς σε αυτόν.Για μια βδομάδα έκλαιγα, δεν έτρωγα, είχε γίνει κόμπος το στομάχι, έβλεπα τη μαμά μου συντετριμμένη και την πολυθρόνα του άδεια, έκανα πολλές δουλειές, σήκωσα έπιπλα, καθίσματα κτλ. και μέσα στα μαύρα έκανα το test στις 2 Οκτωβρίου, γιατί είχα καθυστέρηση, αλλά λόγω της στεναχώριας δεν το είχα προσέξει!Ήμουν ήδη 6 εβδομάδων!Γι αυτό σου λέω!Μην αγχώνεσαι, μην μπαίνεις στη λογική συναισθηματικής αποστείρωσης και ονειρέψου το παιδάκι σου με όλες του τις χάρες και τις αρετές!!!Φιλικά, Μάγδα.

[sissyrok]

Κορίτσια καλημέρα!!!!

Μεγάλο θέμα αυτό του στρές....

Κατι τέτοιο έπαθα και εγώ χθές....Μαθαίνοντας κάτι, ένιωσα σαν να έχω έναν κόμπο στον λαιμό και να μην μπορώ να αναπνεύσω!Προσπάθησα να ηρεμήσω αλλά δεν μπορώ να πώ οτι τα κατάφερα και πολύ καλά.... Σήμερα ξύπνησα καλύτερα βέβαια, αλλά γεμάτη τύψεις και ενοχές μήπως έκανα κατι κακό στο μωράκι μου.... Ξέχασα να σας πώ οτι είμαι στην 21η εβδομάδα και πάνω που άρχισε να με κλωτσάει, τώρα, έχει να με κλωτσήσει απο χθες το απόγευμα και πολύ έχω αγχωθεί γι αυτό!!!!! Αφου παρακαλάω να με κλωτσήσει για να ησυχάσω οτι ειναι καλά!!! Ουφ!!!! Λετε να έχω κάνει κατι κακό?????

[mariat81]

sissyrok μην ανησυχείς καθόλου! το ίδιο είχα πάθει και εγώ περίπου 21-22 εβδομάδα, κάτι έμαθα και είχα ταραχτεί και στεναχωρεθεί και μιλάμε δεν με κλώτσησε όλη την ημέρα! και φυσικά είχα πανικοβληθεί, πίστεψα ότι κάτι έχει το μωρό μου και επειδή ήταν Κυριακή ήμουν έτοιμη να πάρω το γιατρό μου να του πω ότι ξεκινάω να πάω σε νοσοκομείο να ακούσουμε τη καρδούλα του να ηρεμήσω...

φυσικά, με συγκράτησε ο άνδρας μου, βέβαια, έκλαιγα ασταμάτητα, είχα φάει 3 γλυκά, είχα πιει δυο ποτήρια χυμούς μήπως και την νοιώσω να με κλωτσάει και πάλι τίποτα.... κάποια στιγμή, έπεσα να ξαπλώσω, και σαν να με πήρε λιγάκι ο ύπνος και... την ένοιωσα! φυσικά ξανά πάτησα τα κλάματα, και ευχαρίστησα το Θεό που ήταν καλά... αλλά μη νομίζεις, εκείνη την ημέρα, να την ξανά ένοιωσα με το ζόρι άλλη μια φορά... γενικώς,και σου το λέω αυτό και τώρα που εγώ πλησιάζω στο τέλος της εγκυμοσύνης μου, ότι όσες φορές υπήρξα αναστατωμένη, στεναχωρημένη κλπ με κάτι, την ένοιωθα πιο αμυδρά... γενικώς, ότι ψυχολογία έχουμε εμείς οι μανούλες, έχουν και τα μωράκια μας... για αυτό να μην ταράζεσαι για τίποτα, όσο σοβαρό και να είναι! κράτα το να ταραχτείς όταν θα γεννήσεις.. η μαμά μου έχασε τον πατέρα της όταν ήταν έγκυος σε εμένα, και τη θυμάμαι χαρακτηριστικά που μου είπε το εξής: "ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΑΨΩ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΚΑΚΟ, ΚΑΙ ΕΙΠΑ ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΣΩ, ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΘΑ ΤΟΝ ΚΛΑΨΩ ΟΠΩς ΠΡΕΠΕΙ ΣΑΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ..."

τα μωράκια μας νοιώθουν ότι νοιώθουμε.... για αυτό, χτίσε σκληρά νεύρα! Για καλό του!!!!! Καλή τελειόμηνη εγκυμοσύνη με ένα γερό μωράκι!

[jackrussel]

Κορίτσια γεια σας!

Είμαι στην 10η εβδομάδα στο πρώτο μου παιδάκι και όλα μέχρι στιγμής τέλεια.

Εχθές όμως έγινε κάτι οικογενειακό και στεναχωρήθηκα πολύ και όχι μόνο....πόλλα νεύρα, πολύ άγχος και γενικότερα πολύ έντονα αρνητική ψυχολογία....δυστυχώς....

