Μαμάδες στα 40 !!!!

[Ελισα24]

Συμφωνω σε αυτά που λές. Σιγουρα η γονιμότητα μειώνεται και υπάρχει ο κίνδυνος να χαθει το τρενο της τεκνοποίησης. Αλλα αν μια γυναικα δεν εχει βρει τον κατάλληλο συντροφο ή αντιμετωπιζει από μικρότερη ηλικία προβλήματα γονιμότητας τα οποια τελικά οδηγησουν στην επιτευξη εγκυμοσύνης στα 40 , τοτε δεν σημαινει ότι αυτή η μαμα είναι χειρότερη μαμα από μια νεότερη. Μπορεί η νεότερη να εχει μεγαλύτερες αντοχές ή ζωντάνια αλλα η 40αρα μπορεί να είναι πιο ώριμη , πιο αποφασισμενη να προσφερει στο μωρό, πιο ήρεμη επαγγελματικά και πιο επιτυχημένη σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο οπότε να αντισταθμίζει τα μειονεκτήματά της. Επίσης μια εγκυμοσύνη στα 40 σπάνια είναι αποτέλεσμα "απροσεξίας" με αποτέλεσμα να θεωρηθεί "ανεπιθύμητη". Αντίθετα η εγκυμοσύνη στα 40 είναι συνήθως προιόν μεγαλης επιθυμίας.

Συμπερασματικά μακάρι η κοινωνία μας να αλλάξει ώστε περισσότερες γυναίκες να τεκνοποιούν νεότερες και να μην χρειάζεατι για καποιες από εμας να φτασσουμε στα όρια...άλλα εφόσον το παιδί γεννηθεί η ηλικία της μαμας νομίζω είναι δευτερεύων παραγονατς για την ευτυχία του.

 

Συμφωνω. Δεν θα κατεληγα στο ποια ηλικια ειναι καλυτερη για το παιδι-η καθε μια εχει τα υπερ και τα κατα και ειναι θεμα χαρακτηρα επισης.

Οι μητερες που γνωριζω οι συνομηλικες μου, εχουν πολλη αντοχη και παιζουν με τα παιδια τους κλπ, επισης θα ειναι νεοτερες οταν θα μεγαλωσουν να τα βοηθανε. Ομως εχω βαρεθει να ακουω το ιδιο τροπαρι, οτι βαριουνται, οτι παθαινουν ψυχολογικα, οτι σκανε, ποτε θα τους κρατησει καποιος το παιδι να πανε για καφε, για φαγητο, σε συναυλια, διακοπες χωρις το παιδι με τον αντρα τους κλπ. Οτι δεν εκαναν οσα ηθελαν μικρες. Μεγαλωσα με μια τετοια μαμα, την αγαπω αλλα ακομα, εχει απωθημενα. Μου το λεει μονη της. Και ενω περιμενα να με βοηθαει πιο πολυ απο μια υπεργηρη, ισα ισα που μου λεει οτι αν και εχω δυο παιδια, τωρα ειναι η ωρα να περασει "επιτελους" καλα εξαλλου νεα ειμαι ακομα και ειναι εξαφανισμενη.

Οι μεγαλυτερες μαμαδες ειναι πιο συνεπεις, ομως ισως εχουν μια υπερβολη και επισης εχουν μεγαλυτερη διαφορα και μεγαλυτερο χασμα γενεων δηλαδη. Επισης φοβουνται ποσο χρονων θα ειναι οταν θα ερθουν τα εγγονια κλπ. Αν θα αντεχουν.

Αν ημουν παιδι δεν θα κοιταγα ολα αυτα. Θα με ενοιαζε, το αν με αγαπουν και με φροντιζουν. Αυτο δεν προσπαθουμε ολες μας;

[ΑΝΝΑ24]

Συμφωνω. Δεν θα κατεληγα στο ποια ηλικια ειναι καλυτερη για το παιδι-η καθε μια εχει τα υπερ και τα κατα και ειναι θεμα χαρακτηρα επισης.

Οι μητερες που γνωριζω οι συνομηλικες μου, εχουν πολλη αντοχη και παιζουν με τα παιδια τους κλπ, επισης θα ειναι νεοτερες οταν θα μεγαλωσουν να τα βοηθανε. Ομως εχω βαρεθει να ακουω το ιδιο τροπαρι, οτι βαριουνται, οτι παθαινουν ψυχολογικα, οτι σκανε, ποτε θα τους κρατησει καποιος το παιδι να πανε για καφε, για φαγητο, σε συναυλια, διακοπες χωρις το παιδι με τον αντρα τους κλπ. Οτι δεν εκαναν οσα ηθελαν μικρες. Μεγαλωσα με μια τετοια μαμα, την αγαπω αλλα ακομα, εχει απωθημενα. Μου το λεει μονη της. Και ενω περιμενα να με βοηθαει πιο πολυ απο μια υπεργηρη, ισα ισα που μου λεει οτι αν και εχω δυο παιδια, τωρα ειναι η ωρα να περασει "επιτελους" καλα εξαλλου νεα ειμαι ακομα και ειναι εξαφανισμενη.

Οι μεγαλυτερες μαμαδες ειναι πιο συνεπεις, ομως ισως εχουν μια υπερβολη και επισης εχουν μεγαλυτερη διαφορα και μεγαλυτερο χασμα γενεων δηλαδη. Επισης φοβουνται ποσο χρονων θα ειναι οταν θα ερθουν τα εγγονια κλπ. Αν θα αντεχουν.

Αν ημουν παιδι δεν θα κοιταγα ολα αυτα. Θα με ενοιαζε, το αν με αγαπουν και με φροντιζουν. Αυτο δεν προσπαθουμε ολες μας;

 

Εγώ έκανα την άλλη επιλογή από τη μαμά σου, Ελίσα μου. Είμαστε μαζί με τον άντρα μου από τα 22/23 μας, και για κάποιο λόγο που ποτέ δεν ανέλυσα, δεν είμασταν καθόλου ώριμοι για να σκεφτούμε οικογένεια νωρίς. Καλοπεράσαμε, ήπιαμε (ξαναήπιαμε), ταξιδέψαμε, στήσαμε μαζί μια επιχείρηση και μείναμε για πρώτη φορά μαζί στα 33/34 μας, όταν τελικά πήραμε τη μεγάλη απόφαση να παντρευτούμε, κάτι που κάναμε με συνοπτικές διαδικασίες.

Είχαμε την τρομερή τύχη, η ασυναρτησία μας σε σχέση με τον οικογενειακό προγραμματισμό να μας βγει σε καλό, γιατί πετύχαμε το τέλειο: κάαααποια στιγμή σταματήσαμε τις προφυλάξεις, και χωρίς να δίνουμε καμμία σημασία, σε κάποιο χρονικό διάστημα που δεν συγκράτησα ποτέ, ήρθε η μικρή μας. Φανταστείτε ότι την ΤΕΡ την έβγαλα κατά προσέγγιση γιατί δε θυμόμουν πότε ήταν. Ήμουν 35.

