Πότε είπατε για ΠΡΩΤΗ φορά ότι θέλετε να κάνετε παιδία;

[potentilla]

Το λέει και ο τίτλος... Πείτε λοιπόν για εσάς...[/u]

[chris 81]

Καλημέρα μελλοντικές μανούλες!

Λοιπόν εμείς είπαμε για πρώτη φορά ότι θέλουμε μωράκι στο μήνα του μέλιτος δηλαδή τον πιο προηγούμενο Σεπτέμβριο όπου μετά από ατύχημα που είχαμε το προηγούμενο μήνα (κατα την διαρκεια της πράξη εννοω ατύχημα) και δεν ήρθε μωράκι διαπιστώσαμε ότι τελικά στεναχωρεθήκαμε γιατί θα θέλαμε να έρθει οπότε από τότε έχουμε συνέχεια ατυχήματα και ελπίζουμε, ευχόμαστε παρακαλάμε και προσευχόμαστε να έρθει το μπεμπε στην οικογένεια

Εσεις?????

[ΝΙΚ-16]

Εμείς μετά απο 4 μήνες γάμου αποφασίσαμε να βάλουμε μπροστά για μωράκι

Ευτυχώς ήρθε στη τρίτη προσπάθεια και τώρα έχουμε έναν μπεμπάκο που είναι δυο χρονών και λέμε σιγά σιγά να βάλουμε μπρος και για την κόρη.........

[Vasso75]

Εγώ κορίτσια δεν ήμουν απο εκείνες που έχουν γεννηθεί με τον πόθο να γίνουν μανούλες, ισα ίσα που δεν ήθελα να έρθει απρογραμμάτιστα μόνο όταν θα θεωρούσα οτι ήταν η ώρα (ποσο χαζή ήμουν). Οταν κάποια στιγμή άρχισαν τα προβληματα με αδικαιολόγητες αιμοραγίες και μου διαγνωσθει ενδομητρίωση τυπου 2 άρχισα να σκέφτομαι οτι ίσως τελικά δεν θα γίνω μανούλα και αυτό με πείσμωσε εκει που δεν με ενδιέφερε το θεμα να αποχτήσω παιδιά ήθελα μανιωδώς... Αμ δε τότε ήταν που δεν ερχόταν 4 χρόνια δακρύων στενοχώριας και απογοήτευσης πέρασαν μέχρι που το πολυπόθητό μου ήρθε άξαφνα χωρις να το περιμένω...

[elias-christina]

H πρωτη φορα που σκεφτηκα οτι θελω παιδι, ηταν οταν ημουν 22 χρονων, μετα τον χαμο του αδερφου μου.

Για μενα ηταν το παιδι μου κ μετα απο αυτο ηθελα ενα παιδι δικο μου.

Παντα ενοιωθα οτι ηθελα πολλα παιδια.

Μολις παντρευτηκαμε χωρις 2η σκεψη βαλαμε μπροστα κ ευτυχως ο Θεος αμεσως μου εστειλε την κορη μου.

Τωρα θελω πολυ το 2ο παιδι μου... Ακομη δεν ξεκινησαμε λογω του συζηγου αλλα που θα μου παει, θα τον πεισω!

[νικουλινι]

εμεις ημασταν κανα χρονο παντρεμενοι και μετα αποφασισαμεγια ενα μωρακι!!!εγω δηλαδη,,,,,γιατι ο αντρας μου δεν πολυηθελε!!!αλλα τελικα μετα απο 3 μηνες ηρθε στη ζωη μας η κορη μας και ζουμε μοναχα γι αυτην!!!!τοτε ο ανδρας μου δεν ηθελε και τωρα δε ξεκολαει απο πανω της.......ουτε κι αυτη βεβαια!!!ε!!τωρα για το δευτερο δε ξερω!!!δε θελουμε ακομα!!!!θα δειξει!!!!

[Panoz]

Πολύ εύκολη ερώτηση!

 

Για γυναίκες: από τότε που θα μπουσουλίσουν το σκέφτονται συνέχεια

Για άνδρες: Μετά τα 30

 

topic closed!