Δεν είδα τίποτα ανησυχητικό (αιμα κλπ) αλλά από χθες φοβάμαι μην τυχών και η ψυχολογική πίεση προκάλεσε κακό στο μωράκι μου. Ο γιατρό μου είπε να μην ανησυχώ αλλά πως? Μήπως έχει καμιά κοπέλα ανάλογη εμπειρία?

Κάποιες καταστάσεις δυστυχώς δεν τις αποφέυγεις εύκολα.

 

ειχα περασει κι εγω μια αναλογη κατασταση στην 10η εβδομαδα και ειλικρινα πιστευα οτι θα αποβαλω,,,μου κρατησε 3 μερες μετα ξαναεφτιαξε η διαθεση μου και δεν ξαναχαλασε,,,η εγκυμοσυνη μου ηταν δυσκολη γενικα μεχρι τελους,,,, στην 12η ειχα και μια αποκολληση

 

προσεξε τον εαυτο σου,,,γινε χοντροπετση εγωιστρια κοιτα μονον τον εαυτο

σου, την εγκυμοσυνη σου και το σπλαχνο σου,,,,δεν αξιζει για κανεναν και για τιποτε στον κοσμο να ρισκαρουμε

[mariamb]

Όταν ήμουν 3 μηνών έγκυος...μάλωσα μετην αδερφή μου. Το ένιωθα ότι ταραζόμουν και σωματικά...γιατί ένωθα το σωμα μου να πάλλεται και επιπλέον φώναζα από τα νεύρα και την ένταση. Της είπα να σταματήσει...γιατί κάτι άσχημο γινόταν...αλλά πάνω στην ενταση του καυγά αυτή συνέχισε. Είχα μια τέλεια έγκυμοσύνη...σχεδόν δεν την είχα πάρει χαμπαρι..και συνέχιζα την δουλειά μου κανονικά.

Την επόμενη ημέρα ...είδα αίμα! Δεν είχα ξανανιώσει τόσο φόβο στη ζωή μου. Ο γυναικολόγος συνέστησε ηρεμία και ξεκούραση.Μπορεί και να ήταν τυχαίο το περιστατικό...αλλά ένιωσα πολλές τύψεις ...που επέτρεψα σε κάποιον άλλον να ταράξει τόσο πολύ το μωρό μου. Ευτυχώς το αίμα σταμάτησε και όλα πήγαν κατ΄ ευχήν. Η υγεία μας και κατ΄επέκταση η υγεία των μωρών μας είναι πολύ σημαντική για να αφήσουμε μικρά και ανούσια θέματα να την βλάψουν. Ακόμη και σημαντικά όμως να είναι...προέχει η ηρεμία και η ψυχραιμία.

[riniw 1980]

Κορίτσια καλημέρα!!!!

Μεγάλο θέμα αυτό του στρές....

Κατι τέτοιο έπαθα και εγώ χθές....Μαθαίνοντας κάτι, ένιωσα σαν να έχω έναν κόμπο στον λαιμό και να μην μπορώ να αναπνεύσω!Προσπάθησα να ηρεμήσω αλλά δεν μπορώ να πώ οτι τα κατάφερα και πολύ καλά.... Σήμερα ξύπνησα καλύτερα βέβαια, αλλά γεμάτη τύψεις και ενοχές μήπως έκανα κατι κακό στο μωράκι μου.... Ξέχασα να σας πώ οτι είμαι στην 21η εβδομάδα και πάνω που άρχισε να με κλωτσάει, τώρα, έχει να με κλωτσήσει απο χθες το απόγευμα και πολύ έχω αγχωθεί γι αυτό!!!!! Αφου παρακαλάω να με κλωτσήσει για να ησυχάσω οτι ειναι καλά!!! Ουφ!!!! Λετε να έχω κάνει κατι κακό?????

 

μια εβδομάδα αφότου έμαθα για την εγκυμοσύνη μου πέθανε ο πατέρας μου και 5 εβδομάδες μετά ο πεθερός μου...

όλο το Α' τρίμηνο το πέρασα στο Σχιστό πότε με κηδείες,πότε με μνημόσυνα,πότε με τρισάγια...τώρα είμαι στην 33η εβδ. και το μωράκι μου είναι μια χαρά...τώρα αν βγει νευρικό ή υπερευαίσθητο ε,τι να σου πω;;;

μπορεί να είναι και τυχαίο...

μην ανυσηχείς..

[xrisaki]

Κορίτσια καλημέρα!!!!

Μεγάλο θέμα αυτό του στρές....

