Τελικα ποιος πρεπει να υποχωρει?

[valia40]

Εννοω στις περιπτωσεις που εχουν κ οι γονεις κ το παιδι δικιο αλλα μαλωνουν.Ειναι δεδομενο οτι πρεπει να υποχωρησει το παιδι?Η κι εμεις οι γονεις πρεπει να υποχωρουμε καποιες φορες?

[itsme]

Εννοω στις περιπτωσεις που εχουν κ οι γονεις κ το παιδι δικιο αλλα μαλωνουν.Ειναι δεδομενο οτι πρεπει να υποχωρησει το παιδι?Η κι εμεις οι γονεις πρεπει να υποχωρουμε καποιες φορες?

 

Εσύ με τον γιο στην εφηβεία ωραία θέματα ανοίγεις!

Αναρωτιέμαι κι εγώ για κάτι τέτοια σκεπτόμενη την δική μου εφηβεία..

Θα ήθελα να δω και την πλευρά του γονιού σε αυτό μιας και είναι το επόμενο στάδιο στο οποίο θα περάσω..

[Niki81]

Ισως να κανουν και οι δυο πλευρες ενα βημα πισω...καπου στη μεση βρισκεται παντα η λυση.Λεμε τωρα...

Παντως...το να υποχωρουν μονιμως οι γονεις και στην ουσια να γινεται οτι θελει το παιδι...λιγο αντιστροφη των ρολων μου κανει.

Ασε που παντα ο καθενας απο τη δικη του την πλευρα θα θεωρει οτι εχει δικιο.

[itsme]

Ισως θα ήταν χρήσιμο εδώ να μιλήσουμε με παραδείγματα..

[ΝΤΙΝΤΙ]

Εκει που ησουν ημουνα και εδω που ειμαι θα ερθεις.......................

 

αυτα ειναι τα λογια της μανας μου καθε φορα που διαφονουμε ή εχουμε και οι δυο δικιο αλλα καμια δεν κανει πισω.

 

ε ρε τι μας περιμενει........................ειμαι και εγω περιεργη να ακουσω περιπτωσεις δικες σας .

[Ellemphriem]

Και οι δυο. Το οτι ειμαστε γονεις δεν μας κανει αλάθητους, ουτε μας δίνει ενα επιπλέον δικαίωμα στο να έχουμε μόνο εμεις δίκιο.

[SKEK]

Εφόσον μιλάμε για μεγάλο παιδί που ξέρει από διάλογο (εφηβεία είπαμε έτσι?) καλό είναι να γίνεται συζήτηση και από κοινού απόφαση. Να εξηγεί ο μεν γονιός στο παιδί για ποιους λόγους διαφωνεί με την θέση του παιδιού και το παιδί να εξηγεί γιατί τόσο πολύ επιμένει σ'αυτ'ο που θέλει. Πιστεύω ότι τα πιο πολλά παιδιά στην εφηβεία κάνουν το αντίθετο από αυτό που εισηγούνται οι γονείς μόνο και μόνο από αντίδραση. Καλό θα ήταν λοιπόν όταν ζητήσει κάτι αντί να πούμε ναι ή όχι εξ'αρχής, να μπούμε σε μία συζήτηση. (π.χ. θέλω να ΄βγω μέχρι τις 3 το πρωί.) Αντί να πούμε όχι είναι αργά μπορούμε να αρχίσουμε να ρωτάμε από ενδιαφέρον. Έχεις να πας σε κάποιο πάρτυ? Πού γίνεται? και σιγά σιγά να πούμε ΟΚ πήγαινε αλλά ξέρω γω? Τι λες για το 3? Πολύ δεν είναι? Και το συζητάμε μέχρι να το φτάσουμε εκεί που θέλουμε.

 

Αν αρχίσει αυτά τα αντιδραστικά πάλι του τύπου: Τι σ'ενδιαφέρει που θα πάω. Απαντάς: Αν δεν μου πεις πως θέλεις να ξέρω που σε αφήνω να πας, με πολύ ήπιο τόνο και πάντα σε πλαίσια συζήτησης.

 

Πραγματικά δεν ξέρω αν ποτέ δουλεύει αυτό που περιέγραψα αλλά έτσι τα έχω στο μιαλό μου για όταν έρθει η ώρα με το καλό.

