ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

[morning]

Καλησπέρα σε όλες! Πώς είστε; Ας μπω στο θέμα που με απασχολει! Είμαι πλεον σήμερα (μετα απο πολυ αγωνια λογω χαμηλών χοριακών και διαφορα αλλα μικροπροβληματακια) σχεδον 8 εβδομαδων. Μόλις χθες ακουσα την καρδούλα του και καπως βελτιωθηκε η ψυχολογια μου γιατι ο γιατρος μεχρι τωρα με ειχε στο περιμενε. Είμαι 26 χρονων και ειναι η πρωτη μου εγκυμοσυνη. Το προβλημα μου ειναι η ψυχολογια μου. Ολοι σχεδον οι φιλοι μας ειναι ανυπαντροι και μικροτεροι απο εμας και απο οτι ακουν και αυτοι γυρω τους αρχιζουν και λενε οτι ολα θα αλλαξουν μετα τη γεννηση του παιδιου, θα χασεις τις παρεες σου, τους φιλους σου, δε θα βγαινεις απ το σπιτι κλπ. Αυτο ειναι το πρωτο σκελος που με τρομοκρατει λες και αν ερθει ενα παιδι θα ερθει το τελος του κοσμου! Σημειωνω οτι εγω διαφωνω με αυτες τις αποψεις αλλα σας αναφερω τι ακουω γυρω μου. Και ολα αυτα τα ακουω χωρις ακομα να εχω ανακοινωσει εγκυμοσυνη. απλα απο παλιοτερες συζητησεις! το αλλο σκελος ειμαι εγω! Νιωθω λες και θα γεννηθει το παιδι αυριο το πρωι και δε θα μπορω να το μεγαλωσω. Δεν ειμαι ψυχραιμη! Αγχωνομαι και ολο γκρινιαζω. Φοβαμαι οτι δεν θα τα καταφερω, οτι δε θα μεγαλωσω σωστα το παιδι μου και τετοια.. Σας ειχε ή σας εχει τυχει κατι αναλογο.. Κι ενω φανταζομουν αυτη τη στιγμη την πιο ευτυχισμενη της ζωης μου τωρα ειμαι γεματη φοβους και αμφιβολιες οτι δε θα μπορω να ελεγξω τις καταστασεις που ερχονται.. και γενικοτερα ειμαι δυναμικος ανθρωπος γι αυτο πιστευω οτι αυτα που σκεφτομαι ειναι λιγο προβληματικα.. Βοηθεια παρακαλω!!

[beboulix]

δεν υπαρχει γυναικα που στο ακουσμα της εγκυμοσυνης της δεν σκεφτηκε ολα αυτα.

εν μερει οι φιλοι σας δεν εχουν αδικο.Ηζωη σας θα αλλαξει αλλα με το περασμα του χρονου δεν θα την αλλαζες με κανενα ξενυχτι.

ειναι λογικο να εχεις αγχος.ειναι κατι πρωτογνωρο για το ζευγαρι σιγουρα ομως θα βρεις τα κουμπια του μωρου και θα μαθεις να αντιμετωπιζεις πιο ψυχραιμα τις καταστασεις.

η σκεψη που παντα με καθησυχαζει ειναι-οι αλλες ειναι καλυτερες απο εμενα?δεν το νομιζω-

[sofi@p]

εγώ στην 1η μου εγκυμοσύνη (μες στην τρελλή χαρά), σκεφτόμουν αυτά τα πράγματα, πόσο θα αλλάξει η ζωή μας, αν θα μπορέσω να κουμαντάρω το μωρό κλπ. στη 2η εγκυμοσύνη και μετά από 2 παλλίνδρομες που μεσολάβησαν, παρακαλούσα μόνο να πάνε όλα καλά και να βγει γερό το παιδάκι μου και δε θα ξαναγκρινιάξω για τίποτα. κάθε φορά που πήγαινα για υπέρηχο, ρωτούσα αν ζει. όλα τα άλλα αντιμετωπίζονται και είναι αναμενόμενα.

[efffiiiii]

Αγαπητή morning ...με το καλό το μωράκι σου σου εύχομαι...γερό και δυνατό...

Δεν μου αρέσει να δίνω συμβουλές, θα σου παραθέσω όνο τη δική μου ιστορία και άποψη και ίσως κάτι σε βρει σύμφωνη.

Είμαι κι εγω 26 χρόνων και είναι κ για εμένα το πρώτο μου...

Θα σου πω πως το μωρό το θέλαμε και εγω και ο άντρας μου πάρα πολύ και γι'αυτό πιστεύω πως και ο μπέμπης μας ήρθε με την πρώτη προσπάθεια(βασικά ακόμη στο δρόμο είναι)

Το πρώτο τρίμηνο είχα πάρα πολλές ναυτίες και εμετούς και δε σου κρύβω ότι δεν ήμουν και πολύ χαρούμενη...τώρα όμως ανυπομονώ να έρθει στη ζωή μας...να την γεμίσει με πάνες...κλάμα...κούραση...χαμόγελα...

