Συνδρομο Turner...

[Myrella]

Το μωράκι μου ήταν άρρωστο... Λένε πως η μάνα το διαισθάνεται οτι κάτι δε πάει καλα. Εγω δε κατάλαβα τίποτα πάντως.

Εκανα την αυχενικη, βγηκε μεγαλη, εκανα τροφοβλάστη, τα πρωτα αποτελέσματα καλα, κ μετα χαλαρωσα. Αφεθηκα, να ονειρεύομαι το μωράκι μου, τις στιγμές που θα ερχόταν, πώς θα κανω το δωμάτιο του, τι πάνες θα του βάλω, πώς θα είμαι σα μανα....

Και μετά βγήκαν ολα τα αποτελέσματα κ η μπεμπουλα μου δεν ήταν καλά...

16η εβδομαδα, μου ηπαν ειμαι οριακα να μη κάνω κανονικο τοκετό, πρεπει να αποφασισουμε τωρα.... Κ σε 3 μερες παρθηκε η αποφαση να ριξουμε το μωρακι μας. Ο αντρας μου ειναι πιο ψύχραιμος, τα είδαμε ολα, τα υπέρ, τα κατά, είμαστε κ νέοι.... θα κάνουμε πολλά υγειη παιδιά.. γιατι να τρέχουμε όλη τη ζωή μας στους γιατρούς κ στα φάρμακα.....

Τα καταλαβαίνω όλα αυτά... αλλά.............

Ηταν το παιδακι μου... το κουβαλουσα 4 μηνες..... δε μπορω να συνέλθω, καποιες φορες νομιζω οτι μου κανουν πλακα οτι δεν εγιναν ολα αυτα που έγιναν.....

Ειχα οδυνες για 5 ωρες, αφου στο τελος παρακαλουσα οποιον εβλεπα να με βαλουν στο χειρουργείο... απο διπλα να ακουω αλλες γυναικες να περνανε τα ιδια, μονο που αυτες στο τελος ειχαν το παιδακι τους. ενας εφιάλτης.

 

Πραγματικα δε ξερω ποτε θα ειμαι καλα... τωρα παντως ενω εχω την υποστήριξη του αντρα μου, γονιων κ φιλων, νιωθω οτι κανεις δε με καταλαβαινει. Γι αυτο κ γράφω εδώ, νομιζω μονο καποια που τα εχει περασει μπορει να καταλάβει.....

[apricot]

λυπαμαι πολυ κοριτσακι μου....:( παρολο που δεν εχω περασει κατι αναλογο το να χανει μια μανα το παιδι της ειναι το χειροτερο που μπορει να συμβει.....δεν θα σου πω οτι θα κανεις αλλα παιδακια γιατι αυτο το ξερεις, απλα θα σου πω να κανεις κουραγιο και με τον καιρο ο πονος θα μαλακωσει. σου ευχομαι οτι καλυτερο απο εδω και περα και πραγματικα λυπαμαι πολυυυυυ:(

[ραφαελ]

μυρελα μου δεν σου γραφω λογια παρηγοριας γιατι δεν μπορω...εγω εχω χασει 2 στην 22 εβδομαδα κ πιστευω οτι μπορω να σε νιωσω κ ξερω τι περνας...αν διαβασεις εδω μεσα ειμαστε πολλες που περναμε ιδιες καταστασεις κ τουλαχιστον μπορουμε να βοηθαμε τον αλλον κ να τον νιωθουμε...

αν διαβασεις κ εγω ειχα ενα με συνδρομο arnold chiari κ δισχιδη, κ φετος τρισωμια 15...τυχαια γεγονοτα....