[love4four]

Κοίτα. Σίγουρα για να κίνει καβγάς χρειάζονται δυο. Στην περίπτωση που και οι δυο λοιπόν θεωρούν (δικαίως ο καθείς από την μεριά του) πως έχουν δίκιο, τότε λοιπόν μόνο μέσω της σύζήτησης βρίσκεις άκρη. Και αναλόγως της περίπτωσης οι υποχωρήσεις γίνονται εναλλάξ όπως γίνεται μέσα στο ζευγάρι κάπως εννοώ την διαδικασία...

Επειδή όμως αυτό που έγραψα είναι λίγο πολύ θεωρητικό, πιστεύω πως κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα θα μπορούσαν να διαφωτίσουν καλύτερα την κατάσταση...

[love4four]

Δεν μπορεί να υποχωρεί πάντοτε ο ένας εκ των δυο είτε γονιός είναι αυτός είτε παιδί -εκτός βεβαίως των περιπτωσεων που συντρέχουν λόγοι ασφαλείας π.χ. να μην τίθεται σε κίνδυνο η σωματική τους ακεραιότητα-.

Δεν ξέρω όμως συγκεκριμένα σε τί αναφέρεσαι οπότε γενικόλογα τα λέω...

[valia40]

Γενικα μιλαω κ εγω.Κ δν εννοω μονο τα παιδια στην εφηβεια αλλα κ τα πιο μικρα.Εννοω συνηθως ας πουμε αν γινει καποιος καυγας μεταξυ γονιου-παιδιου ,μετα ποιος πρεπει να ζητησει πρωτος συγνωμη κ να κανει το πρωτο βημα για την συμφιλιωση.Ας πουμε δν ξερω αν ειναι λαθος αλλα εμενα μου φαινεται λιγο περιεργο να ζητησω συγνωμη απο τα παιδια μου πρωτη σε περιπτωσεις που φταιμε κ οι δυο.Αν φταιω εγω εννοειται οτι θα ζητησω.

[love4four]

Κοίτα έτσι που το θέτεις, πάντα ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, υποτίθεται βέβαια πως όσο είναι ακόμη μικρά εμείς πρέπει να τους δίνουμε το σωστό παράδειγμα ζητώντας συγνώμη εάν φταίξαμε ή κάνοντας μια αγκαλίτσα μπορούμε να τους πούμε να ζητήσουν εκείνα συγνώμη εάν ήταν λάθος ή να δώσουν φιλάκι (για τα πιο μικρούλια).

Ξέρεις πως τα παιδιά είναι σφουγγάρια οπότε καλό θα ήταν, θεωρώ, να κατανοήσουν και την αξία της συγνώμης.

Αν φταίνε κι οι δυο -που λέει και το τραγούδι- τι να σου πω... εγώ προσωπικά μπορώ και να σκάσω από το κακό μου εάν ο άλλος δεν μου μιλάει ή εάν δεν του μιλάω, οπότε εκεί είναι συνήθως θέμα χαρακτήρων. Πιστεύω πως τα μεγαλύτερα παιδιά καταλαβαίνουν μέχρι που μπορούν να τραβήξουν το σχοινί αναλόγως...

[SKEK]

Γενικα μιλαω κ εγω.Κ δν εννοω μονο τα παιδια στην εφηβεια αλλα κ τα πιο μικρα.Εννοω συνηθως ας πουμε αν γινει καποιος καυγας μεταξυ γονιου-παιδιου ,μετα ποιος πρεπει να ζητησει πρωτος συγνωμη κ να κανει το πρωτο βημα για την συμφιλιωση.Ας πουμε δν ξερω αν ειναι λαθος αλλα εμενα μου φαινεται λιγο περιεργο να ζητησω συγνωμη απο τα παιδια μου πρωτη σε περιπτωσεις που φταιμε κ οι δυο.Αν φταιω εγω εννοειται οτι θα ζητησω.

 

Νομίζω ότι το καλύτερο είναι να ζητήσεις εσύ πρώτη συγγνώμη για να οδηγήσεις και το παιδί να κάνει το ίδιο. Εσύ είσαι το παράδειγμα για το παιδί. Ως παιδί ουδέποτε ζήτησα συγγνώμη από κανέναν και ο λόγος ήταν γιατί ουδέποτε άκουσα από τους γονείς μου να το λένε απλά μου έλεγαν όταν΄έκανα λάθος "Ζήτησε συγγνώμη" και πάντα αρνιώμουν. Ενηλικιώθηκα για να καταλάβω την έννοια της συγγνώμης. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πρισσότερο τα παραδείγματα παρά τα λόγια και τη θεωρία.

