Μικρόβιο στην εγκυμοσύνη και πρωωρη γέννα.

[Pinky 24]

Καλησπέρα σας. Παρακολουθώ καιρό διάφορα θέματα εδώ αλλά είναι πρώτη φορά που γράφω η ίδια. Μετά από μια πολύ δύσκολη και επίπονη εμπειρία θα ήθελα να δω εάν υπάρχουν κοπέλες με παρόμοια περιστατικά. 6 μήνες μετά από μια παλινδρόμη κύηση έμεινα έγκυος για δεύτερη φορά. Ενώ πήγαιναν όλα τέλεια και αφού είχαμε φτάσει στην 21 εβδομάδα έχοντας μια άψογη εγκυμοσύνη αισθάνθηκα μια μέρα κάτι πολύ μικρά πονακια χαμηλά στη κοιλιά σαν περιόδου. Ειδοποίησα τον γιατρό μου μου σύστησε να πάρω παυσίπονο για να δούμε εάν θα περάσουν. Αφού ξεκίνησα λοιπόν και πήρα ένα παυσίπονο την επόμενη μέρα το πρωί σταμάτησαν οπότε και καθησυχαστηκα. Το ίδιο βράδυ όμως χωρίς καμία ένδειξη ούτε Καν τον παραμικρό πόνο ξεκίνησε μια αιμορραγία. Έφυγα απευθείας για το μαιευτήριο στο οποίο θα με παρακολουθούσε ο γιατρός μου. Το μωρό κλωτσουσε κανονικά σε όλη τη διαδρομή και όταν πια φτάσαμε το είδαμε και σε υπέρηχο ότι ήταν καλά. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι πλέον είχα μπει σε διαδικασία τοκετού και ήμουνα μόλις στην 21 εβδομάδα. Προσπαθήσαμε για περιδεση αλλά δυστυχώς ήταν πολύ αργά. Γεννουσα ήδη. Μου είπαν ότι το μωρό σ΄αυτην την εβδομάδα δεν ειναι βιώσιμο και έτσι μπήκα στη διαδικασία να γεννήσω κανονικά το μωράκι μου το οποίο μέχρι κι εκείνη τη στιγμή που βγήκε ήταν καλά αλλά δυστυχώς δε μπορούσε να γίνει τίποτα κ έτσι.... Μετά μου είπαν πως ο τοκετος προκλήθηκε από μικρόβιο το οποίο δημιούργησε φλεγμονή και εκείνη με τη σειρά της τον τοκετό. Δε μιλάω κάν για το ψυχολογικό κομμάτι στην όλη υπόθεση. Απλά δεν έχω ακούσει ποτέ κάτι παρόμοιο και θα θέλα να ξέρω εάν έχει συμβεί κάτι ανάλογο σε καποιον απλά και μόνο για να μπορώ να καταλογίζω ευθύνες να ξέρω τέλος πάντων τι ειναι αυτό που μας έκανε να χάσουμε ένα υγιέστατο μωράκι μέσα από τα χέρια μας.

[adgk]

Λυπάμαι πολύ γι αυτό που σου συνέβη.τα ίδια πέρασα κ εγώ 40 μέρες πριν.είχα μια πολύ καλή εγκυμοσύνη ώσπου μια μέρα, στη 30η εβδομάδα, είχα λίγο αίμα κ υγρά.ο γιατρός δε κατάλαβε ότι γένναω κ χάθηκε πολύτιμος χρόνος.όταν κατάλαβαν ότι γένναω ήταν αργά.η λοιμωξη είχε προχωρήσει πολύ.τα αμνιακα υγρά ήταν πράσινα και δυσωσμα.το αγγελάκι μου έζησε μόνο 10 ώρες.πονάει πολύ το ξέρω, κουράγιο..όσο για τις ευθύνες δεν ξέρω κ εγώ ακόμα το ψάχνω.η καλλιέργεια κολπικόυ υγρού που είχα κάνει ούτε μια εβδομάδα πριν ήταν καθαρή.σου είπαν ποιο μικρόβιο;

[Alfaki]

