Ειμαι πολυ οξύθυμη !!!!!

[Kyriakh]

Κορίτσια καλημέρα , εχθες μίλησα σε μια ξαδερφη μου η οποία ειναι ψυχίατρος και αφού της περιέγραψα την κατάσταση και είπαμε και διάφορα άλλα, κατεληξε στο οτι χρειαζομαι βοήθεια γιατί έχω κατάθλιψη πολύ καιρο τώρα πριν έρθει το μωρό και ότι η ίδια δεν μπορέι να βοηθήσει γιατί είναι συγγενής ( γι αυτό και δεν της είχα μιλήσει τόσο καιρό)και μου σύστησε μια φίλη της ψυχολόγο η οποία δεν θα μου πάρει χρήματα. Μου είπε να την πάρω τηλ. από δευτέρα γιατί τώρα λείπει σε ταξίδι του μέλιτος.Τελικά η κατάθλιψη είναι πολύ ύπουλη , δεν παίρνεις χαμπάρι τίποτα. Όλα καλά λοιπον, είμαι σίγουρη ότι θα το ξεπεράσω ! ! ! Ευχαριστώ και πάλι όλες σας για τις απαντήσεις σας. Να είστε καλά.

[ΜαρΚ]

Κυριακούλα μου μην αγχώνεσαι. Τα είπε πολύ ωραία η mother's heart. Το παιδάκι σου είναι πολύ μικρό και ακόμα σε κουράζει τρελά. Είναι και το σοκ που παθαίνουμε όλες ανεξαίρετως, η καθε μία το αντιμετωπίζει διαφορετικά, που φέρνουμε στον κόσμο το πολυπόθητο μωρό το οποίο όμως είναι απρόσμενα απαιτητικό. Είναι πολύ νωρίς. Πριν λίγο γέννησες. Οι ορμόνες δεν πάνε και πολύ καλά. Σου εξηγώ γιατί το αντιμετωπίζω χαλαρά και γιατί σου δείχνω εμπιστοσύνη, απλούστατα: όπως δήλωσες, δεν έχεις κανένα σκοπό να μεγαλώσεις το παιδί σου όπως μεγάλωσες εσύ. Δεν το χτύπησες. Τού δείχνεις αγάπη.

Κι εγώ φάει πολύ ξύλο και πολύ ακύρωση γενικότερα από οικογένεια και σόϊ. Όταν παντρεύτηκα και ήρθε η σκέψη του παιδιού, ανυπομονούσα. Αισθανόμουν και συνεχίζω να αισθάνομαι πολύ ικανή, άξια και τρυφερή μανούλα. Και αυτό είμαι. Ξέρεις γιατί? είχα το τέλειο παράδειγμα προς αποφυγείν από πολλές απόψεις. Ήξερα ακριβώς τι ΔΕΝ έπρεπε να κάνω. Κι έτσι συνεχίζω πολύ σίγουρη για τον εαυτό μου ότι τουλάχιστον δεν πρόκειται ποτέ να κάνω αυτά που έκαναν αφού ξέρω ότι είναι άσχημα.

Δεν χρειάστηκε να πάω ποτέ σε ψυχολόγο. Απλώς το αποφάσισα και όρισα τη ζωή μου.

 

Καλή δύναμη. Θα δεις ότι μεγαλώνοντας το παιδί θα λυπάσαι και μόνο στη σκέψη ότι θα το στενοχωρήσεις (εσύ η μανούλα του). Τα ευτυχυσμένα ματάκια του είναι το παν.

 

Υ.Γ.: εγώ προσωπικά δεν θα πήγαινα με το παιδί σε ένα περιβάλλον στο οποίο υπάρχει πιθανότητα να δει σκηνές όπως αυτή που περιέγραψες με την αδερφή σου.