[ΝΤΙΝΤΙ]

Aν δεν ζηταμε συγνωμη πρωτοι εμεις σε περιπτωση λαθους μας πως θα μαθει και το ιδιο το παιδι να κανει και αυτο το ιδιο................

 

Μην ξεχναμε πως τα παιδια μας, μας μιμουντε οποτε δεν πειραζει καμια φορα να τσαλακωνουμε τον εγωισμο μας και να κανουμε εμεις το πρωτο βημα.

Ετσι πιστευω οτι καταλαβαινει οτι δεν ειναι κακο να υποχωρεις πρωτος οποτε κανεις λαθος και να ζητας εσυ πρωτος συγνωμη.

[valia40]

Εννοω αν εχουν κανει και οι δυο πλευρες λαθος.Αν εχω κανει εγω φυσικα κ θα ζητησω πρωτη.

[itsme]

Εννοω αν εχουν κανει και οι δυο πλευρες λαθος.Αν εχω κανει εγω φυσικα κ θα ζητησω πρωτη.

Μα πες ένα παράδειγμα να καταλάβουμε..

[valia40]

Μα πες ένα παράδειγμα να καταλάβουμε..

 

Δεν εχω καποιο συγκεκριμενο παραδειγμα.Απλα χθες σκεφτομουν για αυτο το θεμα κ το εγραψα εδω.Εννοω αν μαλωσει καποιος με το παιδι του,κ κ φταινε κ οι δυο για αυτο,μετα ποιος πρεπει να ζητησει πρωτος συγνωμη για να τα ξαναβρουνε??

[itsme]

Το θεωρώ πολύ δύσκολο να συζητηθεί αυτό σε τόσο γενική βάση γιατί στη θεωρία όλα εύκολα μου φαίνονται..

 

Τί εννοώ..

 

Εσύ μπορείς στα νεύρα σου να διακρίνεις πως φταις?

 

Εννοώ την ώρα που τσακώνεσαι μπορείς να διακρίνεις το λάθος σου?

Αν ναι, πες μου το πως..

 

Συνήθως όταν ηρεμούμε, βλέπουμε τα πράγματα πιο ξεκάθαρα και διακρίνουμε και τα δικά μας λάθη..

 

Το παιδί από την άλλη το διαχειρίζεται πολύ πιο ανώριμα όλο αυτό και δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να αποδεχτεί τα δικά του λάθη..

 

Οπότε στη θεωρία καλό είναι να υποχωρει ο γονιός ωστε να παραδειγματίζεται το παιδί..

 

Αλλά...

 

Σκέφτομαι διάφορα παραδείγματα γνωστών μου όση ώρα προσπαθώ να απαντήσω(και μάλλον στην προσπάθεια θα μείνω )..

Ελπίζω να μην ξεφύγω από το θέμα..

 

Προσπαθώ να δω μακροπρόθεσμα τι επίδραση θα μπορούσε να έχει αυτό στο παιδί μέσα από οικογένειες γνωστών χωρίς να θέλω να το γενικεύσω..

 

Σκέφτομαι λοιπόν οικογένειες με γονείς που υποχωρούν, συζητάνε πολύ και "χαρίζονται" στα μικρά παραπτώματα των παιδιών.

Παιδιά δηλαδή από γονείς που προσπαθούν ΠΟΛΥ να μην τα πληγώσουν.

Τα παιδιά που ξέρω μέσα από τέτοιες οικογένεις προσωπικά μου φαίνονται κακομαθημένα.. Μιλάνε απότομα στους γονείς τους, δεν σέβονται και έχουν δημιουργήσει λανθασμένη εντύπωση για την εικόνα τους..

 

Από την άλλη τα παιδιά από οικογένειες με αυστηρούς γονείς που δεν δέχονται τα λάθη τους, είναι είτε πολύ φοβισμένα είτε πολύ αντιδραστικά..

