Μεγαλο σφαλμα!!

[loulina]

Η σημερινη μερα δεν ξεκινησε καλα απο το πρωι. Αδιαθετησα, τελειωσαν οι διακοπες μας, πισω στο σπιτι που μονο απο τις αποσκευες και τα συμπραγκαλα των διακοπων ηταν ενα χαλι. Γενικα ειχα πολλα νευρα σημερα. Το απογευμα και ενω εφτιαχνα την κρεμα της μπεμπας μου ηρθε ο αντρας μου στην κουζινα εχοντας την αγκαλια. Και ενω μιλαγαμε μου περιεγραψε ενα σκηνικο που δε μου αρεσε και χωρις να το καταλαβω του φωναξα λιγο παραπανω απο το κανονικο. Η μπουμπου μου γουρλωσε τα ματια και αρχισε να κλαιει. (Να σας πω οτι εχει ενα διαφορετικο κλαμα οταν τρομαζει ή οταν ποναει πολυ. Το λεω κλαμα του εμβολιου. Ειναι διακεκομενο σαν να της κοβεται η ανασα και ξερω οτι οταν κλαιει ετσι κατι μεγαλο και σοβαρο της εχει συμβει). Μολις ακουσα αυτο το κλαμα τρελαθηκα! Την πηρα αγκαλια, της ζητουσα συγγνωμη και δεν ησυχαζε με τιποτα. Με επιασαν τετοιες τυψεις που αρχισα να κλαιω και εγω μαζι! Γενικα με τον αντρα μου δεν τσακωνομαστε και δεν φωναζουμε και σημερα που εγινε αυτο ειδα ποσο πολυ την επηρεασε. Φοβαμαι μηπως την επηρεασει παραπανω απο το κανονικο γιατι μετα απο ωρα και ενω ειχε φαει και καθομασταν και οι τρεις στο καθιστικο, ο αντρας μου σηκωθηκε να παει μεσα και η μπεμπα αρχισε να κλαιει στα καλα καθουμενα (το κανονικο κλαμα αυτη τη φορα) και δεν θα σταματουσε αν ο μπαμπας της δεν γυριζε να κατσει εκει που ηταν. Ευχομαι αυριο να το εχει ξεχασει ολο αυτο γιατι θα τρελαθω αν της δημιουργησα καμια φοβια...

 

Υ.Γ. Μεσα σε ολο αυτο το απαισιο σκηνικο, με συγκινησε ομως γιατι εκει που εκλαιγα κι εγω μου σκουπιζε αδεξια τα δακρυα με το χερακι της και μετα με φιλησε, το φιλακι ενος μωρου οχτω μηνων που το δινει με ανοιχτο στομα και τραβαει τα μαλλια μου για να ερθω πιο κοντα. Παλι τα κλαματα θα με πιασουν τωρα... Συγγνωμη μωρο μου και συγγνωμη και στον αντρα μου.

[λελακι]

Ακριβώς το ίδιο είχε συμβεί και σε μας.Στην αρχή είχα την ίδια αγωνία με σένα αλλά μη φοβάσαι δε θα της μείνει τραυμα.Αυτό όμως που τελικά με προβλημάτισε περισσότερο είναι ότι μήπως παρά είναι ήρεμο το περιβάλλον του σπιτιού μας πράγμα που δεν έχει καμία σχεση με την πραγματική ζωή εκεί έξω

? Μήπως πρέπει να ανεβάσουμε λίγο τους τόνους (καλά δε λεω να μαλλιοτραβιώμαστε!) γιατί θα κάνουμε ένα παιδί που θα τα χάσει μόλις το σπρώξει ένα άλλο παιδάκι στην παιδική χαρά?Αλλωστε το να μαλώσουν η μαμα με το μπαμπά και να διαφωνήσουν σε κάτι έιναι αναπόφεκτο,είναι φυσιολογικό και είναι ανθρώπινο.Τελικά το παιδί πιστεύω οτι πρέπει να γνωρίζει και αυτήν την πραγματικότητα.Δε λεω να επιδιώκουμε καθε διαφωνία και καβγαδάκι να γίνεται μπροστά του αλλά να υπάρχει μια ισορροπία και το παιδί να θεωρεί φυσιολογικές όλες τις αντιδράσεις των γονιών του(φυσικά δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις ακραίες ενδοοικογενειακής βίας κλπ που κάθε άλλο παρά φυσιολογικές είναι)

[Aggeloudia]

[quote name=loulina;2117330

Υ.Γ. Μεσα σε ολο αυτο το απαισιο σκηνικο' date=' με συγκινησε ομως γιατι εκει που εκλαιγα κι εγω μου σκουπιζε αδεξια τα δακρυα με το χερακι της και μετα με φιλησε, το φιλακι ενος μωρου οχτω μηνων που το δινει με ανοιχτο στομα και τραβαει τα μαλλια μου για να ερθω πιο κοντα. Παλι τα κλαματα θα με πιασουν τωρα... Συγγνωμη μωρο μου και συγγνωμη και στον αντρα μου.

 

 

Αχ τι ομορφη εικονα!!!!!!!!!!!!!Ποσο με συγκινησες!!!!!!!!!

[Aggeloudia]

Υ.Γ. Μεσα σε ολο αυτο το απαισιο σκηνικο, με συγκινησε ομως γιατι εκει που εκλαιγα κι εγω μου σκουπιζε αδεξια τα δακρυα με το χερακι της και μετα με φιλησε, το φιλακι ενος μωρου οχτω μηνων που το δινει με ανοιχτο στομα και τραβαει τα μαλλια μου για να ερθω πιο κοντα. Παλι τα κλαματα θα με πιασουν τωρα... Συγγνωμη μωρο μου και συγγνωμη και στον αντρα μου.

 

 

Αχ τι ομορφη εικονα!!!!!!!!!!!!!Ποσο με συγκινησες!!!!!!!!!