χωριζω και νιωθω οτι η ζωη μου τελειωνει εδω

[fanimamamia]

ειμαι μανουλα με αγορακι 16 μηνων. εδινα τα παντα για τη σχεση μου και την οικογενεια μου. ειμαι απο Αθηνα κ μετακομισα στην κρητη που εμενε ο αντρας μου. αφησα τα παντα και εδωσα τα παντα.

τωρα οτι δημουργησα ,(οικογενεια, δουλεια) παει..

πρεπει να ξεκινησω απο το μηδεν στην Αθηνα.

αλλα δε με φοβιζουν τα πρακτικα...

στεναχωριεμαι που χανω το ονειρο μου για ευτυχισμενη οικογενεια και απο δω και περα θα εμαι μια χωρισμενη , μονη της , με ενα παιδακι που δεν θα χαιρεται την οικογενειακη θαλπωρη.

δεν ηθελα διαζυγιο και δεν ηθελα το παιδι μου να ειναι κ αυτο σαν και μενα, χωρισμενων γονιων...

ο αντρας μου θα ερθει και αυτος στην Αθηνα (Αθηναιος ειναι) για να ειναι κοντα στο παιδι του που αγαπαει.

νομιζω οτι θα ειμαι ολη τη ζωη μου δυστυχισμενη.

[nantianna]

στενοχωριεσαι γιατι χωριζεις η γιατι χωριζεις απο το συγκεκριμενο ανθρωπο?τον αγαπας δηλαδη τον αντρα σου?αν δεν αγαπιεστε πια,νομιζω οτι για ολους θα ειναι καλυτερα να χωρισετε.η ζωη με εναν ανθρωπο που δεν λιωνεις για παρτη του δεν παλευεται.αν δεν αγαπιεστε αυτο που νιωθεις τωρα οτι η ζωη σου τελειωνει εδω θα το ξεπερασεις με τον καιρο.αν αγαπιεστε ακομα και ο λογος για τον οποιο αποφασισατε το διαζυγιο νομιζετε οτι μπορει να παλευτει,βαλτον κατω,πες του ποσο πολυ τον αγαπας και προσπαθηστε να τα βρειτε.πιστευω πραγματικα οτι οταν υπαρχει αληθινη αγαπη,οταν εχεις παντρευτει για τους σωστους λογους,τα παντα μπορεις να λυσεις.δεν ξερω αν σε βοηθαω,παντως αν θες να μιλησεις,εδω ειμαστε.

[stefanakos]

καλημέρα δεν γίνεται κάτι για να τα βρείτε είναι τοσο χάλια η κατάσταση έχετε ένα παιδάκι μαζί δεν θέλετε να το παλέψετε?

[sporiklos]

Πιστευεις οτι η ζωη τελειωνει επειδη εχασες τον αντρα που αγαπας ή επειδη καταστραφηκε το ονειρο σου για μια ευτυχισμενη οικογενεια?

[fanimamamia]

δεν αποφασισαμε απο κοινου το διαζυγιο, εκεινος μονο το ηθελε.

εκλαψα, χτυπηθηκα, παρακαλεσα, υποχωρησα (οπως παντα) σε ολα, ζητησα να παλεψουμε με συστηματικη ψυχοθεραπεια ζευγαριου...

ηταν κατηγορηματικος , -Δεν θελω να προσπαθησω- ηταν η απαντηση.

το περιεργο ηταν οτι ολοι νομιζαν οτι εγω θα εκανα καποια στιγμη το μπαμ γιατι μου κανε πολλα και τα ανεχομουν γιατι ελεγα βηματακι βηματακι θα τα ξεπερασουμε.

αν στεναχωριεμαι για οτι χαλασε η οικογενεια μου ή επειδη χανω τον συγκεκριμενο αντρα?

πιο πολυ πενθω για αυτα που ηλπιζα να γινουμε παρα για αυτο που ημασταν.

εννοω οτι πενθω τα ονειρα και την πολυ μεγαλη προσπαθεια μου για να ειμαστε δεμενη οικογενεια.

