Ζήλια τρίχρονου στο αδερφάκι και το 3ο μωρό

[nancy14]

Ρωτάω για λογαριασμό καλής μου φίλης. Έψαξα αλλά δεν βρήκα κάτι σχετικό και θα ήθελα ειλικρινά την βοήθεια σας.Τα πράγματα έχουν ως εξής:

Το κοριτσάκι (3 χρονών) άρχισε εδώ και 3-4 μήνες να ζηλεύει την αδερφούλα της 1,5 χρονών (το πρόβλημα άρχισε έντονα από τότε που η μικρή άρχισε να περπατάει). Παράλληλα η μαμά τους μένει έγκυος στο τρίτο (τώρα είναι 6 μηνών). Η μεγάλη κόρη εδώ και κανά μήνα έχει αρχίσει έντονη ζήλια, όχι τόσο επιθέτικότητα προς την μικρή (παίζει και αυτό λίγο) αλλά κυρίως γκρίνια ανυπόφορη και "μωρουδίστικες αντιδράσεις" του στύλ "Μαμά θέλω να με ταίσεις", να κάνει τσίσα/κακά πάνω της (ενώ έχει "καθαρίσει" εδώ και πολύ καιρό, να μην θέλει να πάει βόλτα με την αδερφή της, να θέλει να την παίρνει συνέχεια η μαμά αγκαλιά. Την προηγούμενη εβδομάδα που η μικρή είχε κάνει το MMR και είχε πυρετό, η μεγάλη ήτανανυπόφορη και ζητούσε διαρκώς αγκαλιά. Μερικές φορές επίσης τραυλίζει και η ομίλία της "κολάει".

Κατανοητό ότι ζηλεύει και θέλει προσοχή αλλά θα θέλαμε συμβουλές ως προς την αντιμετώπιση...και κάποια πρόβλεψη ως προς τι θα γίνει και με την έλευση του τρίτου;;;;

Η μαμά θεωρεί ότι ήδη η μεγάλη από την αρχή είχε την περισσότερη προσοχή (κοιμάται ακόμα μαζί τους, πάντα έπαιρνε τα καινούρια παιχνίδια, της αφιερώνουν χρόνο ξεχωριστά) και ότι τώρα που μεγάλώνει η μικρή θα αρχίσει να ζηλεύει πολύ αν συνεχίστει/ ενταθεί το ενδιαφέρον των γονιών προς την μεγάλη. Επίσης έχει αρχίσει να αγχώνεται πολύ για το τι θα γίνει μετά την γέννηση του τρίτου (όλα τα παιδιά μεταξύ τους θα έχουν διαφορά 1,5 χρόνου!!!!)

Κάποια άρθρα που διάβασα αναφέρουν ότι χρειάζεται να αφήσεις τα συναισθήματα της μεγάλης αδελφής ελεύθερα και να μην τα καταπνίξεις αλλά παράλληλα να την επαινείς όταν συμπεριφέρεται ως μεγάλη..αλλά εμπειρία δεν έχω.

Δεκτή φυσικά και οποιαδήποτε σχετική βιβλιογραφία.

[vixenv]

Εχω ένα πεντάχρονο κοριτσάκι και 3 μηνών αγοράκι. Η κόρη μουείναι αρκετά ώριμη για την ηλικία της και δούλεψα μαζί της πριν την εγκυμοσύνη και μετά προσπαθώ να κάνω όλα αυτά που λένε τα άρθρα αλλά πάντα δεν είναι δυνατόν. Προχθές μου έλεγε κλάιγοντας" Δεν ξέρω τι να κάνω θέλω να ζωγρφίσω και δεν ξέρω τι να ζωγραφίσω και ζωγραφίσω ότι να ναι θέλω να παίξω με κάτι και δεν ξέρω τι ναπαίξω και παίζω ότι να ναι το μόνο που θέλω να κα΄νω είναι να κοιμάμαι όλη μέρα"(εννοείται ότι δεν μπορώ να την βάλω να κοιμηθεί)................Τό συμπέρασμα πήρα τηλ. την ψυχολόγο και με καθυσύχασε ότι όλες αυτές είναι λογικές συμπεριφορές.Επίσης μου είπε για την τσιμποκουβέρτα. Μία κουβέρτα που άν τα χεράκια μας θέλουν να τσιμπίσουνε το μωρό θα τσιμπάει την κουβέρτα ή άλλο αντικείμενο που θα επιλέξεις μαζί με το παιδί π.χ. κούκλα. Η συμβουλή μου είναι να προβεί σε μία συζήτηση με ένα παιδοψυχολόγο θα βοηθήσει και την ίδια να απενοχοποιηθεί και το παιδί δίνοντας πρακτικές συμβουλές. Πάντως εγώ πήρα ένα μωρό και την πρώτη μέρα το δάγκωνε και το χτυπούσε τόσο δυνατά που θορυβήθηκα!!τώρα καθώε περνάνε οι μέρες είναι καλύτερα.Για να δούμε.....