ΣΑN ΣΗΜΕΡΑ...

[Αμαρυλις]

Δεν ετυχε μεχρι τωρα να βρεθουμε σε καποια συζυτηση ομως με συγγινησες παρα πολυ. Να σας ζησει το κοριτσακι σας και να το καμαρωσετε οπως του αξιζει!

Χρονια πολλα και σε σενα Sousy και οτι καλυτερο.

[kerasaki1]

Κάπως έτσι γίναν τα πράγματα και σε μας.2 χρόνια προσπάθειας, γιατροί, αγωνίες, φόβοι, απογοητεύσεις, κλαμα όλα γίναν ένα κακό όνειρο στις

 

8 φεβρουαρίου 2006,όταν γεννήθηκε ο Γιωργάκης μου. Να μας ζήσουν τα μωρά μας κορίτσια...

 

Με πήραν τα ζουμιά..Αχ βρε patousaki,,μετά από 6 μήνες και βάλε πήγα κομμωτήριο και μ' έκανες να κλαίω και θα χαλάσω και το μαλλί τώρα για να σκουπίσω μύτη και να τραβήξω την κουρτίνα-φράντζα.

[patousaki]

Κάπως έτσι γίναν τα πράγματα και σε μας.2 χρόνια προσπάθειας, γιατροί, αγωνίες, φόβοι, απογοητεύσεις, κλαμα όλα γίναν ένα κακό όνειρο στις

 

8 φεβρουαρίου 2006,όταν γεννήθηκε ο Γιωργάκης μου. Να μας ζήσουν τα μωρά μας κορίτσια...

 

 

ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΤΟΝ ΚΟΥΚΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΡΙΧΝΕΙ 2 ΧΡΟΝΑΚΙΑ!!!

 

ΓΕΡΟΣ, ΤΥΧΕΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

[elachl]

να σας ζησει.και γω βλεπω τη δικια μου και λεω ποτε περασανε σχεδον 2 χρονια?ειμαστε τυχεροι που ειμαστε γονεις.

[Μαμά Ελένης και Χριστίνας]

patoussaki

souzy

kerasaki 1

 

XΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΑΣ

[kerasaki1]

Eυχαριστώ, κορίτσια.Πώς πέρασαν τρία χρόνια...Κι ήρθε κι άλλος μπόμπιρας από πίσω.

Για το μόνο που λυπάμαι είναι που δεν μπόρεσα να γίνω λίγο νωρίτερα μητέρα, ώστε να χω τα περιθώρια να κάνω πολλά παιδάκια. Ας είναι..

 

3 χρόνια τώρα κάθε μέρα τον βλέπω και λιώνω, σφίγγεται η καρδιά μου, τον φιλάω και τρέμω.,ε τον μικρό δεν είμαι έτσι, είμαι πιο χαλαρή, γι αυτό και είναι πιο ανεξάρτητος. Τι σας λέω τώρα,τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Ετοιμάζω τα ρούχα τους για το αυριανό πάρτι κι έχω κι ένα κέικ να κάνω η καψερή.

Να τα χαιρόμαστε και όσες δεν είναι ακόμη μανούλες να μην το βάζουν κάτω με τίποτα..

[katerina23]

patousaki συγκινηθηκα πολυ και εχω και εγω λογους.. Να την χαιρεσαι, να ειναι παντα ευτυχισμενη

 

Και να πω και εγω τα δικα μου γιατι μου τα θυμησες τωρα..

Σαν σημερα τετοια ωρα οι πρωτοι πονοι ηταν γεγονος ετοιμαζομουν να ξεκινησω για ΙΑΣΩ αλλα ας παρω τα πραγματα απο την αρχη.

Τελη Ιουνιου 2007 μετα απο μερικες μερες καθυστερησης αποφασιασα να κανω το τεστ, ηταν μεσημερακι θυμαμαι και ημουν μονη σπιτι μολις ειδα; την ροζ γραμμουλα ξεσπασα σε κλαμματα, βλεπεις στα 22 μου και ακομα φοιτητρια και ανυπαντρη ηταν το μονο που δεν περιμενα, ημουν σχεδον αποφασιμενη επρεπε να το τελειωσω δεν μπορουσα να το κρατησω.. Το βραδακι συναντηθηκα με τον Δημητρη, τα ειχαμε μολις 10 μηνες του ειπα πως ειμαι εγκυος κλαιγωντας , περιμενα να τρομαξει να στεναχωρηθει αλλα εκεινος χαμογελασε, με φιλησε και μου ειπε : Αυτο το μωρο το θελω, εμεινα ηταν κατι που δεν περιμενα , μου ειπε πως ετσι κι αλλιως ειχε σκοπο να μου κανει προταση γαμου σε ενα μηνα , μου ειπε πως αυτο το παιδι ηταν ενα παιδι ερωτα και αγαπης, δεν ειχα καταλαβει πως σκεφτοταν τοσο σοβαρα την σχεση μας , η διαφορα ηλικιας μας, η ελαφροτητα που αντιμετωπιζα εγω τα πραγματα νομιζα πως τον ειχαν κουρασει. Οι μερες περασαν και πηγα στο ραντεβου με τον γιατρο μου ακομα ημουν αναποφασιστη. Με εβαλε στον υπερηχο και ειδα ενα μικρο φασολακι και ακουσα μια δυνατη καρδουλα να χτυπα. Αυτο ηταν κεραυνοβολος ερωτας , το λατρεψα με ολη μου την καρδια. Το μωρο αυτο ειχε ερθει για να μεινει.Τον αυγουστο παντρευτηκαμε , η εγκυμοσυνη μου ηταν τελεια, το μωρο ηταν αγορακι και το περιμεναμε 5 Μαρτιου 2008