τον αγαπουσα σιγουρα κ αν κ αυτη τη στιγμη νιωθω θυμο μαλλον τον αγαπαω αλλα εκεινος δε μ αγαπησε ποτε, αυτο πιστευω βαθια μεσα μου

[fanimamamia]

Πιστευεις οτι η ζωη τελειωνει επειδη εχασες τον αντρα που αγαπας ή επειδη καταστραφηκε το ονειρο σου για μια ευτυχισμενη οικογενεια?

 

μαλλον γιατι καταστραφηκε το ονειρο μου για οικογενεια και γιατι ηθελα να την προσφερω στο παιδακι μου, ενωμενη αγαπημενη και με τον μπαμπα και τη μαμα μαζι

[nantianna]

αμα ηταν τοσο κατηγορηματικος οσο λες,σιγουρεψου πρωτα οτι δεν τρεχει κατι αλλο στη ζωη του και μετα....αν εχεις αγαπη και διαθεση να προσπαθησεις,απλα...αλλαξε γραμμη πλευσεως.τι εννοω?κανεις δεν ερωτευεται εναν ανθρωπο τοσο δεδομενο,εναν ανθρωπο που καταπινει τα παντα,που κανει ολες τις υποχωρησεις.απο αυτοεκτιμηση πως πας?ανεβασε την στα υψη και παιξτου το ανετη.οταν χανουμε τα κεκτημενα μας,ταρακουνιομαστε.αν υπαρχει εστω και ψηγμα αγαπης μεσα του για σενα,αν το παιξεις ανωτερη και οτι δεν τρεχει τιποτα,θα τον δεις αλλιως.αν ομως το μονο που πενθεις ειναι η ζωη που δεν εζησες και αυτη που θα μπορουσες να ζησεις,τοτε μαλλον εισαι ερωτευμενη με την ιδεα του ανθρωπου αυτου και οχι με τον ιδιο.οποτε,σε αυτη την περιπτωση,αστο να παει αστο.με παρακαλια δεν γινεται τιποτα.

[fanimamamia]

αυτο μου ειπε και η ψυχολογος οτι παραημουν δεδομενη.

αυτοεκτιμηση?

πριν τον γνωρισω ειχα πολυ και απφευγα οτι δεν μου κανε καλο.

καπου ομως στη σχεση, στην εγκυμοσυνη, στον γαμο, στην γεννα την εχασα.

μεσα σε 2,5 χρονια νιωθω να γερασα... ειμαι 30 και νιωθω 60

[fanimamamia]

αμα ηταν τοσο κατηγορηματικος οσο λες,σιγουρεψου πρωτα οτι δεν τρεχει κατι αλλο στη ζωη του και μετα....αν εχεις αγαπη και διαθεση να προσπαθησεις,απλα...αλλαξε γραμμη πλευσεως.τι εννοω?κανεις δεν ερωτευεται εναν ανθρωπο τοσο δεδομενο,εναν ανθρωπο που καταπινει τα παντα,που κανει ολες τις υποχωρησεις.απο αυτοεκτιμηση πως πας?ανεβασε την στα υψη και παιξτου το ανετη.οταν χανουμε τα κεκτημενα μας,ταρακουνιομαστε.αν υπαρχει εστω και ψηγμα αγαπης μεσα του για σενα,αν το παιξεις ανωτερη και οτι δεν τρεχει τιποτα,θα τον δεις αλλιως.αν ομως το μονο που πενθεις ειναι η ζωη που δεν εζησες και αυτη που θα μπορουσες να ζησεις,τοτε μαλλον εισαι ερωτευμενη με την ιδεα του ανθρωπου αυτου και οχι με τον ιδιο.οποτε,σε αυτη την περιπτωση,αστο να παει αστο.με παρακαλια δεν γινεται τιποτα.