Κατι τέτοιο έπαθα και εγώ χθές....Μαθαίνοντας κάτι, ένιωσα σαν να έχω έναν κόμπο στον λαιμό και να μην μπορώ να αναπνεύσω!Προσπάθησα να ηρεμήσω αλλά δεν μπορώ να πώ οτι τα κατάφερα και πολύ καλά.... Σήμερα ξύπνησα καλύτερα βέβαια, αλλά γεμάτη τύψεις και ενοχές μήπως έκανα κατι κακό στο μωράκι μου.... Ξέχασα να σας πώ οτι είμαι στην 21η εβδομάδα και πάνω που άρχισε να με κλωτσάει, τώρα, έχει να με κλωτσήσει απο χθες το απόγευμα και πολύ έχω αγχωθεί γι αυτό!!!!! Αφου παρακαλάω να με κλωτσήσει για να ησυχάσω οτι ειναι καλά!!! Ουφ!!!! Λετε να έχω κάνει κατι κακό?????

 

Γεια σου, το θέμα αυτό το άνοιξα πριν 3 χρόνια περίπου, τώρα είμαι έγκυος ξανά στο δεύτερο μου μωράκι και φυσικά με το πρώτο όλα τέλεια, αλλά η ειρωνία είναι πως τότε ανησυχούσα για έναν απλό καβγά ενώ τώρα στην δεύτερη μου μπέμπα είμαι συνέχεια (λόγω δουλειάς, οικονομικών δυσχερειών, της κόρης μου που είναι 2,5 χρονών και με παιδεύει αρκετά) μέσα στα νεύρα, τους καβγάδες, το άγχος κλπ από την αρχή και γελάω τώρα βλέποντας το τότε μου θέμα. Μην αγχώνεσαι τα μπεμπάκια είναι τόσο καλά προστατευμένα που τίποτα δεν παθαίνουν, αν μπορούσες να δεις με πόση ένταση και τρέξιμο περνάει η μέρα μου για να τα προλάβω όλα (δουλειά, παιδί, σπίτι) θα σου έφευγε το άγχος εντελώς. Κάνω λες και δεν είμαι έγκυος και είμαι 28 εβδομάδων με μια κοιλιά λες και είμαι στο μήνα μου. Σου εύχομαι να σου πάνε όλα καλά, να έχεις σύντομα ένα υγιέ μωρό στην αγκαλιά σου και με έναν πόνο. Τέλος να χαρείς την εγκυμοσύνη σου όσο μπορείς και μην αγχώνεσαι για αστεία πράγματα.

[sissyrok]

mariat81, jackrussel, mariamb, riniw 1980, xrisaki, σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλες για τις συμβουλές και που με καθυσηχάσατε!!!! Η αλήθεια είναι οτι χθές το βράδυ που χαλάρωσα λίγο έκανε την εμφάνισή του πάλι και έτσι ηρέμησα περισσότερο.... Πάντως σήμερα που πήγα στον γιατρό μου για φάρμακα, τον ρώτησα και μου είπε οτι αν κουνιέται πολύ το μωράκι 2-3 μέρες, μετά μπορεί να ξεκουράζεται και να μην το ακούμε για 1-2 μέρες!!!! Φοβερό ε??? Εγώ δεν το ήξερα!

Σας ευχαριστώ πάντως όλες πολύ! Ευχομαι στην καθεμία ξεχωριστά να πάνε όλα καλά και να έχουμε γερά μωράκια!

[leica]

μια εβδομάδα αφότου έμαθα για την εγκυμοσύνη μου πέθανε ο πατέρας μου και 5 εβδομάδες μετά ο πεθερός μου...

όλο το Α' τρίμηνο το πέρασα στο Σχιστό πότε με κηδείες,πότε με μνημόσυνα,πότε με τρισάγια...τώρα είμαι στην 33η εβδ. και το μωράκι μου είναι μια χαρά...τώρα αν βγει νευρικό ή υπερευαίσθητο ε,τι να σου πω;;;

μπορεί να είναι και τυχαίο...

μην ανυσηχείς..

 

Κι εγω τα ιδια, 2 κηδειες συγγενων, πολυ τρεξιμο με γραφεια κηδειων τρισαγια κλπ, καυσωνας, κουραση στο φαρμακειο του Εοππυ για να παρω φαρμακα συγγενικου προσωπου που ειναι σχεδον κλινηρης, ταλαιπωρεια στο Αλεξανδρας για τις εξετασεις μου, τσακωθηκα με τη γραματεα του γιατρου, και 2 ταξιδια για δουλεια. Και ειμαι 8εβδ+4!

Ευτυχως κοιμαμαι πολυ και με ενα καλο υπνο τα ξεπερνω ολα.

Το θεμα ειναι οτι η ζωη ειναι απροβλεπτη και εχει αγχος, κι εκτος κι αν εισαι τυχερη και ζεις στην κοιλαδα των ονειρων με τα Πονυ, θα νιωσεις και καποια πιεση. Ειναι φυσιολογικο και τα μωρα δεν παθαινουν τιποτα απο το καθημερινο αγχος.

Αγχος απο αλλες αιτιες οπως βια-κακοποιηση ειναι αλλη ιστορια.