Τα αντιδραστικά συνήθως είναι τα παιδιά που μου αρέσει να κάθομαι μαζί τους γιατί έχουν καταφέρει μέσα από προσωπική αναζήτηση να απορρίψουν τις υπερβολές των γονιών τους και έχουν άποψη για τα πράγματα.

 

Που είναι λοιπόν το όριο? Υπάρχει?

 

Εσείς το διακρίνετε αυτό που περιγράφω πιο πάνω?

Αν όχι, τα παιδιά που έχουν κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά, στο δικό σας περιβάλλον, από τι οικογένειες προέρχονται?

 

Το τονίζω πως δεν μιλάω με επιστημονικά στοιχεία, δεν είμαι ψυχολόγος..

απλώς παραδείγματα μέσα από οικογένειες γνωστών μου δίνω..

 

βάλια μου, ξέφυγα πολύ, ε?

[valia40]

itsme δεν ξεφυγες πολυ αφου το θεμα ειναι πολυ γενικο οποτε λογικο ειναι.Δν εννοω την ωρα του καυγα εννοω οταν θα εχουμε ηρεμησει.Εγω υποχωρω καποιες φορες κ καποιες φορες τα παιδια.Ομως ο ανδρας μου πιστευει οτι τα παιδια ως μικροτερα πρεπει να ζητουν πρωτα συγνωμη για να μαθουν να σεβονται τους μεγαλυτερους.Εγω απο παραδειγματα γνωστων πιστευω οτι πρεπει να υπαρχει μια ισορροπια δηλαδη να υποχωρουν κ οι δυο πλευρες.Αν κ οταν υποχωρω εγω νομιζω οτι αντιστρεφονται οι ρολοι.Ο ανδρας μου πιστευει οτι ειναι αδιανοητο να υποχωρει ο γονιος.Εχω μπερδευτει.

[itsme]

itsme δεν ξεφυγες πολυ αφου το θεμα ειναι πολυ γενικο οποτε λογικο ειναι.Δν εννοω την ωρα του καυγα εννοω οταν θα εχουμε ηρεμησει.Εγω υποχωρω καποιες φορες κ καποιες φορες τα παιδια.Ομως ο ανδρας μου πιστευει οτι τα παιδια ως μικροτερα πρεπει να ζητουν πρωτα συγνωμη για να μαθουν να σεβονται τους μεγαλυτερους.Εγω απο παραδειγματα γνωστων πιστευω οτι πρεπει να υπαρχει μια ισορροπια δηλαδη να υποχωρουν κ οι δυο πλευρες.Αν κ οταν υποχωρω εγω νομιζω οτι αντιστρεφονται οι ρολοι.Ο ανδρας μου πιστευει οτι ειναι αδιανοητο να υποχωρει ο γονιος.Εχω μπερδευτει.

 

Δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να είναι τα πράγματα τόσο ξεκάθαρα σε εσάς..

1)Δηλαδή αν εσύ δεν ζητήσεις συγνώμη, θα έρθει σίγουρα το παιδί να σου ζητήσει? Οποιος προλάβει είναι? Υποχωρεί πάντα κάποιος και είναι στο χέρι σου αν θα υποχωρήσεις εσύ ή το παιδί?

Λες οτι κάποιοες φορές υποχωρείς εσύ και κάποιες το παιδί.. Και σκέφτεσαι να το αλλάξεις αυτό.. Είναι τόσο απλό και το μόνο σου ερώτημα είναι αν είναι σωστό? Πώς θα το αλλάξεις? Δεν θα φτάσετε σε ένα αδιέξοδο οπου ο ένας θα περιμένει να πει ο άλλος συγνώμη..

2)ο σύζυγός σου πως πείθει το παιδί να του ζητήσει συγνώμη? Το παιδί πάντα καταλαβαίνει το λάθος του και πηγαίνει και ζητάει συγνώμη ή είναι κανόνας του σπιτιού?

 

Αν το ερώτημά σου είναι αν πρέπει να πεις στα παιδιά "από εδώ και στο εξής θα ζητάτε πρώτα εσείς συγνώμη επειδή είστε τα παιδιά" το θεωρώ τελείως λάθος..