[Sniarfy]

Εγώ δεν το σκεφτόμουν στην αρχή... Στο ταξίδι του μέλιτος ο άντρας μου πέταξε την ιδέα να με κάνει μανούλα... και τον απέφυγα με μεγάλη επιτυχία! Δεν ήθελα να χάσω την ανεμελειά μας τόσο γρήγορα. Βέβαια βλέποντας πόσο αγαπά τα παιδιά άρχισα σιγά σιγά να βλέπω τα πράγματα αλλιώς... Η ιδέα ωρίμασε μέσα μου το επόμενο πεντάμηνο αλλά δεν του το είπα. Απλά σταμάτησα να τον "κόβω" τις επικίνδυνες μέρες, ώστε να μείνω έγκυος και να του κάνω το καλύτερο δώρο της ζωής μας. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε ακόμη. Σε συζήτηση που είχαμε πρόσφατα του είπα πως πλέον το βλέπω θετικά (αλλά δεν του αποκάλυψα πως το θέλω σαν τρελλή και μετράω τις μέρες μία μία μέχρι να έρθουν οι γόνιμες και μετά μέχρι να αδιαθετήσω...). Δεν θέλω να τον αγχώσω ακόμη! Όσο μπορέσω θα κρατηθώ!

[ANIRETAK]

Εγώ από την πρώτη στιγμή που παντρευτήκαμε ηθελα να γίνω μανούλα!Ο άντρας μου βέβαια ήταν λίγο συγκρατημένος αλλά μετά τους πρώτους μήνες (τέσσερις για την ακρίβεια) το σκεφτόταν και αυτός πολύ σοβαρά!!

Το αποτέλεσμα βέβαια κανένα (έχουν περάσει 16 μήνες και τίποτα)Δυστυχώς υπάρχει πρόβλημα!!!!

[Lola Bunny]

μετά από 3 χρόνια γάμου, αποφασίσαμε να μεγαλώσουμε την οικογένεια μας!Μέχρι τότε ούτε να ακούσουμε δεν θέλαμε...επειδή όμως δεν πάνε όλα πάντα όπως τα σχεδιαζουμε...είχαμε μια παλίνδρομη κύηση,αλλά ευτυχώς αμέσως μετά ξαναεμεινα εγκυος. Έτσι στην τεταρτη επετειο του γαμου μας, κρατουσαμε αγκαλια τον ενός μηνών γιο μας!

[zoitheodos]

Όταν 24 ετών μου έκαναν αφαίρεση τα 2/3 της αριστερής ωοθήκης μου λόγω ογκιδίου τότε κατάλαβα πως αν δεν θα μπορούσα να κάνω παιδιά θα μου στοίχιζε. Τελικά όμως η πρώτη σύλληψη έγινε απο την ΄ζαβή΄ωοθήκη και σχετικά εύκολα και οι δύο φορές.

[pasxalitsa v]

Απο την 1η μερα που παντρευτηκαμε το θελουμε πολυ κ οι 2...

Το ποτε θα ερθει τελικα με το καλο, ας ειναι θελημα Θεου...

[ΛΙΝ]

Απο την πρωτη στιγμη που παντρευτηκαμε με πολιτικο γαμο, θελαμε και θελουμε παρα πολυ! να ερθει στη ζωη μας ενα μωρουδακι! αλλα, δυστιχος δεν ερχεται εχω κανει αρκετες προσπαθειες.

πολυ προσφατα πραγματοποιησαμε το θρησκευτικο μας γαμο 17/09 και ελπιζουμε τωρα που πειραμε την ευλογια του Θεου να γινει θαυμα και να ερθει!

[miranda!]

