ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΤΕ ΥΓΙΗ ΜΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΟ ΘΑΝΑΤΟ..

[pinakiiii]

Ευχαριστώ good luck!Πραγματικά μου δίνεις πολύ κουράγιο!

ευχομαι και γω ολα να πανε καλα μεσα απ τη καρδια μου...μπορω να φανταστω ποσο πραγματικα θελεις αυτο το παιδακι στο σπιτι σου ..στην αγκαλια σου υγιες!!θα πανε ολα καλα...αυτο λεω κ γω στον εαυτο μου...γιατι ζησαμε τα ιδια κ γω 35 εβδομαδα εχασα το μπεμπη μου και ειμαι στη φαση να περασουν αυτοι οι 6 μηνες!αμαν πια..δε περνανε με τπτ!

καλο κουραγιο και ολα θα πανε μια χαρα!

[doraki&baby]

καλημέρα! 1η φορά γράφω και θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας... όλα ξεκίνησαν πριν περίπου 5 χρόνια... έχω ενδομητρίωση και μετά απο ένα πετυχημένο χειρουργείο με ρομποτική, έκανα θεραπεία με διακοπή της περιόδου ( η πιο χάλια συναισθηματική περίοδος λόγω ορμονών-όλα τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης είχα) μου πρότεινε ο γιατρός να προσπαθήσω με εξωσωματική κ όχι φυσιολογικά. ο εξωσωματικός μου είπε ότι μπορώ να προσπαθήσω φυσιολογικά αλλά επειδή ήδη είχαμε χάσει 4 χρόνια κ ο γιατρός μου με ειχε φοβίσει να μείνω έγκυος φυσιολογικά γιατί θα έκανα εξωμήτριο, κάναμε εξωσωματική. δεν πέτυχε. περάσαν 3 μήνες κ πηγαίναμε για την 2η προσπάθεια αλλά δεν αδιαθετούσα για να ξεκινήσω ενέσεις... ήμουν έγκυος σε μια υπέροχη , υπερδραστήρια μπουμπούκα σε κάθε υπέρηχο.. μια δύσκολη εγκυμοσύνη λόγω αποκολλησης, utrogestan που μου προκάλεσαν γαστρίτιδα και πονούσα σε υπερβολικό βαθμό στο στομάχι και αιματάκι στο άσχετο. επίσης, είχα θρομβοφιλία και ήμουν απ'τις τυχερές που το ήξερα. ο 1ος αιματολόγος μου είπε ότι δεν χρειάζομαι ένεση (εκτός ότι πλήρωσα ένα υπέρογκο ποσό) και μετά απο ενάμιση μήνα μου είπε να ξαναπάω αλλά πήγα αλλού και μου έδωσε ένεση. τελικά την έχασα την μπουμπού μου πεντέμιση μηνων, με τον πιο οδυνηρό τρόπο λόγω μικρού πλακούντα και κάποιος θρόμβος πήγε και τον διέλυσε. λάθη: 1ον έπρεπε να παιρνω salospir πριν μείνω έγκυος, 2ον ένεση απ'τη 1η μέρα καθυστέρησης και 3ον θρομβοελαστόγραμμα. δεν μπορώ να το ξεπεράσω, αν κ έχουν περάσει τρισήμιση μήνες. ο 1ος μήνας που προσπαθούμε ξανά και ο γιατρός είναι σίγουρος ότι θα μείνω έγκυος με την πρώτη, αλλιώς θα κάνω υστεροσκόπηση. καθυστέρηση, 2 τεστ θετικά κ ανακατωσούρες αλλά η χοριακή αρνητική. ο γιατρός είπε ότι κάτι ξεκίνησε αλλά σταμάτησε... ψυχολογικά χάλια. τώρα θα γεννούσα, αναζητώ την κορούλα μου...σκεφτομαι για υιοθεσία αλλά και εκεί πολύ δύσκολα τα πράγματα. και το πιο δύσκολο οι 2 καλύτερες μου φίλες μόλις γεννήσαν... η μια αντιλαμβάνεται την κατάσταση ενώ η άλλη μου κάνει τη ζωή πιο δύσκολη αφού μου περίγράφει το μωρό της α ν α λ υ τ ι κ ά...

δεν ξέρω αν θα κάνω ποτέ παιδί και δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον...

το μόνο που ξέρω είναι οτι η αγκαλιά μου είναι άδεια και ότι μου λείπει απιστευτα. μ'έχει πιάσει τρομερό άγχος να μείνω γρήγορα έγκυος αλλά προσπαθώ να το ελέγξω... ψάχνω παρηγοριά αλλά δε βρίσκω...

[pinakiiii]

καλημέρα! 1η φορά γράφω και θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας... όλα ξεκίνησαν πριν περίπου 5 χρόνια... έχω ενδομητρίωση και μετά απο ένα πετυχημένο χειρουργείο με ρομποτική, έκανα θεραπεία με διακοπή της περιόδου ( η πιο χάλια συναισθηματική περίοδος λόγω ορμονών-όλα τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης είχα) μου πρότεινε ο γιατρός να προσπαθήσω με εξωσωματική κ όχι φυσιολογικά. ο εξωσωματικός μου είπε ότι μπορώ να προσπαθήσω φυσιολογικά αλλά επειδή ήδη είχαμε χάσει 4 χρόνια κ ο γιατρός μου με ειχε φοβίσει να μείνω έγκυος φυσιολογικά γιατί θα έκανα εξωμήτριο, κάναμε εξωσωματική. δεν πέτυχε. περάσαν 3 μήνες κ πηγαίναμε για την 2η προσπάθεια αλλά δεν αδιαθετούσα για να ξεκινήσω ενέσεις... ήμουν έγκυος σε μια υπέροχη , υπερδραστήρια μπουμπούκα σε κάθε υπέρηχο.. μια δύσκολη εγκυμοσύνη λόγω αποκολλησης, utrogestan που μου προκάλεσαν γαστρίτιδα και πονούσα σε υπερβολικό βαθμό στο στομάχι και αιματάκι στο άσχετο. επίσης, είχα θρομβοφιλία και ήμουν απ'τις τυχερές που το ήξερα. ο 1ος αιματολόγος μου είπε ότι δεν χρειάζομαι ένεση (εκτός ότι πλήρωσα ένα υπέρογκο ποσό) και μετά απο ενάμιση μήνα μου είπε να ξαναπάω αλλά πήγα αλλού και μου έδωσε ένεση. τελικά την έχασα την μπουμπού μου πεντέμιση μηνων, με τον πιο οδυνηρό τρόπο λόγω μικρού πλακούντα και κάποιος θρόμβος πήγε και τον διέλυσε. λάθη: 1ον έπρεπε να παιρνω salospir πριν μείνω έγκυος, 2ον ένεση απ'τη 1η μέρα καθυστέρησης και 3ον θρομβοελαστόγραμμα. δεν μπορώ να το ξεπεράσω, αν κ έχουν περάσει τρισήμιση μήνες. ο 1ος μήνας που προσπαθούμε ξανά και ο γιατρός είναι σίγουρος ότι θα μείνω έγκυος με την πρώτη, αλλιώς θα κάνω υστεροσκόπηση. καθυστέρηση, 2 τεστ θετικά κ ανακατωσούρες αλλά η χοριακή αρνητική. ο γιατρός είπε ότι κάτι ξεκίνησε αλλά σταμάτησε... ψυχολογικά χάλια. τώρα θα γεννούσα, αναζητώ την κορούλα μου...σκεφτομαι για υιοθεσία αλλά και εκεί πολύ δύσκολα τα πράγματα. και το πιο δύσκολο οι 2 καλύτερες μου φίλες μόλις γεννήσαν... η μια αντιλαμβάνεται την κατάσταση ενώ η άλλη μου κάνει τη ζωή πιο δύσκολη αφού μου περίγράφει το μωρό της α ν α λ υ τ ι κ ά...