η μανα διαισθανεται οτι κατι δεν παει καλα εγω το πιστευω...περισυ το ηξερα απο την αρχη...2 μερες πριν την β επιπεδου ειδα στον υπνο μου τον γιατρο οτι μου ελεγε το μωρο δεν ειναι καλα...αλλα φυσικα δεν το πιστεψα...κ οντως ηταν χαλια το ψυχουλινη μου...φετος εγραψα 10 μερες πριν την β επιπεδου για τα ασχημα ονειρα αλλα κ μονη μου δεν τα πιστευα παλι, γιατι κανεις δεν θελει να πιστεψει οτι το παιδι του πεθαινει...λογικο...ασε που νομιζα οτι τα εβλεπα γιατι αγχονομουν...δυστηχως εγω εχω μεγαλη διαισθηση...ασε που ηξερα οτι ηταν κοριτσια απο την αρχη...

αλλα αυτο το μωρο ηξερα οτι θα το κρατουσα στα χερια μου...αλλα δεν το κρατησα...

[Myrella]

Ίσως είναι στην κάθε γυναίκα κατά πόσο διαισθάνεται ότι κάτι δεν είναι καλά... Εγώ απλά στην αρχή αρχή, ήμουν πολύ επιφυλακτική κ δεν ενθουσιάστηκα με την εγκυμοσύνη. Αφού είχα μαλώσει με τη μαμά μου που άρχισε να το λέει παντού από νωρίς.... Μου είπαν ότι μπορεί να πέθαινε πριν το γεννήσω, αλλά μπορεί κ να γεννιόταν...

Πάντως αν με το καλό ξαναμεινω έγκυος, πρώτα θα βγει η τροφοβλαστη κ μετά θα το πούμε οπουδήποτε....

Ραφαελ τι ατυχια ειχες κι εσυ..... μου φαινεται απίστευτο 2 μωρα με πρόβλημα.... εδω δε μπορω να χωνεψω αυτό που παθαμε εμεις, που έχει πιθανότητες να συμβεί 1 στις 2500 κορίτσια!

[alexele]

Μyrella μου καλημέρα,

Μία φίλη μου έχασε το μωράκι της στους 5,5 μήνες από το ίδιο ακριβώς σύνδρομο. Εκείνης είχε πεθάνει περίπου 15 ημέρες και δεν το είχε καταλάβει. Ο γιατρός της είπε ότι και να γεννιόταν είχε λίγα χρόνια ζωής!

Θρήνησε για το μωράκι σου αλλά οπλίσου με δύναμη γιατί κάπου παρακάτω ένα άλλο αγγελούδι θα έρθει να γεμίσει αυτό το κενό, και θα πρέπει να σε βρει απολύτως απαλλαγμένη από οποιαδήποτε αρνητική ανάμνηση και σκέψη.

Σου το λέω εγώ που το πρώτο μωράκι μου το έχασα στις 38 εβδομάδες.

[ραφαελ]

μυρελα εγω τραβηξα τα πανδινα για να κρατησω αυτο το μωρο...6 εβδομαδων μου ειπε ενα γιατρος πεθαινεις αν δεν κανεις εκτρωση γιατι θα παθεις ργηξη μητρας...κ καλα το μωρο ειχε παει πανω στην προηγουμενη καισαρικη...πηγα σε 10 γιατρους κ προσυεχομουν καθε μερα να με βοηθησει η παναγια...τελικα μεσα σε 2-3 ημερες που εκεγε αυτος δεν πεθανα κ ειπα κ εγω να ακουσω ολους τους αλλους που οντως ειχαν δικιο...δεν θα παθαινα ρηξη...το παλεψα αυτο το μωρο πολυ..αλλα δυστηχως εφυγε...

εγω 2 μωρα εχασα 22 εβδομαδων μετα απο αυτα τα δυο ξερω οτι οι πιθανοτητες να μου κατσει ενα υγιει μωρο ειναι μηδαμινες...ασχετο εχω ενα γιο 2 ετων που τον εκανα στα 27...κ αυτα τα δυο ειναι στα 28 κ 29...δηλαδη μιλαμε δεν ειμαι κ μεγαλη σε ηλικια...ετσι λεω κ γιαυτο το εχω παρει διαφορετικα απο περισυ...περισυ εκλαιγα συνεχεια φετος ειναι διαφορετικα...

