Απαραίτητη η εργοθεραπεία για αδέξιο παιδί;

[hph]

Απαραίτητη η εργοθεραπεία για αδέξιο παιδί;

Είμαστε σχεδόν επτά και εδω και ενάμιση χρόνο κάνουμε λογοθεραπεια και εργοθεραπεια. Αρχικά ξεκινήσαμε λογοθεραπεια γιατί δεν λεγαμε σωστά ρ,λ, σ κτλ. Αυτά όλα εχουν σχεδόν διορθωθεί. Ωστόσο μας εχουν πει οτι χρειάζεται εργοθεραπεία πιο συχνα και τουλάχιστον αλλο ενα χρονο. Ο γιος μου ειναι αρκετά ψηλος (πιο ψηλος στη ταξη) αλλα όχι τοσο συντονισμένος και λίγο αδέξιος με αποτέλεσμα να μην ειναι ιδιαίτερα καλός στο ποδόσφαιρο και να δυσκολεύεται να δενει τα παπουτσια του. Ωστόσο τελειώνοντας τη πρωτη δημοτικού φαινεται να επεσε λιγο η αυτοπεποίθηση του λόγω του οτι δεν έπαιζε τοσο καλά μπαλα στο διάλειμμα και τον κορόιδευαν κάποια παιδάκια. Απο την άλλη ειναι καλος σε αλλα σπορ οπως κολύμπι και τα παει καλα στα μαθήματα του με εξαιρεση το γραψιμο/αντιγραφή. Οι αναπτυξιολογοι που είδαμε αλλα και οι αναφορες των εργοθεραπευτων δεν μας έδωσαν κάποια συγκεκριμένη διάγνωση με εξαίρεση του οτι εχει "δυσγραφία" το οποίο και δουλευαμε ολο αυτο το καιρο. Δεν με ενδιαφερει το παιδι μου να γινει πρωταθλητής σε κατι, αυτο που με ενδιαφέρει ειναι να χαιρεται να παιζει. Ωστσο μου φαινεται ολο αυτο λιγο υπερβολή με την εργοθεραπεια. Οι εργοθεραπευτες επιμένουν οτι η εργοθεραπεια θα τον βοηθησει και θα αυξηθει η αυτοπεποίθηση του. Εγώ δεν ειμαι τοσο σίγουρη. Ηδη εχει γραφτεί για κολύμπι του χρόνου που του αρεσει, και σκεφτόμαστε και ταεκβοντο που μου εχουν πει οτι ειναι καλο για τέτοιες καταστάσεις. Έχει κουραστει απο τα μαθήματα, και νιώθω ότι αισθανεται οτι κατι εχει.

Είχε καμιά απο σας παρμοια εμπειρία; Αξίζει να συνεχιστεί η εργοθεραπεια; Ευχαριστώ!

[Κάντι]

Η εργοθεραπεία θα αξίζει μονο αν δεις αποτελέσματα. Θα πρότεινα να αρχίσεις δοκιμαστικά για να δείτε πως δουλεύουν εκεί.

[Didi89]

Από την εμπειρία μου με τον αδερφό μου, ο οποίος άλλαξε 3 εργοθεραπευτές και 2 λογοθεραπευτές, διαπιστώσαμε ότι γενικότερα υπάρχει μεγάλη εκμετάλλευση στον τομέα των διάφορων δυσκολιών.

 

Για να καταλάβεις, έκανε 1,5 χρ. λογοθεραπεία (από τα 3 του, λόγω ενός μικροατυχήματος που οδήγησε σε καθυστέρηση ομιλίας και παλινδρόμηση σε προηγούμενα αναπτυξιακά στάδια), χωρίς η λογοθεραπεύτρια να πει ποτέ ότι χρειαζόταν περισσότερο εργοθεραπεία, για να μην χάσει τα χρήματα.

 

Για να μην στα πολυλογώ, κάθε φορά που άλλαζε ειδικό, βελτιωνόταν και έκανε κοιλιά μετά από 2 μήνες. Και αυτό, γιατί; Επειδή έβλεπαν ότι, αν συνέχιζαν κανονικά, σύντομα δεν θα χρειαζόταν άλλα μαθήματα. Τελικά μόνο με δημόσιο κέντρο (στην περιφέρεια, για Αθήνα δεν ξέρω να σου πω) έβγαλε άκρη η μητέρα μου.

 

Αν νιώθεις ότι δεν χρειάζεται εργοθεραπεία, σταμάτησέ τη. Ούτως ή άλλως συγκεκριμένο πρόβλημα δεν έχετε και μπορείς να ξεκινήσεις ξανά οποιαδήποτε στιγμή. Ίσως τα αθλήματα, όπου κοινωνικοποιείται κιόλας, να είναι καλύτερα για την περίπτωσή του.