Με τον άντρα μου μετράμε αισίως 12 χρόνια μαζί και 2 χρόνια και κάτι μήνες από αυτά, παντρεμένοι. Από όταν αποφασίσαμε να επισημοποιήσουμε τη σχέση μας, χρειάστηκε να περάσουμε πολλά εμπόδια και δύσκολα που ευτυχώς μας ένωσαν. Ακόμη και όταν τα πεθερικά μου προσπάθησαν να μας διαλύσουν στην κυριολεξία, προσπαθησαν να κάνουν τα αδύνατα δυνατά να μας χωρίσουν, εμείς μείναμε ενωμένοι και πιο αγαπημένοι από ποτέ. Συνέπεια ήταν προκειμένου να ξεπεράσουμε ενα σωρό εμπόδια, να καθυστερήσουμε το γάμο μας! Οταν τελικά ήρθε η ώρα, κάναμε ένα γάμο ονειρεμένο, που ούτε στα όνειρά μας δεν είχαμε φανταστεί. Η ιδέα λοιπόν του μωρού προυπήρχε απλά θέλαμε να γίνουν όλα στην ώρα τους. Έτσι, ξεκινησαμε τις προσπάθειες αμέσως μόλις παντρευτήκαμε με πολλά όνειρα και την ελπίδα να ολοκληρωθούμε σαν ζευγάρι και οικογένεια. Δυο χρόνια και 3 μήνες πέρασαν, και τίποτα απολύτως...Οι περισσότεροι φίλοι μας έχουν ήδη τα παιδάκια τους, και οι υπόλοιποι που "ξέμειναν" παντρεύονται κι αυτοί, μένουν έγγυες κτλ κτλ. Εμείς είμαστε σαν ττη μύγα ες το γάλα. Το λάθος μου; Δεν έκρυψα στιγμή την επιθυμία μου να κάνουμε μωράκι από την πρώτη μέρα του γάμου, κι αυτό βέβαια γύρισε εις βάρος μου και προς όφελος πολλών αδιάκριτων που ρωτάνε ακόμη;τι περιμένετε;

Αυτή τη στιγμή λοιπόν, ετοιμαζόμαστε για εξωσωματική. Εύχομαι να πανε όλα καλά και να τα καταφέρουμε. Σε δυο μέρες είναι τα βαπτίσια του μικρού της ξαδέλφης μου-4 χρόνια μικρότερης, όπου θα είναι μαζεμένο όλο το σόι-καταλαβαίνετε........

[jo89]

εμεις μετα απο 8 μηνες σχεσης....ξερω σας ακουγεται μικρο χρονικο διαστημα....αλλα περασαμε πολλα....και οπως και να το κανουμε ειναι ο ανθρωπος μου!!!!!

[Stellinula]

Είμασταν παντρεμένοι 1 χρόνο και κάτι μήνες...Συζητούσαμε για μωράκι του στύλ ότι ΚΑΠΟΙΑ στιγμή θα κάνουμε όταν θα μπορούμε οικονομικά....

 

Όταν ξαφνικά σκάει η βόμβα ότι πέθανε ο πεθερος μου....

 

Τότε γύριζει ο άνδρας μου και μου λέει:

 

"Μια ζωή έφυγε καιρός να φέρουμε άλλη"

 

Απο την ώρα που το είπαμε ξεκινησαμε προσπάθειες, δεν προλάβαμε καν να πούμε ότι προσπαθησαμε γιατι τον επόμενο μήνα που περιμενα περίοδο απλά δεν ήρθε ποτέ...χαχαχαχα

 

Ήρθε ομως ο μπεμπακος μου που τωρα ειναι ολόκληρος άνδρας με πιπιλα χαχαχαχ

 

Αυτα!

[dimmi]

Το είπαμε το περασμένο Πάσχα για πρώτη φορά ομόφωνα και κατευθείαν το προγραμματίσαμε για τέλη καλοκαιριού.

Προγραμμάτιζα με το τέλος της πολλή δουλειάς να ξαναβρώ τους ρυθμούς μου από Σεπτέμβρη αλλά τελικά με πρόλαβε το μωρό! Δεν περιμέναμε να έρθει με τη μία! (σε ευχαριστλω και πάλι Θεούλη μου!!)

