Ο γιος μου εχει φοβιες.

[markela293]

Καλησπέρα σε όλους σας!Έχω καιρό να σας μιλήσω αν και το ήθελα πολύ αλλά οι υποχρεώσεις πολλές και ο χρόνος λίγος.Τα νεότερα που έχω να σας πω είναι ότι επισκεύτηκα παιδοψυχολόγο ο οποίος μου είπε λίγο πολύ ότι πρέπει να δυναμώσουμε το παιδί και να το αφήσουμε να πάρει τα πράγματα στα χέρια του!(ενοείται πως εμείς είμαστε απο κοντά αλλά διακριτικα!)Ομολογώ ότι δεν είναι και το πιο εύκολο γιατί τελικά αυτό το σχολείο(αν και μένουμε υποτίθεται σε καλή περιοχή )μοιάζει περισότερο με αναμορφωτήριο! Σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά του χρόνου να το αλάξουμε.Θα ήθελα να σας περιγράψω ένα προχθεσινό περστατικό!Βρισκόμουν στις κούνιες με την μικρή μου κόρη και ο γιός μου στο προαύλιο του σχολείου δίπλα ακριβώς στην παιδική χαρά!Κάποια στιγμή με παίρνει στο τηλ.και μου λέει ότι κάποια παιδιά απειλούν αυτόν και το φίλο του να τους δείρουν αν δεν τους δωσουν 10ευρώ γιατί όπως κατηγορούσαν τον γιό μου και τον φίλο του τους είχαν μουτζουρώσει κάποια γκράφιτι πράγμα για το οποίο είμαι χίλια% σίγουρη ότι το παιδί μου δεν το έκανε.Φυσικά πήγα αμέσως και τον βρήκα και μαζι με τον φίλο του τους πήρα να φύγουμε.Ξέρετε τι μου είπαν τα άλλα παιδια!!(ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΗΡΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ)Θύμωσα τόσο πολύ που ούτε ξέρω τι τους είπα Δεν ξέρω αναρωτιέμαι συμβαίνουν και αλλού αυτά γιατί εμάς μας έχουν άφωνους και πολύ μα πολύ προβληματισμένους [/img]

[maria70]

Μαρκελλα με ποιον τροπο σου ειπε να δυναμωσετε το παιδι????

δεν ξερω ισως τελικα πρεπει του χρονου να αλλαξει σχολειο για να ηρεμησετε ολοι.....οσο για το τι ειπαν τα αλλα παιδια......τι να πω.....

[markela293]

Καλη σου μερα Maria 70.Ουτε λιγο ουτε πολυ μας ειπε οτι τον εχουμε κανει σχεδον μαμοθρευτο και πρεπει να τον αφησουμε στα δυσκολα και λιγο μονο του!Δεν σου κρυβω πως εχουν γινει αρκετα λαθη με τον γιο μου,ηταν το πρωτο παιδι της οικογενειας και των σογιων γενικοτερα!Απο κει και περα βγαινουν συμπερασματα μονα τους!Τωρα προσπαθουμε να δωσουμε σε ολους να καταλαβουν και ειδικα στον παππου οτι ο γιος μας μεγαλωσε και ηρθε η στιγμη να παρει την ζωη του στα χερια του(στα ορια της ηλικιας του παντα )Εμεις σαν οικογενεια το εχουμε καταλαβει αλλα δεν ειναι και τοσο ευκολο για τους γυρω μας.Εχουμε αγωνα αλλα θα τον δωσουμε μεχρι τελους!Το μονο που εχει σημασια για μας ειναι η ψυχικη υγεια και ηρεμια των παιδιων μας!!!!

[helen18]

markela 293 πως είναι τα πράγματα με τον γιό σου!

Όλα καλά?

__________________

[markela293]

markela 293 πως είναι τα πράγματα με τον γιό σου!

Όλα καλά?