 

στανταρ δεν υπαρχει 3ο προσωπο ! ηταν κολλημενος πανω μου 24ωρες το 24ωρο. και το γραφειο του ακομα ειναι μεσα στο σπιτι

[supermama]

1)στεναχωριεμαι που χανω το ονειρο μου για ευτυχισμενη οικογενεια και απο δω και περα θα εμαι μια χωρισμενη , μονη της , με ενα παιδακι που δεν θα χαιρεται την οικογενειακη θαλπωρη.

2)δεν ηθελα διαζυγιο και δεν ηθελα το παιδι μου να ειναι κ αυτο σαν και μενα, χωρισμενων γονιων...

3)ο αντρας μου θα ερθει και αυτος στην Αθηνα (Αθηναιος ειναι) για να ειναι κοντα στο παιδι του που αγαπαει.

 

4)νομιζω οτι θα ειμαι ολη τη ζωη μου δυστυχισμενη.

 

απο που να αρχισω.. βασικα σε καταλαβαινω...ΑΛΛΑ!

1) το ονειρο δε χανετε.. κανεις δεν ειπε πως δε θα κανεις μια ευτυχισμενη οικογενεια ξανα..

2)αυτο μου κανει λιγο,...δικο σου ψυχολογικο προβλημα ισως απο τον τροπο που βιωσες τον χωρισμο των δικων σου και φοβασαι μη γινει το ιδιο.. μια σκεψη κανω.. αν ειναι ετσι ομως ισα ισα εκμεταλευσου την εμπειρια σου και φροντισε το παιδακι σου να το περασει ανωδυνα. γινετε πιστεψε με..

3)αυτο ειναι πολυ καλο. και θαναι πιο ευκολο και για το παιδι. αργοτερα θα του ειναι πιο ευκολο να κατανοησει οτι εσεις οι δυο ειχατε διαφορες που δε μπορουσατε ναστε ευτυχισμενοι αλλα σαν γονεις ειστε διπλα του.

4)ειναι φρεσκο λογικα γιαυτο το νομιζεις... ασε το χρονο να δουλεψει για σενα και ολα θαναι καλα

[nantianna]

ολες μας τη χανουμε λιγο την αυτοεκτιμηση με την εγκυμοσυνη,τη γεννα,την κουραση που ακολουθει...αλλα εγω δεν μιλαω για την αυτοεκτιμηση που πηγαζει απο την εξωτερικη εμφανιση,αλλα για αυτη που την εχεις ουτως η αλλως μεσα σου για να διεκδικεις αυτο που σου αξιζει σε ολους τους τομεις....

[piko]

Φιλη μου σε καταλαβαινω αν και ανδρας.Αυτο βιωνω το τελευταιο χρονο απο τη γυναικα μου.Ομως εκεινη προτιμα να παραμενει απλως θεατης σʼαυτη τη σχεση.Οι συμβουλες που σου δινουν τα κοριτσια ειναι σωστες .Κοιτα τον εαυτο σου.Το ιδιο και αυτο που σου ειπε η ψυχολογος(τα ιδια ειπε σε μενα με τη διαφορα οτι μετραω 10 χρονια γαμου).Το παιδι ειναι σημαντικο αλλα χρειαζεται να νιωσεις ζωντανη.Και γω νιωθω 60, ξερω τι περνας.Εχε πιστη οτι θα μπορεσεις με καποιον αλλον να φτιαξεις τη ζωη που επιθυμεις.Αυτο προσπαθω εγω.

[sporiklos]

Απο τα λεγομενα σου καταλαβαινω ( συγγνωμη αν κανω και λαθος) οτι περιελαβες την προσωπικη σου ζωη με ενα ροζ συννεφακι το οποιο εκανες τα νθρωπινος δυνατα για να διατηρησεις αλλα δυστυχως οπως ηταν φυσιολογικο καποια στιγμη διαλυθηκε.

Δειξε λιγη αισιοδιοξια, ο χρονος απαλυνει τον πονο.Οσο αφορα την ιδανικη οικογενεια που ηθελες να προσφερεις στο παιδι σου, καμια φορα βρισκεται και σε δυο χωρισμενους γονεις που λατρευουν το παιδι τους.