[Ellemphriem]

Νομίζω ότι το καλύτερο είναι να ζητήσεις εσύ πρώτη συγγνώμη για να οδηγήσεις και το παιδί να κάνει το ίδιο. Εσύ είσαι το παράδειγμα για το παιδί. Ως παιδί ουδέποτε ζήτησα συγγνώμη από κανέναν και ο λόγος ήταν γιατί ουδέποτε άκουσα από τους γονείς μου να το λένε απλά μου έλεγαν όταν΄έκανα λάθος "Ζήτησε συγγνώμη" και πάντα αρνιώμουν. Ενηλικιώθηκα για να καταλάβω την έννοια της συγγνώμης. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πρισσότερο τα παραδείγματα παρά τα λόγια και τη θεωρία.

 

ΠΟΛΥ σωστη!

[Ellemphriem]

Δεν εχω καποιο συγκεκριμενο παραδειγμα.Απλα χθες σκεφτομουν για αυτο το θεμα κ το εγραψα εδω.Εννοω αν μαλωσει καποιος με το παιδι του,κ κ φταινε κ οι δυο για αυτο,μετα ποιος πρεπει να ζητησει πρωτος συγνωμη για να τα ξαναβρουνε??

 

Δεν θα ειχα ποτε προβλημα να ζητησω πρωτη συγνωμη αν φταιμε και οι δυο. Δεν ειναι θεμα εγωισμου εδω (εσυ πρωτος εγω πρωτη). Εδω ειναι το παραδεχομαστε και σου δινω το παραδειγμα για να το κανεις και εσυ οντας φταιχτης και εσυ και εγω. Τι πιο απλο..... Και επειδη μιλησες και για σεβασμο των παιδιων προς τους γονεις. Αποψη μου φυσικα απο την προσωπικη μου ζωη. Ο σεβασμος του παιδιου προς τον γονεα ΔΕΝ ζηταται, ουτε απαιτηται, ουτε ειναι δεδομενος επειδη ειναι μικροτερα. Ο σεβασμος αυτος κερδιζεται. Καθε μερα.

[itsme]

Δεν θα ειχα ποτε προβλημα να ζητησω πρωτη συγνωμη αν φταιμε και οι δυο. Δεν ειναι θεμα εγωισμου εδω (εσυ πρωτος εγω πρωτη). Εδω ειναι το παραδεχομαστε και σου δινω το παραδειγμα για να το κανεις και εσυ οντας φταιχτης και εσυ και εγω. Τι πιο απλο.....

 

Γεια σου!!

Εγώ αυτό που δεν μπορώ ακόμη να καταλάβω είναι τι σημαίνει "πρώτη"?

Δηλαδή αν ζητήσεις συγνώμη στο παιδί, θα σου ζητήσει σίγουρα και εκείνο?

Οχι, μπορεί να θεωρήσει πως αφού ζητάς συγνώμη φταις εσύ..

 

Είναι τόσο απλό αλήθεια?

Μόνο εγώ έχω τόσες απορίες?

[Ellemphriem]

Γεια σου!!

Εγώ αυτό που δεν μπορώ ακόμη να καταλάβω είναι τι σημαίνει "πρώτη"?

Δηλαδή αν ζητήσεις συγνώμη στο παιδί, θα σου ζητήσει σίγουρα και εκείνο?

Οχι, μπορεί να θεωρήσει πως αφού ζητάς συγνώμη φταις εσύ..

 

Είναι τόσο απλό αλήθεια?

Μόνο εγώ έχω τόσες απορίες?

 

Τι κανεις φιλεναδα? Κοιτα εγω καταλαβα απο τα λεγομενα (μπορει να μπερδευτικα κιολας δεν ξερω) οτι η κοπελα λεει οτι ο γονεας ουσιαστικα δεν πρεπει ποτε να ζηταει πρωτος συγνωμη γιατι ειναι γονεας και το παιδι πρεπει να μαθει να σεβεται και να ζηταει αυτο πρωτο συγνωμη παντα. Για μενα ειναι μια τακτικη ακρως εγωιστικη. Και τετοιου ειδους τακτικες προσοχη κοριτσι μου μονο εγωιστικους ανθρωπους μπορουν να μεγαλωσουν. Εμενα μου εδιναν παντα το παραδειγμα και σεβαστοι ανθρωποι με βαρια ιστορια πισω τους ποτε δεν κοκκινησαν να μου ζητησουν συγνωμη ακομα και οταν ημουν λιγο μετα τις πανες. Αυτο με εμαθε να τους σεβομαι τοσο πολυ που ποτε δεν τους αντιμηλησα. Γιατι? Γιατι εβλεπα ιση και δικαιη μεταχειρηση. Και μην νομιζεις οτι τα παιδια δεν καταλαβαινουν.