Δεν είναι όμως κάθε μέρα τ' Αη Γιαννιού. Όλη αυτή η χαλαρότης μάλλον θα μου κοστίσει το δεύτερο παιδί. Μπορεί και όχι.

Το σίγουρο είναι ότι όντας πλέον και μαμά και σαραντάρα, έχω αποχαιρετήσει για καλά την Άννα την Ανέμελη.

Αν τα ξαναζούσα? Δεν ξέρω αν θα έκανα διαφορετικές επιλογές, δεν ξέρω κι αν ο άντρας μου θα ήταν πρόθυμος να τις ακολουθήσει. Δεν μπορώ όμως να πω ότι δεν είμαι ευχαριστημένη.

 

* Χένα μου, φοβερή η απάντησή σου. Με ενέπνευσες.

[Thumber]

Αγαπη, τρυφεροτητα, στηριξη απο τους γονεις τους θελουν τα παιδια! Τωρα αν αυτοι οι γονεις ειναι 30 η 80 ποσως τα ενδιαφερει! Γνωρισα γονεις 43 η μαμα, 47 ο μπαμπας. Κρατουσα το 16 μηνων τοτε κοριτσακι τους κ περιμεναν το δευτερο. Οι ανθρωποι ηταν τοσο ανοιχτομυαλοι σε σχεση με το μελλον της κορης τους που δεν το ακους ουτε σε 20ρηδες. Κ την μεγαλωναν με απιστευτους τροπους. Τους θαυμαζα θυμαμαι. Μη λετε οπισθοδρομικους καποιους ανθρωπους μονο κ μονο για την ηλικια τους. Ειναι αδικο

[Ekabn]

Πεφτει, δεν μηδενιζεται ξαφνικα!

Εξαλλου ειναι θεμα οργανισμου. Ολο και ακουω για κοπελες που εχουν θεμα να συλλαβουν η εχουν παλινδρομη, και δεν ειναι θεμα ηλικιας. Απο 20 χρονων η μια μεχρι οσο παει. Και αλλες στα 44 μενουν στο δευτερο/τριτο κατα λαθος.

Οποτε για μενα δεν εχει νοημα να ειμαστε τοσο μελοδραματικες και να επηρεαζουμε τις κοπελες που δεν εχουν ακομα παιδια. Τι σημαινει να επισπευσουν, αν δεν εχουν βρει αντρα ακομα τι να κανουν, εξωσωματικη και να γινουν μονογονεικη επειδη ειναι 35 και ακουν εδω οτι στα 40 ειναι δυσκολο; Λαθος το βρισκω. Αλλο βεβαια να πει ο γυναικολογος οτι η συγκεκριμενη γυναικα, μπαινει οπου να ναι στην κλιμακτηριο. Αλλα ειναι θεμα οργανισμου και αυτο δεν εχει συγκεκριμενη ηλικια.

 

Κοιτά κατ΄αρχην να πω και πάλι ότι μαζί σου είμαι γενικώς, ετσι;

Τώρα για το θέμα τι να κάνει μια κοπέλα στα 35 δεν ξερω να σου πω. Αλλα μια κοπέλα στα 40, κάτι πρεπει να κάνει νομίζω, αν θέλει οπωσδήποτε να κάνει παιδιά, κάτι πρεπει να κάνει. Ας πούμε μπορεί να παει στο γιατρό της να δει αν ΄εχει απόθεμα ωαρίων... ή πώς πάνε οι ορμόνες της. Και στην τελική, νομίζω ότι όντως κάποιες αποφάσεις επισπεύδονται μετά από καποια ηλικία, ας πούμε όταν γνωρίζεις κάποιον στα 25 λες κάτσε να περιμένω, να δούμε πως θα πανε οι δουλειές και να εδραιωθουμε λίγο και τούτο και κείνο. Αλλα όσες τον γνωρίζουν στα 35, ε, νομίζω το επισπευδουν το "μοιραίο" :b Θα μου πεις το επισπευδουν γιατί έχουν τακτοποιηθεί και θα σου πω, δεν ξερω αν ειναι ετσι, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου.

 

Και να πω και κάτι άλλο απο τη δική μου εμπειρία: τον άντρα μου τον γνώρισα στα 27 και παντρευτήκαμε στα 31. Αν με ρωτήσεις τώρα τι περιμέναμε, θα σου πω ότι μαλλον απο ένα σημείο και μετά επαναπαυθηκα, μπορούσαμε να είχαμε παντρευτεί και στα 29 ας πούμε. Αλλα ακριβώς επειδή ειναι κάπως διαδεδομένη η αντίληψη ότι άστο ρε παιδι μου, κάτσε να στρώσουν οι δουλειές (που τελικά η γενιά μας έφαγε το χαστούκι του αιώνα με τις δουλειές που περιμέναμε να στρώσουν και τώρα τρέχουμε), κάτσε για τούτο, να συγκατοικησουμε να δούμε πως τα πάμε, και τούτο και κείνο και βλακείες. Ξεπατωνομουνα στη δουλειά και γύρνούςα κουλες ώρες σπίτι, γιατί; Και νομίζω ότι πολλοί απο τη γενιά μου είμαστε ετσι, λίγο του στυλ, ε, οκ, δε θα παντρευτουμε και πριν τα 30, κάτσε να ζήσουμε πρώτα... Δεν ξερω, ίσως καλα κάναμε... Πάντως βλέπω τώρα εκτός Ελλάδας που ζω πόσοι κάνουν παιδιά πριν τα 30, και ζούνε μια χαρά τη ζωή τους και απ ΄ολα και λέω τελικά είμαστε σίγουροι ότι αξίζει να περιμένουμε; Τι περιμένουμε ακριβώς, τη σούπερ καριέρα; Δε νομίζω ότι ΄εχει τέλος αυτό, δε θα έρθει ποτέ η σούπερ καριέρα, γιατί απλως πάντα μπορείς να κανεις περισσότερα νομίζω, ασε που με τα παιδιά σε πιάνει και η κωλοπιλαλα "πρεπει να φροντίσω τα παιδιά μου" και εκει γίνονται μεγάλες καριέρες, όταν παλεύεις για το καλύτερο για την οικογένεια σου. Ή, σε μια άλλη λογική, άντε και την κανεις τη σούπερ καριέρα και φοβάσαι ότι με τα παιδιά θα μείνεις πισω... Αν τα κανεις τα παιδιά στα 40, δε θα μείνεις πισω; Τι θα γίνει τότε, θα πετάξεις τόσα χρόνια καριέρας;

Δεν ξερω, κάπου μπάζει όλο αυτό νομίζω

[ΑΝΝΑ24]

Ekabh, ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε που θα μας είχε πάει ένας άλλος δρόμος. Σκέψου όμως ότι η κάθε μια επιλογή που κάναμε σε αυτή τη ζωή, κάθε αυθόρμητη ή υπολογισμένη κίνηση, έξυπνη ή μη, έφερε σε επαφή αυτό το ένα μοναδικό σπερματοζωάριο με αυτό το ένα ωάριο (2 για σένα) που φτιάξαν αυτά τα υπέροχα πλάσματα που έχουμε τώρα μέσα στο σπίτι μας.

