Μα... τα βιβλία δεν είναι δώρα!

[Βερενίκη]

Χθες στη δουλειά μου ήρθε ο Άη Βασίλης και μοίρασε στα παιδάκια μας από ένα μικρό δωράκι. Τα περισσότερα πήραν βιβλία. Μεγάλη απογοήτευση. Ο γιος μου πήρε ένα τόσο δα μικρό αυτοκινητάκι...... ενθουσιασμός. Το απόγευμα που με άκουσε στο σπίτι να το σχολιάζω μου είπε το αποστομωτικό: Μα μαμά.... τα βιβλία δεν είναι δώρα!

Κουφάθηκα: Στο σπίτι μας διαβάζουμε συνέχεια αλλά ποτέ δεν αντιμετωπίσαμε τα βιβλία ως δώρα. Τα βιβλία είναι για μας κάτι σαν τις ντομάτες. Τελειώνουν, πάμε και αγοράζουμε άλλες. Πάμε σε παζάρια βιβλίων, αγοράζουμε με 20 ευρώ 10-20 βιβλία, τα διαβάζουμε σιγά σιγά, και μετά τα χαρίζουμε σε φίλους, ή τα κρατάμε στη βιβλιοθήκη (του εξοχικού πλέον). Το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά. Πάμε σούπερ μάρκετ, αγοράζουμε και ένα βιβλιαράκι....

Για μένα τώρα, το βιβλίο είναι το καλύτερο δώρο, αλλά το παιδί δεν είχα καταλάβει ότι το έχει καταλάβει έτσι. Από την άλλη δεν είναι φυσικό ένα παιδάκι στα 6+ να χαίρεται περισσότερο με ένα παιχνίδι από ότι με ένα βιβλίο? (σημειωτέον ο γιος μου είναι άριστος μαθητής).

[peony]

Είμαι κι εγώ βιβλιοφάγος και προσπαθώ να εμφυσήσω/ενθαρρύνω στα παιδιά μου την αγάπη προς τα βιβλία.

 

Τώρα, ως προς το σχόλιο του γιου σου: πολλές φορές χαιρόμαστε περισσότερο για δώρο ένα αντικείμενο που δεν θα παίρναμε ποτέ για τον εαυτό μας, μια μικρή πολυτέλεια, κάτι που δεν είναι μέρος της καθημερινότητάς μας. Ίσως ο γιος σου να σχολίασε σε αυτό το πνεύμα επειδή τα βιβλία είναι μέρος της ζωής του- δεν νομίζω ότι εννοούσε κάτι κακό. Η ντομάτα δεν είναι δώρο

 

Ως προς το δεύτερο, ναι, το βρίσκω εντελώς φυσιολογικό και αναμενόμενο ενα παιδάκι να χαίρεται περισσότερο με ένα παιχνίδι απ'ο,τι με ένα βιβλίο -και αυτό βέβαια δεν αποτελεί κανόνα.

[Amaryllis*]

Συμφωνώ με την peony, δεν νομίζω πως ο μικρούλης σου απαξίωσε τα βιβλία, απλά είναι θέμα ενθουσιασμού, όπως είπες και η ίδια. Σκέψου να σου έκαναν δώρο ένα σετ από κουτάλες σερβιρίσματος. Χρήσιμο, δεν λέω, αλλά ενθουσιάζεσαι;;; Εγώ πάντως όχι. Απλά εγώ, ως ενήλικος, έχω απολέσει την ειλικρίνεια της παρόρμησης και έχω αναπτύξει την ευελιξία-πονηριά-λεπτότητα να μην το δείξω.

 

Και η κόρη μου (στα 6), που απολαμβάνει πολύ τα βιβλία και που έχει συνηθίσει και να τα προσφέρει και να τα λαμβάνει ως δώρα, νομίζω πως την ώρα που ανοίγει τα δώρα, χαίρεται περισσότερο με τα παιχνίδια. Το μόνο παιδί που είχα δει να ενθουσιάζεται ειλικρινά με τα βιβλία ήταν ο αδερφός μου μικρός, που όταν τον ρώταγαν «Τι δώρο θα ήθελες;» απαντούσε «ένα βιβλίο παρακαλώ, αλλά όχι το τάδε, τάδε, τάδε…κλπ, γιατί τα έχω διαβάσει».