[Kyriakh]

Κορίτσια σε καμία περιπτώση δεν μπορώ να δικαιολογήσω τον εαυτό μου γι αυτό που πήγα να κάνω , και ευχαριστώ εσας που με δικαιολογείται, αλλά πραγματικά το μωρό μου είναι δωρο Θεού δεν με δυσκόλεψε ποτε πουθενά, θεωρώ ότι είναι το πιο εύκολο μωρό, και στο θηλασμό ( δεν με είχε ποτέ με τις ώρες στο στήθος)και στον ύπνο (πάντα κοιμάται στις 10 το βράδυ και ξυπνάει μία φορά για κανα τέταρτο στις 4 και μετά πάλι στις τις φορές που ξενύχτισε ηθελε απλά να κάνει κακά της....Αυτό που θέλω να πω είναι ότι από τότε δεν έχω σκεφτέι ποτέ ξανά να σηκώσω χέρι ούτε καν να φωνάξω και μια δυο φορές που πήγα να νευριάσω γιατί, ενώ νυσταζε και ήθελε να πιπιλίσει για να κοιμηθεί, της έδινα στήθος και έκλαιγε εκανα αυτό που σας είπα με τον καθρέφτη....και ξαναλέω ότι σε καμία περιπτωση δεν με δικαιολογώ ακριβώς το αντίθετο μάλιστα....

[ΜαρΚ]

Κορίτσια σε καμία περιπτώση δεν μπορώ να δικαιολογήσω τον εαυτό μου γι αυτό που πήγα να κάνω , και ευχαριστώ εσας που με δικαιολογείται, αλλά πραγματικά το μωρό μου είναι δωρο Θεού δεν με δυσκόλεψε ποτε πουθενά, θεωρώ ότι είναι το πιο εύκολο μωρό, και στο θηλασμό ( δεν με είχε ποτέ με τις ώρες στο στήθος)και στον ύπνο (πάντα κοιμάται στις 10 το βράδυ και ξυπνάει μία φορά για κανα τέταρτο στις 4 και μετά πάλι στις τις φορές που ξενύχτισε ηθελε απλά να κάνει κακά της....Αυτό που θέλω να πω είναι ότι από τότε δεν έχω σκεφτέι ποτέ ξανά να σηκώσω χέρι ούτε καν να φωνάξω και μια δυο φορές που πήγα να νευριάσω γιατί, ενώ νυσταζε και ήθελε να πιπιλίσει για να κοιμηθεί, της έδινα στήθος και έκλαιγε εκανα αυτό που σας είπα με τον καθρέφτη....και ξαναλέω ότι σε καμία περιπτωση δεν με δικαιολογώ ακριβώς το αντίθετο μάλιστα....

Αφού εδώ και 1,5 μήνα πάνε τόσο καλά τα πράγματα με το μωρό αλλά και με τα νεύρα σου, γιατί θέλεις να δεις ψυχολόγο?

[ego-roula]

Αφού εδώ και 1,5 μήνα πάνε τόσο καλά τα πράγματα με το μωρό αλλά και με τα νεύρα σου, γιατί θέλεις να δεις ψυχολόγο?

 

 

ελα μου ντε;;;;

[Kyriakh]

Γιατί για μενα τα πραγματα ειναι πολύ ευκολα τωρα , αν λοιπόν δυσκολέψουν;;;; Και αφου τελικά υπαρχει πρόβλημα καλό είναι να λυθεί

[ΜαρΚ]

Γιατί για μενα τα πραγματα ειναι πολύ ευκολα τωρα , αν λοιπόν δυσκολέψουν;;;; Και αφου τελικά υπαρχει πρόβλημα καλό είναι να λυθεί

αν είναι έτσι τότε να πας. Ίσως σε βοηθήσει να μην είσαι τόσο ανασφαλής.

Απλά το λέω γιατί παραπάνω γράφεις ότι έχεις ένα πολύ εύκολο μωρό και ότι εδώ και 1,5 μήνα το αντιμετωπίζεις πολύ ωραία.

 

Καλή τύχη

[Kyriakh]

Αυτό ακριβώς , τα πραγματα είναι εύκολα , εχω ευκολο μωρό, μα σε μία δυσκολία εγώ αντέδρασα υπερβολικά, μα θα ερθουν κι αλλες δυσκολίες χειρότερες... Με καταλαβαινεις ???

