οι ερινύες του πρότερου βίου

[NATGIO]

παντρεμένη 2 χρόνια με 2 παιδάκια με έναν γάμο που μπάζει από παντού και αναρωτιέμαι μήπως φταίει το γεγονός ότι πρόσμενα αυτό το γάμο να είναι η αρχή για μια καινούργια ζωή,νομίζοντας ότι θα μου κλείσει πολλές πληγές του παρελθόντος και ενδόμυχα περίμενα παραπάνω από ότι μπορεί μία τέτοιου είδους σχέση να σου δώσει.τι εννοώ?είχα υπερέκτιμησει την ιδέα του γάμου που όμως δεν μπορεί να είναι κάτι όμορφο και δεν μπορείς να δώσεις το 100% του εαυτού σου αν δεν κυνηγήσεις τις ερινύες που σε κυνηγούν και να καθαρίσεις την ψυχή σου.έτσι νομίζω πολλά πράγματα δεν θα σε μιζεριάζουν και θα είσαι πολύ πιο ήρεμη να αντιμετωπίσεις διάφορες καταστάσεις.έχω κάνει δύο παιδιά και εγώ ακόμη σκέφτομαι γιατι να έχω χάσει την μάνα μου για παράδειγμα(ειναι φυσιολογικό δεν νομίζω).την έχασα στα 23 μου και μου λείπει κάθε μέρα πιο πολύ ειδικά τώρα,μετά από δέκα χρόνια.βλέπω την πεθερά μου και εκνευρίζομαι που είναι εβδομήντα και ζει και τώρα γέννησε η κόρη της στα 50της και κανει σαν τρελή να την βοηθήσει και ζηλεύω ξέρω ότι δεν είμαι σοβαρή με αυτά που λέω αλλά αυτή είναι η αλήθεια.κάθομαι και την φαντάζομαι(την μητέρα μου) για να την νιώσω λίγο κοντά μου και να ηρεμήσω.πολλοι θα πουν οτι οσο ζούσε θα είχα εξαρτημένη σχέση και όμως όχι απλά τώρα καταλαβαίνω την αξία της.2) οταν πέθανε ο πατέρας μου(2 χρόνια μετά την μάνα μου) παρεπιπτόντως για να καταλάβετε τι είδους σχέση είχαμε όταν έχασα την μάνα μου λέω΄ωχ πως θα μείνω με αυτόν τον ξένο μαζί?δούλευε από το πρωί μέχρι το βράδυ,ακαμπτος και ψυχρός,ανακαλύπτω οτι ήταν ομοφυλόφιλος και ακόμη δεν είναι σίγουρο αλλά μπορεί να του άρεσαν τα πιτσιρίκια (αν ζουσε και εκανε κάτι τέτοιο θα τον κατέδιδα εγώ η ίδια) γιατί βρήκα στο μαγαζί που διατηρούσε ταινίες πορνό με παιδάκια και παντα η διαδρομή επιστροφης προς το σπιτι(ενω μπορούσε να παει και απο αλλού) πέρναγε απο πλατεία κουμουνδούρου.μου κόβετε η αναπνοή πάλι μόνο που τα γράφω.το ξέρω ότι θα έπρεπε να μιλήσω με επαγγελματία θα γίνει και αυτό αλλα όλες οι απόψεις δεκτές για να μπορέσω να κάνω έστω και ένα βήμα μπροστά .δεν μπορω να συνεχίσω αλλο.

[DFR]

Ax καλή μου δεν ξέρω τι να σου πω.Κοριτσάκι μου κοίτα τα παιδάκια σου και κοίτα μόνο μπροστά. Αυτό θα ήθελε και η μανούλα σου. Να είσαι ευτυχισμένη.

[smartaki09]

Τους ανθρωπους που αγαπαμε δεν τους ξεχναμε ποτε και οταν φυγουν απο κοντα μας.Δεν εισαι ευτυχισμενη γι αυτο τωρα ειναι στο μυαλο σου συνεχεια,να σου πω τα παιδια σου θα σου δωσουν την δυναμη να συνεχισεις και να πας μπροστα.Τωρα για τον πατερα σου τι ναπω εισαι σιγουρη?Μηπως δεν ηταν δικα του αυτα που βρηκες? Εχεις μιλησει με καποιον γι αυτο με τον αντρα σου?

[*Vasiliki*]

Εμένα όταν μου λείπει η γιαγιά μου που υπερλάτρευα γιατί με μεγάλωσε ξέρεις τί κάνω?κλείνω τα μάτια,πάω τον χρόνο πίσω,κυριολεκτικά με εικόνες και όποια στιγμή μου έρθει πρώτα στο μυαλό,πάω και την εξιστορώ στο γιό μου με μορφή παραμυθιού...μου έλειπε στο γάμο μου,στην γέννα μου,στην βάφτιση του μικρού και ακόμη και τώρα όποτε την βλέπω στον ύπνο μου,ξυπνάω με κλάμματα...για αυτό έχω βρεί αυτό το τέχνασμα και την αισθάνομαι δίπλα μου.Τα παιδιά μας είναι μεγάλη κινητήριος δύναμη,μαξιλαράκια ασφαλείας για κάθε άσχημη στιγμή...πάρε ανάσα απο την ανάσα τους για να γεμίσεις μπαταρία και όλα θα πάνε καλά...

[Ellemphriem]

Και εγω τους εχω χασει και τους δυο. Την μανα μου 4 χρονια πριν. Τον πατερα μου 3 μηνες πριν την μανα μου....οποτε σε καταλαβαινω. Αλλα κοιταξε να δεις. νομιζω πως ισως πρεπει να μιλησεις σε καποιον πιο ειδικο.

[Ανεμώνη]

Γιατί αναφέρεσαι σε ερινυες; Έχεις τύψεις ή ενοχές για κάτι;