[x.g.]

Myrella είμαι σίγουρη οτι εδώ θα βρείς την κατανόηση που ζητάς. Είχα και εγώ μια ανάλογη εμπειρία στις 23 εβδομάδες με ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται "σχετικά σπάνιο"(1/50000) !!!

Έχουν περάσει μόνο 28 μέρες και στέκομαι στα πόδια μου καλύτερα από ότι περίμενα και αυτό το οφείλω στην οικογένειά μου ΑΛΛΑ και σε αυτή εδώ την παρέα. Ότι θες να το λες ότι απορίες έχεις να τις θέτεις και όταν θα νιώθεις καλά πάλι να μας το λες. Δίνει επλίδα σε όλες ένα χαμόγελο!!!

Να μου προσέχεις τον εαυτό σου, να πάρεις όσο χρόνο χρειάζεσαι...

[morchella]

μυρελλα κουράγιο... σε καταλαβαίνω... περασα και εγω τα ίδια... σου ευχομαι ότι καλύτερο....

[Myrella]

Καλημέρα κορίτσια,

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας, όντως μου δίνουν κουράγιο κ δύναμη.

Σημερα ξυπνησα χαλια, σα να εχω πιει 1 μπουκαλι βοτκα! Παιρνω parlodel για να μη κατεβασω γαλα, κ χτες εκανα τη δοση απο μισο χάπι πρωί βράδυ, ένα.

Ελπίζω να το συνηθίσω γρήγορα, γιατί δε μπορώ να κάνω τίποτα! πονάει το κεφάλι μου, ζαλίζομαι κ είναι βουλωμένη η μύτη κ τα αυτιά μου.

 

Είπα να βγω κ μια βόλτα στην αγορά χτες το απόγευμα, μένω στην επαρχία, κ φυσικά μέσα σε μια ωρα ειχα συναντήσει ενα σωρο γνωστούς που με ρωτησανε τι κάνει το μωράκι, κ έπρεπε να τους πω οτι δεν υπάρχει μωράκι.... ευτυχώς οι πιο πολλοί μαζεύονται όταν το πεις κ δε συνεχίζουν το θέμα.

Αποφασίσαμε με τον άντρα μου να πάμε στο εξοχικό των γονιών μου να μείνουμε για 5-6 μέρες, να ηρεμήσουμε λίγο στην απομόνωση. Δε μπορω να κανω μπάνιο βεβαια, αλλα κατι θα βρω να κανω...

[morchella]

αυτο με το χαπι για το γαλα δεν το καταλαβαίνω... εμένα δεν μου εδωσε κατι τετοιο και ήμουν και εγω στον τεταρτο...

 

αυτο με την επαρχια το καταλαβαινω απολυτα... να πας για διακοπες και γενικως θα σου προτεινα να κανεις και αλλαγες στο σπιτι για να ξεχνιεσαι... εμενα και αλλες μανουλες μας βοήθησε η εργασιοθεραπεια οπότε και την προτείνω...

 

κουράγιο κουράγιο κουράγιο και σιγά σιγα θα αρχίσεις να αισθανεσαι καλύτερα

[Myrella]

Τι να σου πω.... ο γιατρός ήρθε σε κάποια φάση κ μου ζούληξε τα στήθια μου, κ λέει, χμμμ..... θα πάρεις κ parlodel για μια βδομάδα, κ θα σφίξεις τις τιράντες από τα σουτιέν σου...

Η αλήθεια ειναι οτι με φαγουριζουν, κ μια κολλητή που έχει 2 μωράκια μου είπε ότι μπορεί να ειναι επειδή κατεβαινει γαλα... δεν εχω καταλαβει τιποτα τετοιο.