[derbybaby]

καλα θα κανεις να μιλησεις..οι ορμονες της γυναικας που γαννα θελουν 6 μηνες να ηρεμησουν.της θηλαζουσας συν ενα 6 μηνο απο τοτε που αποθηλαζει.εαν εσυ ειχες καταθλιψη απο πριν γεννησεις κ αφοτου γεννησες παιζουν ταμπουρλο κ οι ορμονες καλο θα σου κανει.εγω που ημουν κ ειμαι γενικα παρα πολυ αισιοδοξο ατομο οταν γυρισα σπιτι απο το μαιευτηριο κ εμεινα μονη με τον μικρο μου ο οποιος με δυσκολεψε παααρα πολυ σε θεματα θηλαμσου επαθα μια επιλοχειο αλλο πραγμα.κ αυτο που με χαλουσε ηταν οτι καταλαβαινα ποσο κακο εκανα κ στο μωρο μου να ειμαι μες τα κλαμματα συνεχεια.οταν συνηλθα συνηλθε κ εκεινος.οταν μιλησεις κ νιωσεις καλυτερα θα αρχισεις να ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ κ το μωρακι σου περισσοτερο κ ολα αυτα που ενιωθες θα ειναι μια κακη αναμνηση που σιγα σιγα θα ξεχαστει.καλη συνεχεια!

[korina1974]

Γιατί για μενα τα πραγματα ειναι πολύ ευκολα τωρα , αν λοιπόν δυσκολέψουν;;;; Και αφου τελικά υπαρχει πρόβλημα καλό είναι να λυθεί

 

 

Κυριακή καλή σου μέρα. Νομίζω ότι οι περισσότερες μητέρες στην αρχή, είμασταν έξω απ' τα νερά μας, με ακατάστατες ώρες ύπνου, πολλή κούραση και τρέξιμο και ψυχολογικά χάλια λόγω ορμονών. Όσο περνάνε όμως οι μήνες, βλέπεις ότι όλα μπαίνουν σε μια σειρά. Βρίσκετε πλέον το πρόγραμμά σας.

Θα σου μιλήσω πως νιώθω εγώ. Μέχρι ο γιος μου να γίνει 4 με 5 μηνών, ένιωθα σαν εσένα. Βέβαια ποτέ δεν ξεσπούσα στο παιδί, αλλά τα άκουγε μια χαρά ο άντρας μου ο καημένος. Μετά τα πράγματα πήγαιναν όλο και καλύτερα. Μπήκαμε σε μια σειρά, κοιμόταν περισσότερες ώρες, ξεκουραζόμουν και εγώ, αλλά και η ψυχολογία μου είχε αλλάξει.

Όταν ένιωθα ότι ήθελα λίγο χρόνο για μένα, τον πήγαινα στην μαμά μου, έκανα μια βόλτα στα μαγαζιά, ή για καφέ με καμμιά φίλη και μετά τον έπαιρνα και γυρίζαμε στο σπίτι.

Αν βέβαια είχε καλό καιρό, πηγαίναμε με το καρότσι βόλτα μαζί και το χαιρόμουνα πάρα πολύ.

Κάνε κι εσύ το ίδιο. Πάρε το μικρό σου τώρα που έχει καλό καιρό και πηγαίνετε βόλτα. Θα δεις πόσο θα του αρέσει και του ίδιου.

Α, και μια καλή λύση για όταν έχεις νεύρα. Πήγαινε σε άλλο δωμάτιο ή στο μπάνιο και πάρε πολύ βαθιές και αργές ανάσες. Κάντο πολλές φορές και θα δεις πόσο εύκολα θα ηρεμήσεις. Αυτό έκανα εγώ και πάντα έπιανε.

[ego-roula]

καλη τυχη και απο μενα ..

 

ολα καλα θα πανε , αρκει να το θελεις...

[mother's heart]

καλημερα κ παλι!!!