Λυπάμαι πολυ για αυτό που σου συνεβει. Είχα και εγώ παλλινδρομη και μετα απο λίγους μήνες έμεινα εγκυος και έχασα την μπεμπα μου στις αρχές του πέμπτου μηνα. Οι καλλιέργειες έβγαιναν αρνητικές και ο τραχηλος είχε λεπτυνει πολυ.. Ο τοκετος ξεκίνησε ενώ νοσηλευόμουν στο νοσοκομείο. Μετα απο μήνες έκανα υστεροσκοπηση και απο μοριακο έλεγχο του ενδομητριου βρήκαν ουρεοπλασμα. Μάλλον αυτό έφταιξε. Έκανα τρεις κύκλους αντιβιωση και μετα απο έξι μήνες έμεινα εγκυος. Τώρα έκλεισα τον τρίτο μηνα και το ουρεοπλασμα ειναι ακόμα εκεί. Παίρνω μια βαριά αντιβιωση και ελπίζω να πανε ολα καλά.

Δεν ειμαι γιατρός οπότε σου λέω μόνο την γνώμη μου. Αφού το αμνιακο υγρό ήταν όπως το περιγραφεις πρεπει να ξεκίνησε ο τοκετος λόγω χοριοαμνιονιτιδας δηλαδή φλεγμονής του σακου απο μικροβιο. Κανε όλες τις απαραίτητες εξετασεις για να βρεις ποιο ειναι και να το αντιμετωπίσεις. Σου εύχομαι να το ξεπέρασεις και να σταθείς γρήγορα στα πόδια σου. Με ένα καλό γιατρό ολα θα πανε καλα

[Pinky 24]

Εχθές έγιναν όλα αυτά και επειδή έφυγα κατευθείαν από το μαιευτήριο στην Αθήνα για το χωριό μου στην επαρχία δε πρόλαβα να μιλήσω με το γιατρό μου με λεπτομέρειες. Θα πάω αύριο Παρασκευή στο ιατρείο του να με δει και να μιλήσουμε. Είχα κάνει στις αρχές του 4ου καλλιέργεια κολπίκου και οι εξετάσεις μου ήταν τελείως όπως και οι αίματος. Το τραγικό ήταν ότι δεν ένιωσα τίποτα ούτε πόνους ούτε συσπασεις ούτε κάν ένα σημάδι για να καταλάβω ότι κάτι δε πάει καλά.κ όταν πλέον πήγα στο μαιευτήριο γιατί είχα αιμορραγία ήταν πλέον αργά είχα διαστολη ήδη και είχα πλέον μπει στη διαδικασία τοκετού. Το θέμα ειναι αυτή τη στιγμή επειδή είμαι αρκετά ψύχραιμη γενικά (αν και μέσα μου έχω λυγίσει) ότι θέλω να δω τι έφταιξε. Θέλω να ξέρω σε τι έφταιξα εγώ η αν έφταιξε ο γιατρός μου κάπου. Δε ξέρω αν θα μπορέσω να το ξεπεράσω γιατί το είδα κιόλας το παιδί. Αλλά θέλω να ξέρω απλά το ΓΙΑΤΙ; Χάσαμε το παιδάκι μας μέσα από τα χέρια μας. Ήταν υγιέστατο, γεννήθηκε ζωντανό. Γιατί φτάσαμε στο σημείο να μη γίνεται τίποτα. Αυτό θέλω να ξέρω μόνο.

[Alfaki]

Χθες έγινε κούκλα μου; Σε καταλαβαίνω απόλυτα... Προσπάθησε να ηρεμήσεις πρώτα. Εγώ τους πρώτους μήνες κατηγορούσα τον εαυτό μου που δεν κατάλαβα τι γινόταν. Δεν φταίμε εμείς. Μπορεί να μην φταίει ούτε ο γιατρός σου. Ποιος σου πήρε υγρό για την καλλιεργεια; Εγώ είχα τρελαθεί γιατι οι καλλιέργειες ήταν αρνητικές. Και μετα ενώ ήξερα ότι στο ενδομήτριο υπήρχε ουρεοπλασμα, αρνητικές έβγαιναν πάντα στο ίδιο εργαστήριο. Πριν δυο μήνες που πήγα αλλού κατάλαβα ότι ίσως έκαναν λάθος. Είπα στην γιατρό να μην πάρει απο τον τραχηλο ή πολυ κοντά σ'αυτον γιατι ήμουν εγκυος όμως αυτή μου εξήγησε ότι απο χαμηλά στον κόλπο μπορεί να μην φανεί, πρεπει να το πάρει απο πιο ψηλά για να δείξει σωστά. Και όντως βγήκε θετικό. Όλες τις άλλες φορές μου έπαιρναν υγρό απο χαμηλά. Να το ψάξεις πολυ. Κουράγιο