Πρίν εκείνος το πετούσε στη συζήτηση αλλά εγώ έβρισκα προφάσεις να αποφύγω το κεφάλαιο μωρό, πχ για να αδυνατίσω, να μη καπνίζω, να γυμναστώ κτλ

Τελικά έμεινα έγγυος κατευθείαν και πρόλαβα μόνο να έχω κόψει το κάπνισμα, ευτυχώς κάπνιζα λίγο καιρό πρίν αυτή τη φορά. Κιλά δεν πρόλαβα να χάσω και γυμναστική δεν ξανάρχισα ποτέ!

[dimmi]

Πολύ εύκολη ερώτηση!

 

Για γυναίκες: από τότε που θα μπουσουλίσουν το σκέφτονται συνέχεια

Για άνδρες: Μετά τα 30

 

topic closed!

καμμιά σχέση όμως τουλάχιστο εγώ και όσες γνωρίζω!

[summerwine]

@miranda, καλη επιτυχια κοριτσι μου! το σκηνικο με το σοι το ξερω...

 

εγω παλι ημουν μια διχασμενη προσωπικοτητα. απο τη μια, με ονειρευομουν μανουλα απο την εφηβεια ακομα κ δε σταματησα στιγμη. απο την αλλη, προσπαθουσα να διωξω αυτες τις σκεψεις ειτε γιατι ημουν ακομα φοιτητρια κ επρεπε να τελειωσω, ειτε γιατι μολις τελειωσα τη σχολη κ επρεπε να βρω δουλεια (οντας ηδη αρραβωνιασμενη) , ειτε μετα γιατι ζουσα με τον αντρα μου σε ξεχωριστες πολεις (λογω δουλειας) κ ελεγα ποιος θα με στηριξει στην εγκυμοσυνη, κλπ.

τελικα, οταν το χαζο μου μυαλο μου ειπε οτι ηρθε πλεον η ωρα, ξεκινησαμε τις προσπαθειες μα νινι γιοκ. απογοητευση. τυψεις (γιατι δε προσπαθουσαμε νωριτερα ; τι να συμβαινει ; θα τα καταφερουμε ; κ αλλες τετοιες σκεψεις...) κ το σοι να αδημονει (εξ'ου κ η κατανοηση στο τι περνα η φιλη μιραντα)

να μη σας κουραζω, χρειαστηκαμε τη βοηθεια της επιστημης για να πετυχουμε εγκυμοσυνη. τελος καλο, ολα καλα!

 

κοριτσια, μη χανετε την πιστη σας! κ μην αναβαλετε πολυ την αποφαση!

[miranda!]

@miranda, καλη επιτυχια κοριτσι μου! το σκηνικο με το σοι το ξερω...

 

εγω παλι ημουν μια διχασμενη προσωπικοτητα. απο τη μια, με ονειρευομουν μανουλα απο την εφηβεια ακομα κ δε σταματησα στιγμη. απο την αλλη, προσπαθουσα να διωξω αυτες τις σκεψεις ειτε γιατι ημουν ακομα φοιτητρια κ επρεπε να τελειωσω, ειτε γιατι μολις τελειωσα τη σχολη κ επρεπε να βρω δουλεια (οντας ηδη αρραβωνιασμενη) , ειτε μετα γιατι ζουσα με τον αντρα μου σε ξεχωριστες πολεις (λογω δουλειας) κ ελεγα ποιος θα με στηριξει στην εγκυμοσυνη, κλπ.

τελικα, οταν το χαζο μου μυαλο μου ειπε οτι ηρθε πλεον η ωρα, ξεκινησαμε τις προσπαθειες μα νινι γιοκ. απογοητευση. τυψεις (γιατι δε προσπαθουσαμε νωριτερα ; τι να συμβαινει ; θα τα καταφερουμε ; κ αλλες τετοιες σκεψεις...) κ το σοι να αδημονει (εξ'ου κ η κατανοηση στο τι περνα η φιλη μιραντα)

να μη σας κουραζω, χρειαστηκαμε τη βοηθεια της επιστημης για να πετυχουμε εγκυμοσυνη. τελος καλο, ολα καλα!

 

κοριτσια, μη χανετε την πιστη σας! κ μην αναβαλετε πολυ την αποφαση!