κυριακη μου διαβασα τα νεα σου!να πω την αληθεια ημουν σιγουρη οτι αν μιλησεις σε καποιον ψυχολογο,θα σου πει οτι εχεις προβλημα...οχι βεβαια επειδη πιστευω οτι πραγματικα εχεις,αλλα επειδη οι ψυχολογοι παντου κ παντα βρισκουν προβλημα!!γνωμη μου βεβαια!!!!!υπαρχουν ανθρωποι που πραγματικα εχουν προβλημα κ οντως χρειαζονται αμεση βοηθεια κ αλλοι που πηγαν επειδη για καποιο διαστημα ενιωθαν απελπισμενοι κ μιλωντας με ψυχολογο νομιζαν οτι ειναι σχιζοφρενεις!!!!δεν νομιζω οτι καποιος πηγε σε ψυχολογο κ δεν του βρηκε κατι..οτι απλα τον αφησε να φυγει κ του ειπε εισαι ενταξει!!!δεν το νομιζω με τιποτα!!!!κ αμα δεν σου βρουν κατι για τωρα,θ'αρχισουν να βρισκουν σε παιδικα χρονια,στη σχεση με τον συζυγο,στη σχεση με τους συγγενεις...κατι θα βρουν παντα!!!!

βεβεια μη σε παρω κ στο λαιμο μου,αν νιωθεις την αναγκη οτι πρεπει να πας,να πας!!!αλλα πιστευω οτι εισαι πολυ δυνατη κ ας μην το καταλαβαινεις!!!!!!!!αν νιωθεις αμφιβολια οτι δεν μπορεις να τα βρεις με τον εαυτο σου μονη σου,τοτε να πας!!δεν ξερω...!!!!εγω οταν ειχα κλεισει ραντεβου,οπως σ ειπα,ενιωσα αυτοματως οτι ειμαι αρρωστη ψυχικα κ ας μην ημουν!!!ενιωθα αδυναμη,ενιωθα ηδη καταθλιπτικη κα ς μην ημουν!!!!αλλα ο καθενας το βλεπει αλλιως!!εσυ μπορει να θελεις πολυ να πας!!!να κανεις οτι αισθανεσαι κυριακη μου!!!!

θα με κραξετε τωρα ξερω,αλλα μηπως θα ηταν καλο να μιλησεις κ με εναν πνευματικο????!!!!μη με φατε!!!!εκεινος σιγουρα θα ξερει να σε σωσει απ'την κατασταση!!ουτε με γιατρικα,ουτε με φαρμακα,ουτε με τιποτα τετοια!!απλα θα σου μιλησει,θα σε καταλαβει κ με τα λογια του θα νιωσεις οτι απαλυνει τα προβληματα!!!ειναι αυτο που λεμε γιατρευει την ψυχη σου!!!!πολλες φορες το εχω νιωσει!!καποιες στιγμες που δεν αντεχω η' απελπιζομαι,πιανω τον εαυτο μου να λεει ''θελω τοσο πολυ να μιλησω σ'εναν πνευματικο''!!!!!!εχω αναγκη να βρω τον θεο κ πολλες φορες εχω νιωσει οτι τον εχω ξεχασει κ γι'αυτο η απελπισια με τυρραναει τοσο πολυ!!!!παλια οι ανθρωποι δεν ηξεραν απο ψυχολογους κ τετοια...πηγαιναν στον πνευματικο τους που τοσο πιστευαν κ αγαπουσαν κ κει μιλουσαν κ κλαιγοντας ενιωθαν τη λυτρωση!!δεν χρειαζοταν τιποτε αλλο!!τωρα ολοι τρεχουμε να πουμε ''ωχ εχεις προβλημα,τρεξε στον ψυχολογο''!!!μπορει να σας φαινονται βλακειες ολα αυτα,αλλα τα εχω νιωσει!κ οπως χαρακτηριστικα θυμαμαι,οταν ειχα πεσει σ'εκεινη την απελπισια τοτε,ειχα γραψει στο ημερολογιο μου ακριβως αυτη τη φραση ''δνε θελω να π[αω στον ψυχολογο,προτιμω να βρω τον θεο που τοσο πολυ εβγαλα απ'τη ζωη μου''!!!!οποτε το διαβαζω κλαιω!!εχω τοσες διδαχες γεροντων,τοσα λογια απ'τον πνευματικο μου που ευκολα με λυτρωνουν στα δυσκολα,αλλα πολλες φορες αφηνω τον εαυτο μ να τα ξεχασει!!τοσα λογια για την υπομονη,για τη σχεση του αντρογυνου,για την υπομονη,για την προσευχη,για τα παιδια!!κ καποτε τα λησμονησα κ εκλεισα ραντεβου με τον ψυχολογο,ενω ολα ηταν μεσα στην ψυχη μου!!!!