Μια μοναδική στιγμή ανάμεσα στα εκατομμύρια στιγμές που έχουμε ζήσει.

Μια μοναδική ένωση ανάμεσα σε δισεκατομμύρια εναλλακτικές.

Μερικές φορές κοιτάω τη φατσούλα της και δεν το πιστεύω, δεν πιστεύω ότι την έχω.

Και ναι, βεβαίως, ξέρω ότι όποιο παιδί και να είχα γεννήσει το ίδιο θα έλεγα, αλλά...ευτυχώς που γέννησα εκείνη!!!!

[Ekabn]

Ασε, δε μπορώ να σκεφτώ τις εναλλακτικές, γιατί τότε θα πρεπει να σκεφτώ και τις δυο αποβολές που είχα πέρσι και δε θελω

Τέλος πάντων, για μένα το θέμα ειναι να έχουμε υπόψη μας ότι η ηλικία ειναι θέμα απο την άποψη ότι στατιστικά μπορεί να εχεις πρόβλημα. Για τις αντιλήψεις και τις απόψεις δεν ενδιαφέρομαι, ο καθένας θα την πει την κοτσανα του, δε θα χάσει, είμαι σίγουρη. Αλλα οι γιατροί ειναι σαφείς: μετά απο μια ηλικία αυξάνονται οι δυσκολίες σύλληψης, οι αποβολες, τα σύνδρομα κλπ κλπ Αυτο ισχύει γενικά, θα μου πεις ναι αλλα κάθε οργανισμός διαφέρει και θα σου πω ναι, αλλα εσύ πως ξέρεις αν διαφέρεις αν δε δοκιμασεις; Περίμενα εγώ με τις δυο εγκυμοσύνες που πήγαν μια χαρά ότι θα χάνω παιδιά στο πρώτο τρίμηνο; Που πάω στους γιατρούς και μου λένε καταπληκτική η κατάσταση σου, αλλα σόρυ μαλλον ειναι η ηλικία...

 

Γι αυτό λέω, οκ, ο καθένας ξέρει καλύτερα ποια ειναι η σωστή στιγμή, αλλα απο τη δική μου εμπειρία καλύτερα να καθυστερεις για σοβαρό λόγο, αλλιώς ίσως δεν αξίζει να καθυστερήσεις... Λέω εγώ τώρα...

[ΑΝΝΑ24]

Κοίτα, εξαρτάται τι θέλεις από αυτή τη ζωή. Για μένα η απόκτηση παιδιών ομολογώ ότι δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Θα μπορούσα να την είχα πάθει, ήμουν τυχερή. Και τώρα πάλι όμως, δε μετανιώνω τις επιλογές μου, ακόμα κι αν δεν μπορέσω να ξαναμείνω έγκυος. Η ζωή έχει πολλά για να ζήσουμε, για μένα δεν μετριέται με το πόσα παιδιά θα κάνω, και το λέω μετά λόγου γνώσεως (και με ένα μικρό φόβο μιας και είμαι σε μαμαδοφόρουμ).

Υπάρχουν τόσα πράγματα να μάθουμε, να δούμε, να διδάξουμε στα παιδιά που ήδη έχουμε, να γεράσουμε μαζί με τους άντρες μας αν είμαστε τυχερές...

Κι αν είναι να' ρθει θε να ρθεί, αλλιώς...

 

Για να μη με νομίζεις γαιδούρα και αναίσθητη, αυτό που σου συνέβη είναι αντίστοιχα και ο λόγος που κ$λ*νω να ξεκινήσω τις προσπάθειες. Ο κίνδυνος. Και πραγματικά συμβουλεύω τις φίλες μου, ειδικά όσες δεν έχουν παιδιά να μη χαζεύουν, αν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Η κάθε ζωή όμως έχει την πορεία της, δεν μπορούν όλοι να μπουν σε χρονικά καλούπια.

Αν κατηγορείς τον εαυτό σου που δεν το αποφάσισες νωρίτερα, μην το κάνεις. Αν γύριζες πίσω στο χρόνο θα θυμόσουν ακριβώς γιατί χρειάστηκε να περάσει αυτός ο χρόνος. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα.

Ούτως ή άλλως.

[Ekabn]

Ααααααα, τι λες τώρα παιδι μου, κ&λ?νεις λόγω ηλικίας;;;;; Α όχι, σε παρακαλώ, έλα να ανεβάσουμε τα στατιστικά παρακαλώ, άντε, για να μπαίνουμε πρόγραμμα καλα, οι πιθανότητες δεν ειναι λόγος για να μην προσπαθείς, γιατί ας πούμε τα στατιστικά των τροχαίων θα έπρεπε να μας κάνουν να μη μπαίνουμε σε αμάξι, αλλα μπαίνουμε. Για μένα η εμπειρία αυτη ειναι άσχημη μεν, αλλα ΄εχει τα θετικά της, ας πούμε έκανα κάποιες εξετάσεις, εεεεε, τι άλλο, προσπαθώ, θα μουρθει δε μπορεί και κάτι άλλο ;b

 

Τέλος πάντων, σοβαρά τώρα, συμφωνώ μαζί σου ότι τα παιδιά δεν ειναι αυτοσκοπός και στην τελική μπορείς και να υιοθετήσεις αν δε μπορείς να κανεις (όχι εσύ, γενικώς μιλάω τώρα ). Αλλα επειδή και η υιοθεσία, η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή κλπ δεν ειναι εύκολες αποφάσεις και θέλουν και το χρόνο τους, γι αυτό λέω καλύτερα να εχεις χρόνο μπροστά σου παρα να μην εχεις (κατα το καλύτερα νέος, ωραίος και πλούσιος παρα γέρος, άσχημος και φτωχός )

 