Α, κ μου είπε ότι ούτε για πλάκα να μην επιχειρήσω να ζουλήξω το στήθος μου. ακόμα κ μετά από 2-3 μήνες.

[ραφαελ]

εγω περισυ στην διακοπη με καισαρικη στις 22 εβδομαδες πηρα το dostinex κ δεν ειχα κανενα θεμα...φετος με τον ενδομητριο θανατο στις 22 παλι εκανα κανονικη γεννα πηρα παλι το ιδιο...αλλα μετα ειχα φαγουρα καψιμο κ ενιωθα ενα πραγμα οπως οταν κατεβαινε το γαλα το ξερω γιατι θηλασα κ τον γιο μου...το ειπα στο γιατρο με ειδε μου εκανε κ υπερηχο κ μου ειπε δεν υπαρχει προβλημα αλλα να αλαξω σουτιεν κ να βαλω χωρις μπανελα...οντως μολις εβαλα σουτιεν θηλασμου φυγαν ολα...ειναι ορμονικο γιαυτο..

[Myrella]

Καλημέρα,

Γυρίσαμε απο την εξοχή χτες κ μπορώ να πω ότι είμαι καλύτερα. Την περισσότερη ώρα της μέρας δηλαδή είμαι καλά. Κλαιω καθε μερα βεβαια, αλλα αισθάνομαι πολύ καλύτερα μετά.

Ευτυχώς σταμάτησα κ ολα τα φάρμακα, το αίμα βέβαια δεν έχει φύγει τελείως, μια είναι καφέ κ μια έχω κ κόκκινο πάλι... Αντε να τελειωσει να μην εχω τίποτα να μου θυμίζει το μωρό που είχα μέσα μου.

Βλέπω στο φόρουμ πολλές κοπέλες βάζουν ticker ποτε έχασαν το παιδί τους. Νομίζω δεν ειναι ο σωστος τρόπος να ξεπεράσεις την απώλεια. Δεν είμαι κ ψυχολόγος κ ο καθένας το περνά διαφορετικά, αλλά εγώ θέλω να το βάλω πίσω μου, να το "ξεχάσω". Χτες συνάντησα ένα παιδί που μεγαλώσαμε μαζί, που έγινε παπας κ μου είπε κάτι που μου άρεσε πολύ. Οτι τώρα έχουμε με τον άντρα μου ένα αγγελάκι να μας προστατεύει. Δεν είμαι θρήσκα καθόλου, αλλά μου έμεινε αυτό που είπε. Έτσι θα το βλέπω από δω κ πέρα.

Για όλη μας τη ζωή θα έχουμε το δικό μας αγγελάκι.....

[ραφαελ]

μυρελλα μου ετσι σου ειπε ο παπας?δηλαδη εγω εχω 2....δεν μπορω να το αντεξω ομως οτι αυτες ειναι εκει πανω κ εγω εδω...μακαρι να τις ειχα εδω κοντα μου....

[crazydiamond77]

Μυρελλα,σου ευχομαι να βρισκεις καθε μερα και περισσοτερη δυναμη!! Εγω ειχα 2 παλλινδρομες κυησεις και στη 2η που καναμε καρυοτυπο βρηκαμε συνδρομο Turner. Εμενα ειχε ηδη σταματησει και δεν χρειαστηκε να παρω καποια αποφαση ομως ηταν το ιδιο επωδυνο.Ακομα και τωρα που εχω σχεδον 1,5 ετους παιδι δεν παυω να σκεφτομαι τα 2 μου αγγελακια...

Να ειστε δυνατοι εσυ και ο αντρας σου, και να μην αφησετε αυτο το γεγονος να σας φθειρει,το παιδακι που τοσο θελετε θα ερθει να ειστε σιγουροι, να το πιστευετε.

[Myrella]

crazydiamond77 κανατε τιποτα εξετασεις οταν μαθατε για το συνδρομο?