δεν ξέρω αν θα κάνω ποτέ παιδί και δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον...

το μόνο που ξέρω είναι οτι η αγκαλιά μου είναι άδεια και ότι μου λείπει απιστευτα. μ'έχει πιάσει τρομερό άγχος να μείνω γρήγορα έγκυος αλλά προσπαθώ να το ελέγξω... ψάχνω παρηγοριά αλλά δε βρίσκω...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!

ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ Κ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ Κ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΥΨΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΟΥ.ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΟΥΝ ΜΟΝΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΠΟΤΕ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ...ΑΠ ΟΤΙ ΕΙΔΑ ΕΙΧΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ 1 ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΡΟ Κ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΠΙΣΤΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ Κ ΚΑΠΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΘΑ ΤΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Κ ΘΑ ΠΑΣ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΗ Κ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΠΩΣ Κ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΟ....ΕΓΩ ΤΡΕΜΩ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΕΑΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΛΕΩ ΠΑΜΕ Κ ΞΑΝΑ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ Κ ΔΕ ΘΑ ΗΡΕΜΗΣΩ ΑΝ ΔΕ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ.

ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΜΗΝ ΔΙΣΤΑΣΕΙΣ...ΑΛΗΘΕΙΑ!

[doraki&baby]

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!

ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ Κ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ Κ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΥΨΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΟΥ.ΟΧΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΟΥΝ ΜΟΝΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΠΟΤΕ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ...ΑΠ ΟΤΙ ΕΙΔΑ ΕΙΧΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ 1 ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΡΟ Κ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΠΙΣΤΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ Κ ΚΑΠΟΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΘΑ ΤΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Κ ΘΑ ΠΑΣ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΗ Κ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ.ΣΗΜΕΡΑ ΠΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΠΩΣ Κ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΟ....ΕΓΩ ΤΡΕΜΩ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΕΑΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΛΕΩ ΠΑΜΕ Κ ΞΑΝΑ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ Κ ΔΕ ΘΑ ΗΡΕΜΗΣΩ ΑΝ ΔΕ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ.

ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΜΗΝ ΔΙΣΤΑΣΕΙΣ...ΑΛΗΘΕΙΑ!

Σ'ευχαριστώ που απάντησες... νοιώθω ότι υπάρχει κι άλλη πονεμένη μανούλα που μπορεί να με καταλάβει...επιπλέον, γενικά με το forum νοιώθω ότι έχω ένα παρεάκι όπου μπορώ να μιλήσω και μαθαίνω αρκετά.

όντως πήγα σε αρκετούς γιατρούς: βρήκα τον καλύτερο για την επέμβαση αλλά σε θέματα σύλληψης και εγκυμοσύνης δεν ήξερε αρκετά βασικά όπως το ότι δεν κάνουμε παπ σε έγκυο γυναίκα. άλλοι πάλι μου λέγαν μπιπ όπως να μου αφαιρέσουν σάλπιγγες και ευτυχώς έφυγα απ'αυτόν γιατι ήταν γενικά καραγκιόζης και τότε δεν ήμουν αρκετά υποψιασμένη όποτε μπορεί κ να το έκανα.γενικά υπάρχουν πολλοί ανίδεοι εκεί έξω που πλουτίζουν απ'τις απλές εγκυμοσύνες αλλά στα δύσκολα ή τα παρατάνε ή σηκώνουν τα χέρια ψηλά. αυτός που είχα στην εγκυμοσύνη τον εμπιστευόμουν αρκετά, και εκείνο το άσχημο βράδυ ήταν άψογος και σαν γιατρός και σαν άνθρωπος. μόλις βγήκε το πόρισμα όμως εφησυχάστηκε ότι δεν φταίει αυτός και ότι ήταν θέμα αιματολόγου (όπως κ όντως ήταν) αλλά στην 2η εγκυμοσύνη μου έλεγε ότι είναι θέμα τύχης και σαν "αφού δε φταίω δεν έχω και καμμία ευθύνη για ότι πρόκειται να συμβεί". εγώ ήθελα αποδείξεις ότι θα τα καταφέρω και σιγουριά... έψαξα και βρήκα την εμπιστοσύνη στο γιατρό της φίλης μου που είχε θρομβοφιλία και τα κατάφερε να κάνει μωρό. 1ον αντιλαμβάνεται πλήρως την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι, 2ον υπάρχει ειδική εξέταση που παρακολουθεί τον πλακούντα απο νωρίς και 3ον το κυνήγησε πολύ με τον αιματολόγο να ξεκινήσω σαλοσπιρ. αύριο πάω για υστεροσαλπιγγογραφία...

διάβασα την ιστορία σου κ στεναχωρήθηκα γιατί ξέρω πολύ καλά ότι όσο πιο μεγάλο το bebe τόσο χειρότερα να χάνονται... πάντα θα υπάρχουν στις καρδιές μας και κανείς δε θα μας το αφαιρέσει αυτό... κάνε κουράγιο ... ένα μωράκι θα μας δώσει αυτά που τόσο βίαια στερήθηκαμε... και εγώ φοβάμαι την επόμενη, τρέμει το φυλλοκάρδι μου... αλλά βήμα- βήμα και με μικρούς στόχους θα τα καταφέρουμε ....

ελπίζω να μη σε κούρασα... καλό βραδάκι να έχουμε

[pinakiiii]

Σ'ευχαριστώ που απάντησες... νοιώθω ότι υπάρχει κι άλλη πονεμένη μανούλα που μπορεί να με καταλάβει...επιπλέον, γενικά με το forum νοιώθω ότι έχω ένα παρεάκι όπου μπορώ να μιλήσω και μαθαίνω αρκετά.