__________________

helen18 καλησπέρα!Νομίζω πως είμαστε σε καλό δρόμο.Τον βλέπω τώρα πια αρκετά δυναμωμένο!Πρέπει να σου πω όμως πως και εμείς έχουμε αλάξει την συμπεριφορά μας.Για γίνω πιο σαφής μέχρι τώρα δεν είχαμε πιασει κανενα παιδί απ'αυτά που το ενοχλούσαν να του κανουμε καποια συσταση!Ε λοιπόν αυτό έγινε και απο την άλλη δεν επιτρέπουμε και στο παιδί να ασχολείται με πραγματα που θα μπορουσαν να το βαλουν σε μπελαδες.(οπως π.χ τα grafiti ....) Προσπαθω να τον βάλω στην διαδικασία να έχει καποιες υπευθυνοτητες μεσα στο σπίτι κάτι που δεν είχα κάνει ποτέ και δεν χρειαζονται σχολια το ξέρω ότι ήμουν λάθος.Και να σκεφτείς ότι ο συζηγος μου το έλεγε συνεχεια και εγώ δεν τον ακουγα!Δεν ξερω ποια ειναι η γνωμη σου(η οποια θα με ενδιεφερε)αλλα νομιζω ότι ξεκινωντας μέσα απο το σπίτι να αναλαμβανει τις ευθυνες του αυτο θα του δυναμωσει και το χαρακτηρα προς τα εξω.Αυτο βεβαια σηκωνει μεγαλη συζητηση γιατι τελικα το προβλημα ξεκιναει απο τα νηπιακα του χρονια,δηλ.λανθασμενοι χειρισμοί δικοι μας κανανε αυτο το παιδι να υποτιμα τις δυναμεις του!!!Αυτο ισως χρειαζεται να σας το αναλυσω καποια στιγμη για να βοηθησω και αλλους γονεις.

[markela293]

με στενοχωρούν αφάνταστα όλα αυτά,εύχομαι να βρείτε την λύση...βοηθήστε το παιδί όσο μπορείτε,να μη νοιώθει μόνο του...καλό κουράγιο,πες μας αν έχεις νέα.