 

7 Φεβρουαριου 2008

ημουνα στην 36η εβδομαδα περιμενα το αγορακι μου 4 βδομαδες μετα. Ο καλος μου σηκωθηκε να παει στην δουλεια εγω εμεινα σπιτι, εκανα κατι δουλιτσες και κανονισα με μια φιλη μου να παω για καφεδακι. Πηγα, γυρισα αλλα δεν μπορουσα να ξαπλωσω αισθανομουν μια αναστατωση ενα κατι..Το απογευμα ηρθαν τα πρωτα πονακια, ακανονιστα στην αρχη. Ηρθε ο Δημητρης σπιτι φαγαμε και οι πονοι εγιναν πιο δυνατοι. Πηρα τον γιατρο και μου ειπε αν αισθανομαι τακτικα πονακια καθε 15 λεπτα να παω στο μαιευτηριο, χρονομετρησα και τα πονακια ερχοντουσαν καθε 7 λεπτα, τρομοκρατηθηκα, δεν ειχα ετοιμασει ουτε βαλιτσα ουτε τιποτα.. Ηρθε και η μαμα μου και φυγαμε ολοι για το μαιευτηριο. Μολις εφτασε μου βαλανε καρδιοτοκογραφο και ηρθε και ο γιατρος μολις ειδε το μηχανημα ειπε¨Εχεις μπει σε διαδικασια τοκετου και ειπε στις νοσοκομες να με ετοιμασουν. Δεν θελω να μιλησω για τις 22 ωρες αφορητων πονων, ουτε για τις επιπλοκες (αργουσε πολυ η διαστολη, σφηνωσε το σαγονακι του μωρου στα κοκκαλα της λεκανης και προσπαθουσαν να τοτραβηξουν και πολλα αλλα..) Θα μιλησω μονο για εκεινη την ΩΡΑ

 

8 Φεβρουαριου 2008

Μετα απο ολα αυτα ηρθε η ΩΡΑ.. Μετα απο μερικα σπρωξιματα ηρθε στον κοσμο, ακουσα το κλαμα του, ετσι οπως ηταν ακομα λερωμενος μου τον εδωσαν στην αγκαλια, ο μπαμπας του που ηταν μαζι μου ολες αυτες τις ωρες δακρυσε, ηταν τοσο μικροσκοπικος και ολοιδιος ο μπαμπας του, δεν μπορουσα να μιλησω μονο τον κοιταζα και με κοιταζε και αυτος δεν ειχα λογια να του ψιθυρισω τιποτα δεν υπηρχε να περιγραψει αυτο που αισθανθηκα και αισθανομαι ακομα οταν τον κοιταζω, μου τον πηραν για να τον καθαρισουν και εγω συνεχιζα να τον κοιταζω, ευχαριστω μου ψιθυρισε ο Δημητρης μου. Καπου μακρυα ακουσα την παιδιατρο τελειος, 2.800 παρολη την προωροτητα δεν χρειαζεται θερμοκοιτιδα ειναι υγιεστατος και ζορικος. Με πηγαν στην ανανηψη και θυμαμαι οτι κοιταζα τα χερια μου που ηταν λερωμενα γιατι μου τον εδωσαν πριν τον πλυνουν κοιταζα τα αιματα και προσπαθουσα να συνειδητοποιησω οτι ηρθε στον κοσμο οτι τον κρατησα στην αγκαλια μου

 

9 Φεβρουαριου 2008

Οι πιο ομορφες στιγμες στην ζωη μου, στο μαιευτηριο σβησαμε την τουρτα του μπαμπα αγκαλια με τον γιο μας, τον ειχαμε ολη την μερα μαζι μας

 

Σημερα

Ο μικρος μου αυριο κλεινει τον 1 του χρονο τον κοιταω και δεν μπορω να το πιστεψω οτι το μικρο αυτο πλασματακι περπαταει φωναζει μαμα μεγαλωνει. Και εγω πιο ερωτευμενη απο ποτε με τους δυο αντρες της ζωης μου περηφανη χαζομαμα απλα τον λατερυω

Αυτα. Ελπιζω να μην σας κουρασα

 

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