Νομίζω πως όντως οι προτεραιότητές μας θα αλλάξουν κατά πολύ, δεν θα μπορείς εκ των πραγμάτων να κάνεις όλα όσα έκανες πριν... θεωρώ όμως πως δε θα το έχεις και ανάγκη,δε θα σε νοιάζει ...Αυτό δε σημαίνει ότι θα κλειστείς στο σπίτι όμως και δε θα έχεις πλέον ζωή...Απλά η ζωή σου θα είναι και με το παιδί και ως εκ τούτου σε όσα μπορεί αυτό να συμμετέχει...

Τώρα αν υπάρχει και ένα επιπλέον χέρι βοηθείας ακόμη καλύτερα,μια γιαγιά για να πατε μια βόλτα με τους φίλους ή οτιδήποτε άλλο...

Εγώ είμαι μόνη μου με τον άνδρα μου και δε θα έχω βοήθεια... δεν με πειράζει όμως γιατί εδώ και δύο χρόνια που συζητάμε το θέμα παιδί εξετάσαμε όλους τους παράγοντες και το πως θα έχει η κατάσταση και είμαστε και οι δυο συνειδητοποιημένοι γι'αυτό που κάνουμε.

Να σημειώσω πως εμάς οι παρέες μας είναι ζευγάρια και κάποιοι με μωράκια (οπότε αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την περίπτωσή σας.)

Είμαι σίγουρη πως θα υπάρξουν στιγμές που θα απογοητευτώ από την κούραση, την άγνοια, δεν ξέρω τι αλλά θα υπάρχουν...όμως όλο το υπόλοιπο που θα ζούμε θα είναι τόοοοοοοοοοσο μεγάλο.....

Είμαι σίγουρη πως θα κάνω λάθη στην ανατροφή του...δεν υπάρχει για εμένα αυθεντία...όμως έχουμε να του δώσουμε τόση αγάπη που νομίζω είναι πολύ σημαντικό...δεν αφήνω τον εαυτό μου στιγμή να πιστέψει ότι δε θα τα καταφέρει...θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου γι'αυτό το παιδί...

Η αγάπη και το ένστικτο θα μας οδηγήσουν...

Απόλαυσε το ταξίδι.....

[morning]

εγώ στην 1η μου εγκυμοσύνη (μες στην τρελλή χαρά), σκεφτόμουν αυτά τα πράγματα, πόσο θα αλλάξει η ζωή μας, αν θα μπορέσω να κουμαντάρω το μωρό κλπ. στη 2η εγκυμοσύνη και μετά από 2 παλλίνδρομες που μεσολάβησαν, παρακαλούσα μόνο να πάνε όλα καλά και να βγει γερό το παιδάκι μου και δε θα ξαναγκρινιάξω για τίποτα. κάθε φορά που πήγαινα για υπέρηχο, ρωτούσα αν ζει. όλα τα άλλα αντιμετωπίζονται και είναι αναμενόμενα.

 

να σου ζησουν τα παιδακια σου. να ειστε παντα καλα. Ωχ φανταζομαι τι θα περασες.Οποτε κατσε να πανε και σ εμενα ολα καλα και μετα εχω χρονο για οσους φοβους και ανησυχιες θελω.

[morning]

Αγαπητή morning ...με το καλό το μωράκι σου σου εύχομαι...γερό και δυνατό...

Δεν μου αρέσει να δίνω συμβουλές, θα σου παραθέσω όνο τη δική μου ιστορία και άποψη και ίσως κάτι σε βρει σύμφωνη.

Είμαι κι εγω 26 χρόνων και είναι κ για εμένα το πρώτο μου...

Θα σου πω πως το μωρό το θέλαμε και εγω και ο άντρας μου πάρα πολύ και γι'αυτό πιστεύω πως και ο μπέμπης μας ήρθε με την πρώτη προσπάθεια(βασικά ακόμη στο δρόμο είναι)

Το πρώτο τρίμηνο είχα πάρα πολλές ναυτίες και εμετούς και δε σου κρύβω ότι δεν ήμουν και πολύ χαρούμενη...τώρα όμως ανυπομονώ να έρθει στη ζωή μας...να την γεμίσει με πάνες...κλάμα...κούραση...χαμόγελα...

Νομίζω πως όντως οι προτεραιότητές μας θα αλλάξουν κατά πολύ, δεν θα μπορείς εκ των πραγμάτων να κάνεις όλα όσα έκανες πριν... θεωρώ όμως πως δε θα το έχεις και ανάγκη,δε θα σε νοιάζει ...Αυτό δε σημαίνει ότι θα κλειστείς στο σπίτι όμως και δε θα έχεις πλέον ζωή...Απλά η ζωή σου θα είναι και με το παιδί και ως εκ τούτου σε όσα μπορεί αυτό να συμμετέχει...