manina μου καλη σου μερα μια και γνωριστικαμε μεσα απο το chat και θελεις λεπτομερειες για το προβλημα μου θα στα αναπτυξω οσο μπορω.Κατα'ρχην πρεπει να σου πω οτι εχω πολυ καλα παιδια! Μαζι με τον συζηγο ψαχτηκαμε πολυ με επιστημονικη βοηθεια βεβαια και διαπιστωσαμε οτι το προβλημα ξεκιναει απο πολυ πισω(ενοω βρεφικα νηπιακα χρονια)Ο γιος μας πρωτο παιδι της οικογενειας ηταν το χαιδεμενο ολων! Αυτο σε πρωτη φαση δεν ακουγεται κακο!Γινανε ομως υπερβολες!!!!Ισως πρεπει να αναφερω οτι στην βρεφικη του ηλικια επειδη ειχε παρουσιασει σπαστικη βροχιτιδα τον αφηνα αρκετα βραδια στους γονεις μου για να μη το βγαζω εξω το πρωι που θα πηγαινα στην δουλεια.Σιγα σιγα ομως δημιουργηθηκε ενα δεσιμο αναμεσα στον παππου και εγκονο που ξεφευγε απο τα ορια! Ενα παραδειγμα που μπορω να σου πω ειναι πως οταν τον περναμε σπιτι ο παππους εκλεγε και φυσικα μπροστα στο παιδι! Ο μικρος γεμιζε ανασφαλειες και νομιζω πως ειναι κατανοητο αυτο!Οτα εφτασε ο καρος να παει στον παιδικο τα πραγματα πηραν αλλες διαστασεις.Τωρα κλεγανε και οι δυο μαζι!Δεν ξερω αν γινομαι κατανοητη Θα μου πεις¨¨εσυ τι εκανες για ολα αυτα?)Ε εδω μπαινουν οι δικες μου ευθηνες!!!!!Εχοντας μεγαλη αδυναμια στον μπαμπα μου και μη μποροντας να τον βλεπω να στεναχωριεται εκανα πολλες φορες πισω,δεχομουν να τους αφησω το παιδι και ας εκλεγα εγω και ας ερχομουν σε ριξη με τον συζηγο ο οποιος εβλεπε πιο ξεκαθαρα και πιο μακρια!Ο γιος μας ενοιωθε οτι εμεις δεν το αγαπουσαμε και δεν μπορουσαμε να τον προστατεψουμε!Πως να μη το νοιωσει ομως αυτο οταν ακουγε τον παππου να του λεει οταν πηγεναμε να τον παρουμε και αυτο εκλεγ娨(πηγαινε τωρα αλλα μη κλες και σε μαλωσουνε κανε υπομονη.......!!!!!!!!!!!!!!!!και θα ξανα'ρθεις γρηγορα κοντα μου) Αν αυτο δεν ειναι απορηψη των γονιων τοτε τι ειναι?Μπορω να γραφω ωρες για αυτο το θεμα!Ειναι τοσα πολλα αυτα που πρεπει να αναφερω!ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ Ακομα και σημερα το παιδι δεν μας εχει πολυ εμπιστοσυνη και νομιζω πως γινεται κατανοητο γιατι ηταν ευαλωτο απεναντι σ'αυτα τα ατομα στο σχολειο Ας μη σας κουρασω αλλο!εξάλλου νομιζω πως αυτα ειναι αρκετα για να σας βαλουν λιγο στο προβλημα!Το θεμα ειναι και ας το συνηδητοποιησουμε ολοι οι γονεις που νοιαζομαστε για τα παιδια μας οτ騨¨¨¨¨¨ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΑΠΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑ ΦΩΤΙΑ!!!!!!!!![/img][/u]

[EVA]

Ζω μια ανάλογη εμπειρία.

Το παιδί μου τώρα είναι 11 χρόνων και κατάλαβα και γω με βοήθεια ότι πρέπει να βοηθήσω πρώτα τον εαυτό μου και κατόπιν θα μπορέσω να βοηθήσω και το παιδί μου.

Χρειάζεται κι ο δικός μου την ανεξαρτησία που του έχω στερήσει απο την νηπιακή ιλικία έχοντας άγνοια.

έχω και γω μια ανάλογη κατάσταση με τη γιαγιά του όμως και έζησα ίδιες καταστάσεις.

Καταλαβαίνω απόλυτα τη μαρκέλα και έυχομαι όλα να πηγαίνουν καλά με το γιό της.

Κι εγώ έχω μπεί σ' ένα καλό δρόμο αλλά θέλει το χρόνο του.

Κια βέβαια εξαρτάται πολύ κι απο μας.

[markela293]

EVA καλησπερα!Δεν ξερω πως να στο πω αλλα συγκινηθηκα διαβαζοντας το μηνυμα σου! Δεν ξερω ακριβως την εκταση του προβληματος σου αλλα ευχομαι να μην ειναι σαν το δικο μου! Η ζωη μας εχει δωκιμαστει αρκετα απο αυτη την κατασταση και δεν σου κριβω πως εχουμε φτασει σε στιγμες απογνωσης.Προσπαθουμε πολυ οπως εχω αναφερει εχουμε κανει καποια προοδο αλλα ακομα ο δρομος ειναι ακομα μακρυς!Μπενοντας στην εφηβεια τα πραγματα δυσκολεψαν γιατι μπηκαν στη μεση και τα προβληματα που εχει απο μονη της αυτη η ηλικια Προσπαθηστε το συντομοτερο να εξομαλινετε την κατασταση και αν το κρινεις απαραιτητο κανε και μια συζητηση με την μητερα σου!!!{εγω δυστυχως δεν βρηκα τη κατανοηση που περιμενα αντιθετα νοιοθω οτι οι δικοι μου μας απορηπτουν}.Ειναι πολυ σημαντικο να ερθεις πολυ κοντα με το παιδι και να το κανεις να σου ανοιγεται σε ολα.Αλλα παιδια εχεις?Ξερεις ολα παιζουν το ρολο τους Περιμενω συντομα νεα σου