αυτα καλη μου κυριακη!!ευχομαι μεσα απ'την καρδια μου να κανεις το καλυτερο που πιστευεις για τον εαυτο σου κ να βοηθηθεις οποιο τροπο κ να επιλεξεις!!εσυ ξερεις καλυτερα!!!!

 

σορι για το κατεβατο,μη με φατε που παλι εφερα το θεμα στη θρησκεια,αλλα δεν μπορουσα να το παραλειψω!!!!μου φανηκε αχαριστια απο μερους μου να μην αναφερω τη δυναμη της πιστης κ της εξομολογησης σε ενα τετοιο θεμα!!!αχαριστια γιατι πολλες φορες εχω βοηθηθει απ'τον θεο κ ενιωσα γαληνη!!δεν μπορουσα να μην το αναφερω!!!!!

[jst]

Να σκεφτείς οτι υπάρχουν άτεκνοι άνθρωποι ή γονείς με μη υγιή παιδάκια που υποφέρουν... Και να μάθεις να κάνεις υπομονή γιατί ο γονιός μια ζωή υπομένει... Αυτό είναι το φάρμακο για τα νεύρα κατά τη γνώμη μου

[ΜαρΚ]

Αυτό ακριβώς , τα πραγματα είναι εύκολα , εχω ευκολο μωρό, μα σε μία δυσκολία εγώ αντέδρασα υπερβολικά, μα θα ερθουν κι αλλες δυσκολίες χειρότερες... Με καταλαβαινεις ???

Εννοείται ότι σε καταλαβαίνω. Εφ'όσον νοιώθεις έτσι να πας. Όλοι είμαστε διαφορετικοί και αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες διαφορετικά.

Απλώς ήμουν πεπεισμένη για τον εαυτό μου όταν γέννησα: θα τα καταφέρω έλεγα και μπλα μπλα μπλα όως τα προανέφερα.

Αν εσύ πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει ο ειδηκός τότε το πιο πιθανό είναι ότι πράγματι θα βοηθηθείς

[my_angel]

Αυτο το ζωωδες ενστικτο που ερχεται σε σενα ερχεται σε αρκετους γονείς κ ας μην θέλουν να το παραδεχτούν. εγω προσωπικά δεν εχω φτάσει ακόμη στο σημείο να το σηκώσω το χέρι.ουτε 1 στον ποπό που λένε. ειμαι ακόμη στη φάση της συζήτησης και εκει θα ήθελα να μείνω. εχουμε φίλους που σχεδόν καθημερινά ''τιμωρούν'' το παιδάκι τους με την μέθοδο της σφαλιάρας (οτι χειρότερο να χτυπήσεις το παιδί στο πρόσωπο, το ακυρωνεις ικτρά) και απορούν οταν συζητάμε λεγοντας μας...δεν τον εχεις χτυπήσει ποτε? λες και ειναι οτι πιο φυσιολογικό. εχει να κάνει με τις αντοχές και την αυτοσυγκράτηση που εχει ο καθένας. βέβαια οταν πρόκειται για το παιδί σου οι αντοχες και η αυτοσυγξράτηση διπλασιάζονται. ξερεις πιο ειναι το αδυνατο σου σημέιο και καλο ειναι να το ελέγχεις γιατι το παιδί σου ειναι πολύ μικρο ακόμη. σκέψου πως αν του κάνεις κάτι τετοιο τις συνέπειες θα τις υποστείς πάλι εσυ καθώς μεγαλώνοντας θα εξελιχθεί σε ενα νευρικό παιδί που θα εχει μάθει να λύνει τις διαφορές του μ αυτη τη μέθοδο. καλό ειναι να μιλήσεις κάπου αν εχεις την δυνατότητα ωστε να λύσεις πρωτα τα δικά σου θέματα γιατι το λουλουδάκι σου εχει ανάγκη απο στοργή και καταννόηση.