 

Πάντως, ωραία πάσα για κουβεντούλα σου έδωσε ο μικρός. Εγώ θα το αξιοποιούσα κάνοντας λόγο για όλα τα αγαθά που βρίσκονται σε αφθονία στο σπίτι μας και που τα θεωρούμε δεδομένα, τα οποία θα ήταν πραγματικά δώρα για εκείνους που τα στερούνται.

[matilnta]

φετος δωρο χριστουγεννων για την βαφτιστηρα μου που ειναι 8,5 χρονων πηρα βιβλιο.δεν ξερω αν θα την ενθουσιασει αλλα θελω να της δειξω κ αυτο το δρομο.σαν παιδι διαβαζα πολυ λογοτεχνια κ θεωρω οτι μου εκανε καλο.

[love to dance]

φετος δωρο χριστουγεννων για την βαφτιστηρα μου που ειναι 8,5 χρονων πηρα βιβλιο.δεν ξερω αν θα την ενθουσιασει αλλα θελω να της δειξω κ αυτο το δρομο.σαν παιδι διαβαζα πολυ λογοτεχνια κ θεωρω οτι μου εκανε καλο.

 

Μακαρι να το ευχαριστηθει! Αρεσει και σε μενα πολυ το διαβασμα και προσπαθω να το περασω στα παιδια...

Κανω και δωρα καποιες φορες βιβλια, αλλα βλεπω οτι σε παιδια που οι γονεις τους δεν εχουν δουλεψει επανω σε αυτο, δεν αρεσει καθολου η ιδεα του βιβλιου! Σιγουρα λοιπον εξαρτωνται πολλα απο το περιβαλλον που μεγαλωνει το παιδι.

[mmdad]

Νομιζω οτι τα βιβλια ειναι ενα καλο δωρο για μεγαλυτερα παιδια. Και εμενα μου αρεσει το διαβασμα και αγοραζουμε βιβλια αλλα δεν θυμαμαι ποτε τα εκτιμησα σαν δωρο. Μαλλον οχι στα 6 οταν πρωτοαρχισα να διαβαζω. Ισως γιατι σε αυτη την ηλικια το διαβασμα ειναι πρεπει και οχι ευχαριστηση.

Παντως και εγω ζητησα βιβλια για τα παιδια και βλεπω οτι τα χαιρονται και επιζητουν να τους διαβασουμε (ισως γιατι τα πιο πολλα που εχουμε ειναι ηλεκρεονικα και δεν μπορουν να τα ξεφυλλισουν μονοι τους οποτε οταν πιασουν ενα κανονικο βιβλιο ενθουσιαζονται)

[Βερενίκη]

Ευχαριστώ πολύ για τις πολύ χρήσιμες σκέψεις. Απλά στη δική μου περίπτωση, θεωρώ ότι του στερώ τον ενθουσιασμό, με τα τόσα βιβλία. Ενώ διαβάζει ευχάριστα και τώρα που ξεκινάει να διαβάζει και μόνος του ακόμα πιο ευχάριστα, ενώ πάντα κοιμάται με ένα βιβλίο, ενώ δανείζει και δανείζεται ευχαρίστως με τους φίλους του, τελικά για δώρο προτιμά ένα ...... αυτοκινητάκι των 5 ευρώ, αφού έτσι κι αλλιώς..... βιβλία υπάρχουν. Σίγουρα η ηλικία παίζει κάποιο ρόλο. Σε μεγαλύτερα παιδιά είναι πιο διακριτό το εάν διαβάζουν ή όχι, οπότε ξέρεις αν θα το χαρεί ή όχι το δώρο. Για τα 6ρονα όμως, τα περισσότερα που ξέρω εγώ, είναι ένα δώρο που δεν μπορεί να το 'παίξει' μόνος. Πρέπει να βρει έναν ενήλικο, να έχει κέφι, να έχει χρόνο, για να του το διαβάσει. Οπότε ίσως αυτό στερεί και στο μυαλουδάκι τους την έννοια του δώρου.