[Μέλισσα]

Μαρκέλα γεία σου. Νοιώθω τον πόνο και την αγωνία σου αφού έχω περάσει παρόμοια προβλήματα με τον γυιό μου. Όσο και αν προσπάθησα να βρώ συμπαράσταση από την δασκάλα του ή το διευθυντή του σχολείου του δεν τα κατάφερα. Στην Ελλάδα θεωρείται σχεδόν φυσιολογικό να μπορεί ένα παιδί να ανταπεξέρχεται στην βία των άλλων μόνο του (μόνο έτσι θα γίνει άντρας!)

Ακόμα είναι πολύ γνωστό ότι τα παιδιά που πέφτουν θύματα βίας στο σχολείο είναι συχνά παιδιά που διφέρουν με τον ένα ή άλλο τρόπο από την πλειονότητα. Απ'ότι καταλαβαίνω το μύνημα που πήρες από όλους τους γονείς είναι μαχητικό. Να συνεχίσεις να προσπαθείς να βοηθήσεις το παιδί σου να αντισταθεί, να πεις τα δίκια σου σε καθηγητές, δευτεροβάθμια, διευθυντή........ Καταλαβαίνω πολύ καλά...... αλλά το παιδί σου συνεχίζει να υποφέρει και να ζει μια κατάσταση η οποία είναι τραυματική. Απ'ότι καταλαβαίνω το ένστικτο σου σου λέει ότι θα ήταν καλύτερα για την ψυχική υγεία του γυιού σου να αλλάξει σχολείο. Αναρωτιέμαι το έχεις συζητήσει με τον γυιό σου? Αυτός τι πιστεύει? Φαντάζομαι θα προτιμά αυτή την λύση απ'ότι να παραμείνει εκεί και να παλέψει.......... Να παλέψει ενάντια σε ποιούς? Τους καθηγητές του? Τον διευθυντή του σχολείου? Τα άλλα παιδιά? Είναι καλό να πολεμάμε, αλλά κάποιες φορές είναι καλό να το βάζουμε στα πόδια. Όταν κινδυνεύει η ψυχική μας υγεία όταν ζούμε καταστάσεις εξευτελιστικές για την προσωπικότητα μας, όταν οι άλλοι μας φέρονται υποτιμητικά.

Το μεγαλύτερο επιχείρημα ενάντια σ'αυτή την λύση είναι ότι και σε άλλο σχολείο να πάει θα έχει να αντιμετωπίσει τα ίδια προβλήματα. Σε ένα νέο σχολείο όμως δεν θα υπάρχουνε τα προηγούμενα που υπάρχουν στο τωρινό του σχολείο. Θα μπορέσει να κάνει μια νέα αρχή με παιδιά που αρχικά τουλάχιστον είναι ουδέτερα απέναντυ του. Εκεί, στο νέο σχολείο, θα μπορέσει πράγματι να αποδείξει αν μπορεί να εφαρμόσει τις νέες μεθόδους που έχει μάθει στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Έγραψα πολλά. Συγνώμη αν σε κούρασα. Απλά ήθελα να σου πω ότι κάποιες φορές είναι καλό να εμπιστευόμαστε το ένστικτο μας, ξέρει καλύτερα από τον καλύτερο μας φίλο ή ειδικό.

Όσο για μένα, μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες με τον διευθυντή και την δασκάλα του μίλησα με τον ειδικό σύμβουλο (της προτωβάθμιας) και ο διευθυντής μου έδωσε το χαρτί για μεταγραφή. Το άλλαξα σχολείο στην μέση της χρονιάς, ο νέος διευθυντής ήταν ενημερωμένος και ο γυιός μου προσαρμόστηκε αρκετά καλά στο νέο του περιβάλλον.

