Ένα λουλούδι - μια στιγμή σιωπής - ένας μικρός φόρος τιμής.

[alcyon]

"Η εμφάνιση της γεωργίας, επέφερε τελικά και τον οργανωμένο πόλεμο."

- Isaac Asimov, Το χρονικό του κόσμου

 

Με αυτή τη φράση θα ανοίξω ετούτο το θέμα.

Ένας μικρός φόρος τιμής για όσους χάνουν το πολυτιμότερο αγαθό τους, την ίδια τους τη ζωή ή την ελευθερία τους. Για όσους βρίσκονται στη δίνη των πολέμων. Για όσους βρίσκονται "ξεσπιτωμένοι", πρόσφυγες, μετανάστες. Για όσους κυνηγούν την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Για όλους όσους η ζωή τους φέρθηκε σκληρά. Ακόμα και για όσους αποφάσισαν να αλλάξουν τόπο για να βρουν καλύτερες συνθήκες.

 

Είμαστε λαός μεταναστών. Οι ομοαίματοί μας έχουν σκορπίσει στην υφήλιο. Στη χώρα μας υποδεχόμαστε άλλους. Ας φερθούμε ανθρώπινα.

 

Κλείνω με ένα τραγούδι παλιό... που με συγκινούσε πάντα.

 

[eleni_k]

Δεν ξέρω τι σε έκανε σήμερα να κάνεις αυτές τις σκέψεις και να σε οδηγήσει σε αυτό το τόπικ... Μαζί σου....

 

................................................................

 

 

(όντως ιδιαίτερα συγκινητικό τραγούδι....)

[madq]

 

Καληνύχτα Κεμάλ, μη φοβάσαι, αυτός ο κόσμος κάποτε θα αλλάξει...