[Sofiade]

Ευχαριστώ πολύ για τις πολύ χρήσιμες σκέψεις. Απλά στη δική μου περίπτωση, θεωρώ ότι του στερώ τον ενθουσιασμό, με τα τόσα βιβλία. Ενώ διαβάζει ευχάριστα και τώρα που ξεκινάει να διαβάζει και μόνος του ακόμα πιο ευχάριστα, ενώ πάντα κοιμάται με ένα βιβλίο, ενώ δανείζει και δανείζεται ευχαρίστως με τους φίλους του, τελικά για δώρο προτιμά ένα ...... αυτοκινητάκι των 5 ευρώ, αφού έτσι κι αλλιώς..... βιβλία υπάρχουν.

Αυτό θα σου έλεγα κι εγώ. Αν τα βιβλία είναι για σας σαν τις τομάτες (τα αγοράζετε με το κιλό και τα καταναλώνετε σε μεγάλες ποσότητες) επόμενο είναι να τα θεωρείτε δεδομένα. Αν αύριο έρθουν δύο καλεσμένοι σπίτι σου και ο ένας σου φέρει ένα κιλό ντομάτες ενώ ο άλλος έναν ανανά ή ένα κιλό μάνγκο, με ποιανού το δώρο θα ενθουσιαστείς περισσότερο;

 

Εμένα σαν παιδί μου έλλειπαν τα βιβλία (είχα πάντα λιγότερα απ' όσα ήθελα) και τα εκτιμούσα πολύ ως δώρα, τα ζητούσα κιόλας. Μάλιστα θυμάμαι ότι συχνά δίναμε και παίρναμε βιβλία στις γιορτές και στα γενέθλια. Το ίδιο κάνω κι εγώ τώρα, αγοράζω βιβλία ως δώρα για τα βαφτιστήρια μου, ειδικά τα Χριστούγεννα που συνήθως όλοι οι άλλοι τους παίρνουν παιχνίδια, παιχνίδια, παιχνίδια. Μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει κάποιο παράπονο, μάλιστα πάντα τα διαβάζουμε μαζί και έτσι έχω και την ευκαιρία να μοιραστώ μαζί τους αυτές τις ξεχωριστές στιγμές της πρώτης επαφής με ένα καινούριο βιβλίο.

[ISI]

εμενα η δικια μου απλα ΤΡΕΛΕΝΕΤΑΙ με τα βιβλια, ειδικα μετα την πρωτη δημοτικου που μπορει πλεον να τα διαβαζει μονη της! Υπαρχουν απιθανα παιδικα βιβλια σε καταπληκτικες εικονογραφήσεις. Το τελευταιο μας αποκτημα ¨Σκρουτζ μια χριστουγεννιατικη ιστορια, κειμενο Ροντόλφ, εικονογραφηση Εστελ Μευραν, - ειναι σε μορφη κομικ - απλα αυτο θα ειναι το δωρο σε ανηψια και βαφτηστηρα που ειναι κοντα στα 7-9. και για την 5 χρονη Αγιος Βασιλης του Mauri Kunnas με εξαιρετικη εικονογραφηση! Νομιζω οτι ακομα και το βιβλιο θελει ψαξιμο πολυυυυυυυ. Θελει καλο βιβλιοπωλειο και ωρα πολυ >>>>>> Εστι ειναι και με τα παιχνίδια βρε παιδια, τα ιδια εχουν τα μεγαλα πολυκαταστηματα με τα μικρα παιχνιδαδικα?

[mmdad]

και ποσες φορες διαβαζετε καθε βιβλιο? Βεβαια τα δικα σας διαβαζουν μονα τους ενω εμεις τους τα διαβαζουμε και τελειωνουν πολυ γρηγορα,, Συν του οτι δεν νομιζω οτι προσεχουν, Ποσο διαστημα να αφησω να περασει μεχρι να τα ξαναδιαβασουμε? Τα χριστουγεννιατικα φανταζομαι πανε για του χρονου ε?