Για τα χρονικά καλούπια πάντως νομίζω ότι μπαίνουμε πολλοί απο μας αλλα απο την ανάποδη. Να σου πω την αλήθεια, στη δική μου οικογένεια, φίλους κλπ ελάχιστοι παντρεύτηκαν σε ηλικια μικρότερη των τριάντα. Και όσοι το έκαναν σχολιάζονταν απο τους άλλους κάπως αρνητικά, δεν το κρίνω τώρα καλώς η κακώς, αλλα πάντως ήταν αρνητική πάντα η επωδός κάτι σαν "μα καλα τι τους έπιασε, 26 χρόνων;" Και συνήθως ήταν όντως άνθρωποι που δεν είχαν σπουδές ή τις άφηναν στην άκρη. Έχω δηλαδη την αίσθηση ότι το γάμο σε μικρή ηλικια τον αντιμετωπίζουμε κάπως αρνητικά, τον θεωρούμε πρόωρο (που θα το μετανιώνουν οι εμπλεκόμενοι). Δεν είμαι σίγουρη γιατί το κάνουμε αυτό, νομίζω ότι ειναι σύμπτωμα του νέοπλουτισμού (συγνώμη για τον όρο, δεν το λέω αρνητικά, απλως δε μου έρχεται κάτι άλλο τώρα) όπου πιστεύουμε ότι πρεπει να κάνουμε πολλά για την καριέρα και τελικά κάνουμε πολλά αλλα ίσως όχι στοχευμένα, ίσως χωρίς πολυ νόημα, δεν ξερω...

 

Αυτό για τις δικές μου επιλογές, ξαναπεστο... Για την ακρίβεια, αν είχα παντρευτεί αυτόν που είχα στα 24,25, ε, το διαζύγιο θα είχε ήδη κλείσει δεκαετία

[ΑΝΝΑ24]

Το δικό μου δεκαπενταετία, και θα' ταν και με τον ίδιο!!!

 

Να σου πω, έχεις δίκιο για το νεοπλουτισμό, καταλαβαίνω με ποιά έννοια το λες.Λες η κρίση να φέρει κι αυτό στα ίσα του?

Και στο δικό μου κύκλο τα ηλικιακά έτσι είναι, και ναι, πέρσι παντρεύτηκε μια ξαδερφούλα μου στα 27 και στο γάμο ψιλοπαιζόταν το κουτσομπολιό " μα γιατί βιάζονται..." Κι όταν έμεινε αμέσως έγκυος, ντρέπομαι να πω ότι μου φάνηκε πολύ γρήγορο...

Τα' χουμε μπλέξει λίγο, αλήθεια είναι, τι να σου κάνει κι η φουκαριάρα η φύση.

 

Καλά να' μαστε και που ξέρεις, μπορεί του χρόνου να μιλάμε για θηλασμούς

 

Φιλιά και καληνύχτα

[ΜΑΡΙΑΛ]

δε θα έκανα παιδί σε τόσο μεγάλη ηλικία ακόμα και αν δεν ειχα κανένα

για τους εξείς λόγους

1) οι πιθανότητες για σύνδρομο ντάουν μετά τα 40 είναι 1/40 και μετά τα 44 1/7 το ίδιο υσχύει και για άλλα σύνδρομα

2) οι πιθανότητες για σοβαρή παθολογία της κύησης (υπερταση, διαβήτης κτλ) καθώς και προωρότητας πολλαπλασιάζονται επείσης

 

δεν είναι τυχαίο που η ιατρική αναφέρει αυτές τις εγκυμοσύνες ως "γεροντικές κυήσεις"

 

και ο συμαντικότερος λόγος είναι ο εξείς:

μετά τα σαράντα αυξάνοται βαθμιαία οι πιθανότητες εμφάνησης σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή ασθενιών ο καρκίνος του μαστού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα

 

γνωρίζω πως κάποιες κοπέλες ίσως δυσαρεστηθούν με το ποστ μου αλλά είναι και αυτό μια άποψη την οποία και πρέπει να έχουν κατά νου όταν παίρνουν την απόφαση να γίνουν μητέρες μετά τα 40...

 

να πω επείσης και ότι ατάκες του στυλ νιώθω 20, δεν χωράνε όταν παίρνωνται τόσο σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον πολλών εμπλεκόμενων προσώπων

[ΑΝΝΑ24]

Δεν είσαι ακριβής στα νούμερα, μετά τα 40 είναι 1/100 και στα 45 είναι 1/30.

Γνωρίζω ότι είσαι νοσηλεύτρια, αν έχεις αξιόπιστες πηγές που αντικρούουν όσα μου είπε ο γιατρός μου, θα ήθελα να τις μάθω.

Είναι σημαντικό οι πληροφορίες που δίνουμε να είναι ακριβείς.

 

Τι ακριβώς εννοείς για την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών? Ότι τις πυροδοτεί η εγκυμοσύνη ή ότι δεν θα μπορούν να αντιμετωπιστούν κατά τη διάρκειά της?

Για τον καρκίνο του μαστού τα σαράντα είναι η εναρκτήρια ηλικία για μαστογραφίες, άρα δεν θεωρείται η ηλικία υψηλού κινδύνου ακόμα.

 

Είναι πολύ σημαντικό το κομμάτι που ακουμπάς, αν έχουν βάθος και συνέχεια οι γνώσεις αυτές θα με ενδιέφερε να γράψεις περισσότερα.

[ΜΑΡΙΑΛ]

Δεν είσαι ακριβής στα νούμερα, μετά τα 40 είναι 1/100 και στα 45 είναι 1/30.

έχεις δίκιο αυτοί είναι οι αριθμοί (οι οποίοι όμως ανάλογα με την κάθε περίπτωση μπορεί να αλάζουν προς το χειρότερο)

δεν το θυμόνουν καλά

αλλά για εμένα (δε θα προχωρούσα σε διακοπή) είναι και αυτοί οι αριθμοί μεγάλοι

Τι ακριβώς εννοείς για την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών? Ότι τις πυροδοτεί η εγκυμοσύνη ή ότι δεν θα μπορούν να αντιμετωπιστούν κατά τη διάρκειά της?

πρώτον άσχετα με την όποια εγκυμοσύνη όσο μεγαλώνει η γυναίκα εμφανίζονται συχνότερα ασθένειες (δες τα επιμέρους ποσοστά για κάθε ασθένεια)

 

Για τον καρκίνο του μαστού τα σαράντα είναι η εναρκτήρια ηλικία για μαστογραφίες, άρα δεν θεωρείται η ηλικία υψηλού κινδύνου ακόμα.

περίπου 1 στις 12 (ή 1 στις 8 κατ άλλους) ελληνίδες θα εμφανίσει καρκίνο μαστού σε κάοια στιγμή της ζωής της καταλαβαίνεις ότι ο αριθμός είναι τεράστειος...

το 1/4 όμως εμφανίζεται κάτω από την ηλικία των 50 (το 1/4 του 1/12 είναι μεγάλος αριθμός)

η σκέψη μου είναι: αν εμφανιστεί κατά την κύηση πρώτον διαγιγνώσκεται δύσκολα λόγο της μεγένθυνσης των μαστών αλλά και της τάσης των γυναικών "να το αφήνουν για μετά τη γέννα"...