[itsme]

Τι κανεις φιλεναδα? Κοιτα εγω καταλαβα απο τα λεγομενα (μπορει να μπερδευτικα κιολας δεν ξερω) οτι η κοπελα λεει οτι ο γονεας ουσιαστικα δεν πρεπει ποτε να ζηταει πρωτος συγνωμη γιατι ειναι γονεας και το παιδι πρεπει να μαθει να σεβεται και να ζηταει αυτο πρωτο συγνωμη παντα. Για μενα ειναι μια τακτικη ακρως εγωιστικη. Και τετοιου ειδους τακτικες προσοχη κοριτσι μου μονο εγωιστικους ανθρωπους μπορουν να μεγαλωσουν. Εμενα μου εδιναν παντα το παραδειγμα και σεβαστοι ανθρωποι με βαρια ιστορια πισω τους ποτε δεν κοκκινησαν να μου ζητησουν συγνωμη ακομα και οταν ημουν λιγο μετα τις πανες. Αυτο με εμαθε να τους σεβομαι τοσο πολυ που ποτε δεν τους αντιμηλησα. Γιατι? Γιατι εβλεπα ιση και δικαιη μεταχειρηση. Και μην νομιζεις οτι τα παιδια δεν καταλαβαινουν.

 

Δε διαφωνώ!

Απλώς εγώ δεν ξέρω μέχρι ποιο σημείο τα παιδιά αντιλαμβάνονται τα όρια..

Μάλλον είναι πιο έξυπνα απ'οτι εγώ νομίζω..

 

Δεν υπάρχουν όμως παιδιά που μπορεί να το εκμεταλλευτούν αυτό και να θεωρήσουν πως πάντα έχουν δίκιο και πρέπει να τους ζητάνε συγνώμη οι άλλοι ακόμη κι αν είχαν και οι ίδιοι λάθος?

 

Φαντάζομαι όμως η συγνώμη ακολουθείται κι από μία συζήτηση στην οποία εξηγείς το παιδί, που πιστεύεις πως ήταν λάθος, σου λέει και το παιδί την γνώμη του οπότε βγάζει νόημα και δεν μπερδευέται..

Μάλλον το σκέφτομαι τόση ώρα ως ένα ξερό "συγνώμη" γι'αυτό και το έχασα..

[Ellemphriem]

Δε διαφωνώ!

Απλώς εγώ δεν ξέρω μέχρι ποιο σημείο τα παιδιά αντιλαμβάνονται τα όρια..

Μάλλον είναι πιο έξυπνα απ'οτι εγώ νομίζω..

 

Δεν υπάρχουν όμως παιδιά που μπορεί να το εκμεταλλευτούν αυτό και να θεωρήσουν πως πάντα έχουν δίκιο και πρέπει να τους ζητάνε συγνώμη οι άλλοι ακόμη κι αν είχαν και οι ίδιοι λάθος?

 

Φαντάζομαι όμως η συγνώμη ακολουθείται κι από μία συζήτηση στην οποία εξηγείς το παιδί, που πιστεύεις πως ήταν λάθος, σου λέει και το παιδί την γνώμη του οπότε βγάζει νόημα και δεν μπερδευέται..

Μάλλον το σκέφτομαι τόση ώρα ως ένα ξερό "συγνώμη" γι'αυτό και το έχασα..

 

Εννοειτε με συζητηση ΠΑΝΤΑ. Τα ζω ολα αυτα με την προγονη μου που ειναι 10 γιατι με την μικρη ακομα ειναι νωρις (αν και οχι και τοσο αλλα τες πα). Καταλαβαινουν απιστευτα πολλα πραγματα. Δεν μπορεις να φανταστεις τι ατακες αποστομοτικες λενε. Και πολλες φορες εχουν και δικιο. Παντως μη σε μυριστουν οτι τα αδικησες. Ειναι κακο αυτο πολυ. Παντα ολα με συζητηση και ανευ εγωισμου. Και ξαναλεω ο σεβασμος κερδιζεται. ΔΕΝ απαιτηται απο κανενα γονεα.......