όντως πήγα σε αρκετούς γιατρούς: βρήκα τον καλύτερο για την επέμβαση αλλά σε θέματα σύλληψης και εγκυμοσύνης δεν ήξερε αρκετά βασικά όπως το ότι δεν κάνουμε παπ σε έγκυο γυναίκα. άλλοι πάλι μου λέγαν μπιπ όπως να μου αφαιρέσουν σάλπιγγες και ευτυχώς έφυγα απ'αυτόν γιατι ήταν γενικά καραγκιόζης και τότε δεν ήμουν αρκετά υποψιασμένη όποτε μπορεί κ να το έκανα.γενικά υπάρχουν πολλοί ανίδεοι εκεί έξω που πλουτίζουν απ'τις απλές εγκυμοσύνες αλλά στα δύσκολα ή τα παρατάνε ή σηκώνουν τα χέρια ψηλά. αυτός που είχα στην εγκυμοσύνη τον εμπιστευόμουν αρκετά, και εκείνο το άσχημο βράδυ ήταν άψογος και σαν γιατρός και σαν άνθρωπος. μόλις βγήκε το πόρισμα όμως εφησυχάστηκε ότι δεν φταίει αυτός και ότι ήταν θέμα αιματολόγου (όπως κ όντως ήταν) αλλά στην 2η εγκυμοσύνη μου έλεγε ότι είναι θέμα τύχης και σαν "αφού δε φταίω δεν έχω και καμμία ευθύνη για ότι πρόκειται να συμβεί". εγώ ήθελα αποδείξεις ότι θα τα καταφέρω και σιγουριά... έψαξα και βρήκα την εμπιστοσύνη στο γιατρό της φίλης μου που είχε θρομβοφιλία και τα κατάφερε να κάνει μωρό. 1ον αντιλαμβάνεται πλήρως την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι, 2ον υπάρχει ειδική εξέταση που παρακολουθεί τον πλακούντα απο νωρίς και 3ον το κυνήγησε πολύ με τον αιματολόγο να ξεκινήσω σαλοσπιρ. αύριο πάω για υστεροσαλπιγγογραφία...

διάβασα την ιστορία σου κ στεναχωρήθηκα γιατί ξέρω πολύ καλά ότι όσο πιο μεγάλο το bebe τόσο χειρότερα να χάνονται... πάντα θα υπάρχουν στις καρδιές μας και κανείς δε θα μας το αφαιρέσει αυτό... κάνε κουράγιο ... ένα μωράκι θα μας δώσει αυτά που τόσο βίαια στερήθηκαμε... και εγώ φοβάμαι την επόμενη, τρέμει το φυλλοκάρδι μου... αλλά βήμα- βήμα και με μικρούς στόχους θα τα καταφέρουμε ....

ελπίζω να μη σε κούρασα... καλό βραδάκι να έχουμε

καλησπερα !!!χαρηκα πολυ που μου εστειλες!

[pinakiiii]

το να ειμαστε ολες εδω ειναι μια κανονικη ψυχοθεραπεια..οπως λες κ συ δωρακι ειναι πολυ σημαντικο και βοηθαμε η μια την αλλη εστω κ απο μακρια μεσω ενος υπολογιστη!το οτι δεν ειμαι η μοναδικη που εχασα το παιδακι μου με κανει να αισθανομαι πως με καταλαβαινουν οχι ομως πως χαιρομαι που συμβαινουν τετοια πραγματα..αν ειναι δυνατον!

πρεπει να ειμαστε πλεον οργανωμενες και ετοιμες για ολα...και να μη τα παραταμε ποτε!καπου διαβασα οτι το μωρο μου δεν ηρθε γιατι δεν ημουν ετοιμη να το δεχτω..ισως να ειναι κ αυτο..ισως κ παλι να θελει το χρονο του δε ξερω!το σιγουρο ειναι οτι θα ξαναπροσπαθησω οταν μου δωσει ο γιατρος μου το οκ και ασχετα αν δεν ειναι πολυ ευκολα τα πραγματα δλδ οικονομικα

το ξερω πως δεν υπαρχει αλλη λυση και αλλη λυτρωση απ το να τα καταφερω οχι να μεινω εγκυος αλλα να πιασω το παιδακι μου αγκαλια...πωπω οσο σκεφτομαι αυτη τη στιγμη στο μαιευτηριο το μυαλο μου πεταει....!εζησα πολυ δυσκολες στιγμες εκει...παλεψα με τον εαυτο μου δεν υπαρχει μερα εδω και 3 μηνες και κατι που να μην το σκεφτομαι κ οσο ερχονται αυτες οι εικονες στο μυαλο μου παναγια μου τρελενομαι!ειναι αυτο που λενε πως μια στιγμη χαρας εκει που φοβοσουν να γεννησεις ξεχνας τα παντα εισαι ετοιμος δε φοβασαι βιαζεσαι να το δεις...αλλα να που οταν ακους οτι δεν ειναι στη ζωη λες αρνουμε να το πιστεψω τρεμω και η χαρα γινεται χαος..θλιψη...ειναι σα να εχεις παρει κατι που σε εχει στειλει...κοιμασαι?ονειρο?και να σε σκοτωσουν δε μιλας...δε καταλαβαινεις.αυτα βιωσα ειναι οτι χειροτερο...εχω μαθει να εκτιμαω τις ομορφες στιγμες και να μη στεναχωριεμαι για βλακειες..εζησα οτι χειροτερο καιρος να χαιρομαι!

δωρα κ βαβυ(χαχα)ο γιατρος σημαντικο πραγμα...μη νομιζεις και γω θα κανω μερικες επισκεψεις σε διαφορους...παντως δε μπορω να καταλαβω πως μερικοι γιατροι οπως ο δικος μου με στελνουν στο μαιευτ.για τιους υπερηχους κ ολα να πληρωνω 150αρια,200αρια κτλ.κ αλλοι εχοθν ολα οσα χρειαζονται στο ιατρειο τουσ κ τα χρεωνουν απλη επισκεψη????κοροιδα ειμαστε???εγω θελω το γιατρο μου αισθανομαι καλα μαζι του αλλα κανοντας ολες τισ εξετασεις στο ιασω ξεπαραδιαστικα!οταν του ειπα αν μπορω σε επομενη εγκυμοσυνη να τισ κανω αλλου δλδ τους υπερηχουσ σε δημοσιο μαιευτηριο μου ειπε οχι.μονο αμνιοπαρακεντηση κ αυτη μου ειπε δεν ειναι ολοκληρωμενη στα δημοσια οπως στα ιδιωτικα οπου εγω εδωσα 850 παρακαλω!δε ξερω τι να κανω???

