ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΛΛΑ...

[emanouela]

...ΑΛΛΑ εμένα με πιάνει μιά ανησυχία παρόλο που το θέλουμε πολύ και τόσο σλυντομα.Πριν 7,5 μήνες γέννησα με καισαρική.Πέράσαμε μιά υπέροχη εγκυμοσύνη με τον άντρα μου.Γενικά ένοιωθα απίθανα.Και τώρα λέμε απο το Πάσχα και μετά να προσπαθήσουμε για το 2ο.Θα τα καταφέρω όμως να ανταποκριθώ στις ανάγκες του 1ου? Θα μπορώ να το σηκώνω?Είναι και μεγάλο μωρό ζωή να'χει το καρδουλάκι μου.Κι αν συμβει καμιά στραβή τους πρώτους μήνες που πρέπει να προσέχω?Μήπως να περιμένω να περπατήσει ο γιός μας πρώτα?Κι αν περπατήσει αργά?Είμαι 38 χρονών.Δεν γίνεται ηλικιακά να περιμένω τόσο.Απο την άλλη λέω πως θα τα καταφέρω,θα βρω τον τρόπο να ρυθμίσω τη βοήθεια που θα χρειαστώ σπίτι τον πρώτο καιρό,άλλες μπόρεσαν γιατί όχι κι εγώ.Θα ήθελα γνώμες απο μανούλες που έκαναν τα παιδάκια τους κοντά το ένα με το άλλο.

[Sotiria]

Εγώ δεν έχω ακόμα δεύτερο αλλά έχω φίλες που κάνανε 2 μωρα κοντά το ένα στο άλλο.

Οπως το βλέπω, κουράζεσαι πολύ για κανα 2-3 χρόνια και μετα είσαι άνετη, γίνονται ανεξάρτητα, τρώνε μόνα τους, έχουν δραστηριότητες και κανουν παρέα.

Θα τα καταφέρεις!!!! Βέλε μπρος

[xara4]

Βαλτε μπρος τωρα που ειναι νωρις.Γιατι αν περασουν τα χρονια ,βραστα

[mor@ki_K]

emanouela αν είσουν μικρή ηλικιακά θα σου έλεγα να περιμένεις λίγο, να αρχίσει να περπατάει και γενικώς να καταλαβαίνει αυτά που του λες, αλλά αφού είσαι 38 χρονών, μην το σκέφτεσαι, καν'το όσο πιο γρήγορα μπορείς γιατί μετά θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις!!!!

Θα προσπαθείς και δεν θα μπορείς, γι'αυτό βάλτε τα μεγάλα μέσα και καλή επιτυχία!!!

[nnm004]

Εγω εμεινα εγκυος οταν ο μεγαλος μου ητανε 11 μηνων και επισης μεγαλο μωρο , να φανταστειτε ζυγηζε 11.500 κιλα το καμαρι μου , ο γιατρος δεν με πολυαφηνε να τον περνω αγκαλια αλλα εγω τον επαιρνα συνεχεια , για την ακριβεια δεν σταματησα καθολου να τον περιποιουμε και να ειμαι συνεχεια διπλα του , δεν ειχαμε και αλλη επιλογη βεβαια μιας και δεν εχουμε και βοηθειες αλλα οντως μερικες φορες απορω πως γεννηθηκε η κατρουλιτσα μου με τις λαλακιες που εκανα εγκυος , η μονη βλακεια που δεν μετανοιωνω ειναι που περιποιημουνα το παιδι μου οπως του αξιζε και τον επαιρνα αγκαλιες . Βασικα ειναι ωραιο να εχουνε μικρη διαφορα μεταξυ τους αλλα ειναι σιγουρο οτι εχει πολυ πολυ κουραση , παντως εντα3ει βρισκεις τους ρυθμους σιγα σιγα , εγω να φανταστειτε επειδη ο Πανος ειναι και στρατιωτικος καλουμε να τα καταφερω και εντελως μονη πολλες φορες οταν εχει υπηρεσιες, χειροτερο το φοβομουνα . Παντως ενα ειναι σιγουρο οτι στην 2η εγκυμοσυνη δεν εχουμε πολυτελειες της πρωτης να ξεκουραζομαστε , τωρα για 3ηεγκυμοσυνη εμεις το αφησαμε στο 3ο καλοκαιρι απο τωρα για ναειναι λιγο πιο μεγαλα τα μικρα μας ωστε να μην κουραστω τοσο πολυ γιατι σταθηκαμε με την μικρη τυχεροι δεν θα ειμαστε παντα τοσο τυχεροι μην εχουμε και αλλα και ειναι κριμα .