Τώρα αν υπάρχει και ένα επιπλέον χέρι βοηθείας ακόμη καλύτερα,μια γιαγιά για να πατε μια βόλτα με τους φίλους ή οτιδήποτε άλλο...

Εγώ είμαι μόνη μου με τον άνδρα μου και δε θα έχω βοήθεια... δεν με πειράζει όμως γιατί εδώ και δύο χρόνια που συζητάμε το θέμα παιδί εξετάσαμε όλους τους παράγοντες και το πως θα έχει η κατάσταση και είμαστε και οι δυο συνειδητοποιημένοι γι'αυτό που κάνουμε.

Να σημειώσω πως εμάς οι παρέες μας είναι ζευγάρια και κάποιοι με μωράκια (οπότε αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την περίπτωσή σας.)

Είμαι σίγουρη πως θα υπάρξουν στιγμές που θα απογοητευτώ από την κούραση, την άγνοια, δεν ξέρω τι αλλά θα υπάρχουν...όμως όλο το υπόλοιπο που θα ζούμε θα είναι τόοοοοοοοοοσο μεγάλο.....

Είμαι σίγουρη πως θα κάνω λάθη στην ανατροφή του...δεν υπάρχει για εμένα αυθεντία...όμως έχουμε να του δώσουμε τόση αγάπη που νομίζω είναι πολύ σημαντικό...δεν αφήνω τον εαυτό μου στιγμή να πιστέψει ότι δε θα τα καταφέρει...θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου γι'αυτό το παιδί...

Η αγάπη και το ένστικτο θα μας οδηγήσουν...

Απόλαυσε το ταξίδι.....

 

Ευχομαι και για σενα τα καλυτερα! Με το καλο! Ευχαριστω για το χρονο σου!

[morning]

δεν υπαρχει γυναικα που στο ακουσμα της εγκυμοσυνης της δεν σκεφτηκε ολα αυτα.

εν μερει οι φιλοι σας δεν εχουν αδικο.Ηζωη σας θα αλλαξει αλλα με το περασμα του χρονου δεν θα την αλλαζες με κανενα ξενυχτι.

ειναι λογικο να εχεις αγχος.ειναι κατι πρωτογνωρο για το ζευγαρι σιγουρα ομως θα βρεις τα κουμπια του μωρου και θα μαθεις να αντιμετωπιζεις πιο ψυχραιμα τις καταστασεις.

η σκεψη που παντα με καθησυχαζει ειναι-οι αλλες ειναι καλυτερες απο εμενα?δεν το νομιζω-

 

αυτο το "οι αλλες ειναι καλυτερες απο μενα?" πρεπει να το υιοθετησω σιγα σιγα..!! ευχαριστω!

[sofi@p]

να σου ζησουν τα παιδακια σου. να ειστε παντα καλα. Ωχ φανταζομαι τι θα περασες.Οποτε κατσε να πανε και σ εμενα ολα καλα και μετα εχω χρονο για οσους φοβους και ανησυχιες θελω.

χαχαχαχα...δεν ήθελα να σε τρομάξω, απλά να σου θυμήσω ότι όταν όλα μας φαίνονται βουνό, να σκεφτόμαστε ότι πάντα υπάρχουν και χειρότερα... εγώ με 2 παιδιά και καθόλου βοήθεια από τρίτους, μια χαρά τα καταφέρνω. οκ, έχουμε κλειστεί λίγο μέσα, αλλά και τί έγινε?? όλοι όσοι κάνουν οικογένεια θα το περάσουν αργά ή γρήγορα

[alexele]

Πριν παντρευτώ, μου φαινόταν βουνό η ιδέα του γάμου, να γυρίζω σπίτι από τη δουλειά και να έχω να περιποιηθώ και ένα σύζυγο και τη φροντίδα ενός σπιτιού.

Όταν παντρεύτηκα μου φαινόταν βουνό η ιδέα ενός μωρού, να προστεθούν και άλλες ευθύνες α πα πα! Όταν λαχταρούσα να μου προστεθούν αυτές οι ευθύνες, τα πράγματα δεν μας ήρθαν εύκολα.

Ταλαιπωρηθηκαμε να κάνουμε το πρώτο μωρό μας, ταλαιπωρηθήκαμε να κάνουμε το δεύτερο. και προσπαθώ να τα καταφέρνω όλα! Ναι έχουμε κλειστεί, ναι έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στη καθημερινότητά μας αλλά δε την αλλάζω με τίποτα αυτή τη καθημερινότητα. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΓΕΜΑΤΗ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ!

Μην αγχώνεσαι θα ερθει το μωρό σου θα ομορφύνει τη ζωή σου και θα ζήσεις την απόλυτη ευτυχία!