 

 

Ετσι μου'ρχετε να πιασω αυτους τους γονεις και να τους ριχβω εγω η ιδια απο μια σφαλιαρα καθε φορα που κανουν κατι αναρμοστο!!!!!!

Πολυ σωστα ειπες Σαλομη πως αυτο εχει να κανει με την αυτοσυγκρατηση και την υπομονη που εχει ενας ανθρωπος και τι περισσοτερο ενας γονιος!!

Κι εγω ειμαι αρκετα νευρικη μπορω να πω και νευριαζω ευκολα και και και... Αυτο δεν σημαινει πομως πως δεν θα εχω την υπομονη να κατσω να εξηγησω στο παιδι μου τι ειναι σωστο και τι οχι...να του μαθω να συμπεριφερεται σωστα, να μιλαει καταλληλα κτλ κτλ...

Πιστευω πως αυτοι οι γονεις ΝΟΜΙΖΟΥΝ πως καταφευγουν σε εναν γρηγορο τροπο επιλυσης του 'προβληματος' που μπορει να δημιουργει το καθε παιδι .. δεν ειναι ετσι ομως.. καθε παιδι θελει τις σωστες βασεις για να μαθει να ''ζει'' σωστα (να τρωει, να μιλαει, να παιζει με τα αλλα παιδια, να μιλαει σε μεγελυτερου κ.α.) Βεβαια ολοι εκεινοι οι γονεις που βρισκουν την σφαλιαρα ως η ευκολοτερη και πιο 'ΓΡΗΓΟΡΗ΄επιλυση ζαβολιων των παιδιων τους δεν εχουν μπει ποτε στη διαδικασια να σκεφτουν μηηηηηηηπως και ρε παιδι μου κατι...μα κατι...δεν κανουν σωστα.....γιατι να αναγκαζονται να σηκωνουν το χερι στο παιδι τους τοσο συχνα.....μα γιατι δεν συμορφωθηκε απο την πρωτη κιολας ή την δευτερη σφαλιαρα...??? Προφανως επειδη ειναι η τελευταια λυση για πολυ σοβαρα παραπτοματα και οχι για μικροζαβολιες και μικρομιες των παιδιων,.

...................Συγνωμη που ξεφυγα λιιιιγο....ηταν μια μικρουλα παρενθεση.... :rolleyes::rolleyes::rolleyes::rolleyes:

 

 

Τωρα οσον αφορα την Κυριακη ειναι πολυ σημαντικο που συνειδητοποιησε αυτο που εκανε και το επεξεργαζεται πολυ βαθια μεσα της απ'οτι βλεπω.

Να πω την αληθεια αυτο που δεν μου αρεσε ηταν η αντιδραση του συζηγου της. Πιστευω πως θα επρεπε τουλαχιστον να το συζητησει λιγο παραπανω μαζι της για να μπορει να εξωτερικευσει παραπανω συναισθηματα και να το αναλυσει λιγο περισσοτερο. Και ειδικα απο την στιγμη που ξερει το ιστορικο της (τη βια που υπηρχε στην οικογενεια της) ,οχι βεβαια με την εννοια πως πρεπει οπωσδηποτε να την χρησιμοποιησει και η Κυριακη οπως η μητερα της, αλλα οσο να'ναι αυτα τα πραγματα αποτυπονονται καπου βαθια στο κεφαλακι κι μας και ειναι πιθανο (οχι απαραιτητα) να βγει στην επιφανεια.

Εγω θα ελεγα πως η επισκεψη στον ψυχολογο δεν ειναι κατι το τρομερο, αντιθετα βοηθαει πολυ να μιλησεις για ολα αυτα που εχεις μεσα σου και να σου δωσει απαντησεις σε πολλες ερωτησεις που ισως σε απασχολουν.

[my_angel]

Βεβαια να προσθεσω πως υπαρχουν ψυχολογοι και ψυχολογοι... Το καλυτερο ειν αι να επισκεφτεις καποιον που να εχεις τουλαχιστον ακουσει θετικα σχολια γι'αυτον.