Εμας μας ειπαν οτι ηταν τυχαιο κ δε θα ξανασυμβει, αλλα ξερω γω.... το φοβαμαι τοσο πολυ, που αν εχει εξετασεις που να λενε τι πηγε λαθος κ αν μπορει να επαναληφθει θα ηθελα να τις κανω....

[dimig]

Μυρελλα καταλαβαίνω απόλυτα πως νιώθεις ...πριν ένα χρόνο περίπου έκανα και εγώ διακοπή κύησης στην 23η εβδομάδα εξαιτίας του συνδρόμου τέρνερ. Αν και θέλω να ξαναπροσπαθήσω φοβάμαι πάρα πολύ ...οι γιατροί όλοι μου είπαν ότι και σε σένα ότι δηλαδή ήταν τυχαίο και ότι δεν πρόκεται να ξανασυμβεί αλλά αυτό δεν με καθησυχάζει ..σκεφτομαι ότι μπορεί να ξανασυμβεί ή να συμβεί κάτι άλλο και δεν το παίρνω απόφαση. Κάναμε και εξετάσεις και εγώ και ο άντρας μου (καρυότυπο) και όλα είναι φυσιολογικά.

Αν και έχουν περάσει 11 μήνες και παρόλο που έχω ήδη ενα παιδάκι 2,5 χρονών, την σκέφτομαι συνέχεια και δεν έχω καταφέρει να το αφήσω πίσω μου ..να το "ξεχάσω" όπως μου λένε όλοι. δεν νομίζω ότι θα το ξεπεράσω ποτέ για αυτό και φοβάμαι να ξαναπροσπαθήσω. Αν συμβεί πάλι? δεν μπορώ να το ξαναζήσω αυτό.

[ραφαελ]

Μυρελλα καταλαβαίνω απόλυτα πως νιώθεις ...πριν ένα χρόνο περίπου έκανα και εγώ διακοπή κύησης στην 23η εβδομάδα εξαιτίας του συνδρόμου τέρνερ. Αν και θέλω να ξαναπροσπαθήσω φοβάμαι πάρα πολύ ...οι γιατροί όλοι μου είπαν ότι και σε σένα ότι δηλαδή ήταν τυχαίο και ότι δεν πρόκεται να ξανασυμβεί αλλά αυτό δεν με καθησυχάζει ..σκεφτομαι ότι μπορεί να ξανασυμβεί ή να συμβεί κάτι άλλο και δεν το παίρνω απόφαση. Κάναμε και εξετάσεις και εγώ και ο άντρας μου (καρυότυπο) και όλα είναι φυσιολογικά.

Αν και έχουν περάσει 11 μήνες και παρόλο που έχω ήδη ενα παιδάκι 2,5 χρονών, την σκέφτομαι συνέχεια και δεν έχω καταφέρει να το αφήσω πίσω μου ..να το "ξεχάσω" όπως μου λένε όλοι. δεν νομίζω ότι θα το ξεπεράσω ποτέ για αυτό και φοβάμαι να ξαναπροσπαθήσω. Αν συμβεί πάλι? δεν μπορώ να το ξαναζήσω αυτό.

 

ετσι ελεγα κ εγω περισυ φοβαμαι...κ δεν το ξεπερνουσα με τιποτα...κ λεω ας ξαναδοκιμω...δοκιμαζω κ παλι, ενα δευτερο σπανιο γεγονος το οποιο συμβαινει 1στις 3000 μου ξαναχτυπαει την πορτα....ο γεννετισστης μουειπε τυχαια γεγονοτα...συνεχισε...

δεν ξερω πως κ ποτε θα ξαναπροσπαθησω αλλα ουτε κ ανα φοβαμαι πια...μου φαινεται οτι οταν θα μου πουν ολα καλα θα λεω δεν το πιστευω....