πωπω τρελαθηκα!ζαλισα κοσμο!τι να κανω μαλλον εφαγα γλιστριδα!

φιλια!

[demi]

πριν μερικα χρονια νοσησα με καρκινο λεμφαδενων,εκανα 12 χημειοθεραπειες με ολα τα παρεπομενα,ακτινοβολιες και οταν ρωτουσα αν θα κανω παιδια οι γιατροι ελεγαν να ρωταω για μενα κι οχι για κατι τοσο μακρινο!μονο ενας τολμησε να μου πει,με δανεικο ωαριο και βλεπουμε....

ειπαμε με τον αντρα μου να υιοθετησουμε,να βρουμε αλλο ωαριο αλλα στο ταξιδι μετα το γαμο εμεινα εγκυος!φυσικα δεν ηθελα να κανω τεστ εγκυμοσυνης αφου δεν υπηρχαν ωαρια!κι ομως υπηρχε εγκυμοσυνη που παλινδρομησε!ελεγα ποσο τυχερες ειναι οι γυφτισες που εχουν πολλα παιδια!!!!!!!!!!!περασαν κακες σκεψεις!ξαναμεινα εγκυοσ.παλινδρομησε κι αυτη!εκανα εναν γιο το 2004 και μετα απο αλλες 2 παλινδρομες κυησεις μια κορη το 2010 που θα βαπτιστει τον Απριλιο!

οταν γεννησα τον Ιουνιο η μαια μου ειπε οταν πηρε το ιστορικο μου, με το ιστορικο που εχετε ειστε πολυ ανευθυνη που κανατε παιδια!ισως!εκλεγα ωρες γι αυτο που μου ειπε!εκλαψα πολυ στη ζωη μου για την ασθενεια ,για το οτι δεν θα κανα παιδια,για τις παλινδρομες.......

κι ομως οταν θελεις κατι πολυ το συμπαν συνομωτει για να το καταφερεις!ετσι δεν λενε?

καλο κουραγιο σε ολες τις μελλουσες μανουλες κ στις ηδη μανουλες!

συγνωμη για τν πολυλογια!

 

και αυτη πολυ ανευθυνη που ανοιγει το στομα της οταν δεν χρειαζεται..απαραδεκτη η κυρια...εγω δεν ξερω πως θα αντιδρουσα..

[doraki&baby]

το να ειμαστε ολες εδω ειναι μια κανονικη ψυχοθεραπεια..οπως λες κ συ δωρακι ειναι πολυ σημαντικο και βοηθαμε η μια την αλλη εστω κ απο μακρια μεσω ενος υπολογιστη!το οτι δεν ειμαι η μοναδικη που εχασα το παιδακι μου με κανει να αισθανομαι πως με καταλαβαινουν οχι ομως πως χαιρομαι που συμβαινουν τετοια πραγματα..αν ειναι δυνατον!

πρεπει να ειμαστε πλεον οργανωμενες και ετοιμες για ολα...και να μη τα παραταμε ποτε!καπου διαβασα οτι το μωρο μου δεν ηρθε γιατι δεν ημουν ετοιμη να το δεχτω..ισως να ειναι κ αυτο..ισως κ παλι να θελει το χρονο του δε ξερω!το σιγουρο ειναι οτι θα ξαναπροσπαθησω οταν μου δωσει ο γιατρος μου το οκ και ασχετα αν δεν ειναι πολυ ευκολα τα πραγματα δλδ οικονομικα

το ξερω πως δεν υπαρχει αλλη λυση και αλλη λυτρωση απ το να τα καταφερω οχι να μεινω εγκυος αλλα να πιασω το παιδακι μου αγκαλια...πωπω οσο σκεφτομαι αυτη τη στιγμη στο μαιευτηριο το μυαλο μου πεταει....!εζησα πολυ δυσκολες στιγμες εκει...παλεψα με τον εαυτο μου δεν υπαρχει μερα εδω και 3 μηνες και κατι που να μην το σκεφτομαι κ οσο ερχονται αυτες οι εικονες στο μυαλο μου παναγια μου τρελενομαι!ειναι αυτο που λενε πως μια στιγμη χαρας εκει που φοβοσουν να γεννησεις ξεχνας τα παντα εισαι ετοιμος δε φοβασαι βιαζεσαι να το δεις...αλλα να που οταν ακους οτι δεν ειναι στη ζωη λες αρνουμε να το πιστεψω τρεμω και η χαρα γινεται χαος..θλιψη...ειναι σα να εχεις παρει κατι που σε εχει στειλει...κοιμασαι?ονειρο?και να σε σκοτωσουν δε μιλας...δε καταλαβαινεις.αυτα βιωσα ειναι οτι χειροτερο...εχω μαθει να εκτιμαω τις ομορφες στιγμες και να μη στεναχωριεμαι για βλακειες..εζησα οτι χειροτερο καιρος να χαιρομαι!

δωρα κ βαβυ(χαχα)ο γιατρος σημαντικο πραγμα...μη νομιζεις και γω θα κανω μερικες επισκεψεις σε διαφορους...παντως δε μπορω να καταλαβω πως μερικοι γιατροι οπως ο δικος μου με στελνουν στο μαιευτ.για τιους υπερηχους κ ολα να πληρωνω 150αρια,200αρια κτλ.κ αλλοι εχοθν ολα οσα χρειαζονται στο ιατρειο τουσ κ τα χρεωνουν απλη επισκεψη????κοροιδα ειμαστε???εγω θελω το γιατρο μου αισθανομαι καλα μαζι του αλλα κανοντας ολες τισ εξετασεις στο ιασω ξεπαραδιαστικα!οταν του ειπα αν μπορω σε επομενη εγκυμοσυνη να τισ κανω αλλου δλδ τους υπερηχουσ σε δημοσιο μαιευτηριο μου ειπε οχι.μονο αμνιοπαρακεντηση κ αυτη μου ειπε δεν ειναι ολοκληρωμενη στα δημοσια οπως στα ιδιωτικα οπου εγω εδωσα 850 παρακαλω!δε ξερω τι να κανω???

πωπω τρελαθηκα!ζαλισα κοσμο!τι να κανω μαλλον εφαγα γλιστριδα!

φιλια!

καλημέρα, pinaki! τώρα γύρισα απ'τη υστεροσκόπηση (κ όχι υστεροσαλπιγγογραφία όπως έγραψα καταλάθος εχθές) . πήγαν όλα καλά η μητρούλα μου είναι μια χαρά, αν κ πόνεσα. εάν δε μείνω ούτε αυτό το μήνα μου είπε να κάνω κ μια υστεροσαλπιγγογραφία γιατί εκτός των άλλων έχω μία μικρή υδροσάλπιγγα που ήταν σε ύφεση αλλά πρέπει να την παρακολουθώ κ μια βουλωμενή... το ότι έμεινα έγκυος ήταν ένα θαύμα κ παρότι έχουν κ οι 2 πρόβλημα είναι λειτουργικές. έχω ξανακάνει υστεροσαλπιγγογραφία κ είχα πονέσει πολύ... ρώτησα πάντως το γιατρό να πάρω το clearblue για τις γόνιμες για να προσπαθήσουμε ακόμα πιο εντατικά κ είπε οκ!