[morning]

χαχαχαχα...δεν ήθελα να σε τρομάξω, απλά να σου θυμήσω ότι όταν όλα μας φαίνονται βουνό, να σκεφτόμαστε ότι πάντα υπάρχουν και χειρότερα... εγώ με 2 παιδιά και καθόλου βοήθεια από τρίτους, μια χαρά τα καταφέρνω. οκ, έχουμε κλειστεί λίγο μέσα, αλλά και τί έγινε?? όλοι όσοι κάνουν οικογένεια θα το περάσουν αργά ή γρήγορα

 

οχι δε με τρομαξεσ!! χαχα.. δικιο εχεις!! μου φαινεται οτι μαλλον οι φιλοι θα ξεβολευτουν που δε θα πολυερχονται σπιτι που ηταν και τσαμπα γι αυτο τα λενε αυτα!! οποτε δεν πρεπει να δινω σημασια..

[morning]

Πριν παντρευτώ, μου φαινόταν βουνό η ιδέα του γάμου, να γυρίζω σπίτι από τη δουλειά και να έχω να περιποιηθώ και ένα σύζυγο και τη φροντίδα ενός σπιτιού.

Όταν παντρεύτηκα μου φαινόταν βουνό η ιδέα ενός μωρού, να προστεθούν και άλλες ευθύνες α πα πα! Όταν λαχταρούσα να μου προστεθούν αυτές οι ευθύνες, τα πράγματα δεν μας ήρθαν εύκολα.

Ταλαιπωρηθηκαμε να κάνουμε το πρώτο μωρό μας, ταλαιπωρηθήκαμε να κάνουμε το δεύτερο. και προσπαθώ να τα καταφέρνω όλα! Ναι έχουμε κλειστεί, ναι έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στη καθημερινότητά μας αλλά δε την αλλάζω με τίποτα αυτή τη καθημερινότητα. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΓΕΜΑΤΗ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΕΥΤΥΧΙΑ!

Μην αγχώνεσαι θα ερθει το μωρό σου θα ομορφύνει τη ζωή σου και θα ζήσεις την απόλυτη ευτυχία!

 

Σ ευχαριστω πολύ!! Οντως ετσι ειναι τα πραγματα!! να χαιρεσαι τα παιδακια σου!!

[buffon85]

Καλησπέρα σε όλες! Πώς είστε; Ας μπω στο θέμα που με απασχολει! Είμαι πλεον σήμερα (μετα απο πολυ αγωνια λογω χαμηλών χοριακών και διαφορα αλλα μικροπροβληματακια) σχεδον 8 εβδομαδων. Μόλις χθες ακουσα την καρδούλα του και καπως βελτιωθηκε η ψυχολογια μου γιατι ο γιατρος μεχρι τωρα με ειχε στο περιμενε. Είμαι 26 χρονων και ειναι η πρωτη μου εγκυμοσυνη. Το προβλημα μου ειναι η ψυχολογια μου. Ολοι σχεδον οι φιλοι μας ειναι ανυπαντροι και μικροτεροι απο εμας και απο οτι ακουν και αυτοι γυρω τους αρχιζουν και λενε οτι ολα θα αλλαξουν μετα τη γεννηση του παιδιου, θα χασεις τις παρεες σου, τους φιλους σου, δε θα βγαινεις απ το σπιτι κλπ. Αυτο ειναι το πρωτο σκελος που με τρομοκρατει λες και αν ερθει ενα παιδι θα ερθει το τελος του κοσμου! Σημειωνω οτι εγω διαφωνω με αυτες τις αποψεις αλλα σας αναφερω τι ακουω γυρω μου. Και ολα αυτα τα ακουω χωρις ακομα να εχω ανακοινωσει εγκυμοσυνη. απλα απο παλιοτερες συζητησεις! το αλλο σκελος ειμαι εγω! Νιωθω λες και θα γεννηθει το παιδι αυριο το πρωι και δε θα μπορω να το μεγαλωσω. Δεν ειμαι ψυχραιμη! Αγχωνομαι και ολο γκρινιαζω. Φοβαμαι οτι δεν θα τα καταφερω, οτι δε θα μεγαλωσω σωστα το παιδι μου και τετοια.. Σας ειχε ή σας εχει τυχει κατι αναλογο.. Κι ενω φανταζομουν αυτη τη στιγμη την πιο ευτυχισμενη της ζωης μου τωρα ειμαι γεματη φοβους και αμφιβολιες οτι δε θα μπορω να ελεγξω τις καταστασεις που ερχονται.. και γενικοτερα ειμαι δυναμικος ανθρωπος γι αυτο πιστευω οτι αυτα που σκεφτομαι ειναι λιγο προβληματικα.. Βοηθεια παρακαλω!!