[spyni]

τα ξαδελφια μας περασαν μια αντιστοιχη περιπετεια πριν χρονια με το συγκεκριμενο συνδρομο!!μαλιστα ο γιατρος δεν το ειδε αμεσως, μετα τους ειπε κατι για μια υποψια με αποτελεσμα η κοπελα να το γεννησει φυσιολογικα το εμβρυακι κοντα στον 5ο μηνα, αμ θυμαμαι καλα...το ολο γεγονος ηταν φυσικα τραγικο, οπως και για ολες σας φανταζομαι που το περασατε...θελω μονο να σας πω οτι ο χρονος τα γιατρευει ολα, τωρα στην οικογενεια τους υπαρχουν δυο υγιεστατα παιδακια. Πηραν το χρονο τους ως ζευγαρι, ηρεμησαν μακρια απο ολυς μας και ξαναεβαλαν μπρος για τη ζωη!!!Σας το ευχομαι ολοψυχα να φτασετε σε αυτο το σημειο!!!

[crazydiamond77]

myrella επειδη ηταν η 2η ατυχια μας, ο γιατρος μας ειπε να κανουμε εξετασεις για να σιγουρευτουμε, καναμε καρυοτυπο και οι 2, αντιπατρικα ,για θρομβοφιλια και διαφορες αλλες. το οτι το συγκεκριμενο εμβρυο επασχε απο αυτο ηταν τυχαιο, απλα ελειπε ενα χρωμοσωμα!! υστερα ομως απο 2 παλλινδρομες δεν το ρισκαρεις. Οι εξετασεις βγηκαν καλες μας ειπε οτι μπορουμε να προσπαθησουμε ξανα και ενα μηνα μετα ειχα την τελευταια μου περιοδο!! Το μωρακι που τοσο επιθυμεις θα ερθει σιγουρα! Και εμενα οταν μου το ελεγαν μου ακουγοταν σαν λογια παρηγοριας αλλα ειναι η αληθεια!

[marialef]

Κοριτσια καλημερα.. Ειμαι καινουργια εδω και χαιρομαι πολυ που εγινα μελος. Ηθελα να πω κι εγω την δικη μου ιστορια.. Στισ 13 οκτωμβριου 2010 μετα απο μια ξαφνικη ζαλαδα εμαθα τα χαρμοσυνα νεα.. Η χαρα μου ηταν τεραστια που θα γινομουν μανουλα.. Μετα απο 2 με 3 επισκεψεισ στην γυναικολογο μου ηρθε η ωρα να κανω την αυχενικη διαφανεια.. Ομολογω οτι δεν ειχα αγωνια για τα αποτελεσματα γιατι ημουν βεβαιη πως ολα θα ηταν οκ.. την στιγμη λοιπον που εκανα τον υπερηχο βλεπω την εκφραση της γυναικολογου μου και λεω ωχ..κατι δεν παει καλα.. Μου λεει το υγρο ειναι παρα πολυ γυρω απ το κεφαλι και την κοιλια του μωρου.. Κοκαλο εγω,λεω αποκλειεται λαθος θα κανει.. Μου λεει δυστυχως πρεπει να το βγαλεις. Κλαματα εγω..ειναι αυτο που λενε ποτε δεν περιμενεις οτι θα τυχει σε σενα.. Το ειδα να κουναει τα ποδαρακια του ,ακουσα την καρδουλα του να χτυπαει και τωρα θα μου το παρουν?? Τελικα το εβγαλα την 14 εβδομαδα τησ κυησης και το μωρο μου επασχε απο συνδρομο τερνερ.Καναμε εξετασεις κι εγω και ο αντρας μου για τυχον χρωμοσωμικες ανωμαλιες και ειμαστε οκ. Η γιατρος λεει πως ηταν τυχαιο γεγονος και δεν θα ξανασυμβει.. Ακομα δεν το εχω ξεπερασει και νομιζω δεν θα το ξεπερασω ποτε.. Ηταν το πρωτο και ημουν τοσο χαρουμενη..Σημερα,εχω ανακατοσουρες και κατι τσιμπηματακια χαμηλα.. Προσευχομαι αν τελικα ειμαι ξανα εγκυοσ να ειναι καλα το μωρακι μου.. μακαρι Παναγια μου....