[Pinky 24]

Ναι δυστυχώς είναι πολύ πρόσφατο κ πονάει πολύ. Να μη τυχαίνει σε άνθρωπο τέτοιο πράγμα πραγματικά. Τη καλλιέργεια μου την είχε πάρει ο γιατρός μου κ την πήγα σε μικροβιολογίκο για ανάλυση. Κ ακόμα κ σήμερα η εξέταση για τη φλεγμονή είναι στα ύψη που έκανα. Δε ξέρω πως να αντιδράσω. Είναι τόσο άδικο κ τόσο δύσκολο όταν ειδικά είναι 2η φορά. Θα θελα πάντως να ξέρω πραγματικά τι έφταιξε. Ποιανού το λάθος κόστισε τη ζωή ενός παιδιού. Κ θα το ψάξω παρά πολύ. Ούτε εσύ κατάλαβες πόνους η κάτι τέτοιο;

[Alfaki]

Εγώ έμεινα δυο βδομάδες ακίνητη στο νοσοκομείο λόγω ανεπάρκειας τραχηλου. Τότε δεν ήξεραν γιατι λεπταινει γιατι οι καλλιέργειες ήταν αρνητικές. Τώρα ξέρω ότι το μικροβιο προκαλούσε συσπασεις (χωρίς πόνους οπότε δεν τις καταλάβαινα) και λεπταινε ο τραχηλος. Ένα πρωί άρχισα να χάνω σταγόνες αμνιακου υγρου, αισθανόμουν ότι ήθελα να ουρησω αλλά δεν μπορούσα. Μου έκαναν κολπικα εξέταση και είδαν ότι ο σάκος είχε τρυπησει και ο μίσος είχε κατέβει στον κόλπο.. Μου έδωσαν φάρμακα για να ξεκινήσει ο τοκετος (χωρίς επισκληριδιο) και μετα ξεκίνησαν με φριχτους πόνους οι χειρότερες τέσσερις ώρες της ζωής μου. Ο άνδρας μου είδε το μωρό γιατι ήταν μπροστα σε ολα. Εγώ όχι γιατι το πήραν κατευθείαν.

[Pinky 24]

Εμένα μου είπαν αν θέλω να κάνω επισκληριδιο αλλά δεν ήθελα εγώ. Προσπάθησαν για περιδεση πριν σπάσουν τα νερά αλλά κινδύνευσα κ εγώ την ώρα του χειρουργειου κ γίαυτο σταμάτησαν και μου έβαλαν πόνους για να γεννήσω κανονικά.ειναι τραγικό όλο αυτό ακόμα δε το χωράει το μυαλό μου. Εγώ δε το είδα την ώρα της γέννας γιατί με είχαν σκεπασμένη κ δε με άφηναν να το δω. Ο άντρας μου ήταν κ εκείνος μέσα την ώρα εκείνη αλλά δεν άντεχε να το δει. Εγώ ζήτησα αμέσως μετά τη γέννα να το δω και μου το έφεραν κάποια στιγμή αργότερα που βγήκε έξω ο άντρας μου. Οι χειρότερες ώρες της ζωής μου και μένα ακριβώς όπως το λες... Δεν ειναι δυνατόν να χάνονται τόσο άδικα ψυχουλες το 2014. Δε ξέρω τι να πω. Θα το ψάξω παρά πολύ όπως κ να έχει.

[adgk]

Είσαι πολύ δυνατή κ ψύχραιμη..εγώ νόμιζα πως αν έβλεπα τον άγγελο μου δε θα το ξεπερνούσα πότε.τώρα βέβαια μετανιώνω.είναι όντως τραγικό πάντως να μην μπορούμε να προλάβουμε τέτοιες καταστάσεις.να κάνουμε τόσες εξετάσεις στη διάρκεια της εγκυμοσύνης κ να έρχεται ένα μικρόβιο από το πουθενά κ να τα καταστρέφει όλα.καλά θα κάνεις κ θα το ψάξεις κ εγώ το ίδιο κάνω.

[alexele]

Koυράγιο και δύναμη κορίτσια! Είναι πολύ νωπές ακόμα οι απώλειές σας, θρηνήστε τα μωράκια σας, αλλά μη χάσετε χρόνο βουρ για την επόμενη εγκυμοσύνη. Ο χρόνος είναι καλός σύμμαχος, τώρα ξέρω δεν θα σας παρηγορίσει τίποτα!