Κατσε και σκεψου και απαντησε ειλικρινα στον εαυτο σου...πού θα μεγαλωσει το παιδι σου καλυτερα?Σε μια οικογενεια οπου μονο η μαμα ειναι παρουσα ή σε ενα ισορροπημενο διαζυγιο οπου και οι δυο γονεις,απαλλαγμενοι απο τις μεταξυ τους προστριβες, θα του προσφερουν αμεριστα την αγαπη τους?

Η ζωη σου δεν τελειωνει μετα το διαζυγιο αλλα ξεκιναει μια καινουρια φαση της ισως χειροτερη ισως καλυτερη αλλα αυτο ειναι κατι που το μελλον θα δειξει και σιγουρα δεν μπορεις να προδικασεις...Αλλωστε απο αυτα που γραφεις καταλαβαινω οτι εισαι μαχητρια.Θα το βαλεις κατω τωρα ειδικα που εχεις και ενα παιδι?Κοιτα τομ παιδι σου στα ματια και ειμαι σιγουρη οτι θα παρεις δυναμη να συνεχισεις.

[fanimamamia]

Σας ευχαριστω ολους που μου γραψατε. πραγματικα.

σημερα τελειωσα ολες τις δουλειες και το πακεταρισμα κ αυριο γυρναω στην πολη μου(Αθηνα).

εχτισα πολλα αυτα τα 2 χρονια στην Κρητη, δικη μου δουλεια, δικη μου ραδιοφωνικη εκπομπη(αυριο θα κανω την τελευταια αποχαιρετηστηρια εκπομπη), σχεση, γαμο, φιλιες, εγινα μανα, ολα σε αυτα τα 2,5 χρονια στην Κρητη και ολα απο το μηδεν.

ετσι αυριο θα χαιρετησω απο το πλοιο την Κρητη, οσα εμαθα, οσα περασα... και θα ξεκινησω παλι απο το μηδεν στην Αθηνα χωρις 1e στην τσεπη, αλλα με ενα μεγαλο κινητρο , να σταθω γερα στα ποδια μου για να ακουμπαει πανω μου με ασφαλεια το παιδι μου. το μονο που προσευχομαι να ειναι λιγο η τυχη με το μερος μου.

[supermama]

Σας ευχαριστω ολους που μου γραψατε. πραγματικα.

σημερα τελειωσα ολες τις δουλειες και το πακεταρισμα κ αυριο γυρναω στην πολη μου(Αθηνα).

εχτισα πολλα αυτα τα 2 χρονια στην Κρητη, δικη μου δουλεια, δικη μου ραδιοφωνικη εκπομπη(αυριο θα κανω την τελευταια αποχαιρετηστηρια εκπομπη), σχεση, γαμο, φιλιες, εγινα μανα, ολα σε αυτα τα 2,5 χρονια στην Κρητη και ολα απο το μηδεν.

ετσι αυριο θα χαιρετησω απο το πλοιο την Κρητη, οσα εμαθα, οσα περασα... και θα ξεκινησω παλι απο το μηδεν στην Αθηνα χωρις 1e στην τσεπη, αλλα με ενα μεγαλο κινητρο , να σταθω γερα στα ποδια μου για να ακουμπαει πανω μου με ασφαλεια το παιδι μου. το μονο που προσευχομαι να ειναι λιγο η τυχη με το μερος μου.

 

καλο ξεκινημα στη νεα σου ζωη!!!!

[MissPiggy]

Καλό ξεκίνημα στην νέα σου ζωή!

Είμαι σίγουρη ότι σε 2 χρόνια θα έχεις πετύχει περισσότερα απ'οσα πέτυχες στην Κρήτη και θα είσαι περίφανη για τον εαυτό σου!

 

Και να θυμάσαι πάντα ότι το όνειρο για μια ευτυχισμένη οικογένια δεν τελειώνει με ένα διαζύγιο... Η ζωή πάντα έχει τον τρόπο της να μας εκπλήσει!

[piko]

Σου ευχομαι τυχη , υπομονη και γρηγορα παλι με το χαμογελο.