 

όπως σου ειχα πει και σε αλλο τοπικ σου δεν εχω παιδακια..οποτε δεν μπορω να σε συμβουλεψω σε αυτο το θεμα!!απλα θελω να σου πω πως χαιρομαι πααααρα πολυ που ολα πηγαν τελικα καλα και ακουσες την καρδουλα του!!!μπραβο κοπελα μου να σου πανε ολα καλα και τα υπολοιπα ειμαι σιγουρη θα τα βρεις μια χαρα στην πορεια!!:D:D:D

[ΣΤΕΛΛΙ]

εγω δεν ειμαι ακομη μαμα....σε 6 μηνες θα γινω πρωτα ο θεος!! αλλα ειμαι παρα πολυ αγχωδες ατομο!!! παρ'ολα αυτα, σκεφτομαι μονο να εχω το μωρο μου στην αγκαλια μου!!! ( καμια φορα σκεφτομαι "πως θα το θηλασω? πως θα το κανω μπανιο? πως θα πηγαινω στη δουλεια αμα δεν εχω κοιμηθει το βραδυ?")....αλλα ΔΕΝ θα το θυσιαζα για τιποτα!!! ειμαι αισιοδοξη,ξερω οτι ο αντρας μου θα με βοηθαει---γιατι το εχει γενικα---δεν ειναι απο τους αδιαφορους κ δουλευει 12ωρες----θα εχω κ τη μαμα μου....συμφωνω με τις προηγουμενες μαμαδες, καθε αρχη ισως φαινεται βουνο! εγω βεβαια δεν το εχω ανακοινωσει ακομα--μονο γονεισ κ αδερφια το ξερουν---αλλα το ειπα κ σε μια φιλη κ ενω πριν ερχοταν με το φιλο της σπιτι για φαι τα σαββατοβραδα, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΕΙ απο τοτε που της το ειπα!!! δεν θελει παιδια αυτη μου εχει πει!!!να παει να χαθει!!δε με ενδιαφερει!!!ΔΕΝ ΒΑΖΩ ΚΑΝΕΝΑΝ Κ ΤΙΠΟΤΑ πανω απο το μωρακι μου!!!( κ ας ειναι ακομα 3 μηνων!!)...φιλια σε ολες! με το καλο τα μωρακια σας!!!

[Annast]

εγω δεν ειμαι ακομη μαμα....σε 6 μηνες θα γινω πρωτα ο θεος!! αλλα ειμαι παρα πολυ αγχωδες ατομο!!! παρ'ολα αυτα, σκεφτομαι μονο να εχω το μωρο μου στην αγκαλια μου!!! ( καμια φορα σκεφτομαι "πως θα το θηλασω? πως θα το κανω μπανιο? πως θα πηγαινω στη δουλεια αμα δεν εχω κοιμηθει το βραδυ?")....αλλα ΔΕΝ θα το θυσιαζα για τιποτα!!! ειμαι αισιοδοξη,ξερω οτι ο αντρας μου θα με βοηθαει---γιατι το εχει γενικα---δεν ειναι απο τους αδιαφορους κ δουλευει 12ωρες----θα εχω κ τη μαμα μου....συμφωνω με τις προηγουμενες μαμαδες, καθε αρχη ισως φαινεται βουνο! εγω βεβαια δεν το εχω ανακοινωσει ακομα--μονο γονεισ κ αδερφια το ξερουν---αλλα το ειπα κ σε μια φιλη κ ενω πριν ερχοταν με το φιλο της σπιτι για φαι τα σαββατοβραδα, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΕΙ απο τοτε που της το ειπα!!! δεν θελει παιδια αυτη μου εχει πει!!!να παει να χαθει!!δε με ενδιαφερει!!!ΔΕΝ ΒΑΖΩ ΚΑΝΕΝΑΝ Κ ΤΙΠΟΤΑ πανω απο το μωρακι μου!!!( κ ας ειναι ακομα 3 μηνων!!)...φιλια σε ολες! με το καλο τα μωρακια σας!!!

Έχεις δίκαιο!! Κανέναν πάνω απο το μωρο κ τον άντρα σου!! Να μην αγχωνεσαι κ Εγω όταν γέννησα την κόρη μου είχα πολυ άγχος κ δεν είχα ξαναπιασει μωρο ποτε στη Ζωή μου.. Όταν θα το δεις θα ξυπνησει το μητρικό σου ένστικτο κ θα σου βγουν αυθόρμητα.. Φαντασου, όταν γέννησα ζήτησα απο την μάνα μου να μείνει καμία εβδ Σπιτι για βοήθεια,κ σε 2 μέρες της Είπα να φύγει.. Υπ΄οψιν Ότι είχα κ πολυ δύσκολη γέννα κ ήμουν χάλια, Αλλά ήθελα να φροντιζω Εγω το μωρο μου.. Εύχομαι με το Καλο το μωρακι σου κ θα δεις όλα θα πανε Καλα!!!