 

Summerwine, σε ευχαριστώ πολύ πολύ!!!!! Να χαίρεσαι το παιδάκι σου και να είναι πάνα γερό και τυχερό!!!!

Κι εμείς έτσι είμασταν! Γνώρισα τον άντρα μου όταν ήμουν ακόμη στο λύκειο- αυτός ήταν 6 χρόνια μεγαλύτερος, και δεν ξέρω πως, ούτε εγώ περίμενα να δεθώ σε μια σοβαρή σχέση από τα 17. Έκατσε όμως χωρίς πίεση. Κι άντε να σπουδάσω, άντε να αποκατασταθούμε οικονομικά όπως λες κι εσύ για να ετοιμάσουμε σπίτι , γάμο κτλ, και να τα αποτελέσματα. Βασικά το όνειρό μου ήταν πάντα να γίνω μαμά μικρή. Η μαμά μου ήταν 21 όταν με έκανε και στα 24 της είχε 2 παιδιά! Δεν σκεφτόμουν να γίνω κι εγώ μαμά από τα 21,αλλά όταν μια παιδική μου φίλη έγινε μαμά στα 25 της, την καμάρωνα και τη ζήλευα με την καλή έννοια φυσικά,κι έλεγα έτσι ήθελα κι εγώ! Τι κι αν βρήκα τον άντρα της ζωής μου από τα 17; Πέρασαν 11 χρόνια για να παντρευτπούμε κι ειμαι πέον 30.Και παιδάκι γιοκ! Εύχομαι να πάνε όλα καλά!!!

[Rinoula]

Εμείς μετά από δύο χρονια γάμου, στα 28 μου αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε προσπάθειες, και έχουν περάσει 4 χρόνια από τότε. Θα ρθει κι η ώρα του Θεού για μένα, δεν αγχώνομαι!

[neraida11]

εγω το σκεφτηκα μετα τα 30 ...ποτε δεν ειναι αργα ομως, ετσι δεν ειναι?

[Niki81]

Εμεις δεν προλαβαμε να το πουμε...μας προλαβε το μωρο 6 μηνες πριν το γαμο.Οχι οτι προσεχαμε και ιδιιατερα βεβαια.

Εγω ανεκαθεν ηθελα ενα παιδι.Ο αντρας μου αν και δεν πολυτρελλαινοαν στην ιδεα...σεβοταν την επιθυμια μου.

Οταν εμαθα οτι ειμαι εγκυος...στην αρχη τα παιξαμε λιγο...μιας και ετοιμαζαμε το γαμο και ξαφνικα μεσα στον ολο χαμο ηρθε και αυτο.

Τωρα που εχουμε το μπομπιρακο μας....ολα ξαφνικα απεκτησαν νοημα.

[linav]

Θέλαμε και οι δύο από τον καιρό της σχέσης μας ακόμη. Συζούσαμε και ύστερα από μία και μόνο ελεύθερη επαφή και χωρίς εγώ να πολυπιστεύω ότι θα μου κάτσει με τη μία, έμεινα έγκυος στο κοριτσάκι μου και τώρα είναι 6 ετών. Η δεύτερη μικρούλα μου έσκασε μύτη μετά από 4 χρόνια ακριβώς μετά την μεγάλη μας.

[apricot]

εμεις καναμε πολιτικο γαμο πρωτα και προετοιμασαμε το σπιτι μας και τον θρησκευτικο γαμο.μειναμε λιγο ξεγνοιστοι και μετα χωρις βασικα να το αυζητησουμε 9 μηνες μετα το θρησκευτικο γαμο ειχαμε ενα ατυχηματακι με τις προφυλαξεις μας και καταλαβαμε οτι θελουμε πολυ ενα μωρακι!!! οποτε για εκεινο το μηνα συνεχισαμε τα ατυχηματα....

επομενος δεν υπηρξε...αρχισαν οι εμετοι!!!! τωρα εχουμε δυο λουλουδακια και ειμαστε πολυυυυυ ευτυχισμενοι!!