[love4four]

Σας ευχαριστω ολους που μου γραψατε. πραγματικα.

σημερα τελειωσα ολες τις δουλειες και το πακεταρισμα κ αυριο γυρναω στην πολη μου(Αθηνα).

εχτισα πολλα αυτα τα 2 χρονια στην Κρητη, δικη μου δουλεια, δικη μου ραδιοφωνικη εκπομπη(αυριο θα κανω την τελευταια αποχαιρετηστηρια εκπομπη), σχεση, γαμο, φιλιες, εγινα μανα, ολα σε αυτα τα 2,5 χρονια στην Κρητη και ολα απο το μηδεν.

ετσι αυριο θα χαιρετησω απο το πλοιο την Κρητη, οσα εμαθα, οσα περασα... και θα ξεκινησω παλι απο το μηδεν στην Αθηνα χωρις 1e στην τσεπη, αλλα με ενα μεγαλο κινητρο , να σταθω γερα στα ποδια μου για να ακουμπαει πανω μου με ασφαλεια το παιδι μου. το μονο που προσευχομαι να ειναι λιγο η τυχη με το μερος μου.

 

Ειλικρινά με συγκίνησες απίστευτα με αυτά σου τα λόγια... εφόσον όμως το να ξεκινήσεις από το μηδέν αποτελεί μονόδρομο οπλίσου με δύναμη να χτίσεις πάνω στα συντρίμια γιατί θα σου χρειαστεί... Σου παραθέτω κάτι που διάβασα να το θυμάσαι

"Είναι γεγονός πως πολλοί γάμοι θα διαλυθούν και πως πολλά παιδιά θα υποστούν τις συνέπειες. Η ζωή για το μοναχικό γονιό δεν είναι εύκολη, ο δρόμος του είναι γεμάτος με δυσκολίες και αδικίες ότι και να κάνει. Αυτό που επηρεάζει τα παιδιά δεν είναι ο αριθμός των γονιών, αλλά η δύναμη, και η συναισθηματική και ψυχολογική συγκρότηση του κύριου κηδεμόνα και η ειρήνη στο οικογενειακό περιβάλλον"...

 

... Και αύριο στο καράβι αντί να κοιτάξεις πίσω αυτά που αφήνεις, προτίμησε να κοιτάξεις μπροστά όλα αυτά που σε περιμένουν !!!

[MiLoupaki]

δεν αποφασισαμε απο κοινου το διαζυγιο, εκεινος μονο το ηθελε.

εκλαψα, χτυπηθηκα, παρακαλεσα, υποχωρησα (οπως παντα) σε ολα, ζητησα να παλεψουμε με συστηματικη ψυχοθεραπεια ζευγαριου...

ηταν κατηγορηματικος , -Δεν θελω να προσπαθησω- ηταν η απαντηση.

το περιεργο ηταν οτι ολοι νομιζαν οτι εγω θα εκανα καποια στιγμη το μπαμ γιατι μου κανε πολλα και τα ανεχομουν γιατι ελεγα βηματακι βηματακι θα τα ξεπερασουμε.

αν στεναχωριεμαι για οτι χαλασε η οικογενεια μου ή επειδη χανω τον συγκεκριμενο αντρα?

πιο πολυ πενθω για αυτα που ηλπιζα να γινουμε παρα για αυτο που ημασταν.

εννοω οτι πενθω τα ονειρα και την πολυ μεγαλη προσπαθεια μου για να ειμαστε δεμενη οικογενεια.

τον αγαπουσα σιγουρα κ αν κ αυτη τη στιγμη νιωθω θυμο μαλλον τον αγαπαω αλλα εκεινος δε μ αγαπησε ποτε, αυτο πιστευω βαθια μεσα μου

 

Καλημέρα καλή μου! Τι τον εκανε να θέλει να χωρίσετε? Μου κάνει εντύπωση που λες οτι εσυ θα έπρεπε να κάνεις το μπαμ! Δεν ξερω το γιατί αλλα ενα παιδί σίγουρα θελει ηρεμία και αγάπη παρα να βλεπει καταστάσεις που θα του δημιουργήσουν <ψυχολογικά> ναι μεν είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσεις απο την αρχή αλλα σκέψου οτι ίσως είναι καλύτερο για το παιδάκι σου...εύχομαι να σταθείς γρήγορα στα πόδια σου και η ζωή συνεχίζεται και δεν τελειώνει με ένα διαζύγιο όσο κι αν πονάει επειδή έκανες τόσα όνειρα...