[AthinaP]

Κυριακή;

 

Αν έχεις πειστεί ότι όλο αυτό συνδέεται με κάποια κατάθλιψη, μπορεί να σου κάνει καλό να επισκεφτείς κάποιο ψυχολογο.

 

Ωστόσο, το ότι πέρασε από το μυαλό σου κάτι, μπορεί να μη σημαίνει πολλά πράγματα. Αλλά φορτίστηκες λόγω του τι έχεις ζήσει στο παρελθόν.

 

Της κοπέλας παραπάνω της περνάει από το μυαλό να δείρει τους άλλους γονείς. Το έκανε;

 

Εμένα μου έχουν περάσει τα ακόλουθα από το μυαλό:

 

Να χωρίσω τον άντρα μου.

Να χυμήξω σε άντρα διαφορετικό από τον δικό μου με πονηρές διαθέσεις!

 

Να πω σε κάποιον που μου ζητάει κάτι έκτακτο στη δουλειά και το θέλει αντιπροχθές: Άσε μας ρε φίλε, τώρα έχω πήξει και θέλω να πάω μια βόλτα και θα το κάνω αυτό μετά Τα λέμε, γεια σου τώρα

 

Δεν σημαίνει πώς ό,τι περνάει από το μυαλό μας, το κάνουμε κιόλας. Μερικές φορές, απλά περνάει από το μυαλό μας και φεύγει.

 

Α και η αδερφή σου κάνει μεγάλα λάθη για πολλούς λόγους. Το παιδί είναι ήδη 12 ετών. Δηλαδή στις Πανελλαδικές ευελπιστεί ότι θα το συμμορφώνει ακόμα με το ξύλο;

 

Τέλος πάντων, ακούγεσαι μανούλα τρυφερή που δεν θα επιτρέψει στον εαυτό της να ασκήσει βία, αλλά αν πιστεύεις ότι χρειάζεσαι "δουλειά" παραπάνω, κάντο, δεν μπορεί να βλάψει.

[MARIANTHI611]

Αυτό ακριβώς , τα πραγματα είναι εύκολα , εχω ευκολο μωρό, μα σε μία δυσκολία εγώ αντέδρασα υπερβολικά, μα θα ερθουν κι αλλες δυσκολίες χειρότερες... Με καταλαβαινεις ???

 

΄Κυριακή μου καταρχην χαιρομαι πολυ που ενω εχεις προελθει απο μια προβληματικη οικογενεια εχεις τα κοτσια να αντιμετωπισεις τα βιωματα σου και να στηριξεις την μητροτητα ετσι οπως της αξιζει...

 

κατ'εμε η επισκεψη στον ψυχολογο θα ειναι δωρο στον εαυτο σου καθως θα ανακαλυψεις ολες αυτες τις συμπεριφορες που σε πληγωσαν και σε στιγματισαν σαν παιδι...Ολες οι περιπτωσεις δεν ειναι ιδιες...καποιες κοπελες περνανε μια φαση που ισως να μην χρειαζεται ιδιαιτερη ψυχολογικη υποστηριξη απο ειδικο...για καποιον ανθρωπο ομως που εχει γαλουχηθει απο αυτες τις συμπεριφορες η θεραπεια απο ειδικο ειναι επιτακτικη...Οι πληγες της ψυχης πρεπει να γιατρευονται...

 

Γι αυτο πηγαινε στην ψυχολογο, παρε και κανενα βιβλιο σου προτεινω ανεπιφυλακτα το "The science of parenting" ειναι πραγματικα καταπληκτικο βιβλιο και ειναι και στα ελληνικα..."η ανατροφη του παιδιου βημα βημα" ειναι ο ελληνικος τιτλος...θα σε βοηθησει πολυ...

 

Ολοι φτανουμε κατα καιρους στα ορια μας...αυτο ομως ειναι δικη μας αδυναμια την οποια πρεπει να χειριστουμε καταλληλα και το παιδι δεν φταιει σε τπτ να πληρωνει τα δικα μας σπασμενα...καντο και για σενα και για το παιδακι σου...το οποιο θα σε εχει προτυπο στο μελλον...και αξιζει γι αυτο να εχει την καλυτερη μαμα...