Μωρά με εγκεφαλική παράλυση

[gavramid]

Οταν δουλεψα πρωτη φορα με παιδι που μου ειπαν οτι εχει νταουν και διαπιστωσα τι δυνατοτητες ειχε ενιωσα εγω ατομο με ειδικες αναγκες!!!!τι μπορει να κανει ενα τετοιο παιδι,ποσα ταλεντα και το κυριωτερο ποσο πεισμα εχουν αυτα ατ παιδια!!!τα παιδια απλα σκεφτονται αλλιως και αρκει να το καταλαβεις και να βρεις τις ειδικες δυνατοτητες τους.τα υπολοιπα?Ποτε δεν με αφησε σαν δασκαλα τοσο ικανοποιημενη ενα "κανονικο παιδι".αυτα που "μπορουν"δεν εχουν αυτο το πεισμα και δεν ειναι περισσοτερο ικανα απο παιδια με "ειδικες αναγκες¨!δεν σε συμπωνω Λενας.σε θαυμαζω και θα δεις μια μερα ποσο περηφανη θα νιωσεις μολις το παιδι σου θα κεντρησει τον θαυμασμο των αλλων ανθρωπων.Οσδο για τα "σκληρα"παιδακια φταινε οι σκληροι γονεις που ποτε δεν τους εξηγησαν οτι οσο διαφορετικος και να ειναι οανθρωπος ειναι ξεχωριστος!!!

[Λενας]

μπράβο σου,μακάρι όλοι οι παιδαγωγοί να΄ναι ετσι,ανθρώπινοι,ενημερωμένοι,μακάρι όλα τα παιδάκια των σχολειων,να συναντουν γλυκες δασκάλες..

[tsika29]

Μου ζήτησαν πέρσι να γράψω τη γνώμη μου για το πως "Τα Μ.Μ.Ε."διαχειρίζονται τα Α.ΜΕ.Α.'Εγραψα σα να μην υπάρχουν,ίσως γιατί το τελευταίο Α.,σημαίνει ΑΝΑΓΚΕΣ και όχι ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ.Δεν ασχολούντε,δεν υπάρχει ενδιαφέρον,δεν υπάρχει ενημέρωση,υπάρχει όμως άγνοια και ρατσισμός.

Τα Α.ΜΕ.Α., είναι μωρά,είναι νέοι,είναι μεγάλοι,είναι και αυτοί όμως άνθρωποι,τα παιδιά του θεού, που τους βλέπουμε εμείς οι άλλοι όμως κατώτερους.

Μπορεί να μη μιλάνε,να μην ακούν,να μη βλέπουν,να μη περπατάνε..

Αλλά χαμογελάνε,νιώθουνε,μπορούνε!

Η αδιαφορία,ο οίκτος,ο εθελοτυφλισμός,η παραμέρηση,είναι αναπηρία.Αναπηρία είναι,που πριν 4 χρόνια περίπου μια γνωστή μου,μόλις είχε διοριστεί στο δημοτικό σχολείο σ'ένα χωριό δίπλα στην πόλη μας.Την ευχήθηκα και της είπα ότι είναι τυχερή που ήρθε τόσο κοντά.Η δασκάλα των 33 χρόνων,μητέρα δυο παιδιών,θεωρούσε άτυχο τον εαυτό της,γιατί στο σχολείο ήταν ένα κοριτσάκι με ειδικές ανάγκες,η θέση η προνομιούχα ήταν κενή γιατί πολύ απλά υπήρχε εκεί το κοριτσάκι..Η απόσπαση της δασκάλας ήταν η λύση..

Αναπηρία είναι που,στο πάρκο που πάω με το μωρό μου,μας κοιτάνε περίεργα,ούτε καν του χαμογελούν,γιατί το έχω συνέχεια αγκαλιά,δεν μπορεί να περπατήσει,να τρέξει,να παίξει με τα χώματα.Είναι γιατί δεν ξέρουν,φοβούνται όπως λέει και ο Κυριάκος να μην είναι καμιά κολλητική αρρώστεια!

Αναπηρία είναι που,στο σχολείο που πηγαίνει ο Γιώργος ο μεγάλος μου γιός,μου λέει ότι στο διάλειμα τη Βούλα,ένα κοριτσάκι με σύνδρομο Down,την κοροϊδεύουν,την χτυπάνε,τη ρίχνουνε κάτω τα άλλα παιδιά.Βλέπετε δεν είναι σαν κι αυτούς,είναι διαφορετική.

Και η Βούλα κλαίει,γιατί τα άλλα παιδάκια δεν την παίζουνε!!Γιατί,γιατί άραγε;

Και μεις οι γονείς έχουμε τόσα να παλέψουμε,να αντιμετωπίσουμε,τόση αγωνία για το μέλλον,πως θα είναι τι θα απογίνουν και άλλα τόσα να γροθοκοπήσουμε,να τσιρίξουμε,να αλλάξουμε.Μιλάμε,ακούμε,βλέπουμε,περπατάμε..χαμογελάμε,νιώθουμε,μπορούμε.Αγαπάμε τα παιδιά μας,όσο και 'σεις τα δικά σας,στον ίδιο κόσμο ζούμε,τον ίδιο αέρα αναπνέουμε,γιατί εσείς να είστε "μισοί",και οι καρδιές σας "ανάπηρες";

Λένα Γκαντιά

μαμά του Γιώργου 9 χρονών,μαμά του Νικάνωρα 3μιση χρονών με εγκεφαλική παράλυση

λενα μου να σου ζησουν τα παιδακια σου εχω ζησει το ρατσισμο σαν παιδι οχι για λογους υγειας αλλα καταγωγης καταλαβαινω οτι σε προβληματιζουν συμπεριφορες κ σε πονανε αλλα θα σου πω κατι οι γονεις μου μου δωσανε πολλη αγαπη με μαθανε να μην εχω κομπλεξ για τιποτα γιατι ολοι ειμαστε ανθρωποι κ μερικοι διαφορετικοι δεν γινετε να ειμαστε ολοι ιδιοι δωσε αγαπη στα παιδια σου κ τιποτα απολα αυτα να προσπαθεις να μη σαγγιζει να χεις υπομονη κ να ξερεις πως υπαρχουν ανθρωποι που βλεπουν τη ζωη με αλλο ματι κ δε σε κοιτανε με οικτο αλλα με θαυμασμο για τη δυναμη ψυχης που εχεις πραγματικα σε θαυμαζω ευχομαι να σαι παντα καλα κ δυνατη σου στε΄λνω τα φιλια μου κ μια μεγαλη αγκαλια