κ εμείς έχουμε ξεπαραδιαστεί κ μέχρι τώρα έχουμε σκάσει γύρω στα 14.000 περίπου, μπορεί κ παραπάνω με επισκέψεις σε γιατρούς....

αλλά παρόλα αυτά τα δίνουμε κ θα τα δίνουμε γι'αυτή τη μία κ μοναδική στιγμή που είπες κ εσύ κι'αυτή ονειρεύομαι... τη στιγμή που θα γεννήσουμε κ θα κρατάμε το μονάκριβο στα χέρια μας και για όσες θα ακολουθήσουν. πάντως ρώτησα τη φίλη μου κ μου είπε ότι της πήρε στη γέννα 1400 αλλά δε ξέρω αν της έκανε καλύτερη τιμή γιατί εκεί κάνανε κ την εξωσωματική... πολύ καλή τιμή. ώρες-ώρες σκέφτομαι να γεννούσα σε δημόσιο αλλά δυστυχώς δε συνεργάζεται ο γιατρός όπως κ οι περισσότεροι..

σκέφτομαι κ το άλλο ... ότι πριν 15 -20 χρόνια εμείς με θρομβοφιλία κ όλα αυτά τα προβλήματα δε θα μπορούσαμε καν να φανταστούμε ότι θα κάναμε παιδάκι. συμφωνείς? όσο για το αν είμασταν έτοιμες , είμασταν κ παραείμασταν γιατί μανούλα γίνεσαι απ'τη στιγμή που είσαι έγκυος, απ'τη στιγμή που το χαϊδεύεις κ του μιλάς,απ'τη στιγμη που το νοιώθεις μέσα σου κ την πιο δυνατή , για εμένα, όταν ακούς την καρδούλα του..

πάντως κ εγώ τα βράδια έχω κάτι flash-back απ΄την τελευταία της δυνατή κλωτσιά κ μου έρχεται να φωνάξω, αλλά δε το κάνω ποτέ. κ μετά μου έρχεται στο μυαλό το καυτό ατελείωτο αίμα ... το μυαλό μου προσπαθεί να δεχτεί την τωρινή κατάσταση κ όσο πιο γρήγορα το πάρει απόφαση τόσο καλύτερα είναι...

έχω φτιάξει ένα εναλλακτικό πλάνο ζωής χωρίς παιδάκια κ προσπαθώ να φτιάξω ένα μελλοντικό μικρόκοσμο όπου θα είμαι ευτυχισμένη κ άλλο ένα με υιοθετήμενα παιδάκια ώστε να μη φάω το στραπάτσο σε περίπτωση που δεν έρθει το δικό μου... πάντως δε τα παρατάω, έχω πολύ καιρό μπροστά μου κ γεμίζουν κατα καιρούς οι μπαταρίες μου για ψυχικά κουράγια... είμαστε τόσο κοντά στο όνειρο, όνειρο ζωής πλέον και όχι μια φυσική συνέχεια όπως είναι για πολλούς... πάντως κ πριν ήμουν οργανωμένη κ στους καλύτερους έτρεχα...

πότε ξεκινάτε με το καλό? καλήμερα και με το καλό να έρθουν τα μωράκια μας στη ζωή μας κ στο κόσμο...

[doraki&baby]

πως μπαίνουν τα τικεράκια? δεν έχω καταλάβει .... help...

[AZIA]

οταν γεννησα τον Ιουνιο η μαια μου ειπε οταν πηρε το ιστορικο μου, με το ιστορικο που εχετε ειστε πολυ ανευθυνη που κανατε παιδια!ισως!εκλεγα ωρες γι αυτο που μου ειπε!εκλαψα πολυ στη ζωη μου για την ασθενεια ,για το οτι δεν θα κανα παιδια,για τις παλινδρομες.......

κι ομως οταν θελεις κατι πολυ το συμπαν συνομωτει για να το καταφερεις!ετσι δεν λενε?

καλο κουραγιο σε ολες τις μελλουσες μανουλες κ στις ηδη μανουλες!

συγνωμη για τν πολυλογια!

 

Δεν εχω λογια, δεν ειναι δυνατον μαια, γυναικα προς γυναικα να απευθυνει τετοιο λογο.... ΗΜΑΡΤΟΝ

 

Κοπελα μου εισαι αξια συγχαρητηριων και παραδειγμα για πολλες απο εμας, για ολους μας.

 

Να εισαι παντα γερη και να χαιρεσαι τα αγγελουδια σου.

[AZIA]

πως μπαίνουν τα τικεράκια? δεν έχω καταλάβει .... help...

 

Για ριξε μια ματια εδω....

 

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=51738

[doraki&baby]

ευχαριστώ πολύ.

[AZIA]

ευχαριστώ πολύ.

 

Ελπιζω να βοηθησα....

[AZIA]

Να πω κι εγω εν ταχει την δικη μου... εμπειρια.

 

Μενοντας εγκυος, στο παιδακι μου, που δεν τα καταφερε, απο την πρωτη στιγμη και μεχρι την 26η εβδομαδα, που το γεννησα, ειχα συνεχως προβληματα. Αιμορραγιες, πληρη κατακλιση στο κρεββατι, συσπασεις στον 5ο μηνα, νοσηλειες και ολα αυτα τα ωραια που συνεπαγεται μια προβληματικη εγκυμοσυνη....

Στην 25η εβδομαδα, μου σπανε τα νερα και εσπευσμενα οδηγουμαι στο νοσοκομειο. Με ελαχιστα υγρα πλεον περιμεναμε και παρακαλουσαμε να φτασουμε στην 28η εβδομαδα, μηπως και καταφερει να ειναι βιωσιμο το μωρο. Επειτα απο λιγες ημερες στην 26η, ανεβαζω ξαφνικα υψηλο πυρετο, δειγμα του οτι κατι δεν πηγαινε καλα... βραδυ για τελευταια φορα ακουσαμε παλμους και την επομενη το πρωι, απλα διαπιστωθηκε οτι ειχε φυγει....

Οποτε και οδηγηθηκα σε φυσιολογικο τοκετο με προκληση, ανετιμη να αντειμετωπισω κατι τετοιο, ψυχικα και σωματικα.....