η δεύτερη σκέψη είναι αν εμφανιστεί για παράδειγμα στα 42 μου και είναι με μεταστάσεις θα έχω μια πρόγνωση περίπου 3 ετών και ένα δίχρονο παιδάκι...

 

και αυτή η ανάλυση είναι μόνο για μία αρρώστια...

[emma.c]

δε θα έκανα παιδί σε τόσο μεγάλη ηλικία ακόμα και αν δεν ειχα κανένα

για τους εξείς λόγους

1) οι πιθανότητες για σύνδρομο ντάουν μετά τα 40 είναι 1/40 και μετά τα 44 1/7 το ίδιο υσχύει και για άλλα σύνδρομα

2) οι πιθανότητες για σοβαρή παθολογία της κύησης (υπερταση, διαβήτης κτλ) καθώς και προωρότητας πολλαπλασιάζονται επείσης

 

δεν είναι τυχαίο που η ιατρική αναφέρει αυτές τις εγκυμοσύνες ως "γεροντικές κυήσεις"

 

και ο συμαντικότερος λόγος είναι ο εξείς:

μετά τα σαράντα αυξάνοται βαθμιαία οι πιθανότητες εμφάνησης σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή ασθενιών ο καρκίνος του μαστού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα

 

γνωρίζω πως κάποιες κοπέλες ίσως δυσαρεστηθούν με το ποστ μου αλλά είναι και αυτό μια άποψη την οποία και πρέπει να έχουν κατά νου όταν παίρνουν την απόφαση να γίνουν μητέρες μετά τα 40...

 

να πω επείσης και ότι ατάκες του στυλ νιώθω 20, δεν χωράνε όταν παίρνωνται τόσο σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον πολλών εμπλεκόμενων προσώπων[/quote

Εκτός από το ύφος σου,πρόσεξε λίγο και την ορθογραφία σου.

[Ekabn]

Κάτσε βρε Μαριαλ, νομίζω ειναι υπερβολικά αυτά. Αν στα 42διαγνωστεις με καρκίνο, και 10 χρόνων να ειναι το παιδάκι σου δε νομίζω ότι ειναι καλύτερα, ειναι περίπτωση να μη σου τύχει. Τα στοιχεία δείχνουν αύξηση της διαρκείας ζωής, πλέον ζούμε περισσότερο, οπότε δε νομίζω ότι στέκει το επιχείρημα

[Ekabn]

Επίσης, αυτό με τις γεροντικές κυήσεις δεν το ξερω, ειςαι σίγουρη; Ξερω για υψηλού κινδύνου η κάτι τέτοιο αλλα όχι και γερόντισσες, κάτσε καλα δηλαδη μην τρελαθούμε, εντάξει θέλει τα γρασα τ ου το μηχάνημα αλλα βασταει ακόμα

[argini]

Ξερετε ότι τα περισσότερα παιδακια με down γεννιουνται από νεες μαμαδες ??? Ξερετε ποιος είναι ο λόγος?? Ότι οι "γερόντισσες" σχεδόν σε ποσοστό 100% παραπέμπονται για αμνιοπαρακεντηση ή έλεγχο των ελευθερων εμβρυικών κυτταρων και άρα όποιο συνδρομο και να υπάρχει γίνεται εγκαίρως διαγνωση και παίρνονται οι ανάλογος αποφασεις από το ζευγαρι. Αντίθετα οι νεες μαμαδες βλέπουν ένα ποσοστο 1/800 , δικαιολογημένα δεν κανουν τιποτα και τελικα κα΄ποιες ατυχες καταλήγουν να γεννουν το παιδακι που αντιστοιχει στα 1/800. Αρα οι προβληματισμοι που εθεσε η ΜΑΡΙΑΛ ισχυαν την εποχή που δεν ειχε προχωρησει η επιστημη...

Τωρα σε ό,τι αφορα στον καρκινο του μαστου είναι πολυπαραγοντική ασθενεια με κάποιους τυπους να εχουν εντονη κληρονομικότητα και επιπλέον συμφωνα με τη λογικής της ΜΑΡΙΑΛ δεν θα επρεπε να γεννουν ούτε οι καπνίστριες, ουτε αυτές που εχουν οικογενειακό ιστορικό καρκινου μαστου, ουτε οι παχύσαρκες, ουτε αυτές που εχουν οικογενη υπερχοληστεριναιμία, ουτε οι διαβητικές διοτι κινδυνευουν από καρδιαγγειακά νοσήματα ανεξαρτήτως ηλικίας!!

Τελος σε σχεση με διαβητη κυησεως, υπερταση κτλ υπάρχουν και άλλοι προδιαθεσικοι παραγοντες όπως πχ η παχυσαρκία που συμβάλουν πολύ περισσότερο από την ηλικία που δεν θυμαμαι καν από τις μελέτες αν είναι ανεξάρτητος προγνωστικός παραγοντας για αυτές τις επιπλοκες...

Φυσικα και μια "γερόντισσα" πρέπει να προσεχει περισσοτερο κατά τη διαρκεια μιας κυησης και μετα από αυτην για την υγεια της αλλα σε καμια περίπτωση δεν ισχύει ότι δεν είναι σε θεση να μακροημερευσει και να φερει στον κόσμο ένα υγιεστατο παιδακι...

Θα σας αναφερω κατι που με στιγματισε από τοτε που ημουν φοιτητρια ιατρικής...μια μαμα 24 ετων και ενας μπαμπας 22 ετων μπροστα σε μια κουνια με ένα βρεφακι όπου εγινε η διαγνωση με συνδρομο down σχεδόν ενώ ηταν το μωρακι 2 μηνων διοτι κανενας δεν φανταζόταν ότι μια τοσο νεα μαμα μπορουσε να γεννησει παιδι με συνδρομο...ήταν το ένα στα 2000...

[Ekabn]

Γιατρέ, τώρα που σε βρήκαμε να σε εκμεταλλευτούμε λίγο :b

Έχω την (έντονη) εντύπωση ότι ισχύουν τα εξής:

 

όπως υπάρχει όριο προς τα πάνω για την τεκνοποίηση, έτσι υπάρχει και όριο προς τα κάτω (ας πούμε μέχρι να έχει η γυναίκα την πρώτη περίοδο)

 

ισχύει το ίδιο και για τα δύο όρια: οι εγκυμοσύνες γίνονται πιο δύσκολες(για διαφορετικούς ίσως λόγους) τόσο όσο πλησιάζεις προς το πάνω όριο όσο και όσο απομακρύνεσαι από το κάτω. Δηλαδή, οκ μια εγκυμοσύνη στα 40 έχει κινδύνους. Αλλά το ίδιο ισχύει και για μια εγκυμοσύνη στα 18, στα 19, στα 20. Για άλλους λόγους φυσικά, και οι μικρές ηλικίες έχω την εντύπωση ότι αντενδείκνυνται. Και έχω επίσης την εντύπωση ότι το όριο προς τα κάτω είναι κάπως ψηλό, νομίζω τα 22;

Κάνω λάθος;

[Ekabn]

Το δικό μου δεκαπενταετία, και θα' ταν και με τον ίδιο!!!