[hara]

Και εμένα όταν έμεινα έγκυος στην δεύτερη κότη η πρώτη ήταν 13 μηνών.

Όλα τα κάνει ο άνθρωπος άν θέλει.

Βάλε μπρός το συντομότερο δυνατό γιατί θα κάνουν ωραία παρέα στο μελλον τα δυό τους!

[TARA]

Emanouela έχουμε την ίδια ηλικία. Είμαι 6 μηνών έγκυος και ο γιος μου είναι 2 ετών. Είμαι σε μερική ακινησία από την αρχή ως το τέλος της εγκυμοσύνης και δε μπορώ να φροντίζω τον γιο μου. Είναι όλη μέρα στη γιαγιά και τον βλέπω πολύ λίγο. Εκτός αυτών, είναι σε μια ηλικία που πρέπει να του εξηγήσω τι συμβαίνει, γιατί η μανούλα δε μπορεί να τον πάρει αγκαλιά, να παίξει μαζί του, να είναι μαζί του όλη μέρα και να τον προετοιμάσω για τον ερχομό της αδερφής του.

Πιστεύω λοιπόν πως είναι καλύτερα να το αποφασίσεις τώρα που το παιδάκι είναι μικρό ακόμη, τουλάχιστον η εγκυμοσύνη θα σου είναι πιο εύκολη.΄Οσο για μετά, θα μεγαλώσουν μαζί!

[emanouela]

Πολύ ενθαρρυντικά όσα γράψατε,TARA μπράβο σου,καλή δύναμη σου εύχομαι,να σκέφτεσαι μόνο το αποτέλεσμα:την κόρη σου.Κι όλα θα πάνε καλά.

[TARA]

Σ΄ευχαριστώ πολύ κι ελπίζω να έρθουν όλα όπως τα θέλετε!

[LouLou]

Πιστεύω πως δεν υπάρχουν 'πρέπει' και "είναι καλύτερο" σε αυτά τα θέματα.

Στην ουσία μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις τι είναι καλύτερο για σένα και κατ'επέκταση για το μωρό σου.

Αυτό που θα ήθελα να τονίσω όμως, είναι πως δεν βρίσκω κανένα λόγο να αγχώνεσαι για την ηλικία σου.

Είσαι νέα και δεν υπάρχει λόγος να αγχωθείς και να πιεστείς για να "προλάβεις". Μια χαρά προλαβαίνεις !

Και θα είσαι και πιο ξεκούραστη -οργανικά τουλάχιστον- άμα το καθυστερήσεις λίγο ακόμα.

Όλα σχετικά είναι. Υπάρχουν 25αρες που σέρνονται και 40αρες που πετάνε στη κυριολεξία.

Εγώ θεωρώ πιο σημαντικό απ' το να "προλάβεις" , το να απολαύσεις αυτό που ήδη έχεις!

Είμαι σίγουρη πως όλα θα έρθουν όπως τα θες , χωρίς άγχος.

[Marialena]

Πιστεύω πως δεν υπάρχουν 'πρέπει' και "είναι καλύτερο" σε αυτά τα θέματα.

Στην ουσία μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις τι είναι καλύτερο για σένα και κατ'επέκταση για το μωρό σου.

Αυτό που θα ήθελα να τονίσω όμως, είναι πως δεν βρίσκω κανένα λόγο να αγχώνεσαι για την ηλικία σου.

Είσαι νέα και δεν υπάρχει λόγος να αγχωθείς και να πιεστείς για να "προλάβεις". Μια χαρά προλαβαίνεις !

Και θα είσαι και πιο ξεκούραστη -οργανικά τουλάχιστον- άμα το καθυστερήσεις λίγο ακόμα.

Όλα σχετικά είναι. Υπάρχουν 25αρες που σέρνονται και 40αρες που πετάνε στη κυριολεξία.

Εγώ θεωρώ πιο σημαντικό απ' το να "προλάβεις" , το να απολαύσεις αυτό που ήδη έχεις!

Είμαι σίγουρη πως όλα θα έρθουν όπως τα θες , χωρίς άγχος.

 

 

με καλθψε η προλαλλησασα!