μελλουσα μαμα

[astelaki]

Καλησπερα! Ειναι η πρωτη φορα που γραφομαι σε φορουμ και παιρνω την αποφαση να γραψω και εγω τα δικα μου με την σειρα μου, αν και δεν ξερω πως να αρχισω. Ειμαι στην 29η εβδομαδα κυησης ο καιρος κοντευει και οι δικες μου οι ανασφαλειες και το αγχος μου μεγαλωνουν!Οσον αφορα την γεννα για το αν θα πανε ολα καλα, καθως και για το ποσο καλη μαμα θα γινω, αν θα το αγαπαω και ολα τα παρελειπομενα.Ειναι φυσιολογικο αυτο να μου συμβαινει?Επισησ υπαρχουν μερες που θα ξυπνησω και θα ειμαι γεματη ομορφες και συγκινητικες σκεψεις για το μωρακι μου που ερχεται ,υπαρχουν ομως και μερες που ειναι γεματες τοσο αγχος που δεν μπορω να απολαυσω τιποτα!

Ειμαι η μονη που τα περναω αυτα η τα εχετε περασει/περνατε και εσεις?

 

Ευχαριστω για το χρονο σας εκ των προτερων!

[alexele]

Oι ορμόνες παίζουν τρελό χορό μέσα σου! Οι περισσότερες εγκυούλες έχουν τα ίδια άγχη! Χαλάρωσε και απόλαυσε την εγκυμοσύνη σου, πραγματικά είναι η ωραιότερη περίοδος στη ζωή μίας γυναίκας!

[Ria_85]

Άντε, να μαζευτούμε να κάνουμε group therapy!! κι εγώ στην ίδια φάση με σένα είμαι. Μου άρεσε που μέχρι πριν κανένα μήνα ήμουν τελείως κουλ και όλοι μου έλεγαν "μα καλά, δε σε αγχώνει η διαδικασία, δεν το σκέφτεσαι καθόλου;" Κι εγώ πετούσα αετό Ήμουν τόσο ήρεμη και απλά το απολάμβανα. Εδώ και κανένα μήνα άρχισα να σκέφτομαι διάφορα και τα συναισθήματα μου εναλλάσσονται με απίστευτη ταχύτητα: ανυπομονησία, συγκίνηση, φόβος, τρυφερότητα, ευθύνη, ανασφάλεια, ευτυχία, νευρικότητα, πληρότητα, ενίοτε και όλα μαζί! Νομίζω είναι λογικά όλα αυτά, βαδίζουμε προς κάτι που λαχταράμε πολύ, αλλά ξέρουμε ότι θα περάσουμε από μια διαδικασία τελείως άγνωστη και απρόβλεπτη.. Εγώ όταν νιώθω λιγάκι πεσμένη ή αγχωμένη, χαιδεύω λίγο την κοιλιά μου και το ταρακούνημα του μικρού είναι σα να μου λέει "υπομονή μανούλα, έρχομαι"! Κι έτσι τα ξεχνάω όλα

[astelaki]

Ωραιααααα Ria_85, τουλαχιστον απο οτι καταλαβαινω ειναι και αλλες στο κλαμπ και δεν ειμαι η μονη!Ειναι μια παρηγορια και αυτο!

[happymamma]

Ωραιααααα Ria_85, τουλαχιστον απο οτι καταλαβαινω ειναι και αλλες στο κλαμπ και δεν ειμαι η μονη!Ειναι μια παρηγορια και αυτο!

 

 

εννοειται πως οι ορμονες μασ χορευεουν σε τρελο ρυθμο και δεν ελεγχονται..το θεμα ειναι να εχεισ ενα πολυ καλο συντροφο να μοιραζεσαι τα αγχη και ακομη και τισ ισως υπερβολες που οοολες μα ολεσ μα σ εχουν πιασει..και βεβαια ενα σπουδαιο γιατρο με υπομονη και κατανοηση που ειναι εκει για εσενα ολη την ωρα, οποιαδηποτε στιγμη της οποιαδηποτε ημερασ ειτε για να σου εξηγει ο τι χρειαζεσαι ειτε απλα για να σε καθησυχαζει..πολυ σηματικοι παραγοντεσ και οι δυο..εγω ειδικα το γυναικολογο μου τον ειχα πρηξει..ηταν πολυ μεγαλο στηριγμα για εμενα εκεινες τις δυσκολες ωρες..μαγικο το effect του πανω μου..

[λορεττα]

αυτη την ψυχολογια την εχουμε περασει οι περισσοτερες κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης...θα τις βρεις τις ισορροπιες και θα μετριαστουν και τα αγχη σου...

με το καλο να κρατησεις αγκαλιτσα το μπεμπακι σου.

[μαμχριστινα]

ειναι απολυτο φυσιολογικος ο τροπος που αισθανεσαι...οι ορμονες σου ειναι στα υψη! ολες περασαμε παρομοιες σκεψεις και αγωνιες στην εγκυμοσυνη.

[Mother of three]

εννοειται πως οι ορμονες μασ χορευεουν σε τρελο ρυθμο και δεν ελεγχονται..το θεμα ειναι να εχεισ ενα πολυ καλο συντροφο να μοιραζεσαι τα αγχη και ακομη και τισ ισως υπερβολες που οοολες μα ολεσ μα σ εχουν πιασει..και βεβαια ενα σπουδαιο γιατρο με υπομονη και κατανοηση που ειναι εκει για εσενα ολη την ωρα, οποιαδηποτε στιγμη της οποιαδηποτε ημερασ ειτε για να σου εξηγει ο τι χρειαζεσαι ειτε απλα για να σε καθησυχαζει..πολυ σηματικοι παραγοντεσ και οι δυο..εγω ειδικα το γυναικολογο μου τον ειχα πρηξει..ηταν πολυ μεγαλο στηριγμα για εμενα εκεινες τις δυσκολες ωρες..μαγικο το effect του πανω μου..