 

Να σου πω, έχεις δίκιο για το νεοπλουτισμό, καταλαβαίνω με ποιά έννοια το λες.Λες η κρίση να φέρει κι αυτό στα ίσα του?

Και στο δικό μου κύκλο τα ηλικιακά έτσι είναι, και ναι, πέρσι παντρεύτηκε μια ξαδερφούλα μου στα 27 και στο γάμο ψιλοπαιζόταν το κουτσομπολιό " μα γιατί βιάζονται..." Κι όταν έμεινε αμέσως έγκυος, ντρέπομαι να πω ότι μου φάνηκε πολύ γρήγορο...

Τα' χουμε μπλέξει λίγο, αλήθεια είναι, τι να σου κάνει κι η φουκαριάρα η φύση.

 

Καλά να' μαστε και που ξέρεις, μπορεί του χρόνου να μιλάμε για θηλασμούς

 

Φιλιά και καληνύχτα

 

Να σου πω, νομίζω ότι όντως η κρίση κάπως το διορθώνει αυτό.

Νομίζω (ίσως κάνω λάθος) ότι προ κρίσης πολλοί από εμάς αισθανόμασταν κάπως υποχρεωμένοι να κάνουμε γάμο υπερπαραγωγή. Αυτό μας έπαιρνε κάποιους μήνες από τη ζωή μας και πολλοί από εμάς δεν ξεκινούσαμε τις προσπάθειες για παιδί με σκεπτικά όπως "καλά, τώρα τρέχουμε με το γάμο, ας μην έχουμε και μια εγκυμοσύνη που μπορεί να χρειαστεί να είμαστε ξάπλα ας πούμε" ή "ε, μην πάω στο γάμο με την κοιλιά τούρλα, ας βάλω το νυφικό που θέλω και που το περιμένω τόσα χρόνια".

 

Κι εγώ έπεσα σε αυτό, παρόλο που ο γάμος ήταν το αντίθετο της υπερπαραγωγής, πάντως κάποιο καιρό μου πήρε... Έχω τώρα μια συνάδελφο, 25 χρονών, ένα Σάββατο ο φίλος της της λέει θέλω να σε παντρευτώ, τα είχε κανονίσει όλα, της βγάζει ένα δαχτυλίδι και πήγανε στο Δημαρχείο και παντρεύτηκαν το πρωί. Τί ωραίο, τί απλό. Θα μου πεις δεν ταιριάζει σε όλους, οκ, αλλά εμένα μου αρέσει και νομίζω καλυ΄τερα να κάνεις τη ζωή σου πιο απλή.

 

Τώρα με την κρίση ξέρω κόσμο (λαό, πολύ κόσμο) που παντρεύονται με πολιτικό γάμο, γρήγορα, εύκολα, γλυτώνουν και τόσα λεφτά που μπορούν αργότερα να γίνουν λεφτά για εξωσωματική ας πούμε (οκ, δεν είναι ό,τι καλύτερο, αλλά συμβαίνει)

[xena]

περίπου 1 στις 12 (ή 1 στις 8 κατ άλλους) ελληνίδες θα εμφανίσει καρκίνο μαστού σε κάοια στιγμή της ζωής της καταλαβαίνεις ότι ο αριθμός είναι τεράστειος...

το 1/4 όμως εμφανίζεται κάτω από την ηλικία των 50 (το 1/4 του 1/12 είναι μεγάλος αριθμός)

η σκέψη μου είναι: αν εμφανιστεί κατά την κύηση πρώτον διαγιγνώσκεται δύσκολα λόγο της μεγένθυνσης των μαστών αλλά και της τάσης των γυναικών "να το αφήνουν για μετά τη γέννα"...

η δεύτερη σκέψη είναι αν εμφανιστεί για παράδειγμα στα 42 μου και είναι με μεταστάσεις θα έχω μια πρόγνωση περίπου 3 ετών και ένα δίχρονο παιδάκι...

και αυτή η ανάλυση είναι μόνο για μία αρρώστια...

 

Πολυ πεσιμίστρια. Μήπως περνάς κατάθλιψη;;;; Δεν σε κοροϊδεύω.

Μα δεν είναι δυνατόν στην ζωή μας να σκεφτόμαστε πόσες πιθανότητες έχουμε να πεθάνουμε για να συνεχίσουμε να ζούμε ή για να δημιουργήσουμε ζωή ή οτιδήποτε άλλο?

Αν βάλω σ'αυτά που λες και το ποσοστό να με πατήσει αυτοκίνητο, να πάω από τη νέα γρίππη, να φύγω από εγκεφαλικό ή καρδιακό έμφραγμα με όσα βλεπουμε και ζούμε τελευταία... νομίζω πως είναι μεγάλο θαύμα που είμαι ζωντανή αυτή τη στιγμή. Είμαι 42 και έκανα 2 υγιή παιδιά. Στα 40 μου και στα 42 μου.

Αντιμετώπισα διαβήτη απ' την πρώτη μου εγκυμοσύνη.

Η μαία μου (βρε μήπως είσαι εσύ;;;; η Μαργαρίτα δεν με βοήθησε στον θηλασμό με το πρώτο μου μωράκι γιατί είπε πως είμαι "υπέργηρη λεχωϊδα" και δεν θα είχα αρκετό γάλα.

Την έστειλα και θήλασα το πρώτο μου παιδάκι 6 μήνες και το δεύτερο 8,5. Ο θηλασμός διεκόπη για δικούς μου λόγους, είχα γάλα.

Οσοι ειδικοί άκουσαν τα λόγια της έμειναν άφωνοι. Δεν την διέψευσα. Απλά ανέφερε ένα μικρό μικρό μικρό ποσοστό που μπορεί να συμβεί και ήταν μεγάλο σφάλμα της να μου το αναφέρει όντας λεχωϊδα. Ολες ξέρουμε πως η ψυχολογία μας είναι το παν.

 

Μην κάνεις τα ίδια σε παρακαλώ....