[ΣΤΕΛΛΙ]

σε ευχαριστω παρα πολυ!!!!!!!

[IFIGENIOULA]

Κορίτσια καλησπέρα, θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω κάποια πράγματα και αν μπορείτε να μου δώσετε απαντήσεις.. Έχω ήδη δυο παλλίνδρομες στο ιστορικό μου, και πριν μια εβδομάδα κατάλαβα ότι είμαι έγκυος, αρκετά νωρίς εαν σκεφτείται ότι ήμουν 4 μέρες πριν την αναμενόμενη περίοδο μου. Η χοριακή μου ξεκίνησε καλά και συνέχισε και επόμενη μέτρηση είναι την Δευτέρα που λογικά θα πρέπει να έχει τετραπλασιαστεί. Σήμερα λοιπόν που είναι πλέον η δεύτερη μέρα καθυστέρησης νιώθω έντονα τραβήγματα. Λόγικά θα πρέπει να είναι από την μήτρα αλλά εγω έχω αγχωθεί και δεν μπορώ να το χαρώ με τίποτα γιατί νομίζω πως κάτι τελικά θα γίνει πάλι και θα πάει στραβά. Ο γιατρός μου απο την πρώτη στιγμή μου έδωσε outrogestan kai salospir και μου είπε να παω την Τετάρτη με Πέμπτη να με δεί..Ξέρω πως πρέπει να ηρεμήσω γιατι μόνο καλό δεν μου κάνει όλο αυτό αλλα ειλικρινά συνέχεια γυρίζει στυο μυαλό μου το κακό. Εσεις τι λέτε?

[mama@2]

Κορίτσια καλησπέρα, θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω κάποια πράγματα και αν μπορείτε να μου δώσετε απαντήσεις.. Έχω ήδη δυο παλλίνδρομες στο ιστορικό μου, και πριν μια εβδομάδα κατάλαβα ότι είμαι έγκυος, αρκετά νωρίς εαν σκεφτείται ότι ήμουν 4 μέρες πριν την αναμενόμενη περίοδο μου. Η χοριακή μου ξεκίνησε καλά και συνέχισε και επόμενη μέτρηση είναι την Δευτέρα που λογικά θα πρέπει να έχει τετραπλασιαστεί. Σήμερα λοιπόν που είναι πλέον η δεύτερη μέρα καθυστέρησης νιώθω έντονα τραβήγματα. Λόγικά θα πρέπει να είναι από την μήτρα αλλά εγω έχω αγχωθεί και δεν μπορώ να το χαρώ με τίποτα γιατί νομίζω πως κάτι τελικά θα γίνει πάλι και θα πάει στραβά. Ο γιατρός μου απο την πρώτη στιγμή μου έδωσε outrogestan kai salospir και μου είπε να παω την Τετάρτη με Πέμπτη να με δεί..Ξέρω πως πρέπει να ηρεμήσω γιατι μόνο καλό δεν μου κάνει όλο αυτό αλλα ειλικρινά συνέχεια γυρίζει στυο μυαλό μου το κακό. Εσεις τι λέτε?

 

 

 

Καταρχην, συγχαρητηρια!!!!χαιρομαι απιστευτα!!!!!

Εγω θα σου πω, να χαλαρωσεις, να ηρεμισεις, κ ολα θα πανε καλα!!!!!!

Να θυμασαι, οτι πρεπει να εισαι ηρεμη κ δυνατη για το μπεμπακι κ ξεχνα τις αρνητικες σκεψεις!

Και μην νομιζεις οτι μιλαω εκ του ασφαλους, εχω κ εγω 1 παλινδρομη(αλλα ειχα διδυμα) στο ιστορικο μου, αλλα εχω κ 2 γιους!

 

Στις 2 εγκυμοσυνες μου, ναι μεν αγχωνομουν, αλλα οσο μπορουσα σκεφτομουν θετικα κ τωρα εχω τα παλικαρια μου!

Με το καλο!Σου ευχομαι να εχεις μια υπεροχη εγκυμοσυνη κ με το καλο να ερθει το μπεμπακι σου!

[kiknaki]