Δυστυχώς έχω χάσει μωρό στις 38 εβδομάδες, σας καταλαβαίνω!

[abebablom]

κουραγιο και δυναμη για να το ξεπερασεις...εμενα στην αρχη της εγκυμοσυνης μου μαζι με τις αιματολογικες εξετασεις μου εκανε αμεσως και καλλιεργεια κολπικου υγρου και μαλιστα μου ειπε χαρακτηριστικα θα στο παρω εγω το δειγμα γιατι δεν εμπιστευομαι στα εργαστηρια(προφανως ηθελε να παρει απο πιο ψηλα και δεν ηθελε να διακινδυνευσει και καποιον τραυματισμο).τοτε τον ειχα θεωρησει υπερβολικο γιατι ειχα σκεφτει απο μεσα μου οτι και στα εργαστηρια θα ξερουν κτλ και οτι ποτε στην ζωη μου δεν με ειχε απασχολησει καποιο μικροβιο(εκανα καθε χρονο τεστ παπ και καλλιεργεια).τα αποτελεσματα εδειξαν αιμολυτικο στρεπτοκοκκο β.μου εδωσε αντιβιωση και μου περασε(εγω ειχα στεναχωρηθει τοτε γιατι δεν ηθελα να επιβαρηνω το μωρακι μου με αντιβιωση).τελικα ολα καλα.μπορει και να μην φταιει ο γιατρος σου και να φταιει το εργαστηριο.μπορει το αντιστροφο μπορει και κανενας γιατι μπορει να ηταν καποιο ειδικο μικροβιο που δεν φαινεται απο τις κλασσικες εξετασεις που κανουμε.εσυ πρεπει οπωσδηποτε να μαθεις πιο ηταν αυτο το μικροβιο,δικαιουσε απαντησεις και πολυ περισσοτερο για να το αντιμετωπισεις και να ξαναρθει μια νεα εγκυμοσυνη

[Αναιδα]

Pinky 24

Ειναι αληθεια οτι τα μικροβια και οι φλεγμονες ενοχοποιουνται για προωρο τοκετο .

 

Απο την αρχη της εγκυμοσυνης, μου το ειχε αναφερει ο γιατρος μετα απο ερωτημα μου εαν μια απλη μυκητιαση μπορει να βλαψει το βρεφος.

Μου ειχε πει εαν θυμαμαι καλα οτι ακομα και η μυκητιαση σε μεγαλους μηνες εγκυμοσυνης μπορει να προκαλεσει προωρο τοκετο.

 

Μου ειχε γινει εμμονη ιδεα.

Εκανα καθε μηνα τουλαχιστον καλλιεργεια κολπικου υγρου.

Η μικροβιολογος με ειχε παρει στο ψιλο γιατι τις περισσοτερες φορες πηγαινα μονη μου και παρολο που ειχα βρει και 2ο σχολαστικο (λιγο φοβιτσιαρη) γιατρο και με εστελνε και αυτος συνεχεια, μετα βεβαια απο δικη μου εμμεση προτροπη, αφου με εβλεπε να προβληματιζομαι τοσο για προωρο τοκετο..

 

Τελικα τον προωρο τοκετο δεν τον αποφυγαμε . Γεννησα με μικροβιο στον τραχηλο αν και δεν πολυ εκτιμηθηκε σαν αιτια γιατι θεωρηθηκε οτι μπορει το μικροβιο να προηλθε απο το σπασιμο των νερων, γιατι ειχα και αλλα θεματα οπως διαβητη και ινομυωμα .

 

Βεβαια εγω ειχα καταφερει και ειχα φτασει στην 33η εβδομαδα και ετσι το παιδακι μου ηταν καλα..

 

Ομως θελω να καταληξω παρολο που ειχα δυο γιατρους, παρολες τις εξετασεις τις μικροβιολογικες δεν τον απεφυγα.

 

Μην ψαχνεις ευθυνες για το δικο σου καλο .

Μερικες φορες οσο και να επιδιωκουμε να αποφυγουμε κατι δεν μπορουμε.

 

Δυναμη και κουραγιο σου ευχομαι.

Edited June 27, 2014 by ΛΕΜΟΝΙΑ2
Ο