[joan80]

marialef αφού κάνατε εξετάσεις και όλα ήταν καλά μάλλον θα ήταν τυχαίο γεγονός. Δυστυχώς συμβαίνουν και αυτά. Ελπίζω οι ανακατοσούρες σου να είναι προάγγελος μιας εγκυμοσύνης και σύντομα να κρατάς στα χέρια σου ένα υγιέστατο μωράκι.

[Eva_trinity]

Κορίτσια , είμαι νέο μέλος εδώ, όχι γιατί είμαι γονέας, ούτε περιμένω εύκολα να γίνω... βλέπετε , είμαι κοπέλα 29 χρ. με σύνδρομο Turner που λόγω του ότι γεννήθηκα το 1982 που ακόμη δεν έψαχναν τόσο σχολαστικά τα πράγματα διαγνώστηκα 14,5 χρονών... απλά θέλω να σας πω ότι νιώθω το πόνο σας καθώς το διαισθάνομαι κάθε μέρα που περνάει στη μανούλα μου...βλέπετε είμαστε απο τα χρωμοσωματικά σύνδρομα που δεν έχουμε νοητική καθυστέρηση (μάλιστα έχω IQ αρκετά πανω απο το μέσο όρο... ειρωνεία???) οπότε έχουμε απόλυτη συναίσθηση του τί μας συμβαίνει...δόξα σοι ο Θεός δεν έχω τρομερά προβλήματα υγείας ... ακόμη! (τα βασικά θέματα ,κοντό ύψος, στειρότητα δεν τα συζητάμε, εννοούνται, προς το παρόν έχω θυρεοειδίτιδα και γενικά βλέπω οτι είμαι πιο ευάλωτη σαν οργανισμός...)... σε όσες λοιπόν μανούλες στο thread έλαχε - :/ ναι λαχείο είναι όπως και να το δείς- να μήν καταλήξει αυτή η κύηση σε αποβολή, απλά δώστε στο κοριτσάκι σας, ο,τι ψυχολογικό εφόδιο και στήριγμα μπορείτε, για να αντιμετωπίσει το μέλλον, γιατί αυτό θα χρειαστεί περισσότερο απ' όλα. Και μήν φοβάστε για επόμενη εγκυμοσύνη, εγώ έχω δύο μεγαλύτερα αδέλφια -αγόρια μεν, αλλά σημάδι υγειών κυήσεων- και γενικά έχω διαβάσει ότι ο φόβος είναι ελάχιστος, όσο πιθανό είναι να συμβεί το επόμενο 1 στις 3000 στην ίδια οικογένεια. Στις γυναίκες αυτές που δεν ολοκληρώθηκε αυτό το ταξίδι, σας εύχομαι σύντομα ένα πιο δυνατό παιδάκι που με τα γέλια του και τα κολπάκια του να σας κάνει να μη το σκέφτεστε... Αυτά από εμένα... σας χαιρετώ και να είστε πάντα καλά!

[!Σωτηρούλα]

Μακάρι να είσαι πάντα καλά γλυκιά μου!

Και είμαι σίγουρη πως η μανούλα σου είναι πολυ ευτυχισμένη και περήφανη που είσαι κόρη της!!:grin:

[aleca]

Ισως ειναι το καλυτερο ποστ που διαβασα τον τελευταιο καιρο....

Να εισαι παντα γερη και να προσπαθησεις να ζησεις τη ζωη που σου αξιζει...ειμαι σιγουρη οτι σου αξιζει μια υπεροχη ζωη!