Κορίτσια καλησπέρα, θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω κάποια πράγματα και αν μπορείτε να μου δώσετε απαντήσεις.. Έχω ήδη δυο παλλίνδρομες στο ιστορικό μου, και πριν μια εβδομάδα κατάλαβα ότι είμαι έγκυος, αρκετά νωρίς εαν σκεφτείται ότι ήμουν 4 μέρες πριν την αναμενόμενη περίοδο μου. Η χοριακή μου ξεκίνησε καλά και συνέχισε και επόμενη μέτρηση είναι την Δευτέρα που λογικά θα πρέπει να έχει τετραπλασιαστεί. Σήμερα λοιπόν που είναι πλέον η δεύτερη μέρα καθυστέρησης νιώθω έντονα τραβήγματα. Λόγικά θα πρέπει να είναι από την μήτρα αλλά εγω έχω αγχωθεί και δεν μπορώ να το χαρώ με τίποτα γιατί νομίζω πως κάτι τελικά θα γίνει πάλι και θα πάει στραβά. Ο γιατρός μου απο την πρώτη στιγμή μου έδωσε outrogestan kai salospir και μου είπε να παω την Τετάρτη με Πέμπτη να με δεί..Ξέρω πως πρέπει να ηρεμήσω γιατι μόνο καλό δεν μου κάνει όλο αυτό αλλα ειλικρινά συνέχεια γυρίζει στυο μυαλό μου το κακό. Εσεις τι λέτε?

 

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να αγχώνεσαι και να φοβάσαι ίσως για το χειρότερο. Εδώ εγώ με καμμία αποβολή στο ιστορικό μου και ήμουν έτσι μέχρι που έκανα και τη β'επιπέδου και μετά ηρέμησα.

Προσπάθησε να απασχολείσαι με οτιδήποτε σε ευχαριστεί έτσι ώστε να μην περνάνε κακές σκέψεις από το μυαλό σου που να σου φέρνουν άγχος και φόβο. Ολα καλά θα πάνε! Σου εύχομαι μια ήρεμη και τελειόμηνη εγκυμοσύνη.

[IFIGENIOULA]

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια αλλα επειδή πονάω αρκετά όλες αυτές τις μέρες έχω και τα τραβήγματα α..!! και κατι υγρά τις τελευταίες 2 έχω πάθει εναν ψιλοπανικό.. Τέλος πάντων θα προσπαθήσω να ηρεμήσω και εύχομαι να πάνε όλα καλά.

[viki35]

Εγω εγινα μαμα σε μια φαινομενικα τουλαχιστον , καλη ηλικια (30) , ημουνα απροετιμαστη για ολα , δεν ευχαριστιθηκα εγκυμοσυνη και ημουνα μεσα στη γκρινια , με ειχε παρει απο κατω για τις επερχομενες αλλαγες και ηδη ειχα θυσιασει πολλα κοβοντας το τσιγαρο μου , βαζοντας πολλα κιλα , εχοντας τη μητερα μου στον κοσμο της λογω του αρρωστου πατερα μου , ειχα και το γαμο πανω το κεφαλι μου , ε δεν περασα καλα στην εγκυμοσυνη , με πιανει και το χειροτερο απο τα συμπτωματα με αρρυθμιες παρα πολλες τη μερα και με αποτελειωσε . Γεννιετε τελικα ο Ντινος μας , τον πρωτο δυσκολο καιρο αμα δεν ειχα τον δικο μου δεν θα τα καταφερνα , σηκωνοτανε καθε μερα εκεινος για να τον ταισει , να τον αλλα3ει ε σιγα σιγα ανελαβα και εγω . Δεν ακουσα κανεναν για τιποτα , βγηκα εξω μαζι με το γιο μου απο την πρωτη εβδομαδα και σιγα σιγα αρχησαμε τις βολτες . Στη δευτερη εγκυμοσυνη , εντα3ει ητανε δυσκολα γιατι δεν ειχα βοηθεια τα πρωινα με τον ηδη μικρο Ντινο (ηταν 19 μηνων οταν γεννηθηκε η Μαρια μας ) αλλα πλεον ημασταν οικογενεια , το ξεραμε το εργο . Ειχα και παλι ακριβως τα ιδια συμπτωματα .Τη Μαρια τη βγαλαμε ε3ω την επομενη που γυρησαμε απο το μαιευτηριο . Δεν κλειστικαμε καθολου μεσα , απλα οπου παμε εχουμε παντα μαζι τα παιδια μας . Μπορω να πω οτι εχουμε βαρεθει να βγαινουμε , ειναι και μερες που ειμαστε ολη μερα ε3ω . Απο μωρα ειτε ειχε κρυο , ειτε ζεστη , ειτε χιονιζε βγαιναμε .Τωρα περιμενω το 3ο (μετα απο 2 αποτυχημενες προσπαθειες ) δεν ειναι ευκολα πολυ τα πραγματα , ομως δεν ειναι και δυσκολα . τα παιδια πανε σχολειο οποτε εχω τα πρωινα μου για 3εκουραση , περνω γυναικα 1 φορα την εβδομαδα για καθαριοτητα , ο αντρας μου κανονιζει να εχει μονο 2 υπηρεσιες το μηνα για να μην λειπει . Δεν μπορω να πω οτι ειμαι απο αυτες που απολαμβανουνε τις εγκυμοσυνες , με μια μονιμη γκρινια ειμαι , μου τι δινει που κουραζομαι τοσο ευκολα και πρεπει να κοιμηθω το μεσημερι σαν κωλογρια για να βγαλω τη μερα , ομως κανω υπομονη γιατι 3ερω οτι το αποτελεσμα σε 7 μηνες θα με αποζημειωσει , και αυτη τη φορα λεω απο το μαιευτηριο να παω κατευθειαν για καφε

[mama@2]

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια αλλα επειδή πονάω αρκετά όλες αυτές τις μέρες έχω και τα τραβήγματα α..!! και κατι υγρά τις τελευταίες 2 έχω πάθει εναν ψιλοπανικό.. Τέλος πάντων θα προσπαθήσω να ηρεμήσω και εύχομαι να πάνε όλα καλά.