 

Με κάλυψες εξ ολοκλήρου!

Ειναι μια τεραστια αλλαγη στη ζωη ενος ζευγαριου,ποσο μαλλον μιας γυναικας που το μεγαλωνει στα σπλαχνα της 9 μηνες.

Ειναι δικαιολογημενες οι ανασφαλειες που νιωθουμε,και αν συνδυάσεις και τις ορμονες,τοτε το αγχος δεν μπορει παρα να γινει συντροφος μας!

Το θεμα ειναι πως πρεπει να το προσπερναμε οσο πιο συντομα γινετε και να σκεφτομαστε πως τοσα και τοσα ατομα μεγαλωνουν παιδια,εμεις δε θα τα καταφερουμε?

Με το καλο να φερουμε τα μωρακια μας στο κοσμο και να χαιρονται οσοι εχουν ηδη παιδια!Ολα να ειναι γερα!

[thekla_]

Μπορώ να πω ότι σε καταλαβαίων απόλυτα! Στη ίδια φάση βρίσκομαι και γω και μπορώ να πω ότι το σκαμπανεύασμα των συναισθημάτων είναι διαρκές! Συζητώντας πάντως με τους δικούς μου ανθρώπους φέρνουμε τα πράγματα στα ίσια. Θα είναι δύσκολη η περίοδος αλλά ο ερχομός του παιδιού τα αλλάζει έτσι και αλλιώς όλα

[colibri1979]

Καλημέρα κορίτσια, κι εγώ είμαι μια λίαν μέλλουσα μαμά (ΠΗΤ 4/4) και όπως καταλαβαίνετε η διάθεσή μου είναι μια από τα ίδια! Είναι το πρώτο παιδάκι μας, και παρ'ολο που μέχρι τα μέσα του 7ου μήνα ήμουν εξαιρετικά χαλαρή και με σούπερ διάθεση, με του που πάτησα τον 8ο και άρχισα και κυριολεκτικά να "βαραίνω", άρχισαν όλα τα άγχη μαζί! Παρ'ολο που ο σύντροφος μου είναι εξαιρετικά υποστηρικτικός και ...αγχολυτικός, παρ'όλο που μέχρι τώρα είχα μια εξαιρετική εγκυμοσύνη χωρίς καμία απολύτως ταλαιπωρία, αν εξαιρέσουμε τον 2ο μήνα που έμεινα για μια εβδομάδα ξάπλα, τώρα έχω αγχωθεί εντελώς, για την έκβαση κυρίως της εγκυμοσύνης και το αν θα τα καταφέρουμε..Ακόμα και το γιατρό μου είχα αρχίσει να αμφισβητώ.....Όλα αυτά σε συνδυασμό με το ότι σταμάτησα και τη δουλειά την προηγούμενη εβδομάδα, πράγμα που εμένα προσωπικά, αντί να με ανακουφίσει, με ζόρισε περισσότερο, διότι δεν είχα με τι άλλο να απασχοληθώ εκτός από τα άγχη μου! Να μην τα πολυλογω, μετά από μια τεράστια κρίση άγχους προ μερικών ημερών, και αφού μίλησα με φίλες που έχουν γεννήσει, καθώς και με το γιατρό μου, που για άλλη μια φορά λειτούργησε εν τέλει καταλυτικά, αποφάσισα να ΧΑΛΑΡΩΣΩ και να απολαύσω το μήνα μέχρι τον τοκετό, με ηρεμία, πολύ υποστήριξη και συζήτηση από με το σύντροφό μου, τους στενούς φίλους και την οικογένειά μου. Στο κάτω -κάτω, οι μαμάδες μας πώς μας γεννησαν βρε αδερφέ; Σίγουρα υπό χειρότερες συνθήκες πάντως, από ότι θα γεννήσουμε εμείς τα μπεμπέκια μας.

Οπότε κορίτσια, η ουσία είναι μία! Χαλάρωση, κουβεντούλα με τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν και θετικές σκέψεις!

Με το καλό να υποδεχτείτε όλες τα μωράκια σας!

[athina80]

Καλημέρα κι από μενα, πολύ χαίρομαι που ανοιχτηκε αυτό το τόπικ, αντιπροσωπεύει πληρως και την δική μου περίεργη ψυχοσύνθεση. Οσο για τις ορμόνες, πάντα ακουγα πόσο μπορούν να σε τρελάνουν , αλλα εάν δεν σου συμβεί....

Εχω γίνει κυκλοθυμική, εγω που ήμουν πάντα δυνατή και λύγιζα τα σίδερα (που λεει ο λόγος) , τωρα κλαιω με το παραμικρό, με πειράζουν όλοι και όλα, είμαι μυγιάγγιχτη, αγχωνομαι και συνεχεια κάνω περίεργες κακές σκέψεις . Τη μια στιγμή νιώθω ότι έχω κατάθλιψη , την άλλη ειμαι μια χαρα και χαλαρη και σκέφτομαι αισιοδοξα!

Δεν μπορω να βγάλω άκρη με μένα!!!!!!!!!

Με παρηγορεί που δεν είμαι η μόνη!!!!!!