[Χαρα-Μαρια2]

δε θα έκανα παιδί σε τόσο μεγάλη ηλικία ακόμα και αν δεν ειχα κανένα

για τους εξείς λόγους

1) οι πιθανότητες για σύνδρομο ντάουν μετά τα 40 είναι 1/40 και μετά τα 44 1/7 το ίδιο υσχύει και για άλλα σύνδρομα

2) οι πιθανότητες για σοβαρή παθολογία της κύησης (υπερταση, διαβήτης κτλ) καθώς και προωρότητας πολλαπλασιάζονται επείσης

 

δεν είναι τυχαίο που η ιατρική αναφέρει αυτές τις εγκυμοσύνες ως "γεροντικές κυήσεις"

 

και ο συμαντικότερος λόγος είναι ο εξείς:

μετά τα σαράντα αυξάνοται βαθμιαία οι πιθανότητες εμφάνησης σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή ασθενιών ο καρκίνος του μαστού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα

 

γνωρίζω πως κάποιες κοπέλες ίσως δυσαρεστηθούν με το ποστ μου αλλά είναι και αυτό μια άποψη την οποία και πρέπει να έχουν κατά νου όταν παίρνουν την απόφαση να γίνουν μητέρες μετά τα 40...

 

να πω επείσης και ότι ατάκες του στυλ νιώθω 20, δεν χωράνε όταν παίρνωνται τόσο σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον πολλών εμπλεκόμενων προσώπων

 

ΜΑΡΙΑΛ επειδη τυγχανει να εχω ρωτησει προσφατα για το θεμα, αρκετους γυναικολογους, γνωστους και μη, καθοτι ειμαι πλεον σχεδον 40 και σκεπτομαι για δευτερο παιδακι, εχω να σου μεταφερω τα εξης και παραλληλα να ενημερωσω γυναικες που σκεπτονται το ιδιο με εμενα:

 

Α. το συνδρομο down, δυστυχως πλεον εμφανιζεται συχνα σε μικροτερες ηλικιες. Επισης, μιλαμε για ποσοστα, οχι για βεβαιοτητα. Οποτε αν καθησει και σκεφτει κανεις τα ποσοστα και διστασει, απλα χανει την ευκαιρια για παιδι ενω μπορει πολυ απλα να εφερνε στον κοσμο ενα υγιεστατο μωρακι. Μπορει και σε νεα μαμα, να βγει μεγαλο ποσοστο. Συμβαινει συχνα. Μπορει επισης σε 40αρα, να μη βγει. Εδωσαν εξαλλου πολλα παραδειγματα οι κοπελες επανω. Επισης, ποτε δεν καταλαβα γιατι απο τις εκατομμυρια ασθενειες στον κοσμο, στεκομαστε παντα σε αυτην, χωρις να θελω να την υποτιμησω. Πως ξερουμε οτι μια νεα μαμα, που ΟΚ, δεν εχει το παιδι down,θα γεννησει κατα κανονα, υγιες μωρο ή οτι μια μεγαλυτερη, οχι.

 

Β. Η πραγματικη ηλικια μιας γυναικας δεν ειναι το κριτηριο για να χαρακτηριστει μια κυηση ως "γεροντικη". Ο γιατρος σου, σου κανει μια σειρα απο εξετασεις και υπολογιζει τη βιολογικη σου ηλικια. Εχουμε ετσι γυναικες στα 42 με ηλικια βιολογικη τα 33, και γυναικες στα 30 στο χειλος της εμμηνοπαυσης. Δεν εχουν ολες οι γυναικες εμμηνοπαυση, στην ιδια ακριβως ηλικια. Και δεν ειναι το πως νιωθουν αυτες οι γυναικες, αν αισθανονται 20 οπως λες, αλλα το σε ποια ηλικια ειναι το σωμα τους. Αν πχ καπνιζεις και ξενυχτας σα φουγαρο, και εχεις και κληρονομικη προδιαθεση, το σωμα σου πιθανον να ανταποκριθει αναλογα.

 

Πιστευω οτι ειμαστε πια στον 21ο αιωνα και δεν θα επρεπε να ειμαστε τοσο αφοριστικες. Εξαλλου και παλαιοτερα, οι γυναικες γεννουσαν μεχρι την εμμηνοπαυση. Ποσους θειους και συγγενεις εχουμε, 7α και 9α παιδια στη σειρα. Τη θεια μου, 5ο παιδι στη σειρα, τη γεννησε 46 ετων. υγιεστατη, με βαζει κατω.

 

ΥΓ αυτο που λες για τον καρκινο του μαστου, τα ποσοστα λενε οτι αυξηθηκε κατω απο την ηλικια των 50, οπως λες σε αλλο μηνυμα, δεν εχουν απλα αυξηθει για ανω των 40, σε ολες τις ηλικες αυξηθηκε. Αρα και για μια 20αρα. Εκεινη, δεν εχει τον ιδιο φοβο να παθει καρκινο κατα τη διαρκεια εγκυμοσυνης; Και αν το παθεις στα 40, και εχεις ηδη ενα παιδι, δεν πειραζει; Γενικα δεν θα ελεγα κατι τετοιο σε καμμια υποψηφια μανουλα. Να μπει σε ενα τετοιο τρυπακι. Τελος ολες ξερουμε οτι ασπιδα στον καρκινο του μαστου θεωρειται ο θηλασμος.

[Χαρα-Μαρια2]

Ekabh, ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε που θα μας είχε πάει ένας άλλος δρόμος. Σκέψου όμως ότι η κάθε μια επιλογή που κάναμε σε αυτή τη ζωή, κάθε αυθόρμητη ή υπολογισμένη κίνηση, έξυπνη ή μη, έφερε σε επαφή αυτό το ένα μοναδικό σπερματοζωάριο με αυτό το ένα ωάριο (2 για σένα) που φτιάξαν αυτά τα υπέροχα πλάσματα που έχουμε τώρα μέσα στο σπίτι μας.

Μια μοναδική στιγμή ανάμεσα στα εκατομμύρια στιγμές που έχουμε ζήσει.

Μια μοναδική ένωση ανάμεσα σε δισεκατομμύρια εναλλακτικές.

Μερικές φορές κοιτάω τη φατσούλα της και δεν το πιστεύω, δεν πιστεύω ότι την έχω.

Και ναι, βεβαίως, ξέρω ότι όποιο παιδί και να είχα γεννήσει το ίδιο θα έλεγα, αλλά...ευτυχώς που γέννησα εκείνη!!!!

 

Αννα μου, να σαι παντα καλα!!

[Anthony2010]

Η μαμα 40,ο μπαμπας ποσο ομως;

http://www.infokids.gr/2013/03/%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AC%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-60-%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%AE-%CF%8C%CF%87%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%AC%CF%82-%CE%B1%CF%80/

[Ekabn]

Αυτό πάντως

 

«Το κλειδί στην πόρτα» λέει ο γιατρός « είναι ο ψυχικός κόσμος. Αν θελήσει μια γυναίκα να ανοίξει διάπλαττα την ψυχή της, τότε όλα είναι εύκολα. Το DNA της γυναίκας θέλει να πάρει το «καλό υλικό». Το γυναικείο σώμα επιλέγει.»