 

 

 

Πονο ειχα κ εγω......αφου νομιζα πως ειναι μια καθυστερηση απλα.Κ ελεγα στο συζυγο, μπα, αφου ποναω.....μεχρι που εβλεπα τα θετικα τεστ, κ μετα απο 9 μηνες τα ζουζουνια μου!!!!!

 

Μετα ειχα κ τραβηγματακια, υποθετω επειδη αλλαζει το σωμα, μεγαλωνει η μητρα κλπ

Οσο μπορεις χαλαρωσε!Ολα θα πανε καλα!

Α!κ ξεκουραση, οσο μπορεις....

[morning]

όπως σου ειχα πει και σε αλλο τοπικ σου δεν εχω παιδακια..οποτε δεν μπορω να σε συμβουλεψω σε αυτο το θεμα!!απλα θελω να σου πω πως χαιρομαι πααααρα πολυ που ολα πηγαν τελικα καλα και ακουσες την καρδουλα του!!!μπραβο κοπελα μου να σου πανε ολα καλα και τα υπολοιπα ειμαι σιγουρη θα τα βρεις μια χαρα στην πορεια!!:D:D:D

 

Καλημέρα!! σ ευχαριστω παρα πολυ.. να σαι καλα..!! ευχομαι και για σενα τα καλυτερα!! :D:D

[ΣΤΕΛΛΙ]

κοριτσια ισως το θεμα μου να ειναι λιγο ασχετο για εδω....αλλα η ψυχολογια μου εχει τα χαλια της λογω μιας διαφωνιας με τον συζυγο....εκλεισα τους 3 μηνες....εχω καιρο ακομα αλλα σε συζητησεισ μας λεμε για αγορα κουνιας και τιμες....εγω λοιπον βρηκα μια παραπολυ ωραια με 290 ευρω κ ο συζυγος επιμενει να δανειστουμε της αδερφης του---που γεννησε πριν 4 χρονια---κ βεβαια ειναι σε καλη κατασταση---η ιδια μας το προτεινε....εγω διαφωνω...λεω πρωτο παιδι θελω κατι δικο μου αλλα ο συζυγος επιμενει αυτα τα 300 ευρω καλυτερα να τα παρουμε ρουχα η αξεσουαρ για το μωρο και οταν μεγαλωσει λιγο να του παρουμε ενα καλο δωματιο......ποια η γνωμη σας??? τι λετε να κανω???στενοχωριεμαι πολυ αλλα να τσακωνομαι κ συνεχεια???εν τω μεταξυ προτεινε κ ο μπαμπας μου να μας την παρει---δεν ξερω τι να κανω???βοηθεια!!!!ειναι το μονο πραγμα που με στενοχωρει πολυ!!!!

[χρυσοψαρακι]

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια αλλα επειδή πονάω αρκετά όλες αυτές τις μέρες έχω και τα τραβήγματα α..!! και κατι υγρά τις τελευταίες 2 έχω πάθει εναν ψιλοπανικό.. Τέλος πάντων θα προσπαθήσω να ηρεμήσω και εύχομαι να πάνε όλα καλά.

 

ειμαι στην 10 εβδομαδα και αισθανομαι διαρκως τραβηγματα και πονακια. ο γιατρος μου ειπε οτι η αυξηση της μητρας τα προκαλει. οσο για τα υγρα... οι κολπικες εκκρισεις αυξανονται στην εγκυμοσυνη για να μας προφυλαξουν απο μολυνσεις. χαλαρωσε (οσο μπορεις, το ξερω οτι δεν ειναι παντα ευκολο) και θα πανε ολα καλα

[IFIGENIOULA]

Σήμερα ηρέμησα λίγο γιατι έκανα πάλι χοριακή και πάω πάα πολύ καλά.. Οι πόνοι έχουν χαλαρώσει κάπως. Ο γιατρός μου είπε οτι πέρα απο την μήτρα που μεγαλώνει ίσως έχω πάρει και κάποιο κρύωμα πράγμα πολύ πιθανό για μένα που το παθαίνω συνέχεια.. Τα υγρά μου εχουν αυξηθεί και μου είπε να κάνω μια καλλιέργεια ούρων.. Πάντως είμαι καλύτερα..!!!