Οταν ρωτηθηκα ενα θελω να το δω, αρνηθηκα.... δν ξερω γιατι, δεν μπορω ακομη ομως να με συγχωρεσω γι΄αυτο, ουτε τωρα, ουτε ποτε..... αρνηθηκα να δω το πρωτο μου παιδι, εστω και σαν κοιμισμενο αγγελουδι....

 

Ειναι κατι που δεν προκειται ποτε να ξεπερασω και θα θυμαμαι παντα, δεν ειναι απο τις στιγμες που ξεχνιουνται, απλα τις αφηνουμε πισω μας και προχωραμε.....

 

......... Επειτα απο πολλες εξετασεις διαπιστωθηκε οτι ειχα διαφραγμα στην μητρα, που μου δημιουργησε και την ολη κατασταση. Ετσι προχωρησα σε επεμβατικη λαπαροσκοπηση και υστεροσκοπηση και μετα απο πολυ μικρο διαστημα αποχης, εμεινα εγκυος στον αγγελο μου....

Παλι με προβληματα, παλι με αιμοραγγιες, νοσηλειες, κατακλιση εως και τον 9ο μηνα, ουσιαστηκα σηκωθηκα απο το κρεββατι για να παω να διαλεξω τα επιπλα και τα πραγματακια του και μετα για να γεννησω....

 

Και να ομως που εδω και 2 χρονια, 4 μηνες και 15 ημερες ειμαι μανουλα και εχω εναν ξανθο, γαλανοματη αγγελο που με γεμιζει ευτυχια.... και πλεον περιμενω με το καλο, Παναγιτσα μου να πανε ολα καλα και το δευτερο αγγελουδι μου....

 

Ευχομαι ολοψυχα, σε ολα τα κοριτσακια που περνανε τον προσωπικο τους γολγοθα, πολυ - πολυ συντομα ολα να γινουν μια κακια αναμνηση και να κρατανε στην αγκαλιτσα τους τα μωρακια τους...

[doraki&baby]

Να πω κι εγω εν ταχει την δικη μου... εμπειρια.

 

Μενοντας εγκυος, στο παιδακι μου, που δεν τα καταφερε, απο την πρωτη στιγμη και μεχρι την 26η εβδομαδα, που το γεννησα, ειχα συνεχως προβληματα. Αιμορραγιες, πληρη κατακλιση στο κρεββατι, συσπασεις στον 5ο μηνα, νοσηλειες και ολα αυτα τα ωραια που συνεπαγεται μια προβληματικη εγκυμοσυνη....

Στην 25η εβδομαδα, μου σπανε τα νερα και εσπευσμενα οδηγουμαι στο νοσοκομειο. Με ελαχιστα υγρα πλεον περιμεναμε και παρακαλουσαμε να φτασουμε στην 28η εβδομαδα, μηπως και καταφερει να ειναι βιωσιμο το μωρο. Επειτα απο λιγες ημερες στην 26η, ανεβαζω ξαφνικα υψηλο πυρετο, δειγμα του οτι κατι δεν πηγαινε καλα... βραδυ για τελευταια φορα ακουσαμε παλμους και την επομενη το πρωι, απλα διαπιστωθηκε οτι ειχε φυγει....

Οποτε και οδηγηθηκα σε φυσιολογικο τοκετο με προκληση, ανετιμη να αντειμετωπισω κατι τετοιο, ψυχικα και σωματικα.....

Οταν ρωτηθηκα ενα θελω να το δω, αρνηθηκα.... δν ξερω γιατι, δεν μπορω ακομη ομως να με συγχωρεσω γι΄αυτο, ουτε τωρα, ουτε ποτε..... αρνηθηκα να δω το πρωτο μου παιδι, εστω και σαν κοιμισμενο αγγελουδι....

 

Ειναι κατι που δεν προκειται ποτε να ξεπερασω και θα θυμαμαι παντα, δεν ειναι απο τις στιγμες που ξεχνιουνται, απλα τις αφηνουμε πισω μας και προχωραμε.....

 

......... Επειτα απο πολλες εξετασεις διαπιστωθηκε οτι ειχα διαφραγμα στην μητρα, που μου δημιουργησε και την ολη κατασταση. Ετσι προχωρησα σε επεμβατικη λαπαροσκοπηση και υστεροσκοπηση και μετα απο πολυ μικρο διαστημα αποχης, εμεινα εγκυος στον αγγελο μου....

Παλι με προβληματα, παλι με αιμοραγγιες, νοσηλειες, κατακλιση εως και τον 9ο μηνα, ουσιαστηκα σηκωθηκα απο το κρεββατι για να παω να διαλεξω τα επιπλα και τα πραγματακια του και μετα για να γεννησω....

 

Και να ομως που εδω και 2 χρονια, 4 μηνες και 15 ημερες ειμαι μανουλα και εχω εναν ξανθο, γαλανοματη αγγελο που με γεμιζει ευτυχια.... και πλεον περιμενω με το καλο, Παναγιτσα μου να πανε ολα καλα και το δευτερο αγγελουδι μου....

 

Ευχομαι ολοψυχα, σε ολα τα κοριτσακια που περνανε τον προσωπικο τους γολγοθα, πολυ - πολυ συντομα ολα να γινουν μια κακια αναμνηση και να κρατανε στην αγκαλιτσα τους τα μωρακια τους...

ΑΖΙΑ, να σου ζήσει ο μικρούλης σου κ με το καλό να έρθει κ το αδερφάκι του....

η πιο γερή απόδειξη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε είναι το μικρουλάκι σου κ να τα αφήσουμε όλα πίσω...

εμένα όταν με ρώτησαν για να δω τη μικρή μου αρνήθηκα για 2 λόγους:

1ον) ήταν θέμα επιβίωσης, η εικόνα της θα μου καρφωνόνταν στο μυαλό κ δε θα μπορούσα να προχωρήσω και

2ον) δεν είχε νόημα αφού η ίδια δεν θα ήταν πια εκεί, η ψυχούλα της δεν ήταν εκεί, δεν ήταν η ίδια ζωηρούλα μπεμπούλα που έβλεπα στα υπερηχογραφήματα παρά μόνο το άψυχο σωματάκι της...

μερικές φορές αναρωτιέμαι εάν έκανα καλά και άλλες πάλι εάν μου έμοιαζε.. την αγαπώ δεν θα τη ξεχάσω ποτέ... μου χάρισε στιγμές ευτυχίας κ άγγιξα λίγο τον παράδεισο με το μικρό μου δαχτυλάκι μέχρι να περάσω στο άλλο άκρο...

καλή δύναμη να έχουμε...

[AZIA]

ΑΖΙΑ, να σου ζήσει ο μικρούλης σου κ με το καλό να έρθει κ το αδερφάκι του....

η πιο γερή απόδειξη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε είναι το μικρουλάκι σου κ να τα αφήσουμε όλα πίσω...