Καλό είναι να παλεύουμε αλλά ας μην την πληρώνουν τα παιδιά!

Εύχομαι ότι το καλύτερο!

[markela293]

Μέλισσα καλή σου μέρα και σε ευχαριστώ που ανταποκρίθηκες στο πρόβλημά μου. Αν κατάλαβα καλά μου είπες ότι αντιμετωπίζεις παρόμοιο πρόβλημα?Ελπίζω να βρίσκεσαι σε καλό δρόμο!Πόσο χρονών είναι ο γιός σου? Λοιπόν άκου τώρα τις ενέργειες που έχουμε κάνει...Το παιδί άλαξε κατ'αρχήν σχολείο!Εκεί δεν πήγενε άλλο.Πρέπει βέβαια να σου πω ότι αυτό δεν άρεσε καθόλου στον διευθυντή γιατί όπως καταλαβαίνεις παίζει και η δυσφύμηση του σχολείου,κάτι που δεν με απασχολεί καθόλου!!!ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑΝ!Αυτή τη στιγμή τα πράγματα πάνε αρκετά καλύτερα.Στην αρχή αντιμετώπισε και εδώ καποια προβλήματα!Όμως με άλλα κουράγια και δυνάμεις έβαλε τα πράγματα αρκετά γρήγορα στη θέση τους και αυτό πραγματικά μας χαροποίησε πολυ!Το θέμα είναι ότι σ'αυτό το σχολείο δεν διαβάζει καθόλου!Έχει αφεθεί εντελώς! Ο προβληματισμός μου είναι αν κάνουμε καλά που δεν τον πιέζουμε ιδιαίτερα!!!Αυτό βέβαια δεν γίνεται χωρίς λόγο.Όπως έχω αναφέρει και στην αρχή που μπηκα στην παρεα το παιδί μου υποφέρει από φοβίες!!!!!! Και όταν λέω υποφέρει κυριολεκτώ Είναι 13,5 και όχι απλως δεν μένει μόνος του καποιες στιγμές στο σπίτι,αλλά ούτε μόνος του στο άλλο δωμάτιο Ταλαιπωρούμενος απο αυτές τις φοβίες τώρα παρατηρούμε ότι αρχίζει να αναπτύσει και ψυχαναγκασμούς!Δεν έχουμε μείνει άπραγοι!Έχουμε πάει σε ειδικούς(παιδοψυχίατροι παιδοψυχολόγοι αναπτυξιολόγοι)αλλά δεν μπορώ να πω ότι είδαμε θεαματικές αλαγές.Όλοι βέβαια μου λένε να μην ανυσηχώ και πως αυτό θα περάσει με τον καιρό.Πρέπει να αναπτυχθεί μια πολύ καλη σχέση ανάμεσά μας(όχι πως δεν την έχουμε)απλά το περιβάλον πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ευχάριστο Έτσι για την ψυχική υγεία του παιδιού μας σκεφτήκαμε να αφήσουμε σε δεύτερη μοίρα την απόδοσή του στο σχολείο ελπίζοντας κάποια στιγμή να επανέλθει μόνος του Έχω και την μικρούλα μου κόρη η οποία πάει στη δευτέρα δημοτικού και είναι αρκετά επιμελής.Παρ''ολο που και αυτός ήταν καλός μαθητής στο δημ.τώρα ενοχλεί την μικρή όταν διαβάζει Και εμείς στη μέση προσπαθώντας να κρατήσουμε ισοροπίες ) Μπορώ να γράφω ώρες για το πρόβλημά μου όμως ας μη σε κουράσω άλλο!Σ'ευχαριστώ που ανταποκρίθηκες και ελπίζω όλα να σου πάνε καλά με το παιδάκι σου

[helen18]

Γειά σου Μαρκέλα.Σου έχω ξαναγράψει και πιο παλιά.