 

λιγο υπερβολικό μου φαίνεται...

[Thumber]

περίπου 1 στις 12 (ή 1 στις 8 κατ άλλους) ελληνίδες θα εμφανίσει καρκίνο μαστού σε κάοια στιγμή της ζωής της καταλαβαίνεις ότι ο αριθμός είναι τεράστειος...

το 1/4 όμως εμφανίζεται κάτω από την ηλικία των 50 (το 1/4 του 1/12 είναι μεγάλος αριθμός)

η σκέψη μου είναι: αν εμφανιστεί κατά την κύηση πρώτον διαγιγνώσκεται δύσκολα λόγο της μεγένθυνσης των μαστών αλλά και της τάσης των γυναικών "να το αφήνουν για μετά τη γέννα"...

η δεύτερη σκέψη είναι αν εμφανιστεί για παράδειγμα στα 42 μου και είναι με μεταστάσεις θα έχω μια πρόγνωση περίπου 3 ετών και ένα δίχρονο παιδάκι...

 

και αυτή η ανάλυση είναι μόνο για μία αρρώστια...

 

Αγαπητή Μαριαλ,

τυχαίνει να είμαι κ εγω απο τον χώρο της υγείας κ πραγματικά μου κάνουν εντύπωση τα όσα λες... Ο καρκίνος δεν έχει ηλικία κ ιδίως στις ημέρες που ζούμε. Ασχολούμε με καρκινοπαθείς. Πιστεψε με ειδικά ο καρκίνος του μαστού χτυπάει όλες τις ηλικίες πραγματικα. Έχω ασθενείς με ca μαστού στα 30 τους χρόνια κ με 2-3 παιδάκια πίσω. Έχω ασθενείς με άλλη μορφή καρκίνου που φεύγουν πριν καν πατήσουν τα 30 τους χρόνια. Έχω ασθενείς με ca εγκεφάλου να εγκυμονούν κανονικότατα κ να έχουν σχετικά καλή πρόγνωση. Ο καρκίνος και η πρόγνωση του είναι τελείως υποκειμενικά πράγματα κ εξαρτάται κατα πολύ απο τον ίδιο τον οργανισμο ανεξαρτήτως ηλικίας. Ο καρκίνος μπορεί στο κεφάλι όλων μας να είναι ο θάνατος ο ίδιος, ομως δεν είναι πάντα έτσι. Πολλοί το ξεπερνάνε κ ζουν μια φυσιολογική ζωή με τους δικούς τους ανθρώπους κ τα παιδάκια τους. Άλλοι φεύγουν κ αφήνουν πίσω τα βλαστράκια τους που είτε ειναι 3 είτε 13 το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: χάνουν τη μαμά τους. Το ίδιο τραύμα είναι. Αυτο που θέλω να πω είναι, μην αφήνετε τα στατιστικά να καθορίζουν τη ζωή σας. Με αυτή τη λογική δεν θα έπρεπε να οδηγεί κανένας με βάση το ποσοστό των καθημερινών τροχαίων ατυχημάτων. Η ζωή για τον κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικη κ με διαφορετική εξέλιξη.Ας σταματήσουμε να κρίνουμε γιατι ο άλλος έκανε παιδί νωρίς, γιατι έκανε αργά, γιατι κράτησε ένα παιδάκι με σύνδρομο down, γιατι, γιατι, γιατι...Ολοι κάνουμε τις επιλογές μας. Συγγνώμη που σας κούρασα

[Χαρα-Μαρια2]

Αγαπητή Μαριαλ,

τυχαίνει να είμαι κ εγω απο τον χώρο της υγείας κ πραγματικά μου κάνουν εντύπωση τα όσα λες... Ο καρκίνος δεν έχει ηλικία κ ιδίως στις ημέρες που ζούμε. Ασχολούμε με καρκινοπαθείς. Πιστεψε με ειδικά ο καρκίνος του μαστού χτυπάει όλες τις ηλικίες πραγματικα. Έχω ασθενείς με ca μαστού στα 30 τους χρόνια κ με 2-3 παιδάκια πίσω. Έχω ασθενείς με άλλη μορφή καρκίνου που φεύγουν πριν καν πατήσουν τα 30 τους χρόνια. Έχω ασθενείς με ca εγκεφάλου να εγκυμονούν κανονικότατα κ να έχουν σχετικά καλή πρόγνωση. Ο καρκίνος και η πρόγνωση του είναι τελείως υποκειμενικά πράγματα κ εξαρτάται κατα πολύ απο τον ίδιο τον οργανισμο ανεξαρτήτως ηλικίας. Ο καρκίνος μπορεί στο κεφάλι όλων μας να είναι ο θάνατος ο ίδιος, ομως δεν είναι πάντα έτσι. Πολλοί το ξεπερνάνε κ ζουν μια φυσιολογική ζωή με τους δικούς τους ανθρώπους κ τα παιδάκια τους. Άλλοι φεύγουν κ αφήνουν πίσω τα βλαστράκια τους που είτε ειναι 3 είτε 13 το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: χάνουν τη μαμά τους. Το ίδιο τραύμα είναι. Αυτο που θέλω να πω είναι, μην αφήνετε τα στατιστικά να καθορίζουν τη ζωή σας. Με αυτή τη λογική δεν θα έπρεπε να οδηγεί κανένας με βάση το ποσοστό των καθημερινών τροχαίων ατυχημάτων. Η ζωή για τον κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικη κ με διαφορετική εξέλιξη.Ας σταματήσουμε να κρίνουμε γιατι ο άλλος έκανε παιδί νωρίς, γιατι έκανε αργά, γιατι κράτησε ένα παιδάκι με σύνδρομο down, γιατι, γιατι, γιατι...Ολοι κάνουμε τις επιλογές μας. Συγγνώμη που σας κούρασα

 

Συμφωνω με οσα γραφεις ιδιως τα bold...

Και βασικα βρισκω αδικη την κριτικη που δεχεται μια γυναικα, αν δεν κανει παιδι την "επιθυμητη" ηλικια....αν πχ εισαι κατω των 18, σε προτρεπουν να μην το κρατησεις. Μετα σου λενε περιμενε να τελειωσεις τις σπουδες και να τακτοποιηθεις. Αλλοι ειναι 25, αλλοι 35 αναλογα με την ειδικοτητα. Και μετα, στα 40 σου λενε, το εχασες το τρενο!

Ας αφησουμε την καθε γυναικα να κανει παιδι, οποτε θελει. Με υγεια και χαρα! Εφοσον την αφηνει η φυση, εμεις θα το μπλοκαρουμε;