εμένα όταν με ρώτησαν για να δω τη μικρή μου αρνήθηκα για 2 λόγους:

1ον) ήταν θέμα επιβίωσης, η εικόνα της θα μου καρφωνόνταν στο μυαλό κ δε θα μπορούσα να προχωρήσω και

2ον) δεν είχε νόημα αφού η ίδια δεν θα ήταν πια εκεί, η ψυχούλα της δεν ήταν εκεί, δεν ήταν η ίδια ζωηρούλα μπεμπούλα που έβλεπα στα υπερηχογραφήματα παρά μόνο το άψυχο σωματάκι της...

μερικές φορές αναρωτιέμαι εάν έκανα καλά και άλλες πάλι εάν μου έμοιαζε.. την αγαπώ δεν θα τη ξεχάσω ποτέ... μου χάρισε στιγμές ευτυχίας κ άγγιξα λίγο τον παράδεισο με το μικρό μου δαχτυλάκι μέχρι να περάσω στο άλλο άκρο...

καλή δύναμη να έχουμε...

 

Σε ευχαριστω πολυ δορακι μου.....:D:D

 

Μαλλλον συγκλινω κι εγω προς τον 2ο λογο για τον οποιο κι εσυ δεν θελησες να δεις την μπεμπουλα σου.....

Δεν ξερω, αλλα στιγμιαια, την στιγμη που με ρωτησαν, ενιωσα πως δεν ημουνι ετοιμη να το αποχωριστω, πριν καν το γνωρισω...

 

Ειναι πολυ γλυκια τα λογια με τα οποια αναπολλεις τις λιγες στιγμες με το μωρακι σου, οσο δηλ. κρατησε η εγκυμοσυνη σου....

 

Καλη δυναμη και σε εσενα γλυκια μου, περασες πολλα, αλλα να ξερεις οπως και να τα φερει η ζωη, τα καλυτερα ειναι μπροστα σου και σε περιμενουν να τα ζησεις....

[doraki&baby]

σ'ευχαρίστω... με συγκίνησες... αυτές τις ημέρες θα ερχόταν στο κόσμο το μικρό μου...

[AZIA]

σ'ευχαρίστω... με συγκίνησες... αυτές τις ημέρες θα ερχόταν στο κόσμο το μικρό μου...

 

Λυπαμαι...... το μονο που μπορω να πω ειναι οτι σε νιωθω....

 

Εγω ακομη και την επομενη χρονια την ημερα του θανατου του, παρολο που ημουν εγκυος, δεν μπορουσα να μην το θυμηθω, να μην συνεχισω να το θυμαμαι....

 

Οπως σου εγραψα και παραπανω, ειναι κατι που ποτε δεν θα ξεπερασουμε, απλα θα προχωρησουμε μπροστα και το χαμενο αγγελουδι μας, θα ειναι ο φυλακας - αγγελος που θα φυλαει αυτα που θα γεννησουμε...

[pinakiiii]

Λυπαμαι...... το μονο που μπορω να πω ειναι οτι σε νιωθω....

 

Εγω ακομη και την επομενη χρονια την ημερα του θανατου του, παρολο που ημουν εγκυος, δεν μπορουσα να μην το θυμηθω, να μην συνεχισω να το θυμαμαι....

 

Οπως σου εγραψα και παραπανω, ειναι κατι που ποτε δεν θα ξεπερασουμε, απλα θα προχωρησουμε μπροστα και το χαμενο αγγελουδι μας, θα ειναι ο φυλακας - αγγελος που θα φυλαει αυτα που θα γεννησουμε...

κοριτσια εχετε απολυτο δικιο....και γω τη πητ ειχα ενα σφηξιμο...σκεφτομουνα οτι σημερα θα γεννουσα και ειμαι σπιτι λεχωνα χωρις μωρο..πολυ δυσκολες μερες και πολυ σκληρες!συνεχιζουμε και κολυμπαμε μεχρι να φτασουμε στεργια.......στο χερι μας ειναι να ειμαστε δυνατες και να ζουμε τη καθημερινοτητα.πολλες φορες βιαζομαι να περασει ο καιρος να ξαναπροσπαθησω αλλα μετα λεω εεεεεεε υπαρχει και το σημερα!πρεπει να περναω καλα και το αυριο θα ερθει!

[AZIA]

...σκεφτομουνα οτι σημερα θα γεννουσα και ειμαι σπιτι λεχωνα χωρις μωρο..πολυ δυσκολες μερες και πολυ σκληρες

 

ειναι απλα τραγικες... ποσο σε νιωθω, αυτο που λες.... λεχωνα χωρις μωρο....

 

Θυμαμαι ηταν η γιορτη της μητερας λιγες ημερες αργοτερα και πηγα στο ανθοπωλειο για να παρω λουλουδια για τις μαμαδες.... Η ανθοπωλης, γνωριζομαστε και ηξερε οτι ημουν εγκυος, με ρωτησε, επειδη προφανως η γυναικα ειδε την κοιλια μου...

 

-Ποσο εισαι τωρα, ποτε γεννας?

 

Μαχαιρια στην καρδια, τοτε το συνειδητοποιησα ακομη περισσοτερο....

 

Λεχωνα χωρις μωρο....

 

Ολο το προηγουμενο διαστημα, και ειδικα μετα τον τοκετο, δεν μπορουσα να συνειδητοποιησω τι μου εχει συμβει, αφου απο την στιγμη που επιβεβαιωθηκε ο θανατος του, μεσα σε 2 ωρες γεννησα. Ενιωθα παγωμενη, μουδιασμενη, εξω απο το σωμα μου, οτι δεν εχει συμβει σε εμενα αυτο, οτι ειναι ενα κακο ονειρο, οτι...οτι....

 

 

στο χερι μας ειναι να ειμαστε δυνατες και να ζουμε τη καθημερινοτητα.πολλες φορες βιαζομαι να περασει ο καιρος να ξαναπροσπαθησω αλλα μετα λεω εεεεεεε υπαρχει και το σημερα!πρεπει να περναω καλα και το αυριο θα ερθει!

 

Ετσι ακριβως ειναι γλυκο μου pinakiiii.... πως ακριβως ομως τα λες...

 

Φτανει να ειμαστε δυνατες, να μην το βαζουμε κατω....

 

Εισαι σε καλο δρομο.... συνεχισε...

 

Σου ευχομαι τα καλυτερα και σε εσενα ψυχουλα μου....

[pinakiiii]

ειναι απλα τραγικες... ποσο σε νιωθω, αυτο που λες.... λεχωνα χωρις μωρο....

 

Θυμαμαι ηταν η γιορτη της μητερας λιγες ημερες αργοτερα και πηγα στο ανθοπωλειο για να παρω λουλουδια για τις μαμαδες.... Η ανθοπωλης, γνωριζομαστε και ηξερε οτι ημουν εγκυος, με ρωτησε, επειδη προφανως η γυναικα ειδε την κοιλια μου...