Όταν λες ψυχαναγκασμούς τι ακριβώς εννοείς?

Αυτό με τις φοβίες τις έχει και μένα ο γιος μου αλλά σε μικρότερο βαθμό΅Ας πούμε στο σπίτι μένει μόνος του,μόνο το βράδυ φοβάται λίγο.

Και στο δωμάτιό του κάθεται και διαβάζει ή παίζει πλέι στέισον.

Το πρόβλημα είναι όταν βρέχει.Φοβάται τις αστραπές το βράδυ και δεν θέλει να κοιμάται μόνος του.

Ένα βράδυ που έβρεχε καθόταν έξω από το δωμάτιό μου και δεν πήγαινε να κοιμηθεί.

Είναι τώρα και η εφηβία που τους δημιουργεί διάφορες ανασφάλειες.

Σου εύχομαι το καλύτερο.

Γράψε μας νέα σου.

[markela293]

Καλησπέρα Helen και σε σενα! Δεν ξερω πως να σου το δώσω να καταλάβεις μέσα από τις γραμμές αλλά θα προσπαθήσω!Πρώτα απ'όλα να σου πω ότι έχω δύο παιδάκια!Τον γιό μου που είναι 13,5 και την κορούλα μου ου είναι 7.Αντίθετα από τον γιό μου η κόρη μου είναι πολύ πιο ανεξάρτητη και αυτοδύναμη.Αυτο βεβαια έχει την εξήγησή του!Με τον γιο μου έγινε κακή αρχή.Το πρώτο παιδι της οικογένειας και του σογιού γενικότερα και όπως καταλαβαίνεις όλοι έπεσαν επάνω του.Σαν πρώτο άκουσμα αυτό δεν ακούγεται κακο Γινανε όμως υπερβολές,με αποτέλεσμα το παιδί να μη νοιωσει ποτέ αυτοδύναμο και να δέχεται υπερπροστασία ειδικά απο τον παππού σε υπερθετικό βαθμο!!!!,κάτι που δεν επιτρέψαμε να συμβεί και με την μικρή,αφού πια βλέπουμε πόσο καταστροφικό ήταν αυτό για το μεγάλο μας παιδι Το θέμα είναι ότι αν και τους λέμε και τους εξηγούμε πόσο καταστροφικό είναι αυτό για το παιδί(λόγια που μας έχουν πει οι ειδικοί)εκείνοι δυσκολεύονται να καταλάβουν και μας έχουν εναντιωθεί Εμείς από την μεριά μας προσπαθούμε να του δώσουμε προτοβουλίες να τον δυναμώσουμε και να τον κανουμε να νοιωσει αυτοπεπιθηση.Οσο για τους ψυχαναγκασμους δεν ξερω ακριβως αν ειναι η σωστη λεξη π.χ αργει πολυ να ετοιμασει τα πραγματα του γιατι τα κοιταει και τα ξανακοιταει η θα κοιταξει πολλες φορες για να δει αν εκλεισε το φως και διαφορα αλλα!!!!Τι να πω! δεν ξέρω τι να κανω!!!θελω να πιστευω πως με τον καιρο και με βοηθεια θα το ξεπερασουμε.....

[maria70]

Μαρκελλα ευχομαι τα πραγματα να πανε καλυτερα στο καινουργιο σχολειο σας.Πρεπει να εισαι ψυχραιμη απο δω και περα γιατι το παιδι ειναι στην εφηβεια και εχεις να δεις πολλα...καλη τυχη,υπομονη και ολα να πανε καλα...

[markela293]

maria70 καλη σου μερα και σ'ευχαριστω για τα καλα σου λογια.Προσπαθουμε οσο μπορουμε αλλα δεν σου κρυβω πως η κατασταση δεν ειναι καθολου μα καθολου ευκολη! Σ'ευχαριστω και παλι και σου ευχομαι να εισαι καλα!!!!