[fanimamamia]

διαβαζω πολυ προσεκτικα τα μυνηματα σας και πανω απο μια φορα το καθενα ...

καμια φορα μου κανετε ερωτησεις που δεν απαντω γραπτα αλλα τις παραθετω μεσα μου και μερικες φορες η απαντηση ειναι τοσο μεγαλη που δεν μπορω να βαλω σε μια παραγραφο..

ευτυχως που πηρα την αποφαση να γραψω για πρωτη μου φορα σε forum, με εχετε βοηθησει με ολα οσα μου γραφετε..

λεω ομως να επισκεφτω και εναν ψυχαναλυτη γιατι μου κανει εντυπωση η συμπεριφορα που ειχα μεσα στη σχεση, η αδυναμια μου να υποστηριξω τον εαυτο μου, ειναι κατι που θα θελα να ψαξω..

αυριο θα κανω την τελευταια μου εκπομπη 10-12 μπορειτε να με ακουσετε στο http://www.radiomegalonisos.gr

υποσχομαι να σας ενημερωσω για την μελλοντικη μου πορεια.

ελπιζω να εχω καλα νεα αλλα κ αν δεν εχω παλι θα σας τα πω γιατι η βοηθεια σας μου ηταν πολυτιμη. αυτο ειναι ανθρωπια να εχεις την ορεξη να υποστηριξεις μια γυναικα που ουτε αδερφη σου, ουτε κολλητη σου ειναι..

σας ευχαριστω πολυ!

[Aeriko]

Καλή αρχή στην καινούργια σου ζωή. Εγώ πιστεύω και στο κάθε αρχή και δύσκολη και στο ουδέν κακόν αμιγές καλού

 

Είμαι σίγουρη ότι θα την βρεις την άκρη μόλις ανακτήσεις την χαμένη σου αυτοεκτίμηση! Για να τα καταφέρεις απλά κοίτα πως σε κοιτάει το παιδί σου! Εκεί μέσα βρίσκεται όλη η αλήθεια του κόσμου σου!

[ELISAVET]

Καλή αρχή στη νέα σου ζωή.......

Και να θυμάσαι ότι κάθε εμπόδιο βγαίνει σε καλό.Αν θέλεις πραγματικά να ζήσεις ευτυχισμένη πάρε δύναμη από τα άσχημα και καλοσώρισε τη νέα σου ζωή....

Μπορεί παρακάτω να σου επιφυλάσσει κάποιες πολύ ευχάριστες εκπλήξεις.....

Ίσως το όνειρό σου να είναι παρακάτω και να σε περιμένει να το ζήσεις.......

[sporiklos]

Καλη τυχη!

 

Και μην ξεχασεις πισω σου καμια απο τις ασχημες στιγμες που εζησες, προσπαθησε να μην τις ξαναζησεις!

[danel]

Μα γιατί έπρεπε να φύγεις; Σε μιά τόσο δύσκολή φάση της ζωής σου, όλα αυτά που έχεις στην Κρήτη, γιατί δε μπορούν να σε κρατήσουν εκεί;

 

Όπως και να 'χει, να ξέρεις ότι μπορείς να βρεις πάλι την ευτυχία! Όταν θα είσαι έτοιμη...να την υποδεχθείς.

[barbie2000]

Αυτό πήγα να ρωτήσω και εγώ:

Γιατί δεν καθόσουν στην Κρήτη αφού έχεις "χτίσει" ήδη εκεί πράγματα και καταστάσεις?

Είναι απαραίτητο να φύγεις?

Εύχομαι ότι καλύτερο για εσένα και το παιδάκι σου...