 

-Ποσο εισαι τωρα, ποτε γεννας?

 

Μαχαιρια στην καρδια, τοτε το συνειδητοποιησα ακομη περισσοτερο....

 

Λεχωνα χωρις μωρο....

 

Ολο το προηγουμενο διαστημα, και ειδικα μετα τον τοκετο, δεν μπορουσα να συνειδητοποιησω τι μου εχει συμβει, αφου απο την στιγμη που επιβεβαιωθηκε ο θανατος του, μεσα σε 2 ωρες γεννησα. Ενιωθα παγωμενη, μουδιασμενη, εξω απο το σωμα μου, οτι δεν εχει συμβει σε εμενα αυτο, οτι ειναι ενα κακο ονειρο, οτι...οτι....

 

 

 

 

Ετσι ακριβως ειναι γλυκο μου pinakiiii.... πως ακριβως ομως τα λες...

 

Φτανει να ειμαστε δυνατες, να μην το βαζουμε κατω....

 

Εισαι σε καλο δρομο.... συνεχισε...

 

Σου ευχομαι τα καλυτερα και σε εσενα ψυχουλα μου....

το ιδιο και με μενα..πηγα στο φαρμακοποιο της γειτονιας μετα τη γεννα και αρχισε στα να σας ζησει κ ποτε γεννησες και να χει κοσμο στο φαρμακειο..παναγια μου κοκαλωσα..εδω τις προαλλες πηγα σε ενα κροπωλειο κ η κυρια εκει εκανε πλακα οτι δε χωραει να περασει και καλα λογω κιλων κ της λεω σιγα καλε δεν ειστε και παχια και γω δε θα μπορουσα να περασω απο κει που προσπαθειτε κ μου λεει εσυ εισαι μια χαρα κ μου φευγει κ τις λεω να φανταστειτε πριν λιγο καιρο γεννησα και μου αρχισε στα ποσο θηλαζει κ ποσο καλη ειμαι μετα απο γεννα...τι να της πω τωρα εγω?το εραψα εκανα νοηματα και ελεγα ναι ναι.

εγω απ τη στιγμη που εμαθα οτι δε ζει ο μπεμπακος μου βρεθηκα σε αλλο παλνητη χαζεψα..πηγαινα να γεννησω κανονικα μιας κ ειχα μπει στο μηνα μου και εσπασαν τα νερα και ενω ολοι ελεγαν γρηγορα χειρουργιο εγω ελεγα μααααα το μωρο κουνιεται κανετε λαθος!δειτε το ξανα!αλλα το εβλεπα κ γω στον υπερηχο αλλα δεν ελεγα να το πιστεψω!μεσα σε 20 λεπτα ειχε διαγνωστει ειχα μπει χειρουργειο κ γεννησα.οπως εμαθα και αργοτερα αν δεν ειχε τοσο γρηγορα θα ειχε προβλημα η ζωη μου καθως ειχε δημιουργηθει λοιμωξη μεσα σε 3 με 4 ωρες απ το θανατο του και ευτυχως δε περασε σε μενα...ενω οι κινησεις στο μωρο δεν ηταν στην ιδεα μου αλλα κινησεις του μωρου με τη φυσικη κλιση του σωματος μου..οπου πηγαινα εγω πηγαινε και αυτο...

[pinakiiii]

ΑΖΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΜΑΣ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΝΟΙΞΕΙ..ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!ΠΕΡΑΣΕΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΟΥ!ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΩ ΚΑΙ ΓΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΟΣΕΣ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.!!!!!

[AZIA]

το ιδιο και με μενα..πηγα στο φαρμακοποιο της γειτονιας μετα τη γεννα και αρχισε στα να σας ζησει κ ποτε γεννησες και να χει κοσμο στο φαρμακειο..παναγια μου κοκαλωσα..εδω τις προαλλες πηγα σε ενα κροπωλειο κ η κυρια εκει εκανε πλακα οτι δε χωραει να περασει και καλα λογω κιλων κ της λεω σιγα καλε δεν ειστε και παχια και γω δε θα μπορουσα να περασω απο κει που προσπαθειτε κ μου λεει εσυ εισαι μια χαρα κ μου φευγει κ τις λεω να φανταστειτε πριν λιγο καιρο γεννησα και μου αρχισε στα ποσο θηλαζει κ ποσο καλη ειμαι μετα απο γεννα...τι να της πω τωρα εγω?το εραψα εκανα νοηματα και ελεγα ναι ναι.

εγω απ τη στιγμη που εμαθα οτι δε ζει ο μπεμπακος μου βρεθηκα σε αλλο παλνητη χαζεψα..πηγαινα να γεννησω κανονικα μιας κ ειχα μπει στο μηνα μου και εσπασαν τα νερα και ενω ολοι ελεγαν γρηγορα χειρουργιο εγω ελεγα μααααα το μωρο κουνιεται κανετε λαθος!δειτε το ξανα!αλλα το εβλεπα κ γω στον υπερηχο αλλα δεν ελεγα να το πιστεψω!μεσα σε 20 λεπτα ειχε διαγνωστει ειχα μπει χειρουργειο κ γεννησα.οπως εμαθα και αργοτερα αν δεν ειχε τοσο γρηγορα θα ειχε προβλημα η ζωη μου καθως ειχε δημιουργηθει λοιμωξη μεσα σε 3 με 4 ωρες απ το θανατο του και ευτυχως δε περασε σε μενα...ενω οι κινησεις στο μωρο δεν ηταν στην ιδεα μου αλλα κινησεις του μωρου με τη φυσικη κλιση του σωματος μου..οπου πηγαινα εγω πηγαινε και αυτο...

 

 

:shock::( Tι περασες κι εσυ καλο μου..... :(:(

 

Αχ! τι τραβαμε κι εμεις οι γυναικες....

[AZIA]

ΑΖΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΔΩ ΓΙΑ ΜΑΣ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΝΟΙΞΕΙ..ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!ΠΕΡΑΣΕΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΟΥ!ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΩ ΚΑΙ ΓΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΟΣΕΣ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.!!!!!

 

Εγω ευχαριστω για την δυνατοτητα που μου δινεται, εστω και με αυτον τον τροπο να δωσω κουραγιο και ελπιδα σε κοριτσακια που εχουν βιωσει την ιδια εμπειρια, ωστε να συνειδητοποιησουν οτι τιποτα δεν εχει τελειωσει, η ζωη ειναι μπροστα και μας περιμενει....

 

Κουραγιο και ελπιδα για το μελλον ευχομαι σε ολα τα κοριτσακια....:D:D

[doraki&baby]

έχω τικεράκι..γιούπι!!